[huzursuz tonlar çalar]
[gök gürültüsü ve yağmur sesi]
-[ateş çıtırtısı] -[rüzgâr uğultusu]
Makine.
[endişeyle nefes verir] Ona hiçbir şey olmamıştı.
[Ziya] Benimle alay eder gibi sapasağlam duruyordu.
Sanki uhrevi bir zırh, bilemediğim bir kudret onu korumuştu.
Sanki gözleri vardı da
şımarık bir veledizina gibi beni izliyordu uzaktan sırıtarak.
Hayatımda ilk defa şeytanın varlığını yanı başımda hissettim.
Sanki odanın içinde bir deliğe saklanmıştı da
"Bu oyun daha bitmedi, çilen yeni başlıyor"
diye fısıldıyordu kulağıma.
[gök gürültüsü ve yağmur sesi]
[Ziya] Kitap 81 sayfa. 81'inci sayfa boş, bomboş.
-Bu ne demek? -[dramatik müzik çalar]
[babaanne] Aç bakalım sağ avucunu.
Bak bakalım oradaki çizgilere.
Ne yazar? On sekiz.
On sekiz.
[babaanne] Şimdi sol avucunu aç. Orada ne yazar?
Seksen bir.
Topla bakalım ikisini, ne etti?
-Doksan dokuz. -[babaanne] Aferin.
"Allah'ın 99 adı var" der kitap.
Şimdi anladın mı neden dua ederken, namaz kılarken
avuçlarımızı açıyoruz?
Yaradan, 99 adını avuçlarımıza nakşetmiş.
Hem de biz doğarken. Yaa.
Nakşetmiş avucumuza. Nakşetmiş avuçlarımıza.
Nakşetmiş avuçlarımıza.
Nakşetmiş… Nakşetmiş avucumuza.
Kitabı, 80 sayfada bitirmiş lakin 81'inci sayfa boş, bomboş.
Bilerek yazmamış.
Çünkü ikisinin toplamı 99!
Boş sayfa demek…
…yeni doğum demek.
[dramatik müzik yükselir] Yeni hayat demek!
[Ziya] "Avuçlardan gelen şifaili alan da veren de avuç içleridir."
Avuç içleri…
"Makineye bir ziya çarpacak ve bir can doğacak ölüden.
Eskisinden daha güçlü bir can.
O ziya ki kendinden sonraki geleceklerin yolunu kesmiş bir ziya olacak."
[ritmik körük gıcırtısı]
Kendinden sonra geleceklerin yolunu kesmiş bir ziya…
Yedi tokadı, oturdu aşağı.
Daha doğarken bu çocuk asiydi. Ters geldi, ters.
Anasını yırttı da öyle çıktı dışarı, kan revan içinde.
Garibim Gülfem'in o sebepten başka çocuğu olmadı,
olmayacak da.
[Ziya] "O ziya ki
kendinden sonraki geleceklerin yolunu kesmiş bir ziya olacak."
[gök gürültüsü ve yağmur sesi]
[nefes nefese]
[zorlanarak inler, nefes verir]
Ben kestim anamın döl yatağını. Ben kapattım benden sonrakilerin yolunu.
[Ziya] Tekim, biriciğim!
O ziya benim işte, o ziya benim!
İster sevin ister kovun beni!
-O ziya benim, ben! -[şiddetli gök gürler]
[dramatik müzik devam eder]
[Ziya] Ben yaratacağım, ben var edeceğim seni yeniden.
Küllerinden doğacaksın,
bir Anka kuşu gibi.
[şiddetli gök gürler]
Bir Anka kuşu gibi.
[kuş cıvıltıları]
-[postacı] Hayırlı günler. -Hayırlı günler, sağ olun.
[neşeyle nefes alır]
[dışarıdan kuş ve köpek sesleri]
-[dışarıda satıcı bağırır] -[dışarıdan çan tıkırtıları]
[babaanne] Asiye! Kimmiş kızım?
[kekeler] Gülnihal. "İşin yoksa gel de kahve içelim" diyor.
E, o gelsin? Madem buraya kadar gelmiş.
Gitti. Bunu dedi, gitti.
E, o da eserekli mi ne?
İyi, sen git gel. Muhabbet edersiniz. Arkadaşlarını ihmal ediyorsun bak.
Peki madem.
Söylemeyeceğim evdekilere mektubun geldiğini.
[ateş çıtırtısı]
Şş, kız.
Kız, anlat azıcık. Ne yazmış mektubunda?
Erkek cinsi nasıl yanarmış, söyle de bilelim az.
Aman, ne yazsın canım.
İşte "Canparem," diyor,
"sensiz sol yanım, kalbimin olduğu yer yok gibi" diyor.
"Kollarım çolak odunlar gibi, midem acı bir zehir gibi.
Her nefes aldığımda ciğerlerim…"
Ayol, dur kız. İçim kalktı.
Bu ne, sakatatçı dükkânında işkembe satar gibi?
Ne yapalım? Erkekler de böyle içinden içinden yanıyor demek.
Aman, tulumbacılar yetişsin de su sıksın Ziya'ya.
[kıkırdarlar]
♪ Yangın olur ♪
♪ Biz yangına gideriz ♪
-♪ Yangın olur, biz yangına gideriz ♪ -[tedirgin tonlar çalar]
-[gök gürültüsü] -[nefes nefese]
[delice kıkırdar]
[avazı çıktığı kadar bağırır] Az kaldı.
[tedirgin, dramatik müzik çalar]
[kömürler cızırdar]
[nefes nefese hafifçe kıkırdar]
[ritmik körük gıcırtısı]
-[şiddetli gök gürler] -[çılgınca bağırır]
[nefes nefese] "Veren de alan da avuç içleridir."
[acıyla inler]
-[gök gürültüsü ve elektrik cızırtıları] -[var gücüyle bağırarak] Uyan! Uyan!
[Ziya homurdanır]
Yetmedi mi? Yettir ulan!
Daha ne istersin, canımı mı, ha? [acıyla inler]
[hafifçe inler]
[tedirgin, dramatik müzik ihtişamlı tonlarla yükselir]
[şiddetli gök gürültüsü ve elektrik cızırtıları]
[lamba kırılır]
[güçlükle nefes alır]
[kasvetli, dramatik müzik çalar]
-[tiz çınlama] -[iniltili nefes sesleri]
[hafif gök gürültüsü ve yağmur sesi]
[iniltili nefes sesleri]
[kasvetli, duygusal tonlar çalar]
[gök gürler]
[İhsan güçlükle inleyerek nefes alıp verir]
[Ziya hafifçe ağlar]
[acıyla hafifçe inler]
-[Ziya hafifçe ağlar] -[İhsan güçlükle nefes alıp verir]
[ağlamaklı kıkırdar]
[derin nefes alır]
[hafifçe inler, nefes verir]
[Selo] Ee, sonra ne oldu?
Kaptan, beni biraz güneşe çıkar.
-[hafif rüzgâr uğultusu] -[hafif baykuş sesleri]
[ağlamaklı nefes alır]
[ağlayarak] Neden? Neyin uğruna?
[Ziya] Neyin ateşine yandım?
Neden vazgeçtim bu dünyadan?
Bu güzellikten,
bu hayattan? [hafifçe ağlar]
Evlat, neden bu gam? Daha çok gençsin.
[lider] Ne bitti? Ne gitti?
Her şeye çare bulunur. Bir ölüme çare yok.
[ağlamaklı kıkırdar]
[kahkaha atar]
-[Ziya kahkaha atar] -[kıkırdarlar]
[ağlayarak kıkırdar, burnunu çeker]
[sessizce ağlar]
-[kuş ve kurbağa sesleri] -[huzursuz tonlar çalar]
[acıyla nefes alır, inler]
[zorlanarak nefes verir]
[acıyla bağırır]
[nefes nefese inler]
[gergin tonlar çalar]
[nefes nefese hafifçe inler]
[endişeyle nefes verir, hafifçe inler]
[Ziya acıyla bağırır]
[Ziya güçlükle] Hocam. Hocam…
Bırak. Bırak. Duyuyor musun, ha?
[acıyla avazı çıktığı kadar bağırır]
[İhsan acıyla bağırır]
[nefes nefese]
-[İhsan homurdanır] -[Ziya acıyla bağırır]
Acıyor, biliyorum.
[Ziya güçlükle] Bak. Evvela merhem getireceğim sana.
[ağlayarak] Hadi bırak, ne olur bırak. Hadi.
[Ziya] Hah. Allah…
[Ziya nefes nefese]
-[İhsan avazı çıktığı kadar bağırır] -[Ziya acıyla inler]
[Ziya] O sarhoşluk, o zafer hissi geçince kendime gelmeye çabaladım.
Ne dirilttiğimi, onu nereden geri getirdiğimi,
neye can verdiğimi bilmiyordum.
[hafif rüzgâr uğultusu]
Bir de baktım,
dilim benden evvel davranmış,
ona İhsan demeyi bırakmıştı.
[Ziya hafifçe inler, nefes nefese]
[metal tıkırdar]
Bu geçirecek acını.
-[İhsan homurdanır] -Tamam. Dur.
Dur! Ne yapıyorsun?
[kekeler] Yemeyeceksin, merhem bu.
Allah… Açsın.
Ben de açım.
Önce şu içeridekinden kurtulayım.
Tamam? Yeme.
[Ziya efor sesleri]
-[dokunaklı müzik çalar] -[Ziya öksürür]
[Ziya zorlanarak inler]
[Ziya şiddetli öksürür]
[Ziya zorlanarak inler]
-[Ziya zorlanarak inler] -[Darwin havlar]
-[gök gürültüsü] -[Ziya efor sesleri]
[acıyla bağırır]
[nefes nefese]
[dokunaklı müzik devam eder]
[Ziya efor sesleri]
[nefes nefese öksürür]
[Darwin sızlanır]
Bir sen eksiktin.
Gel. Gel, gel, gel, gel, gel, gel, gel. Bak, orada.
[Ziya zorlanarak inler]
[dokunaklı müzik devam eder]
-[inek möler] -[kuş cıvıltıları]
-[at homurdanır] -[inek möler]
-Sağ ol evladım. -Sen sağ ol.
Allah razı olsun.
[at homurdanır]
Şş.
[Ziya] Al, iç.
[höpürdeterek içer, homurdanır]
-[homurdanır] -I ıh, dokunma! Dokunma.
-Biliyorum, ağrın var. -[homurdanır]
Ama geçecek. Geçecek, merak etme.
Ne oldu? Niye bakıyorsun bana öyle?
Tanımadın mı beni?
[İhsan hafifçe sızlanır]
Ben, Ziya.
Sen?
[uzaktan kuş cıvıltıları]
[Ziya gergin nefes alıp verir]
Hadi. Hadi konuş. Hadi konuş, bir şey söyle hadi.
Adını de.
Bildiğini söyle.
Bakma mel mel yüzüme, konuş. Hadi konuş!
-[İhsan homurdanır] -[Darwin havlar]
[İhsan homurdanır]
Bak. Ha?
Hah, bak. Bak, hatırlıyorsun işte.
Muhakkak İhsan'a dair bir hatırat var içinde.
[Ziya] Beyninde, zihninde gizli.
Hatırlayacaksın, yavaş yavaş.
Bak.
[kasvetli, hafif müzik çalar]
-[İhsan endişeyle homurdanır] -Hah. Korkma.
Acı verecek hatırlamak.
[nefes nefese] Ama iyi ki makinenin arkasında kalmışsın.
O korumuş seni.
Yüzün…
Acı verecek, korkacaksın kendinden ama bak, vücudun sağlam.
Hadi gel. Bak, sen yaptın bu makineyi.
Beraber. Ben de yardım ettim sana.
[ağlamaklı] Ha? Bak, hatırla.
Hadi hatırla.
-[İhsan homurdanır] -[Ziya hafifçe inler]
Bu ne ya Rabbi?
[İhsan hafifçe inler]
Ne oldu?
[İhsan hafifçe inler]
Ne oldu?
[İhsan inler, osurur]
[derin nefes verir]
[Ziya koklar]
Hayır… Hakikaten mi ya?
[buruk müzik çalar]
[İhsan hafifçe mırıldanır]
[hafifçe korkuyla mırıldanır]
[İhsan ağlamaklı sızlanır]
Ne oldu?
Niye korktun, ha? Niye korktun?
-[İhsan hırsla bağırır] -[Ziya güçlükle nefes alır]
-[güçlükle] Bırak! Bırak… -[şaşkınlıkla mırıldanır]
-[şiddetle öksürür] -[İhsan hafifçe mırıldanır]
[nefes nefese inler]
Olamaz.
[telaşla] Mümkün değil, mümkün değil.
-[endişeyle mırıldanır] -[ateş çıtırdar]
[efor sesi]
[hafifçe inler]
[acıyla inler]
[cırcır böceği ve köpek sesleri]
[hafifçe inler]
[kilit tıkırdar]
Asiye, biz gidene kadar bavulların sayısı kaça çıkacak,
çok merak ediyorum kızım.
Ziya'ya temiz gömlek, çamaşır vesaire babacığım.
Zaten gidince orada boşaltacağız.
Ve kirli olanlarıyla geri döneceğiz.
-[kıkırdar] -Eh, orada yıkayamıyorsa…
E, mutlaka bir kadınla anlaşmıştır.
Yahu, çamaşırcı bir kadını kastettim.
Tabii babacığım. Anladım zaten, aşk olsun.
-[şiveli] Yunus hangisiydi be? -Burada kiracı.
Kiracı? Bekâr hanı burası. Kiracı sürüsüne bereket.
Hım… Kıvırcık, talebe olan.
Ha, mektepli.
Hee. Ha, şuradaki oda.
Yalnızın bir daha bu saatte gelme.
Misafirlik olmaz öyle akşam akşam. Gündüzün gözüyle geleceksin.
[dışarıdan hafif konuşma sesleri]
-[kapı çalar] -[derin nefes verir]
Ziya? Eh, nihayet yahu. Neredesin kardeşim?
Geleyim dedim yanına, istemezsin diyerekten…
Zelzeleyi duydun değil mi dün gece? Zangır zangır gittik geldik burada.
Ama buraları yıkılmadıysa oraya hiçbir şey olmamıştır dedim içimden.
Aklım çıktı meraktan bilader.
Ne halt karıştırıyorsun sen bu adamla? Mektebe de ne diyeceğimi şaşırdım.
Mektep?
Her şey bitti. Mektep falan yok artık.
Apır sapır ne diyorsun be?
Bak Ziya, ahlaka mugayir bir şeyse bana diyebilirsin derdini.
Şş, ben öyle bir adam değilim.
Kimseye bir şey demem, merak etme. Sırrını tutarım.
Tutar mısın sırrımı hakikaten?
-[Ziya] Yardım eder misin bana? -Ellerine ne oldu senin?
Yunus, ben çok korkunç bir şey yaptım.
Öldürdün mü adamı la sen?
[cırcır böceği, baykuş ve köpek sesleri]
[Yunus iç çeker]
[korkuyla nefes alıp verir] Bu ne?
[Yunus] Ziya… Ziya!
Ziya, bu ne Ziya?
Yunus… Yunus!
[nefes nefese]
Yunus, toparlan artık.
Yunus dedim!
[Ziya iç çeker]
Hamdi babayı iki gecedir sende olduğuma inandırsak yeter.
Ev sahibi ne olacak? Seni gördü.
Zaten kaçak girdiğimi söylersin, beni odada sakladığını.
O beni gördüğünde iki gecedir orada olduğumu söylersin.
Ne bileyim… Bunu mu düşüneceğiz Yunus? Sormazlar artık o kadarını da.
Hamdi baba patlamada burada olmadığımı, senin yanında olduğumu bilsin, yeter.
Tek şahit o.
-İnanmazsa? -İnandıracağım.
Bu ev mahallelere çok uzak.
Bir vakit… Kimse görmez, anlamaz yangını.
[huzursuz müzik çalar]
Evet, yangın.
Her şeyin üstünü örtecek, geride hiçbir iz bırakmayacak.
Ne İhsan ne de makine.
Sakın! Onu yakacağını söyleme, ben bu işte yokum birader.
Ben… Ben kendim giderim karakola. Adam bu hâlde bile olsa…
Delirdin mi sen? Sen beni ne sanırsın?
Ben kimseyi öldürmem, öldüremem. Yapamam bunu.
E, o zaman yanan İhsan'ı aramaz mı polis?
-"Hani bunun kemikleri?" demez mi? -Demez.
Yanan İhsan var.
Olacak.
İşte orada.
-[dramatik müzik çalar] -[efor sesleri]
[öksürerek öğürürler]
[Ziya] Yunus…
Yunus, kendine gel.
[ikisi de nefes nefese]
Peki İhsan hoca? O… O içerideki?
[Yunus] O ne olacak?
[Ziya] O artık başka biri. Kimse onu tanıyamaz. Gördün!
Onu sokağa bırakacağız. Kaderine terk edeceğiz onu.
Biliyorum Yunus, bu gaddarlık ama ben böyle olmasını istemedim.
Bu kaderi biraz da o yazdı. Ben şatranc tahtasında piyondum.
[ağlamaklı] Ona yardım edemem, edemeyiz.
Elimden hiçbir şey gelmiyor Yunus. Elimden bir şey gelse…
Ben tükendim Yunus.
[dramatik müzik devam eder]
[efor sesleri]
[Ziya] Günahım neyse bedelini ödeyeceğim. Mektebi bırakacağım, eve geri döneceğim.
Bütün ümitlerimi, geleceğimi, her şeyimi bu evle birlikte yakacağım.
[Ziya] Ver ayağını.
[sesler boğuklaşır]
[huzursuz tonlar çalar]
[Ziya] Sokakta yaşayan bir cüzzamlı, bir deli o artık.
Muhakkak yardım eden çıkacaktır.
Bir hastane, bir hayırsever veyahut miskinler tekkesi.
-[şangırtı ve gümbürtüler] -[huzursuz tonlar devam eder]
[hüzünlü müzik çalar]
[Ziya] Hekim olamayacağım. Kalbimin yarısı atmayacak.
Ben günahımın bedelini böyle ödeyeceğim.
Bir cehennem varsa
bu yangın benim cehennemim olacak.
Benim iki cehennemim birden olacak Yunus.
İki kez yanacağım,
hem bu yangının hem de öte tarafın aleviyle.
[şiddetli gümbürtü ve şangırtılar]
[İhsan huysuzca homurdanır]
[Ziya] Tamam.
[İhsan çocukça sızlanır, ağlar]
[Ziya] Belki yangının etinde bıraktığı acıdan korkmuştu,
belki de gidip döndüğü,
o bizim bilmediğimiz yerin emsalini görüyordu o alevde.
[İhsan sızlanır]
Velhasılıkelam, İhsan ölmüştü, kalbi durmuştu nasıl olsa.
Sordun mu, nasıl bir yermiş cehennem?
Allah aşkına anlat, ne yapmak lazım yanmamak için orada?
-Bilelim de ona göre… -[Osman] He.
[nefes verir]
Sorsan da cevap alamazdın ki.
Dirilttiğim, adını bile unutmuştu.
Ne gördüyse, ne düşündüyse hepsi kafasının içindeydi.
Birader, kusura kalma da bu anlattıklarını
ben aklımla da fikrimle de izah edebilirim sana.
Belki bir fasıl kalbi durdu hakkat, sonra yıldırımla tekrar çalıştı.
Ne var bunda, olamaz mı?
-[gülerler] -[Muharrem] Amcam, rahmetli, öyle olduydu.
Adam öldü sandıydık, helvasını da yaptık da
kımıldayıverdi gömülürken.
-Cemaatin aklı gittiydi. -[gülerler]
Adama kendi helvasını yemek de nasip oldu yani.
[kahkaha atarlar]
Mümkündür, böyle vakalara babam da rastlardı.
Ama sonra bir gün her şeyi ondan dinledim.
İhsan'ın kendisinden.
[kuş cıvıltıları]
Hatta birkaç sene evvel bahçesi infilak etti, patladı.
Barut almış neye hizmetse.
-[Ziya] Barut mu? -[Hamdi] Hıı, hem de bir sürü fıçı.
Neyse, laf çıktı, canına kıymak için dedilerdi.
[dokunaklı müzik çalar]
Bürst. Dur kızım. Buradan sonrasını yürüyerek gideceğiz.
[Ziya] Gel. Gel İhsan.
-[Yunus efor sesi] -[Ziya] Hadi.
[at homurdanır]
[dokunaklı müzik yükselir]
Bağışla beni.
Ben…
Bağışla beni!
[huzursuz tonlar çalar]
Arkana bakma Yunus. Arkana bakma!
Bakma, arkana bakma!
[dokunaklı müzik kasvetli, dramatik tonlarla yükselir]
[vapur düdüğü öter]
[arkada konuşmalar]
-Üşüdüysen girelim içeri Asiye. -Yok, iyi böyle.
Ee, acıkmadın mı kızım? Aşk olsun bak.
Hazır İstanbul gezimize çıkmışız,
beni bulmuşsun şurada yanında, babana masraf yaptırsana. [kıkırdar]
Şuradan bir simit-i halka alalım bari, ha? Delikanlı!
Babacığım, "simit-i halka" ne? Eskide kaldı o laf.
-[satıcı] Afiyet olsun beybaba. -Sağ olasın.
Camekânlarda güzel bir kumaş görürsem bir iki arşınlık masraf ettiririm size.
Madem bu kadar ısrar ettiniz.
Ha, bak sen. Ee, hadi bakalım. Her şey yaraşır benim kızıma.
Var olun.
[Ziya ve Yunus nefes nefese]
-[sokak gürültüsü] -[at kişner]
Ben her şeyi izah edeceğim Hamdi babaya. Arkada kalan tek şahit o.
Eğer ağız birliği yaparsak, inandırırsak…
Yani demem o ki sen sadece beni tasdik et, yeter.
-Yunus dedim! -Ederim tabii, ne olacak?
Benim tek işim bu, seni doğru çıkarmak.
Zaten sen ne diyeceğini, ne masallar uyduracağını,
hitabetini çoktan hazırlamışsındır.
Yunus, Allah aşkına, şimdi bunun sırası mı, ha?
Sana dedim!
Senden son bir iyilik istiyorum, sonra defolup gideceğim zaten.
Her şeyi anlattım sana, bir suçum yok.
Yok tabii, olur mu hiç? Senin suçun, kabahatin yok. Kabahat onda.
Kabahat, köpek enciği gibi yolda bırakıverdiğimiz meczup zavallıda.
Kabahat hep başkalarında. Kabahat bu koca dünyanın kabahati.
Seni anlayamadı, sana yetişemedi. Bir sen masum kaldın.
Eğer kabahatse sen de bana yardım ettin. Buraya kadar birlikte geldik.
Şunu bil ki ben yanarsam…
"Sen de yanarsın." He mi?
Tehdit etmene lüzum yoktu birader.
Ben sözünden dönecek adam değilim, kaygılanma.
Ama tehdit etmen de iyi oldu velhasıl.
Ne menem bir insanmışsın, iyice bir anladım.
[buruk müzik çalar]
-[sokak gürültüsü] -[kuş cıvıltıları]
Şimdi, alafranga saatle evden sabah beşte çıktık.
Saat şu lahza dokuz çeyrek.
Aşağı yukarı altı saat koy üstüne, ne etti?
Öğleden sonra üç çeyrek.
Eminönü'nden trene bineceğiz,
Ziya okuldan çıktı çıkmaz yakalarız kapıda.
Hoş, geç kalsak da mektuptaki adresten buluruz bir şekil.
Mektebe de telgraf çektim bu arada, hocalarına.
Haberi vardır yolda olduğumuzdan, bekler bizi kapıda.
Bekler.
Hasılıkelam, gidiyorum buralardan Hamdi baba.
Senden helallik almaya geldim.
[Hamdi] Allah Allah…
Helalühoş olsun da ne oluyor evladım böyle durup dururken?
Daha dün yanıp tutuşuyordun okumak için. Hem iyileşmişsin bak ne güzel.
Domuz gibi maşallah.
İki gün de bende kaldı, iyice semirdi…
[Hamdi] E, İhsan? O ne diyor?
Onunla konuşsaydın keşke, razı gelmezdi mektebi terk eylemene.
Konuşabilseydi… İyi olurdu tabii.
Biraz da ondan sebep be Hamdi baba. Korktum onun gibi olmaktan.
Zaten muallimlerle anlaşamadım, yıldızımız ters düştü mekteple.
-Bir de onu o hâlde görünce… -Ne hâlde?
-E, iyiydi son zaman? -Yok, gene…
Şey gibiydi…
Hani Yunus'la beni görmeye geldiniz ya? O gün siz gidince barut fıçılarını gördüm.
-Hii! -[Ziya] Bir sürü hem de.
Yeni alınmış gibiydi.
Korktum bir şey olacak diye. Ben de o gece Yunus'a gittim.
Ya, öyle oldu tabii.
[Hamdi] Eyvah eyvah.
Gene mi hislendi bu adam? Ya Rabbim, sen koru.
Varayım gideyim yanına, dükkânı da kapatayım.
Oğlum, hadi gel, sen de eşyanı al içeriden.
[hüzünlü tonlar çalar]
Hakkını helal et Hamdi baba. Ben ödeyemem, sen helal et.
Helal olsun, helal olsun da olacak şey miydi be çocuk?
[ağlamaklı] Alışmıştım da sana. Ne yapalım, hayırlısı.
Belki düşünür taşınır, seneye gene gelirsin baştan okumaya.
Unutma, burada her zaman bir evin, yuvan, Hamdi baban olacaktır.
[hafif sokak gürültüsü]
[uzakta kargalar ötüşür]
[Ziya] Kal sağlıcakla.
Sen de evlat. Mektup yaz.
Cemşit, müşteriye bakıver.
-[müşteri] Bir paça. -[Cemşit] Tabii.
[Yunus] Eh, bana ihtiyaç kalmadıysa gideyim artık mektebe.
-[Ziya] Yunus… -Tamam birader, anladım ben.
Sıralayacaksın yine aynı şeyleri.
Dilin güzel söyler lakin kalbin de aynı mıdır,
ben içimdeki bu şüpheyle onu bilemeyeceğim.
Bu sebepten
diyeceklerinin hiçbir kıymeti yoktur nazarımda.
Haydi, var git yoluna, selametle.
[bağrışmalar]
[hep bir ağızdan bağrışırlar] Açılın! Çekilin! Açılın!
-[adam] Açılın! -[telaşla bağrışırlar]
-[hep bir ağızdan telaşla bağrışırlar] -[kadın akordiyon çalar]
[Rum aksanlı] Ey ahali!
Duyduk duymadık demeyin, kulak verin dinleyin!
Meşhurlar meşhuru Vasili'nin kumpanyası ayağınıza gelmiştir!
Şöhreti, söylencesi Avrupalara taşmış
bu harikulade kumpanyada neler var neler!
Derin bir keder içinde gördüm sizi.
Yapacağımız numaralarla aklınızı başınızdan alıp
sizi mutlu edebileceğimizden emin olabilirsiniz.
Gülümseyin lütfen, ha?
Ey ahali!
Duyduk duymadık demeyin, kulak verin dinleyin!
Meşhurlar meşhuru Vasili'nin kumpanyası ayağınıza gelmiştir!
İnsanlar hortlaklardan neden korkar Ömer Kaptan, hiç düşündün mü?
Bilmem. Ölümden korktukları için mi?
[hafif rüzgâr uğultusu]
İnsanlar ölümden korkmaz. Onun zaten var olduğunu bilirler.
İnsanlar, hortlakların dile gelip konuşma ihtimalinden korkarlar.
Çünkü belki ölümden sonra hiçbir şey olmadığını söyleyeceklerdir.
-[kederli müzik çalar] -[pazar gürültüsü]
[sessizce ağlar]
[öksürür, sessizce ağlar]
-[Ziya sessizce ağlar] -[İhsan hevesle mırıldanır]
[ağlar]
[hevesle mırıldanır]
[kadın korkuyla] Hii! Amanin! Bakma yavrum, bakma!
-[adam] Cüzzam! Cüzzamlı! Koşun! -[adam 2] Cüzzamlı bu, kaçın!
[tedirgin müzik çalar]
[kadın 2] Hortlak bu, hortlamış!
[adam 3] İblis, git buradan!
[korkuyla inler] Cüzzam! Cüzzamlı! Kaçın!
-[adam 4] Dur! -[bağrışmalar]
[adam 3] Dur, yaklaşma! Yaklaşma, dur!
-[kadın 2] Hortlak bu, hortlamış! -[adam 4] Dur!
-[adam 3] Git cüzzamlı! -[adam 4] Git lan!
-[adam 3] Yaklaşma! -[kadın 2] Hortlak!
-[adam 3] Dur! Dur! Gelme! -[telaşlı bağrışmalar]
-[kadın 2] Hortlak var! -[adam 3] Vurun!
-[ağlamaklı] Yapmayın, etmeyin. -[öfkeli bağrışmalar]
-Yapmayın! Yapma, etme! -[bağrışmalar]
Dur! Etmeyin! Dur!
Dur! Etmeyin!
[sesler boğuklaşır]
[müzik biter]
[hüzünlü müzik çalar]
[öfkeli bağrışmalar]
-Açıl! Açılın! -[öfkeli bağrışmalar]
[adam 3] Açıl, açıl, açıl, açıl! Açılın, açılın!
Git buradan! Git buradan!
-[öfkeli boğuk bağrışmalar] -[hüzünlü müzik ön plana geçer]
[adam 3] Yakalayın! Yakalayın!
[öfkeli boğuk bağrışmalar]
[adam 5] Yakaladık!
[sadece müzik duyulur]
[dokunaklı, kasvetli müzik çalar]