BİR NETFLIX DİZİSİ
Biri vefat etmeden önce duygusal açıdan zor bir durum yaşıyormuş.
Ailede değişim yaşanıyormuş.
-Bunu açıklamam lazım çünkü… -Tüylerim ürperdi.
Birisi ayrılık yaşıyormuş veya velayeti almak için uğraşıyormuş.
Sonra bu kişi ölmüş. Bana gösterdikleri bu.
Bu kişi kim acaba?
Sorun değil.
-Babam. -Baban demek. Peki.
YEDİNCİ BÖLÜM HAYATLARININ ŞOKU
Öldüğünde kaç yaşındaydı?
-30'larındaydı. -Evet, 34 yaşındaydı.
Evet. Bugün ondan bahsetmek önemli.
Büyük bir gün olacak.
Bir sevgilisi vardı. Onu terk etmeye hazırlanıyordu.
Bir gün vardı, ertesi gün yoktu. Babam bizi hiç okuldan almadı.
-Evet. -Ölmeden bir gün önce aldı.
Bir süreliğine gideceğini ama geri döneceğini söyledi.
Ertesi gün öldürüldü.
Anladım.
Babamı kaybettiğimde gençtim.
İhtiyacım olan erkek figürünü kaybetmiştim.
Hâlâ tıraş olmayı bilmiyorum.
Tıraş olma ve araba sürme gibi küçük şeyleri bilmiyorum.
Araba sürmeyi kendim öğrendim.
Babam yanımda olsa farklı olurdu
çünkü o özlediğim baba figürüne sahip olurdum.
Tamam, devam ediyorum.
Baba.
Babanla, onun vefatıyla ilgili aklında sorular var mı?
Yardım edebileceğim çözülmemiş bir şey var mı?
Ona sormak istediğim önemli bir soru var.
Muhtemelen dört yıl oldu.
-Anneme açıldım. -Güzel.
-Ve aileme. -Tamam.
Bunu hep sorguluyordum
-çünkü hayatım boyunca bununla uğraştım. -Evet.
Ben altı yaşındayken bir şey söylemişti.
Babam beni bir şey yaparken yakaladı. Veya bir o ara bir şey demiştim.
Ama büyüdüğümde
farklı bir hayat süreceğimi söylediğini çok iyi hatırlıyorum.
-Ama bunu görmek istemezmiş. -Evet.
Şu an bu konudaki fikrini öğrenmek…
-Tabii. -…istiyorum.
Tabii.
Alabama'da küçük bir kasabada büyüyen siyahi bir gey olmak hâlâ çok zor.
Gerçek benliğimi ve kim olduğumu paylaşma konusunda öz güvenli değildim.
23 yaşında aileme açıldım ve hep bu konuda babamın fikrini merak ettim.
Beni destekliyor mu?
Bu pek hoşuna gitmemiştir.
Ama insanın aklında hep "Ya öyle değilse?" sorusu oluyor.
Tamam.
Bir saniye. Konuyu değiştiriyor.
Tamam. Anladım.
Vefatını anlatmamı istiyor. Zor bir konu.
İşin ilginç yanı, bu olayın çabucak gerçekleşmesi.
Çok ilginç. Çabucak gerçekleşmiş. Sebebini bilmiyorum ama bundan bahsediyor.
"Bir anda öldüm."
Genelde insanlara kanser teşhisi konur. Süreçleri uzundur. Bu öyle değil.
-Çok hızlı olmuş. -Evet.
Anladığım kadarıyla çok çabuk gerçekleşmiş.
Bir anda vefat etmiş. Anladığım kadarıyla bunu kamçıya benzetebilirim.
Böyle tarif edebilirim.
Vücuduna bir dış kuvvet gelmiş.
Sonra vücudunda durmuş.
Vücudunda bir yankılanmaya sebep olmuş.
Bunu tarif etmek çok garip. Umarım…
-Anlıyorum. -Bu…
Babam bir araba kazasında öldü.
-Anladım. -Hep emniyet kemeri takardı.
-Evet. -Kemeri arkadan taktı.
-Anladım. -Ve…
Kafa kafaya çarpıştı ve göğsü gösterge paneline girdi.
-Çok üzüldüm. -Ve ciğerleri parçalandı.
Bu şekilde hayatını kaybetti.
-Kemeri böyle taktığı için. -Mantıklı.
Kazada göğsü ezildi.
Bunu yaşadığınız için çok üzgünüm.
Bir anda olmuş.
Bilmenizi istiyor. Acı olmamış. Hiç acı çekmemiş.
Bana ilginç bir şey beliriyor. Sıkça onu gösteriyor. Devam ediyorum.
Hemen yas tutmamanla ilgili tuhaf bir şey var.
-Hayır. -Yapamamış gibisin.
Herkes için güçlü durman gerekmiş.
-Bu önemliymiş. -Aynen öyle.
-Buna hürmet ediyor. Bu önemli. -Çok güzel.
Devam ediyorum çünkü diyecek çok şeyi var.
Çok ilginç. Ailendeki tek gey sen değilmişsin.
-Aklında olsun. -Haklısın.
Bunu vurgulamamı istiyor. Birden fazla kişiyi kabul ediyor.
Bunu onaylıyor.
Evet, çok olumlu çünkü bu konuda yalnız değilsin.
İşleri idare ediş şeklini övmek istiyor.
Sonrasında yolunu bulmanla gurur duyuyor.
Oğlu olmanla şeref duyduğunu bildiriyor.
Bu onun için bir şerefmiş.
Bunu çok güzel buluyor.
Bu seansta babam belirip benimle gurur duyduğunu söyledikten sonra
artık kendim olabilirim.
Hiç umursamadan her yerde siyah gey gökkuşağı belirebilir.
-Hoşça kal. Teşekkürler. -Hoşça kal.
Geldiğim için çok mutluyum. Bunu yine yapardım.
Keşke cebimde ufak bir Tyler olsa ve onu her an çıkarabilsem.
Aynen.
Nasıl geçti?
Harikaydı. Gerçekten onu iyi etti.
-Evet. -Buradaki erkekler çok hoş.
Gerçekten inanılmazdı.
İnanılmazdı.
Bu harika.
Evet, bu tür şeyler insanı iyi ediyor.
-Evet. -Bunu duymaları iyi geliyor.
BENICIA KALİFORNİYA
-Bu sabah ördek gördüm. -Sahi mi?
"Peki." dedim.
-İlginç. -Ördek yavruları.
Ne hissediyorsun?
İdare ediyorum. Zor bir geceydi. Panik atak yaşadım.
Bir şeyler sezdim.
-Sanki birinin hayatı elinden alınmıştı. -Anlat.
Birinin hayatının elinden alınması eşsiz bir his.
Panik atak ne kadar sürdü?
Yaklaşık üç saat. Çok güçlüydü.
Vay canına.
Panik atak yaşadığımda nefes alamıyor gibi oluyorum.
Geriliyorum. Etrafımdaki dünya yıkılıyor sanki.
Genelde araştırmak üzere olduğum büyük bir kaybı işaret eder.
-Tamam, karalayacağım. -Tamam. Karala. Sessiz olacağım.
Bu nadiren olur.
-Nadiren mi dedin? -Evet.
Ukala!
-Şaka yapıyorum. -Sen karala. Konuşmayacağım.
Şu minik eve bak.
-Hiçbir şeye bakamam. -Pardon.
-Konsantre oluyorum. -Tamam.
-Artık konuşmayacağım. Pardon. -Peki.
Düz gidiyor ama… Onların da durması lazım. Peki.
Bugün ne yapacağız?
Bir yakınım için medyumluk olacak.
-Harika. Süper! -Büyük hayranın.
Haberin olsun. Medyumluk yapacağın kişi burada olduğunu bilmiyor.
-Vay canına. Tanrım. -Bu bir sürpriz.
-Büyük sürpriz. Heyecanlı. -Aynen. Büyük hayranın.
-Çok güzel olacak. -Merhaba.
Canım!
Sürpriz.
-Sarılalım mı? -Bu mümkün mü?
Evet, tabii.
Ben Tyler.
Biliyorum.
İyi olmamın tek sebebi sensin.
Tatlım. Tanrım.
Justine'le bir konferansta tanıştım. Müzik konferansıydı.
Onu görünce "Aman Tanrım!" dedim. Daha önce hissetmediğim bir şey hissettim.
Sanki onu uzun zamandır tanıyordum.
Tanıştığımız an hayatımızın sonuna dek birlikte olacağımızı anladım.
Geleceğimizi konuştuk. Yüzük baktım.
Onun ne düşündüğünü anlamaya çalıştım.
Olanlardan sonra "Artık bu konuya giremem." dedim.
Bunu bir kenara bıraktım.
Nereye gittiğimi bilmiyordum.
Ona medyumluk yapacağımı sandım ama sanaymış.
-Pardon. -Sorun değil.
Büyük sürpriz oldu.
Anlıyorum. Sorun değil.
Rahatlayacağız. Bir çaresine bakacağız.
Medyumluk için sana birkaç şey getirdim.
Bu bana heyecan veriyor.
-Her şey için teşekkürler. -Ne demek. Evet.
-Sağ ol. -Rica ederim.
-Görüşürüz. Hoşça kalın. -Görüşürüz.
Memnun oldum.
Bugün şöyle yapacağız. Karalama yapacağım.
-Eşyaların var. -Evet.
-İşimize yarar. -Peki.
-Onları tutacağım. -Peki.
Ne belirecek bakacağım.
-Peki. -Sonrasına bakacağız.
-Bu noktada… -Peki.
-Çıkar hadi. -Peki.
Hissedeyim. Teşekkürler.
Tamam.
Bu kim?
Dün gece vefat eden genç birini hissetmiştim.
Erken vefat etmiş. Genç bir erkeği vurgulamam gerek.
-Mantıklı mı? -Evet.
Tamam.
Vefat ettiğinde beklediği çok şey varmış. İleride heyecan verici şeyler varmış.
Haftalar, aylar içinde olacak şeyler.
Hayatında mühim bir noktada vefat ettiğini bilmeni istiyor.
Belirdiği kadarıyla…
Hayat dolu hissediyor.
Sürekli şey hissediyorum…
Kocaman gülümsüyor ve onu düşünüyorum.
Bana bunu gösteriyor. Çok tuhaf.
Şapşallık ediyor. Beni güldürmeye çalışıyor.
-Komik! -Bakalım bu neymiş.
Şey yapıyor…
Çok komik.
-Dans eder miydi bilmiyorum… Şey gibi… -Evet.
Bunu anca şöyle tarif edebilirim…
Bunu aktarmam çok zor ama beni dans ettiriyor.
Galiba öyle. Kötü dans ettiğimden yapamıyorum.
Komik bir şekilde beliriyor.
-Böyle bir şey biliyor musun? -Evet.
Beni güldürüyor.
Tamam, eşleyelim.
Güvercinler, güvercin bırakma görüyorum. Çok tuhaf.
-Burada yaptık. -Olamaz!
Peki. Güvercinlerin uçtuğunu görüyorum.
Çok büyük heyecan hissediyorum.
Evet.
Tamam. Bana şey gösteriyor…
"Bir Numaralı Anne" der gibi. Çok tatlı.
Çocukların birinci, ikinci sınıfta çizdiği şeyler gibi.
"Bir Numaralı Anne"yi gösteriyor. Çok komik.
Çok tatlı.
Bu senin oğlun muydu?
Adı neydi? Kaç yaşındaydı?
Seve seve söyleyeyim. Adı Damani Elijah Chadly.
17 yaşındaydı.
Tek oğlum.
Bugünün standartlarına göre çok genç yaşta anne oldum.
Üniversitede ikinci sınıftaydım.
Her şey senin sırtındaymış. Her şeyi sen yapmışsın.
Bu oldukça ilginç.
-Babası yanında yok muydu? -Yalnızdım.
Peki. Anladım.
Bu küçük çocukla her şeyi yaptım.
Her yere tutkuyla ve neşeyle gittik.
Şarkı söyledik, dans ettik, güldük.
Hep güldük.
Kısaydı ama birlikte dolu dolu yaşadık.
Üç kişiyi söylüyor.
Anlamaya çalışıyorum. Vefatından önceki dönemle ilgili.
Üç kişiden biri miydi yoksa üç kişi mi vardı?
-Sen… -Yanıtlayayım mı?
-Lütfen. -Üç kişiden biriydi.
Tamam, anladım. Belirdiği kadarıyla
birinin son anda aldığı bir kararı kabul ettiğini belirtiyor.
Her nedense bu karardan ötürü suçluluk duygusu var.
O akşam gitmek onun kararıydı.
Gitmemeliydi. Ertesi gün okulu vardı.
Çok üzgünüm.
Çıkmaması gerektiğini biliyor.
Evet, trajik bir durum…
Çok tuhaf.
Sürekli "tık" sesi duyuyorum.
Sürekli beliriyor.
Tık.
Tık. Bu tık sesini anlamaya çalışıyorum
çünkü emniyet kemerini ve arabadan çıkmayı vurguluyor.
Bunun ne olduğunu, neresi olduğunu anlamaya çalışıyorum.
Emniyet kemerim takılı gibi
ama onu açmaya çalışıyorum ve bir şey oluyor.
Çok tuhaf.
Detaylara girmek istemiyorum.
Öldüğünde arabanın içinde miydi?
-Yolcu koltuğundaydı. -Peki.
-Belki de kaçmak istediğini söylüyordur. -Şey yapmaya çalışıyorum…
Açmaya çalışıyorum.
Sonra bir şey oluyor. Bu sanki…
Hazırlıksız yakalandığını kabul ediyor.
Bununla bana acı göstermiyor.
Belirdiği kadarıyla hiç acı görmüyorum.
Çok acı verici değilse vefatına neyin yol açtığını anlatır mısın?
-Bu konuda konuşmak zor. -Evet.
Oğluma ne olduğunu anlatayım. Oğlum lise sondaydı.
Müzisyendi. Elinden geleni yapıyordu.
Oğlum bir arkadaşıyla birlikteydi.
Gençlerin yaptığı şeyi yaptı.
Çıkmaması gerekirken bir gece dışarı çıktı.
Eve dönmedi.
Öldürüldü.
Arabada.
Eve gelmesi gerekiyordu.
Polisin dediğine göre bu iki çocuk başkasıyla buluşmaya gitmiş.
Aralarında bir konuşma geçmiş.
Bunun sonucunda da
oğlumu ve arkadaşını vurmuş.
Keşke ona sarılabilsem. Çok iyi sarılırdı.
Evet.
İnsan çocuğunu güvende tutmak ister.
Bunu yapamamaktan daha kötü bir şey yoktur.
Evet, anlıyorum.
Evet. Dürüst olduğun için teşekkürler.
Acını düşünemiyorum.
Sana sarılmaya çalışıyor. Çok tatlı. Buna bayıldım.
-Bana sarılmaya çalıştığını görüyor musun? -Gösteriyor. İlginç. Arkandan sarılıyor.
Arkandan sarılmak istiyor. Çok tatlı.
Çok tatlı.
Seni seviyorum.
Bugün buluştuğumuza sevindim. Mutlu oldum.
Ben de.
İlginçti. Genelde gelmeden önce bazı izler belirir.
-Evet. -Uyandım. Ördek gördüm.
-Mantıklı mı? -Evet.
Çok ilginç. Uyandım ve ördekleri gördüm.
İnanılmaz.
Bir yaşını biraz geçmişti.
Suyun kenarında yaşıyorduk
İki ördek sürekli dairemizin etrafında yüzüyordu.
Hep onları işaret ederdik. Bank bu yüzden burada.
Bu bank ona mı adandı?
-Bunu bilmiyordun demek. -Evet.
-Bilmiyordum. -Ona adandı.
Buna bayıldım.
Bu beklenmedikti.
Bir ağaçla ilgili bir durum olacak.
"Ağacı dik" dediğini görüyorum.
-"Ağacı dik yahu. Yap şunu." -Tamam.
"Hepsini yap." diyor.
Bu konuştuğunuz bir şey mi?
Burada birilerinin adına ağaç da dikiliyor.
"İkisi olmaz. Bencillik olur." diye düşündüm.
-Ağacı dikmelisin. -Tanrım.
Bu ufak şeyler onu hatırlatacak, değil mi?
Bu çok önemli.
İnanılmazsın.
-Benim için bir zevk. -Sana belirmesine çok sevindim.
Dürüst olmak gerekirse bu sabah ve dün gece onu hissettim.
Bu korkunç olayın oluş şekli bana ağır geldi
ama senin gücünü de hissettim.
-Ben… -Bu çok değerli.
Umarım bugünkü deneyimden sonra seni hiç bırakmayacağını anlarsın.
-Tamam. -Teşekkür ederim.
-Teşekkürler. -Sana kocaman sarılayım.
Çok duygulandım.
Bir daha çocuğunuzla konuşabileceğiniz hiç aklınıza gelmiyor.
Tyler'la iletişim kurarken oğlumla konuşuyor gibi hissettim.
Oradaymış gibi hissettim. Başka nasıl açıklarım bilmiyorum.
İnsan hafifliyor. İnsanın daha çok gülümseyesi geliyor.
Tyler aracılığıyla oğlumla bağ kurmak omuzlarımdaki tüm yükü aldı.
Çok sağ ol. Bunu yaptığına inanamıyorum.
Seni seviyorum.
Çok teşekkürler!
Kalbim küt küt atıyor.
Biliyorum. Benimki de tüm gün öyleydi.
Tyler için her zamanki gibi dans etti.
-Şu ufak hareketi mi? -Tyler onun gibi dans etmeye çalıştı.
-Bu harika. -Tyler "Dans edemem." dedi.
Herkesi güldürmek için öyle yaptığını söyledim.
Tyler'ın gülümsemesini görmeliydin. Sanki Damani'ye gülümsüyor gibiydim.
Kocaman gülümsediği için kocaman gülümsemesini hissetmiş.
Tek istediğim buydu. Bunu nasıl yaptın bilmiyorum.
Tyler'ın onu mutlu gördüğünü bilmek içimi rahatlattı.
-Evet. -Mutlu görünüyormuş.
İlişkimizin o trajedi üzerine kurulmasını istemedim.
İlişkimizin iyileşme ve huzur üzerine kurulmasını istiyorum.
Birlikte bir hayat kurmak istiyorum.
Her zaman birbirimize destek olacağımız bir hayat.
Her zaman sana destek olacağım.
İnanamıyorum.
Seni tanıdığım andan beri hayatımın kadını olduğunu biliyordum.
Hiç şüphem yoktu.
Gözümü açtığım her gün seninle olmak istiyorum.
-Benimle evlenir misin Justine? -Evet.
Tanrım.
Tanrım. Tom.
Buna inanamıyorum.
Seni çok seviyorum.
Ne gün ama!
Bayıldım.
Yatağa bir girdin mi
ertesi güne dek oradan çıkmadığına insanlar inanır mı bilmiyorum.
İşim dışında çok sıkıcıyım.
Biliyorum ama medyumluk için çok uğraşıyorsun.
Doğru. Yerimden kıpırdamadan, yorganın altında çok vakit geçiriyorum.
Evet.
Sen duş alırken odanı temizliyordum. Biriyle konuştuğunu duydum.
-Sohbet mi ediyordum? -Evet, duşta kendinle sohbet ediyordun.
-Kendimle değildi ama… -Sahi mi?
-Evet. Rahatlama anımdı. -Evet.
-Kafamı boşaltmam lazım. -Biliyorum.
İşimi etkili bir şekilde yapmak için belli bir bilinç durumuna girmeliyim.
Bu da her şeyden kopmamı
ve her neyse o şeye bağlanmamı gerektiriyor.
Sanki bilmemi istemiyor gibi ama o apayrı bir konu.
Her neyse, bu yetenek için doğru kişiyi seçmişler.
Bu yeteneklere sahip olduğum için çok minnettarım.
Bunu kendi başıma yapamazdım. Bunun farkındayım.
Ama bu durum uçaktan atlayıp
paraşütün açılması konusunda birine güvenmek gibi.
-Çünkü her zaman… -Aman tanrım.
Tabiri caizse hep paraşütüm oluyorlar.
Yani onlar…
Berbat bir duygu.
Öyle de diyebilirsin ama bana göre heyecan verici ve keyifli.
-Her şeyin bir bedeli var. -Biliyorum.
Bu, işin bir parçası.
Seni kötü etkilediğini biliyorum. Bunun için çok üzgünüm.
Şu an suratından belli oluyor.
-Ben… -İyiyim.
-Tamam. -Çok iyiyim.
Benim için yeni bir şey değil.
Bunu ilk kez yapmıyorum.
YAPIMCILAR ERTESİ SABAH TYLER'A TOM VE JUSTINE'DEN GELEN MESAJI İLETTİ.
-Tom ve Justine. -Gözlüğümü takıp bakayım.
Onlarla tanışmadım.
-Tom'a merhaba dedim, o kadar. -İzleyelim.
Selam Tyler!
-Selam Tyler! -Hâlâ içimdekileri döküyorum.
Olağanüstü bir seansta seninle tanışmam aklımı başımdan aldı. Minnettarım.
-Bir haberim var. -Büyük haber!
Seanstan sonra bu oldu.
Tanrım.
-Senin sayende. Çok minnettarız. -Sağ ol.
Anneni de kucaklıyorum. İkinizi de kocaman kucaklıyorum.
Çok sağ ol. Hoşça kal!
Çok tatlı. Onunla tanışmak isterdim. Bu çok tatlı.
-Bu harika. Tanrım. -Zırıl zırıl ağlayacağım şimdi.
-Bu çok tatlı. -Vay canına.
-New Orleans'ı çok seviyorum. -Ben de.
-Benim için yepyeni bir anlamı var. -Evet.
New Orleans'tayım.
Umarım ailemin geçmişini açıklığa kavuşturabilirim.
Bugün yorgun görünüyorum çünkü öyleyim.
-Bu hafta çok şey yaşadın. -Evet.
Her gün çok fazla duygusal stres yaşadın.
Mary teyzem ve Clint'in yaptığı araştırma bir sonuç vermedi.
BOURBON SOKAK
Zaman konusunda bazı şeyleri netleştirsek de
somut cevaplar alamadık. Bu çok sinir bozucu.
Özellikle de durumumun eşsiz olduğunu düşünürsek.
Yeteneğim eşsiz. Medyumlar için zor bir durum.
Cevapları bulmamız beklenir ama bulamıyorum. Yardıma ihtiyacım var.
Memnun oldum. Ben Tyler.
-Memnun oldum. Heyecanlıyım! -Ben de.
-Sağ ol. -Merhaba.
Araştırmacı bir soy bilimci olan Pamela Slaton'ı çağırdım.
DNA analizi ve aile tespiti konusunda uzman.
Kayıp parçaları bulmada aradığımız kişi o.
Burası benim için yeni bir bölge. Teşekkür ederim.
-Niye geldiğimizi kısaca anlatayım. -Peki.
Annem bebekken evlatlık alındığını
üç yıl önce yaptırdığı DNA testiyle öğrendi.
Ebeveynleri gerçek ebeveyni değilmiş.
-Yalan söylemişler. -Hiçbir şeyden şüphelenmediniz mi?
-Hayır, hiç şüphelenmedik. -Diğer herkes gibi test yaptırdınız.
"Tabiiyetimi öğreneceğim. Harika olacak."
Bir anda hayatınızın şokunu yaşadınız.
-Aynen. Kesin öyledir. -Bu o kadar sık oluyor ki şaşarsınız.
Eşsiz bir durumdayız.
Büyükannem sandığım kadın iki cinayetten hüküm giydi. Adı Stella.
Öyle veya böyle birçok insanın ölümünde parmağı var.
30 yıl hapis yattı.
-Biraz soluklan. -Tamam.
Bana bir sürü bilgi verdin.
-Çok bilgi var. -Tamam.
Biyolojik büyükannen anneni Stella'ya mı vermiş?
Evet ama nedenini bilmiyoruz.
Teyzen, yani annenin üvey kız kardeşi annene ulaştığında
ne olduğunu söyledi?
Annemin New Orleans'ta doğduğunu biliyoruz.
Teyzem biraz araştırma yapmış.
Annemin doğduğu dönem bir hastanede bazı işler döndüğünü öğrenmiş.
Sence Stella'nın bununla bir ilgisi var mı?
-Onu anlamaya çalışıyoruz. -Başka bir şey?
Bence yardım almıştır. Annemin doğum belgesi sahteymiş.
Üzerinde oynanmış.
Normalde doğum belgesi hastanede düzenlenir.
-Evet. -Doğum yapınca gelirler.
Bilgileri alır ve belgeyi düzenlerler.
Annenin asıl doğum belgesini görmek istiyorum.
Sanırım o belge ortada yok.
Yapbozun eksik parçası o.
Orijinal doğum belgesi ortaya çıkarsa
ve başından beri üstünde Stella'nın adı yazılıysa
büyükannemin anneme bakamadığı
ve çaresiz bir durumda olduğu gerçeği ortaya çıkar.
Stella bu durumdan yararlanmış demektir.
Çok farklı bir konuda bir sorum olacak. Biyolojik dede kim?
Biyolojik dede mi? Kısa süreli bir ilişkiymiş.
Baba tarafıyla ilgili her tür bilgi çok işimize yarar.
-Bunu araştırabilir miyim? -Tabii.
Elbette. Kesinlikle.
-Öyle mi? -Kesinlikle.
Çok bilgi var. Karmaşık bir durum.
Verebileceğiniz her türlü cevap makbule geçer.
Cevap istemenin, nereden geldiğini bilmenin
ve bu sayfayı kapamanın anlamını çok iyi biliyorum.
Bir huyumuz var.
-Evlatlığım. Bunu anlıyorum. -Evet.
Bilgiyi bastırma huyumuz var.
-Bir şeyleri bastırmak acı verir. -Tabii.
Cesur bir ifade takınırız. Sanki her şey yolunda gibi yaparız.
-Evet. -Ama bu, insanı derinden etkileyebilir.
Bir sonraki adımımızın ne olacağını sorayım.
Öncelikle Stella'nın sahiden Stella olup olmadığını öğrenelim.
Ardından asıl doğum belgesini elde etmeye çalışacağım.
Sonra da baba tarafını biraz deşip araştıracağım.
Bu harika olur.
Hiçbir şeyi garanti edemem.
Müşterilerime asla başarı garantisi vermem
ama pes etmeyeceğimin garantisini verebilirim.
Çok tuhaftı. Gece 2.00'de uyandım.
Dışarıdan içeri doğru gelen uzun bir gölge ışığa engel oluyordu.
-İçerisi karardı. -Uyanık mıydın?
Uyanıktım. Sonra 11 kat yukarıda olduğumu anladım.
Beni korkutuyorsun.
Yani odamdaki her neyse pencerenin yanından geçiyordu.
Onunla konuştum. "Merhaba. Selam. Umarım iyisindir.
Dinlenmem lazım."
Sonra oda belirgin bir şekilde buz gibi oldu.
-Klima soğuğu değil, dondurucu soğuktu. -İnanılmaz.
Vücudum titredi.
"Yorganın altına gireceğim. Gidersen sevinirim."
-Yorganın altında saklandım. -Tanrım. İnanılmaz.
Beni korkuttu. "Şimdi olmaz." dedim.
"Mesai saatim bitti."
Bu çok garip.
Memnun oldum.
-Girsene. -Burada olmak güzel. Evin manzarası süper.
Çok teşekkürler.
Burası serin. Battaniye almam lazım.
Soğukmuş. Tanrım. Bu yüzden her ihtimale karşı ceket getirdim.
-Yılın bu zamanı için sıra dışı. -Evet.
Burası güney.
Beni kabul ettiğin için sağ ol. Belirecekleri görmeyi iple çekiyorum.
-Eşya getirdin mi? -Evet.
-Masaya koyabilirsin. -Tamam.
Tamam. Karalama yapacağım.
Onu anladım.
Nereye varacak bakalım.
Başta bana çok ilginç gelen insanlar var.
Tamam.
Leo'yla ilgili bir gönderme alıyorum.
İki anlamı olabilir. Ya bir Leo ya da bir Leonard var.
-Tanrım. -Leonard kim?
-Mantıklı mı? -Evet. Ciddi misin?
Evet.
Büyükbabam.
Belirip "Beni unutma." diyor.
-Seni unutmuyoruz. -Evet. Kesinlikle bağlantılı.
O önemli biri.
Burada çok şey var. Devam ediyorum.
-Tamam. Çok tatlıydı. -Evet.
Öyle belirdi.
Hani insanlar kelleşmeye başlar ve sonunda iyice kel olur ya?
Ama yine de şaka yollu saçını tarıyor gibi yaparlar.
-Şöyle yaparlar. -Evet.
Bana şaka yapıp "Enfes saçlar." diyor ama aslında kel.
-En azından kelleşiyor. -Tanrım.
Saçını yan tarayıp kelini saklardı.
-"Elimdekiyle idare ediyorum." -Evet.
-Bunun farkında. Çok komik. -Peki.
Bunu elimde tutacağım. Bir bağ kurduğumu biliyorum.
Bakalım bir şey çıkacak mı?
Tamam.
Eşyayı koyayım.
Genç birini vurgulamam gerekiyor. Bir erkek olduğunu söyleyebilirim.
Bana çağdaş havası veriyor.
Bu genelde aynı nesilden olduğumuz anlamına geliyor.
-Şu an kalbim küt küt atıyor. -Her şey yolunda.
Bu adam sürekli beliriyor. Bana gözlük gösteriyor.
Normalde taktığımız gözlüklerden. "Ne? Gözlük işte." diyor.
Komik bir şekilde dikkatimi çekiyor.
Belirdiğinde çok ciddi olmamı istemiyor.
Neşeli bir hava veriyor.
Bugün ölümünün getirdiği kedere değil, buna odaklanılmasını istiyor.
İçeri girdiğinde varlığını fark etmemek imkânsız.
Öyle biri olduğunu hissediyorum. Onu görmezden gelmek imkânsız.
Ama fark edilmek istemiyormuş. Mantıklı geliyor mu?
1,90 m boyundaydı.
-İçeri girdiğinde fark edilirdi. -Uzun biri.
Evet. İçine kapanık biri.
-Evet, aynen. -Evet, çok tatlı.
Karalama yapacağım.
Tamam.
Bir gönderme var.
Tamam.
Şöyle beliriyor. Yaşadığı süre zarfında esaslı bir hayat yaşamış.
Ama belirdiği kadarıyla hayatı kısa kesilmiş.
Çok trajik bir durum var.
Tamam. Sevgililer Günü'nden bahsetmemi istiyor.
Niye bundan bahsediyor bilmiyorum ama birisi için zor geçmiş.
Vefat ettiği dönemdi.
Anladım. Evet, tamam.
Şey gibi geliyor…
Bir anda vefat etmiş. Bozulmaya yer yok.
-Kesinlikle öyle. -Kalbinin durduğunu hissediyorum.
Bana bunu anlatıyor.
-Evet. -Tuhaf bir şey var.
İnsanlar duyduğunda "Gerçekten mi?" demiş.
-"Emin miyiz? Tekrar kontrol edelim." -Benim tepkim öyleydi.
"Emin misiniz? Ne?" dedim.
33 yaşındaydı.
Şeyden bahsediyor… Çok tuhaf.
Vefatını tespit etmeye çalışıyorum. Çok özel bir şekilde ölmüş.
-Evet. -Çok aşina olduğum bir şey değil.
Bu konuda cevap almayı umuyordum.
-Bunu konuşabilir miyim? Peki. -Evet.
Bildiğimiz tek şey, tüm gün çalıştığı.
Sonra eşiyle takılmak için bir bara gitti.
Birkaç içki içti.
-Onu hasta edecek bir şey değildi. -Tabii.
Öyle bir şey değildi. Otoparktaydı.
Kendinden geçiverdi.
Hatırladığım kadarıyla diz üstü düştü.
-Sonra geriye düştü. -Evet.
-Kafasını vurdu. -Evet.
Kafasını vurduğu için beyin kanaması geçirdiği söylediler.
Kafasını o kadar sert vurmuş olamaz dedim.
Bence de öyle. Diz üstündeyse…
-Evet. -Evet.
Vefatına sebep olan şeyin bu olmadığını hissediyorum.
Olay da bu. Akciğer embolisi, kalp krizi veya felç geçiren birini anımsatıyor.
Ama sanki içinde bir şok yaşamış.
-Sonra kalbi durmuş. -Tamam.
İçinde bir şey olmuş.
Evet. Elbette otopsi yaptılar.
Kalbinin büyüdüğünü biliyoruz.
-Anladım. -Ama kalp krizine dair bir iz yoktu.
-Öyle bir şey olmamış. -Evet.
-Acı çekmediğini söyleyeyim. -Peki.
Neşeli, mutlu ve şen şakrak.
Bana kalırsa
kalp sorunuyla birlikte beyin kanaması olmuş olabilir.
Bu ikisi yüzünden kolayca ölmüş ama bana göre asıl sebebi kalp.
-Öyle belirdi. -Tamam.
İyi kalpliymiş ama kalbi organ olarak zayıfmış.
Ailemizde kalp sorunu var.
-Mantıklı. -Anladım.
Neyin oluyordu ve adı neydi?
Kardeşim Brian.
Brian biraz garipti, komikti.
Uzun boyluydu.
Lakabı "Fasulye Sırığı"ydı.
Aslında çok sıkı fıkı değildik çünkü ben ondan beş yaş küçüktüm
ama ona daha yakın olmak istedim. Yaş farkı yüzünden bu pek mümkün olmadı.
Sonra birden vefat etti.
Onunla pek bağ kuramadım.
Onunla yakınlaşmak istiyordum. Bu çok zordu.
Tamam.
Güçlü bir şekilde annenden bahsediyor. Evet. Onunla ilgili diyecekleri var.
Ayrıca babana gönderme yapıyor.
Baban yaşıyor mu?
-Evet. -Sağ yani.
-Annem ve babam hâlâ hayatta. -Evet.
Bir bakayım. Ne olduğunu anlamaya çalışıyorum.
Bunu nasıl halledeceğimi düşünüyorum.
Öte dünyadaki bazı kişiler
annenin bir şeyi anlamasına yardım ediyor.
Ne olduğunu çözmeye çalışıyorum.
-Ötede dünyada vefat edenler var. -Tamam.
Annenin bir şeyi anlamasına katkıda bulunduklarını düşünüyorlar.
Muğlak, biliyorum ama devam etmeliyim çünkü ilerledikçe anlaşılıyor.
Bakayım.
Çok fazla insan var. İdare etmesi güç. Annenle ilgili.
Yetiştirilme tarzıyla ilgili
önemli bir şey olup olmadığını merak ediyorum.
Bana öyle beliriyor.
İşin tuhafı yanı sadece yetiştirilme tarzı değil.
-Tanrım. -Bu şey doğruysa aklımı başımdan alacak.
Annemin geçmişini araştırıyoruz.
-Sahi mi? -Benzer bir şey var.
Aynı demek istemiyorum ama benzer bir şey.
Bir keşif, farkına varma, sonuç söz konusu.
Öte dünyadakiler bunun olması için uğraşmış.
Öte dünyadakiler olması için mi uğraşmış?
Annen anlasın diye olayların gerçekleşmesini sağlamışlar.
-Mantıklı mı bilmiyorum. Mantıklı mı? -Evet. Bu inanılmaz!
Tanrım.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi