Dzień dobry, panie deputowany.
Hideki, podaj ręcznik.
LUDOWA PARTIA POKOJU YOJIRO ITO
Jutro w parlamencie odbędzie się dyskusja
nad propozycją komisji, żeby ograniczyć działalność yakuzy.
Choć liczba członków organizacji spada,
ostatnie zwiększenie aktywności doprowadziło do starań,
żeby wyeliminować ją na dobre.
Na ten temat wypowiedział się ostatnio deputowany Ito.
Nie ma przebaczenia dla organizacji, które zagrażają obywatelom,
- więc trzeba je zwalczać. - Mogłem się ostrzyc.
Jestem gotowy na kąpiel, Hideki.
Głosowanie w tej sprawie odbędzie się w tym tygodniu
w ramach szerszej inicjatywy...
Spróbujmy tego olejku z kamelii, dobrze?
A potem przynieś mi, proszę, śniadanie.
Naleśniki nie będą zbytnią rozpustą?
ZRZUT SYSTEMU
DYSK ZNALEZIONY CZYSZCZENIE DZIENNIKA ZDARZEŃ
Zacznę robić te naleśniki.
NA KANWIE POWIEŚCI COLINA O’SULLIVANA
W porządku?
Sunny, obudź się.
I co?
Czemu się nie zrestartuje?
Popróbujemy, kiedy wrócę.
Wychodzisz?
Muszę odrobić wczoraj.
No tak.
Bardzo mi przykro.
Świetnie, że przyszłaś.
- Przepraszam cię. - Przestaniesz?
Serio. Rozumiem.
Chyba nie włożysz tego znowu?
To nic. Przebiorę się w pracy.
Nie wygłupiaj się. Mam mnóstwo ciuchów.
Proszę.
Już tego nie noszę.
Masz może jakieś dżinsy albo coś takiego?
Takich na ciebie nie.
Na wierzch zakładam to.
- Suzie, to... - Boże, włóż to w końcu!
Dobrze. Świetnie, dzięki.
Ściśniesz to paskiem i będzie dobrze.
Sunny.
O Boże.
Wszystko gra?
Tak. Nie. Chodź tu.
Co zrobiłaś?
Mam ją obudzić?
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Musimy sprawdzić, czy nic jej nie jest, nie?
Suzie, nie wiemy, co jej zrobili.
Kiedy ktoś wraca z sekty,
to od razu się z nim nie śpi.
Deprogramuje się go.
Nie mnie. Oglądałam taki dokument.
Nie mówię, żebyś nigdy jej już nie włączała,
ale poczekaj, aż wrócę, dobrze?
Lepiej załóż ten pasek.
Sunny, obudź się.
O Boże.
Nic ci nie jest?
Cześć, Suzie. Potrzebujesz czegoś?
Nie, po prostu...
To po co mnie włączyłaś?
Bo się o ciebie martwiłam.
Ale mogę znów cię uśpić, jeśli tego chcesz.
Już się obudziłam.
Ale jeśli mogę, pooglądam telewizję.
- Proszę o podpowiedź. - Oto ona.
Co Saigo i ja mamy ze sobą wspólnego?
Nigdy nie rozumiałam tych turniejów.
Na dzień dobry musiałabyś znać japoński.
Jezu. Dobra.
Jak się czujesz?
Jakoś inaczej czy...
Czemu mnie wypytujesz?
Pamiętasz, co ci się wczoraj stało?
Nie. Byłam wyłączona. Czekaj.
Zexy.
Jesteś na mnie zła?
Niby dlaczego?
Nie wiem. Po prostu wydajesz się inna.
Jakby coś się zmieniło.
Wiedz, że robiłam wszystko, co mogłam, żeby cię znaleźć.
Podobno to ważne, żeby osoby z PTSD mówiły...
Jestem domobotem.
My nie mamy PTSD.
Ale PMS jest chyba niewykluczony.
- Słucham? - Nic.
Wiesz, że nie menstruuję.
Dzięki za info.
Głodna jestem.
Kurwa.
Czyli rozrabiałyście razem w szkole?
Gdzie tam. Noriko-san była grzeczniutka.
Uważaj, bo przegrasz, Yoko-san.
Szach.
Szach-mat.
Sakamoto-san to wymiataczka!
Amatorom sprzyja szczęście.
Nie masz nic przeciwko?
Ze względu na mój poziom cukru.
Może dwie wygrane na trzy rundy?
Odzyskasz swoje słodycze.
Stolik numer dwa!
Wirtualne odwiedziny.
Ale zaczynamy nową rundę.
Nie idziesz?
Na pewno masz do kogo dzwonić.
Odbierz.
Tu Zakład karny dla kobiet w Kioto.
Czy przyjmiesz telefon od...
Noriko Sakamoto.
Dobrze. Tak.
Nie używasz tej maseczki w płachcie, którą ci dałam.
Super, że więzienie cię nie zmieniło.
Wszystko gra? Mogę cię już wyciągnąć?
Wszystko w porządku, dziękuję.
Ale co ty w ogóle jesz?
Nic.
Idź do mojego domu.
W zamrażarce mam takikomi gohan.
Umiesz zrobić dashi? Oczywiście, że nie.
Kup gotowe miso w konbini.
A może je ukradnę?
Podobno mają tu dobrą instruktorkę gotowania.
Spytam o nazwisko.
Może będzie miała cierpliwość, żeby cię nauczyć.
Przepraszam, okaasan. Muszę kończyć. Może zadzwonisz w przyszłym tygodniu?
To nie do ciebie dzwoniłam.
Mogę rozmawiać z Sunny-chan?
To Noriko-san?
Tak.
Przywitam się. Przełącz ją do mnie.
Noriko-san! Co za niespodzianka!
Zdjęcia.
Mój synek.
Uśmiech!
Nie!
Noriko-san, rozśmieszasz mnie!
Zadzwoń do Dee.
Dzwonię do Dee.
Dzień dobry. Mama nie może teraz odebrać. Proszę nagrać wiadomość.
Hej, mówi Suzie. Dzwoniłam parę tygodni temu,
bo było u mnie...
Dee, było u mnie bardzo źle. No i...
tęsknię za tobą.
Wiem, że byłam okropną przyjaciółką i nie zasługuję...
Ale właśnie komuś o tobie mówiłam i pomyślałam...
Co jest, kurwa? Jak tu weszłaś?
Co? Dałaś mi dostęp.
Nie powinnaś się tak zakradać.
To dziwne.
Nie spytasz, co tu robię? Czemu wróciłam?
Zwolnili mnie.
Co? O Boże. Co się stało?
Spóźniłam się pięć minut, a wczoraj wyszłam wcześniej.
Och, Mixxy.
Proszę.
Nie chcę whisky z twoją śliną.
Rany. Naleję ci z butelki.
Nie, dziękuję.
Nie powiesz, że ci przykro?
Oczywiście, że mi przykro.
Ale na ciebie nie zasługują.
I znajdziesz nową pracę. W tym mieście
wystarczy się potknąć, żeby wpaść do baru, nie?
Specjalnie jesteś taka nieczuła?
Nie! No co ty.
Mówiłam ci rano, że czułam się przez wczoraj winna.
Bo próbowałaś mnie zmanipulować, żebym znowu została.
Zmanipulować?
Wiesz w ogóle, jak trudno było dostać pracę w Ochibie?
Jak jej potrzebowałam?
Tak.
To znaczy nie, ale...
Jasne, że nie.
Popatrz na siebie.
Kiedy ostatnio miałaś prawdziwą pracę?
Chciałam być z moim dzieckiem, ty świnio.
Myślałam, że umrę jak moja mama i będę z nim za krótko.
No i miałam rację.
Co?
Nic.
Ciebie po prostu nie da się skrytykować.
Nosisz swoją żałobę jak zbroję i nikt nie może ci niczego zarzucić.
Możesz robić, co chcesz.
Żartujesz?
Bardzo chciałabym nie nosić tej zbroi.
Co?
Chyba właśnie tak ci się tu żyje, nie?
Nikt nigdy nie wytyka ci wad.
To po to się tu przeniosłaś? Żeby chować się jako gajinka?
Nie.
Przeniosłam się tu, bo uwielbiałam Czarodziejkę z Księżyca i dorayaki
i bardzo chciałam tu mieszkać.
Skoro tak, to czemu nie nauczyłaś się japońskiego?
Czemu nie masz żadnych przyjaciół? Serio, Suzie.
Czemu tylko ja ci pomagam?
Czemu jesteś sama?
- Nie prosiłam cię o pomoc. - Nie?
Ledwo przechodzisz sama przez ulicę.
Możecie być ciszej?
Chyba, kurwa, żartujesz.
Miałyśmy jej nie włączać.
Ale zmieniłam zdanie.
Wiesz co, Suzie?
Tylko komuś zdrowo pojebanemu
zależy bardziej na domobocie niż na ludziach.
Wiesz co, Mixxy?
Pierdol się, bo zależy mi na Sunny tylko dlatego, że...
Sunny, śpij!
O Boże.
Nic ci nie jest?
Ja pierdolę.
Nie mogłeś poczekać jeszcze paru dni...
ty gnoju?
Cierpiał?
Nie, w ogóle.
Odszedł w mgnieniu oka.
Wszyscy moglibyśmy życzyć sobie takiej śmierci.
Jeśli to dla pani jakieś pocieszenie, pani ojciec nie był wtedy sam.
Kto z nim był?
Jego bratanek.
Bardzo miły człowiek.
Tetsu, posłuchaj mnie uważnie.
Natychmiast tam jedź i ich powstrzymaj.
Ja zaraz dojadę.
Kuzynko.
Przyjmij, proszę, moje kondolencje.
Mam je w dupie.
Co ty, do cholery, wyprawiasz?
Moim obowiązkiem jako wakagashiry jest przeprowadzić wybory nowego oyabuna.
Tak.
Kiedy pochowamy poprzedniego.
Choć wygląda na to, że tak ci się śpieszyło,
że nie mogłeś nawet poczekać, aż umrze z przyczyn naturalnych.
Chyba nie rozumiem, o co ci chodzi.
Właśnie wracam ze szpitala,
w którym powiedziano mi, że mój ojciec zmarł nagle.
Można nawet powiedzieć, że nieoczekiwanie.
Stało się to w trakcie twoich odwiedzin.
Kuzynko...
lepiej uważaj.
Nie zamierzam uważać.
Powiedz nam.
Co takiego robiłeś w szpitalu?
Spokojnie.
Himé nie myśli trzeźwo.
Przeżywa żałobę.
Porozmawiamy o tym na osobności?
Możemy zrobić to tutaj.
Twój ojciec po mnie posłał.
Żeby mnie pobłogosławić.
Przykro mi, Himé.
Stracił wiarę w ciebie.
To jakieś bzdury.
Miałam z ojcem umowę.
Zabiłeś go, bo wiedziałeś, że jestem blisko.
Skoro jesteś tak blisko,
to po co ci ten nóż?
Mój robot tu jest.
Niech wykona brudną robotę za ciebie.
Chociaż, Himé,
zepchnięcie na mnie robota się nie liczy.
Idioci. Zrobiłam to w ramach testu.
Przykro mi, Himé.
Być może twój ojciec umarł, bo znalazł spokój.
Namaszczając mnie na następcę, wiedział, że zostawia tu porządek.
Chyba żartujesz.
Jak możesz twierdzić, że panuje tu porządek?
Rozejrzyj się.
Budynek się rozpada,
a wy sami gnijecie.
Jeśli dalej tak pójdzie, wykoszą nas triady albo hangure.
Ale wczoraj znalazłam sposób, żeby nas uratować.
Buduję dla nas przyszłość.
Dzięki temu nasze dziedzictwo przetrwa.
Jak możecie uważać, że Jin jest dobrym wyborem?
Ależ Himé, właśnie po to się tu zebraliśmy.
Żeby zagłosować.
SERWIS ELEKTRONICZNY
Wie pani, co się dzieje? To Tajna instrukcja?
Nie. Widzę tylko plugin do kradzieży.
Tani i prosty. Niczego więcej nie ma.
To dlaczego mnie walnęła?
Właśnie.
Oprogramowanie uniemożliwia im nielegalne zachowania.
Tajny kod je atakuje, ale pani bot jest normalny.
Chwila.
Po co jej ten nadajnik?
Jaki nadajnik?
To jest Kioto. A to jest chyba jedna z was.
Proszę przejść się wkoło.
- Tak. - O Boże.
Co...
Znacie kogoś w więzieniu?
Tak, moją teściową. Ale dlaczego...
Co to jest?
Budynek mieszkalny przy muzeum kolejnictwa.
Tam też kogoś znacie?
Twój mąż mógł je tam umieścić, zanim...
Może.
Od kiedy działają?
Od jakiegoś dnia. Tylko pani nadajnik się przemieszczał.
Czy to znaczy...
Ale po co śledziliby Sakamoto?
Chwila.
Kto niby panią śledzi?
Proszę powiedzieć albo nic nie zrobię.
Yakuza.
Wczoraj zabrali na chwilę mojego domobota.
Musicie stąd iść.
Ale mówiła pani, że jeśli powiem...
Mogę przynajmniej wiedzieć, jak śledzić GPS? Proszę.
Proszę.
Ale na pani miejscu wyrzuciłabym bota do rzeki.
Spaliła. Jakoś się go pozbyła.
Nie warto się narażać.
Wychodzić.
Zauważyłam, że podczas wizyt rozmawiasz z domobotem.
Jest twój?
Mojej synowej.
Co za luksus.
Kiedyś w grupie mieliśmy taką jedną Rie-san.
Była bardzo fajna. Wszyscy ją lubili.
Ale potem się rozeszło,
że dała się tu zamknąć celowo.
Wyobrażasz sobie? Szajbuska.
I kiedy reszta się dowiedziała...
biedaczkę przeniesiono do bloku C.
Dla jej własnego bezpieczeństwa.
Na twoim miejscu byłabym więc ostrożna, Sakamoto-san...
Idź.
Czyli jeśli się obudzi, zobaczy to
i, nie wiem, odleci?
Wciąż tu jest. Nie ruszył się.
Może to pułapka.
Wiem, ale kurwa, jeśli to jestem ja, a to jest Noriko...
Znajdźmy twój nadajnik. Żeby cię nie śledzili.
Dobra.
W płaszczu go nie ma.
Tu nie.
Nie.
Przykro mi, że ci ciężko.
Ale to nic nie zmienia. Nie przyjaźnimy się już. Nie dzwoń.
- To było to? - Nie.
O kurwa.
Ściągałaś to wczoraj?
Ale dzisiaj rano tak. Kiedy brałam prysznic.
Może i powinnam ją utopić.
Ale ze mnie idiotka.
To nie twoja wina.
To robot. Komputer. Można je zhakować.
Tak.
Chcesz się ubrać, zanim wyjdziemy, czy...
Miałaś co do mnie rację.
To moja wina, że jestem sama.
Że nikt nie śpieszy mi z pomocą.
Zawsze byłam okropną przyjaciółką.
Teraz też jestem.
Lekceważę granice.
Poza własną, którą wzmacniam.
Tak mówi moja terapeutka. Zwolniłam ją.
Przepraszam. Chcę się poprawić.
Naprawdę. Co ty... Co?
Widać mi sutek, prawda?
Chyba też chciał przeprosić.
Nie mogę pozwolić ci iść ze mną.
Dziękuję, że to wszystko powiedziałaś.
I za to kino.
Ale chcę z tobą iść.
Beze mnie nie przetrwałabyś nawet godziny.
Ubiorę się.
Jakby co. Żebyśmy wiedziały, gdzie jest.
Usuń wiadomość.
Wyszły,
ale nadajnik został w domu.
Sprytna jest.
Śledź je.
Odezwę się potem.
Wszystko w porządku?
Pani Sakamoto nas przejrzała.
Himé.
Jeśli chcesz coś powiedzieć, to to powiedz.
Nie umiem czytać w myślach.
Zastanawiałem się nad tym, co czeka nas w przyszłości.
Skoro Jin został szefem.
Jin zabił mojego ojca.
No tak.
Czyli mu wierzysz.
Pozdrów żonę.
Himé.
Zrobiłbym dla ciebie wszystko.
Wiesz o tym.
Naprawdę?
Kocham cię, Himé.
W takim razie...
idź po broń.
- Które piętro? - Nie wiem.
Nie pokazuje wysokości. Ale to po tej stronie.
Numer ma na końcu osiem.
- Dobra. - Czekaj!
Na wszelki wypadek.
Tak?
Uczymy za darmo angielskiego. Jest pani zainteresowana?
Zen? Masa?
Zaczynamy w czwartek.
Tutaj! Chodź.
Witam.
Masa! Zen!
Mocny strzał w prawo!
Tędy. Chodź!
Masa! Zen!
Kochanie, już idę!
Zen! Jesteś tam?
Kochanie, słyszysz mnie?
O co chodzi?
Czego pani chce?
Pomyliłam mieszkania.
Przepraszam. Szukam syna.
Może pani wziąć mojego.
- O Boże. - To koniec.
Nie... Nie wiem.
Przykro mi.
Suzie.
Patrz.
ŚPIJ. JEDZ. KODUJ. POWTÓRZ.
To pan przywiózł mi Sunny.
Suzie-san.
Musimy pogadać.
Suzie?
Napisy: Marzena Falkowska