‪ซีรีส์จาก NETFLIX
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪"ขอต้อนรับสู่ท่าเรือฮาร์โมนี่ ‪ภาคหนึ่ง"
‪ได้เวลาลุย
‪พัสดุชิ้นสุดท้ายของคืนนี้
‪ตอนนี้แหละ
‪พบเป้าหมายแล้ว
‪กำลังเข้าไป
‪ใกล้เข้าไปอีก
‪จริงๆ นะ เรเชล
‪ผมได้ยินเสียงบางอย่างข้างนอก ‪แต่ไม่เห็นอะไรเลย
‪ใกล้เข้าไปอีก
‪ลงมือกันเถอะ
‪ระวังๆ
‪นี่ดอกพิทูเนีย
‪เราต้องไม่รดน้ำมากเกินไป
‪ยินดีต้อนรับกลับมา ทีมเซ็นโกะ โก
‪พวกเธอคิดว่าภารกิจเป็นยังไง
‪พอนสึ ฉันไม่ได้ถามแก
‪ใช่ แกมีสิทธิ์แสดงความเห็น ‪แต่ฉันอยากฟังความเห็นพวกเขา
‪- ไนยา ‪- เอ่อ
‪ภารกิจทำความดีของเรา ‪คือรดน้ำต้นไม้ของคุณนายคูเรต
‪ระหว่างที่เธอไปพักร้อน
‪และเราทำสำเร็จ
‪ไม่มีใครเห็นเรา ฉะนั้น...
‪หนูให้เราห้าดาวค่ะ
‪มีอะไรที่จะปรับปรุงได้ไหม
‪อย่าทำขวดน้ำหล่นเหรอครับ
‪ไม่นับระยะทางถอยหลังดีไหม
‪ใกล้เข้าไป ใกล้อีก ใกล้มากๆ
‪ใกล้สุดๆ
‪คุณก็รู้จักหนูนี่ ‪หนูชอบสร้างความตื่นเต้น
‪ใช่ แต่เป้าหมายของเธอคือ ‪ไม่ให้ใครเห็น
‪และไม่ให้ใครได้ยิน ตอนเธอทำเซ็นโกะ
‪- จะจำไว้ค่ะ ‪- พูดถึงเซ็นโกะ
‪คุณมีภารกิจทำความดี ‪ให้เราทำอีกไหม ยูกิ
‪ยังไม่มี
‪แต่ได้ยินว่า ‪มีร้านหนังสือการ์ตูนกำลังเปิดใหม่
‪เจ้าของชื่อแคทริน ลูกชายเธอชื่ออาริ
‪ร้านชื่อสเตรนจ์ออริจินส์
‪จะเปิดร้านเป็นทางการสัปดาห์หน้า ‪แต่ตอนนี้เปิดขณะที่ตั้งร้าน
‪เธอมีรายละเอียดเกี่ยวกับทุกคน ‪ในหนังสือข้อมูลชาวบ้านหมดเลยเหรอ
‪เกือบหมด
‪"เอลลี่ชอบถามเกี่ยวกับหนังสือนี้"
‪คนที่ย้ายมาใหม่ๆ ‪มักต้องการความช่วยเหลือ
‪พวกเธอไปเยือนร้านพวกเขาก็ดีนะ
‪ไปดูร้านหนังสือการ์ตูนเหรอ
‪ได้เลยครับ
‪พยายามอย่าทำตัวเด่น
‪จงเป็นเหมือนพริกไทย
‪ใส่นิดหน่อยก็อร่อย
‪ถ้าใส่มากไปอาจเป็นอันตราย
‪ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น
‪ผมได้ยินเสียงจาม ผมหิว
‪จะกินอะไรดี ร็อดนี่ย์
‪ไชโย ผมขอหมายเลขสี่ครับ
‪ได้เลย
‪ผมพิมพ์ที่ตั้งหนังสือการ์ตูน ‪ชิ้นสุดท้ายแล้วครับ แม่
‪แม่ครับ แม่อ่านอีกแล้วเหรอ
‪หนังสือการ์ตูนพวกนี้ ‪มันจัดเองไม่ได้นะครับ
‪ก็แค่หนังสือเล่มโปรดของแม่น่ะ
‪พอลล่า พาวเวอร์ฟูล ‪เล่มที่ 63 ตอนเธอ...
‪สู้กับฝาแฝดชั่วร้าย ‪แพตตี้ พาวเวอร์มังเกอร์ มัน...
‪แจ๋ว!
‪เด็กๆ เจออะไรที่ชอบไหมจ๊ะ
‪เยอะเลยค่ะ
‪หนูชื่อเอลลี่นะคะ
‪แจ็กซ์ โลเปซ ยินดีรับใช้ครับ
‪ส่วนหนูชื่อไนยา
‪เป็นประธานร่วมชมรมธุรกิจเยาวชน
‪และเหรัญญิกของสมาคม ‪นิยายวิทยาศาสตร์ของท่าเรือฮาร์โมนี่
‪และอดีตรองประธานคลับหนอนหนังสือ
‪ท่าเรือฮาร์โมนี่ยินดีต้อนรับ
‪ว้าว เธออยู่ในหลายชมรมเลย
‪ไม่ใช่ เธออยู่ในทุกชมรม
‪ฉันชื่ออาริ นี่แม่ของฉัน
‪เรียกฉันว่าแคต
‪"อยากให้เรียกว่าแคต"
‪แจ็กซ์ชอบรู้ทุกอย่าง ‪เกี่ยวกับเมืองนี้
‪และผู้คนที่อาศัยในเมืองนี้
‪อาริ เครื่องพิมพ์สามมิติเจ๋งดี
‪ขอบใจ ฉันใช้มันเยอะมาก
‪ฉันทำขาตั้งรูปพวกนี้ ‪ของประดับพวกนั้นบางชิ้น
‪แล้วก็นี่...
‪โอ้โฮ
‪โดนใจ
‪สุดยอด
‪มือกลของฉัน
‪มันดัดแปลงมาจากบางอย่าง ‪ในหนังสือการ์ตูนสุดโปรดของฉัน
‪แล้วทุกอย่างเป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดีนะ
‪ถ้าแม่ฉันหยุดอ่านหนังสือการ์ตูน ‪แล้วกลับไปทำงานต่อ
‪ไม่มีปัญหาเหรอ
‪หรืออะไรที่ผิดปกติ
‪คิดว่าไม่มีนะ
‪ว่าแต่พวกเธอเป็นอะไร
‪เข้ามาด้วยกัน
‪ถามคำถามแปลกๆ...
‪อะไร เราน่ะเหรอ
‪เราก็แค่เป็นเพื่อนกัน
‪เพื่อนที่ชอบหนังสือการ์ตูนมาก
‪และดีใจสุดๆ ที่ร้านเธอมาเปิดที่นี่
‪โอเค สงสัยเฉยๆ
‪ฉันกลับไปทำงานต่อดีกว่า
‪นี่ออเดอร์ที่สั่งด่วนค่ะ คุณทานากะ
‪ขอบใจ ยูกิ ต้องไปละ
‪แกพูดถูก พอนสึ ‪ดูเหมือนจะได้เวลาเซ็นโกะแล้ว
‪- ซ้อมละคร ‪- เรียนพับออริกามิ
‪ติวเลขด่วน
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ลุย ลุย ลุย
‪ไนยา
‪แจ็กซ์
‪เอลลี่
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‪สวัสดี ทีมเซ็นโกะ โก พอนสึ
‪คุณทานากะอาสาทาสีผนังในศูนย์ชุมชน
‪เขาอาสาทำทุกอย่างเลย
‪นั่นสิ คุณทานากะเป็นคนดีมาก
‪เขามีตั๋วดูคอนเสิร์ตคืนนี้
‪และไม่มีทางที่เขาจะทาสีเสร็จทันเวลา
‪- ถ้าเราไม่ช่วย ‪- ถูกต้อง
‪การทำดีหรือเซ็นโกะของพวกเธอ ‪คือช่วยเขาทาสีให้เสร็จ
‪ระหว่างที่เขาขึ้นไปสอน ‪การทำเครื่องปั้นดินเผาชั้นสูง
‪ผนังนั่นสูงน่าดู
‪- เราจะต้องใช้อุปกรณ์ช่วย บะหมี่ ‪- พร้อม
‪- ซูชิ ‪- พร้อม
‪เขาไปแล้ว
‪ทีม พวกเธอมีเวลาหนึ่งชั่วโมงที่...
‪ยูกิ ลูกค้าคนโปรดของคุณ
‪ผมกลับมาแล้ว
‪ร็อดนี่ย์
‪ทีมเซ็นโกะ ไปเลย
‪ฉันจะขึ้นไปนะ
‪ฉันน่าจะมีมือยืดได้อย่างของอาริ
‪ต้องใช้แผ่นซูชิแล้วละ
‪นี่ก็ใช้ได้เหมือนกัน
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪หวัดดี อาริ
‪- หวัดดี แจ็กซ์ ‪- เป็นไงบ้าง
‪ไม่มีอะไรมาก กำลังจัดร้าน
‪และฟังเรื่องแปลกของผู้ชายคนนั้น
‪หวัดดี แจ็กซ์ ‪ฉันกำลังเล่าให้อาริกับแคตฟัง
‪ว่าเมื่อวานฉันต้องทาสี
‪และฉันกำลังจะไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ต ‪เพราะต้องทาสี
‪แต่จู่ๆ ทุกอย่างก็เรียบร้อย
‪แปลกจริงๆ
‪ก็ไม่เชิงค่ะ เรื่องแบบนั้น ‪เกิดบ่อยๆ ที่ท่าเรือฮาร์โมนี่
‪อย่างเวลาไปโรงเรียน
‪แล้วนึกขึ้นได้ว่า ‪ลืมเอาอาหารกลางวันมา
‪แต่พอถึงเวลาอาหารกลางวัน ปิ๊ง
‪ก็มีอาหารอยู่ในเป้
‪หรือว่าวติดบนต้นไม้
‪และกว่าผู้ใหญ่จะเอาบันไดมา
‪ว่าวก็ลงมาแล้ว
‪หรือการที่แผนกของหายต่างๆ ในเมือง
‪โล่งอยู่เสมอ
‪เพราะของหายของทุกคน ‪กลับไปโผล่หาเจ้าของอยู่เรื่อย
‪สวัสดี ฉันดอนน่า ดันสมอร์ ‪ดอนน่าส์เดลิเวอรี่
‪ฉันมีกล่องหนังสือการ์ตูน ‪ประมาณ 40 กล่องมาส่ง
‪สวัสดีดอนน่า ฉันชื่อแคต
‪ฉันมั่นใจว่าเรื่องพวกนี้มีคำอธิบาย
‪งั้นเหรอ อะไรล่ะ
‪โชคช่วยทั่วเมืองมั้ง
‪- ความบังเอิญมั้ง ‪- จะอธิบายเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไง
‪เอลฟ์ นางฟ้า ซูเปอร์ฮีโร่ลับ
‪ใช่ ถ้ามีใครทำเรื่องดีๆ พวกนี้
‪พวกเขาจะไม่อยากได้ความชอบ ‪ชื่อเสียง ความเด่นดังเหรอ
‪เพียงแต่ว่าไม่มีใคร ‪ทำอะไรทั้งนั้น ถูกไหม
‪ใช่ๆ ไม่มีหรอก
‪แย่จัง
‪พอเราเอาหนังสือการ์ตูน ‪ออกจากกล่อง 40 กล่องนั้นแล้ว
‪เราต้องพับกล่องให้แบน ‪แล้วใส่ในถังรีไซเคิล
‪ฉันอยากให้กล่องพับได้เองแล้วก็เสร็จ
‪- นั่นสิ ได้แบบนั้นก็จะดีมาก ‪- ใช่เลย
‪ไว้เจอกันนะ อาริ
‪ใช่ ไว้เจอกัน
‪อาริไม่ได้ล้อเล่น
‪มีกล่องเพียบเลย
‪- นั่นสิ ‪- ลงมือกันเถอะ
‪คุณพูดถูกค่ะ ยูกิ
‪คนย้ายเมืองมาใหม่ต้องการเซ็นโกะ
‪ซึ่งเราทำสำเร็จ
‪และไม่ได้เสี่ยงที่จะมีคนเห็น
‪หมายความว่ายังไงที่ว่าพวกเขาโชคดี
‪พวกเขาทำงานได้ดีมาก
‪ทุกอย่าง...
‪ร็อดนี่ย์
‪ฉันจะรีบทำอาหารให้เขา ‪แล้วให้เขาไปซะ
‪แป๊บนึงนะ
‪เอาละ ร็อดนี่ย์ ฉันมาแล้ว
‪พวกคุณถูกจับได้แล้ว
‪"ขอต้อนรับสู่ท่าเรือฮาร์โมนี่ ‪ภาคสอง"
‪"ถูกจับได้" เหรอ
‪เธอเป็นใคร สารวัตรบะหมี่เหรอ
‪เพราะบะหมี่ของยูกิ
‪เหนียวนุ่มเหมือนขึ้นสวรรค์
‪ผมชื่ออาริ
‪และผมมาตามหาแจ็กซ์ ไนยา และเอลลี่
‪- ใครนะ ‪- เด็กสามคนที่แต่งตัวเหมือนกัน
‪ที่ผมเห็นหลังร้านของแม่ผมคืนนี้
‪พอนสึบอกว่าเธออาจจะฝันไป
‪ครับ อาจจะใช่
‪งั้นผมอัดวิดีโอนี้มาได้ยังไง
‪ตั้งแต่ผมกับแม่ ‪ย้ายมาที่ท่าเรือฮาร์โมนี่
‪เราก็ได้ยินเรื่องต่างๆ ‪ว่าเมืองนี้โชคดีขนาดไหน
‪ของที่หายก็หาเจอ ผนังทาสีเสร็จ
‪ท่าเรือฮาร์โมนี่ก็แบบนี้แหละ
‪แล้วเด็กสามคนนี้เข้ามาในร้าน
‪ถามว่าเราต้องการ ‪ความช่วยเหลือบ้างไหม
‪ฟังดูเป็นเด็กดีมาก
‪ตลกดี พวกเขาสวมนาฬิกาข้อมือ
‪แปลกและมีเสียงเหมือนกัน
‪คนนิยมมาก หลายคนก็ใส่
‪มันทำให้ผมคิด
‪อาจมีคนกำลัง ‪ทำให้เรื่องดีๆ พวกนี้เกิดขึ้น
‪ผมเลยลองตั้งบททดสอบ ‪แล้วดูสิว่าใครโผล่มา
‪พวกเขาอาจจะกำลังไปงานคอสตูม
‪ผมว่าไม่ใช่
‪เพราะผมตามพวกเขามาที่นี่
‪ที่นี่เหรอ รถขายบะหมี่ธรรมดาเนี่ยนะ
‪เธอทำให้ฉันขำ
‪ในหนังสือการ์ตูน ‪รถนี่เหมาะมากที่ใช้เป็นการแฝงตัว
‪ของศูนย์บัญชาการเคลื่อนที่บางอย่าง
‪"ศูนย์บัญชาการเคลื่อนที่" เหรอ
‪เข้าใจคิด
‪อาจจะถูกของคุณ
‪ผมควรจะกลับบ้านไปซะ
‪ฉันว่าเธอควรเข้ามาข้างใน
‪หวัดดี แจ็กซ์ เอลลี่ ไนยา
‪หวัดดี อาริ...
‪กำลังเปลี่ยนหน้าของนายจาก
‪"ดูฉลาด" ไปเป็น "ดูฉลาดมาก"
‪แล้วยังไงต่อ อาริ
‪เธออยากเปิดโปงตัวตนพวกเราเหรอ
‪เปิดโปงเราให้โลกรู้
‪ทำให้เราต้องเลิกเหรอ
‪เปล่า ฉันอยากเข้าร่วมด้วย
‪คาดไม่ถึง
‪ฉันฝันอยากเป็นซูเปอร์ฮีโร่มาตลอด
‪นี่คือโอกาสของฉัน
‪เขามีหัวทางนี้
‪เมื่อวานฉันคงได้ใช้มือจับของเขา
‪นี่ ใครที่จับเราได้
‪ฉันว่าคนนั้นก็ร่วมทีมกับเราได้
‪อย่าด่วนสรุป
‪แค่เพราะคนคนหนึ่งกินบะหมี่ได้
‪ไม่ได้แปลว่าเขาจะทำบะหมี่ได้
‪ยูกิเป็นหัวหน้า เธอเป็นคนตัดสิน
‪ถ้าเธออยากมาร่วมกับเรา
‪งั้นมาที่ศูนย์ชุมชน ‪พรุ่งนี้สิบโมงตรง
‪เพื่อการฝึกที่ยากที่สุดในชีวิตเธอ
‪ตอนนี้ใครอยากกินบะหมี่บ้าง
‪- หนูค่ะ ‪- หนูค่ะ
‪ผมด้วยครับ
‪ไง ทุกคน
‪เดี๋ยวเราลงไปนะ
‪ฉันจะขึ้นไปเอง
‪- แจ๋วไปเลย ‪- ขอบใจ
‪แต่ฝึกที่นี่มันไม่โจ่งแจ้งไปเหรอ
‪ใช่ เราถึงได้จะลงไปไง
‪ตามฉันมา
‪ยินดีต้อนรับ อาริ
‪เธออยากร่วมทีมเซ็นโกะ โก
‪ครับ เซ็นโกะคืออะไร
‪เซ็นโกะเป็นคำภาษาญี่ปุ่น ‪ที่แปลว่า "ความดี"
‪เอาละ อาริ
‪ไหนดูสิว่าเธอมีฝีมืออะไร
‪ได้เวลาทดสอบความคล่องแคล่ว
‪เริ่ม!
‪ขยับได้ดี เอลลี่ เริ่ม!
‪แล้วยูกิเป็นไงมาไง
‪เริ่ม!
‪เธอเริ่มทำความดีตอนเธอเด็กๆ
‪ทำไมล่ะ
‪เพราะเธอชอบช่วยเหลือคน ‪และเธอรักซูเปอร์ฮีโร่
‪เหมือนฉันเลย
‪เริ่ม!
‪และตอนนี้เธอกำลังฝึกให้เราทำเซ็นโกะ
‪เริ่ม!
‪เก่งมาก อาริ
‪ขอบคุณครับ ยู...
‪กิ
‪ยังไม่หมดชาม ‪จนกว่าบะหมี่เส้นสุดท้ายจะหมด
‪คนต่อไป
‪และเราทำแบบนี้ทำไมครับ
‪เพื่อพิสูจน์ว่าความดีอะไรก็ได้ ‪ไม่ว่าจะเล็กน้อยเพียงไร
‪ก็ยังคุ้มค่าที่จะทำ
‪และเทริยากิวันอังคาร ‪ก็เป็นวันที่ยุ่งมากสำหรับฉัน
‪ฉันต้องการชามสะอาด ‪มากเท่าที่จะมากได้
‪พูดถึงการทำดี ‪ทำไมคุณถึงเก็บเป็นความลับล่ะ
‪ทีมว่าไง
‪เซ็นโกะที่ดีที่สุด ‪คือการทำดีที่ไม่มีใครรู้
‪เหมือนในหนังสือการ์ตูนของเธอไง
‪ซูเปอร์ฮีโร่ไม่ได้สู้กับคนร้าย ‪เพื่อที่จะโด่งดัง
‪พวกเขาทำเพราะมันคือสิ่งที่ควรทำ
‪ถูกต้อง
‪และเมื่อเราช่วยคนโดยที่พวกเขาไม่รู้
‪พวกเขาจะเริ่มคิดว่า ‪โลกนี้น่าอยู่ขึ้น
‪แล้วพวกเขาก็จะเป็นคนดีขึ้น
‪และคนที่พวกเขาทำดีด้วย ‪ก็จะเป็นคนดีขึ้น
‪แล้วมันจะแผ่ขยายไปทั่วเมือง
‪ท่าเรือฮาร์โมนี่ก็แบบนี้แหละ
‪ทีม ดูเหมือนว่า ‪หมอเอลเลน ลูอิสต้องทำงานดึกอีกแล้ว
‪ก็แปลว่าต้องมีคนไปให้อาหารแชโดว์ ‪หมาของเธอคืนนี้
‪เธอน่ารักจังเลย
‪- เราเคยทำมาแล้ว ‪- ผมขอไปทำภารกิจนี้ได้ไหมครับ
‪นะครับ
‪ไม่รู้สินะ
‪ไม่
‪ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ตัวเอง
‪เอาละ ทีมเซ็นโกะ โก ‪กับอาริ ไปให้อาหารหมาตัวนั้น
‪ไชโย
‪- ทีมเซ็นโกะ... ‪- และอาริ
‪- โก ‪- โก
‪ฉันจัดการเอง
‪- อาริ เดี๋ยว ‪- ได้ยินยูกิพูดแล้วนี่
‪ฉันต้องพิสูจน์ตัวเอง
‪แต่เราเป็นทีมเดียวกัน
‪ฉันว่าให้อาหารหมาตัวเล็กตัวเดียว ‪ไม่ต้องใช้เราทั้งสี่คนหรอก
‪ฉันจับมันเอง
‪โทษที
‪แชโดว์
‪ใครน้าอยากเล่นบอล
‪ไปเอามา
‪ได้เวลาให้อาหารหมา
‪เธอรู้ได้ยังไงว่า ‪ต้องเอาของเล่นหมามา
‪บอกแล้วไง เราเคยทำมาก่อน
‪ฉันขอโทษ ฉันนึกว่าฉันทำเองได้
‪ถึงเธอทำได้ เธอก็ไม่ต้องทำ
‪เราเป็นทีมเดียวกัน
‪ฉันคงแค่ชินกับการทำอะไรตามลำพัง
‪อาริ ชามเปล่าไม่ใช่ซุป
‪บะหมี่ไม่ใช่ซุป
‪เครื่องปรุงไม่ใช่ซุป
‪แต่พอใส่รวมกัน และ...
‪ทีม เรามีเหตุเซ็นโกะฉุกเฉิน
‪ทุกคนรู้จักแซมใช่ไหม
‪นักสเกตบอร์ดผาดโผน ‪หมายเลขหนึ่งของท่าเรือฮาร์โมนี่
‪ที่ชอบกินเมล็ดฟักทองน่ะเหรอครับ
‪คนนั้นแหละ เธอทำสร้อยคอนำโชค ‪หายที่สวนเล่นสเกต
‪พรุ่งนี้เธอจะต้องทำท่าผาดโผนท่าใหม่
‪ท่าพลิกตัวเขย่งเท้าหมุนสามรอบ ‪เป็นครั้งแรก
‪เธอจะไม่ยอมทำ ‪ถ้าไม่มีสร้อยคอนำโชค
‪ภารกิจของพวกเธอคือหาสร้อยเส้นนั้น ‪ให้เจอก่อนพรุ่งนี้เช้า
‪เราจัดให้
‪ไปกันเลย
‪ไม่ใช่เธอ อาริ
‪เธอยังไม่พร้อมจะร่วมทีมเซ็นโกะ โก
‪ไปเล่นกับเพื่อนใหม่ที่ศูนย์ชุมชน ‪สนุกไหมจ๊ะ
‪ครับ คงงั้น
‪เป็นอะไรไป ลูก
‪พวกเขาชอบทำอะไรเป็นทีม
‪และผมไม่เก่งเรื่องนั้น
‪พูดอะไรของลูก
‪ลูกกับแม่เป็นทีมเดียวกันจริงไหม
‪มองไปรอบๆ สิ
‪แม่คงทำทั้งหมดนี้ไม่สำเร็จ ‪ถ้าไม่มีลูก
‪กับทักษะคอมพิวเตอร์ ‪และการพิมพ์ของสามมิติพวกนี้
‪และคอยเตือนให้แม่ไม่ว่อกแว่ก
‪ลูกเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีที่สุด ‪ที่แม่จะขอได้
‪ผมไม่เคยคิดแบบนั้น
‪ทีนี้แม่ขอตัวนะ
‪แม่ต้องไปทำเอกสารสำคัญหลังร้าน
‪ผมเห็นหนังสือการ์ตูนครับ แม่
‪แม่รู้จ้ะว่าลูกเห็น
‪หนังสือฉันเขียนไว้ว่า
‪เธอเขย่งเท้าหมุนตัวสามรอบ ‪บนทางลาดรูปตัวยู
‪เธอรู้ไหมว่าแซม ‪หมุนไปทางซ้ายหรือทางขวา
‪ไปทางขวา
‪งั้นตรงนั้นไหม
‪นี่...
‪สวัสดี
‪มีใครอยู่ตรงนั้นเหรอ
‪เธอคงกลับมาหาสร้อยของเธอ
‪- เราจะทำยังไงดี ‪- สวัสดี
‪หวัดดีจ้ะ
‪เล่นในความมืดไม่ง่ายเลยนะ
‪ขอบคุณครับ ‪ผมชื่ออาริ เพิ่งย้ายมาเมืองนี้
‪สวัสดี อาริ เพิ่งย้ายมาเมืองนี้ ‪ฉันชื่อแซม
‪ผมเพิ่งหัดเล่น
‪ก็เลยชอบฝึกตอนไม่มีใครอยู่
‪พี่ก็ฝึกอยู่เหรอ
‪เปล่า ฉันกำลังหาสร้อยที่ฉันทำหายน่ะ
‪อ้อ พี่ถึงขึ้นมาข้างบนนี้เหรอ
‪ใช่
‪ฉันทำหายแถวนี้
‪ใกล้ๆ ทางลาดรูปตัวยูเหรอ
‪ที่พี่ขึ้นข้างบนแล้วลงมา ‪แล้วขึ้นข้างบนแล้วลงมาน่ะ
‪ทำไมเขาพูดว่า "ข้างบน" อยู่นั่นแหละ
‪ไชโย
‪แซม ตรงนั้นใช่สร้อยคอไหม
‪ไม่ ฉันดูตรงนั้นแล้วและ...
‪อะไรเนี่ย
‪มาได้ไง
‪ท่าเรือฮาร์โมนี่ก็แบบนี้แหละ
‪นายคิดได้ยังไง ‪ว่าต้องหาสร้อยบนต้นไม้
‪ไม่รู้สิ ฉันมักสังเกตเห็น ‪สิ่งที่คนอื่นไม่สังเกต
‪ว่าแต่มีผักติดฟันนายน่ะ
‪ฉันดีใจที่เธอสังเกตเห็น
‪ถึงแม้ว่าฉันจะบอกให้เขาอยู่บ้าน
‪รู้ไหมว่าผมสังเกตเห็นอะไรอีก
‪คุณไม่ได้บอกผมจนหลังจาก
‪คุณแน่ใจแล้วว่าผมรู้ว่า ‪ทีมกำลังจะไปที่ไหน
‪คุณอยากให้ผมไปที่นั่น
‪งั้นเหรอ
‪และคุณส่งพวกเขาไปที่ร้านของเรา ‪แล้วส่งสัญญาณฆ้อง
‪เผื่อว่าผมจะเห็น
‪แล้วเมื่อผมเคาะหน้าต่างรถคุณ
‪ที่มีอุปกรณ์ไฮเทคมากมาย
‪คุณไม่ได้ตรวจดูด้วยว่าใคร ‪ก่อนคุณเปิดประตู
‪ฉันนี่แย่จัง
‪ไม่ใช่ ทั้งหมดนี้เป็นบททดสอบ
‪เพื่อดูว่าผมเป็นคนดีพอที่จะร่วมทีม
‪ฉันไม่พูดว่ามันเป็นบททดสอบนะ ‪แต่ว่าเธอสอบผ่าน
‪แจ๋วไปเลย
‪ยินดีต้อนรับสู่ทีม
‪ขอฉันเปลี่ยนว่า "อาริฉลาดมากๆ"
‪และเธอสมควรได้สิ่งนี้
‪ทีมเซ็นโกะ...
‪โก
‪สร้างจากหนังสือ "โดโจ เดย์แคร์"
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪คำบรรยายโดย ‪สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช