Η μηχανή…
"ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΘΕΙ"
…δεν είχε πάθει τίποτα.
Στεκόταν εκεί άθικτη, σαν να με κορόιδευε.
Σαν να την προστάτευε μια θεία πανοπλία, μια άγνωστη δύναμη.
Σαν να είχε μάτια
και με κοιτούσε από μακριά σαν κακομαθημένο μπάσταρδο.
Για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένιωσα την παρουσία του Διαβόλου.
Σαν να κρυβόταν σε μια τρύπα στο δωμάτιο
και είπε "Η δοκιμασία σου μόλις άρχισε", ψιθυρίζοντας στο αυτί μου.
Το βιβλίο έχει 81 σελίδες.
Η σελίδα 81 είναι εντελώς κενή. Τι σημαίνει αυτό;
Άνοιξε την παλάμη του δεξιού χεριού.
Ρίξε μια ματιά σ' αυτές τις γραμμές.
Τι λέει εδώ;
Δεκαοχτώ.
Τώρα άνοιξε την αριστερή παλάμη.
Τι λέει;
Ογδόντα ένα.
Αν τις ενώσεις, τι έχεις;
Ενενήντα εννιά.
Μπράβο.
"Ο Αλλάχ έχει 99 ονόματα", λέει το Κοράνι.
Καταλαβαίνεις τώρα
γιατί ανοίγουμε τα χέρια μας όταν προσευχόμαστε
ή κατά το Σαλάχ;
Ο Δημιουργός έχει αποτυπώσει τα 99 ονόματά του
στις παλάμες μας.
Πριν ακόμη γεννηθούμε. Βλέπεις;
Αποτυπωμένα στις παλάμες μας.
Τελείωσαν το βιβλίο στη σελίδα 80.
Και η σελίδα 81 είναι εντελώς κενή.
Ήταν σκόπιμο.
Γιατί το άθροισμά τους είναι
ενενήντα εννιά!
Η κενή σελίδα σημαίνει…
νέα γέννηση…
και νέα ζωή!
"Η θεραπεία προέρχεται από τις παλάμες. Οι παλάμες δίνουν και παίρνουν".
Οι παλάμες…
"Ένα φως θα φτάσει στη μηχανή και μια ψυχή θα αναστηθεί.
Μια ψυχή πιο δυνατή από ποτέ.
Ένα φως που έκλεινε τον δρόμο όσων θα ακολουθούσαν".
"Ένα φως που έκλεινε τον δρόμο όσων θα ακολουθούσαν".
Έπρεπε να τον χαστουκίσω.
Ήταν επαναστάτης από τότε που γεννήθηκε.
Βγήκε ανάποδα.
Ξέσκισε τη μητέρα του όταν βγήκε,
γεμάτος αίματα.
Γι' αυτό η καημένη η Γκιουλφέμ δεν μπορεί να κάνει άλλα παιδιά.
"Ένα φως που έκλεινε τον δρόμο όσων θα ακολουθούσαν".
Έσκισα τη μήτρα της μητέρας μου.
Έκλεισα τον δρόμο όσων θα ακολουθούσαν.
Είμαι ο ένας και μοναδικός!
Το φως είμαι εγώ! Εγώ!
Δε με νοιάζει αν με αγαπάτε ή με μισείτε.
Το φως είμαι εγώ! Εγώ!
Εγώ θα σε δημιουργήσω.
Θα ξαναγεννηθείς από τις στάχτες σου, σαν φοίνικας.
Σαν φοίνικας.
Καλημέρα.
Καλημέρα. Ευχαριστώ.
Ασίε! Ποιος είναι;
Η Γκιουλνιχάλ. Με προσκάλεσε για καφέ.
Γιατί δεν τον πίνετε εδώ;
Έφυγε αφού το είπε.
Είναι περίεργη.
Εντάξει, πήγαινε. Θα κουβεντιάσετε.
-Έχεις παραμελήσει τις φίλες σου. -Εντάξει.
Δεν θα πω στους δικούς μου για το γράμμα.
Φιλενάδα.
Πες μου. Τι σου έγραψε;
Θέλω να μάθω πώς καίγονται από πόθο οι άντρες.
Τα γνωστά.
Έγραψε "Μονάκριβή μου,
χωρίς εσένα, νιώθω σαν να λείπει η καρδιά μου.
Τα χέρια μου είναι σαν κούτσουρα κι έχω δηλητήριο στην κοιλιά.
-Όταν εισπνέω, οι πνεύμονές μου…" -Ανακατεύτηκα.
Γιατί ακούγεται σαν πωλητής εντοσθίων;
Φαίνεται ότι οι άντρες καίγονται εσωτερικά.
Καλή μου, οι πυροσβέστες πρέπει να σβήσουν τη φωτιά του Ζία.
Όπου υπάρχει φωτιά
Είμαστε εκεί ως χορωδία
Όπου υπάρχει φωτιά
Είμαστε εκεί ως χορωδία
Όπου να 'ναι.
"Οι παλάμες δίνουν και παίρνουν".
Σήκω!
Δεν αρκεί; Γιατί δεν αρκεί;
Τι άλλο θες; Τη ζωή μου;
ΠΛΑΣΜΑ
Τι έγινε μετά;
Αρχηγέ, βγάλε με έξω στον ήλιο.
Γιατί;
Για ποιον λόγο;
Ποια φωτιά με έκαψε;
Γιατί έπαψα να πιστεύω στον κόσμο;
Στην ομορφιά,
στη ζωή.
Γιατί θλίβεσαι;
Είσαι νέος.
Τι τελείωσε; Τι χάθηκε;
Για όλα υπάρχει μια λύση. Εκτός απ' τον θάνατο.
Καθηγητή…
Άφησέ με.
Μ' ακούς;
Ξέρω ότι πονάει.
Άφησέ με. Θα σου φέρω λίγη αλοιφή.
Σε παρακαλώ, άφησέ με.
Έλα.
Μόλις πέρασε η χαρά της νίκης, προσπάθησα να σκεφτώ καθαρά.
Δεν ήξερα
σε τι είχα δώσει ζωή
ή από πού το έφερα πίσω.
Ξαφνικά,
η γλώσσα μου με πρόλαβε
κι έπαψα να τον φωνάζω Ιχσάν.
Αυτό θα απαλύνει τον πόνο.
Σώπα. Μην κουνιέσαι.
Όχι! Τι κάνεις;
Δεν τρώγεται. Είναι αλοιφή.
Πεινάς.
Κι εγώ το ίδιο.
Κάτσε να ξεφορτωθώ το πτώμα πρώτα.
Εντάξει; Μην το φας.
Αυτό μου έλειπε.
Έλα εδώ. Βγες έξω.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Να 'σαι καλά.
Ορίστε, πιες.
Όχι. Μην το αγγίζεις. Μη.
Ξέρω ότι πονάς.
Αλλά θα περάσει.
Μην ανησυχείς.
Τι είναι;
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Δεν με αναγνωρίζεις;
Ο Ζία είμαι.
Εσύ;
Έλα. Μίλα.
Μίλα. Πες κάτι.
Πες το όνομά σου.
Πες ό,τι ξέρεις.
Σταμάτα να με κοιτάς και μίλα. Μίλα!
Έλα.
Αυτό είναι. Θυμάσαι.
Πρέπει να υπάρχει μια ανάμνηση του Ιχσάν εκεί μέσα.
Κρυμμένη στο μυαλό σου.
Θα θυμηθείς σταδιακά.
Κοίτα.
Έλα. Μη φοβάσαι.
Θα πονέσει.
Αλλά ευτυχώς ήσουν πίσω από τη μηχανή.
Σε προστάτευσε.
Το πρόσωπό σου…
Θα πονάει.
Θα τρομάξεις,
αλλά το σώμα σου είναι μια χαρά.
Έλα.
Κοίτα. Εσύ έφτιαξες αυτήν τη μηχανή.
Μαζί τα καταφέραμε.
Σε βοήθησα.
Ναι; Προσπάθησε να θυμηθείς.
Έλα, θυμήσου.
Τι στο καλό;
Τι έγινε;
Τι είναι;
Όχι…
Αλήθεια;
Τι είναι;
Γιατί φοβάσαι;
Άσε με!
Δεν μπορεί.
Δεν είναι δυνατό.
Ασίε, αναρωτιέμαι πόσες βαλίτσες θα ετοιμάσεις ακόμη.
Είναι καθαρά πουκάμισα κι εσώρουχα για τον Ζία.
Δεν θα τα φέρουμε πίσω.
Και θα φέρουμε πίσω τα άπλυτα.
Αν δεν μπορεί να τα πλύνει εκεί…
Σίγουρα θα έχει βρει μια γυναίκα.
Για την μπουγάδα εννοώ.
Σας παρακαλώ, πατέρα. Κατάλαβα.
Ποιος είναι ο Γιούνους;
Μένει εδώ.
Μένει εδώ; Εδώ είναι πανδοχείο.
Μένει πολύς κόσμος εδώ.
Έχει σγουρά μαλλιά. Είναι φοιτητής.
Σπουδάζει ιατρική.
Ναι. Εκεί είναι το δωμάτιό του.
Αλλά μην ξανάρθεις τέτοια ώρα.
Δεν είναι πρέπον.
Να έρθεις μέρα άλλη φορά.
Ζία;
Επιτέλους. Πού ήσουν, αδερφέ;
Θα ερχόμουν, αλλά ίσως δεν ήθελες.
Ένιωσες τον σεισμό χθες βράδυ; Μας ταρακούνησε για τα καλά.
Σκέφτηκα ότι θα ήσουν καλά, αφού δεν κατέρρευσε τίποτα.
Ανησυχούσα πολύ.
Τι κάνεις μ' αυτόν τον άντρα;
Δεν ήξερα τι να πω στη σχολή.
Η σχολή;
Όλα τελείωσαν. Τέλος η σχολή για μένα.
Τι λες;
Κοίτα, Ζία,
μπορείς να μου πεις, ακόμη κι αν είναι κάτι κακό.
Κοίτα, δεν θα το πω πουθενά.
Θα κρατήσω το μυστικό σου.
Αλήθεια;
Θα με βοηθήσεις;
Τι έπαθαν τα χέρια σου;
Γιούνους, έκανα κάτι φριχτό.
Τον σκότωσες;
Τι στο καλό;
Ζία!
Ζία, τι είναι αυτό;
Γιούνους!
Γιούνους, σύνελθε.
Έλα, Γιούνους.
Πρέπει να πείσουμε τον Χάμντι ότι ήμουν μαζί σου.
Και ο πανδοχέας; Σε είδε.
Πες του ότι με έβαλες κρυφά και με έκρυψες στο δωμάτιό σου.
Ότι ήμουν εκεί δύο βράδια όταν με είδε.
Δεν ξέρω. Δεν έχει σημασία αυτό.
Δεν θα το πολυψάξουν.
Θα πούμε στον Χάμντι ότι δεν ήμουν εδώ κατά την έκρηξη
και ότι ήμουν μαζί σου.
Είναι ο μόνος μάρτυρας.
Κι αν δεν το πιστέψει;
Θα τον πείσω.
Το σπίτι είναι μακριά από τον κοντινότερο οικισμό.
Θ' αργήσουν να μάθουν για τη φωτιά.
Ναι, φωτιά.
Θα τα συγκαλύψω όλα χωρίς να αφήσω ίχνη.
Δεν θα βρουν ούτε τον Ιχσάν ούτε τη μηχανή.
Όχι.
Αν τον κάψεις, θα φύγω.
Θα πάω στην αστυνομία.
Ακόμα κι έτσι…
Είσαι τρελός; Για ποιον με πέρασες;
Δεν σκοτώνω ανθρώπους. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Δεν θα ψάξουν το καμένο πτώμα του;
-Τα κόκαλά του; -Δεν θα χρειαστεί.
Υπάρχει ένα καμένο πτώμα.
Θα υπάρξει.
Είναι εκεί.
Γιούνους…
Γιούνους, σύνελθε.
Κι ο καθηγητής Ιχσάν; Αυτός εκεί μέσα;
-Ποιος είναι; -Είναι κάποιος άλλος πια.
Είναι αγνώριστος. Τον είδες.
Θα τον αφήσουμε στον δρόμο.
Ξέρω ότι είναι σκληρό,
αλλά δεν το έκανα επίτηδες.
Φταίει κι αυτός εν μέρει.
Εγώ ήμουν απλώς ένα πιόνι.
Δεν μπορούμε να τον βοηθήσουμε.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, Γιούνους. Αν μπορούσα…
Έχω εξαντληθεί.
Θα πληρώσω για την αμαρτία μου.
Θ' αφήσω τη σχολή, θα γυρίσω σπίτι.
Θα κάψω τις ελπίδες μου, το μέλλον μου, ό,τι έχω,
μαζί μ' αυτό το σπίτι.
Δώσε μου το πόδι σου.
Τώρα είναι ένας λεπρός, ένας τρελός που ζει στον δρόμο.
Κάποιος θα τον βοηθήσει.
Ένα νοσοκομείο, ένας καλός Σαμαρείτης ή το λεπροκομείο.
Δεν θα γίνω γιατρός.
Θα ζήσω με τη μισή μου καρδιά.
Έτσι θα πληρώσω για την αμαρτία μου.
Αν υπάρχει Κόλαση,
αυτή η φωτιά θα είναι η Κόλασή μου.
Δεν θα έχω μία, αλλά δύο Κολάσεις, Γιούνους.
Θα καώ δύο φορές,
σ' αυτήν τη φωτιά και σ' αυτήν στον άλλον κόσμο.
Ήρεμα.
Ίσως φοβόταν τον πόνο που του είχε προκαλέσει η φωτιά.
Ή είδε στις φλόγες το μέρος απ' το οποίο είχε γυρίσει,
για το οποίο δεν ξέραμε τίποτα.
Ουσιαστικά όμως,
ο Ιχσάν είχε πεθάνει. Η καρδιά του είχε σταματήσει.
Τον ρώτησες πώς ήταν η Κόλαση;
Τι πρέπει να κάνουμε για να μην καταλήξουμε εκεί;
-Για να μπορέσουμε… -Ναι.
Δεν θα μου απαντούσε.
Είχε ξεχάσει ακόμη και το όνομά του.
Ό,τι κι αν είχε δει ή είχε σκεφτεί,
ήταν στο μυαλό του.
Χωρίς παρεξήγηση,
αλλά όλα αυτά μπορώ να τα εξηγήσω με κοινή λογική.
Ίσως σταμάτησε η καρδιά του και ξεκίνησε πάλι με τον κεραυνό.
Δεν είναι τόσο απίθανο.
Συνέβη στον θείο μου.
Τον θεωρούσαμε νεκρό. Θα τον θάβαμε, αλλά τότε κουνήθηκε.
Κοψοχόλιασε την ενορία.
Μπόρεσε να παραβρεθεί στην κηδεία του.
Είναι πιθανό. Ο πατέρας μου είχε τέτοια περιστατικά.
Αλλά μια μέρα
μου τα είπε όλα.
Ο ίδιος ο Ιχσάν.
Έγινε μια έκρηξη στην αυλή του πριν από μερικά χρόνια.
Είχε πάρει πυρίτιδα.
-Πυρίτιδα; -Ναι. Βαρέλια ολόκληρα.
Ακουγόταν ότι ήθελε να αυτοκτονήσει.
Σταμάτα.
Θα περπατήσουμε από δω και πέρα.
Έλα. Έλα, Ιχσάν.
Έλα.
Συγχώρα με.
Συγχώρα με!
Μην κοιτάξεις πίσω, Γιούνους. Μην κοιτάξεις πίσω!
Όχι! Μην κοιτάς πίσω!
Μπορούμε να πάμε μέσα αν κρυώνεις.
Όχι, καλά είμαι.
Δεν πεινάς, κορίτσι μου;
Έλα τώρα. Δεν ταξιδεύουμε συχνά στην Κωνσταντινούπολη.
Όσο έχεις τον πατέρα σου μαζί,
κάν' τον να ξοδέψει λεφτά.
Ας φάμε ένα σιμίτι.
Νεαρέ!
Σιμίτι; Κανείς δεν το λέει έτσι πια.
-Καλή όρεξη. -Ευχαριστώ.
Αν δω ένα ωραίο ύφασμα σε μια βιτρίνα,
θα σας βάλω να μου πάρετε μερικά μέτρα.
Αφού επιμένετε.
Αλήθεια; Εντάξει.
Ό,τι θέλει το κορίτσι μου.
Ευχαριστώ.
Θα εξηγήσω τα πάντα στον Χάμντι.
Είναι η μόνη εκκρεμότητα.
Αν πούμε την ίδια ιστορία και τον πείσουμε…
Εσύ επιβεβαίωσε απλώς ό,τι του πω.
-Εντάξει, Γιούνους; -Ναι.
Η μόνη μου δουλειά είναι να σε σιγοντάρω.
Είμαι σίγουρος ότι ξέρεις ήδη τι θα πεις
και πώς θα το πεις.
Σε παρακαλώ, Γιούνους. Είναι η κατάλληλη στιγμή;
Σου είπα.
Κάνε μου αυτήν την τελευταία χάρη. Και μετά θα φύγω.
Σου τα είπα όλα. Δεν φταίω εγώ.
Φυσικά.
Δεν φταις εσύ. Αυτός φταίει.
Ο τρελός που εγκαταλείψαμε στον δρόμο σαν κουτάβι.
Πάντα φταίει κάποιος άλλος.
Ο κόσμος φταίει.
Δεν μπορεί να σε καταλάβει. Μόνο εσύ είσαι αθώος.
Αυτό που έκανα ίσως ήταν λάθος, αλλά με βοήθησες.
Μαζί το κάναμε.
Απλώς να ξέρεις ότι αν καώ…
"Θα καείς μαζί μου". Σωστά;
Δεν χρειάζεται να με απειλείς, αδερφέ.
Δεν αθετώ τις υποσχέσεις μου.
Μην ανησυχείς.
Αλλά χαίρομαι που με απείλησες.
Τώρα ξέρω τι άνθρωπος είσαι.
Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή ώρα,
φύγαμε απ' το σπίτι στις 5:00 π.μ.
Είναι 9:15 τώρα.
Αν προσθέσουμε περίπου έξι ώρες, τι ώρα θα φτάσουμε;
Στις 3:15 μ.μ.
Θα πάρουμε το τρένο
και θα προλάβουμε τον Ζία στη σχολή.
Αν αργήσουμε, έχουμε τη διεύθυνση απ' το γράμμα.
Έστειλα τηλεγράφημα στη σχολή.
Θα ξέρει ότι πάμε. Θα μας περιμένει στην είσοδο.
Ναι.
Γι' αυτό φεύγω, μπαρμπα-Χάμντι.
Ήρθα να μου δώσετε την ευχή σας.
Για όνομα του Αλλάχ.
Έχεις την ευχή μου.
Αλλά τι έγινε ξαφνικά, γιε μου;
Μόλις χθες διψούσες να σπουδάσεις.
Και φαίνεσαι καλά.
Είναι γερός σαν βόδι.
Έμεινε στο δωμάτιό μου τις τελευταίες δύο μέρες και πάχυνε.
Τι λέει ο Ιχσάν;
Ελπίζω να του μίλησες. Δεν θα σ' άφηνε να παρατήσεις τη σχολή.
Μακάρι να μπορούσε να μιλήσει.
Είναι κι αυτός ένας λόγος.
Φοβάμαι ότι θα του μοιάσω.
Και δεν τα πάω καλά με τους καθηγητές.
Δεν ανήκω εκεί.
-Και βλέποντάς τον έτσι… -Πώς;
-Νόμιζα ότι ήταν καλά τελευταία. -Όχι, ήταν…
Είναι…
Θυμάστε τότε που ήρθατε με τον Γιούνους;
Είδα τα βαρέλια πυρίτιδας όταν φύγατε.
Είναι πολλά.
Φαίνονταν καινούρια. Φοβήθηκα ότι θα συνέβαινε κάτι.
Γι' αυτό πήγα στον Γιούνους.
Ναι, όπως τα λέει.
Αμάν.
Τον πήρε πάλι από κάτω. Ο Αλλάχ να μας βοηθάει.
Θα κλείσω και θα πάω να τον δω.
Έλα, γιε μου. Πάρε τα πράγματά σου.
Δώστε μου την ευχή σας.
Δεν ξέρω πώς να σας ξεπληρώσω.
Έχεις την ευχή μου, αλλά δεν μπορώ να το πιστέψω.
Σε είχα συνηθίσει.
Καλή τύχη.
Ίσως να το ξανασκεφτείς και να έρθεις πάλι του χρόνου.
Μην ξεχνάς ότι θα έχεις πάντα ένα σπίτι εδώ κι εμένα.
Να 'στε καλά.
Κι εσύ, γιε μου. Να μου γράφεις.
Τσεμσίτ, πάρε την παραγγελία τους.
Αν δεν με χρειάζεσαι άλλο, θα πάω στη σχολή.
-Γιούνους… -Άσ' το.
Θα επαναλάβεις πάλι τα ίδια.
Είσαι γλυκομίλητος, αλλά δεν ξέρω αν έχεις καλή καρδιά.
Γι' αυτό ό,τι κι αν πεις δεν έχει καμία αξία για μένα.
Πήγαινε, λοιπόν. Αντίο.
-Άκρη! -Κάντε στην άκρη!
Άκρη!
-Άκρη! -Κάντε στην άκρη!
Προσοχή!
Ακούστε με προσεκτικά!
Ο θίασος του Βασίλη, ο πιο διάσημος θίασος,
είναι εδώ για να σας διασκεδάσει!
Δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας.
Η φήμη του έχει φτάσει στην Ευρώπη!
Βλέπω ότι είστε πολύ θλιμμένος.
Να είστε σίγουρος ότι θα σας μαγέψουμε
και θα σας κάνουμε να ευθυμήσετε με τα νούμερά μας.
Χαμογελάστε, παρακαλώ.
Προσοχή!
Ακούστε!
Ακούστε προσεκτικά!
Ο θίασος του Βασίλη, ο πιο διάσημος θίασος,
είναι εδώ για να σας διασκεδάσει!
Έχεις σκεφτεί γιατί οι άνθρωποι φοβούνται τους απέθαντους, αρχηγέ Όμερ;
Δεν ξέρω. Επειδή φοβούνται τον θάνατο;
Δεν φοβούνται τον θάνατο.
Ξέρουν ήδη ότι υπάρχει.
Φοβούνται ότι οι απέθαντοι μπορεί ν' αρχίσουν να μιλάνε.
Γιατί μπορεί να πουν ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά τον θάνατο.
Αμάν!
Μην τον κοιτάς, μωρό μου!
Λέπρα! Είναι λεπρός! Τρέξτε!
Είναι λεπρός! Τρέξτε!
Είναι απέθαντος! Αναστήθηκε απ' τον τάφο!
Φύγε, δαίμονα!
Λέπρα! Είναι λεπρός! Τρέξτε!
Σταμάτα!
Φύγε! Σταμάτα! Φύγε!
Αναστήθηκε απ' τον τάφο!
-Σταμάτα! -Απέθαντος!
-Χάσου από δω, λεπρέ! -Φύγε!
-Απέθαντος!
Σταμάτα! Φύγε!
-Απέθαντος! -Χτύπα τον!
Μην το κάνετε αυτό. Σας παρακαλώ.
Όχι! Μην το κάνετε αυτό!
Σταματήστε! Μην το κάνετε αυτό!
Σταματήστε! Μη!
Φύγε!
-Δρόμο! -Φύγε!
Χάσου από δω!
Πιάστε τον!
Τον πιάσαμε!
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης