Tak?
Kyle, możemy chwilę porozmawiać?
Jest tu też ze mną mama.
Cześć, kochanie.
Kyle, jest zdjęcie twojego roweru
pod domem Carolyn w nocy 18 maja.
Dlaczego tam byłeś?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Kochanie...
Nie byłem tam. Widocznie przejeżdżałem. To wszystko...
- Kochanie. - Kyle, jest zdjęcie...
ciebie pod domem Carolyn Polhemus w nocy 18 maja.
Dlaczego tam byłeś?
Kochanie, dostaliśmy te zdjęcia od policji,
co oznacza, że też mają te dowody.
Musisz być szczery. To ważne.
Na miłość boską, Kyle, dlaczego tam byłeś?
Chyba chciałem zobaczyć, jak tam jest.
Gdzie?
Tam, gdzie chodziłeś.
Czyli wiedziałeś o ojcu i Carolyn?
Usłyszałem, jak się kłócicie.
Okej.
Twoja siostra wie? Czy Jaden... Ona wie?
Nie mówiłem jej. Sam nie wiem.
Kiedy się dowiedziałeś?
Czy to ważne?
Inaczej bym nie pytał.
Nie pamiętam.
Może parę miesięcy temu.
Byłeś tam, żeby zobaczyć, jak wyglądała. Dobrze rozumiem?
Umiesz guglować, więc mogłeś znaleźć jej zdjęcie,
ale chciałeś zobaczyć, gdzie mieszka.
- Obserwowałeś jej dom? - Rusty.
Obserwowałeś jej dom, Kyle?
Po prostu nie rozumiem, co tobą kierowało.
Może próbowałem zrozumieć, co kierowało tobą.
- Chcę pogadać z mamą. - Nie! Jestem twoim ojcem...
- Rusty. - ...i odpowiesz.
Rusty, proszę.
Wszystko okej.
Dobrze.
UZNANY ZA NIEWINNEGO
Bunny Davis była córką.
Bunny Davis była siostrą, przyjaciółką, kuzynką.
Bunny Davis miała 26 lat,
gdy znalazła się w brudnym motelu, związana przez potwora.
Modliła się, błagała,
by był to ten typ człowieka, który ją wypuści.
Ale nie wypuścił.
Ten mężczyzna, Liam Reynolds,
to raczej typ człowieka, który robi to...
I to...
I to.
Co myślisz?
Myślę, że jesteś niesamowita.
Jebany burdel.
Hej.
Hej. Padła żarówka na werandzie.
No więc parę razy... przejeżdżał obok jej domu.
I raz zobaczył, jak wchodzisz do środka.
Musimy go jak najszybciej wysłać na terapię.
Dlaczego?
Rusty, on to dźwiga od miesięcy.
Nie mamy pojęcia, jaki to ma na niego wpływ.
Okej, ale możemy wspólnie z nim o tym porozmawiać.
No jasne.
- Tak jak przed chwilą? - Nie musimy...
Co to niby znaczy?
Przesłuchiwałeś go.
Przesłuchiwałem?
Tak.
Zadawałem mu pytania.
- „Dlaczego obserwowałeś jej dom?”. - Był tam, więc pytałem.
Pytałeś jak prokurator, Rusty.
- Żartujesz? - On ma 15 lat!
- Co z tobą, kurwa, nie tak? - Co?
- To ty do tego doprowadziłeś. - Jasne, że ja.
Tak, jestem naczelnym zjebem.
Ale wiesz co? Też miałaś w tym swój udział.
I w pewnym momencie będziesz musiała wziąć na siebie jebaną odpowiedzialność.
Nie dam dłużej rady. To koniec.
- Ja tylko... - Koniec!
Oto moja opinia lekarska:
przyczyną śmierci był cios w głowę tępym narzędziem.
Sędzia wie, że jesteś ekspertem, nie musisz podkreślać kwalifikacji.
Nie mów „moja opinia lekarska”.
- Możesz usiąść prosto. - Okej.
- Usiądź prosto. - Nie musisz...
- Nie mów mi, jak mam... - Przedstawiasz przysięgłym
- swoje ustalenia. Opinię eksperta. - Tylko...
- O rany. - Nie skupiaj się na sobie.
Co za... Nie. Nie rób tego. Robię dla ciebie to debilne ćwiczenie,
- zerwałeś mnie po to z łóżka... - Doceniam to.
Jestem lekarzem medycyny. Masz mnie szanować.
Szanuję cię jako lekarza.
Ale jako świadek słyniesz z gównianych występów.
Ty jebany kutasie.
Dobra, zapomnij.
I po to wyciągałeś mnie z łóżka?
A tak w ogóle, prześlę ci te akta, szmaciarzu.
Szczegóły tej sprawy nie są ujawniane.
Zero przecieków.
Jak mocne są dowody? Nawet nie mają narzędzia zbrodni.
Nie wiem, czy udowodnią coś ponad wszelką wątpliwość.
Trudno uwierzyć, że odbędzie się proces.
Byli współpracownicy skaczą sobie do gardeł...
Sabich ma dwoje dzieci...
- Kyle tam był. - Nie.
On tylko tamtędy przejeżdżał.
To było... tylko kilka razy.
- Na pewno jej nie zabił? - To nie jest zabawne.
Kurwa, to nie jest zabawne.
Nie próbowałem być zabawny.
Więc Michael Caldwell był u Carolyn w noc morderstwa.
A do tego Kyle był tam kilka tygodni wcześniej?
Chryste.
Muszę to przemyśleć.
Ja pierdolę.
- Jebane... - Coś jeszcze?
Nie zmrużyłem oka, Ray.
To wszystko?
O co chodzi?
Pokłóciliśmy się z Barbarą, powiedziała, że to koniec.
„Koniec” w sensie „Zostawiam cię”?
Daj spokój. Gdyby miała cię zostawić, dawno by to zrobiła.
- Nie potrzebuję tego. - Na co miałaby czekać?
Na dobrą wymówkę?
Zdradziłeś ją.
Zdradziłeś swoje dzieci.
Znając Barbarę,
zdrada dzieci jest większą z tych dwóch przewin.
Ray, to po prostu... skomplikowane.
- No mów. Dawaj. - To...
Depresja, kompulsja, narcyzm.
Wezmę wszystko.
Wyślijmy cię do lekarza i załatwmy jebaną diagnozę.
Ale obawiam się, że diagnoza to „świnia”.
Leciałeś na Carolyn, rżnąłeś ją, a teraz chcesz stłumić wyrzuty sumienia.
Tak robią mężczyźni, którzy zdradzają.
Chcą mieć ciastko, zjeść ciastko, a potem uznać to za coś skomplikowanego.
Ławnicy uznają to za prostą sprawę.
Plus jest taki, że uznają to też za mało oryginalne.
To ich nie zszokuje.
Ale mnie zszokowało.
Zszokowało Lorraine i zapewne zszokowało Barbarę.
A mimo to nadal jest z tobą.
To mi mówi, że zamierza zostać.
Wiesz co? Zaczekaj chwilę.
Wiesz co?
Jak śmiesz mówić, że nie biorę odpowiedzialności,
nie czuję wstydu i nie zżera mnie poczucie winy?
Pierdol się.
Wiesz, przez tych 40 lat widziałem w tej branży wiele poczucia winy i wstydu.
Wstyd jest czymś, co sami sobie narzucamy.
Jest egocentryczny, megalomański.
Poczucie winy to świadomość bólu, jaki wyrządziło się innym.
Nie wątpię, że czujesz wstyd.
PROKURATOR STANOWY HRABSTWO COOK
Tommy...
Tommy, czemu jestem na liście świadków?
Uważam, że masz informacje
na temat relacji Carolyn i Rusty'ego.
Nic nie wiem o tym, co stało się tamtej nocy.
Ale możesz mieć informacje o tym, co działo się we wszystkie pozostałe noce.
Prawda?
Mam wrażenie, że coś takiego należało zgłosić do działu HR,
więc może po prostu zmagasz się z poczuciem winy.
Żałosny z ciebie kutas.
Posłuchaj.
Robimy to dla Carolyn, rozumiesz? Przemyśl to. Zrób to dla niej.
Dzień dobry.
Dziękuję za przybycie.
Wszystko w porządku? Coś wam podać?
W porządku?
Nie... Nie czuję się z tym wszystkim zbyt dobrze.
W pełni rozumiem. To straszne.
Ale budujemy sprawę przeciwko panu Sabichowi
i każdy szczegół staje się niesamowicie ważny.
Obrona zasypie was pytaniami.
Chciałem się upewnić, że wszystko mamy omówione.
Nie powinien być z nami prawnik?
To zależy od pana,
ale potwierdzam tylko informacje, które już omawialiśmy.
To zdjęcie zrobiłeś panu Sabichowi,
gdy wchodził do twojej matki w noc jej zamordowania.
To był 16 czerwca o 21.49. Zgadza się?
Tak.
Pozostałe zdjęcia zrobiłeś tej samej nocy?
Tak.
Czemu nie zrobiłeś mu zdjęcia, kiedy wychodził z domu?
Odjechałem, kiedy wszedł.
Dlaczego tam byłeś?
Czasem po prostu tam bywałem.
Dlaczego?
Już na to odpowiedział.
Musimy koniecznie ustalić wszystkie fakty. To bardzo ważne,
bo obrona będzie zadawała te same pytania.
Bo była moją matką.
Czasem szedłem popatrzeć na jej dom.
Widziałeś, żeby ktoś jeszcze do niej wchodził?
Tylko on był tam tej nocy.
Jak wyglądał pan Sabich, kiedy wchodził do jej domu?
Jak się zachowywał?
Nie wiem.
A jak się zachowywał podczas waszego spotkania?
Mówiłeś, że oskarżyłeś go wtedy o zabicie twojej matki.
Zgadza się?
Zaprzeczył, ale kłamał.
Dlaczego tak twierdzisz? Skąd to wiesz?
Widziałem to w jego oczach.
Powiedziała mi też kiedyś, że zaczyna się go bać.
Myślałem, że nie... Kiedy miałeś kontakt z matką?
Przekonałem ją, żeby spotkała się ze mną na lunch.
Wydawała się zestresowana,
a ja się wściekłem, bo myślałem, że to przeze mnie.
Zapytałem, co się stało,
i powiedziała, że mężczyzna z jej pracy zaczyna ją przerażać.
- Powiedziała, kim jest ten mężczyzna? - Nie.
Powiedziała, że ma z nim sprawy
i dlatego nie może się go pozbyć.
- Hej. - Cześć.
Co podać?
Chyba...
Martini z wódką Belvedere. Bez oliwek, bez soku.
- Hej. - Hej.
Rozmawiałem o tobie przez cały tydzień.
To nie zabrzmiało zbyt dobrze.
Okej.
Drink po pracy, Clif?
Nie planowałem, ale jednak się zdecyduję.
Barmańskie dłonie.
Bez przerwy poranione.
Jak dramaty?
- Po staremu. - Nie wątpię. Mogę się dosiąść?
- Jasne. - Tak?
Clifton.
- Barbara. - Barbara.
Miło cię oficjalnie poznać.
Co to za krem?
Jeanine go robi.
Masło kakaowe z marihuaną.
Nie wkładaj palców do ust.
- Będziesz na megahaju. - Okej.
- Dzięki za ostrzeżenie. - Nie ma sprawy.
Jak miło. Dzięki.
Opowiedz mi o swoich tatuażach.
Pytam, choć wiem, jaki to banał, pytać kogoś o tatuaże.
No tak. Kumam.
To zrobił prawdziwy artysta.
To sztuka projekcji, zaprojektowałem to w czasach młodzieńczej głupoty.
To Yijing.
Słyszałaś o tym?
Słyszałam o Johnie Cage'u,
Brianie Eno i przypadkowym procesie kreacji.
Jasne.
Młodzieńcza głupota też nie jest mi obca.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Rigo.
Zgadnij, co mam.
Zidentyfikowałam drugą próbkę w sprawie Bunny Davis.
Co? Jak to zrobiłaś?
Nie znalazłem niczego w całym systemie.
Ten idiota przekazał swoje DNA portalowi Ancestry.com.
Brian Ratzer.
Ratzer. Adres?
Wiemy coś o nim?
Niewiele, poza tym, że zostawił próbkę spermy w miejscu,
w którym zginęła prostytutka.
Dziękuję, że to robisz.
Wiem, że nadstawiasz karku.
Nie robię tego dla ciebie, tylko dla Carolyn.
Rusty, musisz tam być spokojny.
Nic nie mów.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Przepraszamy za najście. Policja.
Szukamy Briana Ratzera. Jest w domu?
Kochanie!
Jest w piwnicy.
Może wejdziecie, a ja go zawołam?
Jasne.
Kochanie.
Kochanie?
- Tak? - Przyszła policja.
Usiądźcie. Zaraz przyjdzie.
- Świetnie. Dzięki. - Kawy?
Chętnie.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - W czym mogę pomóc?
Sprawdzamy incydenty, do których doszło w tej okolicy
16 czerwca 2019 roku.
W nocy. Prowadzimy śledztwo.
O jaki incydent chodzi?
Chodzi o serię włamań.
Nie na tej ulicy. Kilka kilometrów na wschód, przy Robertson.
Doszło do nich w czwartek w nocy. Wiem, to było dawno...
Nie muszę się zastanawiać. Nie znam tej ulicy.
Jeśli to się stało nocą... Nocami pracuję.
Gdzie pan pracuje?
Mogę zobaczyć odznakę?
Oczywiście.
Znaleziono
- zabitą pracownicę seksualną... - Proszę.
Nie teraz, kochanie. Okej?
Nie teraz.
Dobrze.
O co dokładnie chodzi?
Już mówiłam.
Gdzie pan pracuje?
Odpowiedział pan na pytanie?
Nie muszę odpowiadać.
Prędzej czy później będzie pan musiał odpowiedzieć.
W którymś momencie będzie pan musiał odbyć tę rozmowę.
Czy ja pana skądś znam?
To moja wizytówka.
Proszę dzwonić, gdy będzie pan gotów rozmawiać.
A jeśli nie będę?
Chyba będzie pan musiał.
I chyba wie pan dlaczego.
A może zapytamy pańską żonę.
- Hej, Lauro. - Hej.
Tak?
- Wszystko okej. - Tak?
Co się stało? Mogę w czymś pomóc?
Chciałem tylko podziękować za kawę.
Nie ma za co. Wszystko w porządku?
Tak. Tak.
Okej.
Spierdalajcie stąd.
Mówiłam, żebyś go nie rozjuszał.
Zadałem mu jedno pytanie.
Kurwa, jesteś niewiarygodny.
Czemu jesteś wystraszona?
B?
B, co ty robisz?
Nie ryzykuję.
Przejeżdżał przy jej domu.
Kto wie, czy nie przechodził przez jej ogród,
nie zaglądał przez jej okno, nie stał na jej wycieraczce...
- Hej. - ...nie dzwonił do jej drzwi?
Przestań. Chodź.
Nie sądzę, żeby Kyle był podejrzanym.
Rusty.
Czasem chyba zapominasz, że nasz syn jest czarny.
Jak się czułeś, widząc, jak twój tata wchodzi do jej domu?
Chcesz o tym porozmawiać?
Nie.
- Na pewno coś czujesz. - Ale nie chcę o tym gadać.
Kyle.
Od tamtego czasu wydarzyły się dużo gorsze rzeczy.
Bez jaj.
To jakaś bzdura.
Poczyniłam zerowe postępy. Rzadko kiedy od razu widać efekty.
Początkowe sesje polegają na budowie zaufania,
ale w tym aspekcie też poniosłam chyba porażkę.
Jest też...
szerszy problem. Musimy chyba wytyczyć nowe granice.
Okej. Co... Co masz na myśli?
To wszystko zrobiło się zbyt skomplikowane i złożone,
żebym mogła leczyć ciebie, Rusty'ego, was oboje, a teraz Kyle'a w obliczu...
To powinien być jeden terapeuta na osobę.
Na osobę? Nie mamy takich środków.
Chyba powinnam zająć się tylko tobą.
Wiem.
Czy możesz...
Możliwe, że chcesz wybaczyć Rusty'emu
i pozostać jego żoną.
Ale istnieje też możliwość...
Sądzę, że to nawet bardziej prawdopodobne, że twój układ limbiczny po prostu...
Daje czadu.
Jesteś w trybie samoobrony, usiłujesz ratować małżeństwo dla dzieci,
robisz wszystko, co świadomie bądź nieświadomie uważasz za konieczne.
Zawsze skupiałaś się na tym, żeby rodzina przetrwała.
Ale jest też możliwe, że gdy dzieci dorosną i wyjadą na studia,
ten przymus wybaczania
może przekształcić się w coś innego,
choćby w gniew czy wręcz nienawiść.
Możliwe, że to się już dzieje.
Posłuchaj... Twój mąż zakochał się w innej kobiecie.
Jest teraz oskarżony o zabicie jej.
Potrzebujesz własnego terapeuty.
Eugenia była wcześniej u mnie w biurze.
Co mówiła? O co chodzi?
Hej, hej.
Nie mam problemu z tym, że powołujesz ją na świadka.
Po prostu... Jeśli ma zeznawać,
dobrze, żeby była po twojej stronie.
Mów, co powiedziała.
Powiedziała, że...
Że jesteś gnojem, okej?
Wiemy, że bywasz nieco...
Jestem najlepszym prokuratorem, kiedy jestem wściekły.
Wiesz o tym.
Tak, ale jeśli zamierzasz opierać się na wrogo nastawionych świadkach...
Eugenia jest gotowa się nagimnastykować, żeby pomóc Rusty'emu.
Chyba jest w nim trochę zakochana.
Muszę jej przypomnieć, żeby trzymała się zasad.
Nie. To raczej ty musisz trzymać się twardych dowodów.
Oczernienie go nie załatwi sprawy.
Dam ci twarde dowody. Nie martw się.
Martwię się. Naprawdę.
Raymond poprosił o spotkanie.
Po co? O co chodzi?
Przypuszczam, że uważa, że ma szansę na ugodę.
A jeśli tak uważa, musi czuć, że trzyma nas za jaja.
Mnie za jaja nie trzyma, Tommy.
A ciebie?
Nie ma szans na ugodę.
Musimy ustalić, czy w okolicy są inne pracownice seksualne,
i czy rozpoznają Ratzera.
Kurwa, facet coś wie, jestem pewien.
- Jasne. - Gotów?
- Tak. Zadzwonię później. - Dobra.
Możesz jeszcze raz opisać mi tamtą noc?
Mówiłeś, że byłeś wtedy w biurze.
Tak.
Kilkoro z nas pracowało do późna nad kampanią Raymonda.
Pozornie pracowałem nad kampanią Raymonda.
Pozornie?
Głównie pisałem wiadomości.
I nie dostawałem żadnych odpowiedzi...
co dość kiepsko znosiłem.
Ignorowała mnie, więc musiałem gdzieś pójść.
O której wyszedłeś z biura?
Trochę po 20.30.
Czasem jadałem na mieście, bo po prostu...
w moim stanie nie mogłem wracać do domu.
Niewiele pamiętam z tamtego baru.
Chyba wypiłem parę drinków.
Może zamówiłem coś jeszcze. Nie wiem.
I wtedy odpisała.
A ja tam popędziłem.
CHRYSTE, RUSTY. PRZYJDŹ.
Wiadomość od niej przyszła o 21.24.
Na zdjęciach Michaela Caldwella docierasz tam o 21.49.
Co się wydarzyło?
Nie wiem, na ile szczegółowo mam mówić...
Hej.
Co się wydarzyło...
- Co? - Ja tylko...
Co się wydarzyło?
Nie wiem, czemu jesteś wściekła.
Co się wydarzyło?
Tak bardzo za tobą tęsknię.
Głównie się kłóciliśmy.
Kłóciliście się?
Chciałem, żebyśmy do siebie wrócili, a ona nie.
- To właściwie wszystko. - Przestań.
- Hej. - Wyjdź!
Metadane komórkowe wskazują, że dotarłeś do domu równo o 23.00.
Od niej do ciebie jedzie się 20 minut, co oznacza, że wyszedłeś o 22.40.
Byłeś u niej przez 51 minut.
To długa kłótnia.
Wypierdalaj stąd.
A potem po prostu wyszedłeś?
Pocałowaliśmy się na pożegnanie.
Pocałowaliście się?
Tak. I wróciłem do domu.
Całując mnie, wiedziała, że to mi da nadzieję.
Pocałunek pozwolił mi dotrzeć do auta.
I wrócić do domu.
Ale kiedy dotarłem do domu, zrozumiałem...
że ta nadzieja przekształciła się w okrucieństwo.
Wiedziała, co robi.
Była kurewsko okrutna.
To co o tym na razie sądzisz?
Jeśli chodzi o sprawę, jestem zadowolona z naszej sytuacji.
Trudno im będzie cokolwiek udowodnić.
Ale z drugiej strony 51 minut.
Będą twierdzili, że mógł w tym czasie związać ją i tam posprzątać.
Mogli też uprawiać seks, kłócić się albo godzić się po kłótni.
A co z Rustym?
Co myślisz o wezwaniu go na świadka?
Nie ma mowy, żebyśmy powołali tego człowieka na świadka.
Zgoda.
Co mamy o Ratzerze?
Coś tu musi być.
Ma alibi?
Nie był nigdy aresztowany?
Rozmawialiśmy z policją stanową?
Nic nie wiemy. Dobra. Ale był tam z Reynoldsem, prawda?
Był tam z Reynoldsem i Bunny Davis.
Musimy to, kurwa, udowodnić.
Po prostu działaj dalej.
Ciśnij dalej.
Kurwa.
Hej, Molto.
Dobrze. Dziękuję.
Tak?
Hej...
Wiem, że wiele sobie ostatnio powiedzieliśmy. I...
Chcę, żebyś wiedziała, że zrozumiałem to, co mówiłaś.
Rusty, możemy o tym pogadać po moim powrocie?
Zaraz wejdę na targ.
- Tak, jasne. - Okej?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Zaczynam rozumieć zalety picia w środku dnia.
A pijesz wieczorami?
Muszę dbać o pozory.
A jakie?
Matka. Żona.
Cały ten syf, o którym pewnie nie chcesz słuchać.
Wręcz przeciwnie.
Jestem bardzo ciekawy, jak to jest być teraz tobą.
Szczerze?
Sama nie wiem.
Gdybyś chciała kiedyś pogadać, a mnie by tu nie było...
Dziękuję.
- Hej, Chris. - Hej, Raymond.
- Helen. - Hej.
Eugenio.
O Boże. Hej. Raymond. O Boże. Co u ciebie?
Jakoś przędę. A ty?
Jestem na liście świadków.
- Widziałem. - Tak.
Wiedziałam o nich dwojgu.
Nie przejmuj się tym zanadto.
Nie będziemy negować tej relacji.
Okej.
Zrób coś dla mnie.
Przekaż Rusty'emu, że nie zamierzam zeznawać przeciwko niemu, okej?
- Tak zrobię. - Dziękuję.
- Witajcie. - Raymond.
Dobrze cię widzieć. Jak zwykle.
Tak.
Dobra, przejdźmy do rzeczy.
Macie kurewsko mało dowodów i myślę, że obaj o tym wiecie.
Nie jest tak, że zupełnie nic nie macie. Był tam, widziano ich razem.
To już coś, ale i tak gówno wam to daje.
Nie zgadzamy się.
W wozie Rusty'ego nie znaleziono ani kropli jej krwi, żadnego jej DNA.
W całym jej domu była krew i bebechy,
ale w jego wozie nie znaleziono ani kropelki.
- Posprzątał. - To samo z ciuchami.
- Wyczyścił. - Brak narzędzia zbrodni.
Pozbył się go.
Nie skażecie go na podstawie teorii.
Taki sposób związania wskazuje na premedytację.
Zadanie śmierci pogrzebaczem? Ogień namiętności.
Już na starcie w waszej argumentacji jest burdel.
Kochamy wyzwania.
Wiem, że nie bez powodu
sięgnąłeś po łagodniejszy zarzut utrudniania śledztwa.
Zrobiłbym to samo,
żeby za coś go dorwać. Bo gdybyś miał odejść z niczym...
Do czego zmierzasz?
Widzę, że komuś zakazano się odzywać.
- Rozsądnie. - Dobra, świetnie. Po prostu...
Rusty nie może ryzykować że spędzi resztę życia w więzieniu,
a ty nie możesz ryzykować, że go uniewinnią
i stracisz cały swój kapitał polityczny.
Przyznamy się do utrudniania śledztwa, trzy lata.
Naprawdę uważasz, że pójdziemy na ugodę i przyjmiemy samo utrudnianie śledztwa?
Nico, wiesz, że się pospieszyłeś.
Tommy marzył o podejrzanym,
a sama idea, że to mógłby być Rusty...
Tak? Jeb się.
Pomówmy o twoim większym problemie, który siedzi tutaj.
Masz gówniane, poszlakowe dowody,
a sprawę prowadzi zwykły cieć, który walczy ze mną.
Nie jesteś głupi, Nico.
Daję ci wyrok skazujący.
A przy sędzi Lyttle
mam spore szanse na uzyskanie uniewinnienia.
To polityczna śmierć.
Oferuję ci wyjście ewakuacyjne.
- Co to jest? - Przeczytaj. Przejrzyj sobie.
Dlaczego widzę to dopiero teraz?
Sami przed chwilą to dostaliśmy.
Zwykle nie uprawiamy takiego seksu.
A przynajmniej od dawna tego nie robimy.
Taki seks uprawiałeś z nią?
Nie.
Ona nie jest tobą.
Nie była.
Chyba trudno mi zrozumieć...
Czy zastanawiałeś się...
co byłeś gotów stracić?
Ty i ja tak bardzo się od siebie oddaliliśmy.
W tamtym okresie nie potrafiliśmy nawet ze sobą porozmawiać.
Coś we mnie rozbudziła.
Coś...
co myślałem, że umarło.
Kiedy powiedziałeś, że muszę wziąć odpowiedzialność...
B, nie miałem na myśli tego, co...
Nie uważam, żebyś się mylił, Rusty.
Chyba pozwoliliśmy sobie na to...
by się od siebie oddalić.
Nawet ten seks sprawiał takie wrażenie, jakbyśmy chcieli coś sobie udowodnić.
Że to, co dawniej mieliśmy, wciąż istnieje.
A istnieje?
Jebany Raymond.
Odbiorę.
Hej.
- Rusty. - Tak?
Nasza sytuacja właśnie się zmieniła.
Twoją skórę znaleziono pod paznokciami Carolyn.
Co? To... Czekaj. To niemożliwe.
To jest w raporcie. Właśnie się o tym dowiedziałem.
Nie. To... Ray, ona mnie nie drapała.
To... To jebane kłamstwo.
DNA to DNA, Rusty.
Nie, to kłamstwo. Ja... Boże.
Nie wierzę, że zamierzają to zrobić.
Kto?
Jebany Molto i... Delay. I Kumagai, oni wszyscy.
- Daj spokój. - Jak to?
Nie podrapała mnie.
Podrzucili dowody. Nic nie mają.
Nie mają dowodów, więc próbują mnie wrobić.
Tato!
Otwieraj! Wiem, że tam jesteś!
- Kurwa. Co? - Musi być jakiś powód.
- Tato! - No...
- Co jest? Co się dzieje? - Ktoś jest za drzwiami!
Raymond, czekaj. Co się dzieje?
- Nie wiem. - Spokojnie.
- Oglądałam telewizję i... - Okej.
Kochanie, spokojnie. Już dobrze.
Hej! Nie wal w moje drzwi!
- Kto to jest? - Nie wiem!
Rusty. Jaden!
- Robisz w chuja moją rodzinę. - Kto to?
- Czekaj! - Wzywam policję.
Nie! Nie dzwoń na policję, Barbaro. Muszę pomyśleć.
Otwieraj.
- Jaden, odsuń się! - Chodź!
Otwórz jebane drzwi!
- Rusty. - Ratzer! Posłuchaj.
- Lecisz w chuja z moją rodziną... - To o mnie ci chodzi.
- Wynoś się stąd. - ...to ja zrobię to z twoją!
- Chodź tu. - Panie Ratzer!
- Słuchaj... - Rusty. Halo? Halo?
Przysięgam, spróbuj jeszcze raz!
- Rusty! - Tato! Tato!
- Przestań! - Dość! Spójrz na mnie!
- Proszę! Tato. - Rusty!
NA PODSTAWIE POWIEŚCI SCOTTA TUROWA
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK