‎(ไทเลอร์ เฮนรี่ ‎คือหนึ่งในร่างทรงที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก)
‎(มีคนกว่าสามแสนคนต่อคิวเข้าพบเขา)
‎(ผู้คนในซีรีส์นี้ได้รับเลือกมาจากรายชื่อนั้น)
‎(ไทเลอร์ไม่มีทางรู้ ‎ว่าเขาจะได้ใช้จิตสัมผัสกับใคร)
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไทเลอร์!
‎ไทเลอร์ แม่เอากาแฟมาให้
‎- ไงจ๊ะลูก ‎- อรุณสวัสดิ์ครับ
‎ไทเลอร์ อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- ลูกล่ะ
‎- ผมกำลังแต่งตัวอยู่ แม่เอากาแฟมาให้ด้วย ‎- เอาของอร่อยมาให้
‎- ขอบคุณครับ ‎- เรียบร้อยดีนะ
‎- ครับ เดี๋ยวผมจะเตรียมตัวละ ‎- ได้จ้ะ
‎โอเค แม่จะให้ลูกอยู่คนเดียวนะ ‎ลูกจะได้พักผ่อนหน่อย
‎โอเค
‎ผมดึงไพ่ออกมาเพื่อดูว่า ‎การใช้จิตสัมผัสวันนี้จะเป็นยังไง
‎- เหรอ ‎- ครับ
‎- แล้วเป็นยังไง ‎- อยากดูไหมครับ
‎- จ้ะ ‎- มานี่สิ
‎โทษนะ
‎ปกติผมไม่ดูไพ่ทาโรต์ก่อนการใช้จิตสัมผัส
‎แต่บางครั้งที่ผมอยากได้ความช่วยเหลือ ‎หรือรู้สึกเหนื่อยล้า
‎มันก็ช่วยให้ผมเข้าใจได้ว่า ‎ผมจะได้สัมผัสกับอะไร คนที่ผมจะสัมผัสได้นั้น
‎เป็นไพ่ราชินีถือไม้เท้า ‎แปลว่าแม่ของพวกเขาเสียชีวิต
‎โอ้ว้าว
‎สิ่งแรกที่ผมสัมผัสได้คือเด็ก ลูก
‎ดังนั้นนี่น่าจะเป็นเรื่องของแม่กับลูกสาว
‎ทั้งหมดนี้สื่อได้ว่ามีการรับรู้
‎ก่อนที่จะเสียชีวิตอยู่บ้าง
‎- โอเค ‎- ไม่ได้เป็นเรื่องน่าตกใจอะไร
‎แต่ไพ่ราชินีถือไม้เท้าคือจุดหลักที่เน้น
‎ผมทายว่า
‎มันจะเป็นการใช้จิตสัมผัสกับแม่ที่เสียชีวิตไปครับ
‎เอาล่ะ มีชุดที่ผมจะใส่วันนี้หรือยังครับ
‎จ้ะ ลูกได้กางเกงลิงไปหรือยัง
‎"กางเกงลิง" เหรอ ‎ผมเอากางเกงในมาแล้ว
‎- บางที่ก็เรียกว่า "กางเกงชั้นใน" ‎- กางเกงใน
‎กางเกงในลูกไม้ของผม
‎เอาล่ะ จะถ่ายฉากนี้ต้องจ่ายเพิ่มนะครับ
‎เดี๋ยวผมมา ขอเปลี่ยนชุดก่อน
‎แม่อยากพนันเท่าไรว่าเราจะเจอวิญญาณคนแม่
‎เราจะพนันด้วยอะไร
‎ไม่รู้สิ
‎- อยากไปกินข้าวเย็นกับแม่ไหม ‎- ไม่เอา
‎- ในร้านอาหาร ‎- ไม่
‎ไม่เหรอ ไว้ว่ากันนะ
‎แม่อยากกินล็อบสเตอร์
‎- ผมตั้งสมาธิอยู่นะ ‎- คือว่า… โอเค
‎- กำลังสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ‎- ได้จ้ะ
‎สัมผัสได้เหมือน…
‎- บอกแม่สิ ‎- อะไรที่เราใส่บนเสื้อเชิ้ตน่ะ
‎- โอเค ‎- แบบยายแก่ๆ ใส่กัน
‎- เข็มกลัด ‎- เข็มกลัดประมาณนั้น น่าจะนะ
‎- โอเค ‎- ผมรู้สึกได้ว่าอายุมากและผอมมาก
‎มีการพูดถึงการผ่าตัด
‎แล้วมันก็ทำให้อาการถดถอย
‎(ตอนที่สี่ ผมไม่เห็นคนตาย)
‎สวัสดีครับ
‎- ดีครับ ‎- สวัสดีค่ะ ไทเลอร์
‎เป็นยังไงบ้างครับ
‎สบายดีค่ะ
‎โอ้ น่ารักจัง
‎- ค่ะ ‎- เป็นยังไงบ้างครับ
‎- ผมไทเลอร์ครับ ดีใจที่ได้เจอ ‎- อเดลค่ะ ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกัน
‎- นี่คือวิกเตอร์ค่ะ ‎- สวัสดีนะ วิกเตอร์ เป็นยังไงบ้าง
‎น่ารักจัง เอาล่ะครับ
‎- เรามีเพื่อนอยู่ตรงนี้ด้วย ‎- ใช่ค่ะ มานี่เร็วเจ้าหนู
‎ปกติแล้วในฐานะร่างทรง
‎ผมจะสื่อสารกับทุกอย่างที่สัมผัสได้นะครับ ‎ผมพูดถึงเรื่องเจาะจง
‎รายละเอียด ข้อมูลที่ไม่มีทางที่ผมจะรู้ได้
‎ผมไม่ได้เห็นคนตายเดินไปมา ‎หรืออะไรแบบนั้นนะครับ
‎แบบนั้นคงสยองน่าดู
‎บางครั้งผู้คนก็จะมา
‎แล้วส่งข้อความให้กับคนเป็นที่คุณรู้จัก
‎ดังนั้นคุณต้องเปิดใจกว้างๆ นะครับ ‎ว่าคนที่ผมสัมผัสได้อาจเป็นใครก็ได้
‎- ค่ะ ‎- วันนี้คุณได้เอาสิ่งของอะไรมาด้วยไหมครับ
‎เอามาค่ะ
‎เยี่ยมเลย
‎โอเค
‎อเดล
‎โอเค เยี่ยมเลย
‎อเดล
‎ไม่เกี่ยวกับของชิ้นนี้ ‎ผมอยากจะพูดถึงครอบครัวคุณ
‎คนที่คุณรู้จัก ผมสัมผัสได้ถึงคุณยายคนนึง
‎ที่ดูจะมีอายุอยู่จนอายุแก่มาก
‎นี่เราพูดถึงระดับปู่ย่าตายายเลยนะครับ
‎คุณมีสมาชิกในครอบครัวที่อายุมาก
‎และอยู่จนแก่มากๆ ‎และเป็นผู้หญิงในครอบครัวไหมครับ
‎ฉันไม่รู้ว่าจะนับว่าแก่มากไหมนะคะ
‎ครับ คือใครเหรอ
‎แปลกจัง ‎สงสัยนะว่ามันเกี่ยวกับที่ที่เราอยู่หรือเปล่า
‎แปลกมาก สถานที่นี้ ‎มีความรู้สึกที่แปลกไปจากพลังงานของคุณ
‎แน่นอนว่าเราอยู่กันที่บ้าน
‎ที่ไม่ใช่บ้านคุณเหรอ
‎- ไม่ใช่ค่ะ ‎- ไม่ใช่บ้านคุณนะ
‎ใช่ เพราะผมไม่…
‎- พลังงานของบ้านมันแตกต่างออกไป ‎- ค่ะ
‎บ้านนี้เป็นของเพื่อนฉัน มิเชล
‎เธอมีสวนหลังบ้านที่เงียบสงบ
‎เข้าใจละ
‎บางทีคนคนนี้อาจไม่ได้มาเพราะคุณนะ
‎โอเค ผมจะไปต่อนะ
‎โอเค ผมสัมผัสได้ถึงการเสียชีวิตก่อนวัยอันควร
‎ผมต้องพูดถึงมัน และนี่น่าจะเป็นผู้ชายครับ
‎เวลาที่คนเสียชีวิตตอนอายุ 75 ถึง 85
‎- นั่นถือว่าถึงวัย มันปกติ ‎- ค่ะ
‎คนคนนี้ที่ผมจะพูดถึง เสียชีวิตเร็วกว่านั้น
‎และเขายังไม่ได้ใช้ชีวิตเต็มที่
‎- มีผู้ชายคนไหนที่เกี่ยวข้องกับของพวกนี้ไหมครับ ‎- ค่ะ
‎ตอนที่เขาเสีย เขาอายุเท่าไรครับ
‎อีกสองวันจะครบ 15 ปีค่ะ
‎สิบห้านะครับ เขาดีใจมากที่คุณมา
‎เพราะเขาสื่อถึงความรู้สึกโล่งใจ
‎เหมือนว่าเขาอยากจะเชื่อมต่อกับคุณ ‎เขาพูดถึงอะไรสองสามเรื่อง
‎โอเค แปลกมาก
‎เขาพูดถึง "หนึ่งเดียวคนนี้" เรื่อยๆ เลย
‎โอ้! ฉันเคยพูดแบบนั้นกับเขาค่ะ
‎- ครับ ‎- เขาจะเขียนโน้ตไว้ให้ฉัน
‎หรือไม่ฉันก็เขียนไว้ให้เขา เป็นโน้ตแปะไว้
‎- ครับ ‎- นั่นเป็นอะไรที่…
‎- และฉันจะลงท้ายว่า "รักนะ หนึ่งเดียวคนนี้" ‎- ครับ
‎เขาแสดงภาพที่เกี่ยวกับการศึกษา ‎ให้ผมเห็นเยอะมาก
‎แต่เขารู้สึกแตกต่างจากเด็กคนอื่นๆ มาก
‎ผมรู้สึกว่าเขามีความเป็นอัจฉริยะเลยนะ
‎เหมือนตั้งแต่อายุน้อยๆ
‎ก็คิดแล้วว่า "จะไปเรียนต่อที่ไหนดี"
‎"นี่จะเข้ามหาลัย…" มีความทุ่มเทมากๆ
‎- ค่ะ ‎- เข้าเค้าไหมครับ
‎ใช่เลยค่ะ เขาเคยมาบอกฉันตอนอายุเก้าขวบว่า
‎"แม่ ผมจะเข้าเยลนะ"
‎- เขาอยากจะเป็นวิศวกร ‎- ครับ
‎- ลูกชายคุณชื่ออะไรครับ ‎- โทมาริ
‎- โทมาริ เอไลจาห์
‎โอเค ผมพยายามถามเขาว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‎โอเค ผมจะขีดเส้นใต้นี่ไว้ก่อน
‎เราจะดูว่ามันพอจะช่วยได้ไหมนะ แปลกมาก
‎โอเค ตอนที่เขาเสียชีวิต ‎คุณไม่ได้อยู่ด้วยเหรอครับ
‎- ค่ะ เขาอยู่ที่ต่างประเทศ ‎- โอเค
‎โอเค ต่างประเทศ… ‎โอ้ เข้าใจละ เขาอยู่ที่ต่าง…
‎ต่างประเทศ
‎ยังไม่ต้องบอกอะไรมากนะครับ ‎แต่ตอนที่เขาเสียมีคนอยู่กับเขาเยอะไหมครับ
‎ค่ะ
‎ผมสัมผัสได้ว่า ‎ปฏิกิริยาจากคนรอบๆ เขาในตอนนั้น
‎มันรู้สึกไม่เป็นผู้ใหญ่
‎เกือบจะเหมือนวิธี ‎ที่เด็กๆ รับมือเวลาที่เกิดเรื่องร้ายขึ้น
‎คนที่อยู่กับเขาอายุน้อยกว่าเหรอครับ
‎ค่ะ
‎เขาส่งความรู้สึกของการตะเกียกตะกายออกมา
‎เวลาที่ผมเห็นความตะเกียกตะกาย ‎ปกติมันแปลว่า
‎"ฉันอยู่นี่" แล้วคนอื่นก็วิ่งหนีไป
‎ไม่อยากจะอยู่ในที่ที่พวกเขาอยู่ ‎คุณรู้ไหมครับว่ามีคนหนีไปหรือเปล่า
‎- ค่ะ ‎- เพราะผมรู้สึกเหมือน…
‎- ทุกคนเลย ‎- ทุกคนเหรอครับ โอเค
‎- เสียใจด้วยนะครับ ‎- ค่ะ
‎ที่ผมรู้สึกคือมันเกิดขึ้น…
‎แล้วเราไม่รู้จะรับมือยังไง
‎- ทุกคนไปกันคนละทิศละทาง ‎- พวกเขาทิ้งเขาไว้จนผ่านไปอีกวันนึง
‎พระเจ้า วันถัดมาเลย
‎เสียใจด้วยนะครับ
‎ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก
‎มันเหมือน… ผมไม่รู้ว่าคืออะไร
‎เหมือนกับเวลาปอดมันหมดลม
‎แต่ผม…
‎เหมือนหายใจเข้าปอดและหายใจออกไม่ได้
‎พอจะทราบไหมว่าในสถานการณ์ของเขา ‎มีปัญหาเรื่องการหายใจไหม
‎ค่ะ
‎ผมว่าถึงตรงนี้ ‎คุณน่าจะเล่าให้ผมฟังได้แล้วครับว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เขาจมน้ำค่ะ
‎- เขาจมน้ำเหรอ ‎- ค่ะ
‎ครับ
‎การทัศนศึกษาที่กลายเป็นฝันร้าย ‎เมื่อมีวัยรุ่นคนหนึ่งเสียชีวิต
‎โทมาริไปทัศนศึกษา ‎กับโรงเรียนมัธยมปลายค็อบบ์ที่เบลิซ
‎เหล่านักเรียนเพิ่งเดินทางไปถึง
‎และก่อนจะเข้าโรงแรม
‎ก็พักเล่นที่แม่น้ำไซบันก่อน
‎โทมาริติดกล้องโกโปรไว้กับตัว
‎ซึ่งจับภาพเหตุการณ์ทั้งหมด
‎รวมทั้งตอนที่เขาจมน้ำเอาไว้ได้
‎พวกเขาบอกฉันว่าไม่มีใครเห็นว่า ‎เกิดอะไรขึ้นกับโทมาริ
‎แต่ภาพในกล้อง
‎ฉันเห็นคนอย่างน้อย 15 คนมองมาที่เขา
‎ถ้าคุณได้เห็นวิดีโอนั่น มันรู้สึกเหมือนกับว่า
‎คุณได้มองผ่านสายตาเขา เขาติดกล้องไว้ตรงนี้
‎และคุณเห็นว่าเขาหันไปมา
‎ฉันเห็นเขาขอความช่วยเหลือ
‎ร้องขอให้คนช่วย "ช่วยด้วย!"
‎เขาแตะตัวใครบางคนถึงสองครั้ง ‎แต่พวกเขาก็ปัดมือเขาทิ้ง
‎พวกเขาปัดมือเขาทิ้ง
‎ขอแค่มีใครสักคนเอื้อมมือมาก็พอ
‎แต่พวกเขาก็ไม่ได้ทำ
‎ครับ
‎และฉันก็ได้แต่คิดว่า ไม่มีใครพูดอะไรเลย
‎เด็กๆ ที่อยู่รอบตัวเขาไม่ไปบอกผู้ใหญ่
‎- ครับ ‎- แต่พวกผู้ใหญ่ก็ไม่รู้ว่าเขาหายไป
‎นั่นก็อีกเรื่องนึง พวกเขาไม่รู้ว่าเขาหายไป
‎และพวกเขาก็กลับไปยังที่พัก
‎โดยที่ไม่รู้เรื่องนั้น
‎การจัดการกับเรื่องทั้งหมดนี้
‎ทำให้ฉันรู้สึก
‎ว่าพวกเขาไม่เห็นค่าชีวิตของลูกชายฉัน
‎ฉันอยากจะบอกว่า ‎"ไม่นะ เขาเป็นคนพิเศษมาก"
‎เขาอาจจะไม่พิเศษสำหรับคุณ แต่ว่า…
‎เขาเป็นโลกทั้งใบของ…
‎เขาแค่…
‎เขาพูดถึงความรับผิดชอบ
‎และผม…
‎มันมีความรับผิดชอบที่สำคัญ ‎ที่พวกเขาควรจัดการให้ดี
‎แต่ก็ไม่เป็นแบบนั้น
‎- และผมว่าจะไม่มีใครมารับผิดชอบ ‎- แน่นอนค่ะ
‎และมันเป็นเรื่องน่าอึดอัดใจ ‎นอกเหนือจากปฏิกิริยาของทุกคนแล้ว
‎มันยิ่งใหญ่กว่าเรื่องของคนที่อยู่ที่นั่นในวันนั้น
‎มันน่าอึดอัดใจจริงๆ
‎เขาอยากให้คุณรู้ว่า ‎เขาไม่ได้โกรธคนที่หนีไป
‎คนที่ไม่ได้ทำอะไรทั้งที่ควรจะทำ
‎- ค่ะ ‎- แต่… เขาไม่อยากให้คุณโกรธ
‎เขารู้สึกว่าชีวิตของคุณยังอีกยาวไกล
‎และยังมีเรื่องดีๆ ให้พบเจออีกมาก
‎เขาไม่อยากให้การตายของเขา ‎นิยามชีวิตเขาในสายตาเรา
‎- ค่ะ ‎- นะครับ
‎เขาโอเคครับ
‎ได้ยินแบบนั้นก็ดีใจค่ะ
‎ก่อนการใช้จิตสัมผัสวันนี้
‎ฉันรู้สึกว่า ฉันแค่พยายามคาดเดา
‎ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับโทมาริบ้าง ‎หลังจากเขาจากไป
‎แต่การได้รับคำยืนยันแบบนั้น ‎มันช่วยปลอบใจได้มากเลยค่ะ
‎ฉันมั่นใจว่าวันนี้ฉันได้สื่อสารกับลูกชายฉัน
‎ผมมีเรื่องจะบอกคุณครับ
‎- บอกมาเลยค่ะ ‎- เมื่อกี้มันหนักหน่วงมากเลย
‎ค่ะ
‎ผมต้องบอกคุณเรื่องนี้นะ ‎คุณรู้จักเจ้าของบ้านหลังนี้ไหมครับ
‎- ไม่ค่ะ มันเป็นบ้านของเพื่อนเธอ ‎- โอ้!
‎ตอนที่ผมกำลังเชื่อมต่ออยู่ ‎ผมก็สัมผัสได้ถึงการเชื่อมต่อ
‎กับบ้านหลังนี้แบบบางๆ ครับ ‎เป็นคนที่เสียไปตอนอายุมาก
‎ที่ผมสัมผัสได้ตอนนั่งรถมาที่นี่
‎คนคนนั้นเกี่ยวข้องกับบ้านนี้ ‎ผมมั่นใจว่าแม่ของพวกเขาเสียชีวิตไป
‎แม่พวกเขาพยายามสื่อจิตออกมา ‎จากหน้ากระท่อมเล็กๆ นั่นน่ะ
‎แล้วคุณผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ยอมเลิกราเลย
‎เธอพยายามสื่อจิตถึงผม และก็ส่งข้อความสั้นๆ
‎แต่สำคัญมาด้วย
‎โอเค ลิซ่า
‎ไปเชิญผู้หญิงเจ้าของบ้านออกมาข้างนอกหน่อยสิ
‎และไปทางที่จอดรถนะ โฮเซ่มากับฉันทีค่ะ
‎ไปเตรียมกล้องสองตัวนั้นมา
‎- เราเพิ่งเชิญเธอออกมานะคะ ‎- ครับ
‎- เธอขอใส่มาสก์เอาไว้ ‎- ได้ครับ
‎เว้นระยะห่างหน่อยนะคะ
‎ครับ สวัสดีครับ เป็นยังไงบ้าง
‎สบายดีมากๆ เลยค่ะ
‎ดีครับ
‎ฉันชื่นชมผลงานคุณมากเลย
‎- ฉันศรัทธาทั้งหมดนี้เต็มร้อยค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎ผมกำลังใช้จิตสัมผัสให้ลูกค้าอยู่ทางนั้น ‎และผมก็พยายามเชื่อมต่อกับคนรู้จักเธอ
‎แต่แล้วก็มีคุณผู้หญิงแสนน่ารักคนหนึ่ง ‎มาหาคุณน่ะ
‎มันแปลกมาก เพราะเธอน่ารักมากๆ เลยครับ
‎- ดูจะเสียชีวิตตอนอายุมาก ผอมๆ หน่อย ‎- ค่ะ
‎- เธออยากจะเชื่อมต่อกับลูกสาว ‎- นั่นแม่ฉันเองค่ะ
‎เธออยากให้คุณรู้น่ะ เธอให้ผม…
‎- เห็นกระท่อมนั่นไหมครับ ‎- ค่ะ
‎ตอนที่ผมเดินผ่าน เธอก็…
‎ตอนที่แม่มาที่นี่ แม่ถ่ายรูปที่ตรงนั้นค่ะ
‎เธอเอาเครื่องประดับจุกจิกมาให้ผมดู
‎ผมไม่รู้ว่าเธอชอบอะไรพวกนั้นหรือเปล่า
‎แต่ผมสัมผัสได้ว่าเธอดูสวยเลิศเลยนะครับ
‎แม่ชอบเครื่องประดับค่ะ ‎เป็นของสีแสบๆ ดูไม่แพงอะไร
‎แต่แม่ชอบมัน ใช่เลยค่ะ คุณพูดถูกเป๊ะ
‎และเธอก็เอาแต่สื่อถึงตัวเอ็มให้ผมเห็น
‎ฉันชื่อมิเชล ‎และมีลูกชายสองคนชื่อไมเคิลกับแมทธิว
‎เข้าใจละ ตลกมากเลยล่ะครับ
‎เพราะเธอดูจะภูมิใจและอยากอวด
‎เรื่องยิ่งใหญ่ที่ลูกชายคุณทำ
‎- เธอมีความสุขมากๆ ‎- พระเจ้า!
‎และเธอก็พูดถึงการเข้ารับการผ่าตัด
‎และมันทำให้ร่างกายทรุดลง
‎- และก็ต้องทำอะไรมากมาย ‎- ใช่ค่ะ
‎การผ่าตัดเป็นเรื่องใหญ่ เพราะเราไม่ทันตั้งตัว
‎เราไม่มีทางเลือก ถ้าไม่ผ่าตัดแม่ก็คงไม่รอด
‎เราหวังว่าการผ่าตัดจะช่วยแม่ได้
‎มันยืดเยื้อไปยาวแปดสัปดาห์
‎ใช่ครับ เพราะเธอสื่อถึงความสงบ ‎ในตอนที่เธอจากไปนะ
‎เหมือนการผ่าตัดเป็นตัวเร่ง
‎- ใช่ค่ะ นั่นคือจุดเริ่มต้น ‎- แล้วทุกอย่างก็แย่ลงจากตรงนั้น
‎เธอน่ารักมากเลยล่ะครับ ‎เธออยู่กับคุณด้วย และเธอก็สบายดี
‎- พระเจ้า ‎- เธอน่ารักมากจริงๆ
‎- ผมอยากพาเธอกลับบ้านด้วยเลย ‎- แม่น่ารักมากค่ะ
‎- ขอบคุณมากนะคะ ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎- ขอบคุณค่ะ บ๊ายบาย ‎- โชคดีครับ
‎นี่ ผมชนะพนันนะ
‎- จริงเหรอ ‎- คนแม่มาหาด้วย
‎แต่ไม่ใช่แม่ของลูกค้านะ ‎เป็นของเพื่อนเธอที่เป็นเจ้าของบ้าน
‎- พระเจ้า ‎- ครบหมดในวันเดียว
‎- แม่ติดหนี้ผมสิบเหรียญ ‎- ให้ตายสิ
‎- เอาล่ะ พร้อมแล้ว ‎- ไปกันเถอะ
‎ผมไม่ได้เจอลุงกับป้ามาสักพักแล้ว ‎เพราะผมไม่ค่อยได้ไปแฮนฟอร์ดเท่าไร
‎มันไม่ใช่สถานที่ที่มีความทรงจำแสนสุขสำหรับผม
‎- หวังว่าพวกเขาจะมีคำตอบนะ ‎- ใช่
‎หรืออย่างน้อยก็เล่าอะไรให้ฟังได้
‎ผมกลับมาเพราะผมอยากจะรู้
‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของแม่ผม
‎การที่ผมกับแม่ค้นพบเรื่องนี้
‎ได้รู้ว่าสเตลล่าไปเอาตัวแม่ผมมาได้ ‎เพราะอะไรสักอย่าง
‎คือผมไม่เข้าใจว่าทำไม…
‎ฉันแค่รู้ว่าแม่ออกจากบ้านไป ไปที่ลุยเซียนา
‎และพอแม่กลับมา ก็มีเทเรซ่ามาด้วย
‎- เราเลยเดาไปว่าเธอคลอดเทเรซ่ามา ‎- ครับ
‎- และนี่คือน้องสาวเรา ‎- ครับ
‎เทเรซ่าไปตรวจดีเอ็นเอ และผลออกมาว่า
‎แม่ฉันไม่ใช่แม่เธอ
‎พีทกับฉันช็อกกันมาก เพราะแบบว่า…
‎เราโตมาด้วยกัน เธอคือ…
‎เธอคือน้องเรา
‎มันตลกดี เพราะเราโตมาด้วยกัน
‎และเธอก็ตัวขาว
‎แล้วเราก็ไม่เคยเอะใจเลย
‎ก็เทเรซ่าเกิดมา แม่ผมก็เคยคบคนขาว
‎และผมไม่เคยสงสัยอะไรเลย ‎เพราะมันไม่มีอะไรน่าสงสัย
‎แม่ดูจะมีเหตุผลให้เอาตัวเธอมา ‎แต่แม่ไม่เคยบอกว่ามันคืออะไร
‎และเราก็ไม่รู้เลย
‎และแม่ก็ไม่เคย ‎ร่วมกิจกรรมโรงเรียนอะไรของเราเลย
‎- ไม่เคยพาเราไปหาหมอ หมอฟัน ‎- ไม่มีเลย
‎ผมปกป้องเทเรซ่า เพราะเธอคือน้องสาวผม
‎และใครปกป้องคุณคะ
‎เฟลิเซีย
‎ใช่ เฟลิเซีย
‎พี่เฟลิเซียปกป้องผม
‎พี่เขาอยู่ตรงนั้น ผมว่าถ้าไม่มีเฟลิเซีย
‎ผมคงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้
‎ผมรู้ว่าลุงผ่านอะไรมาบ้าง
‎ผมแค่อยากทำความเข้าใจ
‎ว่าจุดไหนที่เป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตลุงเหรอครับ
‎ฉันว่ามันคงเป็นตอนที่…
‎คงจะเป็นตอนที่ฉันเข้าคุกน่ะ
‎(ตอนเทเรซ่าอายุ 13 ปี สเตลล่าถูกจับ…)
‎(ฐานฆาตกรรมเจ้าของโมเต็ลฟาวเลอร์)
‎(ปีเตอร์อายุ 18 ปี ถูกตัดสินจำคุก ‎ในข้อหาร่วมลงมือกระทำความผิด)
‎ฉันกำลังมีอนาคตที่ดีนะ
‎ฉันอยากจะเป็นตำรวจ
‎ในปีแรกผมได้ออกใบสั่ง
‎และก็ไปทำงานในการแข่งฟุตบอล
‎ผมชอบมาก ผมอายุแค่ 18 ปีกับไม่กี่เดือนเอง
‎ก่อนที่แม่จะพรากทุกอย่างที่ผมต้องการ
‎และอนาคตของผมไป
‎ผมฝันอยากจะเป็นตำรวจและมีครอบครัว
‎และก็เกษียณและมีความสุขกับ…
‎มีความสุขกับหลานๆ
‎(นางสเตลล่า เนสต์เล ‎มีความผิดจริงโทษฐานฆ่าเหยื่อสองราย)
‎(หนุ่มวัย 18 ปีช่วยแม่ฝังศพที่โมเต็ล)
‎(แม่และลูกชายต้องโทษจำคุก ‎ในข้อหาฆาตกรรมสองศพที่โมเต็ลฟาวเลอร์)
‎การให้ลุงปีเตอร์ไปที่โมเต็ล ‎อาจช่วยเยียวยาจิตใจเขาได้
‎ผมหวังว่ามันอาจช่วยให้เขาได้พบกับความหลุดพ้น
‎อาจได้มองเห็นอะไรใหม่ๆ
‎(ปีเตอร์ไม่ได้กลับไป ‎ที่สถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมมาแล้ว 44 ปี)
‎ผมสงสัยมาตลอดว่าการมาที่แห่งนี้จะเป็นยังไง
‎นี่คือสถานที่เกิดเหตุ
‎ผมประหม่ามากจริงๆ
‎ที่แห่งเดียวพลิกครอบครัวหนึ่ง ‎ให้กลับตาลปัตรไปตลอดกาล
‎และมันก็ส่งแรงกระเพื่อมต่อมาอีกหลายรุ่น
‎คนรู้กันว่ายายผมเป็นใคร ‎และผมก็โดนล้อเพราะเรื่องนี้
‎คนจะล้อว่า "ยายแกเป็นฆาตกร"
‎มีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นมากมาย
‎ที่นี่แหละ
‎ตั้งแต่เด็ก ผมต้องฝันร้าย ‎และได้ยินเสียงน่ากลัวดังมาจากอีกห้องหนึ่ง
‎เพราะตึกชั้นเดียวนี้มาตลอด
‎มันเป็นแผลใจสำหรับเด็กคนนึงมากครับ
‎และตอนนี้เมื่อผมได้จ้องมองมัน ‎มันก็ดูเหมือนที่ผมเคยเห็นในฝันร้ายนั่น
‎ผมเริ่มรู้สึกเวียนหัว
‎ขนาดผมยังรู้สึกหนักหน่วงขนาดนี้ ‎คิดไม่ออกเลยว่าลุงปีเตอร์จะเป็นยังไง
‎- ให้ตายสิ ‎- ว้าว
‎ว้าว
‎ตรงนี้แหละ ใช่เลย นี่คือที่เกิดเหตุล่ะ
‎ว้าว
‎ผมหลับอยู่ที่บ้าน และแม่ก็โทรมา
‎และบอกว่าให้ผมไปที่ฟาวเลอร์
‎ที่แม่ทำงานอยู่
‎บอกผมว่ามีอะไรจะให้ผมดู
‎- และ… ‎- เธอบอกลุงแบบนั้นเหรอ
‎- "ฉันมีอะไรจะให้แกดู" ‎- ใช่ เหมือนเป็นเรื่องธรรมดามาก
‎ให้ตายสิ
‎แล้วข้างๆ ออฟฟิศ
‎แม่ก็พาผมไปดูศพของจอห์นและจูดี้
‎(จูดี้เป็นเจ้าของโมเต็ล จอห์นเป็นแฟนของเธอ)
‎มีศพสองศพมัดอยู่ในห้องแคบๆ
‎ผมเห็น…
‎เลือดไหลออกมาจากหัว จากตรงนี้น่ะครับ
‎แล้วผมก็เห็นหน้าพวกเขา
‎แม่เล่าว่ามีคนเม็กซิโกสี่คน
‎มาฆ่าจอห์นกับจูดี้
‎และถ้าผมไปแจ้งตำรวจ พวกนั้นก็จะฆ่าผม
‎และครอบครัวผม
‎แล้วผมกับแม่ก็ลากศพไป
‎ไปข้างหลังทีละศพ
‎ผมว่าแม่วางแผนจะฆ่าเจ้าของ
‎และยึดโรงแรมมาไว้เอง
‎มองในมุมอื่นๆ มันมีเหยื่อสองราย
‎แต่ถ้าคิดดีๆ แล้ว ลุงเองก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน
‎ผมเชื่อใจแม่ คุณเชื่อฟังพ่อแม่คุณ
‎ไบเบิลเขียนไว้แบบนั้นนี่ครับ ‎ผมก็รู้แค่นั้นแหละ
‎และผมก็เชื่อตามนั้นสนิทใจ ‎นี่ ครอบครัวผมกำลังเดือดร้อนนะ
‎และผมก็พร้อมทำทุกอย่าง ‎เพื่อปกป้องครอบครัวผม
‎มีอะไรที่ลุงอยากบอกพวกเขาไหม
‎คิดอะไรขึ้นมาบ้างไหมครับ
‎มีสิ ฉันอยากบอกจอห์นกับจูดี้ว่าฉันขอโทษจริงๆ
‎กับเรื่องที่เกิดขึ้นน่ะ ‎เพราะพวกเขาไม่สมควรเจอแบบนี้เลย
‎- ฉันยังโชคดี เพราะฉันยังมีชีวิต ‎- ใช่ครับ
‎- จอห์นกับจูดี้เขาน่าสงสารเพราะไม่มีสิทธิ์นั้น ‎- ครับ
‎แต่ในเมื่อเธอสามารถติดต่อกับทางนั้นได้
‎เธอรู้สึกอะไรบ้างไหม
‎แบบพลังงานของจอห์นกับจูดี้น่ะ
‎ผมแค่รู้สึกหนาวมากกว่าน่ะครับ บอกตามตรง
‎มันหนาวมากเลย
‎แต่ผมสงสัยมาตลอดว่า ‎ถ้าได้มาที่นี่จะเป็นยังไง
‎และผมไม่คิดว่าคนน่าสงสารที่ต้องตายที่นี่
‎ยังคงอยู่ตรงนี้หรือติดอยู่ตรงนี้หรอกครับ
‎พวกเขาอยู่ห่างไกลออกไป
‎ผมโล่งใจที่ไม่ได้สัมผัสถึงอะไร
‎ถ้าสัมผัสได้ขึ้นมา ‎ผมคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไง
‎ผมจะบอกดีไหม หรือจะไม่บอกดี
‎มันเป็นเรื่องซับซ้อนมากน่ะครับ
‎ในกรณีนี้ ผมขอเป็นผู้สังเกตการณ์ดีกว่า
‎การได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก ‎มันรู้สึกเหนือจริงมากครับ
‎นี่เป็นเรื่องราวในครอบครัวผมมาตลอด
‎แต่ผมไม่เคยได้ฟัง ‎ลุงปีเตอร์พูดหรืออธิบายมันมาก่อน
‎- ลุงก็รู้ดี ‎- ใช่ นายรู้อะไรไหม
‎ที่แห่งนี้มีความเป็นตำนานในตัวมัน
‎ผมจินตนาการมันออกมาเหมือนกับปีศาจ
‎ผมมีเรื่องละอายมากมาย
‎และผมรู้ว่าแม่ผมเองก็มีเรื่องละอายมากมาย ‎เกี่ยวกับที่แห่งนี้ แต่ว่า…
‎ตอนที่ผมยืนอยู่ตรงนี้ ผมปล่อยวางมันไป
‎และผมหวังว่าลุงปีเตอร์เอง ‎ก็จะปล่อยวางมันได้เช่นกัน
‎และแม่ผม และคนอีกหลายต่อหลายรุ่น
‎ที่ได้รับผลกระทบจากเรื่องที่เกิดขึ้นตรงนี้ด้วย
‎ให้ตายสิ รู้สึกเหมือนไปทำให้ ‎ตัวเองรู้สึกปั่นป่วนไปหมดจนแบบ…
‎ฉันต้องไปหาจิตแพทย์แล้วล่ะ ‎แต่มันหนักหน่วงมากเลย
‎ตอนนี้ฉันต้องกลับบ้าน มองตาแม่
‎แล้วก็คงร้องไห้น้ำตาแตกเพราะสงสารแม่น่ะ
‎และมันก็… มีเรื่องให้คิดเยอะมากเลยล่ะ
‎- เป็นยังไงบ้างครับ ‎- พระเจ้า ดูลูกสิ
‎- ขอกอดหน่อยครับ ‎- โธ่ แม่ภูมิใจในตัวลูกจริงๆ ไทเลอร์
‎ผมแค่เศร้ากับทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‎แต่สำหรับแม่ผม ‎ที่ผมว่ายังทำใจกับเรื่องนี้ได้น้อยที่สุด
‎- เอาเป็นว่าแม่ขอโทษนะ ‎- ผมรู้ครับ
‎ยังไงซะ วันนี้ก็เป็นวันที่หนักหนาสำหรับลูก
‎ถึงทุกวันนี้มันก็ยังเป็นความลับ
‎ที่แม่บอกว่าจะบอกผม ‎ตอนที่แม่กำลังจะตายเท่านั้น
‎และผมนึกไม่ออกเลยว่าเรื่องพวกนั้นคืออะไร
‎จากที่ผมได้ยินเรื่องวันนี้จากพี่ๆ ของแม่
‎เขาต้องเครียดมากแน่ๆ คิดภาพเด็กอายุ 18 สิ
‎แล้ววางแผนอนาคตว่าชีวิตจะไปทางนึง
‎นอกจากจะไม่มีพ่อแม่คอยชี้นำแล้ว
‎สเตลล่ายังทำให้เขาตกอยู่ในอันตราย
‎มันมีแต่ความไม่สนใจทุกรูปแบบเลย
‎และบ้านเราไม่เคยมีอาหาร
‎เราไม่เคยมีอะไรกิน และแม่ก็ไม่รู้จะทำยังไง
‎กายล์มีงานทำ เขาเป็นคนเฮงซวยก็จริง
‎แต่เขาทำงานตลอด บางครั้งก็ควงสองงาน
‎ครับ
‎คนที่ฉันคิดว่าเป็นพ่อ
‎น่าแปลกดีที่เรามีตาสีน้ำตาลกลมโตเหมือนกัน
‎คนชอบบอกว่า "เธอหน้าเหมือนพ่อเลย"
‎และฉันได้ยินแบบนั้นซ้ำไปซ้ำมา ‎ฉันเลยคิดจริงๆ ว่าฉันเป็นลูกเขา
‎และเขาทำร้ายเราทุกคน
‎เพลง "อ็อบเซส" ของมารายห์ แครี่ ‎มันหลอนในหัวผมมากเลย
‎และผมว่าเธอมีเสียงน่ารำคาญนะ
‎แต่ผมก็ยังฟังเพลงเธอ
‎- ไม่รู้มันเป็นอะไร ‎- คุณไม่ชอบ…
‎ใช่ เธอต้องทำแก้วจานชามแตกหมดแน่
‎ไม่รู้สิ แต่ก็ยังฟังอะ สงสัยเพราะเป็นเกย์มั้ง
‎ผมว่าเกย์เหมือนถูกลิขิตมา ‎ให้ชอบมารายห์ แครี่น่ะ
‎- เหมือนอยู่ในสายเลือด ‎- จริงเหรอ
‎ฮอร์โมนในมดลูกที่ทำให้เราเป็นเกย์น่ะ ‎ผมว่าเธอเป็นสาเหตุนะ
‎- น่าจะแพร่ออกมาช่วงคริสต์มาส ‎- อ๋อ
‎ชอบที่นี่จัง มันผ่อนคลายดีนะ
‎เหมือนจะนั่งเล่นตรงนี้ได้ มีอะไรเหรอ
‎- ล้อเล่นหรือเปล่า ‎- อะไร
‎- สวัสดีครับ ‎- อ๋อใช่
‎- ว้าว ‎- เป็นยังไงครับ
‎สบายดีครับ ดีใจที่ได้เจอคุณ
‎ดีใจที่ได้เจอคุณครับ
‎- ดีใจที่ได้เจอครับ ‎- ยินดีที่ได้เจอครับ
‎- ขอบคุณที่เชิญผมมานะครับ ‎- บ้ามากเลย
‎ผมอยากฟังว่านี่เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย
‎ผมเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับมาปีกว่าครับ
‎สุดยอดเลย
‎และมันไม่ง่ายเลยด้วย
‎ครับ วันนี้คุณคาดหวังอะไรไว้ครับ
‎- ไม่คาดหวังอะไรเลยครับ ‎- นี่เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์สินะครับ
‎- ครับ เซอร์ไพรส์มาก ‎- ครับ
‎ครับ ผมดีใจที่ได้มาที่นี่นะ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ไม่เป็นไรเลย
‎ผมขอเวลากับตัวเองเดี๋ยวนะครับ ‎ผมจะนั่งสมาธิ
‎แล้วดูว่าสัมผัสอะไรได้บ้าง โอเค
‎มีคนคนหนึ่งที่ผมสนใจนะ
‎ที่ผมว่าไม่ใช่ครอบครัวทางสายเลือด
‎เป็นคนที่ไม่เกี่ยวพันทางสายเลือดกับเรา
‎ที่ผมต้องบอกว่าเป็นคนสำคัญ
‎ผมสัมผัสได้ว่าคนคนนี้อยู่ระดับเดียวกัน
‎เวลาที่สัมผัสได้แบบนั้น มันมักจะแปลว่า
‎ถ้าเป็นคนในครอบครัว ‎ก็เป็นพี่น้อง ลูกพี่ลูกน้อง อะไรทำนองนั้น
‎ถ้าไม่ใช่คนในครอบครัว ‎ก็อาจจะเป็นคู่ชีวิต เพื่อนอะไรทำนองนั้นได้
‎และดูเหมือนมันจะสำคัญมาก ‎ตั้งแต่ที่ผมนั่งลงเลย แต่ว่า…
‎มันน่าสนใจมากครับ
‎เสียไปก่อนวัยอันควร ‎ผมสัมผัสได้ถึงการเสียก่อนวัยอันควรนะ
‎นั่นแปลว่าเขาเสียชีวิตก่อนที่จะทันได้แก่ตัว
‎เหมือนผมอยู่นี่ แล้วก็จากไป มันดูรวดเร็วมาก
‎มันดูจะไม่ใช่เรื่องของโรคภัย
‎ไม่ใช่อะไรที่เราเตรียมตัวไว้ก่อน
‎คุณมีคนรู้จักที่เสียไปก่อนวัยอันควรไหมครับ
‎ผมเคยมีคนที่เป็นคู่ชีวิต ‎ที่จากไปก่อนวัยอันควรครับ
‎โอเค ชีวิตคนเราต้องพบเจออะไรหลายอย่าง
‎และตอนที่คนคนนี้ตาย
‎มันดูเหมือนอะไรจะเข้าที่เข้าทางอย่างมาก
‎ในที่สุด และผมได้ยินคำว่า "ในที่สุด"
‎มันเป็นเรื่องแปลกมาก
‎โดยไม่ต้องบอกอะไรมาก ‎คุณช่วยอธิบายเรื่องนั้นนิดนึงได้ไหมครับ
‎ผมรู้สึกเหมือนกำลังเดินวนไปมาเลย
‎ผมเคยเป็นทหาร ประจำการที่ค่ายเลอจูน
‎อยู่เลียบชายหาดที่วิลมิงตัน นอร์ทแคโรไลนา
‎- แคโรไลนา ‎- และผมก็ได้เจอคนคนนี้
‎และเราก็เข้ากันได้ดีมาก
‎ผมขออนุญาตหยิบโน้ตที่จดไว้ ‎ตอนที่ผมนั่งรถมาที่นี่หน่อย
‎ผมขอหาก่อนนะครับ ‎เพราะผมสัมผัสได้ถึงคำว่า "แคโร"
‎เห็นไหม "แคโรไลนา"
‎น่าสนใจดีที่คุณบอกว่า "แคโรไลนา"
‎ครับ เราเจอกันที่นั่น เราอยู่ที่นั่น
‎เราจะไปต่อกันเลยนะครับ ยังมีเรื่องอื่นอีกมาก
‎เขาชื่ออะไรนะครับ
‎เขาชื่อเจมี่ครับ
‎- แต่เขาใช้ชื่อกลางมากกว่า ‎- โอเค
‎ชื่อกลางเขาคือดูวาน
‎ผมว่าจะถามคุณอยู่เลยว่ามีใครชื่อ "เจ" ไหม
‎แต่ผมรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ‎แล้วผมก็เขียน "เจ" ไว้
‎ประมาณ "เจม" ไว้ตรงนี้ ‎ผมถึงได้สับสนไงครับ
‎ในโลกนั้นแต่ละคนก็มีวิธีสื่อสารต่างกันไป
‎บางคนก็เข้าใจง่าย บางคนก็ยากหน่อย
‎เราจะไปต่อกันเลยนะครับ
‎ตอนที่เขามา ผมสัมผัสถึงอะไรบางอย่างได้ตลอด
‎มันคือความรู้สึกไม่อยากให้คนรอบตัวเจ็บปวด
‎ตอนที่เขาเสีย
‎เป็นความรู้สึกรุนแรงมาก ‎เดี๋ยวนะครับ มีบางอย่างกับเรื่องนี้
‎เหมือนว่า "ฉันไม่อยากให้…"
‎รู้ใช่ไหมครับว่า ‎คนจะมีความทรงจำสุดท้ายเกี่ยวกับบางคน
‎และมันจะฝังใจมาก
‎แล้วเวลานึกถึงคนคนนี้ ก็จะนึกถึงแต่เรื่องนี้
‎เขาส่งความรู้สึกทำนองว่า ‎"ไม่ ผมเป็นมากกว่านั้น" มาให้ผม
‎สายสัมพันธ์ ความรัก ‎มันเหมือนผมไม่อยากให้เรื่องพวกนั้น
‎ถูกถ่ายทอดออกมาด้วยภาพเลวร้ายภาพเดียว
‎นั่นคือสิ่งที่ผมจะอธิบายสิ่งที่ผมสัมผัสได้
‎ผมต้องลงไปให้ลึกกว่านี้ ‎แม้ว่ามันจะเจ็บปวดก็ตาม
‎แตกหัก
‎ผมสัมผัสได้มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ‎และมันอธิบายยากมากๆ
‎แต่คุณพอจะรู้ไหมว่ามีอะไรแตกหักบ้างน่ะครับ
‎ครับ มันเป็นวันเกิดผม
‎เราลงไปนอนเล่นริมสระส่วนกลางอพาร์ตเมนต์
‎ที่ผม… ที่เราเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่
‎เขากำลังอาบแดด นอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ
‎แล้วก็พูดว่า "เหมือนจะมีอะไรมารับฉันเลย"
‎ผมก็แบบ "อะไรนะ"
‎แล้วเราก็หัวเราะกัน ผมนอนอยู่ข้างเขา
‎มีลมพัดมาวูบนึง
‎แล้วร่มริมชายหาด เสามัน
‎ก็ล้มใส่เราทั้งคู่
‎มันเจาะทะลุหัวเขา
‎มันโดนตรงส่วนที่อ่อนนุ่มที่สุด
‎ที่หมอบอกผมนะครับ ‎มันเป็นสมองส่วนที่อ่อนนุ่มที่สุด
‎ผมเสียใจด้วยครับ
‎และเขาก็เสียวันถัดมา
‎ผมเสียใจมากๆ มันเป็นอุบัติเหตุที่หายากมาก
‎- ผมปวดใจแทนคุณจริงๆ เสียใจด้วยนะครับ ‎- ครับ
‎และผมเจ็บปวดที่ต้องพูดถึงมัน
‎ผมเสียใจที่คุณต้องเจอเรื่องแบบนี้
‎เพราะมันเป็นความรู้สึก…
‎อารมณ์ผมมันแบบ
‎พวกเขารู้ว่ามันไม่ค่อยเป็นแบบนี้นะครับ ‎แต่อารมณ์ผมมันปั่นป่วนมาก
‎นี่เป็นอะไรที่ผมอยากจะคุยกับคุณใหม่อีกทีหลัง
‎เพราะผมรู้สึกว่าวันนี้ผมดึงมันออกมาได้ไม่หมด
‎เราจะได้คุยกันอีก ผมจะหาเวลาให้ได้
‎ขอกอดหน่อยได้ไหมครับ
‎วันนี้มันยากมากครับ ยากจริงๆ
‎ผมไม่สามารถเชื่อมต่อ ‎ในระดับที่ปกติผมสามารถทำได้
‎เพราะอารมณ์ส่วนตัวผม ‎คอยจะผลักผมขึ้นมา
‎ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเป็นเรื่องเกย์
‎การได้ใกล้ชิดกับใครสักคนแบบนั้น ‎เวลาที่ผมใช้จิตสัมผัสกับคนที่เสียลูก
‎มันโหดร้ายนะครับ แต่ผมไม่เข้าใจ
‎แต่เรื่องนี้ ผมคิดถึงคลินต์ตลอดเวลา
‎และผมก็คิดว่าเขาต้องผ่านอะไรมาบ้าง
‎ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไง ‎ถ้าสูญเสียคนที่รักมากแบบนั้นไป
‎และผมก็อินไปกับมันมากจริงๆ
‎ผมเลย…
‎มันยากจริงๆ ครับ
‎- ไง ‎- เป็นไงบ้าง
‎- ก็ดีนะ นายล่ะ ‎- ก็ดี ว่างไหม
‎ว่างนะ นั่งอยู่เฉยๆ
‎ดีเลย แค่อยากโทรมาบอกรักน่ะ
‎ฉันเพิ่งใช้จิตสัมผัสกับผู้ชายคนนึง ‎ที่เสียคู่รักไปในอุบัติเหตุที่แปลกมากๆ
‎และฉันก็ร้องไห้ตลอดเวลาเลย ‎ฉันไม่เคยร้องไห้ในการใช้จิตสัมผัสนะ
‎คือพวกเขานั่งกันอยู่ริมสระ
‎แล้วคู่เขาก็พูดว่า ‎"ฉันว่ามีอะไรจะมารับฉันนะ"
‎แล้วเขาก็ยังแบบ "อะไรนะ หมายความว่าไง"
‎แล้วจู่ๆ ก็มีลมพัดมา ‎แล้วร่มที่ตั้งอยู่ข้างๆ พวกเขา
‎ก็ล้มใส่เขา ส่วนด้ามร่มน่ะ
‎มันก็เจาะเข้าไปในกะโหลกแฟนเขา ‎แล้วทะลุไปด้านหลังเลย
‎แล้วเขาต้องเห็นทั้งหมดนั่น
‎นี่เกิดเมื่อปี 2008 นะ ‎พวกเขายังแต่งงานกันไม่ได้
‎พวกเขา… ตอนนั้นแฟนเขาอายุยี่สิบกว่าๆ
‎แล้วฉันก็ร้องไห้ไม่หยุด ได้แต่คิดว่า
‎เราไม่มีทางรู้อนาคตเลย
‎แล้วฉันก็อินกับมันมาก
‎ฉันรู้ว่าฉันโทรมาหานายแปลกๆ อีกแล้ว ‎ขอโทษนะ แต่ฉันรักนายนะ
‎และฉันต้องบอกนาย และก็อยากกลับไปหาแล้ว
‎นายเยี่ยมที่สุด
‎ได้เลย รักนะ ไว้คุยกัน
‎- ไว้คุยกัน ‎- โอเค บาย
‎(วาสเกวซร็อก แคลิฟอร์เนีย)
‎- ดีใจที่ฉันได้มากับนายนะ ‎- ฉันก็ดีใจเหมือนกัน
‎ดีใจที่เราได้มาพักผ่อนกันก่อนจะออกเดินทาง
‎ใช่ ได้มาที่โปรดของเราบ้างก็ดีนะ
‎ใช่
‎พร้อมหรือยัง
‎น่องฉันพร้อมสุดๆ เลย เห็นแล้วนี่
‎คนราศีมังกรนี่สายปีนเขาอยู่ละ
‎- ขาแพะ ‎- มีขาแพะอยู่นี่ไง
‎- ระวังหินก้อนนั้นนะ ‎- นั่นต้องโหดแน่
‎- ปีนมาตรงสันเขานี่สิ ‎- โอเค ได้เลย
‎จินตนาการออกไหม ถ้าฉันตายเพราะตกเขาน่ะ
‎"เขาไม่ทันรู้ตัวมาก่อนเลย"
‎วันนี้มันอากาศดีมากเลยนะ
‎ใช่ วิวสวยเนอะ
‎"เขาจะขอแต่งงานเหรอ"
‎- "ถึงได้พาฉันมาที่นี่" ‎- "จะขอแต่งเหรอ"
‎- อยากได้แฟลชม็อบหน่อย ‎- แฟลชม็อบ
‎เราคุยกันแล้วนะ ‎นั่นคือวิธีขอแต่งงานที่ห่วยที่สุดเลย
‎ขอในร้านแต่งงานคืออันดับหนึ่ง
‎แฟลชม็อบนี่อันดับสองตามมาติดๆ
‎- ฉันว่าฉันไม่ได้ขอนายหรอก ‎- ไม่อะ
‎- คิดว่านายจะขอฉันมากกว่า ‎- โอเค
‎แต่ไม่กดดันนะ
‎นายอยากโดนขอแต่งงานเมื่อไหร่เหรอ
‎ไม่กดดันนะ
‎แล้ว… เวลานายหลับตา ‎นายคิดภาพคนรักเอาไว้ยังไง
‎ขี่ม้าเหรอ ทำไมพูดงั้นเนี่ย
‎แต่นายคิดภาพฉันไว้… แบบคุกเข่าเหรอ
‎- แบบนั้นเหรอ ‎- ไม่อะ
‎ไม่เหรอ เวลาที่คนแต่งงาน ‎แบบปุบปับนี่เรียกอะไรนะ
‎- ที่รีบแต่งเพราะท้องน่ะ มันเรียกว่า… ‎- ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
‎วิญญาณทั้งหลาย ช่วยหน่อยเร็ว ‎หนีตามกัน เราจะหนีตามกัน
‎- หนีตามกัน ใช่เลย ‎- ใช่แล้ว
‎ตอนฉันอายุ 27 ปี ชีวิตฉันพลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง
‎ฉันสูญเสียคนที่สนิทกับฉันมากไป
‎และฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันต้องการคำตอบ
‎ฉันต้องการความยุติธรรม
‎ก่อนที่แม่ฉันจะตายไปโดยไม่ได้รับคำตอบ
‎ฉันอยากได้ความยุติธรรมให้ครอบครัว
‎ฉันอยากรู้ว่าใครฆ่าน้องฉัน
‎สวัสดีครับ ผมไทเลอร์ ยินดีที่ได้พบครับ
‎- ยินดีที่ได้พบคุณค่ะ ‎- ยินดีที่ได้พบคุณครับ
‎- ที่นี่ก็สวยมากด้วยนะครับ ‎- สวยมากค่ะ
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะร้องไห้แต่ต้นนะคะ
‎ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร ‎ผมดีใจที่ได้มาที่นี่
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่จะเกิดขึ้นจริงๆ
‎ครับ ผมยินดีเลย
‎ระหว่างที่เราใช้จิตสัมผัสกันวันนี้
‎- ทุกคนสามารถเข้ามาได้นะครับ ‎- ค่ะ
‎หวังว่าเราจะได้เชื่อมต่อกับคนที่คุณหวังไว้
‎- หวังว่านะคะ ‎- ระหว่างทางมาที่นี่ผมสัมผัสอะไรได้เยอะเลย
‎เราจะคุยกันเรื่องนั้นด้วยนะครับ
‎- ช่วยได้มากเลย ‎- พระเจ้า
‎- คุณรู้ดีว่าผมใช้สิ่งของได้ด้วย ‎- ค่ะ
‎- คุณมีของมาด้วยไหมครับ ‎- มีค่ะ
‎- มันใหญ่หน่อยนะคะ ‎- ไม่เป็นไรครับ ได้แน่นอน
‎ไม่มีปัญหาเลย
‎- ก่อนจะเริ่มกัน คุณชื่ออะไรครับ ‎- ทามาร่าค่ะ
‎โอเค แค่นั้นพอครับ ทามาร่า
‎ขอผมตั้งสมาธิก่อน
‎โอเค ผมจะจับมันหน่อยนะครับ
‎ผมอยากเริ่มจากผู้ชายคนนี้ที่เข้ามา
‎ก่อนที่ผมมาที่นี่ ผมสัมผัสได้ถึงผู้ชายรุ่นเดียวกัน
‎และเวลาที่สัมผัสได้ถึง "คนรุ่นเดียวกัน"
‎แปลว่าคนคนนั้นเป็นคนที่จากไปก่อนวัยอันควร
‎คนที่น่าจะมีชีวิตอีกยืนยาว
‎อ้างไว้แบบนั้นแบบนะครับ แต่ตอนที่เข้ามา
‎เขามาพร้อมผู้ชายที่แก่กว่า
‎ที่ผมว่าผมต้องเน้นไว้หน่อย
‎พวกเขาเข้ามาพร้อมกัน
‎คนหนึ่งดูจะเสียชีวิตในวัยอันสมควรกว่า
‎เขาเข้ามาพร้อมอีกคนที่เสียไปก่อน
‎และพวกเขาเชื่อมโยงกับของชิ้นนี้
‎น่าสนใจมากครับ
‎มีรายละเอียดหลั่งไหลเข้ามามากมาย
‎พวกเขาให้ผมเน้น ‎เรื่องทุกสิ่งที่คุณทำมาเพียงลำพัง
‎เรื่องภาระบนบ่าคุณ
‎การต้องแบกรับทุกอย่างเพียงลำพัง
‎พวกเขาอยากให้คุณรู้ว่า คุณไม่ได้ตัวคนเดียว
‎พวกเขาอยากให้คุณกินดีอยู่ดี
‎อยากให้คุณสบายดี
‎ผมอยากจะทำความเข้าใจมัน ‎ปกติเวลาคนเข้ามาพร้อมกันแบบนี้
‎พวกเขาจะมีสายสัมพันธ์กัน
‎ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมจะลองดูต่อไปนะครับ
‎แล้วว่ากัน เดี๋ยวนะครับ
‎มีผู้ชายคนที่อายุน้อยกว่า ที่เสียไปก่อนวัยอันควร
‎และก็มีผู้ชายที่แก่กว่าที่มาพร้อมกัน
‎ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นพ่อ
‎หรือยังไง แต่พวกเขามาเป็นคู่ครับ
‎ตอนพวกเขาเข้ามา ‎พวกเขาอยากให้ผมเน้นว่ามาด้วยกัน
‎มันเลยดูจะเป็นเรื่องสำคัญมาก
‎และทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ
‎ผมพยายามจะแยกเขาออกจากกัน ‎แต่พวกเขาก็เข้ามาพร้อมกันตลอดเลย
‎ไม่เป็นไรครับ ผมแค่อยากจะรู้ว่าอีกคนคือใคร
‎- คุณรู้ไหมครับว่าเขาสูญเสียคนที่เป็นเหมือนพ่อ… ‎- พ่อเขาค่ะ
‎เข้าใจละ น้องหนึ่งคน
‎และก็พ่อ ผมจำกัดวงได้ละ
‎นั่นใช่คนที่คุณอยากเชื่อมต่อด้วยไหมครับ
‎- ค่ะ ‎- โอเค
‎พวกเขาให้ผมพูดถึงสัญลักษณ์ของ "บอกลา"
‎แต่พูดถึงการที่ไม่สามารถบอกลาได้ ‎อย่างที่สมควรทำ
‎คุณพอจะรู้จักเหตุการณ์ไหน ‎ที่เราไม่ได้บอกลากันไหมครับ
‎- เขาพูดไม่ได้ค่ะ ‎- เข้าใจแล้วครับ
‎เขาทำให้ผม…
‎ผมพยายามหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขานะ ‎เขาโชว์ให้ผมเห็น…
‎ถึงอวัยวะส่วนต่างๆ เริ่มล้มเหลว
‎พ่อฉันเสียไปตอนตุลาคมปี 2019
‎เขาเสียชีวิตเพราะอะไรครับ
‎คุณเพิ่งบอกไปว่าเขาเสียเพราะอะไร
‎ถูกเผงเลยค่ะ อวัยวะเขาล้มเหลว
‎พ่อฉัน… ดื่มเหล้าค่อนข้างหนัก
‎เข้าใจแล้วครับ เขาบอกว่ามีบทสนทนา
‎ในห้องของเขา
‎ที่ดูจะเป็นเรื่องอ่อนไหวที่จะคุยต่อหน้าใครสักคน
‎ผมไม่รู้ว่าคือเรื่องอะไร คุณพอจะ…
‎เป็นแบบนั้นเลยค่ะ
‎ป้าฉันเอง เรากำลังคุยกันเรื่องการยื้อชีวิตเขา
‎หรือจะถอดเครื่องช่วยหายใจ
‎ป้าฉันเป็นคนบอกว่า ‎"อย่าคุยต่อหน้าพ่อแกเลย"
‎- ครับ ‎- "เขายังได้ยินเราอยู่"
‎แล้วเราก็ออกจากห้องไปคุยกันต่อ
‎- และเขารู้ครับ ‎- ว้าว
‎และเขาก็ได้ยิน และก็รู้ ‎และเขาก็โอเคกับมันนะ
‎นั่นมอบโอกาสให้เขาได้รู้ว่า ‎"โอเค ได้เวลาที่ฉันจะต้องไปแล้ว"
‎และมันทำให้จิตใจเขาสงบ ‎เขาเองก็ไม่ชอบอยู่ในร่างกายตัวเอง
‎ฉันคุยกับเขาคืนก่อนหน้านั้นแค่สองคน
‎และถึงแม้เขาจะขยับไม่ได้ ‎ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง
‎แต่ว่าก็มีน้ำตาไหลออกมาค่ะ
‎และฉันก็คิดว่า "นั่นพ่อกำลังจะบอกว่า
‎'อย่าทำนะ' งั้นเหรอ"
‎"หรือว่าพ่ออยากจะสื่อว่าพ่อโอเคกับมัน"
‎ครับ
‎และฉันดีใจจริงๆ ที่คุณบอกว่า
‎- มันเป็นทางเลือกที่ดีแล้ว ใช่ครับ ‎- มันเป็นทางเลือกที่ดีแล้ว
‎ครับ นอกจากพ่อแล้ว
‎เป็นความรู้สึกของ… คือการเสียชีวิต ‎มันไม่มีทางมีเวลาเหมาะหรอกนะครับ
‎- แต่มันจะมีระดับที่ยอมรับได้ ‎- ค่ะ
‎กับน้องชายคนนี้ มันเหมือนกับว่า ‎"ตูม มันถูกโยนโครมใส่เราเลย"
‎- ค่ะ ‎- ผมขออธิบายแบบนั้นแล้วกัน
‎มันมีแง่มุมแบบนั้นอยู่
‎เขาให้ผมพูดถึง… ขอผมอธิบายหน่อยนะครับ
‎เป็นผู้ชายที่แข็งแรงมากๆ
‎ตอนที่ผมสัมผัสได้ ‎เขาดูจะมีความป้องกันตัวเองสูง
‎- แบบว่า "ฉันต้องปกป้องตัวเอง" ‎- ค่ะ
‎แล้วผมว่าเขาดูจะ
‎เสียใจกับบางเรื่องที่เขาหาเรื่องใส่ตัว
‎และตอนที่เขาเข้ามา ‎เขาตระหนักได้ถึงความรู้สึกนี้ดี แบบว่า
‎"มันโง่มากเลยที่ไปคบคนพวกนั้น"
‎เป็นเรื่องแบบนี้ และเขาก็พูดถึง
‎ผู้คนรอบตัวเขา
‎และผมว่าเขารู้ดีนะ มันน่าอึดอัดใจมาก
‎เพราะผมรู้ว่าในใจลึกๆ แล้ว
‎นี่มันไม่ใช่สถานการณ์ที่ดีนัก
‎แต่ผมไม่รู้จะออกมาจากมันได้ยังไง ‎และมันก็น่าสนใจทีเดียวครับ
‎ให้ตายสิ
‎เขาไม่ควรไปอยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ
‎พูดไปอาจจะแปลกๆ นะครับ
‎แต่มันมีบางมุมที่แบบว่า "ไม่ควรไปอยู่ที่นั่น"
‎ผมไม่รู้ว่าทำไมเรื่องนั้นถึงได้รู้สึกรุนแรงมาก
‎เขาอยากปกป้องเราค่ะ
‎- ครับ ‎- เขาไม่อยากให้เรารู้
‎- ว่ามันเกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น ‎- ผมเชื่อครับ
‎เวลาที่คนถามว่า "เกิดอะไรขึ้น"
‎- ฉันไม่รู้เลยจริงๆ ค่ะ ‎- ครับ
‎ฉันไม่รู้จะบอกคนอื่นยังไง ฉันไม่รู้
‎กลุ่มแก๊งที่เขาคบค้าด้วย
‎ใช่ครับ นั่นคือสิ่งที่ผมรู้สึกได้
‎ถ้าเขาเลือกได้อีกครั้ง ‎เขาคงจะเปิดใจมากกว่านี้
‎ลดกำแพงลงกว่านี้
‎โอเค
‎ผมจะสื่อไปตามที่ได้รับมาเลยนะครับ
‎มันมีการพูดถึงเรื่องการเสียชีวิตของเขา
‎เกี่ยวกับช่วงเวลา
‎ตั้งแต่ตอนที่เกิดบางอย่างขึ้น ‎ไปจนถึงตอนที่เขาตาย
‎ผมต้องพูดให้ชัดเจน ‎เขาไม่ได้โชว์ให้เห็นภาพตอนที่เขาเสียชีวิต
‎ดูเหมือนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันกะทันหันมาก
‎แต่ผมไม่ได้บอกว่ามันเกิดขึ้นในพริบตาเดียว
‎มันมีแง่มุมที่บอกประมาณว่า
‎พระเจ้า ผมไม่อยากพูดแบบนี้เลย ‎แต่เวลาน่ะครับ
‎เวลาเกิดอะไรขึ้นกับใครสักคน ‎เวลาเป็นสิ่งสำคัญมาก
‎เราต้องโทรเรียกตำรวจ เรียก 911
‎เราต้องรีบให้พวกเขาได้รับการรักษา
‎แต่มันมีความล่าช้าอยู่
‎และผมไม่รู้ว่าทำไม
‎แต่มันมีความรู้สึกของการล่าช้ากว่าจะได้รู้
‎ล่าช้ากว่าจะได้รับการรักษา
‎เหมือนมีคนที่ลงมือให้เร็วกว่านี้ได้ แต่ไม่ทำ
‎และผมมั่นใจเลย ‎ผมรู้ว่ามันอาจไม่ตรงกับเรื่องที่คุณรู้
‎แต่ผมได้รับข้อความนี้ไม่หยุด ‎เวลาเป็นสิ่งสำคัญมาก
‎เข้าเค้าไหมครับ
‎ไม่เป็นไรครับ
‎ฉันน่าจะทำอะไรสักอย่าง
‎น้องชายฉันเสียไปวันที่ 19 สิงหาคม 1999
‎เขาถูกฆ่าด้วยการยิงปืนเข้าที่ศีรษะ
‎เขาหายตัวไป
‎- ฉันน่าจะตอบสนองให้เร็วกว่านั้น ‎- มันเป็นเรื่องปกติครับ
‎ตอนที่น้องฉัน… ตอนที่เรารู้ว่าเขาหายตัวไป
‎แม่ฉันบอกว่า "ไม่ได้ข่าวจากน้องเลย"
‎และฉันก็คิดว่า "เขาไม่เป็นไรหรอก"
‎แบบว่า "ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาหรอก ‎เขาสบายดีน่า"
‎แล้วก็เริ่มมีป้ายประกาศคนหายแปะทั่วไปหมด
‎ตอนนั้นฉันยังอยู่จอร์เจีย ‎เพราะฉันไม่อยากเชื่อ
‎ฉันไม่อยากจัดการเรื่องนี้
‎ฉันเลยรู้สึกผิดมากๆ
‎ว่าฉันน่าจะรีบขึ้นเครื่องเที่ยวบินแรกที่มี
‎ไปที่มิลวอกี้
‎หนึ่งเลยคือไปอยู่ปลอบใจแม่
‎สองคือได้ช่วยอะไรบ้าง
‎ฉันพอจะรู้บ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‎จากการได้คุยกับคนนู้นคนนี้ ‎และอาจจะได้ลงมือทำอะไรบ้าง
‎ครับ
‎ฉันเสียใจที่ไม่ได้ร่วมกลุ่มค้นหา
‎ที่ฉันน่าจะไปเป็นแนวหน้าด้วยซ้ำ
‎โอเค
‎หนึ่งในสิ่งที่ผมสัมผัสได้นะครับ
‎คือจุดที่เขาเสียชีวิตกับจุดที่พบร่างเขา
‎มันเกิดขึ้นแล้วถูกย้ายไปอีกที่หนึ่ง
‎คุณพอจะทราบเรื่องนี้ไหมครับ
‎ตรงเป๊ะเลยค่ะ
‎- ครับ ‎- เขาถูกฆ่า
‎- แล้วเอาศพไปทิ้ง ‎- ครับ
‎คนละที่กัน
‎คนละที่กัน และเขารู้ว่า…
‎มันไม่มีทางออกจากสถานการณ์นั้นได้
‎ไงครับ
‎นึกอะไรออกเหรอครับ
‎มันเหมือนกับว่าเขา…
‎รู้ว่าเขาจะตายวันนั้น
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร