BİR NETFLIX DİZİSİ
Olay yeri burası.
Bir şey hissediyor musun? Bir şey belirdi mi?
Evet.
Çok yoğun.
Kurbanın annesi acı çekiyor.
Korkunç bir şekilde oğlunu kaybetti.
Neler olduğunu öğrenmeyi hak ediyor.
Amacım olayı aydınlatmak ve cevap bulmak.
Bu sayede yaralarını sarıp hayatına devam edebilir.
Vur kaç olayı olduğunu hissediyorum.
Olay başka yerde olmamış. Ceset buraya atılmamış.
Öyle bir şey değil.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM RUS RULETİ
Panik atak geçirmek üzereyim.
Yanımdan vızır vızır geçen arabalar yüzünden
vefat ettiği ana gitmiş gibi hissettim.
Evet.
Müzik dinliyor muydu acaba?
Dikkati dağılmış gibi diyebilirim.
-Evet. Tamam. -Annesine sormam lazım.
Yürürken müzik dinleme alışkanlığı var mıydı?
Kesin bildiğim bir şey var. Fail bunu yaptığını biliyor.
Ona çarpan kişi bunu illa görmüştür.
Kaza gibi görünse de
bunu yapan kişi kurbanın hayatını hiç umursamamış.
Yoluna devam etmekten çekinmemiş.
Bu iğrenç bir şey.
Hem de nasıl. "Arabayı kenara çekmeyeceğim." demiş.
-Evet. -"Umurumda değil."
Bu bilgi çok yardımcı olacak.
-Annesiyle konuşabileceğim. -Evet.
Bakalım ne belirecek.
-Harika. -Beni buraya getirmen iyi oldu.
Aaron'ın annesiyle görüşeceğim.
Olay yerindekinden farklı bir şekilde oğluyla bağ kurmayı umuyorum.
Acılı bir anne.
Oğlunun vefatına yol açan gizemli durumlar olsa da
yardıma ihtiyacı var. Emin olmaya, tekrar bağ kurmaya ihtiyacı var.
POLİS BUGÜNE DEK AARON'IN ÖLÜMÜNDE BİR KUSUR OLUP OLMADIĞINI TESPİT EDEMEDİ.
SORUŞTURMA DEVAM EDİYOR.
-Sonucu haber veririm. -Peki.
-Görüşürüz. -Teşekkürler.
Teşekkürler.
Bu sayfayı hiç kapatamayacağım için Robin'i tuttum.
Huzur ve adalet istiyorum.
Bu işin faillerinin kısmen de olsa…
…yaptıklarının sorumluluğunu almasını istiyorum.
Merhaba. Ben Tyler.
Nasılsın?
Sorun değil. Sarılalım. Seni anlıyorum.
-Bu gerçek olamaz. -Biliyorum. Yoğun hisler yaşıyorsun.
Sorun değil. Nasılsın?
-Tanrım. -Memnun oldum.
Yoğun hisler yaşıyorsun. Sorun değil.
-Sorun değil. -Oturmalıyım.
-Oturalım. -Tanrım.
Tabii, buraya oturabiliriz. Seni rahat ettirelim.
Burada olmak bir zevk.
Teşekkürler.
Bazen insanlar eşya getirir, onlara dokunmamı ister.
-Eşya var mı? -Evet.
-Getirir misin? -Tabii, olur.
-Harika. Bayıldım. Çok güzel. -Kravat.
Teşekkürler. Çok hoş.
Şuraya koyayım. Defalarca dokunabilirim.
Bağ kurmama yardımcı oluyor.
-Ne çıkacak göreceğiz. -Tamam.
Seni biraz bilgilendireyim çünkü bugün ne yaptığımı bilmiyorsun.
Oğlunun vefat ettiği olay yerine gittim.
Bunu yaşadığın için çok üzgünüm.
Bir şey hisseder miyim diye bakmaya gittim.
Bolca sevgi hissettim.
Başına gelenler onu tam yansıtmıyor.
Bugün birçok kişinin belirdiğini söylemeliyim.
Peki.
Anne tarafınla bağ kurarken
o taraftan birçok kişinin geldiğini görüyorum.
Birlikteler, mutlular. Oğlunla birlikteler.
Bu soru tuhaf gelebilir
ama anne tarafında adı tekrarlanan bir kadın var mı?
"I" harfli iki ad var.
Bildiğin iki "I" harfli ad var mı? Ne olduğunu söyler misin?
-Iris. -Tamam. Diğeri?
Iris.
-Iris ve Iris. -Çifte Iris demek.
Bu yüzden çifte "I" gördüm.
-Çok tuhaf. Farklı gösterildiler. -Tanrım.
Birkaç şey var. İki tane sekiz bağlantısı var.
Sorun değil. Sekiz görüyorum.
Defalarca sekiz görüyorum.
Sekiz rakamı genelde yaşı işaret eder
ama garip bir şekilde Ağustos ayını da işaret edebilir.
Bu, aile içinde önemli.
-Mantıklı mı? -Evet.
Aaron'ın doğum tarihi 08.08.1995.
Sürekli sekiz rakamını görüyorum.
-Direksiyon başında sekiz görüyorum. -Anladım.
Beliriyor.
Geldiğinde beni güldürmeye çalışıyor.
Komik yüz ifadeleri yapıyor. Geldiğinde bir keyif hissi mevcut.
-Kocaman gülümsüyor. -Oğlum.
-Gülümsemene benziyor. -Evet.
Birine benzeyecek olsa sana benzemek istermiş.
"Birine benzeyeceksem anneme benzemek şereftir." diyor.
-Yavrum benim. -Evet.
Ayrıca "Karıncayı bile incitmem. Öyle biri değilim." diyor.
Benimle şakalaşıyor. Bazı hayvanları kurtarmış.
Küçük bir kedimiz var. Adı Hippi. Ona bayılırdı.
-Evet. -Hippi'ye bayılırdı.
-Onunla ilgilenirdi. -Kesinlikle.
İki köpeği kurtardık.
Sonra üçüncüyü, kardeşlerini de aldık.
-Evet. -Peki.
Babasıyla ilgili bir mesajı var ama bunu dikkatli okumalıyım.
Evet.
Tek başına çok şey yaptığını biliyor.
Biri sana zeytin dalı uzatıp daha çok yardımcı olabilirmiş.
Biraz geri adım atmış.
Babası şu an Filipinler'de yaşıyor ve onu evlatlıktan reddetmişti.
Anladım.
Birçok şeyi tek başıma yapmam gerekti.
Evet. Sinirli değil ama durumun farkında.
Ona hep kanat germişsin.
-Hep. Hâlâ öyleyim. -Ona hep kanat germişsin.
Hayatımdaki en değerli insanı kaybettim.
Biricik oğlumu.
Kimseye bir zararı olmadı. Herkesi sevdi, herkes için dua etti.
Onu kaybettim. Hayatıma onsuz devam edeceğimi düşünmek zor.
Birçok planımız vardı.
Oğlumu en son gece geç vakitte gördüm.
Geç vakte dek çalışıyordum. Eve geldiğimde keyfim yoktu.
Açıkçası keyfim yoktu.
Merdivende peşimden gelip "Öpeyim." dedi.
Hep beni kaldırıp öperdi ama keyfim yoktu. Sonra şöyle yaptım…
Bu Aaron'ın ilk ve son öpücüğü oldu.
Bunu bilmiyordum.
Belirdiğinde
birkaç şey söz konusu.
Bugün olay yerindeyken… Bunu hassas bir şekilde halletmeliyim.
-Ama sana karşı dürüst olacağım. -Evet, lütfen.
Olay yerine gittiğimde
bunun büyük bir sürpriz olduğunu fark ettim.
Anlık bir durumdan bahsediyorum. Görünüşe göre bu anlık bir durummuş.
Her nedense ne olduğunu göremedim.
Sanki arkamda kalmış gibiydi.
Bunu söylemem garip gelebilir ama oradayken
önümden ziyade arkamı hissettim.
Sırtım ağrıdı. Bel kemiğimi hissetmeye başladım.
Yani bu olay çok hızlı gerçeklemiş.
Böyle olacağını gerçekten bilmemiş.
Bu yoldan defalarca geçmiş.
Daha önce de bu yolu kullanmış.
Aynı zamanda bu yolun tehlikeli olduğunu biliyormuş.
Bu çok ilginç.
O yolda dikkatli olması konusunda daha önce uyarılmış.
-Mantıklı mı? -Evet.
Bende şöyle bir intiba bırakıyor…
O yola gereğinden fazla yakınmış.
Onun dışında gürültü dikkatimi dağıtıyor.
Bunu sormalıyım. Yürürken müzik dinler miydi?
-Dinlerdi. Dinlememesini söylerdim. -Peki. Sana şüpheli gelen şey ne?
Bunu konuşalım.
-Bence ona tuzak kuruldu. -Peki.
Birisi bir yıl önce ona aynı şeyi yapma tehdidinde bulundu.
Davayı ilk aldığımda, dosya önüme geldiğimde
bir ırkçılık durumu olduğunu hissettim.
O an böyle bir durumun belirmesi ilginçti.
Evet, bir dava dosyası vardı.
Bunun düşünülmesi
ve dile getirilmesi gereken bir durum olduğunu biliyordum.
Ama herhangi bir suçlama, yargılama veya öfke imaresi göstermiyor.
Genelde insanlar hedef alındığında, öldürüldüğünde
hemen çıkıp "Bak, bunu bana şu yaptı." derler.
Ama birinin oğlunu hedef aldığını,
böyle bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Bu işin faili onu tanımıyormuş. Bana öyle gelmiyor.
Yoluna devam ettiği için bu olayda büyük bir gaddarlık var
ama çabuk vefat ettiğini kabul ediyor.
Kolay ölmeme veya acı çekme durumu olmamış.
Bağışlayıcı bir havada. Öfkeli değil.
Ruhu özgür. Öfkeli değil.
Bu olaya takılı kalmamış. Bunu yapanı bulma konusunda ilerleme kaydedeceğiz.
Uzun vadede adalet yerini bulacak.
O böyle düşünüyor ama öfkeli değil.
Öfkeli değil. Bununla barışık.
Olay daha çok taze ama zamanla buna alışacaksın.
Kulağındaki ses olarak çok yardımcı olacak.
-Tanrım. -Kulağındaki ses olacak.
Bu sayede onunla hep bir bağın olacak. Aynı şey değil, biliyorum.
-Ona sarılmayı çok istiyorsun. -Evet.
Tekrar bir araya geleceğinizi bil.
Bu dünyada yapacağın birçok güzel iş var.
Bu bir veda değil. Tekrar görüşeceksiniz.
Yaptığı medyumluk sayesinde bir yıl üç hafta sonra umutlarım yeşerdi.
-Evet. -İlk kez yüzüm güldü.
-Güzel. -İçim rahatladı.
Bana gelip umut, sevgi, keyif vermesine çok ihtiyacım vardı.
Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim Tyler. Teşekkürler.
Teşekkürler.
Dolu doluydu.
Sevgi dolu olduğu ruhundan hissediliyordu.
Onu yarı yolda bırakmadığın için çok müteşekkir.
-Evet. -Dinle.
Sen olmasan bu mümkün olmazdı.
Teşekkürler. Ona benim veremeyeceğim bir şey verdin.
Polis, devlet ona bunu veremedi. Kimse de veremezdi. Ne olduğu önemsiz.
-Bunu kimse yapamaz. -Harika. Teşekkürler.
Akşamımın büyük bir kısmını mesaj aramakla geçirdim.
Karanlık bir odada aynaya bakıp meditasyon yapıyorsunuz.
Bugüne hazırlanmak için öyle yaptım. İlginç şeyler gördüm.
Orada biri belirdi. Ne çok genç ne de çok yaşlı.
Orta yaşlı biri.
Gerçekleştiği zaman sebebiyle trajik bir olay.
Yüzünde kıllar vardı. Bıyığı ve sakalı olan birini gördüm.
Korkunçtu. Aynaya bakmanın, aynadan okumanın böyle bir yanı var.
İnsanı şoke ediyor çünkü gerçekten aynada bir şey görüyorsunuz.
Bunu sevmiyorum.
Şu an beliren şeyler var. Araba anahtarı sesi duyuyorum.
Tamam. Bunun anlamı ne?
Bilmiyorum. Duyduğum ses bu. Araba anahtarı. Bilmiyorum.
-Gelmene çok sevindik. -Harika.
Şeftali var.
Georgia'da masada şeftali olur. Şeftalili buzlu çay, şeftalili turta var.
Karınca kocaman.
Görüyor musunuz? Doğa belgeseli gibi.
O da şeftali istiyor.
-Sorun değil. Kylie sensin. -Evet, benim.
-Senin adın ne? -Kathy.
-Eşya getirdiniz mi? -Getirdim. Al.
-Tamam, bu bende duracak. -Peki.
Karalayıp ne çıkacağına bakacağım. Beliren her şeyi aktaracağım.
Tamam. Onu anladık.
Tamam, gel. Seni bekliyorum.
Bugün birileri gelir sandım ama gelmediler.
Bugün buraya gelebilir dediğiniz biri oldu mu?
-Bu seansa mı? Evet. -Tamam. Gelmediler.
Gelemediler. Bir kadın mıydı?
-Evet. -O kişiyi vurgulamalıyım.
Tamam.
Pekâlâ. Çok tuhaf. Vefat zamanına göndermede bulunuyor.
Burada çok şey var. Ailede Williams diye biri var mı?
-Bende var. -Sende var demek. Öldü mü?
-Evet. -O hâlde anne ve oğul durumu olacak.
"Williams."
Rakip takımla ilgili bir şaka var. Buna benzer bir şey.
-Tanrım. -Ailede tek.
Bir takımın taraftarı olan bir grup var.
O gruptan farklı birisi. Onunla dalga geçiliyor.
Hepsi Florida Üniversitesindendi.
-Kardeşim ve ben Florida State'te okuduk. -Anladım.
-Gruptan ayrıydık. -Güneyde bu çok önemlidir.
Bayıldım. Anladım.
-William var. -Evet.
Bir de bu adam var. Adı neydi?
-Dennis. -Dennis'i de şuraya yazalım.
William'ı da şuraya. Onları ayıracağım.
Dennis. Bir bakalım.
Tamam. Dennis.
Pekâlâ.
Bazen böyle yapıyorlar.
Vefat ettikten sonra kendini bilme durumu var.
Bazen insanlar açık veya kapalı tabut olmasını seçer.
Ona nasıl bakıldığıyla hatırlanmayı istemiyor.
-Sembolik açıdan yakın bir şey gösteriyor. -Peki.
Öldüğünde ne çok genç ne de çok yaşlıymış.
-Peki. -Daha çok yaşamalıymış.
Dennis kaç yaşında öldü?
-40'larındaydı. -Evet, 40'larında.
Çok tuhaf. Bununla araba anahtarı gösterdi.
-Arabasının anahtarı var mı? -Hayır.
-Arabasının anahtarına ne oldu? -Bilmiyorum.
Niye araba anahtarı çıkıyor bilmiyorum. Gelirken şıkırtısını da duydum.
-Bunu yine konuşuruz. Yazayım. -Peki.
"Araba anahtarı." Pekâlâ.
Birisi var. Ya vücudu çabucak sıvıyla dolmuş
ya da vücudundan sıvıyı tamamen boşaltmamışlar.
-Peki. -Bir şey var.
Her neyse artık, bu şey dolmuş.
Dolmuş ve şey yapamıyor… Şöyle yapıyor…
Elleri göbeğine gidiyor. Şöyle oturuyor.
-Sence Dennis mi? -Bence Dennis.
Pekâlâ.
Saçma gelecek ama komik bir hikâye var.
Şu an mantıklı gelmeyecektir
çünkü birinin bir binadan atlamasıyla ilgili bir hikâye.
Çatıdan yere atlıyor.
Dalga geçmek için bu tuhaf şeyden bahsetmemi istiyorlar.
Böyle belirdi. Bunun anlamı ne?
Oğlu dedelerinin evine gider ve çatıdan atlardı.
Birlikte çatıda otururduk. Dedesi yakalamaya gelince
-kaçar ve atlardık. -Anladım. Çok komik.
Komik bir şekilde yukarı çıkıyor, sonra aşağı atlıyor. Bu, ölüm şekli değil.
Komik bir olay.
-"Kaç!" diyor. -Böyle anımız vardı.
Çocuktu. Dedesi dışarı çıkardı.
Çatıda olmamız yasaktı. Bu yüzden hemen inmek gerekirdi.
Anladım. Böyle bir şey var.
-Bunun şakasını yapıyor. -İnanılmaz.
Sizi neşelendirecek, size komik gelecek şeyleri anlatıyorlar.
Kabullenme var.
Çok iyisin.
Sorun yok. Ben…
-İnanılmaz. -Evet.
Ama
seçici biri. Vefatını anlattırmaya çalışıyorum.
Bir ileri bir geri gidiyor.
Bana şeyi gösteriyor… Tamam.
Pek iyi hissetmiyor.
Bunu konuşmak, anlatmak istemiyor.
-Evet. -Şöyle bir his var…
Bunu söylemeliyim. Silah sesine benzer sesler duyuyorum.
Bu onunla mı ilgili? Tamam, bunu vurgulamam lazım.
Çok ilginç. Kendini ve oğlunu anlattı.
Tuhaf. Pekâlâ. Bir bakayım.
Dennis'in yakınındaki biri kazara kendini vurdu mu acaba?
Bunu söylemek tuhaf geliyor. Bir silah patlıyor.
Bu durumla ilgili bir tuhaflık hissediyorum.
Burada garip bir durum var.
-Evet. -Mantıklı mı?
-Evet. -Çok.
-Üzgünüm. -Hayır, bunun için geldin.
Duyguları açığa çıkarıyorsun çünkü Dennis konusunda haklısın.
-Sorun değil. -Oğlu konusunda da.
Evet, ağır gelen bir durum söz konusu.
Oğluna odaklanacağız.
-Oğlunun adı neydi? -DJ.
-Peki. DJ. -Evet.
-Çatıdan atlayan oydu. -Anladım.
-Bir eşya daha var. -Öyle mi? İyi.
-Bu, DJ için mi? -Evet.
Harika. Tamam. Neler yapabilirim bakayım.
KÖPEK IRKLARI ANSİKLOPEDİSİ
Bu epey zor. Bu gerçekten üzücü.
Her şey beliriyor.
Vefatları hakkında konuşmaktan çekinmeleri genelde şeyi işaret eder…
-Bununla iftihar etmiyorlardır. -Evet.
Öte dünyada utanç yaşamazlar ama şöyle bir his var.
"Tekrar yapma şansım olsa böyle olmazdı. Şundan bahsediyor…
"Yaptığım aptallıktı. Böyle yapmamalıydım."
"Hayatıma son vermek istedim." demiyor.
-Sanki Rus ruletine benziyor. -Teşekkürler.
Bilerek olmamış. Ya dikkatsiz davranmış, ya da bir yanlış yapmış.
Sonra bir şey olmuş.
Her şeye son vermeyi planlamamış olabilirler
ama kendilerini ölümleriyle sonuçlanan bir duruma sokmuşlar.
Bir dikkatsizlik havası var.
-"Böyle istedim." durumu yok. -Kasten.
Evet. Çok mantıklı.
Bununla birlikte, oğlu depresyon geçirmiş.
DJ'den bahsediyorum. Birçok şey var.
Neyiniz olduğunu, ne olduğunu öğrenmek istiyorum.
Peki. DJ kuzenimdi.
Çocukluğumuz birlikte geçti. Sıkı fıkıydık.
Neredeyse yaşıt sayılırız.
Ben üniversiteden mezun olduktan sonra intihar etti.
-Anladım. -Evet. Ani ve trajik bir ölümü olan oydu.
Dediğin gibi bu anlaşılırdı. Niyeti bu değildi.
Sadece kafası karışıktı.
Eline bir şey geçti ve kendisi için son kararı verdi.
Evet. Ailemiz için büyük bir trajediydi.
Evet, kesinlikle.
Ne yazık ki ondan önce ölen kişi babasıydı.
İntihar etti. İkisi de kendini silahla vurdu.
-Anlıyorum. -İkisini de annesi buldu.
-Anladım. -Yani…
Ayrı dönemlerde ayrı olaylar.
-Evet. -Ama…
Evet, annesi çok güçlü biri.
En çok da onun bu seansa katılmasını isterdik.
-Onlara bağlanmana sevindim. -Onu ilgilendiriyor.
Bu harika bilgileri onunla paylaşırız. Bu ona huzur verir.
Güzel. Evet, bence bugün burada olması gereken kişi oydu.
Buna gerek kalmadı.
-Ona iletirsiniz. -Kesinlikle.
Onun aklında hep bu görüntünün kazılı kalmasını istemiyorlar.
-Evet. -Tabii.
Bilhassa Dennis. Ölümünden çok önce bile
fiziksel açıdan iyi olmadığını hissettim.
O şekilde son bulmasaydı bile hayatı yine de son bulacakmış.
-Evet. -Farklı bir şekilde.
Bunu yapmasının mantığı buymuş.
Dennis eşimin kardeşiydi.
Ölümünden sonra otopsi yaptılar.
İntihar ederek ölmeseymiş karaciğer yetmezliğinden ölürmüş.
-Evet, mantıklı. -Evet.
Bir bakıma bunun farkındaymış
çünkü "Ben biliyordum ama başkaları bilsin istemedim." diyordu.
-Evet. Mantıklı. -Zor bir durum.
-Kimse acı çekmek istemez. Zordur. -Evet.
Seanstan önce bazı notlar almamızı istediler.
Gelmesini umduğumuz mesajları yazdık.
-Bunu kimse görmedi. -Evet.
"Çatı" yazdım.
"En sevdiğim kuzen" yazdım.
Florida'yla ilgili de "Irmak" yazdım.
Bunlara da değindi.
Bu benim kozumdu.
"Yapım ekibine bundan bahsetmedim.
Anneme, kimseye bundan bahsetmedim." dedim.
"Çatıyı konuşalım." dedi.
Onlardan güzel bilgiler aldığım için çok mutluyum çünkü burada yoklar.
Ömürleri kısa oldu.
Selam Kylie.
Selam Laurie teyze. Sürekli vurguladığı bir şey vardı.
Bugün burada olmayan üçüncü birinden bahsetti.
Elbette hemen aklımıza sen geldin.
İnanılmaz.
Anahtar şıkırtısından, anahtardan bahsetti.
Bende Dennis ve DJ'e ait üç anahtarlık var.
İnanamıyorum.
İkisi kaç kere anahtar kaybetti hatırlamıyorum.
-Evet. Çok komik. -İnanamıyorum.
-Bende anahtarları var. -Vay be.
Dennis amca kendini kötü hissettiğinde bir şey yapar mıydı,
elini karnına koyar mıydı?
Elini göğüs kafesinin altına, karnına bastırırdı.
Midesinin ekşidiğini, ağrıdığını söylerdi.
-Anladım. -Aklım almıyor.
İnanılmazdı.
Vay canına. Harika.
-İyi bir gün geçirmene sevindim. -Evet. Harikaydı.
Her günün tadının çıkarmaya bak. Neden mi?
-Hayat su gibi akıp gidiyor. -Evet.
Pazartesi ve salı çalışma.
Dışarı çıkıp yürüyüş yapabilirsin.
-Dışarıda kimse yok. -Dışarı çıkmak ilgimi çekmiyor.
Kimse seni rahatsız etmez. Hep yatamazsın.
-Bu sağlıklı değil. -Bahse var mısın?
-Hayır, cidden… -Geziyorum, tuvalete çıkıyorum.
O yatağa yapışacaksın.
-Dinle. -Ciddiyim.
Yatak örtüsüne yapışacaksın. Yatak yaraların çıkacak.
Dinle, sakinleşmelisin.
Yatakta yatamazsın. Sağlıklı değil. Yorgunsun.
-İşin fiziksel, duygusal güç gerektiriyor. -Tuvalete gidiyorum.
Evet. HÖY. HÖY'nin anlamını biliyor musun?
Hiç önemi yok. Tamam mı?
-Dinle küçük hanım. -Evet.
-Seni çok seviyorum Tyler. -Ben de seni.
-Çim makinesindeki adam yakışıklıydı. -Geri döneyim mi?
SANTA CLARITA VADİSİ KALİFORNİYA
Tuvali boyamak için çok teknik bir yol.
Medyumluk işinden sonra doğal süreçler yaşıyorum.
Kendimi enerjiden ve yükten arındırıyor, duş alıyorum.
Banyo olmak iyi geliyor.
Meditasyon yapıyor, resim çiziyorum. Arınmak için tek başıma vakit geçiriyorum.
Bilemiyorum. Bu tablo defalarca boyanacak gibi.
İltihaplı bir popoya benziyor.
Nihai ürün bu. Ateş halkası.
Buna "Ateş Halkası" adını vereceğim.
Kötü olduğu kesin ama bakalım.
Evet, şöyle yapalım.
LOS ANGELES KALİFORNİYA
-Birçok şeyin belirmesi iyiye işaret. -Güzel.
Evet.
-Beyzbol görüyorum. -Sahi mi?
Şey görüyorum…
Ödül görüyorum ama hayattayken alınan ödüller.
Kişi artık hayatta değil ama ödülleri duruyor.
LOS ANGELES MEMORIAL STADYUMU
Vay canına.
Buraya ilk kez mi geldin?
Evet. Çok ilginç. Bugün spor bağlantısı hissettim.
-Vay canına. -İnanılmaz.
Burası çok özel bir yer.
1984 Olimpiyatları'nda önemli bir yeri var.
-Tamam. -Hangi yılda doğdun?
1996. Benden biraz önceymiş.
O ara evrende bir atomdum.
-Evet. Çok güzel bir yer. -Öyle.
Benim için çok önemli biriyle bağ kurmayı umuyorum.
Son birkaç yılım zor geçti.
Kendimi münferit, yalnız hissettim.
O her zaman sohbet edebileceğim biriydi.
Sohbetlerimizi çok özlüyorum.
Başarılarımla gurur duyuyor mu diye merak ediyorum.
Pekâlâ. Bu sabah kalktığımda bunu beklemiyordum.
Çok heyecanlıyım.
Başlamadan önce, adın ne?
-Jeanie. -Jeanie. Tamam, güzel.
-Eşya getirdin mi? -Getirdim.
Harika.
Muhteşem.
Süper. Önce buraya gelirken ne hissettiklerimi anlatayım.
Bir erkeğe dair güçlü bir enerji hissettim.
Bu adam bugün belirip seninle konuşmakta çok kararlı.
"Benim. Buradayım. Onunla konuşacaksın." diyor.
Çok güçlü bir his vardı…
Sanki birinin içeri girip tüm ilgiyi üstüne çekmesi gibi.
Tüm gözler onun üzerinde. Öyle biri.
İlginç bir şey var.
Bugün nerede buluşacağımızı bilmiyordum ama kupalar, dereceler gördüm.
Göreceğimiz şeylerin başarıyla alakalı olduğu izlenimi uyandırdı.
Bir plaket, kupa, madalya kazandıran şeyler yapmış biri
olacağını hissettim. Anlattıklarım onu mu tarif ediyor?
-Evet. -Tamam. Harika.
Bana adının bir şeye verildiğini anlatıyor. Şey gibi değil…
Daha önce üzerinde birinin adı yazan koltuklara oturdum. Öyle bir şey değil.
Gözden kaçıramayacak kadar bariz.
-Öyle tarif edeyim. Mantıklı mı? -Evet.
-Tamam, harika. -Seni etkilemeye çalışıyor.
Anlayacağın ve bağ kuracağın bir şey gösteriyor.
Evet, kesinlikle. Bu onun için çok önemli görünüyor.
İlginç, beklenmedik bir olaydan bahsetmek istiyorum.
Tamam.
Birisi maddi açıdan rahatsa
genelde bir şeyleri yeniler. Yeni şeyler alır, koleksiyonunu büyütür.
"Elimdeki şey çalışıyorsa yenisini almama gerek yok." diyor.
-Ama bir şeyleri saklamış. Mantıklı mı? -Evet.
Maddi açıdan sıkıntısı olan biri değil.
İstese yapabilirmiş ama bana şunu göstermeye çalışıyor:
"Çalışıyorsa yenisini almaya gerek yok."
Beklenmedik bir olay. Çok komik. Mantıklı mı?
Benimle kaç kez bunu konuştuğunu tahmin edemezsin.
Ofisinde modası geçmiş bir kanepesi vardı.
Ona sürpriz yapmak istedim.
Ofisine geldi ve "Kanepem nerede?" dedi.
"Hayır, bak. Yenisini aldık." dedim.
"Senin evine gelip
en sevdiğin terliği yenisiyle değiştirsem ne hissederdin?" dedi.
"Ben de öyle hissettim. Ben bunu seviyorum."
-Sağlamsa dokunma, değil mi? -Evet.
Evet, aynen böyleydi.
Çok komik ve takdire şayan.
Maddiyat düşkünü biri olmadığını gösteriyor.
Böylesi daha kullanışlı. Gerçekten çok ilginç.
Sonra da… Tamam, onu anladım. Onu da.
Peki.
Daha fazla detay almaya çalışıyorum. Buna değineceğiz.
Belirdiğinde şu durum var. Onu öyle tanıyormuşsun ki
başka hiç kimse ona bu kadar yakın değilmiş.
Bana bir ceviz gösterdi. Onu kırdın. Cevizi kırdın. İçine girdin.
Çok komik. Belirdiğinde pek çok insan için çok şey ifade ettiğini hissettiriyor.
Ama sen ciğerinin içini biliyormuşsun.
Birçok açıdan savunmasız olduğunu düşünüyor.
Bu konuda seni takdir ediyor.
Onun her şeyiymişsin
çünkü ısrarcı bir şekilde beliriyor. "Bu benim biriciğim." diyor.
Çok tatlı. Buna bayıldım.
Bana ömrünün son altı ayından bahsediyor.
-Tamam. -Şey istememiş…
Hayal kırıklığı.
Nasıl dile getirsem bilmiyorum.
Yarım kalan işlerini tamamlamadığını düşünüyor.
Bu yüzden üzgün.
Sürekli "Şansım olsa tekrar yapardım." dediği bir durum söz konusu.
Anladığım kadarıyla bu çok önemli.
Bu durum onu nasıl hatırladığımızı etkilememeli.
Bu kişi kim?
Babam Dr. Jerry Buss.
Los Angeles Lakers'ın sahibiydi.
Bu yüzden LA Stadyumundayız.
Bu üniversitede okudu.
Çok mütevazı bir çevreden geldi.
Bu okulda burslu okumak onun hayaliydi.
Sporu çok severdi.
Çocukları babam için kıymetliydi.
-Ama Lakers gözdesiydi. -Evet.
Öleli sekiz yıl oldu.
Ölüm konusunu pek konuşmadı.
Hayatından memnundu. Yaptığı her işi severdi.
Ona veda etmek çok zor oldu.
Görmezden gelinemeyecek bir yerde adı olduğunu söyledi. Neydi o?
Hollywood Şöhretler Yolunda bir yıldız istediğini açıkça söyledi.
Vay canına.
Babamın en çok gurur duyduğu anlardan biriydi.
Hollywood'un bir parçası oluyordu.
Bu harika. Buna bayıldım.
Konuyu değiştiriyorlar. Bu iyiye işaret. Daha detaylı anlatacaklar.
Görmeyle ilgili. Anlamaya çalışıyorum.
Tamam.
Çok tuhaf. Birinin kardeşini kaybettiğini anlatıyorlar.
Bir kardeşin vefatını anlatıyorlar. Bu bir şekilde önemli görünüyor.
Alakasını çözemedim.
-Gördüğüm tek şey bu. -Evet.
Bir kardeş kaybettin mi?
Evet, istek sonucu.
-Vefat ettiğinden değil. -Anladım.
-O kopukluk var. Anladım. -Evet.
Kız kardeş miydi?
-Evet. -Evet, tamam.
Şunu bilmesini istiyorum. Keşke bunu bana önce söyleseydi.
Bu bilgi yüzünden yaşadığı korku, endişe her neyse…
-Evet. -Benim için sorun değil.
Beni hiç rahatsız etmiyor. Bu konuda kendiyle barışık olmasını istiyorum.
Anne ve babam ilk evlendiğinde bir çocukları olmuş.
-Çocuğu evlatlık vermişler. -Evet.
Bu durumu bize hiç söylemediler.
-Babam öldükten sonra bana annem anlattı. -Anladım.
1,5 yıl önce
daha önce hiç tanımadığım kardeşimizi bulduk.
Sanırım bu babam için önemli bir şeydi.
Bana nasıl söyleyeceğini bilmiyordu.
Evet. Omzuna hafifçe dokunuyor.
-İyi idare ettin. -Teşekkürler.
Ne demek. Onunla alakalı aklına gelen başka soru var mı?
Yaptığım işten memnun mu?
Gurur duyduğunu bilmek istiyorum.
Bilmemi istediği bir şey var mı öğrenmek istiyorum. Hepsi bu.
Birçok açıdan babanın mirasını sürdüreceğine inanıyor.
"Bunu yaptığın için teşekkürler." Öncülük ettiğini hissediyorum.
Bunu başkaları yapması beklenirken
birçok açıdan elini taşın altına koymuşsun.
Beni sorumlu yaptı.
Kurduğu iş o hâliyle başarılı olmuyordu.
Tröst vasıtasıyla değişikler yapabileceğimi söyledi.
Elimi taşın altına koyduğumu söylemesi beni rahatlattı
çünkü bu yapmak zorunda kaldığım en zor işlerden biriydi.
Birkaç yıl önce onun arzuladığı başarıyı elde etmek için
bazı değişiklikler yaptım.
Bunu öngörmüş. Mantıklı. Çok güzel.
Hayatımda ilerlerken onu düşüneceğim.
Bugün buradaki etkisi benim için özeldi.
Bugün seninle konuştuğum için minnettarım. Umarım tekrar görüşürüz.
Bu harika olur. Seni bir maça davet ederim.
-İyi olur. -Çok memnun olurum.
-Tüm gözler üzerinde olurdu. -Çok isterim.
-Herkes yanına gelirdi. -Çok isterim. Bir düşünelim.
Ailende basketbolu çok seven biri yok mu?
Basketbol mu? Aklındaki kim?
-Annen. -Annem mi? Doğru söylüyorsun.
-Annem basketbolu çok sever. -Gerçekten mi?
Seni ve anneni bir maçta ağırlamayı çok isterim.
Çok eğlenirsiniz.
Bunu çok isteriz.
Diğer herkes gibi sitesine girdim ve bekleme listesine adımı yazdırdım.
Bir gün beni aramalarını, onunla görüşme fırsatı bulmayı umdum.
Gerçekten bağ kurabiliyor.
Çok özel biri.
Senin için önemli bir günmüş.
Hem de nasıl. İnanılmazdı.
Lakers'ın kurucusunun kızıyla görüştüm.
-Ne? -Evet. Adı Jeanie.
-Jeanie Buss'la mı buluştun? -Evet.
İnanamıyorum.
Rahatladım, mutlu oldum ve bağ kurdum.
Bir de güzelce sarıldığımı hissettim.
Sarıldığını mı?
Çok güzeldi.
-Tamam. Hazırım. -Gidelim.
Felicia ve Peter'ı görmek güzel olacak.
-Umarım cevap bulursun. -Evet.
-Ya da fikirlerini öğrenirsin. -Evet.
Annemin ailesine ne olduğunu öğrenmek için Hanford'a gidiyorum.
Bu hassas bir konu olduğundan bu işi yalnız yapacağım için memnunum.
Annemin gelmesini istemedim çünkü onu çok koruyorum.
İçinde bazı duyguların tetiklenmesini istemedim.
Annemin ne hissedeceğini merak etmeden
Felicia ve Peter'la rahatça konuşmak istedim.
TYLER AKRABALIK BAĞLARI OLMADIĞINI ÖĞRENDİĞİNDEN BERİ
FELICIA TEYZESİ VE PETER DAYISIYLA GÖRÜŞMEDİ.
Onları epeydir görmedim çünkü Hanford'a pek sık gitmiyorum.
Bana mutlu anıları çağrıştırmıyor.
Hayatımda acılar yaşadığım, kurtuluş yolunun olmadığı,
kapana sıkışmış hissettiğim, başka biri olmayı dilediğim bir dönemdi.
HANFORD, KALİFORNİYA TYLER'IN MEMLEKETİ
Hanford'ın bu yönünü hiç görmedim.
Görmediğim bir yeri kalmadı. Epey oldu.
Burası Georgia'ya çok benziyor.
Evet.
Çok tutucudur.
Stella'nın cinayet işlediği ve birçok kötü şey yaptığı yer burası.
Buranın kötü bir havası var.
Bilmediğimiz daha birçok şey var. Karanlık bir yer.
STELLA YAKIN ZAMANDA TAHLİYE OLDU.
İKİ KİŞİYİ ÖLDÜRDÜĞÜ İÇİN
32 YIL HAPİS YATTI.
Seni başka sefer tanıştırırım. Bu zor bir konu.
-Tabii, sorun değil. -Uygun bir an değil.
Nasıl geçtiğini anlatırım.
Tamam, sorun değil.
-Burası uygun mu? -Evet, uygun.
-Tamam. Hemen dönerim. -Peki. Olur.
Tamam.
-Merhaba. -Acele et Tyler.
-Geliyorum. Kek getirdim. -Tanrım!
-Ne haber? Çok güzel görünüyorsun. -Tanrım. Çok yakışıklısın.
Harika görünüyorsun.
Çok tatlısın. Ne haber Izgaracı?
-Kaburganı nasıl istersin? -Ben havuç severim.
Durumu telafi etmek için kek getirdim.
Annenden bahsediyorduk.
-Evet. Keki ben yaptım. -Öyle mi?
Dikkat edin. Hamur işlerinde iyi değilim.
-En ne zaman görüştük? -Yedi yıl falan oldu.
-Uzun zaman olmuş. -Evet.
-Epey olmuş. -Patates salatasını uzat lütfen.
Tabii. Buyur.
Sen nasılsın?
İyiyim. İşler sebebiyle çok meşgulüm.
Birkaç yılda bir sürü şey oldu.
-Annem. -Evet.
Her şey DNA testiyle başladı.
-Evet, hepimizi şaşırttı. -Evet. İnanılmazdı.
Hepimizi şaşırttı. Şok olduk.
Hâlâ hayatımda olduğunuz için minnettarım.
Annene söylediğimi söyleyeyim. Bunun önemi yok. Hep kardeşim olacak.
-Hep yeğenim olacaksın. -Aynen.
Biri kardeşin olmadığını söyledi diye duygularını çıkarıp atamazsın.
Buraya gelirken aynı şeyi dedim.
Theresa'yı aileden saymamamız imkânsız.
-Evet, tabii. -İmkânı yok.
Annem bir yıl kayboldu. Sonra geri geldi.
Bir yıl daha kayboldu. Sonra geri geldi.
Geri geldiğinde Theresa da vardı.
-Anladım. -Onu kucağımda taşıyordum.
Çok tatlıydı.
Benim için melek gibiydi.
-İkiniz de mağdursunuz. -Evet.
-Hem de nasıl. -Evet.
-Çok şey yaşadık. -Bu yüzden geldim.
Tüm bunları yaşarken büyük bir direnç gösterdiğiniz için
buluşmak istedim.
Evet, bağımlı olmadığıma şaşıyorum.
-Evet, bu takdire şayan. -Evsiz kalabilirdim.
-Hapse girebilirdim. -Herkese ilham olacaksın.
Benim hikâyem… Eziyet içinde yaşadım.
-Evet. -Yıllar boyunca.
Peter'ın ve diğerlerinin yaşadıkları…
Pete'e yaptıkları yüzünden annemi hiç affedemiyorum.
-Bu çok anlaşılır. -Affedemiyorum.
-Tabii. -Bana yaptıklarını unuttum.
Kardeşime yaptıklarını unutmadım. Bu yüzden onu affetmeyeceğim.
-Anlıyorum. -Korkunçtu.
-Evet. -Pete'i uyardım.
-"Dikkatli ol." dedim. -Evet, dedi.
Öfkeye, bölünmeye kaosa yol açtı.
-Hissettiklerinde haklısın. -Evet.
Onunla hiç konuşma fırsatım olmadı ama beni çok öfkelendiriyor.
Sadece anneme değil, sana ve dayıma yaptıkları yüzünden.
Elinin değdiği herkesin hayatı mahvolmuş.
Evet, çok zalimdi.
-Sebepsiz yere. -Zalim ve kötüydü.
Bir sebebi yoktu.
O gün beni dövmezse…
-Evet. -…kendimi şanslı sayardım.
-Öyle olmamalıydı. -Evet.
-Okuldan eve gelmeye korkardım. -Biliyorum.
O evde büyümek korkunçtu.
Evet.
-Ondan nefret ettim. -Evet.
-13'ümden sonra ondan nefret ettim. -Evet.
-Tam bir kâbustu. -Evet.
Theresa benim yaşadıklarımı anlar çünkü o da benim gibi çok şey yaşadı.
Tüm bunları ilk kez duymak inanılmazdı.
Nelere katlandıklarını hiç fark etmemişim.
Annem geceleri uyanıyor. Travma sonrası stres bozukluğu yaşıyor.
Onunla tüm ülkeyi dolaştım. Bazen geceleri yan odadan sesi geliyor.
Uykusunda "Korkuyorum." diyor.
Anneme tarif edemeyeceğim kadar çok üzülüyorum. Bilmediğimiz daha çok şey var.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi