(นี่คือผลงานจากจินตนาการ)
(แต่การจินตนาการคือสัจธรรมของมนุษย์)
คุณเคยคิดไหมว่าทำไมคนถึงกลัวผีดิบ
คนไม่กลัวความตาย
พวกเขารู้อยู่แล้วว่ามันมีอยู่
พวกเขากลัวความเป็นไปได้ที่ผีดิบจะเริ่มพูด
เพราะพวกนั้นอาจพูดว่า ไม่มีอะไรรออยู่หลังความตาย
พวกหนุ่มๆ เป็นยังไงบ้าง เซโล
พวกเขาเหนื่อยครับ หัวหน้า เราเหนื่อย
เราจะหยุดพักก่อนมืด พยายามเป็นครั้งสุดท้าย
สู้ต่อไป!
เราจะกางเต็นท์ก่อนพลบค่ำ
ขุมทรัพย์รอเราอยู่หลังภูเขาลูกนั้น
- ช่วยคนข้างๆ ช่วยเหลือกัน - มาเถอะ!
- มาเถอะ - มาเถอะ
สู้หน่อย
(ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง "แฟรงเกนสไตน์" ของแมรี่ เชลลีย์)
(ตัวประหลาด โดยชาอัน อือร์มัค)
- เราจะกินอะไรกัน - ดีใจเถอะที่มีไฟ
เราอาจจะอุ่น แต่เราก็หิวด้วย
นี่ครับ หัวหน้า
เราคิดว่าจะเจอนกหรือกวางบ้าง
แต่ไม่มีเลย
ที่นี่เป็นที่ต้องสาปจริงๆ
ตอนนี้อย่าเพิ่งให้ใครเข้ามาใกล้ที่นี่ล่ะ พ่อครัว
เรากินอาหารแห้งจนจะแห้งตายหมดแล้ว
ให้ตายสิ
เฮ้ย! อัลลอฮ์ทรงโปรด แกเป็นใคร
ออสมัน! มูฮาร์เรม!
- เร็วเข้า! - มีอะไร
- เร็วหน่อย! - ให้ตายสิ…
รักษาเขา
แกเป็นใคร นี่อะไร
- แกเป็นใคร เดี๋ยวสิ! - เกิดอะไรขึ้น
นั่นใครน่ะ
- นี่ - หน้าเขาโดนไฟลวก
นั่นมันอะไร นั่นปีศาจเหรอ
ที่นี่ต้องคำสาป
มันเป็นปีศาจ
เงียบไปเลย!
อย่ากลัว พวกนายควรเป็นแบบนี้เหรอ
ภูตผีปีศาจอะไรกัน
เขาอาจเป็นคนบ้าหรือผู้ร้ายหนีความผิด…
เขาไม่ใช่คนบ้า
- ฉันว่าเขาพูดนะ - จุ๊ๆ
แล้วเป็นอะไรล่ะ นายเป็นใคร พวก
ผมชื่อซียา
ผมเป็นคนชุบชีวิตเขาขึ้นมา
- อัลลอฮ์ทรงอภัยให้เขาด้วย - ให้ตายสิ
ไม่น่าเลย…
ปล่อยผมไป
อาซีเย อาซีเย…
อาซีเยจะคิดว่าลูกเป็นเด็กสกปรก ดูมือลูกสิ
สกปรกจริงๆ
- อยู่นิ่งๆ นะ - คอเสื้อมันแน่นไปครับ แม่
ไม่เป็นไรหรอก แน่นก็ดีแล้ว
วันนี้ทนหน่อย ไม่งั้นแขกจะมองเราไม่ดี
แล้วไงล่ะครับ เธอก็แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนี่
เป็นแขกอะไรกัน
เด็กโชคร้ายคนนั้น
ความตายขึ้นกับอัลลอฮ์ แต่ตอนเด็กขนาดนี้…
ห้าคูณแปดเป็น 40
ห้าคูณเก้าเป็น 45
- ห้าคูณสิบเป็น 50 - พวกเขามาแล้ว
- กูลูมเซร์ - เข้ามาสิ
- ยินดีต้อนรับ เข้ามาสิ - มาสิ ฮูสนู
- มาสายนะ - พวกคุณต้องหนาวแน่เลย
ขอโทษด้วยครับ ล้อหลุดระหว่างทาง ต้องใส่กลับเข้าไป
กูลูมเซร์ เข้ามาสิ ไม่น่าลำบากเลย
- จากสวนของเรา - ขอให้พืชผลงอกงาม ขอบคุณ
- นี่อาซีเยเหรอ - ตาสวยจัง
ซียา ไปหลบอยู่ทำไม ลูก มาจูบมือลุงฮูสนูสิ
เด็กผู้หญิงเลี้ยงยากครับ
โดยเฉพาะในหมู่บ้านเล็กๆ
แม่ที่เสียไปแล้วของแกไม่มีครอบครัว ก็เหมือนผม
ไม่ต้องห่วงนะ ฮูสนู
- พ่อ อย่าไป! - เธอเป็นพวกเราแล้ว
อัลลอฮ์ไม่ได้ประทานลูกให้เราอีกหลังจากซียา
ทั้งสองคนจะโตมาอย่างพี่น้อง
ลง แล้วก็ขึ้น
ลง
แล้วก็ขึ้น
ลง แล้วก็ขึ้น ดีมากจ้ะ
หัวใจทำให้เลือดไหลเวียนในร่างกายเรา
ดูกระดานดำนะ ทุกคน
ทางนี้คือทิศตะวันตก และทางนั้นคือทิศตะวันออก
เข้าใจไหม
พวกนายไม่เคยเบื่อกันเลยนะ!
ทำไมถึงคอยแต่จะปีนภูเขานั่น ไล่ตามเรื่องโกหก
ไม่มีสมบัติอยู่ที่นั่นหรอก!
ฉันบอกพวกนายหลายรอบมากแล้ว แต่ไม่!
เจ้าโง่เอ๊ย ให้ตายสิ!
พระเจ้าทรงโปรด
เท้าข้างนี้แข็งเป็นน้ำแข็ง เนื้อเยื่อตายแล้ว
เราต้องตัดมันทิ้ง ไม่มีทางอื่น
ไม่เอานะ หมอ! ขอร้อง!
ซียา ออกไป
- ผมอยากอยู่ต่อ - พ่อบอกให้ไป!
พ่อโกรธมากพออยู่แล้วนะ
พวกนายน่ะ อย่ายืนอยู่เฉยๆ มาจับแขนจับขาเขาไว้
หยุดจ้องแล้วมานี่!
กดเท้ากับขาเขาไว้
พวกนายควรคิดเรื่องนี้ก่อนจะไปปีนเขานั่น
จับเขาไว้
ฟังนะ อาซีเย
เราคิดว่าแอปเปิลนี่ตายแล้ว
แต่มันเป็นแหล่งกำเนิดชีวิตของอย่างอื่น
หนอนจะกินมัน มุดลงพื้นดิน
และเป็นปุ๋ยให้กับดิน
และเมล็ดของผลไม้นี่ก็จะงอกเป็นต้นใหม่
นั่นแปลว่าธรรมชาติหมุนเวียนอยู่ตลอด
งั้นความตายก็เป็นเรื่องที่รักษาไม่ได้ แค่สำหรับมนุษย์สิ
ทำไมเธอพูดแบบนั้นล่ะ
เราฝังแม่ฉันไปเหมือนกัน
แต่ไม่มีแม่อีกคนงอกขึ้นมา
มันจะมี
ฉันสาบานว่ามันจะมี
มันจะมี…
อาซีเย
มันจะมี…
อาซีเย…
ฉันสาบาน
มันจะมี
ขอบอกเลยว่าเราจะอดตาย
ฉันยินดีสละส่วนแบ่งสมบัติ แลกกับของกินหยิบมือเดียว
ให้ตายสิ
ไม่เอาน่า ไอ้หนุ่ม
ลืมตาสิ
ดีแล้ว ทีนี้ก็เท้าอีกข้าง
อาซีเย อย่าวิ่งสิจ๊ะ ยัยหนู
เธอกลายเป็นทอมบอยไปแล้ว
คนขายน้ำมาแล้ว!
เธอนี่ก๋ากั่นจริงๆ มันเหมาะแล้วเหรอ
ชาวบ้านจะนินทาเอาได้
ชาวบ้านควรสนใจเรื่องของตัวเองค่ะ คุณแม่
เธอใจอ่อนกับพวกเขาเกินไป แม่จะบอกให้
มาใหม่ๆ จากลำธารครับ! คนขายน้ำมาแล้ว!
ดูลูกดื่มมันสิ ตอนนี้ฉันก็หิวน้ำเหมือนกัน
แต่เราดื่มน้ำที่เอามาจากบ้านหมดแล้ว
คนขายน้ำ มาทางนี้หน่อยค่ะ
มาดูกันว่าคราวนี้เป็นอะไร
รินลงมาในนี้เลยค่ะ
วิธีรักษาแบบลี้ลับ
น้ำคุณขมนะ คนขายน้ำ บอกให้รู้ไว้เฉยๆ
ลูกเอาเจ้านี่มาจากไหน
ขอให้คนซื้อมาให้จากอิสตันบูลครับ
หนังสือพวกนี้ไม่มีประโยชน์
คนเขียนเป็นนักต้มตุ๋นที่หลอกขายเวทมนตร์และ…
คุณพ่อครับ ผมไม่เห็นด้วย
หลายวิธีที่เราใช้อยู่ในปัจจุบัน มีรากฐานมาจากประเพณีของพวกเขา
ลูก พ่อไม่ได้กังขาเรื่องนั้น
พ่อแค่สงสัยว่าลูกอ่านหนังสือที่ซื่อสัตย์อยู่หรือเปล่า
พ่อรู้ว่าที่จริงแล้ว ทำไมลูกสั่งหนังสือพวกนี้มาจากอิสตันบูล
แต่ไม่เป็นไร
ทำไมล่ะครับ
เพื่อหาเบาะแสของคัมภีร์คืนชีพ
ใช่ไหมล่ะ
ซียา
ลูกจะเป็นเด็กที่ถูกตามใจจนเสียคน วิ่งไล่ตามตำนาน
หรือจะเป็นหมอที่มีเหตุผล
เลิกตามหาคัมภีร์นั่นสักที
มันไม่มีอยู่จริง มันเป็นเรื่องโกหก
แล้วถ้ามันเป็นความจริงล่ะครับ
ลูกอยากให้พ่อพาลูกไปดูความจริงไหม
ในเมื่อลูกจะเป็นหมอ
ก็มาดูความจริงกับพ่อกัน
เด็ก ๆ อย่าทำให้พวกเขาไม่พอใจนะ อย่าจ้องหน้าพวกเขา
นั่นไง
เราไม่เคยอยากพาพวกลูกๆ มา
เพราะว่าลูกอาจฝันร้าย
คุณโอเฟลยาเป็นเพื่อนบ้านเรา
หน้าสวยเหมือนพระจันทร์
ตอนที่เธอติดโรคเรื้อน
เธอถูกส่งตัวมาไว้ในนี้
กับคนอื่นๆ
- ยินดีต้อนรับครับ คุณมูซัฟเฟร์ - ขอบคุณ
- กูลเฟม - ฉันจะเอาไปให้เอง
- ทุกอย่างเป็นไง - คุณโอเฟลยา
ฉันเอง กูลเฟม
กูลเฟม
อ๊ะ ที่รัก
โอ๊ย เพื่อนบ้านใจดีของฉัน
ยินดีต้อนรับ ดีใจที่ได้เจอนะ
ที่รัก
ฉันเอาของกินมาให้แน่ะ
แล้วมูซัฟเฟร์ก็ทำยาขี้ผึ้งใหม่มา
เขาบอกว่ายานี่ต่างจากเดิม ฤทธิ์แรงขึ้น
หวังว่ามันจะช่วยให้เธอปวดน้อยลง
นั่นซียาเหรอ
โอ๊ย ตาหนูของฉัน เมื่อก่อนเขาตัวเล็กมาก ตอนนี้เขาโตมากแล้ว
เธอไม่น่าพาลูกมาเลยนะ
อ๊ะ แล้วนั่นอาซีเยเหรอ
เธอเคยบอกฉันเรื่องแก
ไม่ๆ หยุดนะ ตาหนู
- ซียา ทำอะไรอยู่น่ะ ซียา! - อย่าแตะต้องฉัน
- ซียา! - ปล่อยเถอะ ตาหนู
- บอกแล้วไง ซียา! - ปล่อยเถอะ ตาหนู
ซียา!
"มันไม่ติดต่อทางการสัมผัส" อย่างกับพ่อไม่รู้งั้นแหละ!
สิ่งที่คุณพ่อไม่อยากให้ผมแตะต้อง ก็คือความไร้หนทางของเรา
เราจะทำอะไรได้ล่ะ
พ่อทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว ให้ยาพวกเขา!
แต่มันเปล่าประโยชน์
ยานั่นช่วยอะไรได้นอกจากยืดเวลาตาย
หาสิ่งที่คิดค้นขึ้นมาใหม่… เคยคิดเรื่องนั้นบ้างไหมครับ
คุณพ่อทำอะไรบ้างครับ เพื่อให้อาชีพของคุณพ่อก้าวหน้า
ซียา หยุดเถอะ พอได้แล้ว ขอร้อง
ซียา เธอก็รู้ว่าพ่อของเรา เป็นหมอที่เก่งที่สุดในเมือง
ฉันอยากให้เขากล้าหาญด้วย
คุณพ่อเธอถามว่าเธอได้เอาสบู่ล้างมือหรือเปล่า
เขาบอกให้เอาเจ้านี่ถูขึ้นไปถึงข้อศอก
ทำไปแล้ว
คนไข้กลับไปแล้วเหรอ คุณพ่อพบวิธีรักษาไหม
ซียา! เธอรู้ตัวไหมว่ายิ่งอายุมากขึ้น เธอก็ยิ่งยโสขึ้น
เลิกปฏิบัติกับทุกคนรอบตัวเธอ เหมือนพวกเขาเป็นคนโง่เถอะ
เธอจะลงไปข้างล่าง
แล้วก็ขอโทษคุณพ่อเธอกับเรื่องที่เกิดขึ้น
ฉันขอโทษเธอ
ที่ทำให้เธอไม่สบายใจ
ไม่เอาน่า ซียา
ทำเพื่อฉัน
ซียา ไม่เอาน่า หยุดเถอะ
ซียา!
กูลเฟม พวกคุณซักผ้าดึกขนาดนี้เลยเหรอ
หม้อต้มสามใบตั้งไฟอยู่ในครัว
บ่อน้ำใกล้จะแห้งแล้ว
นี่จะทำให้เรามีน้ำดื่มจนถึงพรุ่งนี้
ฉันนึกว่าเราจะไปเกิคเชปึนาร์กันพรุ่งนี้
คุณพ่อครับ ผมขอโทษ ยกโทษให้ผมด้วย
ความตื่นเต้นและกระตือรือร้นเป็นเรื่องดี
แต่ถ้าไม่ควบคุม มันจะทำร้ายเรา
คุณพ่อ มันไม่ใช่ความตื่นเต้นหรือกระตือรือร้น แต่เป็นความอยากเรียนรู้
ลูกจะได้เรียนรู้ ใจเย็นไว้
ในโรงเรียนแพทย์น่ะ…
ใครมาตอนนี้
หวังว่าจะไม่เกิดเรื่องอะไรนะ
คุณหมอครับ ลูกชายผม เขาทั้งอ้วกทั้งอึแตก
เพื่อนบ้านก็ด้วย ทุกคนป่วย
- ขอร้องละ รีบหน่อย - ฉันจะไปเดี๋ยวนี้
- ไปประกาศตามท้องถนน - ครับ
พาทุกคนที่แข็งแรงพอไปคลินิก
ฉันไปทุกบ้านไม่ไหว ไปเร็ว!
- ผมควรไปด้วยไหมครับ - เร็วเข้า
- หมอจะมาแล้ว - มีโรคระบาดอีกแล้วเหรอ
- หมอจะมาแล้ว - อัลลอฮ์ทรงโปรด
- ทุกคนไปที่คลินิก! - ซียา ระวังตัวนะ
ไม่ต้องห่วง
หมอมาแล้ว!
- เขามาแล้ว - หลีกไปๆ
ต้องเป็นอหิวาต์แน่
เรายังไม่รู้เรื่องนั้น ปิดหน้าไว้
คุณพ่อครับ อหิวาต์ไม่ได้ติดต่อทางการสัมผัส แต่ทางน้ำและอาหาร
เราไม่รู้ พ่อบอกให้ปิดหน้าไว้
หัวหน้าหมู่บ้านอยู่ไหน
เขาไปมุดหัวอยู่ไหนตอนนี้ เจ้าคนเสเพลนั่น
แจ้งเจ้าหน้าที่ของเมือง ว่ายาอหิวาต์ของฉันอาจไม่พอ
ตกลงนะ ไปเร็ว!
ซียา ช่วยอธิบายสถานการณ์ ระหว่างที่พ่อทำงานได้ไหม
รู้แล้วครับ
ทุกคน ฟังทางนี้!
ให้ต้มน้ำก่อนดื่ม!
เป็นไปได้สูงว่า นี่เป็นการระบาดของอหิวาตกโรค
ให้ต้มน้ำก่อนดื่ม!
มันติดต่อเร็วมาก!
มันระบาดเร็ว!
อาการรวมถึงปวดท้อง
คลื่นไส้ ท้องเสีย และอาเจียน
พวกคุณจะขาดน้ำ คุณต้องดื่มน้ำมากๆ
แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไร ก็ห้ามดื่มโดยไม่ต้มก่อน!
คลินิกเปิดแล้ว มูซัฟเฟร์คุณพ่อฉันจะทำงานที่นั่นทั้งคืน
คนที่มีกำลังเงิน ให้เอายาพอกมัสตาร์ดไปที่คลินิก
เรามียาน้อยมาก มันจะไม่พอ!
พวกคุณต้องดื่มน้ำมากๆ!
บ่อน้ำพวกนั้นปนเปื้อน!
หัวหน้าหมู่บ้านอยู่ไหน
- คุณแม่คะ - อาซีเย อย่าเข้ามาในนี้
แม่เหนื่อยมากจากเมื่อวาน ขอนอนที่นี่สักพักเถอะ
หนูรู้ค่ะ คุณแม่ พักผ่อนนะคะ
ไปดูคนอื่นๆ แล้วเอาอาหารจากครัวให้พวกเขา
- พวกเขาต้องเหนื่อยมากแน่ - ได้สิคะ
มูซัฟเฟร์ กูลเฟมป่วยหนัก
มาเถอะ มูซัฟเฟร์
ฟังนะ แจกยาต่อไป
เดี๋ยวฉันกลับมา
ทำไมกัน กูลเฟม
ทำไมคุณไม่พูดอะไรก่อนนี้
ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง ฉันกินยาแล้ว
ถ้าฉันทำให้คุณกังวล คุณคงไม่ไปช่วยคนอื่น
คุณจะรีบมาหาฉันเหมือนที่ทำตอนนี้
ผมจะผสมยา
มูซัฟเฟร์…
หนูไม่ทันสังเกตได้ยังไง
- หนูน่าจะคอยดูคุณแม่ - ลูกแม่…
คุณแม่!
หยุดเถอะ ไม่เป็นไรหรอก
แม่ไม่เป็นไร ใจเย็นๆ นะ
คุณแม่ไม่เป็นไรจริงเหรอครับ ผมจะไม่ปล่อยให้อะไรเกิดกับคุณแม่
ผมจะอยู่ที่นี่ข้างๆ คุณแม่ ตกลงนะครับ
- จ้ะ - ผมจะไม่ไปไหน
แม่ไม่เป็นไรหรอก
มานี่สิ
ฟังแม่นะ
แม่รู้ดี
เราทุกคนรู้ดี
ว่าลูกสองคนควรอยู่ด้วยกันมาตลอด
- คุณแม่คะ… - คุณแม่…
พรุ่งนี้แม่จะหายดี
แต่สาบานกับแม่ก่อน
คำสาบานของเราว่ายังไงนะ
พวกลูกจะเกาะเกี่ยวกับแม่เหมือนเถาวัลย์ในสวน
จากนี้ไป
เกาะเกี่ยวกันไว้นะ
และอย่าปล่อยมือจากกัน
สาบานกับแม่สิ
จากนี้ไป พวกลูกๆ จะดูแลกันและกัน
ซียา
มาสิ ลูกรัก
นั่นแหละ
นี่มันหมายความว่ายังไง
เราฝังศพคนในครอบครัวเราเองไม่ได้เหรอ
เขาสั่งห้ามมา น้องชาย ผมจะทำอะไรได้
นั่นเป็นคำสั่ง
พวกคุณกลับมาสวดภาวนาทีหลังได้
ผมเสียใจด้วย
เราทุกคนเจ็บปวด แต่ผมก็แค่ทำตามหน้าที่อยู่
มาเร็ว ศพไหน ศพไหนของเรา
เราแพ้
คนทั้งหมดนั่น รวมถึงคุณแม่ฉันด้วย
จบชีวิตเพราะโรคนิดเดียว
เราเอามือจับมันไม่ได้ มองเห็นไม่ได้ด้วยตา
แต่มันทำให้ทุกคนตายหมด
พวกเราทำอะไรไม่ได้เลย
พวกเธอจะทำอะไรได้ล่ะ ซียา
มันเป็นชะตาลิขิต
ชะตาลิขิตเหรอ
ชะตาลิขิต!
ชะตาลิขิตนี่มันอยู่ไหนล่ะ หา อยู่ไหน
ฉันอยากเอามือเปล่าบีบคอมัน
มันอยู่มาชั่วกัปชั่วกัลป์ได้ยังไง
ในเมื่อคนมากมายล้มตายเหมือนแมลงวัน
นี่มันยุติธรรมเหรอ ยุติธรรมแล้วเหรอ
ซียา!
หยุดเถอะ ขอร้องละ
เธอกำลังทำเรื่องนอกรีต
ถ้ามันเป็นเรื่องนอกรีต งั้นฉันก็จะ…
ฉันจะไม่ยอมให้เธอทำบาป
แต่เธอเป็นคนทำบาปด้วยการจูบฉัน
อัลลอฮ์ไม่ตัดสินคนที่มีความรักหรอก
อัลลอฮ์ไม่ตัดสินคนที่มีความรัก
ไม่เอาน่า ไอ้หนุ่ม ลืมตาสิ
คุณครับ ผมสนใจมากเรื่องคัมภีร์คืนชีพ
ที่คุณพูดถึงในจดหมายฉบับก่อน
มาเจอกันในที่ที่คุณเลือก ในวันที่ผมไปถึงอิสตันบูลเถอะครับ
หวังว่าคุณจะตอบมาโดยเร็ว
ขอแสดงความนับถือ
อาซีเยของฉัน
ฉันอยากให้ตัวเองเอาโรงเรียนมาไว้ที่นี่ได้ จะได้ไม่ต้องจากเธอไป
ฉันไม่เสียใจ อย่ามัวคิดเรื่องฉันเลย
หมายถึงให้คิดถึงฉัน แต่ไม่ใช่แบบนั้น
- ดูแลคุณพ่อกับคุณย่าด้วยนะ - ไม่ต้องห่วง
- เขียนจดหมายหาเราบ่อยๆ - ฉันจะเขียน
ไปเถอะ ขึ้นรถ
โรคที่พรากคุณแม่ไปจากเรา
ผมจะทำให้มันหายไปเองครับ คุณแม่
อวยพรให้ผมด้วย
อาซีเยที่รัก จดหมายฉบับแรกที่ฉันเขียน คือจดหมายถึงเธอ
ตอนขึ้นเรือข้ามฟาก อย่างแรกที่ฉันทำคือมองไปยังอนาคตที่รออยู่
สิ่งที่ฉันเห็นคือภูมิทัศน์สีน้ำเงินเข้มใสกระจ่าง
ก็เหมือนเรือข้ามฟาก ที่ล่องไปอย่างไม่ต้องใช้ความพยายาม
ฉันรู้สึกลึกๆ อยู่ข้างใน ว่าฉันจะก้าวข้ามอุปสรรคทั้งหมดไปได้
และเรียนจบ
คนขับรถม้าที่พาฉันไปโรงแรม เป็นสุภาพบุรุษใจดีคนหนึ่ง
เขาให้ข้อมูลเกี่ยวกับอิสตันบูลตลอดการเดินทาง
ฉันรู้สึกขอบคุณเขา
ฉันมาถึงโรงแรมใกล้กับโรงเรียน
ในเวลาที่เหมาะสม ก่อนฉันจะเหนื่อยเกินไป
ถ้าฉันยังโชคดีแบบนี้ต่อไป ฉันจะหาที่พักที่จะเช่าอยู่ได้ด้วย
ไม่ต้องห่วงฉันนะ อาซีเยของฉัน
- ผมอยากได้ห้องสำหรับคืนนี้ครับ - นี่ราคาครับ
ห้องอยู่สุดทางเดิน
แปลกจริง
เราเขียนจดหมายติดต่อกันมาหนึ่งปีแล้ว
แต่พูดอะไรไม่ออกเมื่อเจอตัว
ตัวแทนของเราฝากทักทายมาครับ ซียา
เขาดีใจมากที่หนังสือเล่มนี้ ไปถึงมือคนที่โดดเด่นอย่างคุณ
เขาขอผมว่าอย่าลืมบอกคุณแบบนั้น
ขอบคุณมากครับ
ผมหวังว่าจะได้พบหน้าเขาสักวัน
สุภาพบุรุษจากอิสตันบูล ใจดีและสุภาพอย่างที่เขาลือกัน
พวกเขายินดีช่วยเหลือเสมอ
เงินผม!
เงินผมหายไปแล้ว ตื่น!
เขาอยู่ไหน ผู้ชายคนนั้นอยู่ไหน
อ๊ะ เจ้าชายน้อยของผม
เกิดอะไรขึ้น สามีคุณหย่ากับคุณเหรอ
คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ เงินผมหายไปหมดแล้ว!
เงินนั่นเป็นค่าใช้จ่ายในการเรียนของผม
ผู้ชายคนนั้นไปไหนแล้ว
เขาเขียนว่าเขาชื่อฟูอัท
พอได้แล้ว ผมจะไปรู้ได้ยังไง
ถ้าคุณไม่รู้จักคู่รักตัวเอง ผมจะรู้ได้ไง
ไอ้สารเลว
คุณสองคนสมคบกันเล่นงานผมเหรอ
เฮ้ย!
ปล่อยนะ ไอ้พวกสารเลว!
- ปล่อยนะ! - ออกไป!
อาซีเยของฉัน…
มีคนบอกฉันว่า ถนนที่นี่มีไฟฟ้าส่องสว่างตอนกลางคืน
ฉันตื่นเต้นที่จะได้เห็นความหมายที่ว่า "แสง" ของชื่อฉัน ในแสงจากโคมไฟฟ้าบนถนน
มันติดแล้ว ติดแล้ว
เหมือนกับที่แสงอาทิตย์ ส่องให้ความมืดทั้งหมดสว่างขึ้นมา
ซียาของเธอก็จะเป็นเหมือนกัน
เขาจะเป็นแสงสว่างให้ผู้คน เขาจะเอาชนะความยากลำบากทั้งหมด
เฮ้ย!
กูเคยเชือดแม่กู กูเคยเชือดพ่อกู!
มีใครอยากสู้กับกูไหมวะ
(โรงเรียนการแพทย์หลวง)
ไม่ต้องห่วงฉันนะ
ทำใจให้สบาย
มีแค่เรื่องเดียวที่ฉันเอาชนะไม่ได้
คือความคิดถึงที่ฉันมีต่อเธอ
ฝันจะได้กลับไปเจอเธออีกครั้ง จากซียาของเธอ
ฟังฉันให้ดีๆ นะ
ศึกษาทุกอย่างที่ฉันพูด
สัปดาห์หน้าจะมีสอบ
เขาเป็นคนบ้าเหรอ
เปิดประตู!
เปิดประตูหน่อย คุณ!
"ฉันเห็นว่าเธอเห็นฉัน"
(คัมภีร์คืนชีพ)
ดาร์วิน นั่งนิ่งๆ
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร