‪มีกลุ่มคนจากโลกนั้นพยายามช่วยให้แม่คุณ
‪ได้รู้อะไรบางอย่าง
‪- เรากำลังสืบเรื่องราวของแม่ผมอยู่ ‪- จริงเหรอคะ
‪และมีบางอย่างที่คล้ายกันมากในแง่ความรู้สึกของ
‪การค้นพบ การได้ตระหนักรู้ บทสรุป
‪และผมรู้สึกว่าคนที่อยู่อีกฝั่ง ‪พยายามผลักดันให้เกิดเหตุการณ์ต่างๆ
‪เพื่อให้แม่คุณเข้าใจ ถ้ามันจะพอเข้าเค้านะครับ
‪- ตรงไหมครับ ‪- ค่ะ!
‪เปลี่ยนเรื่องกันนิดหน่อย
‪ผมต้องย้อนกลับไปเรื่องที่สัมผัสได้ก่อนหน้านี้
‪วันนี้ดูเหมือนเราจะเน้นไปที่พี่ชายคุณนะ
‪เขาให้ผมพูดถึงเรื่องงานเขา
‪- โอเค ‪- ซ่อมของนู่นนี่
‪ผมไม่รู้ว่าคนชอบเรียกเขาว่า "หนุ่มมือซ่อม"
‪หรือมันอะไรยังไง แต่เหตุการณ์พวกนั้น
‪- ยอดมากเลย คุณเก่งจัง ‪- เวลาที่มีใคร…
‪คุณชมเกินไป มันตรงในแง่ไหน…
‪- เขาเป็นช่างกลค่ะ ‪- โอเค
‪- คือว่าเขา… ‪- เขาซ่อมรถ
‪คนชอบเรียกเขาไปช่วยงานจุกจิก
‪ซึ่งเขาไม่ได้เรียนมา ‪แต่ทุกคนก็คาดหวังว่าเขาจะซ่อมมันได้
‪- พระเจ้า อะไรกันเนี่ย ‪- ผมรู้
‪- โทษทีค่ะ ฉันแค่อึ้งกับ… ‪- ไม่เป็นไรครับ
‪- การหยั่งรู้ของคุณน่ะ ‪- ได้ครับ
‪สองสิ่งที่ทำให้ผมทึ่งก็คือ
‪มีสิ่งที่ดูเป็น "วีเอ"
‪"วีเอ" สำหรับผมมันหมายถึงเวอร์จิเนีย
‪- คุณมีความเกี่ยวพันอะไรกับเวอร์จิเนียไหมครับ ‪- ค่ะ
‪มีความเกี่ยวพันกับฟลอริดาไหมครับ ‪ใครที่อยู่ฟลอริดาบ้าง
‪ใช่ คุณพูดถึงเวอร์จิเนียใช่ไหมคะ ‪แม่ฉันเกิดที่เวอร์จิเนีย
‪จากนั้นมาร์เกอริต ‪แม่แท้ๆ ของแม่ก็อาศัยอยู่ในฟลอริดา
‪ฉันคิดว่านั่นคือเธอนะคะ
‪- ตื่นเต้นกับประเด็นนี้จัง ‪- ครับ
‪เรื่องแม่ฉันเนี่ย พระเจ้า
‪- คุณพูดหลายเรื่องมากๆ ‪- ครับ
‪- ให้ตายสิ ‪- เดี๋ยวเราจะได้รู้
‪เราจะดูกันว่าจะเชื่อมต่อกับคุณได้ไหม ‪แต่มันมีความเชื่อมโยงอยู่
‪ขอผมดูก่อนว่ามันคืออะไร
‪ถ้าจะให้ผมอธิบายก็คือ ‪มันเหมือนมีคนในฝั่งของเธอ
‪ที่พลาดโอกาสจะได้มีปฏิสัมพันธ์กัน
‪แม่ผมไม่เคยได้เจอกับแม่แท้ๆ
‪- ค่ะ ‪- ผมไม่รู้ว่ามันคล้ายกันไหม
‪แต่มีความรู้สึกทำนองนี้
‪- ค่ะ ‪- ว่าไม่ได้รับโอกาสที่จะได้เชื่อมต่อกัน
‪- แม่ฉันถูกรับมาเลี้ยง ‪- โอเค
‪- ตอนที่แม่ยังเด็ก แบบแค่ไม่กี่วันเลย ‪- เข้าใจละครับ ว้าว
‪ตลอดชีวิตของแม่ ‪แม่ไม่ได้รู้จักครอบครัวแท้ๆ เลย
‪- เข้าใจแล้วครับ ‪- จนไม่นานมานี้
‪แม่ได้ลองตรวจดีเอ็นเอ
‪- ฉันว่ามันสัก… ‪- เหรอครับ ว้าว
‪ประมาณปีครึ่งค่ะ
‪จากการตรวจดีเอ็นเอนั้น ‪เราก็หาครอบครัวแท้ๆ ฝั่งแม่ได้
‪เหมือนแม่ผมเลยครับ เหมือนจริงๆ
‪และแม่ของแม่ก็เสียไปเมื่อสิบปีก่อน
‪- โอเค ‪- แม่เลยไม่ได้เจอท่าน
‪แต่เราเจอพี่น้องคนละพ่อ
‪- เหรอครับ ‪- แม่มีพี่ชายคนละพ่ออยู่
‪จะบอกให้อึ้งนะครับ ‪แม่ผมเองก็มีพี่สามคน พี่คนละพ่อ
‪- โอเค ‪- และคนหนึ่งเสียไป
‪สองคนยังมีชีวิตอยู่ มันเลยแปลกมากเลยเนี่ย
‪- ว้าว ใช่ค่ะ ‪- ครับ
‪แม่ได้เจอครอบครัวฝั่งนั้น ‪และเราก็มีรูปครอบครัวกัน
‪พวกเขาบอกเราว่า ‪"เราตามหาเธอมานานมากเลย"
‪"แบบตามหาจริงจังเลยนะ"
‪แม่สงสัยมาตลอดทั้งชีวิต
‪- คือตอนนี้แม่อายุ 70 กว่าแล้วนะคะ ‪- ครับ
‪ตอนที่แม่ของแม่กำลังจะเสีย ‪ท่านพูดว่า "ลูกสาวฉันที่หายไป"
‪บ้ามากเลย ‪เพราะแม่ผมก็เจอเรื่องแบบนั้นเหมือนกัน
‪ตอนที่แม่ของแม่กำลังจะเสีย
‪- จริงเหรอเนี่ย ‪- ท่านพูดออกมา…
‪ท่านเป็นโรคสมองเสื่อม ‪แต่จำลูกสาวที่ท่านตามหาได้
‪- ลูกสาวที่หายไปนานของท่าน ‪- ใช่ค่ะ
‪ขนลุกมากเลย ผมไม่ได้จะขโมยซีนนะ
‪- ไม่ค่ะ มัน… ‪- มันแปลกมากเลย คุณกับผมเนี่ย
‪- แค่ได้รับรู้ก็รู้สึกใจสงบแล้วค่ะ ‪- ใช่ครับ
‪- ดังนั้น… ‪- นั่นถือเป็นพรนะครับ
‪ท่านได้เจอพี่ๆ ของตัวเอง เป็นของขวัญ
‪มันน่าสนใจดีที่เรามีเรื่องราว ‪ของการค้นพบเกี่ยวกับครอบครัวคล้ายกัน
‪ได้รู้เรื่องครอบครัวแท้ๆ ตอนอายุมาก
‪แม่ผมยังไม่รู้ว่าพ่อแท้ๆ เธอคือใคร
‪และเราก็สงสัยในจุดนั้นมากๆ
‪- แม่คุณก็เช่นกัน ‪- ค่ะ
‪เธอไม่รู้ว่าใครคือพ่อ
‪ฉันดีใจที่คุณมาที่นี่มากเลย
‪- เพราะมันช่วยฉันได้มากๆ ‪- แน่นอนครับ
‪- ขอบคุณนะคะ ‪- ดีใจที่ได้เจอครับ
‪- ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ขอบคุณมาก ‪- ขอบคุณสำหรับทุกอย่างครับ
‪- ดูแลตัวเองนะคะ ‪- บาย
‪โอเค
‪- มันเจ๋งมากเลยเนอะ ‪- ใช่
‪หัวใจฉันอิ่มเอม
‪เรื่องทั้งหมดนี้มันท่วมท้นมาก ‪แต่ก็น่าตื่นเต้นมากเช่นกัน
‪การได้เชื่อมต่อกับไทเลอร์แบบนั้น ‪คุณจะรู้สึก…
‪เหมือนคุณได้เชื่อมต่อ ‪กับคนรักของคุณที่จากไปจริงๆ
‪มันเหมือนพวกเขาไม่เคยจากไปไหนเลย
‪มันเหลือเชื่อมากค่ะ
‪มันบ้ามากเลย
‪หลังจากใช้จิตสัมผัสหลายพันครั้ง
‪และเชื่อมต่อกับเรื่องราวครอบครัวมากมาย
‪การเชื่อมต่อกับคนที่มีความคล้ายกัน ‪กับเรื่องครอบครัวผมมากแบบนี้
‪มันรู้สึกเหนือจริงมากเลย
‪เป็นไปได้ว่าคนฝั่งโน้น ‪เป็นคนบงการให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น
‪เพื่อโชว์ให้ผมเห็นว่า ‪ผมต้องรับคำแนะนำที่ให้คนอื่นบ้าง
‪(ตอนที่แปด โกลาหล)
‪ลูกค้าฉันคนนึงไปซื้อโต๊ะปิงปองมา
‪ซูซาน ซาแรนดอนคงทำให้ปิงปองฮิตขึ้นมา
‪- ใช่ ‪- ดูไม่มีเหตุมีผลเลย
‪ใช่ ผมมั่นใจว่าก่อนหน้าซูซาน ซาแรนดอน ‪มันก็เป็นกีฬาแหละ
‪แต่เธอเป็นคนจุดประกายมัน
‪และมันก็ฮิตเปรี้ยงขึ้นมา
‪คุณไปเอามาจากไหน
‪- มันมีบทความเขียนถึง… ‪- จริงเหรอ
‪ซูซาน ซาแรนดอนและปิงปอง
‪ฉันก็พอเล่นได้นะ
‪ไม่ได้เล่นเก่ง แต่บางครั้งก็…
‪- ตีโดนเหรอ ‪- ใช่ บางครั้งก็ตีโดนลูกน่ะ
‪คือเรื่องตากับมือผมมันไม่ค่อยสัมพันธ์กันเท่าไร
‪ถ้าเป็นเรื่องจิตใจนี่จัดมาเลย ‪แต่มือกับตาไม่ค่อยเวิร์กน่ะ
‪- ไม่ค่อย ‪- ไม่ค่อย
‪(มอนเตซิโต แคลิฟอร์เนีย)
‪- สวัสดีครับ เป็นไงบ้าง ‪- ให้ตายสิ
‪- ไทเลอร์ครับ สบายดีไหม ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
‪- ฉันแครี่ ‪- ดีใจจริงๆ ที่ได้พบคุณ
‪- ขอบคุณที่เชิญผมมานะครับ ‪- แน่นอนค่ะ
‪- ผมเห็นว่าคุณมีของอยู่ที่นี่ด้วย ‪- ค่ะ
‪- คุณเตรียมตัวมาพร้อมเลย ดีจัง ‪- ใช่ค่ะ
‪- โอเค งั้นเราจะจับสิ่งนี้ก่อน ‪- โอเคค่ะ
‪แล้วมาดูกันว่าผมจะสัมผัสอะไรได้บ้างโดยรวมๆ
‪เราจะคุยอะไรกันเยอะเลยครับ ‪ขอเวลาผมเดี๋ยวนึงนะ
‪มาเริ่มเชื่อมต่อกันดีกว่า
‪เราจะได้เห็นว่าเราสัมผัสอะไรได้บ้าง
‪ขอโทษที่ลืมครับ คุณชื่ออะไรเหรอ
‪- แครี่ค่ะ ‪- แครี่ โอเค น่าทึ่งมาก แครี่
‪เราจะได้เห็นว่ามีอะไรเข้ามาบ้าง
‪โอเค ใช่
‪หืม
‪เอาล่ะ ได้มาหนึ่ง สอง…
‪นี่แปลกมากเลย
‪เท่าที่ผมสัมผัสได้มันดูจะอ้างอิงถึง…
‪สิ่งที่ผมเรียกว่าเป็นการเสียชีวิตที่น่าเศร้า
‪การเสียชีวิตที่น่าเศร้าเป็นการเสียก่อนวัยอันควร ‪โดยมากมักจะโดยไม่คาดฝัน
‪เมื่อมีใครบางคนจากเราเร็วเกินไป
‪สิ่งที่แปลกของมันคือมีการเกิดซ้ำสองครั้ง
‪เหมือนเรามีคนคนหนึ่งที่เสียตั้งแต่ยังอายุน้อย
‪หรือไม่ก็เป็นสถานการณ์ที่น่าเศร้า
‪แล้วก็ต้องเจอกับเหตุการณ์น่าเศร้าอีกครั้ง
‪ที่มีอีกคนจากไปก่อนวัยอันควร
‪คุณรู้จักคนสองคนที่เสียชีวิต ‪ไปอย่างน่าเศร้าและเร็วเกินไปไหมครับ
‪- แน่นอนค่ะ ‪- โอเคครับ
‪ผมรู้สึกว่าที่ผมมาที่นี่ ‪ก็เพราะต้องคุยเกี่ยวกับสองคนนี้
‪เพราะพวกเขาแยกกันไม่ขาดเลย ‪ผมจะเรียกแบบนั้นนะ โอเค
‪เอาล่ะ
‪โอเค ใช่
‪เอาล่ะ ผมรู้สึกว่าเราต้องคุยกัน ‪เรื่องขั้นตอนรับมือความเจ็บปวดของคุณ
‪ในแง่ของการที่ใครบางคนเสียไป
‪แต่มันรู้สึกเหมือนกับว่า
‪มันเป็นความรู้สึก ‪ที่ไม่สามารถเศร้าโศกได้ในตอนที่มันเกิดขึ้น
‪เหมือนคุณต้องจัดตารางให้ความเศร้า
‪หรือไม่ก็ต้องเลื่อนมันออกไปก่อน
‪มันเหมือนกับว่าเรื่องนี้เกิดขึ้น ‪แล้วผมก็ไม่สามารถที่จะ
‪ผ่านขั้นตอนรับมือความเจ็บปวดได้แบบปกติ
‪มันรู้สึกดีเลย์
‪ไว้เราจะคุยกันว่ามันเป็นเพราะอะไรนะครับ
‪ผมจะไปต่อนะ
‪นี่มันแปลกกว่าปกตินะ ‪แต่ผมเห็นสัญลักษณ์ของน้ำเรื่อยๆ เลย
‪และผมก็ไม่รู้ว่าทำไม
‪ผมเห็นเหมือนกับ… น้ำน่ะ
‪- คุณ… ‪- มันดูสำคัญ พอเข้าเค้าไหมครับ
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪- น้ำคือ… มันเป็นเรื่องของน้ำค่ะ ‪- ครับ
‪ผมจะไปต่อนะ โอ้ สัมผัสอะไรได้เยอะเลย
‪ผมไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร มัน…
‪ผมจะลองจัดการให้ดีที่สุดนะครับ
‪คนที่เด็กกว่าดูจะพูดถึงคริสต์มาส
‪ผมเห็นสัญลักษณ์คริสต์มาส ‪ไฟคริสต์มาส คริสต์มาส…
‪แต่มันมากกว่าแค่เด็กที่ชอบคริสต์มาสนะ ‪มันมีบางอย่างด้วย
‪อุบัติเหตุนั้นเกิดขึ้นหลังวันคริสต์มาสไม่กี่วันค่ะ
‪- ครับ ‪- เป็นการฉลองครั้งสุดท้ายของเรา
‪เท่าที่ผมสัมผัสได้คือ ‪มันดูเป็นแง่บวก มีความสุขมากๆ
‪แต่ผมรู้ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่หวานปนขมของปี
‪ผมจะไปต่อนะครับ
‪ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันดูจะเน้นไปที่ตัวคุณนะ
‪เกี่ยวกับสิ่งที่คุณทำทั้งก่อนการเสียชีวิต
‪และหลังจากนั้นด้วย
‪มันมีความรู้สึกของความขอบคุณอยู่
‪น่าสนใจจริงๆ
‪- ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวค่ะ ‪- โอเค สุดยอดเลย
‪โดยที่ยังไม่ต้องเล่ารายละเอียดมาก ‪ช่วยพูดถึงคนที่เสียชีวิตสองคนนั้น
‪ซึ่งน่าจะเกิดขึ้นในช่วงสองปีนี้
‪สองคนนั้นเกี่ยวพันยังไงกับคุณเหรอครับ
‪ลูกสาวฉันค่ะ
‪ฉันมีลูกสาวที่ยอดเยี่ยมสามคน
‪มอร์แกนอายุ 25 ปี
‪ซัมเมอร์กับซอว์เยอร์อายุ 12 ปี
‪ฉันมีลูกแฝด ซอว์เยอร์เป็นหัวหน้าของฝาแฝด
‪เธอชอบเป็นคนตัดสินใจ ‪และซัมเมอร์ก็พร้อมจะตกลงทำตามเสมอ
‪สิ่งที่พิเศษสำหรับมอร์แกนกับฉันคือ
‪พอเธอโตเป็นสาว
‪เธอก็ไม่ได้เป็นแค่ลูกสาว แต่ยังเป็นเพื่อนฉันด้วย
‪เธอช่วยเลี้ยงน้องแฝด
‪แต่เมื่อวันที่ 9 มกราคมปี 2018
‪ฉันเสียลูกสาวของฉัน ซอว์เยอร์และมอร์แกนไป
‪พวกเราเคยมีกันสี่คน บ้านมีแต่เสียงหัวเราะ
‪และเสียงอึกทึก ความตื่นเต้น และพลังงาน
‪ตอนนี้มันเงียบเหงามาก
‪มีแค่เด็กหญิงหนึ่งคนกับแม่
‪ที่หัวใจแตกสลาย ‪และพยายามผ่านพ้นไปให้ได้ในแต่ละวัน
‪เป็นความรู้สึกสับสน
‪ผมรู้สึกสับสนมาก น่าจะเรียกแบบนั้นได้
‪เวลาที่คนเสียชีวิตในอุบัติเหตุรถยนต์ ‪มันจะไม่มีความสับสน
‪- ค่ะ ‪- ผมไม่คิดว่าเป็นทำนองนั้น
‪ผมรู้สึกว่าเป็นอะไรทำนองว่า
‪การต้องตัดสินใจในชั่วเสี้ยววินาที
‪เราจะทำยังไงดี เราจะไปไหนดี
‪มันเกิดอะไรขึ้น แล้วก็เกิดเรื่องนี้ขึ้น
‪- ค่ะ ‪- ประมาณนั้นเลย
‪แล้วมันไม่ใช่ว่า…
‪นี่มันซับซ้อนมาก น่าจะเรียกแบบนั้นได้
‪- ความวุ่นวาย ‪- ครับ แน่นอนเลย
‪- มันวุ่นวายมาก ‪- มันโกลาหล
‪ค่ะ
‪แปลกจัง
‪มันมีอะไรที่น่าจะอยู่ที่นี่ แต่กลับไม่อยู่
‪และมันคือสิ่งของ
‪แปลกทีเดียวนะ มันควรมีของมากกว่านี้
‪- ค่ะ ‪- มีอะไรแปลกๆ ที่นี่นะ
‪ผมสงสัยว่า… บางทีมันอาจจะเกิดเรื่อง
‪ที่ทำลายของที่เรามีไปน่ะครับ
‪- ทุกอย่างเลยค่ะ ‪- ครับ
‪เราสูญเสียทุกอย่าง
‪ผมเสียใจจริงๆ
‪เท่าที่ผมสัมผัสได้
‪พวกเขาให้ผมพูดถึงวันที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น
‪พวกเขาให้ผมพูดถึงสถานที่เกิดเหตุ
‪มันดูเหมือนว่า
‪ถ้าให้อธิบายคือ ผมเห็นหายนะ
‪- เหมือนเป็นหายนะขนาดใหญ่ ‪- ค่ะ
‪- ที่ก่อให้เกิดการเสียชีวิตครั้งนี้ ‪- ค่ะ
‪ผมอยากจะพูดเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
‪แต่ผมไม่เคยสัมผัสอะไรแบบนี้มาก่อนเลย ‪มันเหมือนกับ…
‪ที่ผมคิดว่าใกล้เคียงที่สุดคือ
‪เหมือนมีคนตายในเหตุดินถล่ม
‪น่าจะประมาณนั้นครับ มันรู้สึก…
‪รวดเร็วมาก พอจะเข้าเค้าไหมครับ
‪- ค่ะ ‪- เสียใจด้วยนะครับ
‪โถ เอาล่ะ
‪ครับ นี่มันอธิบายยากมากๆ ‪เพราะผมไม่มั่นใจว่ามันคืออะไร
‪เท่าที่ผมพอจะตีความได้คือ ‪มันน่าจะมีการพูดคุย
‪หลายวันก่อนหน้าที่จะเกิดการเสียชีวิตนี้
‪ว่าเราควรจะทำยังไงดี
‪แต่แล้วมันก็ลงมือไม่เร็วพอ และผม…
‪ค่ะ มันมีการคุยกันก่อนอุบัติเหตุครั้งนี้
‪ว่า "เราต้องทำอะไรไหม เราจะทำยังไงดี"
‪- ค่ะ ‪- มันแปลกมากเลย
‪ผมอยากพูดให้ชัดนะครับ
‪ทั้งสองคนไม่ได้บอกว่ามีความรู้สึกเจ็บปวดเลย
‪- เหรอคะ ‪- เวลาผมใช้จิตสัมผัส ผมจะบอกทุกคน
‪ถ้ามีใครเจ็บปวด แต่นี่ผมไม่รู้สึกแบบนั้น
‪มันเกิดขึ้นเร็วมาก ‪ผมรู้สึกว่าหลุดออกจากร่างก่อนที่…
‪- จะทันรู้สึกอะไร ‪- โอเคค่ะ
‪พวกเขาอยากปลดปล่อยคุณ
‪ออกจากความรู้สึกผิด ความรับผิดชอบ ‪ความคิดที่ว่าน่าจะทำแบบนั้นแบบนี้
‪ถึงแม้ว่าจะมีการพูดคุยกันไปก่อนหน้า ‪ว่าควรจะทำยังไงดี
‪- การตัดสินใจ ‪- ใช่ค่ะ ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า
‪ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น
‪ครับ และถึงจุดนี้
‪ผมอยากให้คุณช่วยเล่าเท่าที่คุณพอจะเล่าได้
‪ว่ามันเกิดอะไรขึ้นน่ะครับ
‪ค่ะ
‪มันคือเหตุโคลนถล่มมอนเตซิโต
‪และมีผู้เสียชีวิต 23 คน
‪สองคนในนั้นคือลูกฉัน
‪ฝนที่ตกลงมาอย่างรุนแรง ‪ทำให้เกิดน้ำท่วมและโคลนถล่ม
‪เช้านี้หน่วยปฏิบัติการ ‪กำลังแข่งกับเวลาตามหาผู้รอดชีวิต
‪และภาพข่าวใหม่ที่เราได้รับเข้ามา ‪ก็เผยว่ามีความเสียหายหนักหนามากค่ะ
‪คืนก่อนเกิดโคลนถล่ม มีพายุลูกใหญ่กำลังมา
‪ส่วนหนึ่งของมอนเตซิโตถูกอพยพไปแล้ว ‪และส่วนนี้ไม่อยู่ในประกาศ
‪ฉันไม่ได้อพยพ
‪ครับ
‪แต่เราก็ตัดสินใจกันว่าจะอยู่ต่อหรือหนีดี
‪ฉันพาพวกเธอเข้านอนและบอกว่า ‪"ไม่ต้องกลัวนะ"
‪"ถ้าได้ยินเสียงฝนตก ก็ไม่ต้องกลัว"
‪นั่นคือครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นซอว์เยอร์
‪ว้าว
‪แล้วพายุฝนก็มาและ…
‪ตอนตีสามครึ่ง บ้านเราก็ถูกพัดพังทลาย ‪โดยที่พวกเราอยู่ในนั้น
‪มอร์แกนกับฉันคว้าตัวกันไว้ในน้ำ
‪ในโคลน แล้วมันก็พัดแรง 80 ไมล์ต่อชม.
‪เราแยกกันไปคนละทิศละทาง
‪และ…
‪กระดูกฉันทุกส่วนตั้งแต่เอวขึ้นมาแตกหมด
‪เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
‪ฉันยังโชคดีที่โคลนมันฝังตัวฉัน
‪โดยที่มีหน้าฉันโผล่ขึ้นมาเท่านี้ ‪เลยสามารถร้องขอความช่วยเหลือได้
‪ฉันจำเรื่องราวสองสามวันหลังจากนั้นไม่ได้เลย
‪ซัมเมอร์ ลูกสาวฉันที่รอดชีวิต
‪ตอนที่พวกเขาพบตัวเธอ ‪เธอถูกฝังอยู่ในโคลนลึกสิบฟุต
‪โดยที่มีเศษซากตัวบ้านทับถม
‪เราโชคดีที่หาเธอพบ
‪แต่เธอก็อยู่ในสภาพโคม่าอีกหลายสัปดาห์
‪เราไม่รู้ว่าเธอจะรอดไหม
‪เราหาซอว์เยอร์พบในเช้าวันต่อมา
‪และเธอก็เสียไป
‪เราหามอร์แกนไม่เจออยู่ห้าวัน
‪คือมัน…
‪ฉันพยายามช่วยลูกสาวคนโตแต่ก็ช่วยไม่ได้
‪ครับ
‪ขอเวลาผมเดี๋ยวนะครับ ขอโทษจริงๆ
‪จากบรรดาการใช้จิตสัมผัสทั้งหมดนี่ ‪ผมไม่ค่อยอารมณ์อ่อนไหวนะ
‪แต่นี่มัน… ผมปวดใจแทนคุณจริงๆ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- เสียใจด้วยนะครับ
‪- มันแย่มากๆ ‪- ครับ เป็นเรื่องน่าเศร้าจริงๆ
‪การที่ใครสักคน ‪ต้องเจอเรื่องอะไรแบบนั้น มันช่าง…
‪การต้องลืมตาตื่นขึ้นมาและใช้ชีวิตต่อไป
‪ความแข็งแกร่งที่คุณต้องแสดงออกมานั่น
‪ผมเชื่อว่าแค่การจะตื่นขึ้นมามันก็หนักหนามากแล้ว
‪ผมเป็นกำลังใจให้คุณจริงๆ ครับ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ครับ
‪ผมขอขีดเขียนก่อนนะครับ
‪ผมจะเชื่อมต่อใหม่ก่อน ตัดอารมณ์ส่วนตัวทิ้งไป
‪และดูว่าเราพอจะเจออะไรอีกบ้างไหมนะครับ
‪แต่ผมชอบความสดใสของพวกเขานะ
‪พวกเขาบอกให้ผมรู้ถึง
‪การได้รับการยกย่องถึงสามรูปแบบ
‪- ค่ะ ‪- สามอย่างเลย
‪- คุณพอจะทราบไหมครับ โอเค ดีมากเลย ‪- ค่ะ
‪- ผมสัมผัสได้แบบนั้นนะ ‪- มันเกิดขึ้นเมื่อสามปีครึ่ง
‪มีการจัดงานฉลองทุกปีให้พวกเขา
‪ดีจัง แล้วกับเหตุการณ์นี้ ‪ได้มีบางอย่างที่พิเศษ
‪เกี่ยวกับการให้เกียรติชื่อพวกเขา ‪อย่างยิ่งใหญ่ไหมครับ
‪อาจจะเป็นการอุทิศสถานที่
‪ผมเห็นเป็นเหมือนป้ายประกาศนะ
‪ดูจะมีความตื่นเต้นเกี่ยวกับมันด้วย
‪มีป้ายประกาศอยู่บ้างค่ะ
‪- ครับ ‪- ทำขึ้นไปแล้ว
‪- เหมือนสิ่งรำลึกน่ะค่ะ ‪- ครับ
‪หนึ่งในสิ่งรำลึก ‪ฉันให้พวกเขาพิมพ์บทกวีของลูกเอาไว้ด้วย
‪ชอบจังเลย
‪หนึ่งในข้อความ
‪ที่ผมสัมผัสได้ก็คือ ‪พวกเขาอยากให้คุณปล่อยวางความรู้สึกผิด
‪เช่นการที่พวกเขาอยู่ในจุดนั้น ‪ผมเห็นสัญลักษณ์ของการปล่อยวาง
‪นั่นคือพวกเขารู้สึกว่า ‪ไม่อยากจะให้ใครต้องยึดติด
‪กับความรู้สึกควรจะ น่าจะ อยากจะ
‪ถ้าเกิดฉันทำอะไรที่ต่างออกไปล่ะ ‪มันเป็นความรู้สึกของ
‪"แม่ ไม่เป็นไรนะ"
‪วันนี้ไทเลอร์เปิดประตูให้ฉัน
‪ซึ่งฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้
‪การได้มานั่งที่ริมลำธารนี้
‪และสัมผัสได้ถึงความสุขและปลื้มใจ
‪เป็นอะไรที่ฉันไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นได้เลย
‪การได้พบความสุขในโศกนาฏกรรม
‪เป็นสิ่งที่ฉันมองหามาโดยตลอด
‪ฉันอยากรักที่นี่อีกครั้ง
‪ฉันอยากรักลำธารนี้อีกครั้ง ‪และไทเลอร์ให้ของขวัญนี้กับฉัน
‪เราจะไปชายหาดลากูน่าเหรอ
‪ตามแนวชายฝั่ง
‪ซึ่งมันต้องสวยมากแน่ๆ ‪เมื่อลูกได้ไปพบกับลอรี แคมป์เบลล์วันนี้
‪การได้ไปพบกับร่างทรงอีกคนมันน่าสนใจดีนะ
‪ผมเคยถูกใช้จิตสัมผัสโดยร่างทรงคนอื่นมาบ้าง
‪ผมได้รับประสบการณ์ ‪ที่มีความเที่ยงตรงหลากหลายมาก
‪บางคนก็พิเศษ บางคนก็ธรรมดา
‪มันคือการหาคนที่เหมาะกับคุณ
‪- น่าสนใจดีว่าเธอจะสัมผัสอะไรได้บ้าง ‪- แม่ตื่นเต้นจริงๆ
‪บอกไม่ถูกด้วยซ้ำ ‪แม่เอาแต่มองนาฬิกา "ได้เวลาตื่นหรือยังนะ"
‪เวลาคนอื่นมาเจอลูก พวกเขารู้สึกแบบนี้สินะ
‪- เจอกับตัวบ้างแล้วก็แปลกๆ ดีเนอะ ‪- ใช่
‪ผมเชื่อมโยงกับเรื่องของครอบครัวตัวเองมากไป
‪คือมันเป็นเรื่องสายเลือดผมเอง
‪ผมเลยมีความอคติอยู่
‪ซึ่งทำให้ผมไม่สามารถเชื่อมต่อได้
‪แต่การให้ร่างทรงคนอื่นใช้จิตสัมผัสกับผม ‪แปลว่าข้อมูลที่ได้มา
‪จะมาจากคนที่ไม่เกี่ยวกับตัวผมเอง
‪คนที่อาจตอบคำถามที่ผมตามหาอยู่ได้
‪(ชายหาดลากูนา แคลิฟอร์เนีย)
‪- พระเจ้า มันสวยมากเลย ‪- ใช่
‪- นั่งก่อนสิคะ ‪- ใช่ ได้เลยครับ
‪- เราตื่นเต้นมากเลย ‪- นั่นสิ
‪คุณเหรอ ฉันนี่นั่งรออยู่นี่…
‪พอหันไปแล้วได้ยินเสียง ‪ฉันนี่แบบ "พวกเขามาถึงแล้ว!"
‪ผมเชื่อใจลอรี แคมป์เบลล์มาก
‪ผมไปหาเธอและหวังว่า
‪เธอจะให้ข้อมูล ‪เกี่ยวกับความลับของครอบครัวผมได้
‪เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ผมไว้ใจ ‪ให้รู้เรื่องอ่อนไหวแบบนี้
‪ผมคิดว่ามันมีความเป็นไปได้สูงมาก
‪ที่เธอจะสามารถให้คำตอบได้ครับ
‪ก่อนหน้าที่คุณจะมา ฉันสัมผัสได้
‪ถึงอะไรบางอย่างล่วงหน้า
‪พวกเขาพูดถึงเรื่องสุขภาพไม่หยุดเลย ‪สุขภาพเป็นเรื่องแรกที่ฉันสัมผัสได้
‪และพอดูที่หัวใจแล้ว มันดูเหมือนอาการใจสั่น
‪มีอาการใจสั่นบ้างไหมคะ
‪ตอนเกิดมาหัวใจผมยังพัฒนาไม่เต็มที่
‪และมีอาการใจสั่นมาตลอดชีวิตครับ
‪ก็น่าสนใจดีนะ ปอดคุณรู้สึกเหมือน…
‪คนที่เป็นโรคหลอดลมอักเสบ ‪ปอดบวมหรือหอบหืด
‪ครับ ปอดผมมีตุ่มน้ำใสเต็มไปหมดครับ
‪พอมันแตก มันจะทำให้ปอดล้มเหลว
‪ผมเลยไปผ่าตัด
‪- ปอดล้มเหลว ‪- มันก็ยังมีโอกาสเกิดซ้ำได้อีก
‪เป็นอาการป่วยที่ผมต้องเจอไปตลอดชีวิต
‪- ที่คุณทราบดี ‪- ครับ
‪คุณมีหมอรักษาแล้ว แค่ต้องระวังเอาไว้ให้ดี
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- น่าสนใจนะ ใช่
‪ฉันสัมผัสได้ถึง… ฉันชอบเจาะหารายละเอียด
‪เขียนชื่อไว้สองสามชื่อ ถ้าคุณไม่รู้จักก็ไม่เป็นไร
‪แต่ฉันเขียนไว้ว่าโจเซฟ
‪ฉันไม่รู้ว่าเป็นโจหรือโจเซฟ
‪ฝั่งแม่ผม เราเชื่อว่าชื่อพ่อของแม่คือโจเซฟ
‪ผมหวังว่าลอรีจะให้ข้อมูล
‪เพื่อให้ผมเข้าใจความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับแม่ได้
‪แต่อีกด้านหนึ่งผมก็ได้ติดต่อ ‪กับนักสืบเชื้อสายวงศ์ตระกูลแล้ว
‪เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวิเคราะห์ดีเอ็นเอ ‪และการแกะรอยครอบครัว
‪ถ้าจะมีใครตามหาชิ้นส่วนที่หายไปให้เราได้ ‪คนคนนั้นก็คือเธอ
‪เรื่องนี้มันท้าทายมากจริงๆ ค่ะ
‪ตอนแรกมันดูเหมือนว่า ‪โจ โควาร์ตเป็นพ่อแท้ๆ ของคุณ
‪จากผลดีเอ็นเอ
‪และโจ โควาร์ตเสียชีวิตไปแล้ว
‪ฉันเลยไม่อยากพูดอะไรออกไป
‪แล้วสุดท้ายปรากฏว่ามันผิดน่ะค่ะ
‪หลังจากได้วิเคราะห์ผลดีเอ็นเอแล้ว
‪โจ โควาร์ตคือพ่อแท้ๆ ของคุณแน่นอน
‪ว้าว โอเคค่ะ
‪ฉันพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับโจมากขึ้น
‪- ชีวิตของเขา ‪- ขอบคุณค่ะ
‪สิ่งที่ฉันได้ยินเกี่ยวกับโจคือ ‪เขาเป็นคนผมแดง
‪ฉันรู้ว่าเขาเคยเป็นทหาร
‪- ฉันเชื่อว่าเขาไปรบในสงครามสองครั้ง ‪- ว้าว
‪เขาอยู่คนเดียว
‪เขาจะไปรับอาหารจากโบสถ์ ‪เขาจะไปกินข้าว
‪- เขาใช้ชีวิตเงียบมากๆ ‪- ค่ะ
‪และพวกเขารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติก็เพราะ
‪เขาไม่ได้ไปที่โบสถ์อยู่หนึ่งสัปดาห์
‪และพวกเขาก็โทรหาหน่วยดับเพลิง ‪ให้พังเข้าไปในบ้านเขา
‪และพบว่าเขาเสียไปแล้ว
‪น่าสนใจ ฉันไม่รู้เรื่องนั้นเลย
‪- ว้าว ‪- สุดยอดเลย
‪- ฉันคงไม่มีวันรู้เรื่องนั้นแน่ ‪- ใช่
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ด้วยความยินดี
‪ผลดีเอ็นเอคุณตรงกันกับเด็บบี้ ‪และเธอคิดว่าพอจะมีรูปอยู่บ้าง
‪เธอจะลองหาดูให้
‪และก็มีลูกพี่ลูกน้องชื่อบรูซ
‪เป็นลูกพี่ลูกน้องลำดับแรก น่ารักมากๆ
‪เขาบอกว่า "ถ้าผมมีญาติอีกคน ‪ผมก็อยากรู้จักเธอนะ"
‪"ให้เธอโทรมาได้เลย"
‪- งั้นเขาก็… ‪- ขอบคุณค่ะ
‪จริงๆ แล้วเขา… ‪ฉันต้องพูดตรงๆ นะ เขาตื่นเต้นมาก
‪เขาตื่นเต้น
‪- ฉันดีใจจัง ‪- ดีมากเลยค่ะ
‪เหรอคะ
‪การได้รู้สึกเป็นที่ต้องการ มันรู้สึกดีนะคะ
‪และการได้รู้สึกเป็นที่รักแบบที่คุณเล่าให้ฟัง ‪มันก็รู้สึกดีมาก
‪ฟังนะคะ ฉันว่า…
‪- นี่คือญาติทางสายเลือดคุณนะคะ ‪- ค่ะ
‪ถ้าคุณได้ไปทำความรู้จักพวกเขาก็คงดี
‪ค่ะ
‪แต่ผมเอาของมาด้วยครับ
‪คุณจะถือมันไว้ก็ได้นะครับ ถ้าต้องการ
‪เยี่ยมไปเลยค่ะ
‪ฉันเห็นพยาบาลทันทีเลย
‪กับแม่แท้ๆ ของคุณนี่
‪ทำไมมันถึงรู้สึกเหมือนว่า ‪คุณถูกพรากไปจากอ้อมแขนเธอเลย
‪เพราะมันเป็นแบบนั้นค่ะ ที่โรงพยาบาล
‪- ผู้หญิงที่พรากฉันไปจากแม่ฉัน ‪- ใครคะ
‪เธอชื่อสเตลล่า
‪โอเค เพราะมันเหมือน "ให้ตายสิ"
‪เธอเคยขังพวกคุณไว้ในตู้เสื้อผ้าไหม
‪- เธอทำทุกอย่างแหละค่ะ ‪- หรือในห้องไม่ให้คุณออกไป
‪ฉันรู้สึกสกปรก ฉันรู้สึกแย่มาก
‪- ฉันรู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้ ‪- ค่ะ
‪ฉันรู้สึกเหมือนเด็กที่โดดเดี่ยวและตัดขาด
‪มันรู้สึกแบบนั้น
‪เด็กคนหนึ่งที่ผู้หญิงคนนี้เลี้ยงมาถูกขังอยู่ในตู้
‪มีเด็กคนหนึ่งที่มีพื้นเพต่างจากคุณหรือเปล่าคะ
‪- ค่ะ ‪- โอเค
‪ผมอยากถามคุณเรื่องสูติบัตรดั้งเดิม
‪- เรารู้ว่าเราได้มันมาอย่างยากลำบาก ‪- ค่ะ
‪เรามีความคืบหน้าอะไรบ้างไหม
‪ถ้าคุณดูที่วันยื่นเอกสารกับทุกอย่างแล้ว
‪มันดูเหมือนจะเป็นสูติบัตรตัวจริงค่ะ
‪ฉันเชื่อว่าแมรี่เป็นคนกรอกข้อมูล ‪และเธอก็เขียนที่อยู่
‪ฉันคิดว่าเป็นถนนเฟลิเซีย
‪- ถนนเฟลิซิตี้ ใช่ค่ะ ‪- ถนนเฟลิซิตี้
‪และตอนที่ฉันเห็นมัน มันแบบว่า
‪"เห็นเลยว่าพอเป็นเรื่องเกี่ยวกับสเตลล่าแล้ว"
‪สเตลล่าคือแม่ ‪เธอเกิดที่ไหนล่ะ "ไม่ทราบ"
‪คุณไม่รู้ได้ยังไงว่าตัวเองเกิดที่ไหน
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪ฉันรู้สึกเหมือนคนที่เอาตัวคุณไป
‪ฉันคิดว่าเธอเป็นนักต้มตุ๋น
‪และแม่คุณกับยายคุณคิดว่า
‪เธอแค่จะเอาเด็กไปคืนแผนกเด็กอ่อน
‪แต่ฉันอยากจะพูดเรื่องนี้นะคะ
‪มันมีทั้งคนที่มีลูกและไม่ต้องการเด็กคนนั้น
‪และทิ้งเด็กไป
‪และก็มีคนที่มีลูก
‪และรักและหวงแหนเด็กคนนั้นมาก
‪แต่พวกเขาไม่สามารถเลี้ยงดูเด็กได้
‪คุณไม่ใช่แบบแรก
‪คุณคือแบบที่สอง
‪- คือมีคนที่รักคุณมากๆ ‪- ค่ะ
‪- แต่พวกเขาไม่สามารถเลี้ยงดูคุณได้
‪บางครั้งเราก็ต้องปล่อยมือจากคนที่เรารัก
‪- ค่ะ ‪- ไม่ใช่เพราะเราอยากทำแบบนั้น
‪แต่เพราะเราจำเป็นต้องทำแบบนั้น
‪ตอนนี้เป็นเรื่องของการเดินทางครั้งใหม่ ‪ที่จะเริ่มต้นสำหรับคุณ
‪ครับ
‪- ว้าว ‪- นั่นมันหนักหนามากเลยนะ
‪มันบ้ามากเลย ไทเลอร์
‪เหมือนผมโดนกับตัวเองบ้างน่ะ
‪- ให้ตายสิ ดูของขวัญที่เราได้รับมาสิ ‪- ผมรู้
‪สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจที่สุดคือ…
‪เธอรู้ว่าแม่ยกฉันให้คนอื่นไป ‪เพราะเธอทำไปเพราะความรัก
‪ไม่ใช่เพราะเธอไม่รักฉัน
‪และเธอต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับฉัน
‪และนั่นคือการเยียวยา มันเยียวยาใจได้
‪ใช่ครับ
‪(ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย)
‪ไปคาบมา
‪ฉันเป็นแฟนตัวยงของไทเลอร์
‪ฉันตัดสินใจเขียนลงในเว็บไซต์ของเขา ‪เพราะมีคนเพิ่งเสียไป
‪และฉันอยากจะเชื่อมต่อกับเขาค่ะ
‪- สวัสดีไทเลอร์ ‪- ไงครับ
‪นี่คือเพเนโลปี้ค่ะ
‪สวัสดีเพเนโลปี้
‪ไง
‪ไงจ๊ะ เด็กน้อย
‪- เป็นยังไงบ้างครับ ดีใจที่ได้พบคุณ ‪- ดีใจที่ได้พบค่ะ
‪ดีใจที่ได้พบคุณนะครับ
‪ค่ะ ขอบคุณค่ะ
‪นี่มันเจ๋งมากเลย
‪ผมขอเล่นกับเจ้าหนูนี่ก่อน
‪แล้วเราจะเริ่มใช้จิตสัมผัสกันนะครับ เอาล่ะ
‪โถ น่ารักจริงๆ
‪น่ารักมาก
‪ใช่ค่ะ
‪โอเค คุณๆ
‪น่าสนใจดีที่ผมสัมผัสมันได้แบบนี้นะ
‪มันเหมือนผมต้องคุยกับคนที่สูญเสียสัตว์เลี้ยงไป
‪ผมรับรู้ได้ถึง…
‪ผมสัมผัสได้ถึงพลังงานแบบเด็กๆ ‪แต่มันก็แบบ "นี่มันสัตว์นี่"
‪- ผมจะทดเรื่องนั้นเอาไว้ก่อนนะครับ ‪- โอเคค่ะ
‪ผมจะบอกแบบนี้นะ
‪บางครั้งผมก็สัมผัสถึงสัตว์ได้ในบางครั้ง
‪แต่มันไม่รุนแรงขนาดนี้
‪- มันรุนแรงมากครับ ‪- ค่ะ
‪เท่าที่ผมสัมผัสได้นะ
‪- เป็นความรู้สึกของสัตว์แน่นอน ‪- ค่ะ
‪มันมีความรู้สึกเศร้าๆ ปนอยู่ด้วย
‪น่าสนใจนะ ผมจะทดเอาไว้ก่อน
‪โอเค ได้ละ
‪มันมีการอ้างถึงอะไรที่รุ่นราวคราวเดียวกัน
‪- ค่ะ ‪- เพื่อน คู่รัก
‪- ค่ะ ‪- อารมณ์ประมาณนั้น
‪- ผมสัมผัสได้แบบนั้นน่ะ เข้าเค้าไหมครับ ‪- ค่ะ
‪พวกเขาให้ผมล้อเรื่องการสะกดชื่อคุณผิดด้วย
‪แปลกนะ ผมรู้
‪ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่มันเจาะจงมากเลย
‪มันไม่ใช่ "เจ" แต่เป็น "วาย"
‪คุณสะกดชื่อคุณยังไงครับ
‪- แยสมินค่ะ ‪- ครับ
‪- มันมีเรื่องตลกเกี่ยวกับมันอยู่ ‪- โอเคค่ะ ถ้านี่ใช่คนที่ฉันคิด
‪คือ… เขาชอบล้อเรื่องชื่อฉันน่ะค่ะ
‪เขาจะแบบว่า "แจสมินหรือยาซหรืออะไรนะ"
‪- เหมือนผมต้องล้อเล่นเรื่องนี้น่ะ ‪- เขาเป็นคนตลกค่ะ
‪สิ่งที่ผมสัมผัสได้มันน่าสนใจดีนะ บ้าบอมาก
‪แล้วคนคนนี้ก็มีความตื่นเต้นอยู่
‪ผมรู้สึกตื่นเต้น
‪- ดูจะเป็นคนน่าสนใจทีเดียว ‪- เขาเป็นคนน่าสนใจค่ะ
‪เป็นคนน่าสนใจจริงๆ
‪เขาโชว์ของหลายอย่างให้ผมดู ที่ผมไม่มั่นใจนะ
‪เหมือนมีคนกินชีโตสรสเผ็ดจากถุงแบบนี้
‪- ไม่มีปี่มีขลุ่ยเลย ‪- ให้ตายสิ
‪ล้อว่านิ้วคุณมันเลอะเทอะไปหมด
‪- เป็นสีแดงหมดเลย ผมแบบ… ‪- ใช่
‪คือเรา…
‪ตอนสมัยม.ปลายฉันกินอาหารขยะเยอะมากค่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪เราชอบเล่นมุก ‪เรื่องนิ้วเลอะแดงแปร๊ดกับชีโตสรสเผ็ดตลอด
‪- มันไม่มีต้นสายปลายเหตุ ‪- ค่ะ
‪มันตลกดี เพราะผมพูดถึงขนมที่เลอะติดมือ
‪- แล้วก็… ‪- ค่ะ
‪- และก็ลองทำความเข้าใจ ไม่มีปี่มีขลุ่ยเลย ‪- นั่นแหละเขาค่ะ
‪ตลกดีนะ
‪ฉันเจอ… เดวิดตอนอายุ 13 ได้ค่ะ
‪ฉันว่าฉันไม่มีทางเลือกเท่าไร เขาชอบล้อฉัน
‪แบบเขาขี้เล่นและก็แกล้งแหย่ฉันตลอดเวลา
‪เหมือนเป็นพี่ชายคนนึง เราสนิทกันมาก
‪เขาดีใจที่คุณมาที่นี่
‪ผมรู้เลยล่ะ
‪ผมพยายามหาว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะว่า…
‪มันแปลกมาก เป็นสถานการณ์ที่แปลก
‪คือผมรู้สึกเหมือน… ‪เขาไม่ได้เสียชีวิตแบบเจ็บปวดอะไรนะ
‪เหมือนมันกะทันหันมาก
‪เขาแสดงให้ผมเห็นถึงสัญลักษณ์
‪ของการปิดตาแล้วเสียไป
‪- มันแปลกมากเลย ผมไม่… ‪- ค่ะ มันเร็วมาก
‪เขาสูบกัญชาที่มีเฟนทานิลเข้าไป
‪และฉันเชื่อว่ามันทำให้เขาตายทันที
‪- ดูจะตรงนะครับ ‪- ก็เลย…
‪ขอบคุณที่เล่าให้ฟังนะครับ
‪- ไม่ใช่คนที่จะฆ่าตัวตายเลย ‪- ค่ะ
‪ดูมีความสุขกับชีวิต และเขาก็เสียไป
‪ผมว่าจะต้องมีการระวังเรื่องนั้นมากขึ้น
‪ว่ามันอาจเกิดเรื่องแบบนั้นได้
‪คนรอบตัวเขาจะเริ่มกระตุ้นและพูดกันว่า
‪"นี่ ระวังให้ดีๆ ก่อนจะกินอะไรนะ"
‪- อะไรประมาณนั้น ‪- ค่ะ
‪- โดยรวมแล้วเขาสงบสุขและ… ‪- ครับ ทุกอย่างดีมากเลย
‪มาแบบมีความสุขดีครับ
‪โอเค
‪ผมจะพักเรื่องเขาไว้ก่อนนะครับ ‪เพราะผมสัมผัสได้ถึงอะไรอย่างอื่น
‪โอเค อันนี้
‪มันกลับไปหาเรื่องสัตว์เลี้ยงเรื่อยเลย
‪ที่น่าสนใจก็คือเจ้าหนูนี่อาจจะรู้จักเจ้าหนูอีกตัวนะ
‪ผมสัมผัสได้แบบนั้นน่ะ
‪จำประเด็นนี้ไว้ก่อนนะครับ ‪พวกเขาเชื่อมโยงกันอย่างชัดเจน
‪มันแปลกมาก
‪เจ้าหนูนี่อาจจะมีอะไรที่เหมือนหรือคล้ายกัน
‪พวกมันส่งความรู้สึกที่ดูเหมือนกันออกมานะ
‪มันน่าสนใจดี อาจจะเป็นการนอน
‪ท่านอนหรือนั่งของมัน
‪มันดูจะคล้ายกันมากครับ
‪- ค่ะ ใช่เลย ‪- งั้น…
‪- คุณสังเกตเห็นมาก่อนใช่ไหม ‪- ใช่เลยค่ะ
‪เข้าใจละ เพราะมันดูเหมือนเป็นอะไรน่ารักๆ
‪- เท่าที่ผมสัมผัสได้น่ะนะ ‪- ใช่ค่ะ
‪ผมจะถามโต้งๆ เลยนะครับ ‪นี่มันเกี่ยวกับใครเหรอ
‪- หมาฉันที่ตายไปค่ะ ‪- ครับ
‪มันชื่อแอสโตร และมันคือรักแท้ของฉัน
‪ครับ
‪โอเค ผมขอบอกเลยว่า ‪ผมทำแบบนี้มาเป็นร้อยๆ ครั้ง
‪และผมไม่เคยสัมผัส ‪ถึงสัตว์เลี้ยงได้เป็นอย่างแรกมาก่อน
‪ผมจะเน้นไปที่คนในชีวิตของคนนั้นๆ
‪- ค่ะ ‪- แต่นี่มันเป็นเรื่องสำคัญมาก
‪- สำคัญมากค่ะ ‪- ผมแค่อยากให้คุณรู้
‪มันสำคัญมากที่ผมสัมผัสได้ถึงมัน
‪- ถึงสัตว์เลี้ยงนี้น่ะครับ ‪- ค่ะ
‪กับเจ้าหนูนี่ ผมต้องพูดถึง…
‪มันมีความรู้สึกว่าถึงมันไม่ตายไปแบบนั้น
‪หรือจากสาเหตุที่มันตาย
‪มันดูจะมีเรื่องอื่น ‪เรื่องทางสุขภาพเข้ามาเกี่ยวอยู่ดี
‪ดูจะมีความเป็นไปได้ว่า ‪เจ้าตัวนี้น่าจะมีโรคบางอย่าง
‪- ค่ะ ‪- ที่ทำให้มันตายอยู่ดี
‪เรารู้ดีว่ามันมีปัญหาด้านการหายใจ
‪เรารู้ว่ามันชอบอยากจะเล่น
‪เป็นนิสัยของลูกหมาทั่วไป
‪จนเราต้องเอาของเล่นไปซ่อน
‪เพราะมันจะเล่นจนคึกมาก
‪- จนหายใจหอบ ‪- ครับ
‪- เราเลยยึดของเล่นมันไปซ่อนไว้หมด ‪- ครับ
‪แล้วเราก็เลยตัดสินใจที่จะ
‪ดูว่าเราจะสามารถมีวิธีอะไร ‪รักษามันได้บ้าง
‪- ครับ ใช่เลย ‪- และมันก็ผ่าตัดและตายไปค่ะ
‪มันดูเหมือนจู่ๆ ก็มีเรื่องนี้แทรกขึ้นมา
‪- น่าสนใจมาก ‪- ค่ะ
‪แต่ผมรู้สึกว่าต่อให้ไม่มีเรื่องนี้
‪มันก็คงอายุไม่ยืนยาวอยู่แล้ว
‪ผมรู้สึกว่ามันมีข้อความสื่อถึง
‪ไม่ว่ามันจะน่าเศร้าแค่ไหน ‪หรือน่ากลัวแค่ไหน ในแง่ของเวลา
‪แต่เจ้าหนูตัวนี้ก็มีอายุค่อยๆ สั้นลงอยู่แล้ว
‪และเราก็รู้ดีค่ะ
‪และก็คิดกันว่า "จะทำยังไงดี"
‪- ครับ ‪- และนั่นก็ช่วยยืนยันเรื่องนั้น
‪มันแค่เป็นเรื่องที่น่าสนใจและน่าเศร้า
‪เราพยายามทำทุกทางเพื่อช่วยสัตว์เลี้ยง
‪บางครั้งธรรมชาติก็เป็นแบบนี้
‪แต่ผมสัมผัสได้ถึงความสงบนะครับ
‪การสูญเสียครั้งนี้มันร้ายแรงสำหรับฉันมาก ‪เพราะฉันผูกพันกับมันมาก
‪และมันเป็นเหมือนลูกมากกว่าแค่หมา
‪มันเหมือนลูกฉันค่ะ
‪- เอาล่ะครับ ไม่เป็นไรครับ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ไทเลอร์ นี่มันสุดยอดมากๆ
‪ผมดีใจมากเลยที่เราได้คุยกัน ‪และวันนี้ก็งดงามมากเลย
‪มันเป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิต
‪ฉันซาบซึ้งมากที่ ‪คุณแบ่งปันพรสวรรค์นี้ให้กับทุกคน
‪- ผมยินดีครับ ‪- บาย!
‪ดูแลตัวเองนะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก
‪(หุบเขาซานตาคลาริตา แคลิฟอร์เนีย)
‪แนนซี่! นี่!
‪ผมเชื่อว่าทุกสิ่งที่มีความรู้สึก ‪สามารถเข้ามาได้
‪ในการใช้จิตสัมผัสนั้น ‪เวลาผมอ้างถึงสัตว์ที่ตายไป
‪ไม่ใช่ว่าหมามันเข้ามาเห่าอะไรแบบนั้น
‪แต่มันเหมือนแก่นแท้ ‪ที่เคยฝังอยู่ในร่างสัตว์นั้นยังมีอยู่
‪ดังนั้นในการใช้จิตสัมผัส ‪ที่ผมเชื่อมต่อกับวิญญาณอะไรสักอย่าง
‪ที่เคยอยู่ในร่างของมนุษย์ได้ ‪มันก็จะเป็นเหมือนกัน
‪กับวิญญาณที่เคยอยู่ในร่างสัตว์
‪มันไม่ต่างอะไรกันเลยครับ ‪เราต่างอยู่ในอาณาจักรสัตว์ทั้งนั้น
‪สาบานเลย ฉันว่าสัตว์เลี้ยงมันจะติดคนมากขึ้น ‪เวลาถูกแยกจากกันไปน่ะ
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪แล้วก็เวลาที่นายใช้เวลากับมันสองต่อสองเยอะๆ
‪มันจะติดฉันกว่าเดิม ตอนที่นายไม่อยู่
‪มันเคยทำตัวดีขึ้นบ้างไหม
‪ไม่ ไม่เคยเลย
‪ไม่แปลกใจละ เอาล่ะ
‪แกชอบโดนกอดมากสินะ
‪มันชอบถูกกอด
‪(แฮนฟอร์ด แคลิฟอร์เนีย ‪บ้านเกิดของไทเลอร์)
‪ดูเหมือนเราจะใกล้ถึงร้านน้ำชาแล้วนะ
‪ผมเคยใช้จิตสัมผัสที่นั่นบ่อยมากเลย
‪- ในตรอกน่ะ ใช่ ‪- ในตรอกเหรอ คุณเคยพูดถึงเรื่องนั้นนะ
‪ในระหว่างแวะไปที่แฮนฟอร์ด ‪ผมจะไปเจอเจ้าของร้านน้ำชา
‪ที่ผมเคยใช้จิตสัมผัสที่นั่น
‪ผมสัญญากับสตีฟและอารีอาน ‪ว่าจะใช้จิตสัมผัสให้เมื่อหลายปีก่อน
‪และโชคไม่ดีที่เราไปแอลเอ ‪ก่อนที่ผมจะได้ทำแบบนั้น
‪ผมเลยกลับมา
‪- สวัสดีไทเลอร์ ‪- นี่ไทเลอร์
‪ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอพวกเขา ‪ผมยังเป็นวัยรุ่นอยู่เลย มันแปลกมากครับ
‪- เราจะไปดูที่ตรอกกันนะ ‪- ตรอกจีน
‪- เยี่ยมเลย ‪- ชอบจัง
‪ตั้งแต่ตอนอายุ 16 ถึง 18
‪ผมจะใช้จิตสัมผัสที่ร้านน้ำชาแอลทีซูบ่อยมาก
‪- นี่คือค็อกเทลเลานจ์ของอิมพีเรียลไดนาสตี้ ‪- ว้าว
‪สวยมากเลย หรูหราสุดๆ
‪ผมจะเจอลูกค้าถึงวันละแปดคนที่นั่น
‪ผมใช้เวลาทั้งวันในตรอกจีน
‪ผมไม่เคยคิดเลยว่าผมจะมาอยู่ ณ จุดนี้ได้
‪นึกย้อนกลับไปแล้ว ‪ผมคิดว่าผมจะต้องอยู่ที่นั่นตลอดชีวิตนะ
‪- อยากไปดูโต๊ะโปรดของเธอไหม ‪- เอาสิครับ
‪- ผมนั่งทั้งสองโต๊ะเลยนะ ‪- นี่คือโต๊ะนี้เหรอ
‪ตรงนี้คนจะเห็นผมเยอะกว่า ‪ผมเลยชอบโต๊ะด้านหลังตรอกมากกว่า
‪ไม่งั้นคนจะแห่เข้ามา "ฉันอยากให้ดูให้บ้าง"
‪แล้วผมก็แบบ…
‪เขาถูกขัดจังหวะตลอดเวลา ‪เพราะเขาคือคนดังในย่านนี้นะ
‪- ก็ชมเกินไปครับ ‪- ใช่เลย!
‪ผมเตรียมนี่มา คุณจะเห็นผมขีดเขียนอะไรต่างๆ
‪นั่นคือวิธีตั้งสมาธิของผม
‪เราจำได้
‪- ครับ! ‪- ขีดๆ เขียนๆ
‪คนก็จะเดินดุ่มเข้ามาแล้วแบบ ‪"เขาทำอะไรน่ะ"
‪"วาดรูปให้เหรอ" แถมพวกเขาร้องไห้อีก
‪คนอื่นเลยรู้ว่าเราไม่ได้วาดรูป
‪แต่ใช่ครับ ผมจะขีดเขียนเลยนะ
‪แล้วเราจะได้เห็นกัน ขอเวลาเดี๋ยว
‪โอเค
‪มีคนที่ให้ความรู้สึกของแม่คนเข้ามา ‪แม่คุณเสียเหรอครับ
‪ใช่ ผมเห็นภาพเกี่ยวกับความตื่นเต้นเยอะมาก
‪มีความรู้สึกของความปิติ ‪แต่เป็นอารมณ์ที่กองสุม
‪เหมือนกับกองกระดาษโน้ตที่สุมกันอยู่
‪ผมคิดว่าเธอชอบเก็บของ ‪ที่เราต้องร้องว่า "อะไรกันเนี่ย"
‪ขอผมอธิบายนะครับ ‪เพราะผมมั่นใจว่ามันมีอะไรมากมาย
‪ที่เป็นเอกสารสำคัญ เรื่องราวที่มีค่า ‪แต่คุณต้องเจอของที่ต้องแบบว่า
‪"นี่คุณครับ ทำไมเราถึงเก็บของ ‪จากเมื่อ 40 ปีก่อนไว้เนี่ย"
‪อย่างหนังสือพิมพ์
‪- มันสำคัญยังไง… ‪- ท่านเพิ่งเสียไปเมื่อสองเดือนก่อน
‪- ผมเสียใจด้วยครับ เพิ่งไม่นานนี้เอง ‪- มันแบบ…
‪และฉันก็ไปลองค้นข้าวของท่านดู
‪ท่านไม่มีคอมพิวเตอร์หรืออะไรแบบนั้น
‪- ครับ ผมเชื่อ ‪- และ…
‪ฉันพยายามถอดรหัสข้าวของของท่าน
‪และมันแบบ ทำไมมันถึงสำคัญกับแม่เนี่ย
‪และก็มีของบางชิ้น
‪ที่ฉันจะบริจาคไปให้พิพิธภัณฑ์วัดนิกายเต๋า
‪- เยี่ยมเลยครับ ‪- เพราะมันสมควรอยู่ที่นั่น
‪ไม่ใช่ในกล่องเก็บของของแม่
‪แม่ฉันเป็นหนึ่งในหัวหน้านักอนุรักษ์
‪และผู้นำทัวร์แห่งตรอกจีน
‪ท่านทุ่มเทเวลามากมาย ‪ให้กับการทำงานในพิพิธภัณฑ์วัด
‪และนำทัวร์
‪ท่านจะนำทัวร์ให้กับทุกคนที่อยากมาเยี่ยมชม
‪ตอนที่เราพูดถึงวัดนิกายเต๋า
‪มันมีบางแง่มุมที่ผมสัมผัสได้ ‪ผมพยายามจะหาคำตอบอยู่
‪แต่มันดูเหมือนจะต้องการอะไรทำนองว่า…
‪เหมือนเป็นการรีโนเวท แต่แค่ส่วนหนึ่งนะครับ
‪เราให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบอาคารหรือยังครับ
‪- ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ‪- เรามีบันไดอยู่ในสวน
‪ที่ต้องซ่อมแซมและมันก็… ผุพัง
‪- เสื่อมสภาพ อะไรทำนองนั้นน่ะ ‪- ใช่เลย
‪- และแม่เธอ… ‪- นั่นคือสิ่งท้ายๆ ที่ท่าน…
‪อยากให้พวกเราจัดการให้เรียบร้อย
‪ครับ
‪มันยังแสดงให้เห็นว่า ‪ผมต้องเลี่ยงอะไรที่เกี่ยวกับไฟ
‪มันแปลกนะ อะไรแบบ…
‪มันแปลกมากเลย
‪เห็นแบบ "หลีกเลี่ยงความร้อน" ‪ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‪คุณพอจะทราบเหตุการณ์ ‪ไฟไหม้บ้านหรืออะไรบ้างไหมครับ
‪หรืออาจจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับเหตุไฟไหม้ ‪ที่ทำลายอะไรบางอย่างไป
‪ไม่นะ
‪น่าสนใจจัง
‪ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‪แต่ผมสัมผัสถึงมันได้เรื่อยๆ เลย ‪คิดอะไรออกบ้างไหมครับ
‪ตอนนี้ยังไม่ออกนะ
‪- แต่อาจจะนึกออกทีหลัง ‪- ใช่
‪- ลองคิดดูก่อน ‪- ไม่ต้องห่วงครับ
‪ต้องบอกเลยว่าการที่ผมได้มาที่นี่ ‪มันรู้สึกชำระจิตใจมาก
‪- มันพิเศษ ‪- ใช่
‪เราต่อติดจากตอนนั้นได้ทันที
‪ใช่ มันเกินจริงมากเลย
‪ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีกับที่คุณดูแลผมมา
‪แต่คุณยังมอบโอกาสให้คนได้เข้ามา
‪มีประสบการณ์ที่ดีอีกด้วย
‪เรายินดีนะ มันมีความหมายกับเรามากเหมือนกัน
‪ใช่ ผมขอบคุณมากจริงๆ
‪(กลางดึกคืนนั้นในตรอกจีน)
‪น่าสลดที่เหตุเพลิงไหม้ ‪ซึ่งคาดว่ามีต้นเพลิงมาจากบันได
‪ไหม้วัดชั้นสองจนเป็นคราบเขม่ารุนแรง
‪วิงที่เพิ่งสูญเสียแม่ไป
‪ทรุดลงกับพื้นเมื่อได้เข้าไปเห็นที่เกิดเหตุ ‪ในเช้าวันพฤหัสบดี
‪ฉันเข่าทรุดเลยจริงๆ ค่ะ ‪เมื่อเห็นซากไฟไหม้พวกนี้
‪คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร