Ik denk dat er een Ruth is. -O, ja.
Weet je wie Ruth is? -Ja.
Oké. Je bent erg jong. -Ja.
Misschien weet je het niet. Maar dat, dat is ze.
Wat? -Ja.
Meen je dat nou?
Bette Davis. Ik vond haar altijd beter dan Joan Crawford.
Dit zeg ik officieel. Ze was mijn favoriet.
Zij bracht me bij jou op een of andere manier.
Ik werkte tien jaar voor haar, tot ze overleed.
Ja, toen ze kanker kreeg, veranderde alles.
Ze had kanker en een beroerte.
Maar uiteindelijk vertrok ze glorieus.
Wauw. Echt.
DIT IS DE LAATSTE FOTO VAN MISS D.
Altijd. -Zeker weten. Nog steeds.
De Ruth die doorkwam. Help me dat te begrijpen.
Voluit heette Bette Davis Ruth Elizabeth Davis.
Hou op. -Ik zal je iets laten zien.
Ik wilde dit niet laten zien.
Want dan had je het geweten.
Maar dit was jaren geleden, een show die This Is Your Life heette.
Het was haar show.
Dus dit is Bette Davis met al haar Oscarnominaties.
Wauw. Bedankt. -Bekijk het maar.
Dit is op haar verjaardag.
Dit op haar trouwdag. Dit toen ze B.D. kreeg.
Absoluut. -Dit was van haar, en ik dacht: oké.
Kom maar.
Nou, dat deed ze zeker.
De dingen die vandaag doorkwamen bewijzen dat ze nog steeds bestaat.
Groots. -Ze is er nog. Een sterke persoonlijkheid.
Maar ze bracht veel door over haar nalatenschap en nagedachtenis.
Op een grootse manier.
En hoe we die fakkel doorgeven door haar te eren.
Interessant, wat dat betreft, zal jij dat zijn.
Dat is zo. -Het klinkt vast gek.
Geen groepsinspanning. Alleen jij. -Klopt.
En daarbij… -Ze zegent me en is bij me.
Ze zou niemand anders hiermee vertrouwen.
Dat klopt. -Dat moet je weten.
Uit de boodschap begrijp ik dat je 't goed doet.
De juiste mensen zullen betrokken raken. Gaat gebeuren. Dat had je nodig.
Ik kan je niet genoeg bedanken. -Tuurlijk.
Mijn hemel. Helemaal.
Ik ben nog geschokt. Zo cool.
Wat een eer voor mij. -Ik ben je zo dankbaar.
Ik wist niet waarom, maar… -Je had gelijk.
Daarom waren we zo geschokt. -Je had…
Ik had veel twijfels.
Tuurlijk. -Vol twijfels.
Jij gaf me een bevestiging.
Ik ben zo blij. -Bedankt.
Dat is geweldig. Deze dag blijft me bij.
Mijn hele leven lang. Dit is zo speciaal.
Ik zie jullie straks.
Dag, Tyler.
Bedankt. -Dag.
Mijn hemel.
Zo… -Wonderbaarlijk.
Op onze dierbaren en op Tyler.
Hij bracht ons bij elkaar. -Zeker. Proost.
Van alle beroemdheden die doorkwamen, is Bette Davis m'n favoriet.
Ze wilde me vast hier omdat ze iets te zeggen had…
…zo kwam het op mij over.
Hé. Vertel op. -Wil je zien wie er vandaag doorkwam?
Bette Davis. We hebben het erover. -Echt niet.
Ik sta te popelen. -Bette Davis kwam vandaag door.
Dat is idioot, Tyler.
Weet je wat gek is? -Wat?
In de psychomanteum gister had ik een visioen van een vrouw…
…met een opvallende wijnvlek.
Het leek op een moedervlek.
Maar net boven haar lip. -Dat zei je. O, mijn god.
Echt niet. Ze kwam gisteren naar je toe. -In Baby Jane…
…had Bette Davis een unieke moedervlek, boven haar lip.
Is dat niet maf? -Ja.
Idioot.
Goed. -Nu alleen uitvinden waar…
TYLERS ASSISTENTE
Wacht.
O, het zijn knoppen. -Ja, alles is er.
Dat is hightech. -Wacht.
Goed. Dan ga ik achteruit. Maar wacht.
Goed. -Maar ik moet het nog leren.
Elke auto is anders. -We komen er wel.
Ik droomde dat ik levend verbrandde, en het was fijn.
Is dat zo?
Ja. Ik dacht: nou, klote.
Wat betekent verbranding meestal?
Dat beeld van de feniks die oprijst vanuit het vuur, toch?
Dat je alles verbrandt en dan… -Ja.
Je rijst op uit het vuur. -Ja.
Ik weet zeker dat jij en je moeder veel doormaken en emoties…
…voelen en verwerken.
Misschien is dat deels je onderbewustzijn dat dat verwerkt…
…omdat jullie op een bepaalde manier afscheid nemen…
…van erfgoed waarvan je dacht dat het van jullie was.
Klopt. Wauw, dat was diep.
Zo inzichtelijk. Dat zou het best kunnen zijn.
Krijg je nieuwe vibes?
Niets nieuws. -Nu we in de buurt komen.
Wauw, dat is een trein.
Ik kreeg beelden van kruisingen. Zoals die op een weg.
Een magazijn. -Ja. Waar zijn we?
Je gaat zeker niet naar een huis.
Een ware paranormale begaafde moet weten waar hij heen gaat.
Het pijltje wijst naar dit ding hier.
Begrepen. Interessant.
Oké. -Ik weet het niet.
Goed, we gaan deze kant op. Oké.
Ik moet mijn intuïtie gebruiken om te zien waar ik heen ga.
Zo zal de reading vroeg beginnen.
Ik ben blij dat jij m'n steun bent.
Ik vertrouw je duidelijk heel erg.
Duidelijk.
Hé, hoe gaat het? -Hoi, hoe gaat het?
O, mijn god. -Hoe is het?
Aangenaam. -Ik heb het even niet meer.
Hoe is het? Alles goed?
Nou, nee, ik vind jou zo geweldig. -Bedankt.
Dat is echt zo.
Is dat een normale reactie?
O, ja. -Ik dacht: wat?
En zij…
Prachtig.
We zijn getrouwd, en vrienden van elkaar.
We zijn één paramedische familie, zo kennen we elkaar.
Jennifer en ik zijn paramedici. Casey doet ons haar…
…en het haar van meer dan de helft van de ploeg.
Voor ik begin zeg ik alleen even…
…dat iedereen door kan komen.
Heeft iemand een voorwerp? -Ik heb verscheidene.
Een badge. Maar zonder foto?
Geen foto's.
Ik draai het wel even om.
Goed. Perfect. Bedankt.
Dan ga ik krabbelen. Ik ga verbinden.
Dan hou ik de voorwerpen vast.
Ik moet eerst kijken wat er biologisch doorkomt.
Momentje.
Goed.
Oké.
Ik heb de zenuwen.
Ik ben gefascineerd.
Goed.
Onderweg kwam er al veel door.
Dat overkomt me vaak, en het helpt.
Dan is er veel informatie.
Dit is interessant. Het is leuk dat ik drie mensen lees.
Onderweg, vanochtend, werd ik wakker, ik zag steeds…
…'Zijn het drie mensen? Of vier?'
Ik vraag me af of er een boodschap is voor iemand die hier niet is.
Die er graag bij had willen zijn.
Of dacht erbij te zijn. Erbij wilde zijn, maar niet kon.
Dat voelde ik sterk onderweg hierheen.
Ik weet wie. -Goed om te onthouden.
Ik ga hier verder.
Ik ga verbinden en dit komt door.
Goed.
Kennen jullie een vrouw in jullie familie die met kanker te maken had?
Maar niet op een leeftijd waarop je daaraan denkt.
Zo van: veel te jong om kanker te krijgen.
Kennen jullie zo'n situatie? -Mijn moeder.
Ze liet het weghalen via een operatie. -Weghalen.
Er is…
Er is hier iets… Even kijken.
Ik voel… Kennen jullie iemand…
…die hersenproblemen had in je familie, die is overleden?
Man, ga weg.
Dingen met neurofeedback…
…verwijzen naar de hersenen die met schade kampen.
Het is alsof iemand letterlijk gaten in de hersenen had…
…of een dergelijke hersenstructuur.
Niet eens iets biochemisch.
Dat is iets anders. Hier is iets mis met de hersenen.
Ze zijn er, maar dat is het wel zo'n beetje. Dat is heftig.
Als je me zou vragen hoe m'n moeder zou sterven…
…dan had ik je niet verteld dat het een beroerte was.
Ik zorgde voor m'n moeder. Ze kwakkelde met haar gezondheid.
Op een bepaald moment kon ik niet meer voor haar zorgen.
In mijn werk beslis je over leven en dood.
Toen het op m'n moeder aankwam…
…en te zeggen…
Dat was het moeilijkste besluit wat ik ooit moest nemen.
Bedankt dat je ons dat vertelde.
Ik kreeg een aantal niet-tragische overlijdens door.
Ze overleden op een gangbare leeftijd.
Niets dramatisch.
Maar er kwam een overlijden door dat vroegtijdig aanvoelde…
…en ook erg tragisch.
Het lijkt mij meer op een situatie van iemand…
…die z'n leven niet volledig leefde.
Maar deze persoon, en het is tragisch…
…door het moment van het overlijden.
Toen diegene overleed…
…ze hebben het over hun leven…
…hoe het zou zijn, hoe hun toekomst eruit zou zien.
Het voelt alsof mijn leven plotseling werd weggenomen.
De manier waarop dit doorkomt…
…en ik hou dit even vast, want ik voel me erdoor aangetrokken.
Ik probeer uit te zoeken wat dit is. Het voelt bijna idyllisch.
Perfect.
En dan voel ik me, ik voel de erkenning ervan…
…maar het is raar.
Zonder te veel te zeggen…
…kent een van jullie iemand die vroegtijdig is overleden?
Ja. -Oké.
Een momentje.
Die hoed.
Dit is echt niet een hoed als ik dit vasthoud.
Maar ik zie een hoed. Het is wat raar.
Ik bracht er bijna een mee. -O ja? Wiens hoed was dat?
Van hem. -Oké.
Over deze hoed.
Ik hou hem vast en denk: dit is geen hoed.
Ik ga door. Omdat ik die heb…
Laat me even uitdokteren waar dit op slaat.
Kent iemand ene Wayne?
Iemand? Wayne? -Ja.
Is Wayne familie van de jongere man die is overleden?
Dat is zijn oom. -Was zijn oom.
Hield zijn oom van vissen? -Ja. Hij is een visser.
Oké. -Idioot.
Het voelt als…
Gek.
Hij liet me om een of andere reden een rij auto's zien.
Ik weet niet waarom.
Zo'n stoet, net als wanneer een president sterft?
Er is dit gevoel van: ik weet dat ze van me hielden…
…toen ik dat zag, zo groots. Het betekende veel voor hem.
En ik ben nieuwsgierig wie dit was voor jou. Hoe heette hij?
Hij heette Trey. Hij was… Sorry.
Het is oké. -Gooi het eruit.
Hij was mijn man, en…
We hadden een dochtertje.
Vier weken nadat ze was geboren kwam hij van z'n werk, alles was normaal.
We gingen slapen…
…en hij kreeg een beroerte midden in de nacht.
We gingen naar het ziekenhuis…
…en ze vonden letsel in z'n hersenen.
Toen begon drie jaar bestraling en chemo van een hersentumor.
Er was dit gevoel van: ik maakte mezelf niet van kant.
Zo was het niet. Maar hij zou het anders gedaan hebben.
Mannen willen nooit naar de dokter.
Ik zei het in het begin al tegen Trey.
Als hij was gegaan, hadden ze misschien meer testen gedaan…
…en hadden ze het gezien. Misschien was het op tijd geweest.
Misschien was het anders gelopen, maar…
Ik weet niet. Het is… -Je deed wat je kon.
Mijn dochter zei dat ze, nadat hij stierf, ze voelde dat hij haar in slaap streelde.
Denk je dat je zijn hand kan voelen?
Zeker weten. Die warmte. -Dat ze echt…
Ze was drie, maar ik geloofde haar. -Zeker weten.
Ik merk vaak dat ze niet herhaaldelijk doorkomen…
…omdat ze ons rouwproces niet moeilijker willen maken.
Soms bezoeken ze ons maar één keer.
Gewoon, te zeggen: 'Ik ben in orde.' of: 'Ik ben bij je.'
Dat gebeurt soms. Dat is niet abnormaal.
Hij komt op me over als iemand met humor.
Dat is zo. -Een domme soort humor.
Dat bedoel ik aardig, op de meest liefhebbende manier.
Alsof hij soms dom kon doen, gewoon, zomaar.
En ken je die papa-grappen?
Grappen van: 'Echt? Kom nou toch.'
Zo is hij helemaal.
Goed.
Hij laat me een klok zien. Als ze dat doen…
…wil dat zeggen dat ze in feite wachtten om te gaan…
…en toen hij de toestemming kreeg, ging hij heen.
En ik zeg het met nadruk…
…dat hij begrijpt hoe moeilijk dat was.
Omdat er dit gevoel was van: 'Nee, blijf bij ons' aan de ene kant…
…en aan de andere kant: 'Ga maar.'
Door die toestemming had hij een vredige transitie.
We waren bij hem, thuis…
…en ik zei hem dat het oké was.
Toen is hij overleden.
Kennen jullie iemand die werkte in, iets met olie…
…op een booreiland of zo?
Ik moet dat naar voren brengen, het is vreemd.
Als dat binnenkwam. -Geen idee.
Er zijn er veel. -O, shit. Sorry.
Het is prima.
Niet erg. Wie werkte er in iets met olie?
Mijn huidige verloofde. En mijn vader. -Oké.
Ze laten veel enthousiasme zien…
…voor je privéleven, zelfs voor je verloofde.
Het wordt beter. Er is veel enthousiasme.
Er ligt een mooi leven voor je.
Ik kan dit niet vaak genoeg zeggen.
Er is zo veel liefde voor jou.
Hij is zo blij voor jouw toekomst. Dat is het belangrijkst hier.
Dat betekent zo veel voor me.
Zeker. -Echt. Zo belangrijk.
Ik wilde het nog even hebben over de rij auto's.
Het leek boeiend en betekenisvol voor hem.
Dat was Treys begrafenisstoet.
Trey was ook een paramedicus.
Er waren honderden paramedici op de begraafplaats.
Ze stonden in de rij voor de laatste oproep.
Dan trekken ze zijn badge in.
Dit is de laatste oproep voor 6-1-7.
De laatste zeven jaar toonde jij medeleven en toewijding…
…aan familie, vrienden, en Baton Rouge.
We zullen je vreselijk missen. Weg, maar niet vergeten.
John Dolan Thompson de derde, Trey.
Einde van de dienst, 13.24 uur.
Het was veelbetekenend en geweldig.
Wat een afscheid. Zo mooi.
Ik was eerder een fan, maar nu een superfan.
Heel erg bedankt.
Nu Theresa in New Orleans is, wil ik haar belangrijke plekken tonen…
…van onze familie, want daar hoort zij ook bij.
Je gaat genieten. -Vast. Herinneringen.
Ik zal proberen niet te huilen.
Het is oké. Het is goed.
Het is een prachtige, blije dag. -Weet ik.
Volgens Mary was ze te jong om zich iets te herinneren…
…over wat leidde tot de mams verdwijning.
Zo blij om met haar door haar oude buurt te lopen.
Wat mams oude buurt had moeten zijn.
Misschien dat ik paranormaal dingen doorkrijg.
Misschien vergezocht, maar er zijn wel gekkere dingen gebeurd.
Wat is dit hier allemaal?
We zoeken het huis waarin we hebben gewoond.
Toen mam je vader ontmoette.
Oké. Interessant. -Dus we gaan hier naar binnen.
Naar binnen? -Ja.
Ik woonde hier als kind, met m'n broer.
Mam trouwde twee keer.
De eerst keer toen ze 18 was.
Hij verliet haar.
Toen de vader van George en mij.
Hij liet haar gewoon met ons zitten.
Mijn moeder kookte in dit huis…
…en die dag ontmoette ze Theresa's vader.
Hij heette Joe.
Hij was aan het schilderen en ik zei dat mam koekjes bakte.
Dus dat was de… -En je kreeg meer dan koekjes.
Inderdaad. Veel onbeantwoorde vragen.
Hier te zijn, in dit huis in Algiers Point is overweldigend.
Ik krijg veel indrukken door.
Maar ik weet niet in welke context ik ze moet plaatsen.
Niemand van m'n biologische familie woont daar.
Zodoende kan ik onmogelijk plaatsen wat ik doorkrijg.
Wat weten we over hem? -Ze had twee mislukte huwelijken gehad.
Ze dacht dat Joe met haar zou trouwen. Dat had hij gezegd.
Nou, die vlieger ging dus niet op.
Ik weet niet wat zijn bedoelingen waren…
…maar hij was niet van plan om mam te steunen toen ze zwanger werd.
Snap je dat nou? Twee kinderen, ongetrouwd.
Zwanger.
Maar er hing zo veel schaamte omheen.
Theresa, schat.
Hier ben jij geboren.
Hier werd je van mam afgenomen.
Het was een kraamcentrum.
Alleen voor vrouwen die gaan bevallen.
Ik geloof dat er toen nonnen waren, toen het een ouder ziekenhuis was.
In die tijd werden veel kinderen ter adoptie gegeven.
Stella was altijd zo zwaar gelovig.
Tyler vertelde me wat hij ervan dacht.
Zo kreeg ze die kwetsbare moeders.
Ja, precies, want ze vond altijd een manier…
…om zich binnen te werken in kerken…
…en medelijden op te wekken.
Als je Stella hoorde praten was ze net een zondagsschooljuf.
Hoe mam Stella ontmoette, en hoe ze in staat was Theresa te krijgen…
…is dan wel een mysterie, maar we gooien onze familie niet weg.
Dit was een vreselijke situatie…
…en nog steeds, want het is nog niet afgelopen.
Dit hele gebied was toen afgesloten.
Dat was het Sint Thomas-gebouw.
Woonden er echt mensen? -Voor lage inkomens?
Ja, maar ze noemden het 'de projecten'. -De projecten, ja.
Interessant.
Ik wilde je dit laten zien, Theresa.
Dit is Sint Mary 601.
Hier zagen wij elkaar.
Voor het eerst.
Ik vergeet dat mooie meisje nooit.
Op een dag kwam Stella bij ons thuis.
Alleen mam en ik waren er. Ik was zo'n tien jaar oud.
Dan was ik toen vijf jaar.
Ja, en toen ze er was, werd er maar weinig gezegd.
Het was een vreemd bezoekje. Ik wist niet wie jij was.
Ik kende die vrouw niet. Ik had geen idee.
Je voelde dat er iets mis was.
En mam was niet blij. Ze bracht jou naar boven.
Ze verschoonde je. -Precies.
En mama had een voorraadkast.
Stella keek erin en pikte mijn babyfoto.
Dat is ook zoiets. Ze pikte jouw babyfoto.
Om haar te helpen bij het verhaal dat ze mij kreeg…
…en we zijn zusjes, we lijken op elkaar. Er zat vast iets in voor Stella.
Altijd een bijbedoeling.
Ze was zo'n gluiperd. -Idioot.
Dus mama kwam beneden, ze hield jou bij de hand.
Daarna herinner ik me dat we bij de achterdeur waren.
Het voelde als een afscheid.
Maar wij deden toen zo.
Misschien wilde mam gewoon dat we elkaar weer zouden zien.
Mam vertelde me bij die deur: 'Dat is jouw zusje.'
Ik begrijp niet waarom Mary Baroni, mijn moeder, me niet terug kon nemen.
Ik keek alleen maar naar haar. Ik wilde weten waarom we jou niet kregen.
En ze zei: 'Dat kan ik niet.'
Toen gingen we zitten. En ze begon te huilen.
En ze zei: 'Stella.'
En ik weet dat nog precies, die dag met jou, Theresa.
Zo specifiek, en ik kan het niet eens uitleggen.
Ja. -Het is heftig.
Ja, echt wel. -Tyler, zo heftig, want…
Het is gewoon heftig.
Het is in orde.
Ik wilde dat hij trots op mij zou zijn. -Het is goed. Ik weet dat het…
Ik ben tante Mary dankbaar dat ze ons meenam…
…en die belangrijke plekken liet zien.
Maar we kregen niet echt antwoorden.
Ik kreeg veel indrukken zonder context of begrip van wat het betekent.
Misschien is de enige manier om te weten hoe Stella mijn moeder meenam…
…via een reading met tante Mary. Hopelijk krijg ik die kans.
Ik ben blij dat we dit konden doen. -Ja. Ik ook.
Ik ook. -Je bent erg sterk geweest.
Want dat is veel om te verwerken. -Het is best. Dank je.
De situatie was zo intens…
…en het was tegelijkertijd verfrissend om mam en tante Mary samen te zien…
…maar ook bitterzoet, want je ziet…
…dat er aan beide kanten nog veel verwerkt moet worden.
Je voelt hoe zwaar het is.
Het is ingewikkeld.
Alles klaar voor de podcast?
Ja. Leuk, bij Kesha zijn.
Je koptelefoon. -Prachtig. Die leg ik hier.
Moet ik hem opzetten? -Doe dat.
Even zien of ik iedereen kan horen.
Kesha is in beeld hier.
Kesha is in beeld.
Video en audio doen het. Alles in orde.
Welkom bij Kesha and the Creepies.
Zo spannend. Ik heb de zenuwen.
Ik voel zo veel dingen bij onze volgende gast, Tyler Henry.
Bedankt dat je op mijn podcast bent.
Ik had het niet willen missen. Bedankt voor de kans.
Waar moet ik bij jou ook maar beginnen? Ik ben benieuwd naar je gave.
Het begon toen ik nog maar tien was.
Dat is iets dat je overkomt.
Je ziet het niet als een gave.
Dus het kostte me wat tijd om erin mee te gaan.
En ga je er nog steeds in mee?
Volkomen. Zelfs nu zijn er dingetjes…
…die voor jou doorkomen.
Maar er wordt iets gezegd over evenwicht.
Hè? Kun je me dingen vertellen? -Jawel, als je dat wilt.
Ik wil je niet overweldigen. -Tuurlijk.
Dus voor ik vandaag in de rij stond, zag ik het symbool voor de zon en de maan.
De zon staat altijd voor een geboorte, het leven…
…en de maan staat voor mensen die sterven. De dood.
Dus je hebt die tweedeling.
Het gekke is, ik weet niet of je moeder een zuster heeft.
Ze benadrukken… -Die heeft ze.
Dus jouw tante.
Er was een teken met het zon en maanding…
…binnen 24 uur, een datum van een geboorte en een dood.
Wanneer is jouw oma overleden?
Geen idee. Mag ik even…
Ja, kijk het maar na. Dat mag.
Mijn vriend sms't mijn moeder. -Ja, prima.
Want er is een gekke verwijzing voor je tante.
Dat elke keer op haar verjaardag of zo…
Je oma wilde er niet een trieste dag van maken.
Een overlijden en een geboorte vlak na elkaar?
Wat? Mijn vriend zegt net dat m'n oma op 7 december overleed.
En m'n tante is jarig op 6 december.
Dat was ik vergeten. -Dat is interessant.
Het zou binnen een periode van 24 uur moeten zijn tussen…
…de verjaardag en de sterfdag.
Zo gek. Daarom zag ik dus de zon en de maan.
O, mijn god.
Zo gek.
Te gek, Tyler.
Ja. Prachtig.
Dit was zo'n leuk gesprek.
Ik waardeer het. Echt.
Liefs. Bedankt. -Liefs. Dag.
We deden het.
Dat was geweldig. -Jeetje. Zo leuk.
Mary is zo lief. Ze gaf me cadeautjes.
Laten we hiermee beginnen. Documenten om jou te laten zien.
Allemaal familiespul.
Allemaal van die leuke dingetjes. Ik wil het je even laten zien.
Dit is mams parfum.
Heel ouderwets.
En ik heb het eerder gezien.
Toen ze het tevoorschijn haalde, wist ik dat.
Ik waste m'n handen een paar keer, en het ruikt nog lekker.
O, ja. -Lekker, hè?
En dit zijn… Gebedskralen zijn meestal kralen.
Maar dit is een gebedskoord, heb ik nooit eerder gezien.
Fascinerend. -Dat heeft iemand voor haar gemaakt.
Doet me pijn ernaar te kijken.
Ja, snap ik. Deze dingen hebben is fijn, een soort band.
Dit was heftig. Ik voel zo met je mee.
Het is niet te beschrijven.
Je zegt dat je in orde bent, maar ik leef met je mee…
…ik kan niet beschrijven hoe erg. Het is zo triest.
Ik kan gewoon niet te diep ingaan op bepaalde dingen.
Ik weet waar ik moet stoppen met praten met m'n zus Mary.
Ik hou van Mary.
Maar nu voel ik me geestelijk uitgeput.
Ik wil niet huilen. Dit wordt geen gejank.
Dat is over, maar dat is oké. Je moet het eruit gooien.
Je bent zo sterk. -Dat weet ik.
Maar laat je gevoelens gaan. -Weet ik.
Ik wil nu weggaan, oké?
Ik hou van je. -Ik hou van jou.
Ook uitputtend voor jou.
Nee, ik kan me slechts indenken hoe jij je moet voelen.
Ja, het is…
Ik fris me even op.
Dan vertrekken we. -Prima. Neem de tijd.
Mijn moeder heeft een hokjesgeest.
Soms heeft ze geen andere keus dan mee te gaan in haar gevoelens.
Maar gewoonlijk kan ze goed dozen op de plank zetten en…
…er niet meer naar kijken.
LATER DIE NACHT…
M'n moeder vertrok, en de cameraploeg ook.
Er stond een doos voor me, en ik dacht:
ik kijk even wat erin zit. Ik hield die rozenkrans vast…
…en keek naar de foto en zo. Ik deed hem om m'n hals…
…en schreeuwde het uit.
Want het was zo emotioneel voor me.
Ik kon mams pijn voelen, en m'n eigen…
…omdat dit iemand was die ik nooit kon ontmoeten.
Het was mijn oma. Als zij er niet was geweest…
…was ik er ook niet geweest…
…en het voelt alsof we beroofd zijn van die relatie…
…en nu ligt alles wat we hadden maar in een doos.
En dat was zij niet. Gewoon haar spul.
Dat had iets pijnlijks.
Ik zal mijn oma nooit beter kennen dan dat.
Beter iets dan niets, maar…
…die dingen vullen niet de leegte van haar afwezigheid.
Er zit een foto van m'n overgrootmoeder in de doos.
En mam zei dat het leuk was om haar foto te hebben…
…maar het was pijnlijk om naar haar te kijken…
…omdat ze voelde als: hoe kon je…
…niets doen, waarom heb je niet meer gedaan om dit te voorkomen?
Ik wil weten wat er in dat ziekenhuis is gebeurd.
Ja, ik ook.
Ik kan erover krabbelen en zien wat er doorkomt.
Het is moeilijk om me hier emotioneel van los te maken.
Dat weet ik. -Maar ik probeer het.
Ik krijg duidelijk indrukken door, en nu ik hierin duik…
…probeer ik mezelf los te maken van wat er binnenkomt.
Als ik te emotioneel wordt, te betrokken of bevooroordeeld…
…dan vervormt dat m'n verbinding met gene zijde.
Daar.
Gek om familie te lezen, maar ik geef het door zoals het doorkomt.
Het wordt me duidelijk…
…dat jouw oma iets te maken had met het gebeuren…
…en hoe het uitpakte.
Niet noodzakelijk dat ze wist…
Dat ze slecht was. -Dat het moeilijk zou zijn.
Maar ze wilde helpen en mam een beter leven geven.
En de indruk die ik krijg…
Ik krijg zo'n gevoel van te laat zijn…
…zodra ik besef dat er iets fout zit.
Het voelt zeker alsof ze mijn moeder kreeg…
…op een manier die jullie moeder niet voor ogen had.
We hebben geen duidelijk bewijs dat m'n overgrootmoeder het wist…
…of zelfs meehielp aan de adoptie, maar toch denk ik…
…mijn ziel weet het, dat mijn overgrootmoeder meehielp…
…om m'n moeder een beter leven te geven.
Dat is letterlijk alles. Mijn oma.
De enige connectie met haar nu zit in deze doos. Dat is alles.
Heb je dingen vastgehouden?
Ja. -Ja? Echt?
Ik had alleen een moment met mezelf. Ik huilde.
Ik voelde niets en had geen visioenen.
Dit is een nederig moment voor me.
Als medium hou ik vaak voorwerpen van anderen vast en verbind…
…met hun dierbaren.
Ik hou m'n eigen voorwerp bij me, hang het rond m'n hals.
En ik voelde niets.
Het voelde, voor het eerst, als, ik weet niet.
Het voelde even alsof ik geen medium was. Ik was gewoon een mens.
Een nederig moment. Daarom huilde ik.
Want ik dacht: ik voel er niets bij.
Ik voel alleen verdriet. Net zoals elk ander mens.
Het lijkt bijna alsof dit je kryptoniet is.
Ik zou zelf baat hebben bij de antwoorden die ik anderen geef.
Het voelt bijna als een kosmische grap dat ik het bij anderen kan doen…
…maar als ik het zelf nodig heb, gebeurt er niets.
Ik had graag gewild dat ze vertelden wat er is gebeurd.
Maar er is totaal niets doorgekomen.
En in dit geval is het te persoonlijk. -Voel je je daar gefrustreerd door?
Ja, het is frustrerend.
Er hoeft maar één persoon door te komen met het antwoord.
Maar daarom is deze jacht naar bronnen zo belangrijk…
…om onze vermoedens te bevestigen.
Ik probeer nog uit te vinden hoe alles bij elkaar aansluit.
Wat is volgens jou het verschil tussen bijgeloof en ocs?
Het is hetzelfde, denk ik. -Het klinkt als bijgeloof.
Nee, het is precies hetzelfde.
Ik zie mezelf niet als een bijgelovig iemand.
Alleen licht gelovig.
Grapje. Dat was dom.
Ik ben half licht gelovig. -Ja, medium gelovig.
Het is hier prachtig.
Mijn zenuwen zeggen: 'Ik wil een shotje.'
Jouw probleem. -Dat haat je.
Ja, dat is jouw probleem. -Zo voelt het wel.
Ik tril helemaal.
Ja, ik ben zenuwachtig.
De laatste jaren…
…heb ik je iets over mezelf verteld wat je misschien al wist.
Het maakt me blij dat jij trots bent op alles wat ik doe.
Je steun betekent zo veel voor me.
Er zijn mensen overleden die me heel dierbaar waren…
…en ik wil weten of ze ook trots op me zijn.
Ik denk dat ze verbaasd waren.
We zijn er. -Goed.
O, dit is een smalle…
Ja, erg smal, hè?
Dat zei hij. Vreselijk. -O, mijn god. Heather.
O, god.
Mooi.
Hé, hoe gaat het ermee?
Prima. Bedankt voor je komst. -Jullie voor de ontvangst.
Cool hier. Prachtig uitzicht. -Ja, schitterend, hè?
Ik heb mijn kladblok bij me, en tijdens dit proces zal ik krabbelen.
Er komen dingen door. Het is nuttig. We hebben het erover.
Hebben jullie voorwerpen?
Ja. -Nee.
Hier zijn munten.
Mooi zo. Leg ze maar hier neer.
En ook dit. -O, dat. Cool. Leuk.
Ik ga krabbelen. Ik geef alles door wat er doorkomt.
Er komen meerdere personen door.
Niet alleen mensen met een connectie met dit voorwerp.
Het interessante is…
…dat er een amusant gevoel is omdat jullie er zijn, hier zitten.
Ze zijn blij dat jullie er zijn, maar dat nerveuze…
…is begrijpelijk, maar ze zijn blij dat jullie er zijn.
Ik haal dit even naar voren.
Op een bepaald familieniveau, gezelschap, kennissen…
…een aantal mensen zijn erg oud overleden…
…en het is best met iedereen. Maar er is een stel…
…van twee overlijdens die me vrij jong lijken.
De oudste van de jonge overlijdens interesseert me meer dan de jongere.
Hij overleed op middelbare leeftijd.
Hij lijkt me een man. Kennen jullie een man van rond de 50?
Ja. -Hij voelt belangrijk aan.
Hier is een situatie…
Iemand was emotioneel gezien in een zeer moeilijke situatie…
…voor hij overleed, omdat de familie veranderde.
Ik moet dit uitleggen, want… -Ik krijg kippenvel.
Iemand zit middenin een scheiding…
…een strijd om de voogdij, of er zijn ruzies.
En dan overlijdt die persoon. Dat geven ze me door.
Heel duidelijk. Zegt je dat iets? -Ja.
Dat lijkt belangrijk. Over wie gaat dit?
Willen jullie alles weten?
Ondertiteld door: Marianna Stavinga