18 UUR GELEDEN VOELDE TYLER BRAND IN CHINA ALLEY IN HANFORD, CALIFORNIË
DIEZELFDE NACHT VATTE DE TEMPEL VLAM.
EEN NETFLIX-SERIE
Je ruikt de rook.
Hé, jongens.
TAOÏSTISCH TEMPELMUSEUM
Het was een zware nacht en een zware dag. -Ja. Absoluut. Fijn je te zien.
Het is… -Verwoestend.
Ja, het is verwoestend. Het is…
…ik ben sprakeloos.
De brand, die begon in het trappenhuis…
…veroorzaakte ernstige hitte- en rookschade…
…aan de tempelkamer erboven.
Ik werd rond 22.30 uur gebeld gisteravond. Ze blusten vanochtend nog brandhaarden.
De brandweer was er snel. We hadden hier zo'n zeven wagens.
Wauw, het was groot. -Het was groot.
De voorzitter van het behoud van China Alley, Arianne Wing…
…en haar man, Steve Banister…
…zijn dankbaar voor de snelle reactie van de brandweer en hun focus op het behoud.
Dankzij een rondleiding door het gebouw kende de ploeg de indeling en…
…de kostbare spullen binnen heel goed.
Hanford-brandweerchef Pendergrass zegt dat de ploeg waterschade…
…wilde beperken tijdens het bedwingen van de brand.
Het was zo mooi.
Ik hoop dat het met restauratie weer net zo mooi wordt.
Ik heb vaak een uitkomst voorspeld zonder het te beseffen.
Als ik een medisch probleem noem of iets om rekening mee te houden…
…zoals een brand, dan deel ik die indrukken omdat ze vaak juist zijn.
Ze gebeuren op manieren…
…waar ik me niet bewust van ben wanneer ik het doorgeef.
Ik hoop…
Op een nieuwe incarnatie. -Ja.
Bedankt. -Zeker.
EEN LOKALE VOORBIJGANGSTER BEKENDE DAT ZIJ DE BRAND STICHTTE
ZE WERD GEARRESTEERD EN AANGEKLAAGD VOOR BRANDSTICHTING.
TYLERS MOEDER
De reading van vandaag wordt interessant. Er komen zo'n vijf mensen door.
Maar vier van hen brengen deze jongere door.
Het is een vrouw. -Echt?
Het voelt hierbij alsof…
…de hersenen niet goed werken.
Elektrisch. En dan voelt het alsof ik bewusteloos raak.
Dan voel ik dat ik doodga. Het is allemaal heel snel gegaan.
Dit voelt aan als iets raars of een vreemd ongeluk.
Hoi. Hoe gaat het? Ik ben Tyler. -Hoi.
Ik ben Delaney. -Aangenaam kennis te maken.
Hoe gaat het? Aangenaam. -Ik ben Avonlea. Aangenaam.
Er komt al zoveel door. Het spijt me zo. Het is…
…zo fijn om jullie te zien.
Geweldig. Wat een prachtig huis.
Bedankt. -Het is geweldig.
Ik heb veel. Wacht even. Sorry. Dat gebeurt nooit.
Nu al? -Ik moet even snel m'n keel schrapen.
Oké. -Geef me even. Sorry, ik ga…
Jeetje. Dat is nog nooit gebeurd.
Sorry. Wat een vreemde introductie.
Nee, het is prima.
Ik wil graag met jullie praten. Momentje.
Wil je wat water? Oké. -Goed.
Sorry. -O, mijn god.
Wat water, ja, als dat kan.
Daar is je water. -Perfect. Bedankt.
Mijn hemel. Dat is nog nooit gebeurd.
Er komt veel fysiek bij me door als ik een reading ga doen.
Meestal begint het tijdens de reading, maar zodra ik jullie zag…
…begon het al.
Dus het gebeurt nog steeds. Er komen veel mensen door.
Meestal horen mensen van één of twee. Jullie hebben er veel.
Dus… -Oké.
Voor we beginnen, zijn er objecten die ik vast kan houden?
Pak ze dan maar even. -Natuurlijk.
Dan proberen we het en zien wat er doorkomt.
En de gitaar daar. -Mooi. En de gitaar. Heel cool.
Bedankt. Oké.
Ik ga krabbelen. Ik hou dit vast en kijk wat er doorkomt.
Oké.
Oké. Goed.
Oké.
Ja.
Oké. Dus ik heb…
Er komen vijf mensen door die overleden zijn.
Ik zie dat de meerderheid van deze mensen mannelijk is.
Erg beschermend, erg vaderlijk, dat soort dingen.
Deze mensen hadden een goed leven…
…en overlijden, maar ze beschermen deze kleine…
…iemand die jong is overleden, zo zou ik het beschrijven.
Die heel jong overleed, voel ik.
En daar ligt de nadruk op.
Ik probeer iedereen te scheiden die doorkomt.
Ze laten me steeds weer over 'papa' praten.
Soms krijg ik een vaderfiguur.
Maar dit is iemands vader, zoals dit overkomt.
Is je vader overleden? -Ja.
Oké. Dat moet ik naar voren halen. -Ja.
Hij komt door met zijn vader.
Ja. -In zekere zin.
Ze zijn zo. -Ja.
Zo komt het over. -Mijn god.
Sommige mensen hebben tumultueuze vader-zoonrelaties.
Zij zeggen: 'Nee, we zijn pindakaas en jam.'
Je moet weten dat ze samen sterk doorkomen…
…en dat is heel belangrijk.
Een momentje.
Ik ga hiermee naar m'n borst…
…maar dit is niet zo snel als een hartaanval.
Iemand had vochtophoping in de longen…
…een longprobleem, niet goed kunnen ademen.
Klinkt dat bekend?
Dat is vast m'n opa. Hij had longkanker.
Is er een Harold?
Dat is mijn opa. -Is hij dat? Oké.
Mooi. Altijd eng als dat gebeurt.
Hij deed niet altijd wat goed was voor zijn gezondheid.
Zelfs toen ze hem zeiden het wat rustiger aan te doen.
Hij is zo van: ik doe wat ik lekker vind. Klopt dat?
Nou, hij was een roker.
Toen ik net ademhalingsproblemen had, had dat vast verband met hoe hij stierf.
Goed om te onthouden. -Begrepen.
Heeft je opa een zus?
Ze verwijzen naar iemand die vernoemd is naar een steen.
Ik zie mijn symboliek die meestal een geboortesteen is.
Heb je Ruby's, Opals of zo in de familie gehad?
Tante Opal. Dat is de zus van m'n opa.
Begrepen. Geweldig. -O, mijn god.
Ik moet haar naar voren halen.
Ze is overleden, toch?
Het enige wat ik wil zeggen…
Nee, ik moet naar deze jongere.
Ik ga erover praten zoals dit doorkomt.
Deze jongere lijkt erg opgewonden, zo zou ik het beschrijven.
Het interessante is dat er een gesprek is met iemand…
…die heeft gezegd:
'Als deze persoon hier was, had die z'n rijbewijs gehad…
…of zou z'n rijbewijs halen.'
Want er is een gevoel van een gesprek dat gevoerd is.
En ik moet 'zij' zeggen. Dit voelt als een vrouw.
Zij weet hier van, voel ik.
Is dat gesprek er geweest?
Oké. Dus ze komt door en je moet weten…
Ik krijg kippenvel.
Ze houdt niet dezelfde leeftijd van haar overlijden.
En je moet weten dat… -Ik wil…
Je zei dat altijd al. -Het is belangrijk dat je dat weet.
Ze geeft een gevoel van ontwikkeling, van groeien, zelfs als bewustzijn…
…zelfs aan gene zijde.
En het gevoel dat ze nog steeds verbonden is met haar familie.
En ze lijkt erg actief.
Ik heb bijna het gevoel dat ze actief moet zijn om…
Zo van, als ze niet actief was, pas dan op.
Het gevoel van: die energie moet eruit.
Ze speelde voetbal. Ik coachte haar team. Ze was de beste speelster van het team.
Ze versloeg veel van haar mannelijke teamgenoten.
Geloof ik meteen. Ja, veel energie.
Je hebt het over onze dochter.
Ze was vijfenhalf. -Begrepen.
Ze zou nu 15 zijn en haar rijbewijs halen.
Man.
Onze dochter Kensley had zoveel fantasie.
Ze was een groot kunstenaar.
Ze hield van tekenen.
Ze was goed in voetbal. Was ze gek op.
Pak hem.
Goed zo, Kensley.
Ze hield van zwemmen.
We gingen graag naar het strand of een zwembad om te zwemmen.
Ze laat me over de andere broers en zussen praten…
…en brengt dit op een positieve manier, veel vreugde.
Ze leeft door via haar broers en zussen.
Ik kan niet zeggen hoeveel. Maar behoorlijk veel.
Minstens drie, zo niet meer. -Er zijn drie kinderen in leven.
Erg cool. Geweldig. -Ja.
Interessant. In haar korte leven had ze veel interesses.
Vanuit haar perspectief voel ik dat ze een goed leven had.
En ze schrijft het toe aan haar ouders. Dit is het belangrijkste.
Ze zegt dat ze wilde dat ze meer tijd had gekregen.
Maar jullie maakten de tijd die ze had geweldig.
Oké? -Ja.
Ze heeft het gevoel dat, zelfs hoe ze wordt herinnerd:
'Dit is veel groter dan één leven.'
En er is veel dankbaarheid omheen.
Gaat het? Je bent stil. -Het is goed.
Het is oké. Het is veel om te verwerken.
Ze laat me praten over de situatie waardoor ze is overleden.
Er zijn dingen die we moeten bespreken, het is erg complex…
…alleen zo kan ik het beschrijven. Het is veel vreemder…
…dan longkanker of leverfalen. Er zijn bepaalde dingen.
Ze geeft me zo'n gevoel van het eerste ding.
Ja? Ik zie eigenlijk een rechte lijn. Dan markeert ze de lijn.
Als ze dat doen, betekent dat dat er iets is begonnen, iets gebeurd…
…dat een reeks dingen op gang bracht en een overlijden.
Ze zegt niet dat ze overleed door het eerste incident.
Later gebeurde er iets. Mogelijk aan dat incident gerelateerd.
Dat is waar ze aan overleed als ik het goed begrijp.
Ze wil dat mensen zich niet schuldig voelen…
…over dit eerste incident.
Als iemand denkt: we hadden erbij moeten zijn om te zorgen…
…dat dit incident niet gebeurde. Die blessure.
Ik weet niet wat dit is, maar er is een gevoel van:
waarom was ik er niet om dit te voorkomen?
Maar niemand had kunnen weten dat dat tot een overlijden zou leiden.
Dus het is een beetje raar. -We speelden Barbie in haar kamer.
En ze ging iets halen.
Toen ze terugkwam, rende ze en viel.
En brak haar arm. -Begrepen.
Zoals dit voelt… -Je hebt toch geen schuldgevoel?
Dat heb ik altijd wel een beetje.
Dat heb ik nooit geweten.
Ja.
En ze wil dat je dat loslaat.
Ze geeft me het gevoel dat niemand kon weten…
…waartoe dat op de lange termijn zou leiden.
Er komen geen ongelukken door. Ik denk dat jij dat vandaag moest horen.
Je had niets anders kunnen doen.
Soms voelen we ons zo, toch?
Je hebt het goed aangepakt.
Ja. Het is goed.
Het is in orde.
Ze begint over na dat gebeuren.
Het ging heel snel.
Het weegt hier heel zwaar.
Ze wil niet dat ik er te veel op inga, wat ik waardeer.
Ze wil dat het vrolijk en positief is.
Ja. -Pret.
Maar ik begrijp dat er iets is gebeurd na dit eerste incident…
…dat haar dood werd.
Ze geeft me een gevoel van…
…ik wil dat ze weten dat ze geen pijn had toen ze overleed.
Dat komt heel duidelijk over.
Ze geeft me het gevoel van gewoon gaan slapen…
…zo beschrijf ik het.
Ik weet dat er iets mis is…
…en ik weet dat ik hier niet uit kom. Maar dan is het alsof ik ga slapen.
En in deze slaap voel ik…
…een overgang.
Het kwam heel vredig door.
Ik denk dat mensen misschien spijt hebben van hoe ze…
…met die periode omgingen.
Na… -Ja.
Nadat ze haar arm had gebroken…
Ik voel me schuldig want we brachten…
…haar naar een kliniek gespecialiseerd in botbreuken, zeiden ze.
Ik denk vaak dat als we haar naar het ziekenhuis hadden gebracht…
…ze nog bij ons zijn.
Maar hoe dan ook…
…we brachten haar daarheen…
…en tijdens het terugzetten van haar gebroken bot in haar arm…
…gaven ze haar een lidocaïne-injectie en…
…gewoonlijk is dat prima, maar ze gaven haar…
…meer dan een dosis voor volwassenen. Ze kreeg een overdosis lidocaïne.
Ik was de enige in de kamer op dat moment.
Ze maakten röntgenfoto's van haar arm. Ze keek me aan en zei:
'Papa, ik heb slaap.'
Dit was het laatste wat ik tegen haar zei:
'Het is oké. Je kunt gaan slapen.'
Ja.
Het spijt me zo.
Het spijt me dat jullie dit allemaal moesten doorstaan.
Dat is…
Arm kind.
Is er een Luke in de familie?
Dat is ons… haar neefje.
Hij en Kensley waren heel hecht.
Ze verschilden vier dagen.
Het is belangrijk voor haar dat ik hem naar voren breng.
En ze geeft hem veel liefde.
Ik heb het gevoel dat hij haar bij zich draagt.
Het is interessant.
Je ziet het nog steeds.
Daarna was hij niet meer dezelfde. -Nee. Zelfs op vijf en een half.
Maar ze wil vandaag doorgeven dat hij belangrijk voor haar is.
Ik hoop dat je dat kunt doorgeven als hij ervoor openstaat.
Want die liefde. Ze deed haar best om hem te noemen.
Dus dat is enorm.
Oké.
Ze komt door en het is raar.
Ze laat me de symboliek van een vogeltje zien.
Ze laat me veel vogeltjes zien.
Ik moet zeggen dat het belangrijk is. -Heel belangrijk.
Ze hield van vogels.
Ze zat ze achterna op het strand.
Waar ook maar een vogel was, en dat is iets heel normaals.
Maar ze hield van vogels. -Ja.
We voelen haar aanwezigheid hier ontzettend.
Ook al zijn we verhuisd van het huis waar ze woonde.
Ze woont bij ons. -Zeker.
En vogels tikken op onze ramen. -O ja.
Ze zijn overal. Er zijn overal nesten.
Nieuw leven.
Ik bedoel, het is idioot.
Dat is mooi. Die kleine herinneringen, daar houden ze van.
Dat leerde ik van duizenden readings Kleine dingen zijn echt groot.
Dat is iets groots dat je meeneemt.
Er zit zoveel liefde in.
En ik wil dat je weet…
…dat deze band met je dochter niet eindigt als ik wegga.
Ze zit in je hart en in je ziel. Je kunt hardop tegen haar praten…
…en haar meenemen in nieuwe ervaringen en herinneringen.
Ze voelt zich veel ouder dan ze was toen ze overleed…
…en het mooie is, ik geloof dat we ooit weer samenkomen.
We zien deze mensen weer. Deze zielen, deze mensen.
En ze wachten op ons. Ze moedigen ons aan om vol te leven.
Te profiteren van de tijd die we hebben.
En soms herinnert de dood ons eraan hoe kostbaar en waardevol het leven is.
En hoe snel het genomen kan worden.
Jullie hebben dit op zo'n mooie manier aangepakt.
Het was vast moeilijk. Jullie zijn sterk geweest voor je andere kinderen.
Jullie eerden haar op een prachtige manier en dat houdt nooit op.
Ze zal er altijd zijn bij alle mijlpalen.
Elke diploma-uitreiking, elke bruiloft.
En tot je oud bent en je elkaar ooit weer zult ontmoeten.
In het leven brengen we elkaar naar huis.
Bedankt dat ik contact mocht maken. -Heel erg bedankt.
Bedankt. -Natuurlijk.
Dit was ongelofelijk.
Mag ik je iets laten zien? -Graag.
Ja? -We moeten stil zijn.
Er is hier een nest. Het is een treurduif.
Veel mensen kennen deze duif niet.
Treuren na de dood. -Verdriet.
Daar is het en ze geven nergens om.
We staan daar gewoon. Nu al twee jaar op rij.
Dat is een teken.
Nogmaals bedankt. Dit was zo geweldig.
Weet ik. -Fijne dag nog.
Ik voel me heel vredig, vooral omdat ik weet dat ze bij mijn vader is.
Je vader beschermt haar. -Zo mooi dat ze samen doorkwamen.
Als een grote familie.
Ik weet dat Kensley in orde is. Ze hoorde ons praten alsof ze erbij was…
…dat ze haar rijbewijs had gehad. Dat hebben we zo vaak gezegd.
Ongelofelijk dat ie dat zei.
SANTA CLARITA VALLEY, CALIFORNIË
De liveshow is over 48 uur.
En je zegt de hele dag al dat er dingen doorkomen.
Ja, echt overweldigend.
TYLER IS GEBOEKT VOOR EEN TOURNEE LANGS 50 STEDEN
Je had net een visioen dat je zo raakte.
Een borstkas die barstte.
Maakte een geluid.
Het zijn maar iets zoals korte bliksemschichten.
Ja. Ik wil je aanmoedigen, maar doe het rustig aan en pas op.
Want jij…
Dit is je eerste show na je ingeklapte long.
Vorige keer ging je bijna dood. -Ik mis het zo erg.
Je was bijna dood. -Ik weet het.
Begin 2020 zou ik een van mijn liveshows doen.
Voor het evenement lag ik in bed en bereidde ik me mentaal voor…
…op wat ik ging doen op het podium…
…toen ik plotseling pijn op de borst voelde.
Dus belde ik Heather en mijn moeder. Ik moest naar het ziekenhuis.
Ik had een ingeklapte long.
Deze long was volledig ingeklapt en rustte op mijn hart.
Er was ogenblikkelijk een ingreep nodig, anders was ik doodgegaan.
Ik bracht maanden door in het ziekenhuis…
…om te herstellen van deze traumatische ervaring.
Ik vond het eng om je dat te zien doormaken.
Hoe moet het voor jou wel niet zijn geweest.
Alles komt met een prijs.
Ik hoop dat ik heel lang zal leven.
Ik voel me oud, dat is het probleem. Van binnen.
En door readings voel ik me ouder.
En daarom kan ik mezelf niet voorstellen…
…als een 70-jarige, omdat ik al zo moe ben.
Deze wallen zijn er niet zomaar. Daar ben ik mee geboren.
Ze komen door een opeenstapeling van visioenen.
Etherische ervaringen en dingen zien die je niet kunt ongedaan maken.
Dat maakt iemand ouder, voelt het.
Ik zei tegen iedereen dat ik er vertrouwen in heb…
…op het podium readings te doen.
Maar er is geen garantie hoe dat mijn gezondheid beïnvloedt.
Dus. -Het maakt me verdrietig.
Wees niet verdrietig.
Ik weet niet wat ik zonder jou zou doen. -Ik ga nergens heen, hoor.
Het punt is dat we er niets van begrijpen, dus…
…wie weet hoe het mijn lichaam beïnvloedt.
HANFORD, CA TYLERS GEBOORTEPLAATS
BASISSCHOOL PIONEER
Het is nog hetzelfde.
Dit was vroeger blauw. -Ja?
Daar waren de meeste lessen.
Deze kant op was het auditorium…
De bibliotheek. -O, een dame.
Mijn moeder vergat me op te halen de eerste schooldag.
Dus ik bleef daar. -Hoe kon ze dat vergeten?
Geen idee. Ik neem 't haar nog kwalijk.
Ik was enig kind. -Ze had veel aan haar hoofd.
Zulke dingen gebeuren.
Teruggaan naar mijn basisschool is echt onwerkelijk in die zin…
…dat het de enige plek is waar ik me normaal voelde in het leven.
Het was de plek waar ik was voordat mijn leven voorgoed veranderde.
Overspoeld met indrukken en visioenen…
…en discussies over overleden mensen.
Hoi. Hoe gaat het, Mrs Weisgerber? -Hoe gaat het?
Fijn je te zien.
Toen Tyler naar deze school ging, was ik de bibliothecaresse.
En Tyler was een uitblinker.
Hij straalde gewoon geluk uit.
Tyler kon je een goed gevoel geven.
Hoe lang was hij de laatste keer?
O, ongeveer zoiets.
Ja.
Je gave kwam echt naar buiten op je tiende.
Ik begon erin te stappen.
Wist je dat hij die gave had? Toen je…
Nee. -In het begin hield ik het stil.
Ik snapte niet wat er gebeurde.
Ik had rare momenten waarop ik indrukken van mensen kreeg…
…zelfs voor m'n tiende, maar ik dacht niet aan een gave, meer een intuïtie.
Het was, tenminste in het begin, een plek waar ik een kind was, net als de rest.
Behandeld als alle anderen.
Tegelijkertijd begon het toen ingewikkeld te worden.
Mijn oma stierf toen ik in groep vier zat.
In de vijfde klas had ik het emotioneel moeilijk…
…door die constante momenten…
…van weten, die verwarrend en overweldigend waren.
Op je tiende weet je niet wie je bent…
…laat staan dat er een heel ander rijk bestaat.
Ik probeer herinneringen op te roepen. -Heb je die?
Dit herinner ik me nog goed.
Achteraf gezien was dit een plek waar ik gewoon een kind kon zijn.
Dus. -Ja.
Het was een geweldige reis. Vooral om terug te komen.
Terwijl ik door de school loop, neem ik herinneringen op…
…en alles wat het terugbrengt…
…maar ik word afgeleid door de indrukken die doorkomen…
…in m'n achterhoofd.
Ik heb zin om te praten.
Dit is een onwerkelijke ervaring voor m'n voormalige bibliothecaresse.
Echt. -Ik heb er zin in. Ik heb m'n schrift.
En ik mediteer. We gaan een reading doen.
Dat wist ik niet. -Sta je ervoor open?
Het hoeft niet. -Nee, best hoor. Ik heb niet…
Ik wist het niet.
Ik dacht over vroeger kletsen. -Ik dacht dat het geen kwaad kon.
Jij beslist. Als je je er goed bij voelt. -Best.
Ik heb nooit controle over wie doorkomt. Ik ga mee met de sterkste communicator.
We zullen zien wat er doorkomt.
Dat heb ik.
Je had een dochter. Maddie?
Maddie. -Dat weet ik nog.
Nog meer kinderen? -Een zoon, Lee.
Je hebt een zoon. Cool.
O, deed hij dat? Heel interessant.
Dat mag ik wel. Ik wil over hen en carrières praten.
Over je dochter, het is interessant…
Ze erkennen veel veranderingen voor haar.
Als ik contact maak met haar energie…
…krijgt ze veel verantwoordelijkheid, voel ik.
En er moet een beslissing genomen worden over al of niet…
…zo'n grote taak nemen, is ze er klaar voor?
Wat ik voel is: ja, ga verder, je bent goed.
Je bent capabeler dan je denkt. -Ja.
En dat lijkt relevant voor haar.
Ze ging door vele veranderingen. -Heel veel.
Begrepen. -Dat was in de roos.
En ik denk echt andermans klusjes opknappen.
Manusje van alles moeten zijn. -Altijd.
Dat doet ze vaak. Ze raakt gefrustreerd, maar doet het toch.
Zo is ze. Een harde werker. Daar zal positief op gereageerd worden.
Ze is op de goede weg.
Goed.
Iemand betrokken bij wetshandhaving? Wie kan dat zijn?
M'n zoon. -Je zoon.
Hij zal daarbij ook een verandering doorgaan.
Dit is interessant. Hoe oud is hij? -Hij is 29.
Oké. Ze brengen me naar…
Vier jaar geleden. Eens kijken. Ik weet niet waarom. Twintig…
Eens kijken, vier jaar geleden, als 29.
Toen is hij getrouwd. -O, ja? Heel interessant.
Ze brengen gevoeligheid voor vruchtbaarheidsdingen naar voren…
…gesprekken daarover. Het is allemaal goed.
Dat komt wel goed na verloop van tijd.
Ze hebben eindelijk hun eerste kind gekregen.
Geweldig. -Ze is nog geen twee maanden oud.
Sadie. -Proficiat.
Ze hadden wel problemen. Ja. -Ja. Wat dingen.
Dat gebeurt. -Maar goed.
Alles gebeurt op z'n tijd. Daar voel ik me positief bij.
Dit is een raar beeld, maar goed om in gedachten te houden.
Iets over een vliegend varken. Een varken met vleugels.
'Dat moet ik ter sprake brengen.'
Mijn man zei altijd: 'Als varkens vliegen.'
We gingen naar een winkel en ze hadden een vliegend varken aan een touwtje.
Hij vloog rond en Maddie zei: 'Kijk.'
Dat is grappig. Dus 'Als varkens vliegen' is relevant.
Wat betreft grappige herinneringen. Lief. -O ja, geweldig.
Wat grappig.
En dat zou dat zijn.
En ik heb het gevoel dat ik hem moet aanpakken.
Waar gaan we naartoe?
Praten over… Het is lastig om je vader en moederskant te scheiden.
Ik krijg niet het gevoel dat je vader of moeder overleden zijn.
Leven ze nog? -Ja.
Fantastisch. -Te gek.
Ik denk dat we een generatie eerder gaan.
Ik moet vragen, is er een vrouwelijke connectie?
Veel vrouwelijke energie, ik moet 'J' benadrukken.
Een vrouwelijke naam met 'J'.
Zijn er vrouwelijke 'J's' in je familie die je kunt bedenken?
Beide oma's. -Oké.
Is er wel een Julie?
Julia. -Julia.
Is een ervan overleden?
Beiden. -Is Julia overleden?
Absoluut. -Dat moet ik benadrukken.
Maar ik heb ook tijdgenoten.
Ik moet enkele vrouwen naar voren halen die overleden zijn.
Ze lijken me ouder. Ik moet over twee dingen praten.
Beide zijn hersengerelateerd.
Het is geen mentale kwestie. Meer iets fysiologisch…
…waar cognitief iets fout zat…
…bij het waarnemen van de omgeving.
We denken aan dementie, Alzheimer. -Alzheimer.
Dat lijkt me potentieel relevant.
En er is iemand die een beroerte heeft gehad.
Er is iets interessants. Het zijn twee verschillende dingen.
Wie is overleden aan de ziekte van Alzheimer?
M'n tante Adeline.
Zoals ik het zie, wil ze zeggen dat ze niet alleen is.
Er is ook een tijdgenoot.
Weet je of ze broers of zussen had? Een zus die ook is overleden?
Ik moet ze beiden uitlichten.
Zij kreeg de beroerte. -Ik snap het.
Begrepen.
Hier.
We hebben wat besproken. -Inderdaad.
Nooit gedacht nog eens bij m'n oude bibliothecaresse te zitten.
In een reading. -Toch?
Er is iets met je leraar laten schrikken.
Ik ben… Ik sta nog steeds versteld.
Nog steeds van: 'Wauw.' -Ja.
Ik was verbijsterd, want hij wist zoveel.
Hij sloeg de spijker op de kop. Het was ongelooflijk.
Sorry, dat was cool. -Ja, hè?
Grappig. Ik doe live voor duizenden.
Dan kies ik iemand. -Willekeurig.
Ze zeggen: 'Ik heb niemand.'
Nou, 'Jawel.' -Ja.
Gewoon, de show, hun liefde voor ons overtreft onze eigen verwachtingen.
Ja. Wauw. -Ja.
We zijn zo chic, wat kan ik zeggen?
Ik heb zo'n mooi bos bloemen gekocht. Zijn ze niet prachtig?
Wat servetten.
Ik help wel. -Zo.
Ik geef je dit even. -Hoe werkt dit?
Zoals jij wilt. -Zie ik eruit alsof ik dit heb gedaan?
Ik weet niet…
Doe zoals jij wilt.
Oké. -Oké?
Zolang het maar in het gat past.
Ik heb Peter en Felicia al even niet gezien, dus ik heb er zin in.
We gaan lunchen met Peter en Felicia.
Ik ben blij ze te zien.
We hebben veel in te halen.
Mijn hemel.
Hallo. -Wie hebben we daar?
Jippie. -Hoi.
Luitjes. -Een visioen in het groen.
Geen gehuil. -We hadden er al lang moeten zijn.
Maar ze is traag. -Hoe gaat het?
Geen gehuil.
Hoe is het met je? -Hé, Tyler.
Goed. Ja. -Blije dag.
Zo fijn om jullie te zien.
We hebben iets kleins in elkaar geflanst. Hopelijk lekker.
Er is quiche. Prachtig.
Ga zitten. Ontspan je. -O, Theresa. Ik ben nog steeds zwart.
Ik hou niet zo van quiche.
Oké. Ik haal… -Maar ik waardeer het wel.
Oké, ik maak wat je maar wilt.
Jij hebt dit niet gemaakt. -Jawel. Probeer die eens.
Met bacon. Het is lekker. -Ze wil je volstoppen.
Kan 't niet helpen. -Ze kookt goed.
Ja. -Bedankt.
Er is zoveel te bepraten.
Ik wilde even zeggen.
Deze hele reis was zwaar voor ons allemaal.
Dit is het nieuwe begin.
Ik hou zo veel van je.
En als jij me niet had aangemoedigd om die DNA-test te doen…
…had ik nooit geweten wat ik nu weet.
Al die jaren heeft Stella macht over me gehad.
Dat heeft ze niet meer.
Ik laat haar mijn leven niet meer beheersen.
Wil je haar niet confronteren en…
Ik kwam tot de conclusie dat het geen verschil maakt.
Het zal niets uitmaken.
Je confronteerde het verleden. Je vond de waarheid. Meer is er niet.
Ik had nooit gedacht dat Tyler me zo zou helpen…
…om erachter te komen wie ik ben…
…om verder te gaan met alles wat me is overkomen in mijn leven…
…om me weer compleet te voelen.
In de toekomst is het enige uit het verleden dat ik…
…in mijn leven toesta, jij en Felicia. Meer niet.
Dat wilde ik met jullie delen.
Mijn stamboom, die bijzonder is.
En het toont mijn Italiaanse familie en hun namen.
Maar hier staan mijn broer en zussen…
…als Felicia en Peter.
Jullie blijven altijd mijn familie, wat er ook gebeurt. Dat verandert nooit.
We zijn broers en zusters. Ik zal altijd van jullie houden.
En ik waardeer alles wat jullie deden om me te helpen en te beschermen.
Ik herinner me veel dingen. Bedankt voor alles…
…wat je moest doorstaan. Het was veel.
M'n naam in Theresa's stamboom zien was geweldig…
…maar ik zei dat ik altijd haar beste broer zou zijn.
Dus die positie is al ingenomen.
Ik zal haar andere broer ontmoeten.
Ik zal best van hem houden en zo, maar hij moet wel z'n plek kennen.
Mijn conclusie vandaag…
…is dat familie de liefde is die we delen.
Gedeeld. -Gemaakt.
Het laat zien dat het niet om bloed gaat.
Vooruitgaan. -Het gaat om liefde. Om de band.
Jullie blijven altijd m'n oom en tante.
Ik ben zo dankbaar dat ik dit verhaal kan delen.
Door deze reis…
…hebben mijn moeder en ik het raadsel, het monster…
…dat Stella is, kunnen ontkrachten.
Nu kunnen we leven en weten wie we zijn…
…waar we vandaan komen en hoe groot onze familie is.
Familie is wat je ervan maakt.
Gaan we knuffelen?
Ik hou van jullie. -Jij bent 't beste cadeau.
Oké? -We zijn verbonden.
Hoe was Nanci vanochtend?
Goed.
Geweldig. -Ze wist dat we weggingen.
Dus ze bleef maar in m'n hand bijten.
Om me te laten blijven.
Ik heb koud water en we kunnen altijd stoppen voor Starbucks.
We hebben tijd zat.
Ik ben onderweg naar m'n eerste show na mijn klaplong.
Ik word overspoeld met berichten van dierbaren aan gene zijde…
…voor mensen die de show bijwonen.
En daarom kan ik me nergens anders op richten.
Ik zweer het, Tyler, het is zo raar om naar een liveshow te gaan.
Het is zo lang geleden. Het zal raar zijn om al die gezichten te zien.
Ja. Het is vreemd. Al anderhalf jaar geleden.
En hoe de laatste voor jou afliep.
En toen brak de hel los. Bijna een maand in het ziekenhuis.
Dat wil ik niet nog eens. Niet weer doen.
Ik pak het wel. -Dat gaat hierop.
Is dat zo? Oké.
Dat is van jou. -Klaar?
Klaar. -Heb je alles?
Zoals altijd is door deze lobby gaan wat eng is.
Als Tyler naar een liveshow gaat en wij in het hotel zijn…
…is hij heel kalm en geïsoleerd.
Ik kom zo terug.
Dan wil hij niet bij anderen zijn.
Hij wil geen stimulatie. Zelfs geen roomservice.
Ik ontvang het eten want hij wil geen interactie…
…met de gevoelens, emoties, wat dan ook van anderen.
We praten niet over onaangename dingen waar hij bij is.
We bespreken niets moeilijks…
…want we willen dat hij vreedzaam is.
Alles begint door te komen.
STT… NIET STOREN AUB
Het is nogal troebel, mentaal en fysiek.
Het is heel anders. Ik ben er klaar voor, ik sla me erdoorheen.
Ik weet het niet. Ik heb veel emoties, denk ik.
Ik weet niet precies wat ze zijn. Opwinding, vreugde.
Misschien een beetje bang, maar ik weet niet waarom.
Ik heb meer dan 50 shows gedaan. Ik denk dat de aard van uitgaan…
…en kwetsbaar zijn…
Het is fysiek pijnlijk.
Het is emotioneel zwaar.
Ik heb mezelf in deze toestand gebracht.
Dat maakt het heel moeilijk om dingen uit te drukken…
…tot ik ga krabbelen.
En dan komt alles eruit.
Ik moet doen waarvoor ik hier ben…
…morgen op het podium staan en me helemaal geven.
En dan…
…kan ik weer een mens zijn als ik klaar ben.
O, tromgeroffel.
Hoe is het? -Klaar om te gaan?
Zeker. Bedankt.
Leuk je te ontmoeten.
Hoe gaat het? -Ik ga je begeleiden.
Bedankt. Dat waardeer ik.
Oké. Tot kijk…
Voor een show is er veel angst.
Er staat veel op het spel. Het is meer dan vermaak.
Mensen die wanhopig op zoek zijn naar een band met hun dierbaren.
Mensen die duizenden kilometers hebben gereisd om hier te zijn.
Door één reading kunnen velen een gevoel van afsluiting vinden.
Het is een grote opdracht…
…want ik heb geen controle over de berichten.
Ik kan het niet forceren.
Ik moet erop vertrouwen dat mijn gidsen en die aan gene zijde komen.
Hoe gaat het? Zenuwachtig? -Er komt veel door.
Komt er al veel door? -Ja.
Het is anderhalf jaar geleden.
Veel opbouw. -Zou ik net zeggen.
Dat maakt het nog spannender.
Je doet het geweldig. Ik hou van je. -Ik hou van je.
Vergeet niet om rechtop te staan. Je oren gelijk met je schouders.
Boeken op je hoofd. -Ik weet het, m'n slappe houding.
Ik ben nog erger, maar onthoud, sta rechtop.
Hij is vast nerveus omdat hij geen liveshows deed, anderhalf jaar lang.
Het idee om voor duizenden mensen op het podium te staan…
…is veel.
Ben je nerveus?
Ik ben altijd nerveus.
Op dit moment voel ik veel angst.
Op dat podium staan kan mijn leven in gevaar brengen.
Maar ik moet wel. Het is mijn roeping.
STEL EEN VRAAG AAN TYLER
Klaar?
Zeker weten. Ik pak dit even mee.
Pak je spullen. -Ja.
Oké. -Oké. Tijd om te gaan.
Kom op.
We wachten hier. -Dat klinkt goed.
Even op adem komen. Ik ben opgewonden. -Ja. Diep ademhalen.
Hoe voelen je longen?
Als ik bang ben, voelt het beperkter.
Dat klinkt logisch. -Het is wat lastig.
Mijn doel op aarde is boodschappen overbrengen.
Ik ben hier om te helpen.
Om te genezen.
Ik ben er voor hen. Het is wie ik ben, koste wat kost.
Het is zulk speciaal werk. -Ja.
Bedankt voor alles.
Het is het grote moment. We zullen zien wat er gebeurt.
Ik voel me zo…
Hou je kranig.
Dames en heren, Tyler Henry.
Hoe gaat het met iedereen?
Het is zo heerlijk om eindelijk weer terug te zijn.
Ondertiteld door: Marianna Stavinga