Tato!
- Wypierdalaj. - Przestań!
Wynocha!
- Do środka! - Okej!
Kochanie. Spójrz na mnie.
Rusty? Co się, do cholery, dzieje?
- Poszedł sobie. - Odezwij się.
- Oddychaj. - Rusty?
UZNANY ZA NIEWINNEGO
Myślałeś, że coś wie
i poszedłeś do jego domu.
A potem on zjawił się tutaj... Po co?
Żeby cię zastraszyć?
Rusty, mogłeś go zabić.
Co jeśli pójdzie na policję?
Nie pójdzie.
Skąd wiesz?
Nie pójdzie.
IMIĘ ROWER
- Tommy? - Tak?
Ponoć jestem pierwszym lub jednym z pierwszych świadków.
Chcę wiedzieć dlaczego.
Obrona będzie się powoływała na uprzedzenia prokuratury,
a ty możesz to od razu podważyć.
Nie oczekuj, że powiem, że Rusty popełnił morderstwo.
Nie. Niczego nie oczekuję.
Oczekuję tylko, że powiesz prawdę. Masz z tym problem?
Co jest między wami?
Coś cię z nim łączy?
- Z Rustym? - Tak.
Muszę o tym wiedzieć.
Całowałaś się z nim?
Niestosowne.
Nieistotne.
Spierdalaj.
Zostaniesz wezwana na świadka,
żeby potwierdzić związek Carolyn i Rusty'ego.
Liczę na zawodowy obiektywizm.
Jeśli zawodowy obiektywizm jest tak ważny,
chyba powinieneś się wycofać.
Wiele się tu zmienia, przechodzimy restrukturyzację,
ale musisz wiedzieć, że Nico i ja ponad wszystko cenimy lojalność.
Po prostu wybuchła?
Tak. Rozprysła się.
Po całym pokoju.
Raymond, wszystkie te koszmary
mówią ci jedno i to samo:
potwierdzają to, na co wskazują...
- Proszę, nie. - ...dowody.
Czy są jakiekolwiek dowody wskazujące na kogoś innego?
Lo, tu nie chodzi o dowody wskazujące na kogoś innego.
Chodzi o brak dowodów...
- Wskazujących na niego. - Wiem.
Ciężar dowodu.
A ciężar, który ty będziesz nosił?
Proszę, nie.
On tego nie zrobił.
To bez znaczenia.
I tak reprezentujesz teraz obronę.
Chodź, Laura. Pospiesz się.
Kurwa!
- Hej! Co ty, do cholery, robisz? - Hej.
Chcę tylko pogadać.
Dzwonię po policję.
Po tym, co było zeszłej nocy?
Dobra. Zawiozę cię na posterunek.
Razem wypełnimy zgłoszenie.
Co z tobą, do cholery?
Chcę tylko porozmawiać.
Po prostu... Porozmawiaj ze mną.
Zaatakowałeś go. Wtargnąłeś na jego teren.
- Może twierdzić, że wymuszasz... - Ja zaatakowałem i wtargnąłem?
- Raczej by nie przyszedł... - Z jego perspektywy
najkorzystniej byłoby iść na policję.
Jeśli ułoży się z glinami
i przedstawi cię jako jebanego psychola i socjopatę,
a z mojego punktu widzenia, Rusty,
właśnie w tym kierunku to zmierza...
Mya.
Ma świeży umysł.
Jest obiektywna.
Posłuchaj tej teorii Rusty'ego.
Liam Reynolds to nasz główny podejrzany.
Miał motyw.
Ruchają mnie!
Choć był w więzieniu, miał możliwości.
Znał ludzi z zewnątrz.
A według Rigo, która rozmawiała z częścią więźniów,
Reynolds sugerował, że ją zabił.
Kolekcjonowała osiągnięcia.
Nawet gdyby Reynolds był w to zamieszany...
Chętnie roztrzaskałbym jej czaszkę.
Chodzi mi o to, że... Carolyn ukryła dowody.
- Były niejednoznaczne. - Nie, Carolyn ukryła dowody, Ray.
- Hej. - Dostałaś wyniki?
Wstępne badanie nie wykazało nic szczególnego.
A nasienie Ratzera znaleziono na miejscu zbrodni.
To nie jest tak kurewsko naciągane, jak starasz się sugerować.
Okej. Ale to nie jest nasza sprawa.
Ona ma rację.
Doświadczenie zawodowe nauczyło mnie dwóch rzeczy.
Po pierwsze informatorzy więzienni
powiedzą lub zmyślą cokolwiek, by poprawić swoją sytuację.
Po drugie ci, którzy popełniają zbrodnie, lubią grozić, chwalić się,
ruchać innych więźniów w dupę.
Raczej nie mają w zwyczaju czegokolwiek „sugerować”.
Przykro mi.
Nawet gdyby Reynolds był w to zamieszany,
nie wiem, jak Ratzer miałby nam pomóc.
Oni mogą być ze sobą powiązani.
Może się znają.
Chodzi o moje jebane życie.
Tak.
Wiem. I chciałbym je uratować,
bo przyszedłeś do mnie, prosząc, bym bronił twojego życia i wolności.
Niezależnie od strategii, jaką wybierzemy...
...nie będziemy twierdzili:
„Hej, jeden koleś zna innego kolesia, który jest w więzieniu
i obaj zostawili plemniki
w mieszkaniu jakiejś martwej prostytutki”.
Która była związana dokładnie tak, jak Carolyn.
Nie dokładnie.
Podobnie.
Boże. Dobra. Wiesz co?
Sam zapytaj Ratzera. Jutro tu przyjdzie.
Co?
Tak.
Jest na bieżni.
Tak. Sama mu to zasugerowałam.
Wczoraj zaatakował człowieka. To już lepsza jest bieżnia.
Mamo, on to zrobił?
Nie. Nie, kochanie.
Twój tata ma w sobie dużo gniewu...
ale nie takiego.
Ratzer. To może być on.
To na pewno nie twoje uprzedzenia?
Niewykluczone.
A co uważa pan Horgan?
Ray uważa, że to ślepa uliczka
i że zaczyna mi odwalać.
Ma rację?
Może.
Rzeczywiście sprawiasz wrażenie, jakby odjechał ci peron.
Co to niby znaczy?
Pobiłeś człowieka.
Jay, on przyszedł do naszego domu.
Groził ci. Groził mamie.
Co miałem zrobić?
Nie wiem.
Boję się o ciebie.
Och, kochanie.
Wszystko w porządku.
- Hej, Tommy. - Hej, Carolyn.
- Obserwujesz mnie? - Obserwuję...
Słuchaj, dowiedziałem się, że nie chcesz ze mną pracować...
Kto tak powiedział?
O Boże. Nieważne kto.
To prawda, że nie chcesz?
- Ja... - Powiedz mi.
Mówiłam,
że wolałabym prowadzić własne sprawy.
A gdybym miała je współprowadzić, wolałabym to robić z Rustym,
bo jest zastępcą prokuratora i z punktu widzenia kariery...
- Tak. To ma sens. - Tak.
Po prostu powiedziano mi, że nie chcesz pracować konkretnie ze mną.
Tego nie mówiłam.
Może ktoś mnie źle zrozumiał.
- Pracujesz do późna. - Tak.
Słuchaj, ten cały Liam Reynolds, który zabił Bunny Davis...
Co z nim?
No właśnie. Słyszę różne plotki.
Że groził Carolyn.
- Jest w więzieniu. - I...
No tak.
Ale sprawdziliście go?
Owszem. Jeśli śledczy znajdą coś nowego, przyjrzymy się temu.
Ale nie sądzisz, żeby coś w tym było, prawda?
- On jest w więzieniu. - Tak.
Liam Reynolds to ślepa uliczka.
W tej chwili skupiamy się na Rustym Sabichu, prawda?
Tak.
Barbaro.
Clifton, tu... Barbara Sabich.
Miałem nadzieję, że zadzwonisz.
Przepraszam. To był błąd.
To kiepski pomysł.
Kto powiedział: „Żałujemy tylko rzeczy, których nie zrobiliśmy”?
Czuję się tu bezpiecznie.
Czy to nie jest coś złego w świecie sztuki?
Nie dla mnie.
Szczerze mówiąc, ostatnio rzadko czuję się bezpieczna.
Lewis Carroll.
Co?
„Żałujemy tylko wyborów, których nie dokonaliśmy”.
Myślałem, że to Oscar Wilde.
Teraz czuję się trochę mniej bezpieczna.
Nie chcę być tym, który wykona pierwszy krok.
Nie chcę, żebyś robiła cokolwiek, czego nie chcesz.
Chcę.
Po prostu nie powinnam.
Ale chcę.
Nie mam z tym żadnego związku.
Ale z nią miał pan związek.
Pańskie nasienie znaleziono w jej mieszkaniu.
Nie byłem u niej tamtej nocy.
Czyli jednak ją pan pamięta?
Uprawiał pan seks z tą kobietą?
Tak, to możliwe.
Możliwe?
Miałem kontakty z prostytutkami.
Ona wygląda znajomo.
Ale...
Kocham swoją żonę.
Ale... po urodzeniu czwórki dzieci znudziła się seksem.
Więc czasem tak. Ale niezbyt często.
A ten człowiek?
Nie znam go. Nigdy go nie widziałem.
Na pewno?
Tak, na pewno. Dlaczego miałbym kłamać?
Boi się pan, że zostanie powiązany z jej śmiercią?
Już pan jest, skoro pańskie DNA znaleziono na miejscu zbrodni.
Wiemy, że zrobił to Liam Reynolds.
Jeśli go pan zna, to odpowiedni moment, żeby nam o tym powiedzieć.
Musimy zbadać tę sprawę.
- Nie znam tego człowieka. - Wiemy, że pan tam był.
Nigdy go nie widziałem i nie mam z tym nic wspólnego.
Ręce.
Następny.
Dobrze.
Proszę.
Mogę prosić o komentarz?
Z tego, co wiemy, rozważana jest ugoda.
Prokuratura nie bierze pod uwagę ugody.
To o oskarżenie o zabójstwo
i nie rozważamy mniejszych zarzutów.
Liczymy na uczciwy proces
i odpowiedni wymiar kary.
To wszystko.
A jaki byłby odpowiedni wymiar kary?
Właściwie...
Powiem jeszcze jedno.
Obserwujemy groteskową i systematyczną bezkarność,
która trwa w tym mieście już zbyt długo.
Zresztą to dotyczy całego kraju.
Wall Street skazało na ubóstwo niewinnych ludzi
i ani jeden bankier nie trafił do więzienia.
Koncerny farmaceutyczne stawiały na zyski
kosztem pacjentów, którym wciskano opioidy.
Nikt z tej branży nie trafił do więzienia.
W Ameryce sformułowano i przyjęto następujący przekaz:
jeśli jesteś odpowiednio wysoko, wszystko ujdzie ci na sucho.
Dość tego. Tak dłużej nie będzie.
Tommy, wyjaśnisz mi, w jaki sposób to miało nam pomóc?
Tommy.
- Zadałem ci pytanie. - Daj mi chwilę.
Okej.
Doceniam to, że mnie wybrałeś.
Naprawdę...
Naprawdę to doceniam.
Ale nie podoba mi się i nie będę tolerował tego żenującego braku zaufania.
Jestem dobry w tym, co robię.
Myślisz, że dałbym ci tę sprawę, gdybym tak nie uważał?
Wiem, że jest tu wiele osób, które...
...mają ze mną jakiś problem.
A to dlatego...
że wyłapują sygnały
nie tylko od Raymonda i Rusty'ego, ale też od ciebie.
Tommy.
Co się z tobą stało...
- Do tego... - ...przez ten miesiąc?
Tak dla jasności...
Żeby zwiększyć szanse na skazanie,
muszę wzbudzić w ławnikach szacunek i dobrą wolę, prawda?
Dlatego wygłosiłem to oświadczenie.
To ja jestem tym dobrym.
Potencjalni ławnicy muszą to wiedzieć, a najlepiej czuć.
Muszą zrozumieć, że jest tak i tak,
bo Tommy Molto tak twierdzi.
- Jaden, jest 7.30. - Spakowałeś plecak?
Jest tam.
Hej.
Żadnych procesów o morderstwo przy śniadaniu. Zwłaszcza mojego.
Wyłącz to.
Mam wielkiego pryszcza na twarzy. Powiedz mi, czy to nowotwór.
- Nie. - Jest ogromny.
- Pewnie ze stresu. - Na pewno?
Pokaż.
- Ładnie wyglądasz. Rozmowa o pracę? - Dziękuję.
- Terapia. - To chyba rak mózgu.
- Ubierasz się tak dla terapeutki? - Owszem.
- Lubi, kiedy ładnie wyglądam. - Gdzie mój telefon?
Czy ktoś może do mnie zadzwonić?
- Zadzwonisz do ojca? - Dobra.
Mógłbym przysiąc, że tu był.
- Dzwoni. - Tam.
Musi być blisko.
Kto mówi?
Tu Jaden.
Co myślisz?
Nic.
Nie wierzę ci.
To miłe.
To wszystko.
To miłe.
Możesz przekazać mamie, że pięknie wygląda?
Mogę.
- Okej. Na razie. - Na razie.
Pa.
- Nie dotykaj. Pogarszasz sytuację. - Nie dotykam.
Co... Czemu rower Kyle'a jest w koszu na śmieci?
Nie wiem. Nie wkładałam go tam, kochanie.
Nadaje się do śmieci.
Przerzutki są uszkodzone, a łańcuch bez przerwy spada.
Więc po prostu...
Okej.
Kiedy to było?
- Z tydzień temu. - Miałyśmy sesję w zeszły poniedziałek.
Czy możemy nie skupiać się teraz na kłamstwach?
- Nie dam rady... - Nie, ja...
I najwyraźniej...
...rozważałaś romans z nim już od jakiegoś czasu.
Romans... To był tylko pocałunek.
To nie był...
tylko pocałunek.
To brzmi raczej jak... romans.
Tak.
To było romantyczne.
I to bardzo.
Może to dlatego...
mi nie powiedziałaś.
Nie wiem, dlaczego o tym nie mówiłam...
Nie wstydzę się tego.
Naprawdę.
Świadomość, że mogę.
Świadomość, że jestem...
pożądana.
Tak.
Że ktoś mnie pragnie. Poczułam dzięki temu ulgę.
Wiesz...
Kiedy byłam u Cliftona,
szłam po schodach i pamiętam, jak pomyślałam...
że Jaden byłaby ze mnie taka dumna.
Jaden?
Czuję, że...
Czuję, że mnie osądza.
I...
Może to projekcja, bo osądzam sama siebie...
...za to, że z nim zostałam.
Za to, że mu wybaczyłam.
Za to, że go kocham.
Mogłam się pieprzyć z Cliftonem, ale tego nie zrobiłam.
Powiedz mi...
...czy to jest coś, z czego powinnam być dumna?
Hej.
Słuchaj... Nie twierdzę, że nie da się tego wygrać.
Mogę wygrać tę sprawę, Rusty.
Ale musisz mi pozwolić.
Czy możemy podsunąć im syna albo Liama Reynoldsa? Jasne.
Ale tu nie chodzi o to, czy zrobił to ktoś inny,
a przynajmniej czy zrobił to ktoś konkretny.
Nasza obrona opiera się na tym, że nie mogą udowodnić, że zrobiłeś to ty.
Musimy przedstawić wiarygodną alternatywę dla mnie.
W przeciwnym razie...
Nie zgadzam się.
Czy Barbara uważa, że jesteś winny?
Oczywiście, że nie. Do czego zmierzasz?
Jesteś pewien?
Tak, jestem pewien.
Lorraine jest w stu procentach pewna, że to zrobiłeś.
Oczywiście nie pochodzi to ode mnie,
a ona nie jest zwykle skłonna wierzyć w to, co słyszy w mediach.
Ona i Barbara są sobie bliskie.
Barbara wie, że jestem niewinny.
Mam nadzieję, bo wszystko może sprowadzać się do niej.
W jakim sensie? Nie może zapewnić mi alibi.
Jako twoja żona
- może zaświadczyć o twoim zachowaniu... - Nie...
- ...tamtej nocy. - ...nie.
- Czy byłeś wzburzony... - Nie powołamy jej na świadka.
...albo rozkojarzony.
- Mogłaby zeznać... - Nie, Ray.
...ze swojej wyjątkowej perspektywy, że nie mogłeś popełnić morderstwa
kilka godzin wcześniej.
To by był jasny przekaz dla wszystkich, którzy to oglądają: wierzy w ciebie.
Wierzy w twoją niewinność.
To coś znaczy.
Tyle wiem.
Jeszcze jedna sprawa. To oczywiste, ale jednak to powiem.
Od teraz do procesu
nikogo więcej już nie bij.
To już jutro.
Zaczyna się proces, który przykuł uwagę Chicago i całego kraju.
Rusty Sabich zostanie osądzony przez ławę przysięgłych.
Jest oskarżony o zabójstwo swojej współpracownicy, Carolyn Polhemus.
No dobrze.
Panie Molto.
Panie i panowie, szanowni ławnicy, poznaliśmy się już podczas voir dire,
ale przedstawię się raz jeszcze.
Nazywam się Tommasino Molto,
ale pochodzę z Chicago, tak jak wy, więc jestem Tommy.
Będę prokuratorem w tej sprawie razem z Nico Della Guardią.
Reprezentujemy stan.
Przedstawimy dowody na popełnienie zbrodni.
Ocenicie te dowody, poddacie je analizie
i ostatecznie zdecydujecie, czy dowodzą winy oskarżonego.
Ten człowiek został oskarżony o zabicie Carolyn Polhemus.
Przedstawimy zeznania, dowody materialne, naukowe i sądowe,
które pozwolą wam wyciągnąć wnioski.
Kilka słów o ofierze.
HRABSTWO COOK, ILLINOIS
MIESZKAŃCY CHICAGO VS ROZAT SABICH
Znałem ją.
Wszyscy ją znaliśmy.
Była naszą koleżanką z prokuratury okręgowej.
Wszyscy ją uwielbiali.
Z punktu widzenia dowodów nie powinno mieć znaczenia, że ją znałem.
Podziwiałem. I że za nią tęsknię.
To nieistotne w kontekście dowodów,
ale nie będę udawał, że to nie ma znaczenia.
Z góry przepraszam, jeśli okażę emocje.
Prokuratorzy powinni być twardzi, prawda?
Nieczuli.
Są funkcjonariuszami.
Jesteśmy funkcjonariuszami jedynego powszechnie przyjętego systemu
odróżniania dobra od zła.
Jesteśmy biurokratami.
Pewnie sądzicie, że po latach stawiania zarzutów
i prowadzenia spraw przeciwko oskarżonym, jesteśmy zahartowani.
Że to dla nas rutyna.
Dziś tak nie jest, bo ją znałem.
Dziś wy wszyscy
przyjęliście na siebie jeden z najważniejszych obowiązków obywatelskich
i wasza praca polega na ustaleniu prawdy. Faktów.
Jak wiemy, nie jest to proste zadanie.
Wspomnienia często stopniowo bledną i stają się coraz bardziej mgliste,
dowody wskazują w różne kierunki,
a wy nie raz musicie decydować w kwestiach,
o których nikt nie wie albo nie chce mówić.
A dowody i szczegóły w tej sprawie są niezwykle drastyczne.
Pokażę wam zdjęcie. Jest dość makabryczne.
Gdybyście oglądali to w domu, wyłączylibyście telewizor,
nie patrzylibyście, nie słuchalibyście.
Nikt nie powinien tego oglądać ani słuchać.
Ale tutaj nie macie wyboru.
Musicie to robić, prawda?
To prawdziwa zbrodnia. Prawdziwa ofiara.
Carolyn Polhemus.
Miała syna,
Michaela.
Jest tu prawdziwy ból.
Nie musicie ostatecznie ustalać, dlaczego to się wydarzyło.
Motywy danej osoby mogą pozostać na zawsze w jej głowie.
Ale musicie ustalić, co się wydarzyło.
Inaczej nie dowiemy się, czy ten człowiek powinien zostać uwolniony, czy ukarany.
A jeśli nie ustalimy prawdy, to jaką będziemy mieli szansę na sprawiedliwość?
To dlatego Carolyn wybrała ten fach.
Dlatego my wszyscy wybraliśmy ten fach.
W nadziei na sprawiedliwość.
Nie będę prosił, żebyście opłakiwali Carolyn, choć może się to zdarzyć.
Nie będę prosił, byście współczuli jej rodzinie i jej synowi.
Oczywiście będziecie im współczuli.
Proszę tylko, byście pozostali wierni prawdzie.
Tylko o to poprosiłaby Carolyn.
Bądźcie wierni prawdzie.
Dziękuję.
Kurwa.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI SCOTTA TUROWA
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK