Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Wiem, że płakałeś.
Wiem, że każdego dnia ronisz łzy
z powodu ludzkiej niewdzięczności.
Wybierasz sobie dusze;
choć nie jestem nic wart, obrałeś mnie na pomocnika.
Im dotkliwiej dusza cierpi bez krztyny pociechy,
tym lżejsza twoja męka.
W tym zawiera się cała ma radość.
Wiem, że dasz mi, czego potrzebuję.
Że mi tego nie odmówisz.
Potrzebuję odwagi.
Wiem, że mnie nią obdarzysz.
OJCIEC PIO
Ojcze?
Jestem Pio.
Ojcze!
Franco? Mój mąż, Franco! Giulio?
Salvato?
Giulio?
Nie wiem.
Oreste!
Nie przestałem być mężczyzną.
Wróciłem.
Niech żyją Włochy!
Vincenzo, posadź go na wózku.
Wróciłem! Serwus, Elviro!
- Wujku! - No proszę! Moja malutka!
Twój wujek wrócił! Mamo!
San Giovanni Rotondo wita swoich mężnych żołnierzy.
- Mój mąż? - Nie wiem, przykro mi.
Anno!
Jesteś!
Angelo, oto spis poległych.
Saponaro Nunzio?
Nie umiem czytać.
"Zawiadamiam z żalem, że wasz syn, Saponaro Nunzio,
zmarł z powodu ran odniesionych 26 października w czasie walk na Carso".
Straciliśmy już jednego syna na Carso.
A mój mąż?
- Jak się nazywa? - Giulio Leogrande.
Może wróci w następnej grupie, kto wie?
Dziękuję!
To za oko.
Wino, chłopaki! Niech żyją Włochy!
Włochy i świat są nadal pogrążone w smutku.
Wszystkie ludy cierpią,
każda rodzina jest w żałobie lub w rozpaczy.
To straszne.
Król...
część intelektualistów, ci, dla których wojna jest interesem, wojskowi...
namówili bądź zmusili ludzi do wojny.
A większość Włochów
jej nie chce.
Chrystus...
ofiarował siebie,
swoje ciało,
Ojcu.
Tak i my ofiarowujemy siebie,
swoje ciała Bogu.
W jedności z Chrystusem.
Niekiedy cierpimy, innym razem nie,
lecz cierpienie wraz z Jezusem to wrota do nieba.
Cierpienie przeżywane samotnie
jest bramą do piekła.
Zatem?
Udało ci się nie pójść na front?
Tak wielkie czyniłeś starania i wreszcie ci się powiodło...
Jestem chory.
Gdyby nie to, poszedłbym.
Jesteś jedynie kapryśnym dzieckiem płaczącym za mamą.
Moją matką jest Maryja.
Kłamca.
To listy, które pisałeś do swych wiernych zwolenników,
- uchroniły cię od służby w wojsku. - Nie.
Czy to twoja Maryja?
Powiedz no,
łkałeś, pisząc te słowa? Czy drżała ci ręka?
"Muszę też prosić pana o przysługę.
Bardzo bym prosił, żeby napisał pan do pani Gioviny Cevery prośbę
o wstawienie się za mną u tych katów, moich zwierzchników".
Katów?
Ci oficerowie wykonywali jedynie swoje obowiązki.
Ni więcej, ni mniej.
A według ciebie są katami?
Nie boję się ciebie.
Chroni mnie krew Chrystusa.
- Jesteś tchórzem. - Nie.
- Chłoptasiem. - Nie.
Pozbawionym odwagi. A od innych wymagasz męstwa.
Tchórz.
- Strachajło moczący majtki! - Nie.
Pomówmy o prawdziwym tchórzu.
O zaufaniu, o tych, którzy cię kochali i których ufność wykorzystałeś.
O niezliczonych kobietach, które posiadłeś, zapatrzony w siebie...
- Nie! Nie... - Zaczekaj,
- teraz będzie najlepsze. - Przestań! Dość!
- Za kilka miesięcy... - Chrystus jest Panem!
Powiedz: "Chrystus jest Panem"!
Pierwotnym źródłem ucisku i wyzysku ludu jest własność prywatna.
Ucisk, wiecie, co to?
Ucisk to okrutne i niesprawiedliwe traktowanie ludzi.
Taki właśnie los was spotyka.
Każdego dnia ciężko pracujecie.
Harujecie przez cały dzień, tak czy nie?
Czy kiedykolwiek odpoczywacie?
To nie w porządku!
Wyzysk oznacza, że nie wy czerpiecie korzyści ze swojej pracy.
"W przyrodzie wszystko ulega przetworzeniu.
Nic się nie tworzy, nic nie ginie.
Walka o byt i rewolucja są w zgodzie z prawem przeobrażeń".
Przyroda to cykl ciągłych przemian.
Po zimie przychodzi wiosna,
a cielę wyrasta na krowę dającą mleko.
Wiecie o tym, prawda?
To właśnie mówię:
potrzebujemy zmiany.
Zmiana to prawo natury.
Ziemia i wszelki jej owoc należą do wszystkich!
Nie może być tak, że jedna rodzina włada całym San Giovanni Rotondo!
To prawda.
O czym on mówi?
O tym, jak przejąć władzę nad swoim życiem.
Mówię o wolności!
Jeśli chcemy być wolni, trzeba ukrócić wyzysk!
Wyzysk?
Spędziłeś życie w szkole. Co ty pleciesz?
- Jesteś Alberizzi, z rodziny obszarników! - Spokojnie.
Tak jest.
Jak się żyło w Bolonii, kiedy myśmy walczyli, żeby was chronić?
Czyż to nie sprzeczność?
Pogadamy o sprzecznościach?
Zwyciężyliście, prawda?
I co zyskaliście?
Ta wojna wiodła donikąd. Nasze poświęcenia nic nie dały.
Gdzie jest twój mąż?
Dziewczyna nie wie.
Podaj świecę.
Jeśli świeczka daje ci światło,
nie przeklinaj jej.
Witaj, towarzyszu. Wróciłeś.
Jak się macie?
Proszę.
Usiądź.
Siadajcie.
Poznaj Luigiego.
Nasz radykalny młody towarzysz.
Miło mi.
Mnie również.
W San Giovanni mają mnie za rewolucjonistę.
Podżegacza.
To prawda.
Zamierzam podpalać sumienia.
Ale teraz skupmy się na wygraniu wyborów.
Na zdobyciu głosów.
Myślicie, że Lenin i Trocki przejmowali się wyborami?
Socjalizm to proces.
Towarzysze,
bądźcie ostrożni w interpretowaniu wielkiej rosyjskiej rewolucji.
Nie przeobrazimy świata,
kierując się planem jakiegoś proroka czy przemowami wygłaszanymi do mas.
Ich socjalizm nie jest naszym socjalizmem.
Rewolucja społeczna
to nie dzieło
woli jednego człowieka.
Lenin nie jest ani przywódcą, ani prorokiem.
Jest politykiem.
Towarzysze,
nie przejmiemy władzy gwałtem,
lecz za przyzwoleniem mas.
Oddajmy nasz sztandar w dobre ręce,
a zwyciężymy.
Wznieśmy drzewce wysoko, by wszyscy go zobaczyli.
Co się dzieje?
Spójrz na mnie.
Nie chcemy takich jak ty w moim miasteczku.
Zrozumiałeś?
A teraz wynieś się i nie wracaj.
Wsadźcie go do auta.
Chodź.
Precz stąd, wypierdku! Won!
Nie wracaj!
"Najdroższy ojcze Benedykcie...
gdybym umiał fruwać, chciałbym krzyczeć.
Wrzeszczeć do wszystkich wniebogłosy.
'Kochaj Jezusa!
Kochaj tego, który tak zasługuje na miłość'!
Lecz niestety, kochany ojcze, moja dusza jest nadal ściśle związana z ciałem,
a liczne grzechy nie dają jej wzlecieć.
Gdybyś mógł się pomodlić o to, by Pan zechciał skrócić moje wygnanie,
i wyjaśnić mi źródło mego ślepego pragnienia, by odejść,
byłbym ci wdzięczny.
Moje grzechy powinny lec mu tamą.
Medytuję nad nimi, a mimo to...
coraz mocniej kusi mnie, by odfrunąć z tego świata.
Poznajesz?
Czy to dzieło potwora?
Proszę, nie dawaj mi spokoju".
Chodziła w nich ta biedna dziewuszka.
Jej matka przyniosła do reperacji.
Już się jej nie przydadzą.
I czym zawiniła? Tym, że przyszła na świat biedna?
W Ewangelii stoi, że trudno będzie bogaczowi wejść do Królestwa Niebieskiego.
Marks powiedział to samo, po swojemu.
Mówisz o niebie, a my tu żyjemy w piekle.
Chodzę między nimi, wśród ich cierpień, łez,
problemów w większości nie do rozwiązania.
Potrzebujemy tu wody, szpitala.
Ta biedulka umarła, bo nie mogłem zdobyć leku, którym bym ją ocalił.
Trzeba coś zmienić.
Ale my, socjaliści, jesteśmy podzieleni, jedni przeciwko drugim.
Luigi chce rozmawiać o braterstwie robotników,
ale tu mamy samych bezrobotnych. W większości niepiśmiennych.
Wiem, jest ciężko.
Jesteśmy podzieleni.
Ale nie rozpaczaj, bo to, że ktoś nie jest z tobą,
nie znaczy koniecznie, że jest przeciw tobie.
Miej ich za przyjaciół,
jeśli nie braci.
Pamiętaj słowa ubogiego cieśli,
który rzekł:
"nie ma większej miłości nad tę, która każe oddać życie za przyjaciół".
Przyjaciele...
Nawet buty są podzielone na klasy.
Czasami, gdy pogrążę się w modlitwie, czuję się nagle sam...
Nie sam w znaczeniu samotny.
Sam, jakby Pan mnie porzucił.
I jakbym mówił do siebie.
- Jakbyś błądził w mroku? - Tak!
- Pozostawiony samemu sobie? - Tak!
Przerażony, bezradny, zagubiony i...
Jakbym grzeszył, ale nie wiem - grzeszę czy nie?
Grzeszne wydają się wątpliwości, gniew na Boga.
A przepełnia mnie złość.
Wiesz?
Powiem ci:
Bóg cię nie opuścił. Jest przy tobie w mroku.
Musisz nadal żyć w czystości i przyjmować sakramenty.
To jedyny sposób, by nie zejść z właściwej drogi.
Bez Boga się nie da.
Wiem.
Wojna...
odebrała nam dwóch synów.
Byli młodzi.
Nie wiemy już, po co dalej żyć.
Skoro Bóg tak chciał,
dlaczego trzyma nas przy życiu?
- Dla naszej udręki? - Nie.
Wojna to straszliwa rzecz, Francesco.
Wasz ból jest prawdziwy, wiem.
Nie pozwólcie, by Szatan wykorzystał waszą mękę.
Rozumiesz?
Błogosławiony ten, który sprosta próbie.
Kiedy byłem chłopcem, matka często haftowała.
Siedziała na krześle.
Ja siadałem na stołku i patrzyłem na jej pracę.
Ale widziałem to tylko od dołu.
Pętelki i gmatwaninę nitek. Spytałem mamy: "Co robisz? Co to?
Czemu to takie brzydkie"?
A ona przechyliła tamborek i pokazała mi wierzch haftu.
Ujrzałem wszystkie barwy we właściwych miejscach i piękny wzór.
Równiutki.
Jak ty teraz, widziałem dzieło od lewej strony,
bo siedziałem na niskim zydelku.
Jeśli poszukasz pociechy w modlitwie,
Pan objawi ci swe plany wobec ciebie.
Spokojnie. Zachowajcie spokój.
Co wy robicie?!
Pracujemy na ziemi, którą pan pozostawił odłogiem.
Oni są głodni.
Skoro pan jej nie uprawia, mamy prawo to robić.
Socjalizm stworzy najdoskonalszą równowagę między ludźmi,
przyniesie ład i pokój. Lud, któremu da się swobodę, pojmie,
że nikt nie może być wolny i szczęśliwy, nie szanując innych!
Na co się gapicie?! Co?
Precz z mojej ziemi!
Wynocha! Won!
Powystrzelam was! Wszystkich, słyszycie?!
Wynoście się stąd!
Uciekaj, Luigi!
Wszystkich! To moja ziemia!
Luigi, jeśli cię tu jeszcze zobaczę, zastrzelę!
Posłuchaj...
Miej odwagę uczynić to, co słyszysz.
No dalej!
Robić!
Co tam z twoim ślubnym?
Są jakieś wieści?
Gadaj z jakąś inną, ja mam męża.
Idę z tym.
Salvatore!
Prędko!
Potrzebny doktor!
Co robicie?! Wracać do roboty!
Vincenzo, nikogo nie wpuszczaj.
Lekarz w drodze, wyjdźcie.
Wyjść!
Biedak, przeżył wojnę...
Powiedz im, że jeszcze żyje.
Co?
Wyjdź i powiedz, że żyje, bo zrobi się tu paskudnie.
Nie przyłożę do tego ręki. On umarł!
Nieważne! Powiedz im, że żyje i wieziemy go do szpitala.
Nie zrobię tego.
- Nie? - Nie.
Jeśli coś się komuś stanie, to z twojej winy.
Wszystko będzie dobrze. Wracajcie do pracy.
Nigdzie nie idę. Zaczekam tutaj.
Co ty pleciesz?
Do roboty, bo wrócisz do domu.
No, idź.
Jak ty wiernie służysz swemu panu!
Zachorował od niewolniczego znoju.
Idź.
Zachorował od niewolniczego znoju!
No co?!
Wracać do pracy, bo was zwolnię i nie zapłacę! Do roboty!
- Idę! Chrzanię twoją forsę! - A idź!
Pan z tobą.
Błogosławionaś Ty między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi,
teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
To skutki gazów trujących z frontu.
- Nie nadawał się do pracy. - Miał zdychać z głodu?
Niech jego śmierć nie będzie daremna.
Serwus, Francesco.
Jak się trzymasz? Bądź silny.
Dziękuję.
Zarejestrowałeś się?
Jeszcze nie.
Musisz zagłosować, bracie.
Wykorzystajmy sposobność, trzymajmy się razem!
Dobrze.
- Wyście się już wpisali? - Tak, bracie, nie w tym rzecz.
Nadal o wyborach? Co o nich sądzisz?
Są ważne. To okazja do wspólnego działania.
Pora zacząć traktować ich tak jak oni nas.
Wy dwaj nie wejdziecie.
Kto tak mówi?
My. Socjaliści.
- Pochodzimy z jednego miasteczka. - Niech twój przyjaciel się wstydzi.
Tak się brata ze swoimi panami, że stał się ich pieskiem.
Dość tego! Okażcie zmarłemu szacunek!
Nie mają szacunku dla żywych!
A ty nie masz szacunku dla tych, co walczyli za ojczyznę.
Dla twoich panów?
Ładnie na tym wyszedłeś.
Zapłacicie za to.
Będę na ciebie czekał.
Don Anselmo, proszę zobaczyć.
Ręczna robota, rodzinny skarb. Dostałem od dziadka i przekażę synowi.
Tradycja rodu.
Niech ojciec potrzyma, to piękna broń.
Wiem, że ksiądz lubi polować. Proszę się kiedyś z nami wybrać.
- Bardzo dziękuję. - Proszę.
- Dla ciebie, ojcze. - Dziękuję.
Odłożę.
Elviro?
Daj mu pieniądze.
Ojcze, pragniemy ofiarować jakiś grosik na parafię.
Chowam na sercu.
- Bruno! - Gerardo.
Wejdźmy na górę.
Mój przyjaciel Bruno Bevere. Moja mama, ciotka. Elvira, żona Renata.
Przyszedł przyjaciel.
Dobry wieczór, Renato.
Ojcze.
- Przyłącz się, usiądź. - Dziękuję.
Napijesz się czegoś?
Rozmawiałem z ojcem Anselmem. Omawiamy plan na wybory.
Z pewnością wygramy, nie wątpię.
Ale jeśli druga strona...
jeśli wywołają jakąś ruchawkę albo zmanipulują wyniki, może być kłopot.
Dlatego przyjechałem.
Byłem tak długo na froncie...
Biłem się przez dwa lata, a potem wracam tutaj i mam się czym martwić.
Wybory...
To jakiś obłęd!
Ci ludzie pracują dla nas od zawsze.
A teraz głosują?
Ja tego nie rozumiem!
Nie mają żadnych praw! Są niczym!
To pierwsze wolne wybory w kraju.
O to walczyłeś.
Dziękuję ci.
Kto to?
Co się dzieje?
Tutaj.
Zabiję Michele!
Co się dzieje?
Powinienem był wystrzelać ich wszystkich!
Luigi Fiore powiedział, że nas pozabija.
Nasz kuzyn Luigi.
Wysyłamy tego zgniłka na studia, a on wraca ze takimi poglądami!
Nie nauczyli go, że to są Włochy, a nie Rosja?
Luigi Fiore. Kto jeszcze?
Kto jeszcze?!
Jeszcze...
Michele Russo.
Angelo Rinaldi, lekarz.
Nie panuje nad nimi, jest za słaby.
Obaj odznaczeni za męstwo! Ty i ty.
Jeden ranny na wojnie.
A dziś wy, szacowni obywatele miasteczka,
musicie znosić coś takiego?!
Ci socjaliści potrzebują nauczki,
lekcji życia i umierania!
Są niewierzący,
ksiądz się nie przyda.
Bez niej
zabronią wam chrzcić dzieci...
będą niewolić wasze kobiety...
mordować kapłanów,
a kościoły przerobią na stodoły.
Tam ktoś jest!
Zejdźcie! Prędko!
Diano!
Na dół!
Z dala od okien!
Broń!
Pobłogosław mnie, ojcze, bo zgrzeszyłem.
Ostatni raz u spowiedzi świętej byłem 160 dni temu.
Od tamtego czasu...
przepełnia mnie gniew, zwłaszcza na mojego syna.
Krzyczę na niego.
Nie słucha mnie.
Przypomina mi moją matkę.
Umarła rok temu.
Nadal czuję do niej złość.
Ostatnio...
podglądam swoją córkę.
Kiedy się myje.
Jej ciało przechodzi przemianę.
Sutki zmieniają kolor.
Patrzę na jej kształty
- i czuję pożądanie. - Nie.
To silniejsze ode mnie. Nie wiem, jak...
Nie.
Masz w sercu mrok. Objawia się jako zło.
Zło, które utrwalasz w bliskich. Nie powodują tobą żal ani skrucha.
Ty się upajasz.
Niewybaczalne.
Za matkę i syna wyznaczam ci pokutę tygodnia postu o chlebie i wodzie.
Przez miesiąc odmawiaj trzy Zdrowaś Maryjo i trzy Ojcze nasz.
Co do córki - nie ma odpowiedniej pokuty.
Bądź wdzięczny, że nie jestem Bogiem.
Jestem zwykłym modlącym się mnichem.
To mnie przerasta.
To dla mnie zbyt wiele.
Nie udzielę ci komunii aż po ostatnie namaszczenie.
Zwróć się do Boga.
Nie do mnie.
Bóg nie zdoła mi pomóc.
Bóg może ci pomóc.
On umie wydobyć największe dobro z najstraszliwszej tragedii. Bóg tak.
Zwróć się do Niego.
Uważam, że Boga nie ma.
Dlaczego?
Jeżeli nie zmienisz swego postępowania, pójdziesz do piekła, to rozumiesz.
Rozumiesz?
Nie wiem, czy jest piekło.
- Nie wiesz? - Nie.
Dowiesz się, gdy tam trafisz.
Wstań i wyjdź.
Wyjdź.
Wyjdź!
- Mam pytanie. - Milcz!
Powiedz: Chrystus jest Panem!
Chrystus jest Panem!
Powtórz! Powiedz to!
Wynoś się! Precz!
Panie Boże, proszę, spraw,
by nasz tata wrócił do domu zdrowy,
bezpieczny i żywy.
Dokąd jedziemy?
Na wybory.
Co to znaczy?
Trafne pytanie.
Wybory to gra, w której musimy wygrać, Diano.
- Gra? - Głosujemy tam.
Na razie.
Postaw krzyżyk tam, gdzie sierp i młot.
Nic trudnego. Postaw krzyżyk...
postawisz krzyżyk przy sierpie i młocie.
Rozkładam je szeroko, lecz są tylko dla mnie.
Oto twoja chwała.
Zostań, gdzie jesteś.
Nie walcz ze mną w sprawach, które nie są dla ciebie.
Ostatnie pięć lat nędzy to nic w porównaniu z tym, co nadejdzie.
Sto milionów trupów, chyba wystarczy?
Wybory sfałszowano! Myśmy zwyciężyli.
Okradli nas!
Pieprzyć ich wszystkich!
Mój brat jest burmistrzem!
Obrabowali nas!
Ten czerwony sztandar nigdy nie zawiśnie obok trójkolorowej flagi!
Jasne?!
Idziemy!
Vincenzo, wiesz, co zrobisz?
Powiesz im, że ich poplecznicy nie mają już u mnie pracy.
Nie chcę ich więcej widzieć.
Ratunku!
Pomóż mi!
Zostałaś socjalistką?
Po co przyszedłeś?
Powiedzieć, że jesteś zwolniona. Już cię nie chcą.
A jak wykarmię dzieci?
Niech żywią je socjaliści!
Dobrze.
Dobrze?
Wróci mój mąż.
Zatroszczy się o nas.
On nie żyje.
Nie wróci.
Skąd wiesz?
Widziałem go.
Kocham cię od zawsze.
"Rodziłem się cztery razy.
Pierwszy raz z matki.
Drugi raz przy chrzcie.
Trzeci - gdy wstąpiłem do zakonu.
A czwarty - gdy nawiedził mnie Pan.
I od owego nawiedzenia, ojcze,
w mym sercu rosło pragnienie.
Dziś nazwałbym je przemożną pasją.
Składałem Bogu ofiarę wiele razy.
Modląc się, by zesłał na mnie kary za wszystkich grzeszników
i wszystkie dusze pokutujące.
Ba, by je zaostrzył wobec mnie po stokroć,
byle bez zwłoki
przyjął ich wszystkich do nieba.
A dziś mogę,
już formalnie, złożyć Bogu tę ofiarę
w duchu posłuszeństwa tobie, ojcze.
Oto mój cel.
Co więcej, wydaje mi się,
że Jezus naprawdę tego chce.
Jestem pewien, że bez trudu udzielisz mi swej zgody.
Pobłogosław mi, ojcze, i módl się za mnie.
Twój przyjaciel i brat -
Pio"
Zwyciężyliśmy!
To nasz dzień!
Ze względów bezpieczeństwa musicie przełożyć ceremonię.
- Co?! - Rozkaz prefekta.
Nie jesteś burmistrzem, Angelo. Głosowanie nieważne.
Wygrałem.
Wynoście się! Wracać do domu!
- Co powiedział? - Żeby przełożyć ceremonię.
- Przecież to nasze prawo, wygraliśmy! - Kto im tak kazał?
Rozkaz prefekta.
Nie będę powtarzał! Wracać do domu!
Sam wracaj! My zostajemy! To teraz nasz ratusz!
Zaraz ci wetknę tę flagę w dupę! Won!
Chrzanić cię, Gerardo! Wygraliśmy! Mamy prawo!
Bagnet na broń.
Wracajmy lepiej do domu. To zbyt niebezpieczne.
Wrócimy kiedy indziej.
Gotuj broń!
Chodźmy.
Nie!
Przyjdziemy innym razem.
- Nie, nie pójdziemy! - Won mi stąd!
- Nigdzie nie idziemy! - Odejdź!
Przeklęta suka! Jak się do mnie zwracasz?!
Wygraliśmy!
Otwórzcie te drzwi!
Ognia!
Film poświęcony ofiarom rzezi w San Giovanni Rotondo
z 14 października 1920 roku oraz ludowi Ukrainy.