MARZENIA SAME SIĘ NIE SPEŁNIĄ
Czemu wszyscy są tak wyluzowani?
Dołóż kombuchę z kranu i będzie jak w Google’u.
Przyjemnie, co? Pan Rhodes jest na konferencji w Holandii.
Pewnie wszyscy tam wyglądają jak bracia Skarsgård.
- Mniam. - To Szwedzi, ale nieważne.
Kochana, nigdy nie siorb.
To dwuznaczne dla mężczyzn.
Nell, dostałaś zlecenie?
- Mary Sue Manners? - Tak.
Kobieta, która przez 40 lat prowadziła program o etykiecie?
Dobre Maniery z Mary Sue Manners.
Staruszka zadławiła się warzywami.
- Miłego pisania. - „Staruszka”?
Uwaga, zakończcie relaks.
Właśnie odbyłam rozmowę z hologramem ojca i w tym momencie
wprowadzam połączenie dwóch pięter w jedno.
Odświeżcie oddech i przywitajcie nowych kolegów i koleżanki.
Jak wiecie, ojciec bierze udział w konferencji
na temat holenderskiej filozofii produktywności, uitmuntendheid.
Składa się ona z trzech podstaw: godnej płacy,
szerokich świadczeń i przyjacielskiego miejsca pracy.
Ojciec wyśmiał dwie pierwsze,
ale trzecia brzmi atrakcyjnie.
Rozsuńcie się, Mason przydzieli miejsca nowym osobom.
Kartki z podziękowaniami wsuńcie pod drzwiami. Dobrej zabawy!
Jeszcze zadłużona Jeszcze nie awansowana
Jeszcze nie w związku Jeszcze nie pewna
Jeszcze żyję
Dziwnie, ale całkiem ekscytujące, co?
Jak poznanie współlokatora w akademiku.
Moja współlokatorka zjadła mój koc.
Zjadła go.
- Gorzej nie będzie. - Ta.
Nell, będziesz dzielić swoje obleśne biurko z TJ Silvą.
Może najpierw wygoń stamtąd mrówki i użyj odświeżacza.
TJ Silva, dziennikarz sportowy.
Zatrudnił się chwilę przed twoim wyjazdem.
Jest najmilszym facetem w firmie.
Może faktycznie uprzątnę biurko.
Wyśmienity pomysł.
Gospodyni powinna zapewnić gościom przyjazne otoczenie.
Masz mydełka w kształcie muszelek albo innych morskich stworzeń?
- Hej. - Hejka, ziomblu.
Dawno cię nie widziałem.
Derrick, jakim cudem zgadłeś dzisiejsze Wordle?
- Jak to możliwe? - Ma się to coś.
Cheryl, jak tam twoja kotka po Prozacu?
Nie muszę używać plastrów.
Pogłaszcz Morelkę po brzuszku ode mnie.
Używa przezwisk i troszczy się o zwierzęta.
I nie jada koców, o ile mi wiadomo.
- Powodzenia. - Na razie, TJ.
Cześć, jestem Nell.
Witam w naszym boksie.
Wszystkie są takie same, ale ten jest najlepszy.
Fajnie.
Śmiało korzystaj z moich długopisów albo słownika.
Jestem koleżeńska.
Cześć, seruś. Co tam?
- To moja ulubiona przekąska. - Wiem.
Widzę, z czym musisz się zmierzyć.
Nazywam to problematycznym gościem.
Opowiedziałam o tym w odcinku „Problematyczny gość”.
I co zrobiłaś?
Znalazłam kwiat z jego rodzinnego ogrodu
i udekorowałam nim stół, przy którym jedliśmy.
W łazience jest jakiś badyl.
Hejka, TJ.
Skoro pracujemy obok siebie,
chciałam dać ci coś na przywitanie.
Może ci się podoba.
Fajnie, dzięki.
Jest super.
Tobie chyba nie nada przezwiska.
Co tu robi banda dzieciaków?
- Halo? - Hejo.
- Co? - Zajmują się mediami społecznościowymi.
Zamieniają wiadomości w TikToki.
- Tik-tak, potrzebuję biura na już. - Teraz to ich biuro.
Ale dostaniesz inne, które będziesz dzielić tylko z jedną osobą.
To wcale nie brzmi lepiej. Z kim będę się męczyć?
- Ale będzie super. - Totalnie.
Jak piżama party, ale w ubraniach.
- Będzie mega. - Oboje wiemy, że okno trzeba...
- Otwierać. - ...zamykać.
Tak, zamykać.
No trudno, Cheryl.
Niektórzy muszą siedzieć na podłodze. Bywa.
Okej.
Jak tam, Mason?
Wszystko idzie zgodnie z planem?
Epicko, szefowo.
- Wszyscy są zachwyceni. - Wspaniale.
Idę na lunch z przyjacielem. Wracam za pół godziny.
Albo nawet za 45 minut.
Mam ostatni paluszek serowy i pomyślałem:
„Czemu nie dać go ziomkowi TJ’owi?”
Stary,
chodź no tu.
To takie miłe.
Akurat spadł mi cukier i pojawił się bohater.
No i fajnie.
Ej, wszyscy, wasza Nelly zamawia kawę. Kto chce? Stawiam.
Chętnie się napiję. Zbiorę listę.
Kto chce kawkę?
Nie wiem, czy słyszałeś, ale stawiam kawę.
- Nie chcę, dzięki. - Może...
Nie jadłam śniadania, mogę wziąć parę babeczek?
Nie możesz, Tina.
Gdy pojawi się korekta Musisz kliknąć
Gdy pojawi się następna Musisz kliknąć
Dennis!
O Boże. Zapomniałem o tobie.
Możesz przestać klikać?
O Boże. Przepraszam.
- Już nie będę. - Okej.
Skończę z tym.
Na kalendarzu jest czerwiec 2021.
- Poprawię. - Zostaw to!
To znaczy,
proszę, zostaw to.
Bardzo podoba mi się czerwcowe zdjęcie.
Dobra, ale...
to zły miesiąc i zły rok.
Jeśli będę na to patrzeć,
to dostanę na głowę, więc...
Ale skoro to tyle dla ciebie znaczy...
Super. Dzięki.
TJ mnie nienawidzi.
Co? Dlaczego?
Nie wiem. Próbowałam wszystkiego.
Prezenty, sprzątanie biurka. Nawet kupiłam wszystkim kawę.
Dzięki za orzechowo-karmelową mokkę.
Była dla ciebie?
Oddawaj dziewięć dolców.
Może po prostu TJ ma zły dzień?
TJ, ale z ciebie śmieszek.
Dobra.
Czasami, gdy ktoś zachowuje się dziwnie,
chodzi o coś, na co nie masz wpływu.
Może przypominasz mu byłą, czy coś.
Albo przypominasz mu ten film z Jodie Foster,
w którym nie miała kontaktu z innymi.
- Tak myślisz? - Tak czy siak,
najlepiej odpuść.
Zgadzam się. Musicie razem pracować,
- więc nie odwalaj niczego dziwnego. - Macie rację.
Odwalę coś dziwnego.
Ej, TJ, możemy...
Głupi badyl.
Hejka.
Musimy porozmawiać o napięciu, jakie jest między nami.
Nie spodziewałem się, że zaczniesz.
Jasne, wyciągnijmy trupa z szafy.
Tak.
A co dokładnie jest tym trupem?
Boże. Mówisz poważnie?
2 listopada 2016, mówi ci to coś?
Że to stare dzieje?
Tej nocy zniszczyłaś
potencjalnie najlepszy moment mojego życia.
Nadal nie wiem.
Oczywiście, że nie wiesz. Czemu miałabyś?
Ktoś, kto zrobił coś takiego, nie zadałby sobie trudu, żeby pamiętać.
Jak mam pamiętać coś sprzed siedmiu lat?
Sprawdź swój dziennik.
Nie prowadzę dziennika.
To jak zapamiętujesz, z kim jadłaś brunch?
Co, do diabła, zrobiłam w 2016?
Nie wiem,
miałaś 40. urodziny?
Sprzedam ci liścia.
Zaraz ci pokażę swoje dzienniki.
Witam was, przyjaciele.
Co tu robisz tak wcześnie?
Musiałam...
Czemu jesteś w szlafroku o tej porze?
Materiał robi mi dobrze.
Nie wiem, po co pytam.
Lexi wymyśliła coś głupiego i muszę dowiedzieć się,
dlaczego ktoś mnie nienawidzi.
Przejrzę zdjęcia w telefonach
i dowiem się, co złego zrobiłam.
Nie chcę przez następne lata przebywać z kimś,
kto mnie nie znosi.
Trzymasz stare telefony?
Tak, to było najważniejsze. Dzięki za aktywne słuchanie.
Nie rozumiem. Słyszałaś o chmurze?
Nie ufam chmurze.
Ktoś u ciebie jest?
O Boże. To znajoma, z którą uprawiasz seks?
Nie, po prostu jadłem nabiał.
To był ten dźwięk.
Nie.
Ohydne. Pa.
Ty jesteś ohydna.
Nell mówiła źle
o nowych warunkach pracy?
Tak, nienawidzi tych zmian.
Pytałam podwładnego i mówił, że jest „epicko”.
Bo jesteś szefową,
więc mówi, co chcesz usłyszeć.
Pracownicy tak robią?
Tak.
Czasami kochankowie też.
Na przykład uwierzyłaś, że...
Skoro narzekają, nie będą produktywni.
A to wbrew uitmuntendheid.
- Wychodzisz już? - Tak.
Nie mieliśmy czasu...
Nie kuś mnie.
Muszę iść.
Zobaczmy. 2016.
Jeszcze nie umiałam robić selfie. Mój nos wydaje się ogromny.
Znalazłam. 2 listopada 2016.
Byłam wtedy z wami.
Ale ślicznie wyglądam.
Ja miałam grzywkę, a Sam nie.
Sam pasuje bardziej.
Ale co się wtedy wydarzyło?
Czy jak będę mężatką z dziećmi,
nadal będę mogła pić Jägera w środę?
- Jasne. - Nic się nie zmieni.
Mam idealną fazę.
Jestem chętna na flirt, czuję się kobieco.
Czuję, że zdobędę dzisiaj czyjś numer.
- O tak. - Czas zakręcić telefonem.
Zakręćmy telefonem.
Zakręćmy jeszcze raz.
Chyba znalazłam faceta.
O Boże.
Dlatego TJ jest na mnie zły od tylu lat.
Wzięłam jego numer i nie zadzwoniłam. Złamałam mu serce.
Jestem seksownym potworem.
Lata później zobaczył to ciało przed swoją biedną twarzyczką.
Przeproszę go.
No dobra.
Muszę coś wyznać.
Nienawidzę twojego kalendarza,
bo w czerwcu mam rocznicę ślubu,
a to ostatnie, o czym chcesz myśleć, gdy masz przerwę w związku.
O Boże, Sam. Przepraszam.
W porządku. Wybaczam. Chodź do mnie.
Chwileczkę.
Co?
Na twoim ślubie miałem wełniany garnitur.
Nie założyłbym go latem.
To nie był czerwiec.
Dobra, fakt. Po prostu ten kalendarz jest wkurzający.
Nie tak, jak to, że po każdym wysłanym mailu
mówisz „Już. Pa, pa”.
To jest urocze.
Wcale nie. Może bym to zniósł, gdyby nie jaja na twardo,
które łykasz jak pelikan.
Zdradzę ci coś. Nikt nie lubi jedzenia pachnącego jak pierd.
Okej.
Co ty robisz? Nie.
Teraz będzie tu śmierdzieć.
Wiem o tym.
Przypomniałam sobie naszego trupa.
Poprosiłam cię o numer i nigdy nie zadzwoniłam.
Naprawdę mi przykro.
O czym ty mówisz?
Masz rację. Nie musimy o tym gadać.
Chodzi o mecz baseballowy.
Mecz baseballowy?
SIÓDMY MECZ
To był siódmy mecz finałów. Cubsi byli o krok
od pierwszego mistrzostwa od 108 lat.
Wszyscy w barze oglądają mecz oprócz was.
O Boże, zapomniałam, że dziś jest gala country.
Beyoncé ma wystąpić
- z Dixie Chicks. - Co?
Nie zdążymy dotrzeć do domu,
bo mamy złe oceny w Uberze.
Dają mi wybrać muzę, a potem krytykują mój falset.
Nie przejmujcie się. Tu jest telewizor.
Queen Bey nadciąga.
Dziesiąta runda.
Podwójny aut. Cleveland przy kiju. Martinez uderza...
Co się stało?
Szukam Beyoncé. Nie ma innego telewizora.
Czyli wszyscy to oglądali.
Kto wziął pilota?
Nacisnęłam zły przycisk, dobra? Nie znam się na technologii.
To koniec! Cubsi właśnie przeszli do historii.
Chicago ogarnęło szaleństwo.
Co za chwila. Współczuję frajerom, którzy to przegapili.
To na pewno nie padło.
Tak to zapamiętałem.
Byłaś nietrzeźwa w tawernie?
Zrujnowałaś najważniejszą chwilę w historii.
Możemy siedzieć razem, ale nigdy cię nie polubię.
Przykro mi, ale twoje faux pas może być nienaprawialne.
Zostaniesz poddana ostracyzmowi na lata, chyba że...
Może poślubisz Kennedy’ego?
Jest okej. Mogę pracować tutaj. Świat jest moim biurem.
No cóż.
Oby ta guma należała do kogoś ze zdrowymi zębami.
Hej.
Co tu robisz?
Nie mogę pracować obok TJ’a. Jest fanem Cubs,
a ja siedem lat temu zmieniłam kanał podczas finału mistrzostw.
Pamiętam kurczaki.
Naprawdę się przez to wkurzył?
Było śmiesznie.
On tak nie myśli.
Uważa, że jestem okropna.
To się myli. Pamiętasz, jak wywalili nas z baru
i próbowaliśmy wkraść się z powrotem, nosząc kapelusze?
Prawie się udało, ale ktoś się zorientował.
Rzucali w nas czym popadło.
Skrzydełkami.
Byłaś naprawdę śmieszna tej nocy.
A Dennis mnie uratował.
Pamiętasz, że miałam na sobie moją ulubioną bluzkę Chanel?
Rzucił się między mnie a nadlatujące skrzydełko.
Poświęcił swoją ulubioną koszulkę.
Przyjął je na siebie.
Dennis.
- Muszę iść. - Okej.
Wiem. Zbulwersowało cię moje zachowanie.
Jesteś głośna, chaotyczna i odrażająca.
Taka już jestem.
Ale jesteś też wybitnie zabawna.
Wiesz, kiedy warzywa utknęły mi w gardle, nie chciałam zwracać na siebie uwagi,
więc udałam się na zewnątrz, ale tam nie było nikogo, kto mógłby mi pomóc.
Udusiłam się własną grzecznością.
Nie bądź jak ja, Nell. Bądź sobą.
Rób tyle hałasu, ile pragniesz,
a jeśli temu koleżce to nie pasuje,
to jego ***** problem.
Mary Sue, jesteś niegrzeczna.
Muszę ci coś pokazać.
Chciałam, żebyś mnie polubił, ale właśnie taka jestem.
Jestem chaotyczna i nie kupuję innym kawy.
Przepraszam, że zepsułam tamten wieczór.
Liczę, że przyjmiesz przeprosiny.
Jeśli nie, może powinieneś znaleźć inne miejsce do pracy.
Okej. Dzięki.
Idź sobie i krzyż na drogę.
Mary Sue, dam ci jeszcze 10 minut, żebyś się wyżyła,
a potem wyślę twój nekrolog.
W takim razie...
Twój krawat jest paskudny.
Nie obchodzi mnie, że nie użyłaś podkładki.
Właśnie kichnąłeś, a ja nie powiem ci „na zdrowie”.
Nigdy nie powiedziałam tego na głos, a zawsze chciałam.
Tyłek!
Stworzyłam potwora.
Dennis, musimy pogadać.
Zanim coś powiesz...
Nie odwracam kalendarza, bo to zdjęcie przypomina mi mnie i ciebie.
- Co? - Spójrz.
Ja jestem hipciem, a ty słodkim ptaszkiem, który siedzi na moich plecach.
Ale to słodkie.
Zawsze wiesz, co... Chwila.
Prawda jest taka, że gdy kiedyś robiliśmy żelki,
rozmawialiśmy o tym, jakimi zwierzętami byśmy byli.
Oboje zgodziliśmy się,
że gołębiami, bo jest nam najlepiej w mieście.
I zawsze kradniemy sobie frytki.
Tak, pamiętam.
Jesteśmy brudnymi zakłamanymi gołębiami.
Dlatego się przyjaźnimy.
Chodź tu.
Nie możemy pracować w jednym miejscu.
Oj nie. Jesteś potworem.
- Pójdziesz ze mną? - Chcesz mnie zabić?
- Innym się nie udało. - Nie.
Dalej, chodź.
Myślałem o tym, jak przegapiłem finał mistrzostw.
Boże, koleś.
Ale nie myślałem o tym, co ty przegapiłaś.
Wyobraź sobie: 2 listopada 2016.
Na scenie Beyoncé i Dixie Chicks.
Wszyscy wstrzymują oddech i wtedy...
Dobra. Z tej perspektywy widzę, jak bolesne to mogło być.
Ale podtrzymuję, że to było śmieszne.
To prawda, było.
Wtedy tak nie uważałem.
Przeprowadziłem się dla tej pracy, nie miałem żadnych znajomych w mieście.
Pomyślałem, że jeśli wygrają, może mój los też się odmieni.
Tak się zapowiadało.
Udany mecz, ładna dziewczyna prosząca o numer.
Wiedziałam, że pamiętasz.
Przegapiłem końcówkę meczu, nic się nie układało.
To był mój najbardziej samotny rok.
Obwiniłem cię o wszystko.
To nie było fair.
Też miałam problemy.
Rozumiem cię.
Kup mi opiekacz do kurczaka i zapomnimy o sprawie.
Nie zrobię tego.
W takim razie będziesz znosił mój gniew
siedząc obok mnie do końca życia.
Na to wygląda.
Uwaga, pracownicy.
Najwyraźniej wam się nie podoba i najwyraźniej mnie to obchodzi.
Chcecie nowych foteli i opieki dla dzieci.
Chcecie dwuwarstwowy papier. Nie mogę dać wszystkiego.
Ale jaką jedną rzecz mogę zrobić, by was uszczęśliwić?
Ja to powiem.
Ten tłok w biurze jest do dupy.
Dziękuję, Tina.
To odświeżające w końcu usłyszeć prawdę.
Nie chcę siedzieć na podłodze.
Wystarczy, Cheryl.
No dobrze.
Czy inni zgadzają się z przedmówczynią?
Tak.
Zdecydowanie.
Dobrze.
Zatem odwołuję połączenie pięter.
Wróćcie, skąd przybyliście.
Dziękuję.
Czy to nie dziwne, że klaszczemy, bo cofnęła coś,
co nakazała rano?
Tak samo dziwne, jak obsesja na punkcie starego kalendarza.
Racja.
Zabiorę roślinę.
Jest z damskiej toalety.
Wiem.
Do zobaczenia, kurczaczku.
Jak ci się poszczęści.
Weź to...
Możesz?
Miałaś oddać je do recyklingu.
Pokaż mi jeszcze raz.
Wszystkie twoje zdjęcia są tutaj, w chmurze.
Wliczając w to te z jedzeniem między zębami.
- Dobra? - Dobra.
Na pewno tam są?
Upewniam się.
A co w bezchmurny dzień?
To nie jest prawdziwa chmura. To był żart?
No raczej.
Oddawaj moje telefony.
Napisy: Julia Antoniewicz