เครื่องจักรนั่น
(วิญญาณจะฟื้นจากความตาย)
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับมัน
มันตั้งอยู่ตรงนั้นในสภาพสมบูรณ์ เหมือนกำลังเยาะเย้ยผม
เหมือนมีเกราะศักดิ์สิทธิ์ มีพลังไร้ที่มาปกป้องมันไว้
เหมือนกับมันมีตา
และคอยมองผมอยู่ห่างๆ ยิ้มเยาะเหมือนเด็กเวรที่ถูกตามใจจนเสียคน
เป็นครั้งแรกในชีวิตผม ที่ผมรู้สึกว่าปีศาจอยู่ข้างตัวผม
เหมือนก่อนนี้มันซ่อนตัวอยู่ในโพรงในห้องนั้น
และบอกว่า "เกมนี้ยังไม่จบ ความทรมานของเจ้าเพิ่งเริ่มต้น"
กระซิบใส่หูผม
คัมภีร์นั่นยาว 81 หน้า
หน้า 81 ว่างเปล่า ว่างเปล่าทั้งหมด
หมายความว่ายังไง
แบมือขวาออก
ดูเส้นที่อยู่บนนั้นสิ
ตรงนั้นเขียนไว้ว่าอะไร สิบแปด
สิบแปด
ทีนี้ก็แบมือซ้าย
ตรงนั้นเขียนไว้ว่าอะไร
แปดสิบเอ็ด
บวกมันเข้าด้วยกัน ได้เลขอะไร
เก้าสิบเก้า
ดีมาก
พระคัมภีร์บอกว่า "พระเจ้ามี 99 พระนาม"
ทีนี้เข้าใจแล้วหรือยัง
ว่าทำไมเราแบมือตอนสวดภาวนา
หรือทำละหมาด
พระผู้สร้างทรงประทับ พระนามทั้ง 99 ของพระองค์
ลงบนฝ่ามือของเรา
ก่อนเราเกิดเสียอีก เห็นไหม
ประทับลงบนฝ่ามือของเรา
ประทับ…
ประทับลงบนฝ่ามือของเรา
เขาเขียนหนังสือนี่จบที่หน้า 80
และหน้า 81 ก็ว่างเปล่าทั้งหมด
นี่เป็นเรื่องจงใจ
เพราะเลขทั้งสองตัวนั่นบวกกันเป็น
เก้าสิบเก้า!
หน้าว่างหมายถึง…
การเกิดใหม่…
และชีวิตใหม่!
"วิธีเยียวยาที่มาจากฝ่ามือ"
"เป็นฝ่ามือที่ทั้งให้และรับ"
ฝ่ามือ…
"แสงจะตกกระทบเครื่องจักร และวิญญาณจะฟื้นจากความตาย"
"วิญญาณที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าที่เคย"
"แสง
ที่ปิดกั้นเส้นทางของแสง
ที่จะตามมา"
"แสงที่ปิดกั้นเส้นทางของแสง
ที่จะตามมา…"
เขาต้องถูกตี
เด็กคนนั้นเป็นพวกพยศตั้งแต่เกิด
เอาเท้าออกมาก่อนตอนคลอด
เขาฉีกแม่เขาเป็นชิ้นๆ ตอนออกมา
เลือดท่วมตัวเลย
นั่นแหละเหตุผลที่กูลเฟมที่น่าสงสารมีลูกอีกไม่ได้
และจะไม่มีอีก
"แสงที่ปิดกั้นเส้นทางของแสงที่จะตามมา"
ผมทำให้มดลูกแม่ผมฉีก
ผมปิดกั้นเส้นทางของคนที่จะตามผมมา
ผมคือหนึ่งเดียว!
แสงนั่นคือผม! ผมเอง!
ไม่สำคัญว่าพวกคุณจะรักผมหรือขับไล่ผม!
แสงนั่นคือผม! ผมเอง!
ผมจะสร้างคุณขึ้นมา ทำให้คุณมีตัวตนอีกครั้ง
คุณจะเกิดใหม่จากเถ้าถ่านคุณ
เหมือนนกฟีนิกซ์
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ ขอบคุณ
อาซีเย นั่นใครเหรอ แม่หนู
กูลนิฮาลค่ะ เธอชวนหนูไปดื่มกาแฟ
ทำไมเธอไม่เข้ามาล่ะ อุตส่าห์มาถึงนี่
เธอกลับไปแล้วค่ะหลังจากบอกแบบนั้น
แหม แม่หนูนั่นแปลกจริง
ก็ได้ ไปเถอะ พวกเธอจะได้คุยกัน
- เธอละเลยเพื่อนๆ ของเธอมาพักหนึ่งแล้ว - งั้นก็ได้ค่ะ
ฉันไม่ได้บอกคนที่บ้านเรื่องจดหมายนั่น
นี่ เธอ
บอกฉันหน่อยสิ เขาเขียนมาว่ายังไง
ฉันอยากรู้ว่าพวกผู้ชาย ถูกความปรารถนาแผดเผายังไง
โอ๊ย เขาจะเขียนอะไรได้ล่ะ
เขาเขียนว่า "ที่รักของฉัน
มันเหมือนร่างกายซีกซ้ายของฉัน ตรงที่หัวใจอยู่มันหายไปเมื่อไม่มีเธอ
แขนฉันเหมือนตอกุด และมียาพิษขมปร่าอยู่ในท้องฉัน
ทุกครั้งที่ฉันหายใจเข้า ปอดฉัน…"
พอได้แล้ว เพื่อน ฉันคลื่นไส้
ทำไมเขาพูดจาเหมือนคนขายเครื่องในเลย
เอ้อ ดูเหมือนพวกผู้ชายจะถูกแผดเผาข้างใน
โอ๊ยตาย ให้นักดับเพลิงดับไฟของซียาเถอะ
เมื่อไรก็ตามที่มีไฟ
เราก็จะไปอยู่ที่นั่น
เมื่อไรก็ตามที่มีไฟ เราก็จะไปอยู่ที่นั่น
อีกไม่นานแล้ว
"เป็นฝ่ามือที่ทั้งให้และรับ"
จงฟื้น!
ไม่พอเหรอ ทำให้มันพอสิวะ!
ยังต้องการอะไรอีก ชีวิตผมเหรอ หา
(ตัวประหลาด)
แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อไป
หัวหน้า พาผมออกไปรับแดดที
ทำไมล่ะ
เพื่ออะไรกัน
ไฟอะไรกันที่เผาใจฉัน
ทำไมฉันถึงหมดหวังกับโลกนี้
กับความงามนี้
กับชีวิตนี้
เจ้าหนุ่ม ทำไมต้องเศร้า
นายยังเด็กมาก
มีอะไรจบสิ้นไป มีอะไรที่เสียไปเหรอ
ไม่มีอะไรหรอกที่ไม่มีทางแก้ ยกเว้นความตาย
อาจารย์…
ปล่อยเถอะ
ได้ยินไหม
ผมรู้ว่ามันเจ็บ
ปล่อยเถอะ ผมจะเอายาขี้ผึ้งมาให้ก่อน
ปล่อยผมไปเถอะนะ
เถอะนะ
เมื่อความรู้สึกมัวเมาและชัยชนะนั่นจางหายไป
ผมก็พยายามตั้งสติคิด
ผมไม่รู้
ว่าผมทำให้อะไรฟื้นขึ้นมา ผมให้ชีวิตอะไร
หรือผมนำมันกลับมาจากไหน
พอรู้ตัวอีกที
ลิ้นผมก็ไปไวกว่าความคิด
และเลิกเรียกเขาว่าอิห์ซัน
เจ้านี่จะช่วยให้หายเจ็บ
ไม่เป็นไรนะ ใจเย็น
ไม่ แกทำอะไรน่ะ
นี่ไม่ได้ไว้กิน มันเป็นยาขี้ผึ้งสำหรับทา
ให้ตายสิ แกหิว
ฉันก็เหมือนกัน
ให้ฉันกำจัดศพในนั้นก่อนนะ
ตกลงนะ อย่ากินมัน
แกมาทำไมตอนนี้
มาๆๆ เดี๋ยวฉันพาแกออกไปข้างนอก
- ขอบใจ พ่อหนุ่ม - ขอบคุณคุณนะครับ
ขออัลลอฮ์ทรงคุ้มครอง
นี่ ดื่มนี่สิ
ไม่ อย่าแตะมัน อย่า
ฉันรู้ว่าแกเจ็บ
แต่เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
มันจะผ่านไป ไม่ต้องห่วงนะ
มีอะไร ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ
จำฉันได้ไหม
ฉันเอง ซียา
แล้วแกล่ะ
น่า พูดสิ
ว่ามา พูดอะไรหน่อยสิ
พูดชื่อแก
พูดสิ่งที่แกรู้
เลิกจ้องฉันแล้วก็พูด ไม่เอาน่า พูดสิ!
นั่นแหละ ว่าไง
นั่นไง แกจำได้
ต้องมีความจำของอิห์ซันอยู่ที่ไหนสักแห่งในนั้น
ซ่อนอยู่ในสมองแก ในใจแก
แกจะค่อยๆ จำได้
ดูสิ
นี่ ไม่ต้องกลัวนะ
การนึกถึงจะเจ็บปวด
แต่โชคดีที่แกอยู่หลังเครื่องจักรนั่น
มันบังแกไว้
หน้าแก…
มันจะเจ็บ
แกจะทำให้ตัวเองกลัว
แต่ดูสิ ร่างกายแกไม่เสียหาย
มาเถอะ
ดูสิ แกเป็นคนสร้างเครื่องนี้
แกกับฉันทำมันด้วยกัน
ฉันช่วยแกทำ
ใช่ไหม พยายามจำสิ
ไม่เอาน่า จำให้ได้สิ
ให้ตาย อะไรกันเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น
มีอะไร
ไม่นะ…
จริงเหรอเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมแกกลัว
ปล่อย!
จะเป็นแบบนี้ไม่ได้
เป็นไปไม่ได้
อาซีเย พ่อสงสัยจริง
ว่าลูกจะจัดกระเป๋าอีกกี่ใบ
นี่เป็นเสื้อกับชั้นในสะอาดสำหรับซียาค่ะ คุณพ่อ
เราจะไม่เอามันกลับมา
เราจะเอาชิ้นที่เปื้อนกลับมา
อืม ถ้าเขาซักมันที่นั่นไม่ได้…
พ่อแน่ใจว่าเขาต้องเจอผู้หญิงที่ไหนสักคน…
หมายถึงที่มาซักรีดผ้าให้น่ะ
ขอเถอะค่ะ คุณพ่อ หนูเข้าใจเรื่องนั้นอยู่แล้ว
ยูนุสนี่คนไหน
เขาเช่าห้องพักอยู่ที่นี่
เช่าห้องเหรอ นี่เป็นที่พักสำหรับคนโสด
ที่นี่มีคนเช่าอยู่เยอะแยะ
เขาผมหยิก เขาเป็นนักศึกษา
อ๋อ คนที่เรียนหมอ
ใช่แล้ว นั่นห้องเขา
แต่อย่ามาดึกๆ แบบนี้อีกนะ
มันไม่เหมาะสม
นายควรมาหาเขาตอนกลางวัน
ซียา
โอ๊ย โผล่มาจนได้ ไปอยู่ไหนมา พวก
ฉันอยากไปหานาย แต่คิดว่านายอาจไม่อยากให้ทำแบบนั้น
นายรู้สึกถึงแผ่นดินไหวเมื่อคืนใช่ไหม ทำเอาเราสั่นเหมือนใบไม้เลย
แต่ฉันคิดว่านายคงปลอดภัยที่นั่น เพราะที่นี่ไม่มีอะไรพังลงมา
ฉันห่วงแทบตายแน่ะ พวก
นายไปทำอะไรกับหมอนั่นน่ะ
ฉันไม่รู้จะบอกทางโรงเรียนยังไง
โรงเรียนเหรอ
มันจบแล้ว ฉันไม่ไปโรงเรียนแล้ว
นายพูดเรื่องอะไรน่ะ
ฟังนะ ซียา
นายบอกฉันได้ ต่อให้เป็นเรื่องผิดทำนองคลองธรรมก็เถอะ
ฟังนะ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น ฉันไม่บอกใครหรอก
ไม่ต้องห่วง ฉันจะเก็บความลับให้
นายจะทำงั้นจริงเหรอ
นายจะช่วยฉันไหม
เกิดอะไรกับมือนาย
ยูนุส ฉันทำเรื่องเลวร้ายมากๆ ลงไป
นายฆ่าหมอนั่นเหรอ
อะไรวะเนี่ย
ซียา… ซียา!
ซียา นี่มันอะไรกันวะ
ยูนุส ยูนุส!
ยูนุส ตั้งสติหน่อย
ไม่เอาน่า ยูนุส!
เราก็แค่ต้องโน้มน้าวคุณลุงฮัมดี ว่าสองคืนก่อนนี้ฉันอยู่กับนาย
แล้วเจ้าของบ้านล่ะ เขาเห็นนายนะ
บอกเขาว่านายแอบพาฉันเข้ามา
และซ่อนฉันไว้ในห้องนาย
บอกว่าฉันอยู่ที่นั่นสองคืนแล้ว ตอนเขาเห็นฉัน
ไม่รู้สิ ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ ยูนุส
พวกเขาไม่ถามอะไรมากขนาดนั้นหรอก
เราก็แค่บอกคุณลุงฮัมดี ว่าฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ตอนเกิดการระเบิด
และตอนนั้นฉันอยู่กับนาย
เขาเป็นพยานคนเดียว
- แล้วถ้าเขาไม่เชื่อล่ะ - ฉันจะทำให้เขาเชื่อ
บ้านหลังนี้อยู่ไกล จากย่านที่อยู่อาศัยที่ใกล้ที่สุด
จะไม่มีใครรู้ว่ามีไฟไหม้ จะยังไม่มีใครรู้อีกพักใหญ่
ใช่แล้ว ไฟไหม้
มันจะกลบเกลื่อนทุกอย่างโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้
ไม่มีอิห์ซันให้หาตัว และไม่มีเครื่องจักร
อย่านะ
อย่าบอกว่าจะเผาเขา ไม่งั้นฉันไม่เอาด้วย
ฉัน… ฉันจะไปแจ้งตำรวจเอง
ถึงเขาจะอยู่ในสภาพนี้…
บ้าไปแล้วเหรอ นายคิดว่าฉันเป็นคนยังไง
ฉันไม่ฆ่าคน ฉันฆ่าใครไม่ได้ ฉันทำแบบนั้นไม่ได้
แต่ตำรวจจะไม่หาศพที่ถูกเผาของอิห์ซันเหรอ
- ไม่สงสัยเหรอว่ากระดูกอยู่ไหน - ไม่หรอก
จะมีศพที่ถูกเผา
จะมี
มันอยู่ตรงนั้น
ยูนุส…
ยูนุส ทำใจดีๆ ไว้
แล้วอาจารย์อิห์ซันล่ะ คนที่อยู่ในนั้นน่ะ
- จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา - เขาเป็นคนอื่นไปแล้วตอนนี้
จะไม่มีใครจำเขาได้ นายก็เห็นเขาแล้ว
เราจะทิ้งเขาไว้ข้างถนน ให้เขาเผชิญชะตากรรมเอาเอง
ฉันรู้ว่ามันโหดร้าย ยูนุส
แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น
เรื่องนี้ก็ผิดที่เขาส่วนหนึ่ง
ฉันเป็นแค่เบี้ยบนกระดานหมากรุก
ฉันช่วยเขาไม่ได้ เราช่วยเขาไม่ได้
ฉันทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น ยูนุส ถ้ามีอะไร…
ฉันหมดแรงแล้ว ยูนุส
ฉันจะไถ่บาปของฉัน ไม่ว่าจะเป็นอะไร
ฉันจะออกจากโรงเรียน กลับบ้าน
ฉันจะเผาความหวัง อนาคตของฉัน ทุกอย่างที่ฉันมี
ไปพร้อมกับบ้านหลังนี้
ยื่นเท้ามา
ตอนนี้เขาเป็นผู้ป่วยโรคเรื้อนแล้ว เป็นคนบ้าที่อยู่ข้างถนน
ต้องมีคนช่วยเขาแน่
โรงพยาบาล คนใจบุญ หรือสถานพยาบาลโรคเรื้อน
ฉันจะไม่เป็นหมอ
ฉันจะอยู่กับหัวใจที่หายไปครึ่งหนึ่ง
นั่นคือวิธีไถ่บาปของฉัน
ถ้ามีนรกจริงๆ ละก็
กองไฟนี่ก็จะเป็นนรกของฉัน
ฉันจะลงนรก ไม่ใช่แค่หนึ่งครั้ง แต่เป็นสองครั้ง ยูนุส
ฉันจะถูกเผาสองครั้ง
ทั้งในกองไฟนี่และในโลกหลังความตาย
ไม่เป็นไรนะ
เขาอาจกลัวความเจ็บปวด จากไฟที่แผดเผาเนื้อหนังเขา
หรือในเปลวไฟนั้น เขาอาจเห็นภาพ
สถานที่ที่เขาไปแล้วกลับมา ที่ที่เราไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับมัน
แต่สรุปก็คืออิห์ซันตายไปแล้ว
หัวใจเขาหยุดเต้น
นายได้ถามเขาไหมว่านรกเป็นยังไง
ให้ตายสิ บอกมาว่าต้องทำยังไง ถึงจะไม่ต้องถูกเผาที่นั่น
- เราจะได้… - ใช่
ต่อให้ผมถามก็คงไม่ได้คำตอบ
คนที่ผมชุบชีวิตขึ้นมาลืมแม้แต่ชื่อตัวเอง
อะไรก็ตามที่เขาเคยเห็นหรือเคยคิด
อยู่ในหัวเขาทั้งหมด
ไม่ได้ว่าอะไรนะ ไอ้น้อง
แต่เรื่องที่นายเล่ามาน่ะ ฉันใช้สามัญสำนึกอธิบายได้
หัวใจเขาอาจหยุดเต้นไปพักหนึ่งจริง และสายฟ้าก็ทำให้มันกลับมาเต้นใหม่
นั่นมันไม่ไกลความจริงนัก ใช่ไหมล่ะ
มันเกิดขึ้นกับลุงที่ตายไปแล้วของฉัน
เราคิดว่าเขาตายไปแล้วและกำลังจะฝังเขา
แต่เขาก็ขยับตัวตอนนั้นพอดี
ทำให้ทุกคนตกใจกลัว
หมอนั่นเลยกินอาหารงานศพตัวเองได้
มันเป็นไปได้ พ่อผมก็มีคนไข้แบบนั้น
แต่วันหนึ่งเขาเล่าทุกอย่างให้ผมฟัง
อิห์ซันเล่าเอง
เกิดเหตุระเบิดในลานบ้านเขา เมื่อสองสามปีก่อนด้วยซ้ำ
เขาหาดินปืนมาเพื่ออะไรก็ไม่รู้
- ดินปืนเหรอครับ - ใช่ เป็นถังๆ เลย
ลือกันว่าเขาอยากฆ่าตัวตาย
เฮ้ย หยุด
เราจะเดินไปตลอดทางที่เหลือ
มาเถอะ มา อิห์ซัน
นั่นแหละ
ขอโทษด้วย
ฉัน…
ยกโทษให้ฉันด้วย!
อย่าหันกลับไปมอง ยูนุส
อย่าหันกลับไปมอง!
อย่า! อย่าหันไปมอง!
เราเข้าไปข้างในได้นะถ้าลูกหนาว อาซีเย
ไม่ค่ะ หนูไม่เป็นไร
ไม่หิวเหรอลูก
โอ๊ย อย่าทำไก๋เลย
เราไม่ได้เดินทางไปอิสตันบูลกันตลอด
ดังนั้นระหว่างที่ลูกมีพ่ออยู่ด้วย
ลูกก็ควรให้พ่อจ่ายเงินให้
อย่างน้อยเราซื้อซิมิด อิ ฮัลก้ากันเถอะ
พ่อหนุ่ม
ซิมิด อิ ฮัลก้าเหรอคะ คุณพ่อ ชื่อนั้นมันเชยแล้ว
- ทานให้อร่อยนะครับ - ขอบใจ
ถ้าหนูเห็นผ้าสวยๆ ในตู้โชว์หน้าร้าน
หนูจะให้คุณพ่อซื้อให้สักสองสามหลา
ในเมื่อคุณพ่อยืนกราน
งั้นเหรอ ก็ได้
ลูกพ่อควรได้ทุกอย่าง
ขอบคุณค่ะ
ฉันจะอธิบายทุกอย่างให้คุณลุงฮัมดีฟัง
เขาเป็นพยานรู้เห็นคนเดียวที่เหลือ
ถ้าเราพูดแบบเดียวกันและกล่อมให้เขาเชื่อได้…
ที่ฉันบอกอยู่ก็คือ แค่ยืนยันทุกอย่างที่ฉันพูดก็พอ
- ตกลงนะ ยูนุส - ได้สิ
หน้าที่เดียวที่ฉันมีก็คือสนับสนุนว่านายไม่ผิด
ฉันแน่ใจว่านายรู้อยู่แล้วว่าจะพูดอะไร จะปั้นเรื่องว่ายังไง
รวมถึงวิธีพูดมัน
ให้ตายสิ ยูนุส นี่ใช่เวลามาพูดเรื่องนั้นเหรอ
ฉันบอกแล้วไง
แค่ช่วยฉันครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
แล้วฉันก็จะเผ่นไปอยู่ดี
ฉันเล่าให้ฟังหมดแล้วนี่ มันไม่ใช่ความผิดฉัน
ก็แน่ละ
มันไม่ใช่ความผิดนาย เป็นความผิดเขาทั้งหมด
เป็นเพราะคนบ้าน่าเวทนานั่น ที่เราทิ้งไว้บนถนนเหมือนลูกหมาตัวหนึ่ง
เป็นคนอื่นตลอดที่ผิด
เป็นโลกใบใหญ่นี่ที่ผิด
มันไม่เข้าใจนาย ตามไม่ทันนาย นายเป็นคนเดียวที่บริสุทธิ์
เรื่องที่ฉันทำอาจผิด แต่นายก็ช่วยฉันทำ
เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
รู้ไว้ว่าถ้าฉันพัง…
"นายก็จะพังไปกับฉันด้วย" ใช่ไหม
ไม่ต้องขู่หรอก เพื่อน
ฉันไม่ผิดคำสัญญาของตัวเอง
ดังนั้นก็ไม่ต้องห่วง
แต่ที่จริงฉันดีใจนะที่นายขู่ฉัน
ตอนนี้ฉันรู้แน่แล้วว่านายเป็นคนยังไง
ทีนี้ ตามเวลาแบบยุโรป
เราออกจากบ้านมาตอน 5.00 น.
ตอนนี้ 9.15 น.
บวกไปจากนั้นอีกประมาณหกชั่วโมง จะได้เวลาเท่าไร
15.15 น.
เราจะขึ้นรถไฟที่เอมิเนอนู
แล้วไปดักรอซียา ที่ประตูรั้วโรงเรียนทันทีที่เขาออกมา
ต่อให้เราไปสาย เราก็จะหาเขาให้เจอ ตามที่อยู่บนจดหมายนั่น
จะว่าไป พ่อส่งโทรเลขไปที่โรงเรียนด้วย
เขาต้องรู้แน่ว่าเรากำลังจะไปหา เขาจะรอเราอยู่ที่ประตูนั่น
เขาจะรอค่ะ
ผมจะไปจากที่นี่ครับ คุณลุงฮัมดี
ผมมาขออนุญาตคุณ
ให้ตายสิ
ฉันอนุญาต
แต่จู่ๆ เกิดอะไรขึ้นน่ะ เจ้าหนู
เมื่อวานนี้เองเธอยังอยากเรียนแทบตาย
เธอดูจะแข็งแรงขึ้นแล้วด้วย
แข็งแรงเหมือนหมูเลยละ
สองวันที่ผ่านมานี้เขาพักอยู่กับผม
แล้วก็อ้วนขึ้นมา…
อิห์ซันว่ายังไงบ้าง
ฉันอยากให้เธอได้คุยกับเขา เขาจะไม่ยอมให้เธอออกจากโรงเรียนแน่
ถ้าเขาพูดอะไรได้… ก็คงจะดีครับ
นั่นคือเหตุผลส่วนหนึ่งครับ คุณลุงฮัมดี
ผมกลัวตัวเองจะกลายเป็นแบบเขา
จะยังไงผมก็เข้ากับพวกอาจารย์ไม่ได้
ผมไม่เหมาะกับที่นั่น
- และการได้เห็นเขาเป็นแบบนั้น… - แบบไหน
- ฉันนึกว่าช่วงนี้เขาสบายดีเสียอีก - ไม่ครับ เขา…
เขา…
จำตอนที่คุณกับยูนุสไปเยี่ยมผมได้ไหมครับ
ผมเห็นถังดินปืนหลังจากพวกคุณกลับไป
เยอะมาก
ดูเหมือนเพิ่งซื้อมาใหม่
ผมกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ผมเลยไปบ้านยูนุสคืนนั้น
ใช่สิ นั่นแหละเรื่องที่เกิดขึ้น
ตายละ
เขาอารมณ์อ่อนไหวขึ้นมาอีกแล้วเหรอ อัลลอฮ์ทรงโปรด
ฉันจะปิดร้านแล้วไปหาเขา
มาเถอะ เจ้าหนู ไปเก็บของของเธอข้างใน
อวยพรให้ผมด้วยครับ คุณลุงฮัมดี
ผมตอบแทนสิ่งที่คุณทำเพื่อผมไม่ได้
ฉันอวยพรให้เธอ
แต่ฉันไม่อยากเชื่อเรื่องนี้เลย เจ้าหนู
ฉันเองก็ชินกับเธอเหมือนกัน
เอาเถอะ โชคดีนะ
บางทีเธออาจคิดดูใหม่แล้วกลับมาเรียนปีหน้า
อย่าลืมล่ะว่าเธอมีบ้านอยู่ที่นี่เสมอ กับคุณลุงฮัมดีของเธอ
รักษาตัวด้วยครับ
เธอก็ด้วย เขียนจดหมายมานะ
เจมชิท ไปรับออเดอร์
- ขอซุปตีนแกะ - ได้ครับ
ถ้านายไม่ต้องการตัวฉันแล้ว ฉันจะไปโรงเรียนละนะ
- ยูนุส… - พอเถอะ เพื่อน
นายจะพูดแบบเดิมซ้ำๆ
นายพูดจาแสนดี
แต่ฉันสงสัยว่าเราคงพูดแบบนั้นไม่ได้ เรื่องหัวใจนาย
ดังนั้น
นายจะพูดอะไรก็ไม่มีค่าสำหรับฉัน
ทีนี้ก็ไปซะ ลาก่อน
- หลบไป! - หลีกทาง!
หลบไป!
- หลบไป! - หลีกๆ!
ทุกคน ฟังทางนี้!
ฟังให้ชัดๆ นะ ตั้งใจฟังให้ดีๆ!
คณะละครของวาซิลี การแสดงที่โด่งดังที่สุด
มาให้ความบันเทิงกับพวกคุณที่นี่แล้ว
คุณจะไม่เชื่อสิ่งที่คุณเห็น
ในการแสดงอันวิเศษสุด ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปถึงยุโรปนี้!
ผมเห็นว่าคุณเศร้ามาก
สบายใจได้เลยว่าเราจะร่ายมนตร์สะกดคุณ
และทำให้คุณมีความสุขกับลูกไม้เด็ดที่เราจะแสดง
ยิ้มหน่อยสิครับ นะ
ทุกคน ฟังทางนี้!
ฟังให้ดีๆ!
ตั้งใจฟัง!
คณะละครของวาซิลี การแสดงที่โด่งดังที่สุด
มาให้ความบันเทิงกับพวกคุณที่นี่แล้ว
คุณเคยคิดไหมว่าทำไมคนถึงกลัวผีดิบ
หัวหน้าเออเมร์
ไม่รู้สิ เพราะพวกเขากลัวความตายมั้ง
คนไม่กลัวความตาย
พวกเขารู้อยู่แล้วว่ามันมีอยู่
พวกเขากลัวความเป็นไปได้ที่ผีดิบจะเริ่มพูด
เพราะพวกนั้นอาจพูดว่า ไม่มีอะไรรออยู่หลังความตาย
ให้ตายสิ
อย่ามองเขานะ ลูก
โรคเรื้อน เขาเป็นโรคเรื้อน! หนีเร็ว!
เขาเป็นโรคเรื้อน! หนีเร็ว!
เขาเป็นผีดิบ เขาฟื้นขึ้นมาจากหลุมศพ!
ไปซะ เจ้าปีศาจ!
โรคเรื้อน เขาเป็นโรคเรื้อน! หนีเร็ว!
หยุดนะ! อย่าเข้ามา!
ไปซะ! หยุดเลย! ไปให้พ้น!
ผีดิบ! เขาฟื้นขึ้นมาจากหลุมศพ!
- หยุดนะ! - ผีดิบ!
- ไปซะ ไอ้ขี้เรื้อน! - ไปให้พ้น!
- ผีดิบ!
หยุด! หยุดนะ! ไปให้พ้น!
- ผีดิบ! - ตีมัน!
อย่าทำแบบนี้ อย่าเลยนะ
อย่า! อย่า! อย่าทำแบบนี้!
หยุดนะ! อย่าทำแบบนี้! หยุด!
หยุดนะ! อย่าทำแบบนี้!
ไปให้พ้น! ไปซะ!
- ไป! - ไปให้พ้น!
- ไปซะ! - ไปซะ!
- จับมัน! - จับมัน!
เราได้ตัวมันแล้ว!
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร