‪(ไทเลอร์ เฮนรี่ ‪คือหนึ่งในร่างทรงที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก)
‪(มีคนกว่าสามแสนคนต่อคิวเข้าพบเขา)
‪(ผู้คนในซีรีส์นี้ได้รับเลือกมาจากรายชื่อนั้น)
‪(ไทเลอร์ไม่มีทางรู้ ‪ว่าเขาจะได้ใช้จิตสัมผัสกับใคร)
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ไทเลอร์!
‪ไทเลอร์ แม่เอากาแฟมาให้
‪- ไงจ๊ะลูก ‪- อรุณสวัสดิ์ครับ
‪ไทเลอร์ อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‪- เป็นยังไงบ้าง ‪- ลูกล่ะ
‪- ผมกำลังแต่งตัวอยู่ แม่เอากาแฟมาให้ด้วย ‪- เอาของอร่อยมาให้
‪- ขอบคุณครับ ‪- เรียบร้อยดีนะ
‪- ครับ เดี๋ยวผมจะเตรียมตัวละ ‪- ได้จ้ะ
‪โอเค แม่จะให้ลูกอยู่คนเดียวนะ ‪ลูกจะได้พักผ่อนหน่อย
‪โอเค
‪ผมดึงไพ่ออกมาเพื่อดูว่า ‪การใช้จิตสัมผัสวันนี้จะเป็นยังไง
‪- เหรอ ‪- ครับ
‪- แล้วเป็นยังไง ‪- อยากดูไหมครับ
‪- จ้ะ ‪- มานี่สิ
‪โทษนะ
‪ปกติผมไม่ดูไพ่ทาโรต์ก่อนการใช้จิตสัมผัส
‪แต่บางครั้งที่ผมอยากได้ความช่วยเหลือ ‪หรือรู้สึกเหนื่อยล้า
‪มันก็ช่วยให้ผมเข้าใจได้ว่า ‪ผมจะได้สัมผัสกับอะไร คนที่ผมจะสัมผัสได้นั้น
‪เป็นไพ่ราชินีถือไม้เท้า ‪แปลว่าแม่ของพวกเขาเสียชีวิต
‪โอ้ว้าว
‪สิ่งแรกที่ผมสัมผัสได้คือเด็ก ลูก
‪ดังนั้นนี่น่าจะเป็นเรื่องของแม่กับลูกสาว
‪ทั้งหมดนี้สื่อได้ว่ามีการรับรู้
‪ก่อนที่จะเสียชีวิตอยู่บ้าง
‪- โอเค ‪- ไม่ได้เป็นเรื่องน่าตกใจอะไร
‪แต่ไพ่ราชินีถือไม้เท้าคือจุดหลักที่เน้น
‪ผมทายว่า
‪มันจะเป็นการใช้จิตสัมผัสกับแม่ที่เสียชีวิตไปครับ
‪เอาล่ะ มีชุดที่ผมจะใส่วันนี้หรือยังครับ
‪จ้ะ ลูกได้กางเกงลิงไปหรือยัง
‪"กางเกงลิง" เหรอ ‪ผมเอากางเกงในมาแล้ว
‪- บางที่ก็เรียกว่า "กางเกงชั้นใน" ‪- กางเกงใน
‪กางเกงในลูกไม้ของผม
‪เอาล่ะ จะถ่ายฉากนี้ต้องจ่ายเพิ่มนะครับ
‪เดี๋ยวผมมา ขอเปลี่ยนชุดก่อน
‪แม่อยากพนันเท่าไรว่าเราจะเจอวิญญาณคนแม่
‪เราจะพนันด้วยอะไร
‪ไม่รู้สิ
‪- อยากไปกินข้าวเย็นกับแม่ไหม ‪- ไม่เอา
‪- ในร้านอาหาร ‪- ไม่
‪ไม่เหรอ ไว้ว่ากันนะ
‪แม่อยากกินล็อบสเตอร์
‪- ผมตั้งสมาธิอยู่นะ ‪- คือว่า… โอเค
‪- กำลังสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ‪- ได้จ้ะ
‪สัมผัสได้เหมือน…
‪- บอกแม่สิ ‪- อะไรที่เราใส่บนเสื้อเชิ้ตน่ะ
‪- โอเค ‪- แบบยายแก่ๆ ใส่กัน
‪- เข็มกลัด ‪- เข็มกลัดประมาณนั้น น่าจะนะ
‪- โอเค ‪- ผมรู้สึกได้ว่าอายุมากและผอมมาก
‪มีการพูดถึงการผ่าตัด
‪แล้วมันก็ทำให้อาการถดถอย
‪(ตอนที่สี่ ผมไม่เห็นคนตาย)
‪สวัสดีครับ
‪- ดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ ไทเลอร์
‪เป็นยังไงบ้างครับ
‪สบายดีค่ะ
‪โอ้ น่ารักจัง
‪- ค่ะ ‪- เป็นยังไงบ้างครับ
‪- ผมไทเลอร์ครับ ดีใจที่ได้เจอ ‪- อเดลค่ะ ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกัน
‪- นี่คือวิกเตอร์ค่ะ ‪- สวัสดีนะ วิกเตอร์ เป็นยังไงบ้าง
‪น่ารักจัง เอาล่ะครับ
‪- เรามีเพื่อนอยู่ตรงนี้ด้วย ‪- ใช่ค่ะ มานี่เร็วเจ้าหนู
‪ปกติแล้วในฐานะร่างทรง
‪ผมจะสื่อสารกับทุกอย่างที่สัมผัสได้นะครับ ‪ผมพูดถึงเรื่องเจาะจง
‪รายละเอียด ข้อมูลที่ไม่มีทางที่ผมจะรู้ได้
‪ผมไม่ได้เห็นคนตายเดินไปมา ‪หรืออะไรแบบนั้นนะครับ
‪แบบนั้นคงสยองน่าดู
‪บางครั้งผู้คนก็จะมา
‪แล้วส่งข้อความให้กับคนเป็นที่คุณรู้จัก
‪ดังนั้นคุณต้องเปิดใจกว้างๆ นะครับ ‪ว่าคนที่ผมสัมผัสได้อาจเป็นใครก็ได้
‪- ค่ะ ‪- วันนี้คุณได้เอาสิ่งของอะไรมาด้วยไหมครับ
‪เอามาค่ะ
‪เยี่ยมเลย
‪โอเค
‪อเดล
‪โอเค เยี่ยมเลย
‪อเดล
‪ไม่เกี่ยวกับของชิ้นนี้ ‪ผมอยากจะพูดถึงครอบครัวคุณ
‪คนที่คุณรู้จัก ผมสัมผัสได้ถึงคุณยายคนนึง
‪ที่ดูจะมีอายุอยู่จนอายุแก่มาก
‪นี่เราพูดถึงระดับปู่ย่าตายายเลยนะครับ
‪คุณมีสมาชิกในครอบครัวที่อายุมาก
‪และอยู่จนแก่มากๆ ‪และเป็นผู้หญิงในครอบครัวไหมครับ
‪ฉันไม่รู้ว่าจะนับว่าแก่มากไหมนะคะ
‪ครับ คือใครเหรอ
‪แปลกจัง ‪สงสัยนะว่ามันเกี่ยวกับที่ที่เราอยู่หรือเปล่า
‪แปลกมาก สถานที่นี้ ‪มีความรู้สึกที่แปลกไปจากพลังงานของคุณ
‪แน่นอนว่าเราอยู่กันที่บ้าน
‪ที่ไม่ใช่บ้านคุณเหรอ
‪- ไม่ใช่ค่ะ ‪- ไม่ใช่บ้านคุณนะ
‪ใช่ เพราะผมไม่…
‪- พลังงานของบ้านมันแตกต่างออกไป ‪- ค่ะ
‪บ้านนี้เป็นของเพื่อนฉัน มิเชล
‪เธอมีสวนหลังบ้านที่เงียบสงบ
‪เข้าใจละ
‪บางทีคนคนนี้อาจไม่ได้มาเพราะคุณนะ
‪โอเค ผมจะไปต่อนะ
‪โอเค ผมสัมผัสได้ถึงการเสียชีวิตก่อนวัยอันควร
‪ผมต้องพูดถึงมัน และนี่น่าจะเป็นผู้ชายครับ
‪เวลาที่คนเสียชีวิตตอนอายุ 75 ถึง 85
‪- นั่นถือว่าถึงวัย มันปกติ ‪- ค่ะ
‪คนคนนี้ที่ผมจะพูดถึง เสียชีวิตเร็วกว่านั้น
‪และเขายังไม่ได้ใช้ชีวิตเต็มที่
‪- มีผู้ชายคนไหนที่เกี่ยวข้องกับของพวกนี้ไหมครับ ‪- ค่ะ
‪ตอนที่เขาเสีย เขาอายุเท่าไรครับ
‪อีกสองวันจะครบ 15 ปีค่ะ
‪สิบห้านะครับ เขาดีใจมากที่คุณมา
‪เพราะเขาสื่อถึงความรู้สึกโล่งใจ
‪เหมือนว่าเขาอยากจะเชื่อมต่อกับคุณ ‪เขาพูดถึงอะไรสองสามเรื่อง
‪โอเค แปลกมาก
‪เขาพูดถึง "หนึ่งเดียวคนนี้" เรื่อยๆ เลย
‪โอ้! ฉันเคยพูดแบบนั้นกับเขาค่ะ
‪- ครับ ‪- เขาจะเขียนโน้ตไว้ให้ฉัน
‪หรือไม่ฉันก็เขียนไว้ให้เขา เป็นโน้ตแปะไว้
‪- ครับ ‪- นั่นเป็นอะไรที่…
‪- และฉันจะลงท้ายว่า "รักนะ หนึ่งเดียวคนนี้" ‪- ครับ
‪เขาแสดงภาพที่เกี่ยวกับการศึกษา ‪ให้ผมเห็นเยอะมาก
‪แต่เขารู้สึกแตกต่างจากเด็กคนอื่นๆ มาก
‪ผมรู้สึกว่าเขามีความเป็นอัจฉริยะเลยนะ
‪เหมือนตั้งแต่อายุน้อยๆ
‪ก็คิดแล้วว่า "จะไปเรียนต่อที่ไหนดี"
‪"นี่จะเข้ามหาลัย…" มีความทุ่มเทมากๆ
‪- ค่ะ ‪- เข้าเค้าไหมครับ
‪ใช่เลยค่ะ เขาเคยมาบอกฉันตอนอายุเก้าขวบว่า
‪"แม่ ผมจะเข้าเยลนะ"
‪- เขาอยากจะเป็นวิศวกร ‪- ครับ
‪- ลูกชายคุณชื่ออะไรครับ ‪- โทมาริ
‪- โทมาริ เอไลจาห์
‪โอเค ผมพยายามถามเขาว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‪โอเค ผมจะขีดเส้นใต้นี่ไว้ก่อน
‪เราจะดูว่ามันพอจะช่วยได้ไหมนะ แปลกมาก
‪โอเค ตอนที่เขาเสียชีวิต ‪คุณไม่ได้อยู่ด้วยเหรอครับ
‪- ค่ะ เขาอยู่ที่ต่างประเทศ ‪- โอเค
‪โอเค ต่างประเทศ… ‪โอ้ เข้าใจละ เขาอยู่ที่ต่าง…
‪ต่างประเทศ
‪ยังไม่ต้องบอกอะไรมากนะครับ ‪แต่ตอนที่เขาเสียมีคนอยู่กับเขาเยอะไหมครับ
‪ค่ะ
‪ผมสัมผัสได้ว่า ‪ปฏิกิริยาจากคนรอบๆ เขาในตอนนั้น
‪มันรู้สึกไม่เป็นผู้ใหญ่
‪เกือบจะเหมือนวิธี ‪ที่เด็กๆ รับมือเวลาที่เกิดเรื่องร้ายขึ้น
‪คนที่อยู่กับเขาอายุน้อยกว่าเหรอครับ
‪ค่ะ
‪เขาส่งความรู้สึกของการตะเกียกตะกายออกมา
‪เวลาที่ผมเห็นความตะเกียกตะกาย ‪ปกติมันแปลว่า
‪"ฉันอยู่นี่" แล้วคนอื่นก็วิ่งหนีไป
‪ไม่อยากจะอยู่ในที่ที่พวกเขาอยู่ ‪คุณรู้ไหมครับว่ามีคนหนีไปหรือเปล่า
‪- ค่ะ ‪- เพราะผมรู้สึกเหมือน…
‪- ทุกคนเลย ‪- ทุกคนเหรอครับ โอเค
‪- เสียใจด้วยนะครับ ‪- ค่ะ
‪ที่ผมรู้สึกคือมันเกิดขึ้น…
‪แล้วเราไม่รู้จะรับมือยังไง
‪- ทุกคนไปกันคนละทิศละทาง ‪- พวกเขาทิ้งเขาไว้จนผ่านไปอีกวันนึง
‪พระเจ้า วันถัดมาเลย
‪เสียใจด้วยนะครับ
‪ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก
‪มันเหมือน… ผมไม่รู้ว่าคืออะไร
‪เหมือนกับเวลาปอดมันหมดลม
‪แต่ผม…
‪เหมือนหายใจเข้าปอดและหายใจออกไม่ได้
‪พอจะทราบไหมว่าในสถานการณ์ของเขา ‪มีปัญหาเรื่องการหายใจไหม
‪ค่ะ
‪ผมว่าถึงตรงนี้ ‪คุณน่าจะเล่าให้ผมฟังได้แล้วครับว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เขาจมน้ำค่ะ
‪- เขาจมน้ำเหรอ ‪- ค่ะ
‪ครับ
‪การทัศนศึกษาที่กลายเป็นฝันร้าย ‪เมื่อมีวัยรุ่นคนหนึ่งเสียชีวิต
‪โทมาริไปทัศนศึกษา ‪กับโรงเรียนมัธยมปลายค็อบบ์ที่เบลิซ
‪เหล่านักเรียนเพิ่งเดินทางไปถึง
‪และก่อนจะเข้าโรงแรม
‪ก็พักเล่นที่แม่น้ำไซบันก่อน
‪โทมาริติดกล้องโกโปรไว้กับตัว
‪ซึ่งจับภาพเหตุการณ์ทั้งหมด
‪รวมทั้งตอนที่เขาจมน้ำเอาไว้ได้
‪พวกเขาบอกฉันว่าไม่มีใครเห็นว่า ‪เกิดอะไรขึ้นกับโทมาริ
‪แต่ภาพในกล้อง
‪ฉันเห็นคนอย่างน้อย 15 คนมองมาที่เขา
‪ถ้าคุณได้เห็นวิดีโอนั่น มันรู้สึกเหมือนกับว่า
‪คุณได้มองผ่านสายตาเขา เขาติดกล้องไว้ตรงนี้
‪และคุณเห็นว่าเขาหันไปมา
‪ฉันเห็นเขาขอความช่วยเหลือ
‪ร้องขอให้คนช่วย "ช่วยด้วย!"
‪เขาแตะตัวใครบางคนถึงสองครั้ง ‪แต่พวกเขาก็ปัดมือเขาทิ้ง
‪พวกเขาปัดมือเขาทิ้ง
‪ขอแค่มีใครสักคนเอื้อมมือมาก็พอ
‪แต่พวกเขาก็ไม่ได้ทำ
‪ครับ
‪และฉันก็ได้แต่คิดว่า ไม่มีใครพูดอะไรเลย
‪เด็กๆ ที่อยู่รอบตัวเขาไม่ไปบอกผู้ใหญ่
‪- ครับ ‪- แต่พวกผู้ใหญ่ก็ไม่รู้ว่าเขาหายไป
‪นั่นก็อีกเรื่องนึง พวกเขาไม่รู้ว่าเขาหายไป
‪และพวกเขาก็กลับไปยังที่พัก
‪โดยที่ไม่รู้เรื่องนั้น
‪การจัดการกับเรื่องทั้งหมดนี้
‪ทำให้ฉันรู้สึก
‪ว่าพวกเขาไม่เห็นค่าชีวิตของลูกชายฉัน
‪ฉันอยากจะบอกว่า ‪"ไม่นะ เขาเป็นคนพิเศษมาก"
‪เขาอาจจะไม่พิเศษสำหรับคุณ แต่ว่า…
‪เขาเป็นโลกทั้งใบของ…
‪เขาแค่…
‪เขาพูดถึงความรับผิดชอบ
‪และผม…
‪มันมีความรับผิดชอบที่สำคัญ ‪ที่พวกเขาควรจัดการให้ดี
‪แต่ก็ไม่เป็นแบบนั้น
‪- และผมว่าจะไม่มีใครมารับผิดชอบ ‪- แน่นอนค่ะ
‪และมันเป็นเรื่องน่าอึดอัดใจ ‪นอกเหนือจากปฏิกิริยาของทุกคนแล้ว
‪มันยิ่งใหญ่กว่าเรื่องของคนที่อยู่ที่นั่นในวันนั้น
‪มันน่าอึดอัดใจจริงๆ
‪เขาอยากให้คุณรู้ว่า ‪เขาไม่ได้โกรธคนที่หนีไป
‪คนที่ไม่ได้ทำอะไรทั้งที่ควรจะทำ
‪- ค่ะ ‪- แต่… เขาไม่อยากให้คุณโกรธ
‪เขารู้สึกว่าชีวิตของคุณยังอีกยาวไกล
‪และยังมีเรื่องดีๆ ให้พบเจออีกมาก
‪เขาไม่อยากให้การตายของเขา ‪นิยามชีวิตเขาในสายตาเรา
‪- ค่ะ ‪- นะครับ
‪เขาโอเคครับ
‪ได้ยินแบบนั้นก็ดีใจค่ะ
‪ก่อนการใช้จิตสัมผัสวันนี้
‪ฉันรู้สึกว่า ฉันแค่พยายามคาดเดา
‪ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับโทมาริบ้าง ‪หลังจากเขาจากไป
‪แต่การได้รับคำยืนยันแบบนั้น ‪มันช่วยปลอบใจได้มากเลยค่ะ
‪ฉันมั่นใจว่าวันนี้ฉันได้สื่อสารกับลูกชายฉัน
‪ผมมีเรื่องจะบอกคุณครับ
‪- บอกมาเลยค่ะ ‪- เมื่อกี้มันหนักหน่วงมากเลย
‪ค่ะ
‪ผมต้องบอกคุณเรื่องนี้นะ ‪คุณรู้จักเจ้าของบ้านหลังนี้ไหมครับ
‪- ไม่ค่ะ มันเป็นบ้านของเพื่อนเธอ ‪- โอ้!
‪ตอนที่ผมกำลังเชื่อมต่ออยู่ ‪ผมก็สัมผัสได้ถึงการเชื่อมต่อ
‪กับบ้านหลังนี้แบบบางๆ ครับ ‪เป็นคนที่เสียไปตอนอายุมาก
‪ที่ผมสัมผัสได้ตอนนั่งรถมาที่นี่
‪คนคนนั้นเกี่ยวข้องกับบ้านนี้ ‪ผมมั่นใจว่าแม่ของพวกเขาเสียชีวิตไป
‪แม่พวกเขาพยายามสื่อจิตออกมา ‪จากหน้ากระท่อมเล็กๆ นั่นน่ะ
‪แล้วคุณผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ยอมเลิกราเลย
‪เธอพยายามสื่อจิตถึงผม และก็ส่งข้อความสั้นๆ
‪แต่สำคัญมาด้วย
‪โอเค ลิซ่า
‪ไปเชิญผู้หญิงเจ้าของบ้านออกมาข้างนอกหน่อยสิ
‪และไปทางที่จอดรถนะ โฮเซ่มากับฉันทีค่ะ
‪ไปเตรียมกล้องสองตัวนั้นมา
‪- เราเพิ่งเชิญเธอออกมานะคะ ‪- ครับ
‪- เธอขอใส่มาสก์เอาไว้ ‪- ได้ครับ
‪เว้นระยะห่างหน่อยนะคะ
‪ครับ สวัสดีครับ เป็นยังไงบ้าง
‪สบายดีมากๆ เลยค่ะ
‪ดีครับ
‪ฉันชื่นชมผลงานคุณมากเลย
‪- ฉันศรัทธาทั้งหมดนี้เต็มร้อยค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪ผมกำลังใช้จิตสัมผัสให้ลูกค้าอยู่ทางนั้น ‪และผมก็พยายามเชื่อมต่อกับคนรู้จักเธอ
‪แต่แล้วก็มีคุณผู้หญิงแสนน่ารักคนหนึ่ง ‪มาหาคุณน่ะ
‪มันแปลกมาก เพราะเธอน่ารักมากๆ เลยครับ
‪- ดูจะเสียชีวิตตอนอายุมาก ผอมๆ หน่อย ‪- ค่ะ
‪- เธออยากจะเชื่อมต่อกับลูกสาว ‪- นั่นแม่ฉันเองค่ะ
‪เธออยากให้คุณรู้น่ะ เธอให้ผม…
‪- เห็นกระท่อมนั่นไหมครับ ‪- ค่ะ
‪ตอนที่ผมเดินผ่าน เธอก็…
‪ตอนที่แม่มาที่นี่ แม่ถ่ายรูปที่ตรงนั้นค่ะ
‪เธอเอาเครื่องประดับจุกจิกมาให้ผมดู
‪ผมไม่รู้ว่าเธอชอบอะไรพวกนั้นหรือเปล่า
‪แต่ผมสัมผัสได้ว่าเธอดูสวยเลิศเลยนะครับ
‪แม่ชอบเครื่องประดับค่ะ ‪เป็นของสีแสบๆ ดูไม่แพงอะไร
‪แต่แม่ชอบมัน ใช่เลยค่ะ คุณพูดถูกเป๊ะ
‪และเธอก็เอาแต่สื่อถึงตัวเอ็มให้ผมเห็น
‪ฉันชื่อมิเชล ‪และมีลูกชายสองคนชื่อไมเคิลกับแมทธิว
‪เข้าใจละ ตลกมากเลยล่ะครับ
‪เพราะเธอดูจะภูมิใจและอยากอวด
‪เรื่องยิ่งใหญ่ที่ลูกชายคุณทำ
‪- เธอมีความสุขมากๆ ‪- พระเจ้า!
‪และเธอก็พูดถึงการเข้ารับการผ่าตัด
‪และมันทำให้ร่างกายทรุดลง
‪- และก็ต้องทำอะไรมากมาย ‪- ใช่ค่ะ
‪การผ่าตัดเป็นเรื่องใหญ่ เพราะเราไม่ทันตั้งตัว
‪เราไม่มีทางเลือก ถ้าไม่ผ่าตัดแม่ก็คงไม่รอด
‪เราหวังว่าการผ่าตัดจะช่วยแม่ได้
‪มันยืดเยื้อไปยาวแปดสัปดาห์
‪ใช่ครับ เพราะเธอสื่อถึงความสงบ ‪ในตอนที่เธอจากไปนะ
‪เหมือนการผ่าตัดเป็นตัวเร่ง
‪- ใช่ค่ะ นั่นคือจุดเริ่มต้น ‪- แล้วทุกอย่างก็แย่ลงจากตรงนั้น
‪เธอน่ารักมากเลยล่ะครับ ‪เธออยู่กับคุณด้วย และเธอก็สบายดี
‪- พระเจ้า ‪- เธอน่ารักมากจริงๆ
‪- ผมอยากพาเธอกลับบ้านด้วยเลย ‪- แม่น่ารักมากค่ะ
‪- ขอบคุณมากนะคะ ‪- ไม่เป็นไรครับ
‪- ขอบคุณค่ะ บ๊ายบาย ‪- โชคดีครับ
‪นี่ ผมชนะพนันนะ
‪- จริงเหรอ ‪- คนแม่มาหาด้วย
‪แต่ไม่ใช่แม่ของลูกค้านะ ‪เป็นของเพื่อนเธอที่เป็นเจ้าของบ้าน
‪- พระเจ้า ‪- ครบหมดในวันเดียว
‪- แม่ติดหนี้ผมสิบเหรียญ ‪- ให้ตายสิ
‪- เอาล่ะ พร้อมแล้ว ‪- ไปกันเถอะ
‪ผมไม่ได้เจอลุงกับป้ามาสักพักแล้ว ‪เพราะผมไม่ค่อยได้ไปแฮนฟอร์ดเท่าไร
‪มันไม่ใช่สถานที่ที่มีความทรงจำแสนสุขสำหรับผม
‪- หวังว่าพวกเขาจะมีคำตอบนะ ‪- ใช่
‪หรืออย่างน้อยก็เล่าอะไรให้ฟังได้
‪ผมกลับมาเพราะผมอยากจะรู้
‪ว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของแม่ผม
‪การที่ผมกับแม่ค้นพบเรื่องนี้
‪ได้รู้ว่าสเตลล่าไปเอาตัวแม่ผมมาได้ ‪เพราะอะไรสักอย่าง
‪คือผมไม่เข้าใจว่าทำไม…
‪ฉันแค่รู้ว่าแม่ออกจากบ้านไป ไปที่ลุยเซียนา
‪และพอแม่กลับมา ก็มีเทเรซ่ามาด้วย
‪- เราเลยเดาไปว่าเธอคลอดเทเรซ่ามา ‪- ครับ
‪- และนี่คือน้องสาวเรา ‪- ครับ
‪เทเรซ่าไปตรวจดีเอ็นเอ และผลออกมาว่า
‪แม่ฉันไม่ใช่แม่เธอ
‪พีทกับฉันช็อกกันมาก เพราะแบบว่า…
‪เราโตมาด้วยกัน เธอคือ…
‪เธอคือน้องเรา
‪มันตลกดี เพราะเราโตมาด้วยกัน
‪และเธอก็ตัวขาว
‪แล้วเราก็ไม่เคยเอะใจเลย
‪ก็เทเรซ่าเกิดมา แม่ผมก็เคยคบคนขาว
‪และผมไม่เคยสงสัยอะไรเลย ‪เพราะมันไม่มีอะไรน่าสงสัย
‪แม่ดูจะมีเหตุผลให้เอาตัวเธอมา ‪แต่แม่ไม่เคยบอกว่ามันคืออะไร
‪และเราก็ไม่รู้เลย
‪และแม่ก็ไม่เคย ‪ร่วมกิจกรรมโรงเรียนอะไรของเราเลย
‪- ไม่เคยพาเราไปหาหมอ หมอฟัน ‪- ไม่มีเลย
‪ผมปกป้องเทเรซ่า เพราะเธอคือน้องสาวผม
‪และใครปกป้องคุณคะ
‪เฟลิเซีย
‪ใช่ เฟลิเซีย
‪พี่เฟลิเซียปกป้องผม
‪พี่เขาอยู่ตรงนั้น ผมว่าถ้าไม่มีเฟลิเซีย
‪ผมคงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้
‪ผมรู้ว่าลุงผ่านอะไรมาบ้าง
‪ผมแค่อยากทำความเข้าใจ
‪ว่าจุดไหนที่เป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตลุงเหรอครับ
‪ฉันว่ามันคงเป็นตอนที่…
‪คงจะเป็นตอนที่ฉันเข้าคุกน่ะ
‪(ตอนเทเรซ่าอายุ 13 ปี สเตลล่าถูกจับ…)
‪(ฐานฆาตกรรมเจ้าของโมเต็ลฟาวเลอร์)
‪(ปีเตอร์อายุ 18 ปี ถูกตัดสินจำคุก ‪ในข้อหาร่วมลงมือกระทำความผิด)
‪ฉันกำลังมีอนาคตที่ดีนะ
‪ฉันอยากจะเป็นตำรวจ
‪ในปีแรกผมได้ออกใบสั่ง
‪และก็ไปทำงานในการแข่งฟุตบอล
‪ผมชอบมาก ผมอายุแค่ 18 ปีกับไม่กี่เดือนเอง
‪ก่อนที่แม่จะพรากทุกอย่างที่ผมต้องการ
‪และอนาคตของผมไป
‪ผมฝันอยากจะเป็นตำรวจและมีครอบครัว
‪และก็เกษียณและมีความสุขกับ…
‪มีความสุขกับหลานๆ
‪(นางสเตลล่า เนสต์เล ‪มีความผิดจริงโทษฐานฆ่าเหยื่อสองราย)
‪(หนุ่มวัย 18 ปีช่วยแม่ฝังศพที่โมเต็ล)
‪(แม่และลูกชายต้องโทษจำคุก ‪ในข้อหาฆาตกรรมสองศพที่โมเต็ลฟาวเลอร์)
‪การให้ลุงปีเตอร์ไปที่โมเต็ล ‪อาจช่วยเยียวยาจิตใจเขาได้
‪ผมหวังว่ามันอาจช่วยให้เขาได้พบกับความหลุดพ้น
‪อาจได้มองเห็นอะไรใหม่ๆ
‪(ปีเตอร์ไม่ได้กลับไป ‪ที่สถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมมาแล้ว 44 ปี)
‪ผมสงสัยมาตลอดว่าการมาที่แห่งนี้จะเป็นยังไง
‪นี่คือสถานที่เกิดเหตุ
‪ผมประหม่ามากจริงๆ
‪ที่แห่งเดียวพลิกครอบครัวหนึ่ง ‪ให้กลับตาลปัตรไปตลอดกาล
‪และมันก็ส่งแรงกระเพื่อมต่อมาอีกหลายรุ่น
‪คนรู้กันว่ายายผมเป็นใคร ‪และผมก็โดนล้อเพราะเรื่องนี้
‪คนจะล้อว่า "ยายแกเป็นฆาตกร"
‪มีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นมากมาย
‪ที่นี่แหละ
‪ตั้งแต่เด็ก ผมต้องฝันร้าย ‪และได้ยินเสียงน่ากลัวดังมาจากอีกห้องหนึ่ง
‪เพราะตึกชั้นเดียวนี้มาตลอด
‪มันเป็นแผลใจสำหรับเด็กคนนึงมากครับ
‪และตอนนี้เมื่อผมได้จ้องมองมัน ‪มันก็ดูเหมือนที่ผมเคยเห็นในฝันร้ายนั่น
‪ผมเริ่มรู้สึกเวียนหัว
‪ขนาดผมยังรู้สึกหนักหน่วงขนาดนี้ ‪คิดไม่ออกเลยว่าลุงปีเตอร์จะเป็นยังไง
‪- ให้ตายสิ ‪- ว้าว
‪ว้าว
‪ตรงนี้แหละ ใช่เลย นี่คือที่เกิดเหตุล่ะ
‪ว้าว
‪ผมหลับอยู่ที่บ้าน และแม่ก็โทรมา
‪และบอกว่าให้ผมไปที่ฟาวเลอร์
‪ที่แม่ทำงานอยู่
‪บอกผมว่ามีอะไรจะให้ผมดู
‪- และ… ‪- เธอบอกลุงแบบนั้นเหรอ
‪- "ฉันมีอะไรจะให้แกดู" ‪- ใช่ เหมือนเป็นเรื่องธรรมดามาก
‪ให้ตายสิ
‪แล้วข้างๆ ออฟฟิศ
‪แม่ก็พาผมไปดูศพของจอห์นและจูดี้
‪(จูดี้เป็นเจ้าของโมเต็ล จอห์นเป็นแฟนของเธอ)
‪มีศพสองศพมัดอยู่ในห้องแคบๆ
‪ผมเห็น…
‪เลือดไหลออกมาจากหัว จากตรงนี้น่ะครับ
‪แล้วผมก็เห็นหน้าพวกเขา
‪แม่เล่าว่ามีคนเม็กซิโกสี่คน
‪มาฆ่าจอห์นกับจูดี้
‪และถ้าผมไปแจ้งตำรวจ พวกนั้นก็จะฆ่าผม
‪และครอบครัวผม
‪แล้วผมกับแม่ก็ลากศพไป
‪ไปข้างหลังทีละศพ
‪ผมว่าแม่วางแผนจะฆ่าเจ้าของ
‪และยึดโรงแรมมาไว้เอง
‪มองในมุมอื่นๆ มันมีเหยื่อสองราย
‪แต่ถ้าคิดดีๆ แล้ว ลุงเองก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน
‪ผมเชื่อใจแม่ คุณเชื่อฟังพ่อแม่คุณ
‪ไบเบิลเขียนไว้แบบนั้นนี่ครับ ‪ผมก็รู้แค่นั้นแหละ
‪และผมก็เชื่อตามนั้นสนิทใจ ‪นี่ ครอบครัวผมกำลังเดือดร้อนนะ
‪และผมก็พร้อมทำทุกอย่าง ‪เพื่อปกป้องครอบครัวผม
‪มีอะไรที่ลุงอยากบอกพวกเขาไหม
‪คิดอะไรขึ้นมาบ้างไหมครับ
‪มีสิ ฉันอยากบอกจอห์นกับจูดี้ว่าฉันขอโทษจริงๆ
‪กับเรื่องที่เกิดขึ้นน่ะ ‪เพราะพวกเขาไม่สมควรเจอแบบนี้เลย
‪- ฉันยังโชคดี เพราะฉันยังมีชีวิต ‪- ใช่ครับ
‪- จอห์นกับจูดี้เขาน่าสงสารเพราะไม่มีสิทธิ์นั้น ‪- ครับ
‪แต่ในเมื่อเธอสามารถติดต่อกับทางนั้นได้
‪เธอรู้สึกอะไรบ้างไหม
‪แบบพลังงานของจอห์นกับจูดี้น่ะ
‪ผมแค่รู้สึกหนาวมากกว่าน่ะครับ บอกตามตรง
‪มันหนาวมากเลย
‪แต่ผมสงสัยมาตลอดว่า ‪ถ้าได้มาที่นี่จะเป็นยังไง
‪และผมไม่คิดว่าคนน่าสงสารที่ต้องตายที่นี่
‪ยังคงอยู่ตรงนี้หรือติดอยู่ตรงนี้หรอกครับ
‪พวกเขาอยู่ห่างไกลออกไป
‪ผมโล่งใจที่ไม่ได้สัมผัสถึงอะไร
‪ถ้าสัมผัสได้ขึ้นมา ‪ผมคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไง
‪ผมจะบอกดีไหม หรือจะไม่บอกดี
‪มันเป็นเรื่องซับซ้อนมากน่ะครับ
‪ในกรณีนี้ ผมขอเป็นผู้สังเกตการณ์ดีกว่า
‪การได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก ‪มันรู้สึกเหนือจริงมากครับ
‪นี่เป็นเรื่องราวในครอบครัวผมมาตลอด
‪แต่ผมไม่เคยได้ฟัง ‪ลุงปีเตอร์พูดหรืออธิบายมันมาก่อน
‪- ลุงก็รู้ดี ‪- ใช่ นายรู้อะไรไหม
‪ที่แห่งนี้มีความเป็นตำนานในตัวมัน
‪ผมจินตนาการมันออกมาเหมือนกับปีศาจ
‪ผมมีเรื่องละอายมากมาย
‪และผมรู้ว่าแม่ผมเองก็มีเรื่องละอายมากมาย ‪เกี่ยวกับที่แห่งนี้ แต่ว่า…
‪ตอนที่ผมยืนอยู่ตรงนี้ ผมปล่อยวางมันไป
‪และผมหวังว่าลุงปีเตอร์เอง ‪ก็จะปล่อยวางมันได้เช่นกัน
‪และแม่ผม และคนอีกหลายต่อหลายรุ่น
‪ที่ได้รับผลกระทบจากเรื่องที่เกิดขึ้นตรงนี้ด้วย
‪ให้ตายสิ รู้สึกเหมือนไปทำให้ ‪ตัวเองรู้สึกปั่นป่วนไปหมดจนแบบ…
‪ฉันต้องไปหาจิตแพทย์แล้วล่ะ ‪แต่มันหนักหน่วงมากเลย
‪ตอนนี้ฉันต้องกลับบ้าน มองตาแม่
‪แล้วก็คงร้องไห้น้ำตาแตกเพราะสงสารแม่น่ะ
‪และมันก็… มีเรื่องให้คิดเยอะมากเลยล่ะ
‪- เป็นยังไงบ้างครับ ‪- พระเจ้า ดูลูกสิ
‪- ขอกอดหน่อยครับ ‪- โธ่ แม่ภูมิใจในตัวลูกจริงๆ ไทเลอร์
‪ผมแค่เศร้ากับทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‪แต่สำหรับแม่ผม ‪ที่ผมว่ายังทำใจกับเรื่องนี้ได้น้อยที่สุด
‪- เอาเป็นว่าแม่ขอโทษนะ ‪- ผมรู้ครับ
‪ยังไงซะ วันนี้ก็เป็นวันที่หนักหนาสำหรับลูก
‪ถึงทุกวันนี้มันก็ยังเป็นความลับ
‪ที่แม่บอกว่าจะบอกผม ‪ตอนที่แม่กำลังจะตายเท่านั้น
‪และผมนึกไม่ออกเลยว่าเรื่องพวกนั้นคืออะไร
‪จากที่ผมได้ยินเรื่องวันนี้จากพี่ๆ ของแม่
‪เขาต้องเครียดมากแน่ๆ คิดภาพเด็กอายุ 18 สิ
‪แล้ววางแผนอนาคตว่าชีวิตจะไปทางนึง
‪นอกจากจะไม่มีพ่อแม่คอยชี้นำแล้ว
‪สเตลล่ายังทำให้เขาตกอยู่ในอันตราย
‪มันมีแต่ความไม่สนใจทุกรูปแบบเลย
‪และบ้านเราไม่เคยมีอาหาร
‪เราไม่เคยมีอะไรกิน และแม่ก็ไม่รู้จะทำยังไง
‪กายล์มีงานทำ เขาเป็นคนเฮงซวยก็จริง
‪แต่เขาทำงานตลอด บางครั้งก็ควงสองงาน
‪ครับ
‪คนที่ฉันคิดว่าเป็นพ่อ
‪น่าแปลกดีที่เรามีตาสีน้ำตาลกลมโตเหมือนกัน
‪คนชอบบอกว่า "เธอหน้าเหมือนพ่อเลย"
‪และฉันได้ยินแบบนั้นซ้ำไปซ้ำมา ‪ฉันเลยคิดจริงๆ ว่าฉันเป็นลูกเขา
‪และเขาทำร้ายเราทุกคน
‪เพลง "อ็อบเซส" ของมารายห์ แครี่ ‪มันหลอนในหัวผมมากเลย
‪และผมว่าเธอมีเสียงน่ารำคาญนะ
‪แต่ผมก็ยังฟังเพลงเธอ
‪- ไม่รู้มันเป็นอะไร ‪- คุณไม่ชอบ…
‪ใช่ เธอต้องทำแก้วจานชามแตกหมดแน่
‪ไม่รู้สิ แต่ก็ยังฟังอะ สงสัยเพราะเป็นเกย์มั้ง
‪ผมว่าเกย์เหมือนถูกลิขิตมา ‪ให้ชอบมารายห์ แครี่น่ะ
‪- เหมือนอยู่ในสายเลือด ‪- จริงเหรอ
‪ฮอร์โมนในมดลูกที่ทำให้เราเป็นเกย์น่ะ ‪ผมว่าเธอเป็นสาเหตุนะ
‪- น่าจะแพร่ออกมาช่วงคริสต์มาส ‪- อ๋อ
‪ชอบที่นี่จัง มันผ่อนคลายดีนะ
‪เหมือนจะนั่งเล่นตรงนี้ได้ มีอะไรเหรอ
‪- ล้อเล่นหรือเปล่า ‪- อะไร
‪- สวัสดีครับ ‪- อ๋อใช่
‪- ว้าว ‪- เป็นยังไงครับ
‪สบายดีครับ ดีใจที่ได้เจอคุณ
‪ดีใจที่ได้เจอคุณครับ
‪- ดีใจที่ได้เจอครับ ‪- ยินดีที่ได้เจอครับ
‪- ขอบคุณที่เชิญผมมานะครับ ‪- บ้ามากเลย
‪ผมอยากฟังว่านี่เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย
‪ผมเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับมาปีกว่าครับ
‪สุดยอดเลย
‪และมันไม่ง่ายเลยด้วย
‪ครับ วันนี้คุณคาดหวังอะไรไว้ครับ
‪- ไม่คาดหวังอะไรเลยครับ ‪- นี่เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์สินะครับ
‪- ครับ เซอร์ไพรส์มาก ‪- ครับ
‪ครับ ผมดีใจที่ได้มาที่นี่นะ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ไม่เป็นไรเลย
‪ผมขอเวลากับตัวเองเดี๋ยวนะครับ ‪ผมจะนั่งสมาธิ
‪แล้วดูว่าสัมผัสอะไรได้บ้าง โอเค
‪มีคนคนหนึ่งที่ผมสนใจนะ
‪ที่ผมว่าไม่ใช่ครอบครัวทางสายเลือด
‪เป็นคนที่ไม่เกี่ยวพันทางสายเลือดกับเรา
‪ที่ผมต้องบอกว่าเป็นคนสำคัญ
‪ผมสัมผัสได้ว่าคนคนนี้อยู่ระดับเดียวกัน
‪เวลาที่สัมผัสได้แบบนั้น มันมักจะแปลว่า
‪ถ้าเป็นคนในครอบครัว ‪ก็เป็นพี่น้อง ลูกพี่ลูกน้อง อะไรทำนองนั้น
‪ถ้าไม่ใช่คนในครอบครัว ‪ก็อาจจะเป็นคู่ชีวิต เพื่อนอะไรทำนองนั้นได้
‪และดูเหมือนมันจะสำคัญมาก ‪ตั้งแต่ที่ผมนั่งลงเลย แต่ว่า…
‪มันน่าสนใจมากครับ
‪เสียไปก่อนวัยอันควร ‪ผมสัมผัสได้ถึงการเสียก่อนวัยอันควรนะ
‪นั่นแปลว่าเขาเสียชีวิตก่อนที่จะทันได้แก่ตัว
‪เหมือนผมอยู่นี่ แล้วก็จากไป มันดูรวดเร็วมาก
‪มันดูจะไม่ใช่เรื่องของโรคภัย
‪ไม่ใช่อะไรที่เราเตรียมตัวไว้ก่อน
‪คุณมีคนรู้จักที่เสียไปก่อนวัยอันควรไหมครับ
‪ผมเคยมีคนที่เป็นคู่ชีวิต ‪ที่จากไปก่อนวัยอันควรครับ
‪โอเค ชีวิตคนเราต้องพบเจออะไรหลายอย่าง
‪และตอนที่คนคนนี้ตาย
‪มันดูเหมือนอะไรจะเข้าที่เข้าทางอย่างมาก
‪ในที่สุด และผมได้ยินคำว่า "ในที่สุด"
‪มันเป็นเรื่องแปลกมาก
‪โดยไม่ต้องบอกอะไรมาก ‪คุณช่วยอธิบายเรื่องนั้นนิดนึงได้ไหมครับ
‪ผมรู้สึกเหมือนกำลังเดินวนไปมาเลย
‪ผมเคยเป็นทหาร ประจำการที่ค่ายเลอจูน
‪อยู่เลียบชายหาดที่วิลมิงตัน นอร์ทแคโรไลนา
‪- แคโรไลนา ‪- และผมก็ได้เจอคนคนนี้
‪และเราก็เข้ากันได้ดีมาก
‪ผมขออนุญาตหยิบโน้ตที่จดไว้ ‪ตอนที่ผมนั่งรถมาที่นี่หน่อย
‪ผมขอหาก่อนนะครับ ‪เพราะผมสัมผัสได้ถึงคำว่า "แคโร"
‪เห็นไหม "แคโรไลนา"
‪น่าสนใจดีที่คุณบอกว่า "แคโรไลนา"
‪ครับ เราเจอกันที่นั่น เราอยู่ที่นั่น
‪เราจะไปต่อกันเลยนะครับ ยังมีเรื่องอื่นอีกมาก
‪เขาชื่ออะไรนะครับ
‪เขาชื่อเจมี่ครับ
‪- แต่เขาใช้ชื่อกลางมากกว่า ‪- โอเค
‪ชื่อกลางเขาคือดูวาน
‪ผมว่าจะถามคุณอยู่เลยว่ามีใครชื่อ "เจ" ไหม
‪แต่ผมรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ‪แล้วผมก็เขียน "เจ" ไว้
‪ประมาณ "เจม" ไว้ตรงนี้ ‪ผมถึงได้สับสนไงครับ
‪ในโลกนั้นแต่ละคนก็มีวิธีสื่อสารต่างกันไป
‪บางคนก็เข้าใจง่าย บางคนก็ยากหน่อย
‪เราจะไปต่อกันเลยนะครับ
‪ตอนที่เขามา ผมสัมผัสถึงอะไรบางอย่างได้ตลอด
‪มันคือความรู้สึกไม่อยากให้คนรอบตัวเจ็บปวด
‪ตอนที่เขาเสีย
‪เป็นความรู้สึกรุนแรงมาก ‪เดี๋ยวนะครับ มีบางอย่างกับเรื่องนี้
‪เหมือนว่า "ฉันไม่อยากให้…"
‪รู้ใช่ไหมครับว่า ‪คนจะมีความทรงจำสุดท้ายเกี่ยวกับบางคน
‪และมันจะฝังใจมาก
‪แล้วเวลานึกถึงคนคนนี้ ก็จะนึกถึงแต่เรื่องนี้
‪เขาส่งความรู้สึกทำนองว่า ‪"ไม่ ผมเป็นมากกว่านั้น" มาให้ผม
‪สายสัมพันธ์ ความรัก ‪มันเหมือนผมไม่อยากให้เรื่องพวกนั้น
‪ถูกถ่ายทอดออกมาด้วยภาพเลวร้ายภาพเดียว
‪นั่นคือสิ่งที่ผมจะอธิบายสิ่งที่ผมสัมผัสได้
‪ผมต้องลงไปให้ลึกกว่านี้ ‪แม้ว่ามันจะเจ็บปวดก็ตาม
‪แตกหัก
‪ผมสัมผัสได้มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ‪และมันอธิบายยากมากๆ
‪แต่คุณพอจะรู้ไหมว่ามีอะไรแตกหักบ้างน่ะครับ
‪ครับ มันเป็นวันเกิดผม
‪เราลงไปนอนเล่นริมสระส่วนกลางอพาร์ตเมนต์
‪ที่ผม… ที่เราเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่
‪เขากำลังอาบแดด นอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ
‪แล้วก็พูดว่า "เหมือนจะมีอะไรมารับฉันเลย"
‪ผมก็แบบ "อะไรนะ"
‪แล้วเราก็หัวเราะกัน ผมนอนอยู่ข้างเขา
‪มีลมพัดมาวูบนึง
‪แล้วร่มริมชายหาด เสามัน
‪ก็ล้มใส่เราทั้งคู่
‪มันเจาะทะลุหัวเขา
‪มันโดนตรงส่วนที่อ่อนนุ่มที่สุด
‪ที่หมอบอกผมนะครับ ‪มันเป็นสมองส่วนที่อ่อนนุ่มที่สุด
‪ผมเสียใจด้วยครับ
‪และเขาก็เสียวันถัดมา
‪ผมเสียใจมากๆ มันเป็นอุบัติเหตุที่หายากมาก
‪- ผมปวดใจแทนคุณจริงๆ เสียใจด้วยนะครับ ‪- ครับ
‪และผมเจ็บปวดที่ต้องพูดถึงมัน
‪ผมเสียใจที่คุณต้องเจอเรื่องแบบนี้
‪เพราะมันเป็นความรู้สึก…
‪อารมณ์ผมมันแบบ
‪พวกเขารู้ว่ามันไม่ค่อยเป็นแบบนี้นะครับ ‪แต่อารมณ์ผมมันปั่นป่วนมาก
‪นี่เป็นอะไรที่ผมอยากจะคุยกับคุณใหม่อีกทีหลัง
‪เพราะผมรู้สึกว่าวันนี้ผมดึงมันออกมาได้ไม่หมด
‪เราจะได้คุยกันอีก ผมจะหาเวลาให้ได้
‪ขอกอดหน่อยได้ไหมครับ
‪วันนี้มันยากมากครับ ยากจริงๆ
‪ผมไม่สามารถเชื่อมต่อ ‪ในระดับที่ปกติผมสามารถทำได้
‪เพราะอารมณ์ส่วนตัวผม ‪คอยจะผลักผมขึ้นมา
‪ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเป็นเรื่องเกย์
‪การได้ใกล้ชิดกับใครสักคนแบบนั้น ‪เวลาที่ผมใช้จิตสัมผัสกับคนที่เสียลูก
‪มันโหดร้ายนะครับ แต่ผมไม่เข้าใจ
‪แต่เรื่องนี้ ผมคิดถึงคลินต์ตลอดเวลา
‪และผมก็คิดว่าเขาต้องผ่านอะไรมาบ้าง
‪ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไง ‪ถ้าสูญเสียคนที่รักมากแบบนั้นไป
‪และผมก็อินไปกับมันมากจริงๆ
‪ผมเลย…
‪มันยากจริงๆ ครับ
‪- ไง ‪- เป็นไงบ้าง
‪- ก็ดีนะ นายล่ะ ‪- ก็ดี ว่างไหม
‪ว่างนะ นั่งอยู่เฉยๆ
‪ดีเลย แค่อยากโทรมาบอกรักน่ะ
‪ฉันเพิ่งใช้จิตสัมผัสกับผู้ชายคนนึง ‪ที่เสียคู่รักไปในอุบัติเหตุที่แปลกมากๆ
‪และฉันก็ร้องไห้ตลอดเวลาเลย ‪ฉันไม่เคยร้องไห้ในการใช้จิตสัมผัสนะ
‪คือพวกเขานั่งกันอยู่ริมสระ
‪แล้วคู่เขาก็พูดว่า ‪"ฉันว่ามีอะไรจะมารับฉันนะ"
‪แล้วเขาก็ยังแบบ "อะไรนะ หมายความว่าไง"
‪แล้วจู่ๆ ก็มีลมพัดมา ‪แล้วร่มที่ตั้งอยู่ข้างๆ พวกเขา
‪ก็ล้มใส่เขา ส่วนด้ามร่มน่ะ
‪มันก็เจาะเข้าไปในกะโหลกแฟนเขา ‪แล้วทะลุไปด้านหลังเลย
‪แล้วเขาต้องเห็นทั้งหมดนั่น
‪นี่เกิดเมื่อปี 2008 นะ ‪พวกเขายังแต่งงานกันไม่ได้
‪พวกเขา… ตอนนั้นแฟนเขาอายุยี่สิบกว่าๆ
‪แล้วฉันก็ร้องไห้ไม่หยุด ได้แต่คิดว่า
‪เราไม่มีทางรู้อนาคตเลย
‪แล้วฉันก็อินกับมันมาก
‪ฉันรู้ว่าฉันโทรมาหานายแปลกๆ อีกแล้ว ‪ขอโทษนะ แต่ฉันรักนายนะ
‪และฉันต้องบอกนาย และก็อยากกลับไปหาแล้ว
‪นายเยี่ยมที่สุด
‪ได้เลย รักนะ ไว้คุยกัน
‪- ไว้คุยกัน ‪- โอเค บาย
‪(วาสเกวซร็อก แคลิฟอร์เนีย)
‪- ดีใจที่ฉันได้มากับนายนะ ‪- ฉันก็ดีใจเหมือนกัน
‪ดีใจที่เราได้มาพักผ่อนกันก่อนจะออกเดินทาง
‪ใช่ ได้มาที่โปรดของเราบ้างก็ดีนะ
‪ใช่
‪พร้อมหรือยัง
‪น่องฉันพร้อมสุดๆ เลย เห็นแล้วนี่
‪คนราศีมังกรนี่สายปีนเขาอยู่ละ
‪- ขาแพะ ‪- มีขาแพะอยู่นี่ไง
‪- ระวังหินก้อนนั้นนะ ‪- นั่นต้องโหดแน่
‪- ปีนมาตรงสันเขานี่สิ ‪- โอเค ได้เลย
‪จินตนาการออกไหม ถ้าฉันตายเพราะตกเขาน่ะ
‪"เขาไม่ทันรู้ตัวมาก่อนเลย"
‪วันนี้มันอากาศดีมากเลยนะ
‪ใช่ วิวสวยเนอะ
‪"เขาจะขอแต่งงานเหรอ"
‪- "ถึงได้พาฉันมาที่นี่" ‪- "จะขอแต่งเหรอ"
‪- อยากได้แฟลชม็อบหน่อย ‪- แฟลชม็อบ
‪เราคุยกันแล้วนะ ‪นั่นคือวิธีขอแต่งงานที่ห่วยที่สุดเลย
‪ขอในร้านแต่งงานคืออันดับหนึ่ง
‪แฟลชม็อบนี่อันดับสองตามมาติดๆ
‪- ฉันว่าฉันไม่ได้ขอนายหรอก ‪- ไม่อะ
‪- คิดว่านายจะขอฉันมากกว่า ‪- โอเค
‪แต่ไม่กดดันนะ
‪นายอยากโดนขอแต่งงานเมื่อไหร่เหรอ
‪ไม่กดดันนะ
‪แล้ว… เวลานายหลับตา ‪นายคิดภาพคนรักเอาไว้ยังไง
‪ขี่ม้าเหรอ ทำไมพูดงั้นเนี่ย
‪แต่นายคิดภาพฉันไว้… แบบคุกเข่าเหรอ
‪- แบบนั้นเหรอ ‪- ไม่อะ
‪ไม่เหรอ เวลาที่คนแต่งงาน ‪แบบปุบปับนี่เรียกอะไรนะ
‪- ที่รีบแต่งเพราะท้องน่ะ มันเรียกว่า… ‪- ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
‪วิญญาณทั้งหลาย ช่วยหน่อยเร็ว ‪หนีตามกัน เราจะหนีตามกัน
‪- หนีตามกัน ใช่เลย ‪- ใช่แล้ว
‪ตอนฉันอายุ 27 ปี ชีวิตฉันพลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง
‪ฉันสูญเสียคนที่สนิทกับฉันมากไป
‪และฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันต้องการคำตอบ
‪ฉันต้องการความยุติธรรม
‪ก่อนที่แม่ฉันจะตายไปโดยไม่ได้รับคำตอบ
‪ฉันอยากได้ความยุติธรรมให้ครอบครัว
‪ฉันอยากรู้ว่าใครฆ่าน้องฉัน
‪สวัสดีครับ ผมไทเลอร์ ยินดีที่ได้พบครับ
‪- ยินดีที่ได้พบคุณค่ะ ‪- ยินดีที่ได้พบคุณครับ
‪- ที่นี่ก็สวยมากด้วยนะครับ ‪- สวยมากค่ะ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะร้องไห้แต่ต้นนะคะ
‪ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร ‪ผมดีใจที่ได้มาที่นี่
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่จะเกิดขึ้นจริงๆ
‪ครับ ผมยินดีเลย
‪ระหว่างที่เราใช้จิตสัมผัสกันวันนี้
‪- ทุกคนสามารถเข้ามาได้นะครับ ‪- ค่ะ
‪หวังว่าเราจะได้เชื่อมต่อกับคนที่คุณหวังไว้
‪- หวังว่านะคะ ‪- ระหว่างทางมาที่นี่ผมสัมผัสอะไรได้เยอะเลย
‪เราจะคุยกันเรื่องนั้นด้วยนะครับ
‪- ช่วยได้มากเลย ‪- พระเจ้า
‪- คุณรู้ดีว่าผมใช้สิ่งของได้ด้วย ‪- ค่ะ
‪- คุณมีของมาด้วยไหมครับ ‪- มีค่ะ
‪- มันใหญ่หน่อยนะคะ ‪- ไม่เป็นไรครับ ได้แน่นอน
‪ไม่มีปัญหาเลย
‪- ก่อนจะเริ่มกัน คุณชื่ออะไรครับ ‪- ทามาร่าค่ะ
‪โอเค แค่นั้นพอครับ ทามาร่า
‪ขอผมตั้งสมาธิก่อน
‪โอเค ผมจะจับมันหน่อยนะครับ
‪ผมอยากเริ่มจากผู้ชายคนนี้ที่เข้ามา
‪ก่อนที่ผมมาที่นี่ ผมสัมผัสได้ถึงผู้ชายรุ่นเดียวกัน
‪และเวลาที่สัมผัสได้ถึง "คนรุ่นเดียวกัน"
‪แปลว่าคนคนนั้นเป็นคนที่จากไปก่อนวัยอันควร
‪คนที่น่าจะมีชีวิตอีกยืนยาว
‪อ้างไว้แบบนั้นแบบนะครับ แต่ตอนที่เข้ามา
‪เขามาพร้อมผู้ชายที่แก่กว่า
‪ที่ผมว่าผมต้องเน้นไว้หน่อย
‪พวกเขาเข้ามาพร้อมกัน
‪คนหนึ่งดูจะเสียชีวิตในวัยอันสมควรกว่า
‪เขาเข้ามาพร้อมอีกคนที่เสียไปก่อน
‪และพวกเขาเชื่อมโยงกับของชิ้นนี้
‪น่าสนใจมากครับ
‪มีรายละเอียดหลั่งไหลเข้ามามากมาย
‪พวกเขาให้ผมเน้น ‪เรื่องทุกสิ่งที่คุณทำมาเพียงลำพัง
‪เรื่องภาระบนบ่าคุณ
‪การต้องแบกรับทุกอย่างเพียงลำพัง
‪พวกเขาอยากให้คุณรู้ว่า คุณไม่ได้ตัวคนเดียว
‪พวกเขาอยากให้คุณกินดีอยู่ดี
‪อยากให้คุณสบายดี
‪ผมอยากจะทำความเข้าใจมัน ‪ปกติเวลาคนเข้ามาพร้อมกันแบบนี้
‪พวกเขาจะมีสายสัมพันธ์กัน
‪ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมจะลองดูต่อไปนะครับ
‪แล้วว่ากัน เดี๋ยวนะครับ
‪มีผู้ชายคนที่อายุน้อยกว่า ที่เสียไปก่อนวัยอันควร
‪และก็มีผู้ชายที่แก่กว่าที่มาพร้อมกัน
‪ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นพ่อ
‪หรือยังไง แต่พวกเขามาเป็นคู่ครับ
‪ตอนพวกเขาเข้ามา ‪พวกเขาอยากให้ผมเน้นว่ามาด้วยกัน
‪มันเลยดูจะเป็นเรื่องสำคัญมาก
‪และทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ
‪ผมพยายามจะแยกเขาออกจากกัน ‪แต่พวกเขาก็เข้ามาพร้อมกันตลอดเลย
‪ไม่เป็นไรครับ ผมแค่อยากจะรู้ว่าอีกคนคือใคร
‪- คุณรู้ไหมครับว่าเขาสูญเสียคนที่เป็นเหมือนพ่อ… ‪- พ่อเขาค่ะ
‪เข้าใจละ น้องหนึ่งคน
‪และก็พ่อ ผมจำกัดวงได้ละ
‪นั่นใช่คนที่คุณอยากเชื่อมต่อด้วยไหมครับ
‪- ค่ะ ‪- โอเค
‪พวกเขาให้ผมพูดถึงสัญลักษณ์ของ "บอกลา"
‪แต่พูดถึงการที่ไม่สามารถบอกลาได้ ‪อย่างที่สมควรทำ
‪คุณพอจะรู้จักเหตุการณ์ไหน ‪ที่เราไม่ได้บอกลากันไหมครับ
‪- เขาพูดไม่ได้ค่ะ ‪- เข้าใจแล้วครับ
‪เขาทำให้ผม…
‪ผมพยายามหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขานะ ‪เขาโชว์ให้ผมเห็น…
‪ถึงอวัยวะส่วนต่างๆ เริ่มล้มเหลว
‪พ่อฉันเสียไปตอนตุลาคมปี 2019
‪เขาเสียชีวิตเพราะอะไรครับ
‪คุณเพิ่งบอกไปว่าเขาเสียเพราะอะไร
‪ถูกเผงเลยค่ะ อวัยวะเขาล้มเหลว
‪พ่อฉัน… ดื่มเหล้าค่อนข้างหนัก
‪เข้าใจแล้วครับ เขาบอกว่ามีบทสนทนา
‪ในห้องของเขา
‪ที่ดูจะเป็นเรื่องอ่อนไหวที่จะคุยต่อหน้าใครสักคน
‪ผมไม่รู้ว่าคือเรื่องอะไร คุณพอจะ…
‪เป็นแบบนั้นเลยค่ะ
‪ป้าฉันเอง เรากำลังคุยกันเรื่องการยื้อชีวิตเขา
‪หรือจะถอดเครื่องช่วยหายใจ
‪ป้าฉันเป็นคนบอกว่า ‪"อย่าคุยต่อหน้าพ่อแกเลย"
‪- ครับ ‪- "เขายังได้ยินเราอยู่"
‪แล้วเราก็ออกจากห้องไปคุยกันต่อ
‪- และเขารู้ครับ ‪- ว้าว
‪และเขาก็ได้ยิน และก็รู้ ‪และเขาก็โอเคกับมันนะ
‪นั่นมอบโอกาสให้เขาได้รู้ว่า ‪"โอเค ได้เวลาที่ฉันจะต้องไปแล้ว"
‪และมันทำให้จิตใจเขาสงบ ‪เขาเองก็ไม่ชอบอยู่ในร่างกายตัวเอง
‪ฉันคุยกับเขาคืนก่อนหน้านั้นแค่สองคน
‪และถึงแม้เขาจะขยับไม่ได้ ‪ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง
‪แต่ว่าก็มีน้ำตาไหลออกมาค่ะ
‪และฉันก็คิดว่า "นั่นพ่อกำลังจะบอกว่า
‪'อย่าทำนะ' งั้นเหรอ"
‪"หรือว่าพ่ออยากจะสื่อว่าพ่อโอเคกับมัน"
‪ครับ
‪และฉันดีใจจริงๆ ที่คุณบอกว่า
‪- มันเป็นทางเลือกที่ดีแล้ว ใช่ครับ ‪- มันเป็นทางเลือกที่ดีแล้ว
‪ครับ นอกจากพ่อแล้ว
‪เป็นความรู้สึกของ… คือการเสียชีวิต ‪มันไม่มีทางมีเวลาเหมาะหรอกนะครับ
‪- แต่มันจะมีระดับที่ยอมรับได้ ‪- ค่ะ
‪กับน้องชายคนนี้ มันเหมือนกับว่า ‪"ตูม มันถูกโยนโครมใส่เราเลย"
‪- ค่ะ ‪- ผมขออธิบายแบบนั้นแล้วกัน
‪มันมีแง่มุมแบบนั้นอยู่
‪เขาให้ผมพูดถึง… ขอผมอธิบายหน่อยนะครับ
‪เป็นผู้ชายที่แข็งแรงมากๆ
‪ตอนที่ผมสัมผัสได้ ‪เขาดูจะมีความป้องกันตัวเองสูง
‪- แบบว่า "ฉันต้องปกป้องตัวเอง" ‪- ค่ะ
‪แล้วผมว่าเขาดูจะ
‪เสียใจกับบางเรื่องที่เขาหาเรื่องใส่ตัว
‪และตอนที่เขาเข้ามา ‪เขาตระหนักได้ถึงความรู้สึกนี้ดี แบบว่า
‪"มันโง่มากเลยที่ไปคบคนพวกนั้น"
‪เป็นเรื่องแบบนี้ และเขาก็พูดถึง
‪ผู้คนรอบตัวเขา
‪และผมว่าเขารู้ดีนะ มันน่าอึดอัดใจมาก
‪เพราะผมรู้ว่าในใจลึกๆ แล้ว
‪นี่มันไม่ใช่สถานการณ์ที่ดีนัก
‪แต่ผมไม่รู้จะออกมาจากมันได้ยังไง ‪และมันก็น่าสนใจทีเดียวครับ
‪ให้ตายสิ
‪เขาไม่ควรไปอยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ
‪พูดไปอาจจะแปลกๆ นะครับ
‪แต่มันมีบางมุมที่แบบว่า "ไม่ควรไปอยู่ที่นั่น"
‪ผมไม่รู้ว่าทำไมเรื่องนั้นถึงได้รู้สึกรุนแรงมาก
‪เขาอยากปกป้องเราค่ะ
‪- ครับ ‪- เขาไม่อยากให้เรารู้
‪- ว่ามันเกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น ‪- ผมเชื่อครับ
‪เวลาที่คนถามว่า "เกิดอะไรขึ้น"
‪- ฉันไม่รู้เลยจริงๆ ค่ะ ‪- ครับ
‪ฉันไม่รู้จะบอกคนอื่นยังไง ฉันไม่รู้
‪กลุ่มแก๊งที่เขาคบค้าด้วย
‪ใช่ครับ นั่นคือสิ่งที่ผมรู้สึกได้
‪ถ้าเขาเลือกได้อีกครั้ง ‪เขาคงจะเปิดใจมากกว่านี้
‪ลดกำแพงลงกว่านี้
‪โอเค
‪ผมจะสื่อไปตามที่ได้รับมาเลยนะครับ
‪มันมีการพูดถึงเรื่องการเสียชีวิตของเขา
‪เกี่ยวกับช่วงเวลา
‪ตั้งแต่ตอนที่เกิดบางอย่างขึ้น ‪ไปจนถึงตอนที่เขาตาย
‪ผมต้องพูดให้ชัดเจน ‪เขาไม่ได้โชว์ให้เห็นภาพตอนที่เขาเสียชีวิต
‪ดูเหมือนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันกะทันหันมาก
‪แต่ผมไม่ได้บอกว่ามันเกิดขึ้นในพริบตาเดียว
‪มันมีแง่มุมที่บอกประมาณว่า
‪พระเจ้า ผมไม่อยากพูดแบบนี้เลย ‪แต่เวลาน่ะครับ
‪เวลาเกิดอะไรขึ้นกับใครสักคน ‪เวลาเป็นสิ่งสำคัญมาก
‪เราต้องโทรเรียกตำรวจ เรียก 911
‪เราต้องรีบให้พวกเขาได้รับการรักษา
‪แต่มันมีความล่าช้าอยู่
‪และผมไม่รู้ว่าทำไม
‪แต่มันมีความรู้สึกของการล่าช้ากว่าจะได้รู้
‪ล่าช้ากว่าจะได้รับการรักษา
‪เหมือนมีคนที่ลงมือให้เร็วกว่านี้ได้ แต่ไม่ทำ
‪และผมมั่นใจเลย ‪ผมรู้ว่ามันอาจไม่ตรงกับเรื่องที่คุณรู้
‪แต่ผมได้รับข้อความนี้ไม่หยุด ‪เวลาเป็นสิ่งสำคัญมาก
‪เข้าเค้าไหมครับ
‪ไม่เป็นไรครับ
‪ฉันน่าจะทำอะไรสักอย่าง
‪น้องชายฉันเสียไปวันที่ 19 สิงหาคม 1999
‪เขาถูกฆ่าด้วยการยิงปืนเข้าที่ศีรษะ
‪เขาหายตัวไป
‪- ฉันน่าจะตอบสนองให้เร็วกว่านั้น ‪- มันเป็นเรื่องปกติครับ
‪ตอนที่น้องฉัน… ตอนที่เรารู้ว่าเขาหายตัวไป
‪แม่ฉันบอกว่า "ไม่ได้ข่าวจากน้องเลย"
‪และฉันก็คิดว่า "เขาไม่เป็นไรหรอก"
‪แบบว่า "ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาหรอก ‪เขาสบายดีน่า"
‪แล้วก็เริ่มมีป้ายประกาศคนหายแปะทั่วไปหมด
‪ตอนนั้นฉันยังอยู่จอร์เจีย ‪เพราะฉันไม่อยากเชื่อ
‪ฉันไม่อยากจัดการเรื่องนี้
‪ฉันเลยรู้สึกผิดมากๆ
‪ว่าฉันน่าจะรีบขึ้นเครื่องเที่ยวบินแรกที่มี
‪ไปที่มิลวอกี้
‪หนึ่งเลยคือไปอยู่ปลอบใจแม่
‪สองคือได้ช่วยอะไรบ้าง
‪ฉันพอจะรู้บ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‪จากการได้คุยกับคนนู้นคนนี้ ‪และอาจจะได้ลงมือทำอะไรบ้าง
‪ครับ
‪ฉันเสียใจที่ไม่ได้ร่วมกลุ่มค้นหา
‪ที่ฉันน่าจะไปเป็นแนวหน้าด้วยซ้ำ
‪โอเค
‪หนึ่งในสิ่งที่ผมสัมผัสได้นะครับ
‪คือจุดที่เขาเสียชีวิตกับจุดที่พบร่างเขา
‪มันเกิดขึ้นแล้วถูกย้ายไปอีกที่หนึ่ง
‪คุณพอจะทราบเรื่องนี้ไหมครับ
‪ตรงเป๊ะเลยค่ะ
‪- ครับ ‪- เขาถูกฆ่า
‪- แล้วเอาศพไปทิ้ง ‪- ครับ
‪คนละที่กัน
‪คนละที่กัน และเขารู้ว่า…
‪มันไม่มีทางออกจากสถานการณ์นั้นได้
‪ไงครับ
‪นึกอะไรออกเหรอครับ
‪มันเหมือนกับว่าเขา…
‪รู้ว่าเขาจะตายวันนั้น
‪คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร