Lucas!
- Onun yanında geriliyorum. - Kes şunu dedim.
Dennis öldüğünde, zor olacağını biliyordum
ama üzgün olur sandım, pervasız değil.
Hayır!
Önceki bölümlerde...
Lucas'ın aklını başına toplaması gerek.
Bunun geleceğini etkilemesini istemiyorum.
Tek yapman gereken, şimdiki sınavdan A alman.
- Bana yardım etsen? - Çalıştırayım mı?
- Evet. - Hayır, inek. Cevaplarını göster.
Kopya çekmene yardım etmemi mi istiyorsun?
Nora, burada ne işin var?
Ona yaptıklarımızı ödetmek için geri geldi.
Biddle'ı gördüm.
Size geri döndü diyorum!
Böyle konuşursan başın yine belaya girecek.
Onu bulmama yardım et.
- Aman Tanrım! - Tuhaf şeyler oluyor.
Bu ne...
- Maskeyi nerede buldun? - Biddle Evi.
Bak mutfakta ne buldum.
- Kamerayı bulduğum yerin aynısı. - Hepsi bağlantılı.
Nerede o?
Selam! N'aber millet!
Lucas Parker ben.
Ve şuradan aşağı inmek üzereyim.
Adı "Kıyamet Rampası."
Ve bu kez babamı onurlandırmak için yapıyorum.
Rüzgâr iyi değil.
Sabah oldu.
Sabah mı? Nasıl uyuya kaldık?
Bedenin rahatlıyor ve beynin...
Benim rahatlama lüksüm yok.
Benim olayım bu, insanları rahatlatıyorum.
Sabah 2'de bir bardak ılık süt gibiyimdir.
Sürekli gizlice takıldığımız için üzgünüm.
Evet...
Öyleyiz.
Çünkü biz yasak ilişki yaşayan iki yetişkiniz.
Dul kadın ve evli adam.
Ve gerçek de bu.
Bunu ne kadar evirip çevirsek de
bu yanlış, üzücü ve...
...ve harika ve garip ve...
Ama aynı zamanda... yanlış.
Özel bölgelerimi minibardaki sabunla yıkadım mesela.
Gerçekten mi? Yani, epey hızlı oldu.
Sanki ne zaman iyi hissetmeye başlasam
kötü bir şey oluyor.
Neden bahsediyorsun? Kötü bir şey olmayacak.
Hayır, ben...
Sadece...
Çok fazla olan biten şey var.
Lucas gibi mi?
Kendimden bahsediyordum.
Seni bulaştırmak istemiyorum.
Bak.
Bulaştır beni.
Bana bu konuda güven.
Söyleyeceğin hiçbir şey sana karşı hislerimi değiştirmeyecek.
Gitmemiz lazım.
Hey.
Seninle dışarıda ele ele dolaşmak için sabırsızlanıyorum.
TROY LEE TASARIMLARI
Bir gün yapacağım baba.
O hareketi senin için yapacağım.
"Kıyamet Rampası."
DENNIS PARKER: YÜKSELİŞTEKİ ÖZGÜR RUH
Baba?
Yemeğe geç mi geleceksin?
Evet, 8 gibi evde olurum.
Tamam. Bana uyar.
Neredesin?
Aç olabileceğini düşündüm,
sonuçta bütün gece yoktun.
Sağ ol.
Özel biriyle mi birlikteydin?
Anne. Hayır. Lütfen, yapma.
Tamam. O zaman, üzgün surat.
Eskiden bana her şeyi anlatırdın.
Ama gerçekten, dün gece neredeydin?
Endişelendim.
Hiçbir yerde.
Geçen gece evinde olanlar için
Eliza'dan özür diledin mi?
İnsanlar genelde "Günaydın" ile başlarlar.
Günaydın.
Eliza'ya özür notu gönderdin mi?
Hayır. Çünkü özür dilenecek bir şey yoktu.
Bu ne demek oluyor?
İyi. Sessizce oturup surat at.
Senin seçimin.
Acımaması lazım.
Kolunu dinlendiriyor musun? Fazla zorlamıyorsun?
Evet baba. Zorlamıyorum.
Ne kadar zorlamıyorsun?
Uzak dur ondan!
Koş!
Epeyce.
Geleceğin buna bağlı.
Olur da gizlice antrenmanlara...
Ne olacak?
Sen iyi misin?
Kırık kolum dışında mı?
Aslında ne biliyor musun? Kendimi epey iyi hissediyorum.
Merhaba anne.
Selam tatlım.
Biraz konuşabilir miyiz?
Evet, tabii. Nasılsın?
Bu sabah ne yapıyordun?
Turta yapmak için erken geldim.
Peki.
O şapkayı uzun zamandır görmemiştim.
Evet, kulübeyi temizlerken buldum.
O kulübede son zamanlarda çok vakit geçiriyorsun.
Onu özlediğini biliyorum.
Sen özlemiyor musun?
Tabii ki özlüyorum.
O ne demek?
Hiç. Hiç.
Evet,
düşünüyordum da belki bir gün benim de olur,
üstünde ismim falan olan.
Evet, güvenilir muhasebe firmanı desteklediği sürece tabii.
Tatlım, iyi misin?
Sana yakıştı.
Sonra görüşürüz.
Hey. Kahvaltını unutma.
Evet, şöyle...
Müdür Stoller tüm izin günlerini kullandığını söyledi
ve kafa izni istemişsin
ama öğretmenlerde öyle bir şey olmadığını söylemek isterim.
Kafa iznine çıkamıyoruz.
Ama senin için buradayım...
Kendimi iyi hissetmiyorum.
Kendimi iyi hissetmiyorsam eğitim vermem beklenmemeli.
Evet, seni anlıyorum. Ama kendini biraz zorlarsan
faydalı olacak.
Pekâlâ.
Konuşmaya devam etmek mi istedin? Peki.
Evet, aslında istedim.
Çünkü bir arkadaşım kayboldu
ve bu konuda çok endişeleniyorum.
Evet, bu korkunç. Çok üzüldüm.
Bir süredir kayıp.
Neden sevdiklerimize zarar veririz ki?
Bilmiyorum.
Hey, onu nereden buldun?
Dostum! Yasak bölge.
Göz, nerede buldun? Adın neydi?
Lucas Parker.
- Bir bakabilir miyim? - Matematik dersine gidiyorum.
Lucas Parker.
Nora'da.
Neyi özlüyorum biliyor musun?
Sıkılmayı.
Tanrım, sıkılmak için adam bile öldürürüm.
Gerçekten öldürmem, ben canavar değilim.
Artık değilim.
Tetikliyor, anlıyorum.
Gerçekten, gece gündüz devam eden
bu korku hissi yerine sıkılmayı yeğlerim.
Sürekli burada. Gitmiyor.
Eskiden bütün günümü
Allison'ın korkunç sesiyle şarkı söylemesini trollemekle
ve sinir bozucu annemden nefret etmekle geçirirdim.
Buna dönmek için neler vermezdim.
Komik olduğunu biliyordum.
İyi biri olduğunu biliyordum.
Selam. Bugün neden okuldayız bilmiyorum.
Gerçekten.
Bakın, olumlu düşünürsek
ölüm sebebimiz şunlar olmayacak:
- Zombi istilası? Vampirler? - James.
- Kurt adamlar? - Yeter James.
Fikrimi söylüyorum.
Bunların hiçbiri olmamış gibi
günümüze devam etmemiz inanılmaz.
Biliyorum ama Margot'nun annesini beklememiz lazım
sonra ne olup bittiğini öğrenebiliriz.
Peki... bu ne zaman olacak?
Bilmiyorum. Açıkçası annemin gelmesini uzun süredir
beklediğim için hayal kırıklığına alışkınım.
- Ama bu bana şunu düşündürdü. - Hayır.
- Babama söylesem? - Ne?
- Hey... - Yapmayın, vergi ödeyecek yaştaki biriyle
konuşmamız gerekiyor.
Ben ona her şeyi anlatırım.
Ve o da bana anlatır. Asla yalan söylemez.
Resmen dünyadaki en normal, dürüst insandır.
Bununla bağlantısı olamaz.
Haklı. Yıllarca komşusu oldum
ve babası normalliğin atasıdır.
COVID'den önce yapboz yapıyordu mu dedin?
Aurası bej.
Seversiniz.
Tamam. Her neyse.
Yaşadığımız bu haftadan sonra başka ne ters gidebilir ki?
James!
- Hayır. - Sanki ölmemizi istiyorsun gibi.
Ne?
Stokes?
Bir şey konuşabilir miyiz?
Evet.
Limanda olanlarla mı ilgili?
Çünkü her şeyi açıklamak...
Hayır, o gerçekten acayipti
ama farklı. Sadece...
Odamda bir şey var ve sana göstermem gerekiyor.
Garip bir şey değil.
Sadece odamda ve...
Seni öldürmeyi falan düşünmüyorum. Söz.
Tavlama cümlelerine çalışman lazım.
Tavlamaya çalışmıyordum.
Hayır, biliyorum. Ben...
Kusura bakma, gerçekten önemli.
- Tamam. - Tamam mı? Güzel.
Annemle çok iyi bir sabah geçirmedik
o yüzden gittiğinden emin olmak istiyorum.
Tamam. Önden buyur.
Şimdi bize bir şeyler ikram edecek falan,
garip bir durum olsun istemedim.
Evet, başından ayrılmayan aile üyesinden kurtulmak. Bilirim.
UYARI SADECE YETKİLİ PERSONEL
Güzel bir odaymış.
Yani...
Bir erkekten beklendiği gibi misk kokulu değil.
Evet, öyle.
Popüler inancın aksine temizliği severim.
Yanlış anlama ama senin özelinde biraz sürpriz oldu.
Evet.
Şakaydı, ben...
Tamam.
Bunun için muhtemelen...
...otursan iyi olur.
Oldukça garip ve biraz...
Yani, izlemesi zor ama...
Tamam, direkt göstereceğim.
Ne?
Benim babam ve senin...
Evet, annem.
Bu sabah çekildi.
Onu bıraktığında.
Anneme bunu yaptığına inanamıyorum.
Çok üzgünüm.
Bildiğini biliyorlar mı?
Hayır.
Annem...
Onunla bu sabah konuşmaya çalıştım ama...
Yaptığını inkâr etti
ve bir nevi yüzüme karşı yalan söyledi.
Evet, babam...
Bu sabah benden önce çıktı sandım
ama sanırım eve hiç gelmemiş.
Böyle öğrenmek durumunda
kaldığın için, sana söyleyen
ben olduğum için çok üzgünüm.
Ama bilmen gerektiğini düşündüm.
Kendini daha iyi hissettirecekse
benim babam öldü.
Ettirmiyor ama denediğin için sağ ol.
Bak.
Seni neşelendirecek bir şeyim var.
Ailemizin seks videosu falansa
ben gidiyorum.
Hayır...
Bunlar.
- Arkadaşlarım. - Arkadaşların mı?
Evet, solucanları hatırlıyor musun?
Cadılar Bayramı'ndan?
- O arkadaşlar. - Evet.
Bu... o.
O bir solucan.
Evet, çok iyi, değil mi?
Peki.
Yememi görmek ister misin?
Hayır, sağ ol. Beni neşelendirmeye çalıştığın için sağ ol
ama bu...
Aman Tanrım, ne yaptın?
İyi misin?
İyiyim. İyiyim. Sanırım...
Sanırım yuttum.
Evet, iyiyim. Rahatlıyorum. Sorun yok.
Rahatlıyor musun?
Ne tür solucanlar olduğunu biliyor muydun ki?
Ya parazit falansa? Acaba gidip...
Artık tamamen protein.
Peki.
Neyse, gitmem lazım.
Seni eve geçireyim.
- İstersen. - Tamam, olur.
Margot!
Babana onunla birlikte mi anlatacaksın?
Neyi?
Hayır. Plan değişti.
Babama anlatmıyoruz.
Neden? Ne oluyor?
Ne oluyor...
Babama güvenemem. O kadar.
- Selam. Lucas ve Isaiah. - Selam.
Ne yapıyorsunuz bilmiyorum ama
az önce Samanyolu Galaksisi'nin
8.000 parçalık yapbozuna başladım.
Yardım etmek isteyen olursa...
Sonra görüşürüz.
- Tamam. - Görüşürüz.
Lucas Parker'la arkadaş olduğunu bilmiyordum.
Harika. Eğlenceli.
Evet, tabii.
İyi misin?
Evet. İyiyim.
Evet, benim de evde yapmam lazım.
Lucas, kahvaltı!
Tamam.
Burrito. Tezgahta.
Teşekkürler.
Hadi!
- Hadi! - Dostum!
Kanka! İyi misin?
Evet. Evet dostum, iyiyim!
Gerçekten mi? Seni resmen çiviledik.
Hissetmedim.
Kusacağım.
Hayır, anlamıyorsun. Hiçbir şey hissetmiyorum.
Lucas?
Selam!
Selam. Sana bir bakmak istedim
çünkü dün çok... kötü bir gündü
ve nasıl olduğunu görmek istedim.
Evet, çok iyiyim.
Ben...
Yumruklar falan atıyorum,
yapılması gerekenleri yapıyorum.
Yani, iyi misin?
- Margs. Dinle... - Bana Margs deme.
Canının yandığını biliyorum.
Ama acının en iyi tarafı
aslında onu hissetmemeyi seçebilirsin.
Öyle olduğunu hiç zannetmiyorum.
Bugün öğreniyorum ki
tam olarak öyle oluyor.
Partinin olduğu gece ormanda bir şey görmüştü.
Bağlantılı olmalı.
Tamam ama o kötü biri. Kaba.
- Alınma. - Neden bahsediyoruz?
Isaiah, Allison'ı Port Lawrence'ın
Lanetli Ev Kadınları'na getirmek istiyor.
Hayır, kötü fikir.
Tanrım. Böyle söyleyeceğini biliyordum.
Onunla ne derdin var?
Konu benim problemim olması değil.
Bu karmaşaya onu sokmak istiyor musun sahiden?
Bir saniye. Buradaki olayımız nedir?
- Siz çıktınız mı? - Hayır.
- Hayır, biz komşuyuz. - Hayır, biz komşuyuz.
Çıktınız?
Daha çok boşanmış yaşlı çift diyelim.
Ama şimdi emekli oldular, çocukları kolejde,
ayrılmanın daha dostane olduğu bölümdeler.
- James, canını yakacağım. - Hayır, değil.
Bunu konuşmamız gerekebilir
çünkü o hisleri alıyorum.
Ne hissi alıyorsun?
Neden buraya çağırdın?
Olan biteni konuşmak istedik.
Hayır, istemedik.
"Olan biten" ne demek?
Ormanda. Hatırladın mı?
Ormanda hiçbir şey olmadı.
Lütfen ona söyleme.
Peki, erkek arkadaşıma
neyi söyleyip neyi söylemeyeceğini söylemesen?
Güzel.
Sağ olun çocuklar.
Kötü biri demiştik.
Allison! Bebeğim, bekle.
Ne olduğunu söyler misin?
Ben de buna çalışıyorum.
Aptal hayalet hikâyeni değil. Margot'dan bahsediyorum.
İkinizin gizli bir şeyleri var ve dahil değilim.
Tamam. Sırrımızı öğrenmek ister misin?
Sınavda bana yardımcı oldu,
böylece maça çıkacak kadar iyi not aldım.
Bu kadar.
Büyük sır bu, tamam mı?
Mutlu musun?
Daha iyi mi hissetmem gerekiyor?
Bir şeyler hissetmenden şüphe duyduğum kız
sana kopya mı verdi?
Hayır. Öyle değil.
Tanrım, düşündüğüm kadar akıllı değilmişsin.
Ben...
Evet, bu yüzden kopya çekmek durumunda kaldım.
N'aber kanka?
N'aber?
Gel.
Bir şey konuşmamız lazım.
Selam, Lucas'ı gördünüz mü?
Evet. Sabahtan.
Sürekli takip ettiğim adamlardan biri değil, tamam mı?
Çok garip davranıyor.
Koridordan motosikletiyle geçti.
Şu an çok kötü şeyler yaşıyor.
Evet, öyle gibi.
Dün akşam sen içeri girdikten sonra epey hasta oldu.
Bayağı kötü bir mide durumu oldu.
- Mide durumu mu? - Toplantı iptal sanıyordum.
Evet, iptaldi. Lucas beni eve bırakıyordu.
Uzun hikâye. Bir solucan yemişti.
Sonunda solucanı yedi mi?
Cadılar Bayramı'nda yapmaya çalışıyordu.
Evet.
Solucanları Biddle evinde bulmuştu.
Fotoğraf makinesi, maske, sahteler...
Solucanlar.
Kötü oldu.
Margot.
Bir saniye.
Ne haber baba?
Kapıyı kapat lütfen.
Bak, biliyorum.
Biliyor musun?
Her şeyi biliyorum.
- Bir saniye, kim söyledi? - Tatlım, bu önemli değil.
Önemli olan şu, ben bu okulda rehber öğretmenim
ve benim kızım kopyayla suçlanıyor.
Bir saniye. Ne?
Tatlım, dürüstçe söyle bana.
Sınavda cevaplarını Isaiah'a verdin mi?
Sana baskı mı kurdu? Çünkü bu hiç hoş değil.
Hayır, ben...
Tamam. Bunun olduğuna inanamıyorum.
Yani inkâr etmiyorsun.
Bak, Margot.
Soruyorum.
Evet mi hayır mı? Kopya verdin mi?
Evet, verdim.
Sanırım bunu babamdan öğrenmişim.
Seni ve Nora'yı biliyorum.
Ne, ben...
Bana söylemeyecek miydin? Ya da anneme?
Tatlım...
O kadar basit değil.
Hayır, bence çok basit.
Annem olmayan biriyle yatıyorsun.
Atla!
Bu Biddle olmalı.
Bilmiyorum. Lucas hep delice şeyler yapar.
- Lucas! - Lucas!
Lucas! Ne yapıyorsun?
Okulun çatısından in hemen!
Lucas, ben dinle! Yaralanacaksın!
Binanın çatısından inmeni istiyorum!
- Lucas, dur! - Hayır!
- Kafayı mı yedin?
Hayır! Arabam!
Kafayı mı yedin sen?
İyi misin? Ölebilirdin!
Bana bak. Bana bak Lucas!
Muhtemelen arabayı kullanamayacağım.
Müdür'den seni uzaklaştırmasını istemem gerekecek.
Anneme çakmayı bırakmanı istemem gerekecek.
Lucas!
Hey, Lucas, dur.
O da neydi? Sen...
Dostum, omzun çok kötü durumda.
Hastaneye gitmen lazım.
Hayır, gerek yok. Sadece...
Gördün mü?
- Ne... - Yenilmezim.
Lucas, derinin altında ne var?
Durup konuşmak isterdim
ama "Kıyamet Rampası" ile ölüme meydan okuyan bir buluşmam var.
Görüşürüz.
Tanrım. Başlıyoruz.
Nora, konuşmamız lazım.
Evet, baban aradı ve bana her şeyi anlattı.
Çok üzgünüm. Sen çok...
Hayır, konu aptal ilişkiniz değil. Konu Lucas.
Bence Biddle onu ele geçirdi.
- Solucanlar vardı ve... - Solucanlar mı?
Evet, Cadılar Bayramı partisinde buldu.
Ve dün gece birini yedi.
Ve sanki onu içinde dolaşıyorlar gibi.
Bilmiyorum ama çok acayip davranıyor ve...
Çok endişeleniyorum.
Gitmeden önce "Kıyamet Rampası" ile ilgili bir şey söyledi
- ve gitti. - Gidelim. Hemen.
Bir saniye, "Kıyamet Rampası" ne?
Babasının öldüğü yer. Bin.
Ölüme meydan okuyan bir şov zamanı!
- Ölüme meydan okuyan bir şov. - Lucas!
- Ölüme... - Lucas! Yapma!
Anne. Çok iyiyim, biliyor musun?
Acı hissetmiyorum. Çok iyiyim anne!
Lucas. Solucanlar. Seninle oynuyorlar.
Hayır, öyle değil. Bu vasiyeti gerçekleştirmeme yardım ediyorlar.
Lucas, babana ne kadar yakın
olmak istediğini biliyorum.
Ama yolu bu değil.
Evet, bu. Tamam mı?
Anne, biz tamamen aynıyız. Tıpkı onun gibi olmamı istedi.
Biz bir takımız. Baba ve oğuluz.
- Onun gibi olmamı istedi. - Hayır, sen onun gibi değilsin Lucas.
Bana bunu söyleme!
Hayır!
Anne, seni ezmeden çekil önümden!
Hayır. Şu an kafanın karıştığını biliyorum.
Bana ne olduğumu söyleyen herkesten çok sıkıldım, tamam mı?
Ben netim. Tamam mı? Mükemmelim.
Ve bu inişi yapacağım.
Lucas! Dur! Lütfen!
Hayır! Lucas!
Lanet olsun! Bana bak!
Baban bu inişi yapabileceğini düşündüğü için yapmadı.
Neden bahsediyorsun?
Yapamayacağını bildiği için yaptı.
- Hayır! - Beni kandırmaya çalışıyorsun!
Hayır, çalışmıyor. Dinle onu!
- Bir not bıraktı. - Hayır.
Onu idol olarak gördüğün için sana söylemek istemedim.
- Hayır. - Hayır.
Bunu batırmak istemedim.
Ama gerçeği dinlemen lazım.
Hayır!
Beni dinle, bana bak!
Ölmek istedi Lucas
ve bu da onu yapma şekli.
Hayır.
Hayır!
Lucas.
Tanrım, Lucas.
Lucas. Çok üzgünüm.
Bunu sır olarak saklamamalıydım ama...
Onu çok özlüyorum.
Biliyorum tatlım. Ben de özlüyorum.
- Çok üzgünüm anne. - Tanrım.
Bana asla özür dilemek zorunda değilsin, tamam mı?
- Tamam. - Aslında zorundasın.
Ama böyle bir şey için değil, tamam mı?
Sana bir daha asla yalan söylemeyeceğim.
Ben muhtemelen söylerim ama...
Seni seviyorum.
- Seni çok seviyorum. - Ben de.
Arkadaşlar...
Ben ne hissediyorum?
Annesiyle oğlu arasında duygusal bir an?
Hayır, sanki yer
sarsılıyor.
Vay canına.
- Ne yapıyorsun? - Beni geri istiyorlar.
- Lucas! - Beni geri istiyorlar.
Anne, arabaya binip gidin.
- Gidin! - Hadi!
Hey, senin işin benimle. Gel beni al!
- Nora, o şey de ne? - Biliyorum sanki!
Biddle ile ilgili olduğunu biliyorsun!
Belki de solucan koleksiyonu vardı!
Bunu anlamadıysam kusura bakma!
Girin, girin!
- Lucas! - Kapa kapıyı.
Odunu ver.
- Başka çıkış var mı? - Evet, ben...
Anne! Kapıdan uzaklaş.
Evet, sanırım tutmayacak.
Tanrım.
Anne, tamam, gidip
testereyi getirin ve ben biraz zaman kazanacağım.
Margot, hadi!
İşte bu.
Tamam. Aman Tanrım!
Doğrusunu bulana kadar anahtarları kapatıp aç.
Kesici!
O neydi?
- Burada kal. - Ne?
Evet, burada kal!
Nora!
Yürü!
Kesiciyi aç.
Margot!
Başardı.
Bu kadar çabuk geldiğin için sağ ol.
Selam! İyi misiniz?
İyiyim. Buradan gitmemiz lazım.
Selam.
Selam Mike.
Benim.
Memur Hodgson demek istedim.
Nora? Burada ne oldu?
Evet. İşin garibi...
Ben artık
yalan söylemekten bıktım.
Tamam.
Burada olan biten her şeyi anlatacağım.
Ben deli değilim.
Gerçeği söylüyorum.
Her yerde dev solucanlar vardı.
Ve bunların hepsi ölen çocuğun hayaletliyle ilgili.
Neden kimse beni dinlemiyor?
Dennis'in ölmesiyle çok şeyler yaşadı.
Onu doğru yere getirdin.
Ona artık ben bakarım.
Endişelenme.
Seni eski hâline getireceğim Slappy.
R.L. STINE'İN EĞİTİCİ KİTAP SERİSİNDEN UYARLANMIŞTIR
PARACHUTE PRESS TARAFINDAN YARATILMIŞTIR