‎- แต่ผมว่ามีคนชื่อรูธ ‎- ใช่ค่ะ
‎- คุณรู้จักคนชื่อรูธไหม ‎- ค่ะ
‎- โอเค คุณยังเด็กอยู่ ‎- ครับ
‎เลยอาจจะไม่รู้จัก แต่นี่คือเธอค่ะ
‎- อะไรนะ ‎- ค่ะ
‎ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย
‎โห!
‎เบตตี้ เดวิส ผมชอบเธอ ‎มากกว่าโจน ครอว์ฟอร์ดมาตลอด
‎ผมจะบอกไว้ให้ทราบโดยทั่วกันตรงนี้นะ ‎ผมชอบเธอที่สุด
‎เธอพาฉันมาพบกับคุณค่ะ
‎ครับ
‎ฉันทำงานกับเธออยู่สิบปี จนถึงตอนที่เธอเสียชีวิต
‎แล้วพอเธอพบมะเร็ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
‎เธอเป็นมะเร็ง โรคหลอดเลือดสมอง
‎แต่สุดท้ายแล้วเธอก็จากไปอย่างสง่างาม
‎- แน่นอนครับ ‎- ค่ะ
‎(ภาพสุดท้ายที่ถ่ายคุณดี)
‎- ฉันเลย… ‎- แน่นอนครับ เธอยังสุดยอดอยู่
‎งั้นรูธที่ผมสัมผัสได้ ช่วยอธิบายทีสิครับ
‎ชื่อเต็มของเบตตี้ เดวิส ‎คือรูธ อลิซาเบธ เดวิส
‎- ไม่เอาน่า ครับ ‎- ฉันจะเอาอะไรให้คุณดูนะ
‎ฉันไม่อยากเอาให้คุณดู เขาบอกว่า "ไม่นะ"
‎- ครับ ‎- เพราะถ้าเอาให้คุณดู คุณต้องรู้แน่
‎แต่นี่มัน หลายปีก่อนมีรายการชื่อดิสอิสยัวร์ไลฟ์
‎- ว้าว! ‎- และนี่คือของเธอค่ะ
‎นี่คือรายการเขาชิงออสการ์ของเบตตี้ เดวิส
‎- ว้าว ขอบคุณครับ ‎- โอเค คุณลองดูได้เลยค่ะ
‎นี่คือวันเกิดของเธอ
‎นี่คือตอนที่เธอแต่งงาน นี่คือตอนที่เธอคลอดบีดี
‎- เยี่ยมเลย ‎- และนี่คือของเธอ ฉันคิดว่า "โอเค"
‎"มาได้เลยค่ะ"
‎ว้าว เธอมาจริงๆ นะ!
‎สิ่งที่ผมสัมผัสได้ในวันนี้ช่วยยืนยันว่า
‎เธอยังมีตัวตนอยู่
‎- ใช่ ยิ่งใหญ่ ‎- ยังอยู่กับเรา เป็นคนที่บุคลิกโดดเด่น
‎แต่เธอพูดถึงการสานต่อสิ่งที่ทำไว้ ‎การเป็นที่จดจำ
‎- ค่ะ ‎- ในแบบที่ยิ่งใหญ่
‎และเราจะต้องส่งต่อมันต่อไป ‎ด้วยความเคารพต่อเธอ
‎น่าสนใจนะ พอเป็นเรื่องนี้แล้ว
‎ทั้งหมดจะขึ้นอยู่กับคุณ
‎- ใช่ค่ะ ‎- ผมรู้ว่ามันแปลก
‎- แต่ไม่ใช่เรื่องที่ทำหลายคนได้ ต้องคุณเท่านั้น ‎- ถูกต้องเลยค่ะ
‎- และเพื่อจะทำแบบนั้น… ‎- เธอมาอวยพร
‎- ครับ ‎- เธออยู่กับฉันซึ่ง…
‎เธอไม่เชื่อใครคนอื่นนอกจากคุณ
‎- ใช่เลยค่ะ ‎- คุณต้องได้รู้เอาไว้ครับ
‎ที่ผมเข้าใจจากข้อความนี้คือ ‎คุณมาถูกทางแล้ว
‎จะมีคนที่ถูกต้องมาร่วมด้วย
‎มันจะเป็นจริง คุณต้องรู้เอาไว้น่ะครับ
‎- ไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดีเลยค่ะ ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎พระเจ้า! ไม่เป็นไรเลย
‎ผมยังช็อกอยู่เลย นั่นมันเจ๋งสุดๆ
‎- เป็นเกียรติมากเลย ‎- ฉันซาบซึ้งจริงๆ
‎- ฉันรู้… ไม่รู้ว่าทำไม แต่ว่า… ‎- คุณพูดถูกหมดเลย
‎- เราถึงได้ช็อกกัน ‎- คุณพูดได้…
‎ตอนแรกฉันเคลือบแคลงมากนะคะ
‎- แน่นอนครับ ‎- เคลือบแคลงสุดๆ
‎และคุณก็ช่วยยืนยันให้ฉัน
‎- ผมดีใจมากครับ ‎- ขอบคุณนะคะ
‎มันยอดมากเลย ผมจะจดจำเรื่องนี้
‎ไปตลอดชีวิตเลยครับ มันพิเศษมากเลย
‎ไว้เจอกันนะครับ
‎บาย ไทเลอร์
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- บาย
‎พระเจ้า!
‎- แบบ… ‎- น่าทึ่งมากเลย
‎แด่คนที่เรารักและไทเลอร์
‎- ที่พาเรามารวมตัวกันในวันนี้ ‎- ใช่เลย ไชโย
‎ในบรรดาคนดังทั้งหมดที่ผมเคยสัมผัสมา ‎เบตตี้ เดวิสคือคนโปรดของผม
‎ฉันเชื่อว่าเธออยากให้ฉันมาที่นี่ ‎เพราะเธอมีเรื่องที่อยากจะพูด
‎มันรู้สึกแบบนั้นน่ะค่ะ
‎- นี่ เล่าให้ฟังทีสิ ‎- แม่อยากรู้ไหมว่าผมได้สัมผัสกับใครวันนี้
‎- เบตตี้ เดวิส! ไว้เราคุยกันนะ ‎- ไม่มีทางน่า
‎- แม่อยากฟังแล้ว ‎- วันนี้ผมได้สัมผัสกับเบตตี้ เดวิส
‎บ้ามากเลย ไทเลอร์
‎(ตอนที่หก การตัดสินใจครั้งสุดท้าย)
‎- แม่รู้ไหมว่าอะไรที่ประหลาด ‎- อะไรเหรอ
‎ในห้องมืดเมื่อวานนี้ ‎ผมบอกว่าผมเห็นนิมิตเป็นผู้หญิง
‎ที่มีจุดที่โดดเด่นมากน่ะ
‎ที่ดูเหมือนไฝใช่ไหม
‎- แต่มันอยู่บนริมฝีปากเธอ ‎- ลูกพูดแบบนั้น พระเจ้า
‎- ไม่จริงน่า เธอมาหาลูกเมื่อวาน ‎- บทของเบตตี้ เดวิสในเบบี้เจน
‎มีไฝที่แปลกมากอยู่เหนือริมฝีปาก
‎- บ้าไหมล่ะครับ ‎- ใช่
‎บ้าสุดๆ
‎(นิวออร์ลีนส์ ลุยเซียนา)
‎- เอาล่ะ ‎- ฉันแค่ต้องหาว่า…
‎เดี๋ยวนะ
‎- รอก่อนนะ มันมีปุ่มด้วย! ‎- ใช่ มันอยู่ตรงนั้นแหละ มันไม่…
‎- มันทันสมัยมากนะ ‎- เดี๋ยวนะ
‎เอาล่ะ ฉันจะย้อนถอยไปแล้วกัน ‎แต่รอก่อนนะ
‎- โอเค ได้ละ ‎- เพิ่งลองอะไรใหม่ๆ ก็ยากเสมอแหละ
‎- รถแต่ละคันมันไม่เหมือนกัน ‎- เดี๋ยวก็ดีขึ้น
‎ผมฝันว่าถูกเผาทั้งเป็น ซึ่งรู้สึกดีมากเลย
‎ตัวคุณเองน่ะเหรอ
‎ใช่ มันแบบ "แย่ละสิ"
‎ปกติแล้วการถูกเผามันหมายถึง…
‎มันมีภาพของนกฟีนิกซ์ ‎ทะยานจากกองไฟด้วยใช่ไหม
‎- แบบเผาไหม้ทุกอย่างไปแล้ว… ‎- ใช่
‎- แล้วฟื้นขึ้นมาจากไฟน่ะ ‎- ใช่
‎ฉันว่าตอนนี้คุณกับแม่คงกำลังรู้สึกอะไรมากมาย ‎กับสิ่งที่กำลังทำความเข้าใจ
‎และความรู้สึกอะไรต่างๆ
‎นี่อาจเป็นจิตใต้สำนึกของการสะสาง ‎บางส่วนของเรื่องพวกนั้น
‎เพราะมันก็ถือได้ว่าพวกคุณได้บอกลา
‎กับรากกำเนิดที่เคยคิดว่าเป็นของตัวเอง
‎ใช่ นั่นมันลึกซึ้งมากเลย
‎มันลึกซึ้งมากๆ เพราะนั่นน่าจะเป็นสาเหตุแหละ
‎รู้สึกถึงอะไรใหม่ๆ บ้างไหมคะ
‎- ไม่มีอะไรใหม่ ‎- ตอนนี้เราเริ่มเข้าใกล้แล้ว
‎โอ้ นั่นรถไฟ
‎ผมเห็นภาพของทางแยก ‎เหมือนการตัดกันของถนน
‎- โกดังนี่ ‎- ใช่ เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย
‎ดูเหมือนคุณจะไม่ได้ไปบ้านคนนะ
‎จะรู้ว่าผมกำลังจะไปไหนนี่ ‎ต้องใช้พลังจิตของจริงเลย
‎จุดปักหมุดมันปัดไว้ตรงนี้เลยน่ะ
‎เข้าใจละ โอเค น่าสนใจดี
‎- โอเค ‎- ไม่รู้สิคะ
‎ก็ได้ เราจะไป… ทางนี้กันนะ
‎ผมต้องใช้การหยั่งรู้เพื่อหาว่าผมจะต้องไปไหน
‎แบบนั้นก็เหมือนว่า ‎การใช้จิตสัมผัสเริ่มต้นเร็วขึ้นน่ะครับ
‎ฉันดีใจที่เธอมีน้ำใจนักกีฬานะ ‎คือแบบนั่นมันอะไรกันน่ะ
‎ฉันเชื่อใจเธอมากไง
‎ใช่เลย
‎- เป็นยังไงบ้างครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ พระเจ้า ‎- เป็นยังไงบ้างครับ
‎- ดีใจที่ได้เจอครับ ‎- ฉันจะสติแตกแล้ว
‎เป็นยังไงบ้างครับ ว่าไง
‎- ฉันรักคุณมากๆ เลยล่ะค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎จริงๆ นะคะ ฉันรักคุณจริงๆ
‎คุณเจอปฏิกิริยาแบบนี้บ่อยไหม
‎- ใช่ครับ ‎- ฉันแบบ "ว่าไง"
‎และเธอก็…
‎ผมชอบมากครับ
‎เราแต่งงานกัน และเราสามคนเป็นเพื่อนกัน
‎เรารู้จักกันได้ ‎เพราะเป็นนักปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์
‎เจนนิเฟอร์กับฉันเป็นนักปฏิบัติการฉุกเฉิน ‎ส่วนเคซี่ก็ทำผมให้เรา
‎และทำผมให้คนเกินครึ่งหน่วยเรา
‎ก่อนที่เราจะเริ่ม สิ่งหนึ่งที่ผมจะพูดถึงก็คือ
‎คือใครก็สามารถเข้ามาได้นะครับ
‎มีใครพกสิ่งของมาด้วยไหมครับ
‎- ฉันเอามาด้วยสองสามชิ้นค่ะ ‎- เจ๋งเลย
‎อย่างพวกป้าย ห้ามมีรูปใช่ไหมคะ
‎ครับ ห้ามมีรูป
‎ขอพลิกด้านก่อนนะคะ
‎เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ
‎แล้วผมจะขอขีดเขียนหน่อยนะครับ ‎เราจะเริ่มเชื่อมต่อกัน
‎แล้วเดี๋ยวผมถึงจะจับสิ่งของนะครับ
‎ผมต้องขอดูก่อนว่า ‎จะสัมผัสได้ถึงอะไรได้โดยตรงเลยบ้าง
‎เดี๋ยวนะครับ
‎เอาล่ะ
‎โอเค
‎ฉันกังวลจัง
‎- ฉันทึ่งนะ ‎- ใช่
‎เอาล่ะครับ
‎ระหว่างทางมาที่นี่ ผมสัมผัสอะไรได้เยอะมาก
‎มันเกิดขึ้นบ่อยๆ ซึ่งช่วยได้มากเลยครับ
‎แปลว่ามันมีข้อมูลเยอะ
‎น่าสนใจนะครับ ‎ผมทึ่งที่ได้ใช้จิตสัมผัสกับคนตั้งสามคน
‎ระหว่างทางมาที่นี่เมื่อเช้า ‎ผมตื่นมาและเห็น…
‎"มีสามคนเหรอ หรือสี่คนนะ"
‎แต่ผมสงสัยว่ามันอาจจะเป็นข้อความ ‎สำหรับคนที่ไม่ได้มาที่นี่ด้วย
‎และพวกเขาหวังอยากให้มา
‎หรือคิดว่าอาจจะมาที่นี่ ‎หรืออยากมาที่นี่แต่มาไม่ได้
‎ผมรับรู้ได้ถึงสิ่งนั้นอย่างรุนแรง ‎ระหว่างทางมาที่นี่ครับ
‎- ฉันรู้ว่านั่นคือใคร ‎- จำเรื่องนั้นไว้ก่อนนะครับ
‎ผมจะไปต่อเลย
‎ผมจะเริ่มการเชื่อมต่อ ‎และก็เริ่มสัมผัสอะไรได้บ้างแล้ว
‎เอาล่ะ
‎คุณรู้จักผู้หญิงในครอบครัวคุณ
‎ที่เป็นมะเร็งไหมครับ
‎แต่ไม่ใช่ตอนถึงวัยที่เราคิดว่าจะเป็นกันโดยทั่วไป
‎- โห ‎- แบบ "เด็กเกินกว่าจะเป็นมะเร็ง"
‎- พอมีอะไรแบบนั้นบ้างไหมครับ ‎- แม่ฉันเองค่ะ
‎- แม่ผ่าตัดเอามะเร็งออกแล้วค่ะ ‎- ผ่าตัดออกสินะครับ
‎ว้าว
‎มันมี…
‎โอเค
‎มันมีอะไรที่… ขอผมดูก่อนนะ
‎ผมรู้สึกว่า… สำหรับคุณนะ ‎คุณพอจะรู้จักใคร
‎ในครอบครัวคุณที่มีปัญหาเรื่องสมอง
‎ที่เสียชีวิตไปแล้วบ้างไหมครับ
‎พวก ไม่เอาน่า
‎เวลามีการอ้างถึงการกระตุ้นสมอง
‎มันมักจะสื่อถึง ‎การที่สมองได้รับการกระทบกระเทือนบางอย่าง
‎และมันเหมือนกับว่ามีคนที่มีรูในสมองจริงๆ
‎หรือเกี่ยวข้องกับโครงสร้างสมอง
‎ไม่ได้พูดถึงด้านชีวเคมีนะครับ
‎มันเป็นคนละแบบกันเลย ‎นี่คือการที่สมองมีบางอย่างผิดปกติ
‎และมันเป็นแบบนั้น มันคงทำใจยากนะครับ
‎ถ้าคนถามว่าแม่ฉันตายยังไง
‎ฉันคงไม่พูดว่าเธอเสียเพราะเป็นลมชัก
‎ฉันเป็นคนดูแลแม่ ‎และสุขภาพเธอก็มีดีมีร้าย
‎และมันก็มาถึงจุดที่ฉันดูแลเธอต่อไม่ไหว
‎อาชีพที่ฉันทำ ‎ต้องตัดสินใจเรื่องความเป็นความตายตลอด
‎และพอเป็นแม่ตัวเอง
‎การต้องบอกว่า…
‎มันเป็นเรื่องยากที่สุดที่ฉันเคยตัดสินใจมา
‎- ขอบคุณที่เล่าให้ฟังนะครับ ‎- ค่ะ
‎ผมเคยสัมผัสได้ถึง ‎การเสียชีวิตที่ไม่สะเทือนใจนะครับ
‎คนที่จากไปในวัยที่เหมาะสม
‎แบบนั้นจะไม่มีอะไรดราม่า
‎แต่คนนี้เป็นการเสียชีวิตก่อนวัยอันควร
‎และดูจะสะเทือนใจมากทีเดียว
‎ผมเลยคิดว่ามันน่าจะเป็นเหตุการณ์
‎ที่ใครบางคนยังใช้ชีวิตไม่เต็มที่
‎แต่กับคนคนนี้ มันสะเทือนใจมาก
‎เพราะช่วงเวลาที่พวกเขาเสีย
‎ตอนที่พวกเขาเสีย
‎พวกเขาพูดถึงชีวิต
‎ที่น่าจะเป็นได้ และภาพอนาคตของพวกเขา
‎ผมรู้สึกเหมือนชีวิตถูกพรากไปอย่างกะทันหัน
‎ตอนนี้ผมสัมผัสได้ถึง
‎ผมจะขอจับของชิ้นนี้หน่อยนะครับ ‎เพราะผมรู้สึกดึงดูดกับมัน
‎ผมพยายามคิดให้ออกว่ามันคืออะไร ‎เพราะมันดูจะสงบทีเดียว
‎ทุกอย่างสมบูรณ์พร้อม
‎แล้วมันก็เหมือนกับ มีการรับรู้สิ่งนี้
‎แต่มันแปลกมาก
‎อย่าเพิ่งบอกอะไรมากนะครับ
‎มีพวกคุณคนไหนที่เกี่ยวข้อง ‎กับคนที่เสียชีวิตก่อนวัยอันควรไหมครับ
‎- ค่ะ ‎- โอเค
‎ขอเวลาเดี๋ยวนะครับ
‎นั่นคือหมวก
‎นี่มันไม่ใช่หมวกแน่นอน ที่ผมถืออยู่ในมือ
‎แต่ผมเห็นหมวก มันแปลกดีนะ
‎- ฉันเกือบจะเอาหมวกมาค่ะ ‎- เหรอครับ คุณจะเอาหมวกใครมาเหรอ
‎- ของเขาค่ะ ‎- โอเค
‎ผมพูดถึงหมวก
‎และผมก็ถือนี่อยู่ ‎แบบ "นี่มันไม่ใช่หมวกซะหน่อย"
‎ผมจะไปต่อนะครับ เพราะผมรู้สึกถึง…
‎ผมพยายามจะคิดว่านี่มันสื่อถึงอะไร ‎ขอเวลาเดี๋ยวนะ
‎มีใครรู้จักคนชื่อเวย์นไหมครับ
‎- มีไหม เวย์น ‎- ค่ะ
‎เหรอครับ แล้วเวย์นเกี่ยวข้อง ‎กับคนที่เด็กกว่าที่จากไปยังไงครับ
‎- เป็นลุงเขาค่ะ ‎- เป็นลุงเขาสินะ โอเค
‎- ลุงเขาชอบตกปลาไหมครับ ‎- ค่ะ เขาเป็นชาวประมง
‎- โอเค ‎- บ้ามากเลย
‎มันเหมือนกับ…
‎แปลกดี
‎เขาโชว์ภาพรถเรียงรายเป็นแถวให้ผมดู
‎ผมไม่รู้ว่าทำไม
‎แบบเวลาที่ประธานาธิบดีเสียชีวิต ‎แล้วพวกเขาจะจัดขบวนรถกันน่ะครับ
‎มันมีความรู้สึกของ "ฉันรู้ว่าฉันเป็นที่รัก
‎เวลาที่ฉันเห็นอะไรแบบนี้" ‎และมันดูเหมือนจะมีความหมายกับเขามาก
‎ผมอยากจะรู้นะครับ
‎ว่าคนนี้เกี่ยวพันอะไรกับคุณ และเขาชื่ออะไร
‎เขาชื่อเทรย์ และเขาเป็น… โทษค่ะ
‎- ไม่เป็นไร ‎- ร้องออกมาเลย
‎เขาเป็นสามีฉัน และ…
‎เรามีลูกสาวด้วยกัน
‎และพอเธอเกิดมาได้สี่สัปดาห์
‎เขากลับมาจากทำงาน ‎และทุกอย่างก็ดูปกติมาก
‎เราเข้านอน
‎และเขามีอาการชักตอนกลางดึก
‎เล่าสั้นๆ ก็คือ เราไปที่โรงพยาบาล
‎และพวกเขาก็พบรอยโรคที่สมอง
‎และจากนั้นเราก็ฉายรังสีและทำคีโม ‎มะเร็งสมองกันอยู่สามปี
‎มันเป็นความรู้สึกของ
‎"ฉันไม่ได้ฆ่าตัวตาย"
‎มันไม่ใช่อะไรแบบนั้น ‎แต่ผมน่าจะทำบางอย่างให้ต่างไปจากนี้
‎เขาไม่ยอมไปหาหมอเลยจริงๆ ค่ะ
‎และฉันบอกเทรย์ตั้งแต่ต้นแล้ว
‎ถ้าเขาไปหาหมอ ‎พวกเขาอาจตรวจอะไรเพิ่มเติม
‎และเห็นมัน และเราอาจจะรักษามันได้ทัน
‎บางทีมันอาจจะ ‎ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปก็ได้ แต่ว่า…
‎- ไม่รู้สิคะ มันแค่… ‎- ครับ ทำทุกอย่างที่ทำได้
‎ลูกสาวบอกฉันหลังจากที่เทรย์เสียไปว่า
‎เธอรู้สึกเหมือนเขามาลูบหลังเธอจนหลับ
‎- คุณสามารถรู้สึกถึงมือเขาได้ไหมคะ ‎- ครับ
‎- แน่นอนเลย ความอบอุ่นนั่นน่ะ ‎- ว่าเธอสัมผัสได้ถึง…
‎- เธออายุแค่สามขวบ แต่ฉันเชื่อนะ ‎- แน่นอนครับ
‎ผมพบว่าหลายครั้งๆ พวกเขาก็ไม่ได้มาบ่อยๆ
‎เพราะพวกเขาไม่อยากให้พวกคุณทำใจได้ยากขึ้น
‎- ค่ะ ‎- บางครั้งก็มาแค่ครั้งเดียว
‎แค่จะบอกว่า "ฉันสบายดี"
‎หรือสื่อสารว่า "ฉันอยู่นี่นะ"
‎บางครั้งก็มีเรื่องแบบนั้น ไม่ได้แปลกอะไร
‎เขามาหาผมแบบมีความติดตลกด้วย
‎- ใช่ค่ะ ‎- เป็นความตลกแบบโง่เง่าน่ะ
‎ผมหมายความแบบนั้นจริงๆ นะ ‎แบบที่น่ารักที่สุดน่ะ
‎ผมรู้สึกว่าบางครั้งเขาก็ดูจะเพี้ยนๆ
‎แบบคุณรู้จักมุกคุณพ่อไหม
‎มุกที่เราแบบ "อะไรเนี่ย ไม่เห็นฮา"
‎- ใช่เขาเลยค่ะ ‎- ครับ
‎เอาล่ะ โอเคครับ
‎ผมเห็นภาพนาฬิกาตลอดเลย ‎และทุกครั้งที่ผมเห็นนาฬิกา
‎มันสื่อได้ว่าการเสียชีวิตของพวกเขา ‎ที่เขารอจะจากไป
‎แล้วพอเขาได้รับอนุญาตให้ไป ‎ผมรู้สึกว่าเขาจากไป
‎และเขาไม่รู้จะเน้นออกมายังไง
‎ว่าเขาเข้าใจดีว่ามันเป็นเรื่องยากลำบากแค่ไหน
‎เพราะมันเป็นความรู้สึกแบบ ‎ข้างนึงก็ "ไม่นะ อยู่กับเราก่อน"
‎และอีกด้านหนึ่งก็ "ไม่เป็นไร คุณไปได้แล้ว"
‎การอนุญาตเขาแบบนั้น ‎ทำให้เขาได้จากไปอย่างสงบ
‎เราอยู่รอบเตียงเขาที่บ้าน
‎และฉันบอกเขาว่าไม่เป็นไร
‎- และเขาก็เสียไปค่ะ ‎- ว้าว
‎คุณพอจะรู้จักใครที่ทำงานเกี่ยวกับน้ำมัน
‎แท่นขุดเจาะน้ำมัน อะไรเกี่ยวกับน้ำมันไหมครับ
‎ผมจะเน้นมันเอาไว้ก่อน แล้วไปต่อนะครับ
‎เพราะมันแปลกมากเลย
‎- มีเรื่องนั้นเข้ามานะ ‎- ไม่รู้สิ
‎- เยอะมากเลย ‎- เวรละ โทษค่ะ
‎ไม่เป็นไรครับ
‎ไม่เป็นไรๆ
‎ใครที่ทำงานเกี่ยวกับน้ำมันครับ
‎- คู่หมั้นปัจจุบันของฉันค่ะ พ่อฉันด้วย ‎- เข้าใจละ
‎พวกเขาดูจะตื่นเต้น
‎กับชีวิตส่วนตัวของคุณมากเลยนะ ‎นอกจากเรื่องคู่หมั้นด้วย
‎ทุกอย่างดูไปได้สวยแล้ว พวกเขาตื่นเต้นมากเลย
‎คุณยังมีชีวิตอีกยาวไกล
‎ผมรู้สึกว่าสำหรับคุณแล้ว ‎ผมไม่อาจอธิบายได้เลยว่า
‎มีคนรักคุณมากมายแค่ไหน
‎และเขาตื่นเต้นกับอนาคตของคุณแค่ไหน
‎สำหรับผมแล้วมันคือสิ่งที่ผมรับรู้ได้มากที่สุด
‎- ดังนั้น… ‎- มันมีความหมายกับฉันมากค่ะ
‎- แน่นอนครับ ‎- จริงๆ ค่ะ มันมีความหมายกับฉันมาก
‎สิ่งที่ผมอยากจะคุยกับคุณ ‎คือเรื่องยานพาหนะที่เรียงแถวกันน่ะ
‎มันดูน่าสนใจนะครับ ‎ดูจะมีความหมายกับเขามากเลยด้วย
‎นั่นคือพิธีนำศพของเทรย์ค่ะ
‎เทรย์ก็เป็นนักปฏิบัติการฉุกเฉิน
‎ที่หลุมฝังศพเขา น่าจะมี ‎นักปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์เป็นร้อยๆ คนได้
‎เรียงแถวกัน มันคือการรวมพลครั้งสุดท้าย
‎ซึ่งเขาจะปลดเกษียณบัตรประจำตัวเขาด้วย
‎นี่คือการเรียกตัวครั้งสุดท้าย ‎ของหมายเลข 6-1-7
‎ตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา ‎คุณได้แสดงความอุทิศอันทุ่มเท
‎แก่ทั้งครอบครัว เพื่อน และอีสต์บาตอนรู้จ
‎พวกเราจะคิดถึงคุณเสมอ ‎จากไปเพียงกาย แต่ใจยังจดจำ
‎จอห์น โดแลน ทอมป์สันที่สาม เทรย์
‎จบการปฏิบัติหน้าที่ 13:24
‎- มันทั้งยิ่งใหญ่และสำคัญ ‎- ครับ
‎- ว้าว เป็นพิธีศพที่งดงามมาก ‎- ค่ะ
‎ฉันเป็นแฟนคลับเขาอยู่แล้ว ‎ตอนนี้ยิ่งคลั่งใหญ่
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎(นิวออร์ลีนส์ ลุยเซียนา)
‎ตอนนี้ในเมื่อเทเรซ่าอยู่ที่นิวออร์ลีนส์ ‎ฉันเลยอยากพาเธอไปดูสถานที่สำคัญ
‎ของครอบครัวเรา
‎เพราะนั่นคือส่วนหนึ่งของตัวตนเธอเช่นกัน
‎- เธอต้องชอบแน่ๆ ‎- ครับ เป็นความทรงจำที่ดีนะ
‎- ฉันต้องร้องไห้แน่นอน ‎- พระเจ้า
‎ไม่เป็นไรนะ
‎- มันเป็นวันแสนสุข ‎- ฉันรู้
‎จากที่ป้าแมรี่บอกเรามา ‎เธอยังเด็กจนจำไม่ได้
‎ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม่ผมถึงได้หายตัวไป
‎ผมเลยตื่นเต้น ‎ที่จะได้เดินไปในย่านที่เธออยู่ในตอนนั้น
‎ซึ่งน่าจะได้เป็นย่านที่แม่อยู่เหมือนกัน
‎และบางทีผมอาจใช้พลังจิตรับรู้ ‎คำตอบบางอย่างที่จะช่วยเติมเต็มเรื่องนี้ได้
‎มันอาจจะคิดไกลเกินตัวไปหน่อย ‎แต่เรื่องแปลกกว่านี้ก็เคยมีมาแล้ว
‎ว้าว
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่เหรอ
‎เรามาถึงบ้านที่เราเคยอยู่นะ
‎โอเค
‎ตอนที่แม่เจอพ่อของเธอ
‎- อ๋อ น่าสนใจนะ ‎- โอเค เราจะเข้าไปทางนี้
‎- เราจะเข้าไปเหรอ ‎- ใช่
‎ฉันอยู่ที่นี่ตอนยังเด็กกับแม่
‎แม่แต่งงานสองครั้ง
‎แต่งกับสามีคนแรกตอนอายุ 18
‎แล้วเขาก็ทิ้งแม่ไป
‎แล้วก็แต่งกับพ่อของจอร์จและฉัน
‎เขาทิ้งทั้งเราและแม่ไว้
‎แม่กำลังทำอาหารในบ้านนี้
‎แล้ววันนั้นก็ได้เจอกับพ่อของเทเรซ่า
‎เขาชื่อว่าโจ
‎เขากำลังมาทาสีถนนเส้นนี้อยู่
‎และฉันก็บอกว่าแม่กำลังทำบิสกิตอยู่นะ
‎- แล้วนั่นก็… ‎- แล้วเขาก็ได้มากกว่าบิสกิตสินะ
‎ใช่เลย มีคำถามที่ไร้คำตอบเต็มไปหมด
‎การได้มาอยู่ที่บ้านหลังนี้ในอัลจีเออร์ส พอยต์ ‎ทำให้ผมทำตัวไม่ถูกทีเดียว
‎จนถึงตอนนี้ผมสัมผัสอะไรได้มากมาย
‎แต่มันไม่มีที่มาที่ไปว่าสิ่งที่สัมผัสได้พวกนี้คืออะไร
‎ไม่มีครอบครัวทางสายเลือดผมคนไหนอยู่ที่นั่น
‎และเพราะแบบนั้น ‎ผมเลยไม่รู้จะปะติดปะต่อสิ่งที่ได้รับมายังไง
‎- แล้วเรารู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง ‎- แม่เคยผ่านการแต่งงานที่เลวร้ายมาสองครั้ง
‎และคิดว่าโจจะแต่งงานกับเธอ
‎- ใช่ ‎- เขาบอกว่าเขาจะแต่งกับแม่
‎แล้วมันก็ไม่เป็นไปตามนั้นนี่เนอะ
‎ฉันไม่รู้ว่าเจตนาเขาคือยังไง
‎แต่เขาไม่คิดจะช่วยเหลือแม่ ‎หลังจากที่แม่ท้องเทเรซ่าแน่นอน
‎นึกภาพออกไหมล่ะ ลูกสอง ไม่ได้แต่งงาน
‎ท้อง
‎มันมีแต่ความละอาย
‎เทเรซ่าที่รัก
‎- นี่คือที่ที่เธอเกิด ‎- พระเจ้า
‎- ว้าว ‎- นี่คือที่ที่เธอถูกพรากไปจากแม่
‎- มันเป็นโรงพยาบาลเพื่อสตรีและเด็ก ‎- ว้าว
‎- และ… ใช่ ‎- ให้ผู้หญิงได้มาคลอดลูกใช่ไหม
‎ฉันเชื่อว่ามีแม่ชีอยู่ที่นั่นด้วยนะ ‎ในสมัยนั้นน่ะ ตอนที่มันเป็นรพ.เก่าแก่
‎ตอนนั้นมีการยกเด็กให้คนอุปการะเยอะมาก
‎สเตลล่าก็เป็นคนฝักใฝ่ศาสนามาก
‎ไทเลอร์เล่าเรื่องที่เขาคาดไว้ให้ฟังนะ
‎เธอไปเข้าหาพวกแม่ๆ ที่กำลังเปราะบางสินะ
‎ต้องเป็นแบบนั้นแน่ เพราะเธอมักจะหาทาง
‎ตะล่อมคนจากโบสถ์เสมอ
‎และใช้ประโยชน์จากความเห็นใจของพวกเขา
‎ถ้าพี่ได้ฟังสเตลล่าพูดนะ ‎เธอเคยเป็นครูสอนระหว่างมิสซาด้วย
‎ไม่ว่าแม่จะเจอสเตลล่าได้ยังไง ‎และยกเทเรซ่าให้เธอได้ยังไงนั้น
‎อาจจะเป็นความลับ ‎แต่ฉันรู้ว่าเราไม่มีทางโยนครอบครัวทิ้งไปแน่
‎แบบนั้นมันแย่มาก
‎และมันก็ยังแย่อยู่ดี ‎เพราะมันไม่ได้จัดการให้เสร็จสิ้น
‎ย่านนี้ทั้งหมดถูกปิดไป
‎นี่เคยเป็นบ้านพักพิงเซนต์โธมัส
‎- คนมาอยู่กันที่นั่น… ใช่ ‎- เป็นบ้านพักพิงสำหรับผู้มีรายได้น้อยเหรอ
‎ใช่ แต่เขาเรียกว่าบ้านเคหะ
‎บ้านเคหะ ใช่
‎- โอเค ‎- น่าสนใจนะ
‎ฉันอยากให้เธอเห็นน่ะ เทเรซ่า
‎- นี่คือบ้านเลขที่ 601 เซนต์แมรี่ ‎- โอเค
‎- นี่คือที่ที่เราได้เจอกัน ‎- โอเค
‎เป็นครั้งแรก
‎- และฉันไม่เคยลืมเด็กน้อยน่ารักคนนั้นเลย ‎- พระเจ้า
‎- วันหนึ่งสเตลล่ามาที่บ้านเรา ‎- อืม
‎และตอนนั้นมีแค่ฉันกับแม่อยู่บ้าน ‎ฉันอายุประมาณสิบขวบ
‎จากที่ฟังพี่เล่ามา ฉันน่าจะอายุประมาณห้าขวบ
‎ใช่ และพอเธอเข้ามา ‎ก็ไม่ค่อยคุยอะไรกันมากนัก
‎มันเป็นการมาเยี่ยมที่แปลกๆ น่ะ
‎แต่ฉันไม่รู้ว่าเธอคือใคร
‎และก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นใคร ไม่รู้เลย
‎- แต่พี่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ‎- ใช่
‎และแม่ก็ดูอารมณ์ไม่ค่อยดี ‎แม่พาเธอขึ้นไปชั้นสอง
‎- และก็อาบน้ำแต่งตัวให้เธอ ‎- ใช่
‎และแม่ก็มี… เป็นตู้เก็บของน่ะ
‎แล้วสเตลล่าก็เข้าไปในนั้นแล้วขโมยรูปฉันไป
‎เห็นไหม นั่นก็อีกเรื่องนึง ‎เธอขโมยรูปตอนเด็กของพี่ไป
‎เธออยากเอาไปใช้โกหกว่าคลอดฉันมา
‎และเราเป็นพี่น้องกัน ก็เลยหน้าตาเหมือนกัน
‎สเตลล่าต้องมีแผนอะไรแน่นอน
‎มันจะต้องมีเจตนาแอบแฝงแน่
‎- เธอเจ้าเล่ห์มากนะ ‎- บ้ามากเลย
‎แม่ลงมาข้างล่าง แล้วก็จับมือเธออยู่
‎และฉากต่อไปที่ฉันจำได้ก็คือ ‎ตอนที่เราอยู่หลังบ้านกัน
‎เหมือนว่าเราจะบอกลากัน
‎แต่ตอนที่บอกลา เธอกับฉันอยู่กันแบบนี้
‎บางทีแม่อาจจะอยากให้เราได้มองหน้ากัน
‎แม่บอกฉันตรงประตูว่า ‎"นั่นคือน้องสาวลูกนะ"
‎มันทำความเข้าใจได้ยาก ‎ว่าทำไมแม่ฉันแมรี่ บาโรนี่ไม่เอาฉันคืนไป
‎ฉันก็ได้แต่มองแม่
‎ฉันอยากรู้ว่าทำไมเราถึงไม่ได้เลี้ยงเธอ
‎- ใช่ ‎- และแม่ก็บอกว่า "แม่ทำไม่ได้"
‎และเราก็นั่งลง
‎- ใช่ ‎- และแม่ก็ร้องไห้
‎แล้วก็พูดว่า "สเตลล่า"
‎และฉันจำเธอในวันนั้นได้นะ เทเรซ่า
‎ชัดเจนมากจนอธิบายไม่ถูกเลยล่ะ
‎- ใช่ ‎- มันเป็นเรื่องใหญ่
‎- ใช่ครับ ‎- ไทเลอร์ มันเป็นเรื่องใหญ่เพราะ…
‎- มันเป็นเรื่องใหญ่น่ะ ‎- ใช่
‎ไม่เป็นไร
‎- ฉันอยากให้เขาภูมิใจในตัวฉันน่ะ ‎- ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
‎ฉันรู้ว่ามัน…
‎ผมขอบคุณป้าแมรี่มากที่พาเราดูรอบนิวออร์ลีนส์
‎และมาดูสถานที่สำคัญๆ เหล่านี้
‎แต่มันไม่ได้ไขคำตอบอะไรเลย
‎ผมสัมผัสอะไรได้มากมาย ‎แต่ทำความเข้าใจไม่ได้สักอย่าง
‎ว่ามันแปลว่าอะไรบ้าง
‎ดูเหมือนว่าทางเดียวที่ผมจะได้คำตอบ
‎ว่าสเตลล่าเอาตัวแม่ผมไปได้ยังไง
‎คือการใช้จิตสัมผัสกับป้าแมรี่
‎และหวังว่าผมจะมีโอกาสนั้น
‎- ผมดีใจที่เราได้มาที่เหล่านี้กันนะ ‎- ใช่เลย แม่ด้วย
‎- แม่ด้วย ‎- ผมชื่นชมความแข็งแกร่งของแม่เลย
‎- เพราะมันมีอะไรให้คิดเยอะมาก ‎- แม่ไม่เป็นไร ขอบคุณนะลูก
‎มันเป็นสถานการณ์ที่ตึงเครียดมาก
‎แต่ก็รู้สึกชื่นใจไปพร้อมกัน ‎ที่ได้เห็นป้าแมรี่กับแม่อยู่ด้วยกันในวันนี้
‎แต่มันก็ขมขื่นด้วย เพราะคุณดูออกเลยว่า
‎มันยังมีเรื่องที่ ‎ทั้งสองฝ่ายต้องทำความเข้าใจอีกมาก
‎คุณสัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งเลย
‎มันซับซ้อนครับ
‎(หุบเขาซานตาคลาริตา แคลิฟอร์เนีย)
‎พร้อมสำหรับการอัดพอดแคสต์วันนี้ไหมคะ
‎พร้อมครับ ตื่นเต้นที่จะได้เจอเคชาด้วย
‎- หูฟังคุณ ‎- เลิศมาก ขอวางไว้ก่อนนะครับ
‎- ผมต้องใส่หูฟังไหมครับ ‎- น่าจะดีนะ
‎ขอผมลองนะว่าผมจะได้ยินทุกคนไหม
‎เคชาอยู่ในจอแล้ว
‎- เคชาอยู่บนจอแล้ว ‎- ไง
‎ครบทั้งภาพและเสียง พร้อมแล้วครับ
‎(เคชาแอนด์เดอะครีปปีส์)
‎ขอต้อนรับสู่เคชาแอนด์เดอะครีปปีส์
‎ฉันตื่นเต้นมากๆ ประหม่าสุดๆ
‎ฉันรู้สึกทุกสิ่งอย่างกับแขกคนนี้ของเรา ‎ไทเลอร์ เฮนรี่ค่ะ
‎- ขอบคุณที่มาออกพอดแคสต์ของฉันนะคะ ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎ผมไม่มีทางพลาดแน่นอน ‎ผมตื่นเต้นกับมันมากครับ
‎จะเริ่มคุยเรื่องไหนกับคุณก่อนดีเนี่ย ‎ฉันแค่… ฉันอยากรู้เรื่องพรสวรรค์คุณน่ะ
‎คือมันเริ่มขึ้นตอนที่ผมอายุแค่สิบขวบครับ
‎ตอนสิบขวบ มันดูเหมือนเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ
‎มากกว่าจะเป็นอะไร ‎ที่คุณจะเรียกว่าความสามารถ
‎และมันใช้เวลาพักหนึ่งเลยว่าจะยอมรับมันได้
‎คุณยังคงอยู่ในขั้นตอนการยอมรับมันอยู่เหรอคะ
‎ใช่เลยครับ แม้แต่ในตอนนี้ ก็ยังมีอะไรเล็กน้อย
‎ที่ผมสัมผัสได้เกี่ยวกับคุณ
‎แต่มันเป็นอะไรที่เกี่ยวกับความสมดุล
‎- คุณบอกฉันได้ไหมคะ ‎- ผมอยากคุณได้เรื่องหนึ่ง ถ้าคุณอยากนะ
‎- ผมไม่อยากให้คุณอึ้งน่ะ ‎- ได้เลยค่ะ
‎ก่อนที่ผมจะต่อสายกับคุณวันนี้
‎ผมเห็นสัญลักษณ์พระอาทิตย์และพระจันทร์
‎สำหรับผมแล้ว ‎พระอาทิตย์มักจะหมายถึงวันเกิด ชีวิต
‎และพระจันทร์หมายถึงคนที่เสียชีวิต ‎แบบความตายน่ะครับ
‎มันคือการแบ่งเป็นสองขั้ว
‎นั่นน่าสนใจมากเลย ‎ผมไม่รู้ว่าแม่คุณมีพี่สาวไหมครับ
‎- พวกเขาดูจะเน้นไปที่… ‎- มีค่ะ
‎คนที่น่าจะเป็นป้าของคุณ
‎มันมีเรื่องที่น่าสนใจ ‎เกี่ยวกับพระอาทิตย์และพระจันทร์
‎คือมีวันเกิดและวันตาย ‎ห่างกันภายในเวลา 24 ชั่วโมง
‎ไม่ทราบว่ายายคุณเสียเมื่อไหร่ครับ
‎ไม่รู้ค่ะ ขอเวลา…
‎คุณลองเช็กดูได้เลยครับ ตามสบาย
‎- แฟนฉันกำลังส่งข้อความไปถามแม่ฉันให้ค่ะ ‎- ครับ ไม่ต้องห่วง
‎เพราะมันเกี่ยวกับป้าคุณน่ะ
‎ที่ทุกครั้งที่เป็นวันเกิดเธอ เธอจะ…
‎ยายคุณไม่อยากทำให้วันนั้นเป็นวันที่น่าเศร้า
‎เหมือนกับว่ามีการเสียชีวิต ‎และวันเกิดเกิดขึ้นต่อกันเลย
‎จริงเหรอ แฟนฉันบอกว่า ‎ยายฉันเสียวันที่ 7 ธันวาคม
‎และวันเกิดป้าฉันคือ 6 ธันวาคม
‎- ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ‎- โอเค น่าสนใจดีนะ
‎น่าจะห่างกันราว 24 ชั่วโมง
‎ระหว่างวันเกิดกับวันตาย
‎แปลกมากครับ ‎เพราะงั้นเราถึงได้เห็นพระอาทิตย์และพระจันทร์
‎พระเจ้าช่วย
‎แปลกมากครับ
‎สุดจัดมาก ไทเลอร์
‎ครับ ผมชอบจัง
‎นี่เป็นการพูดคุยที่น่ารักมากๆ
‎ยินดีเลยครับ จากใจ
‎- รักนะครับ ขอบคุณมาก ‎- รักนะคะ บาย
‎สำเร็จแล้ว
‎- ใช่ มันเยี่ยมมากเลย ‎- ให้ตายสิ สนุกดีนะ
‎แมรี่เขาน่ารักมากเลย ‎เธอเอาของขวัญมาให้แม่ด้วย
‎เริ่มจากอันนี้ดีกว่า ‎เธอเอาเอกสารพวกนี้ให้แม่เอาให้ลูกดูด้วย
‎- ว้าว ของในครอบครัวสินะครับ ‎- ใช่
‎เป็นอะไรที่น่ารักมากเลย ‎แม่อยากเอาให้ลูกดูนะ
‎นี่คือน้ำหอมของยาย
‎และนี่เป็นน้ำหอมสมัยก่อนน่ะ
‎ซึ่งแม่เคยเห็นมาก่อนแน่นอน
‎ตอนเธอหยิบออกมา แม่นี่แบบว่า ‎"ฉันเคยเห็นขวดน้ำหอมนี่มาก่อนนะ"
‎แม่ล้างมือหลายรอบแล้วแต่กลิ่นยังติดอยู่เลย
‎- จริงด้วยครับ ‎- กลิ่นหอมดีเนอะ
‎แล้วนี่ก็เป็น… ประคำนี่ปกติจะเป็นลูกปัดนะ
‎แต่เส้นนี้เป็นเชือกลูกประคำ ‎ซึ่งแม่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
‎- น่าทึ่งจัง ‎- คงมีบางคนทำให้ยายน่ะ
‎ครับ มันทำใจดูลำบากนะครับ
‎ผมรู้ว่าการมีอะไรพวกนี้มันคงรู้สึกดี ‎ได้มีสายสัมพันธ์บางอย่าง
‎นี่มันหนักหนามาก ผมสงสารแม่จริงๆ
‎จนอธิบายเป็นคำพูดไม่ออก
‎และผมรู้ว่าแม่บอกว่าแม่โอเคนะ ‎แต่ผมรู้สึกสงสารแม่
‎ในแบบที่บรรยายออกมาไม่ได้ ‎และมันเศร้ามากจริงๆ
‎แม่โฟกัสกับอะไรมากไม่ได้เลย
‎แม่รู้ว่าแม่ต้องเลิกคุยกับพี่แมรี่ได้แล้ว
‎- ใช่ ‎- แม่รักพี่แมรี่นะ
‎แต่ตอนนี้แม่รู้สึกแย่มาก
‎แม่ไม่อยากร้องไห้นะ ‎นี่ไม่ใช่เรื่องที่ควรจะร้องไห้
‎เรื่องมันผ่านไปแล้ว ‎แต่ไม่เป็นไรหรอก แม่ปล่อยมันออกมาได้
‎- เพราะแม่เป็นคนเข็มแข็ง ‎- แม่รู้
‎- แต่แม่ต้องรู้สึกถึงความรู้สึกตัวเองบ้าง ‎- แม่รู้
‎แม่รู้ ไทเลอร์ แม่ขอตัวออกไปก่อนนะ
‎ครับ
‎- แม่รักลูกนะ แม่ขอโทษ ‎- ผมรักแม่
‎นี่ก็คงหนักหนาสำหรับลูกมากเหมือนกัน
‎ไม่ครับ ผมจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำ ‎ว่าแม่จะรู้สึกยังไง มัน…
‎ใช่… คือมัน…
‎แม่ขอล้างหน้าล้างตาหน่อยนะ
‎- ก่อนจะออกไปข้างนอกกัน ‎- ไม่เป็นไรเลยครับ ตามสบาย
‎แม่ผมมีกลไกการป้องกันตัวเองที่วิเศษมาก
‎และบางครั้งที่เธอก็ต้องแสดงอารมณ์ออกมา
‎แต่ส่วนมากแล้ว แม่มักจะซ่อนมันเอาไว้ในกล่อง
‎และไม่สนใจมัน
‎แม่ฉันกลับไปแล้ว
‎ทีมกล้องก็กลับไปแล้ว
‎และก็มีกล่องนี้อยู่ตรงหน้า และมันแบบ
‎"ฉันจะลงมือให้จบๆ ไป" ‎และฉันก็ทำแบบนั้น ฉันถือประคำนี่ไว้
‎และดูพวกรูปภาพอะไรต่างๆ ‎ลองสวมมัน พันเอาไว้รอบคอ
‎และก็ร้องไห้น้ำตาแตก
‎เพราะอารมณ์มันอ่อนไหวเกินไป
‎ฉันสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของแม่ ‎ความเจ็บปวดของฉัน
‎การต้องรู้ว่านี่คือคนที่ฉันไม่มีโอกาสได้พบ
‎คนคนนี้คือยายฉันเอง ‎และถ้าไม่มีเธออยู่
‎ฉันก็คงไม่มีตัวตน
‎และมันเหมือนกับว่า ‎เราถูกปล้นเอาความสัมพันธ์นั้นไป
‎และตอนนี้เรามีเหลือแค่ของในกล่องนี้เท่านั้น
‎และมันไม่ใช่ตัวเธอ เป็นแค่ของของเธอเท่านั้น
‎และมันเป็นอะไรที่เจ็บปวดมาก
‎ฉันมีสิทธิ์จะรู้จักยายฉันได้แค่นั้น
‎ได้มีอะไรบ้างก็ดีอยู่หรอก แต่ว่า…
‎สิ่งของมันไม่สามารถทดแทน ‎การขาดหายไปของยายได้
‎ใช่
‎ในกล่องนั้นมีรูปของยายทวดฉันอยู่
‎และแม่บอกฉันว่า ‎การได้มีรูปยายทวดเป็นเรื่องที่ดีมาก
‎แต่พอดูแล้วแม่ก็รู้สึกเจ็บปวดด้วย
‎เพราะแม่รู้สึกว่าทำไมท่านถึง…
‎ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วย ‎เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องนี้เกิดขึ้นน่ะ
‎ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงพยาบาล
‎ผมด้วยครับ
‎และผมลองขีดเขียนดูได้ ‎ว่าจะสัมผัสถึงอะไรได้บ้าง
‎มันเป็นเรื่องยากมาก ‎ที่ต้องตัดอารมณ์ส่วนตัวออกไป
‎- ใช่ ‎- แต่ผมจะลองดู
‎ผมสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง ‎และผมก็พยายามขุดคุ้ยมัน
‎ผมเลยต้องดึงตัวเองออกจากสิ่งที่สัมผัสได้
‎ถ้าผมอ่อนไหว อินกับมัน หรือมีอคติมากเกินไป
‎การเชื่อมต่อของผมกับโลกนั้นก็จะเอนเอียง
‎นั่นไง
‎การใช้จิตสัมผัสกับครอบครัวมันพิลึก
‎แต่ผมจะถ่ายทอดออกมาตามที่สัมผัสได้เลยนะครับ
‎ผมเชื่ออย่างชัดเจนมากว่า
‎ยายของคุณอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง
‎ที่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นแบบนี้
‎ไม่ได้รู้ตื้นลึกหนาบางนะครับ
‎- แบบนั้นคงไม่ใช่คนดีแน่ ‎- น่าจะเป็นไปได้ยาก ใช่
‎แต่เธออาจจะอยากช่วย ‎และมอบชีวิตที่ดีกว่าให้แม่ผม
‎และผมสัมผัสได้
‎ถึงความรู้สึกของความสายเกินแก้
‎เมื่อรู้ว่าบางอย่างไม่ถูกต้อง
‎มันรู้สึกเหมือนกับว่าแม่ผมจะต้อง
‎ถูกรับไปโดยที่แม่คุณไม่ได้ตั้งใจให้เป็น
‎ใช่
‎เราไม่ได้มีหลักฐานชัดแจ้ง ‎ว่ายายทวดฉันรู้
‎หรือช่วยเหลือการรับอุปการะ ‎แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง…
‎ฉันว่าลึกๆ ในใจฉันรู้ดี ‎ว่ายายทวดฉันมีส่วนเกี่ยวข้อง
‎ในการมอบชีวิตที่ดีกว่าให้แม่น่ะ
‎นั่นคือทั้งหมดที่… ฉัน… ยายทวดฉัน
‎สายสัมพันธ์เดียวที่ฉันมีกับเธอ ‎จะอยู่แค่ในกล่องนั่น
‎ใช่ แล้วนายได้จับของพวกนั้นไหม
‎- จับนะ ‎- งั้นเหรอ
‎ฉันแค่มีเวลาส่วนตัวพักหนึ่ง ร้องไห้
‎ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรหรือมองเห็นอะไรเลย
‎แบบนั้นน่ะ แต่มัน… ‎มันเป็นช่วงเวลาที่พลังฉันเบาบาง
‎ในฐานะร่างทรงแล้ว ‎ฉันชินกับการจับสิ่งของของคนอื่นและเชื่อมต่อ
‎กับคนที่พวกเขารัก
‎และนี่ฉันต้องจับของของตัวเอง ‎พันเอาไว้รอบคอ
‎และสัมผัสอะไรไม่ได้เลย
‎- ว้าว ‎- ใช่
‎รู้สึกเหมือนเป็นครั้งแรกที่มัน… ไม่รู้สิ
‎มันเป็นช่วงเวลา ‎ที่ฉันรู้สึกเหมือนฉันไม่ใช่ร่างทรงน่ะ
‎แค่มนุษย์ธรรมดา
‎และพลังก็เบาบางลง ฉันเลยร้องไห้
‎เพราะฉันแค่คิดว่า ‎"ว้าว ฉันสัมผัสอะไรจากมันไม่ได้เลย"
‎"แค่เศร้าเท่านั้น เหมือนที่คนอื่นๆ ก็คงรู้สึก"
‎มันเหมือนเป็นคริปโตไนต์ของคุณเลยนะคะ
‎ครับ
‎คำตอบที่ผมมอบให้กับคนอื่นนั้น ‎ผมอยากใช้มันให้เกิดประโยชน์กับตัวเองมาก
‎อย่างกับเป็นมุกตลกที่ผมใช้พลังได้แค่เพื่อคนอื่น
‎แต่พอผมต้องการมันเพื่อตัวเอง ‎กลับไม่เกิดอะไรขึ้นเลย
‎ฉันอยากให้พวกเขามาแล้วแบบ ‎"เรื่องมันเป็นแบบนี้"
‎แต่ฉันสัมผัสไม่ได้แม้สักเสี้ยวนึงเลย
‎และในกรณีนี้ มันใกล้ตัวเกินไป
‎นายรู้สึกอึดอัดเหรอ
‎ใช่ มันน่าอึดอัดนะ
‎ขอแค่มีสักคนเข้ามาและมอบคำตอบให้ฉันเอง
‎นั่นคือเหตุผลที่การค้นหานี้ ‎ถึงได้สำคัญกับการหาข้อมูล
‎เพื่อมาสนับสนุนเรื่องที่เราคาดกันไว้น่ะ
‎ฉันยังพยายามหาคำตอบ ‎ว่าเรื่องนี้มันจะมาบรรจบกันยังไง
‎(แอตแลนตา จอร์เจีย)
‎คุณว่าความงมงาย ‎กับโรคย้ำคิดย้ำทำมันต่างกันตรงไหนคะ
‎- ผมว่ามันคืออย่างเดียวกันนะ ‎- ใช่ เพราะมันฟังดูงมงาย
‎ใช่ มันเหมือนกันเป๊ะเลย
‎ผมไม่คิดว่าตัวผมเองเป็นคนงมงายนะ
‎แค่เชื่อแบบเผินๆ
‎ล้อเล่นน่ะ มุกเห่ยจัง
‎ฉันเชื่อแบบกลางๆ แล้วกัน
‎ใช่ เชื่อแบบกลาง
‎บนนี้สวยมากเลย
‎ฉันประหม่าจนแบบ "อยากดื่มหน่อยแฮะ"
‎- นายติดเหล้าแล้ว ‎- ฉันรู้ว่าพี่ต้องไม่ชอบใจแน่
‎ใช่ นายติดเหล้าแล้ว
‎ฉันรู้สึกว่าแบบ พระเจ้า
‎สั่นไปหมดเลยน่ะ
‎ใช่ ฉันก็ประหม่า
‎ช่วงสองสามปีหลังมานี้
‎ฉันบอกพี่ไปเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับตัวฉันเอง ‎และฉันรู้สึกว่าพี่อาจจะรู้อยู่แล้ว
‎มันทำให้ฉันมีความสุขนะ ที่พี่ภูมิใจในตัวฉัน
‎กับทุกสิ่งที่ฉันทำ
‎พี่คอยสนับสนุนฉันเสมอ
‎ฉันเคยเสียคนที่สนิทมากไป
‎ที่ฉันอยากรู้ว่าจะภูมิใจในตัวฉันเหมือนกันไหม ‎หรือว่าเขาจะไม่ภูมิใจ…
‎และฉัน… ได้แต่เดาว่ามันเป็นยังไงน่ะ
‎- เรามาถึงแล้วค่ะ ‎- โอเค
‎นี่มันแคบ…
‎ซอยมันแคบมากเลยใช่ไหม
‎- เขาพูดแบบนั้นแหละ แย่จัง ‎- พระเจ้า เฮทเธอร์
‎พระเจ้า
‎สวยจัง
‎- สวัสดีครับ เป็นยังไงกันบ้าง ‎- ดีครับ
‎- เยี่ยมเลย ขอบคุณที่มานะครับ ‎- ขอบคุณที่เชิญผมมา
‎- ที่นี่เจ๋งจังเลย วิวสวยมาก ‎- ใช่ครับ สวยมากเลยเนอะ
‎ครับ
‎ผมมีสมุดโน้ตมาด้วยและในระหว่างกระบวนการ
‎คุณจะเห็นผมขีดเขียนนะครับ
‎- โอเคครับ ‎- ผมสัมผัสได้ถึงบางอย่างแล้ว
‎- ซึ่งดีมากเลย ไว้เราจะคุยกันนะครับ ‎- โอเค
‎แต่พวกคุณได้เอาของอะไรมาไหมครับ
‎- มีครับ ‎- ฉันไม่ได้เอามาค่ะ
‎นี่คือเหรียญ
‎เยี่ยมเลย วางไว้ตรงนั้นเลย
‎- และก็นี่ด้วยนะครับ ‎- เยี่ยมเลย ผมชอบจัง
‎ผมจะเริ่มขีดเขียน ‎และจะถ่ายทอดสิ่งที่สัมผัสได้ให้ฟังนะครับ
‎เอาล่ะ ผมสัมผัสได้ถึงคนมากกว่าหนึ่งคนนะครับ
‎อาจจะไม่ใช่คนที่เกี่ยวกับของชิ้นนี้ ‎แต่เกี่ยวข้องกับคนอื่นๆ
‎มันน่าสนใจตรงที่
‎มันมีความรู้สึกดีใจที่คุณอยู่ที่นี่
‎หรือมานั่งตรงนี้
‎พวกเขาดีใจที่คุณมาได้ ‎แต่ผมไม่รู้ว่าคุณรู้สึกประหม่า
‎หวั่นใจ และไม่มั่นใจหรือเปล่า ‎แต่พวกเขาดีใจที่คุณมานะครับ
‎ผมต้องเน้นเรื่องนี้
‎ในครอบครัวคุณ คนที่คบหา คนรู้จัก
‎มีหลายคนในครอบครัวคุณที่เสียตอนอายุมาก
‎และเราก็โอเคกับมัน ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ‎แต่มีสองคนนี้
‎การเสียชีวิตของสองคนนี้ ‎ที่ผมว่าเป็นการเสียก่อนวัยอันควร
‎โอเค
‎คนที่แก่กว่าในบรรดาสองคนที่เสียก่อนวัยอันควร
‎ดึงดูดผมมากกว่าคนที่เด็กกว่านะครับ
‎ผู้ชายคนนี้เสียไปตอนวัยกลางๆ
‎ผมว่าเป็นผู้ชายนะครับ
‎คุณรู้จักผู้ชายที่เสียไปตอนวัยกลางคนไหมครับ
‎- ครับ ‎- โอเค เพราะผมรู้สึกว่าเขาสำคัญนะ
‎มันมีสถานการณ์…
‎ที่มีคนกำลังประสบปัญหาที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์
‎ก่อนที่เขาจะเสีย ‎เป็นเรื่องการเปลี่ยนแปลงในครอบครัว
‎- ผมต้องอธิบายเรื่องนี้ เพราะว่า… ‎- ขนลุกเลย
‎ถ้ามีคนที่กำลังอยู่ระหว่างการเลิกรา
‎หรือสู้แย่งสิทธิ์เลี้ยงดู ‎หรือว่ากำลังมีข้อขัดแย้งอะไร
‎แล้วเขาก็ตายไป ผมรู้สึกได้แบบนั้นนะ
‎- ชัดเจนมากๆ มันฟังดูเข้าเค้าไหมครับ ‎- ค่ะ
‎นั่นดูจะสำคัญนะ คนคนนั้นคือใครเหรอครับ
‎คุณอยากรู้ทั้งหมดไหม
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร