ITO AY LIKHA NG PANTASYA,
NGUNIT LIKAS SA TAO ANG MAGPANTASYA.
Naisip mo na ba kung bakit takot ang mga tao sa muling binuhay?
Ang tao'y hindi takot sa kamatayan.
Alam na nilang mayroon nito.
Natatakot sila sa posibilidad na makapagsalita ang muling binuhay.
Dahil maaaring sabihin nilang kamatayan na ang dulo.
Kumusta na ang mga kasamahan, Selo?
Pagod na sila, Kapitan. Pagod na kami.
Titigil tayo bago dumilim. Huli na ito.
Magpatuloy tayo!
Magtatayo tayo ng mga tolda bago gumabi.
Naghihintay ang kayamanan sa likod ng bundok.
-Alalayan ang isa't isa. Magtulungan. -Sige na!
-Halina kayo! -Halina!
Halina!
HANGO SA NOBELANG "FRANKENSTEIN" NI MARY SHELLEY.
ÇAĞAN IRMAK NILIKHA
-Ano'ng kakainin? -Ayos na ang apoy.
"PAGALINGIN MO SIYA!"
Oo, naiinitan tayo, ngunit gutom rin tayo.
Heto, Kapitan.
Akala nami'y makahuhuli kami ng ibon o kaya'y usa,
pero wala.
Isinumpa ang lugar na ito.
Tagpagluto, huwag mong hayaang may makalapit dito.
Sawa na ako sa mga tuyong pagkain.
Diyos ko…
Mahabaging Diyos! Sino ka?
Osman! Muharrem!
-Bilis! -Ano iyon?
-Bilisan niyo! -Sa ngalan ng Diyos…
Pagalingin mo siya.
Sino ka? Ano ito?
-Sino ka? Sandali! -Ano'ng nangyayari?
Sino iyon?
-Heto. -Nasunog ang mukha niya.
Ano iyon? Iyon ba ang Diablo?
May sumpa rito.
Demonyo iyon!
Tumahimik kayo!
Huwag kayong matakot. Ano ba?
Demonyo? Imposible!
Maaaring isang hibang o isang takas…
Hindi siya isang hibang.
Tila nagsalita siya.
Kung gayon, ano? Sino ka, kapatid?
Ako si Ziya.
Binuhay ko siya.
-Diyos ko, patawarin mo siya. -Panginoon ko.
Huwag naman sana…
Hayaan niyo na ako.
Asiye…
Iisipin ni Asiye, marumi ka. Tingnan mo ang kamay mo.
Napakarumi.
Huwag malikot.
Napakasikip na, Ma!
Ayos lang iyan. Makahihinga ka pa.
Tiisin mo muna nang hindi tayo mapahiya sa mga bisita.
E ano? Bata lang naman siya.
Bisita lang naman siya.
Kaawa-awang bata.
Kalooban Niya ang kamatayan, ngunit kapag bata…
5 x 8 ay 40.
5 x 9 ay 45.
-5 x 10 ay 50. -Nandito na sila.
-Gülümser. -Tuloy.
-Maligayang pagdating. Tuloy. -Tuloy, Hüsnü.
-Nahuli kayo. -Nilalamig siguro kayo.
Pasensiya na, ginoo. Nasira ang sasakyan namin sa daan.
Tuloy ka, Gülümser. Nag-abala ka pa.
-Mula sa hardin namin. -Nawa'y maging masagana iyon.
-Ito ba si Asiye? -Kay gandang mga mata.
Ziya, bakit ka nagtatago, anak? Humalik ka sa Tito Hüsnü mo.
Mahirap magpalaki ng babae.
Lalo na sa maliit na baryo.
Ulila ang pumanaw niyang ina, tulad ko.
Huwag kang mag-alala.
-'Tay, sasama ako! -Sa amin ka na.
Si Ziya lang ang ipinagkaloob sa amin ng Diyos.
Lalaki silang dalawa bilang magkapatid.
Pababa. At pataas.
Pababa.
At pataas.
Pababa. Pataas. Mahusay.
Ang puso ang nagpapadaloy ng dugo sa ating mga katawan.
Tumingin kayong lahat sa pisara.
Dito ang kanluran, at doon ang silangan.
Naiintindihan ninyo?
Wala kayong tigil!
Inakyat ninyo ang bundok para sa isang kalokohan?
Walang kayamanan doon!
Pauulit-ulit ako, pero tuloy pa rin kayo!
Ikaw na mangmang ka! Naku naman!
Mahabaging Diyos.
Nagyelo na itong paa. Patay na ito.
Kailangan na nating putulin!
Huwag, Doktor! Pakiusap!
Ziya, lumabas ka.
-Dito lang ako. -Sabi nang labas!
Mainit na ang ulo ko.
Tatayo lang kayo? Hawakan ninyo ang mga braso't binti.
Halikayo rito!
Hawakan niyo siya.
Basta niyo na lang inakyat ang bundok.
Hawakan niyo siya!
Tingnan mo, Asiye.
Akala natin, patay na ang mansanas,
pero nagbibigay-buhay ito sa ibang bagay.
Kakainin ito ng uod, lulubog sa lupa,
at magiging pataba.
At ang buto nito ay magiging bagong puno.
Walang hanggan ang pag-ikot ng kalikasan.
Kamatayan lang ng tao ang walang lunas.
Paano mo nasabi iyan?
Inilibing din namin ang nanay ko,
pero walang bagong nanay na sumibol.
Mayroong sisibol.
Pangako, may sisibol.
May sisibol--
Asiye.
May sisibol--
Asiye…
Ipinapangako ko.
Sisibol.
Sinasabi ko sa'yo, magugutom tayo.
Hindi bale nang walang kayamanan, makakain lang.
Lintik.
Sige na, anak.
Dumilat ka.
Mahusay. Kabilang paa naman.
Asiye! Huwag kang tumakbo, anak!
Nagiging kilos-lalaki na siya.
Magtutubig!
Napakagaslaw mo.
Pag-uusapan ka ng mga tao.
Sarili nila ang intindihin nila, Ma.
Masyado kang maluwag sa kanila, anak. Sinasabi ko sa'yo.
…sariwa mula sa batis! Nandito na ang magtutubig!
Tingnan mo kung paano lumagok. Nauuhaw na rin ako.
Ubos na ang dala nating tubig.
Magtutubig, pumarito ka!
Ano naman ito ngayon?
Ibuhos mo rito.
Ang Mga Mahihiwagang Paraan ng Pagpapagaling.
Mapait ang tubig mo. Sinasabi ko lang.
Saan mo ito nakuha?
Pinabili ko sa Istanbul.
Walang kuwenta ang mga aklat na ito.
Isinulat ng mga manggagantsong salamangkero--
Pa, hindi ako sang-ayon diyan.
Maraming pamamaraan ngayon ang nag-ugat sa mga tradisyon nila.
Anak, hindi ako duda riyan.
Iniisip ko lang kung totoo ang laman ng aklat.
Alam ko kung bakit sa Istanbul mo ipinabibili ang mga ito,
ngunit sige.
At bakit?
Upang mahanap ang Aklat ng Muling Pagkabuhay.
Hindi ba?
Ziya.
Ikaw ba'y magiging sutil na naniniwala sa kathang-isip,
o isang maalam na doktor?
Itigil mo ang paghahanap sa aklat na iyon.
Walang ganoon. Kasinungalingan iyon.
Paano kung hindi?
Gusto mong makita ang katotohanan?
Gayong magiging doktor ka naman,
sumama ka sa'kin nang makita mo ang katotohanan.
Mga anak, nahihiya sila. Huwag niyo silang titigan.
Hayun.
Ayaw sana namin kayong isama
dahil maaari kayong bangungutin.
Kapitbahay natin noon si Gng. Ofelya.
Napakaganda niya noon.
Nang magkaroon siya ng ketong,
dinala siya rito
kasama ng iba pa.
-Tuloy, G. Muzaffer. -Salamat.
-Gülfem. -Ako na ang magdadala.
-Kumusta? -Gng. Ofelya!
Ako ito. Si Gülfem.
Gülfem?
O, anak.
Ang tapat kong kapitbahay.
Halika. Masaya akong makita ka.
Hay, anak.
Dinalhan kita ng pagkain.
Gumawa si Muzaffer ng bagong pamahid.
Iba raw ang isang ito. Mas mabisa.
Sana'y maibsan nito ang sakit.
Si Ziya ba iyan?
Hay, anak. Napakaliit niya pa noon. Napakalaki na niya ngayon.
Sana'y hindi mo na isinama ang bata.
At si Asiye ba iyan?
Nabanggit mo siya sa akin.
Naku, huwag! Itigil mo iyan, anak!
-Ziya, ano iyan? -Bitiwan mo ako.
-Ziya! -Bitiw, anak.
-Ziya, ano ba? -Bitiw, anak.
Ziya!
"'Di ka mahahawa sa paghawak." Alam ko iyon!
Ayaw mo lang na malaman kong wala tayong magagawa.
Ano ba ang magagawa natin?
Ginagawa ko ang lahat, binibigyan sila ng gamot!
Walang saysay iyon.
Pinahahaba lamang ng gamot ang kamatayan.
Paghahanap ng bagong imbensiyon… Naisip niyo ba iyon?
Naisulong niyo na ba ang propesyon niyo, Pa?
Tama na, Ziya. Pakiusap.
Alam mong si Papa ang pinakamahusay na doktor sa lungsod.
Sana'y matapang din siya.
Gustong malaman ni Papa kung nagsabon ka ng kamay.
Ipahid mo raw ito hanggang sa siko mo.
Ginawa ko na iyan.
Nakaalis na ang mga pasyente? Nakahanap ng lunas si Papa?
Ziya! Alam mo, habang tumatanda ka, mas yumayabang ka.
Huwag mong tratuhing mangmang ang mga tao sa paligid mo.
Bumaba ka
at humingi ng tawad sa papa mo para sa nangyari.
Patawarin mo ako.
Pinasama ko ang loob mo.
Sige na, Ziya.
Para sa akin.
Ziya! Ano ba, itigil mo iyan.
Ziya!
Gülfem, naglalaba kayo nang disoras ng gabi?
Tatlong kaldero ang nakasalang.
Halos tuyo na ang balon.
Sapat pa iyon sa atin hanggang bukas.
Baka pumunta kami sa Gökçepınar bukas.
Papa, patawarin mo ako.
Hindi lahat ng hilig ay masama,
ngunit masasaktan ka sa kawalan mo ng pagpipigil.
Hindi ito hilig o libangan kundi kagustuhang matuto.
Matututo ka. Maghintay ka lang.
Sa paaralan ng medisina--
Sino kaya iyan?
Sana'y wala namang problema.
Doktor, ang anak ko-- Nagtatae siya't nagsusuka.
Pati ang mga kapitbahay ko. Lahat sila.
-Nakikiusap ako. -Pupunta ako.
-Ipaalam ninyo sa lahat. -Sige.
Dalhin ang lahat ng may lakas pa sa klinika.
Hindi ko sila maiisa-isa.
-Pa, sasama ba ako? -Bilisan mo.
-Parating na ang doktor! -Epidemya na naman?
-Parating na ang doktor! -Diyos ko.
-Pumunta ang lahat sa klinika! -Ziya, mag-ingat ka.
Huwag kang mag-alala.
Nandito na ang doktor!
-Nandito na siya! -Makikiraan.
Maaaring kolera.
Aalamin pa. Magtakip ka ng mukha.
Nakukuha iyon sa tubig at pagkain, hindi sa paghawak.
Magtakip ka sabi ng mukha.
Ang pinuno ninyo?
Nasaan ang walanghiyang iyon?
Ipaalam sa mga tauhan ng baryo na maaaring kulangin ang gamot sa kolera.
Bilisan na ninyo!
Ipaliwanag mo ang sitwasyon habang nanggagamot ako.
Sige.
Makinig ang lahat!
Pakuluan ang tubig bago inumin!
Malaki ang posibilidad na ito'y epidemya ng kolera!
Pakuluan ang tubig bago inumin!
Mabilis itong naipapasa!
Mabilis itong kumalat!
Ang mga sintomas nito'y sakit ng tiyan,
pagkahilo, pagtatae, at pagsusuka.
Matutuyuan kayo ng tubig. Uminom kayo ng maraming tubig,
ngunit pakuluan muna ito bago inumin!
Bukas ang klinika! Magdamag doon ang papa kong si Muzaffer.
Magdala ng linimentong mustasa sa klinika ang mga may kaya!
Kakaunti ang gamot! Hindi sasapat!
Uminom kayo ng maraming tubig!
Kontaminado na ang mga balon!
Nasaan ang pinuno?
-Ma? -Asiye, huwag kang lumapit.
Lubos akong napagod kahapon. Hihiga muna ako rito.
Alam ko, Mama. Magpahinga ka lang.
Tingnan mo ang iba. Dalhan mo sila ng pagkain mula sa kusina.
-Siguradong pagod na sila. -Sige.
Muzaffer, may sakit si Gülfem.
Halika na, Muzaffer.
Ituloy ninyo ang pamimigay ng gamot.
Babalik ako.
Bakit, Gülfem?
Bakit hindi ka nagsabi?
Huwag mo akong alalahanin. Uminom na ako ng gamot.
Kung pinag-alala kita, hindi mo matutulungan ang iba.
Magmamadali kang puntahan ako, tulad nito.
Magtitimpla ako ng gamot.
Muzaffer--
Paanong hindi ko napansin?
-Sana'y natingnan kita. -Anak ko…
Mama!
Huminahon ka. Ayos lang ako.
Ayos lang ako. Huminahon ka.
Ayos ka lang talaga? Hindi ko hahayaang may mangyari sa'yo.
Nandito ako sa tabi mo, ha?
-Sige. -Dito lang ako.
Ayos lang ako.
Halika rito.
Makinig kayo.
Alam ko na noon pa.
Alam nating lahat.
Para kayo sa isa't isa.
-Mama, pakiusap-- -Ma--
Bubuti na ang lagay ko bukas.
Ngunit mangako muna kayo.
Ano nga ang panata natin?
Kakapit kayo sa akin tulad ng baging sa poste sa hardin.
Mula ngayon,
kapitan ninyo ang isa't isa,
at huwag na huwag bibitiw.
Mangako kayo.
Mula ngayon, alagaan ninyo ang isa't isa.
Ziya?
Halika, anak ko.
Hayan.
Ano ang ibig sabihin nito?
Hindi natin maililibing ang sarili nating patay?
Bawal, kapatid. Ano ang magagawa ko?
Ipinag-utos ito.
Bumalik ka mamaya para magdasal.
Nakikiramay ako.
Nagluluksa tayong lahat. Ginagawa ko lang ang trabaho ko.
Bilis! Alin dito? Alin dito ang sa atin?
Natalo tayo.
Ang mga tao, ang mama ko.
Pumanaw dahil sa isang walang kuwentang sakit.
Sakit na hindi mo mahawakan o makita,
ngunit inubos nito ang lahat.
Wala tayong nagawa.
Ano ang magagawa ninyo, Ziya?
Tadhana iyon.
Tadhana?
Tadhana!
Nasaan ang tadhanang ito, ha? Nasaan?
Gusto ko itong sakalin!
Paano ito nabubuhay nang walang hanggan
habang napakaraming tao ang namamatay?
Patas ba ito? Tama ba ito?
Ziya!
Tama na. Nakikiusap ako.
Pagkontra iyang ginagawa mo.
Kung pagkontra ito, e di--
Hindi kita hahayaang magkasala.
Ngunit ikaw ang nagkasala sa paghalik sa akin.
'Di hinuhusgahan ng Diyos ang umiibig.
Sige na, anak. Dumilat ka.
Ginoo, interesado ako sa Aklat ng Muling Pagkabuhay
na binanggit ninyo sa inyong liham.
Magkita tayo sa lugar na pipiliin niyo pagdating ko sa Istanbul.
Inaasahan ko ang mabilis ninyong sagot.
Lubos na gumagalang.
Asiye ko.
Kung maaari ko lang dalhin dito ang paaralan nang 'di na kita iwan.
Hindi ako nalulungkot. Huwag mo akong isipin.
Isipin mo ako, ngunit huwag ka nang mag-alala.
-Ingatan mo sina Papa at Lola. -Ako na ang bahala.
-Dalasan mo ang pagsulat. -Oo.
Sige na, sumakay ka na.
Ang sakit na kumuha sa'yo sa amin,
buburahin ko iyon, Mama.
Gabayan mo ako.
Mahal kong Asiye, ikaw ang una kong sinulatan.
Pagsakay ko sa barko, napatingin ako sa kinabukasang naghihintay sa akin.
Nakita ko ang isang malinaw, maliwanag, at malalim na asul na tanawin.
Gaya ng barkong walang kahirap-hirap sa paglalayag,
naramdaman kong malalagpasan ko ang mga balakid
at matatapos sa aking pag-aaral.
Mabait ang kutserong naghatid sa akin sa bahay-tuluyan.
Nagbigay siya ng impormasyon tungkol sa Istanbul buong biyahe.
Salamat sa kanya.
Dumating ako sa bahay-tuluyan malapit sa paaralan
nang maaga, bago ako tuluyang mapagod.
Kung papalarin, hahanap rin ako ng bahay na mauupahan.
Huwag kang mag-alala, Asiye ko.
-Isang silid ngayong gabi. -Ito ang presyo.
Nasa dulo ng pasilyo ang silid.
Kakaiba ito.
Isang taon na tayong nagsusulatan,
ngunit wala akong masabi sa harapan mo.
Pagbati mula sa aming kinatawan, Ziya.
Tuwang-tuwa siya na nakarating ang aklat sa isang kilalang tao.
Ibinilin niyang sabihin iyon sa'yo.
Maraming salamat.
Sana'y makilala ko siya nang personal balang-araw.
Tulad ng balita, mababait at magagalang ang mga ginoo sa Istanbul.
Laging handang tumulong.
Ang pera ko!
Nawala ang pera ko! Gising!
Nasaan ang lalaking iyon?
Naku, munting prinsipe.
Ano ang nangyari? Hiniwalayan ka ba ng lalaki mo?
Ano ang sinasabi mo? Nawala ang lahat ng pera ko!
Pangtustos ko iyon sa paaralan.
Nasaan ang lalaking iyon?
Fuat ang isinulat niyang pangalan!
Tama na. Paano ko malalaman?
Kung hindi mo kilala ang nobyo mo, paano pa ako?
Bastos ka.
Nagsabwatan ba kayong dalawa?
Ikaw!
BAHAY-TULUYAN
Bitiwan ninyo ako! Mga bastos!
-Bitiw! -E di sige!
Asiye ko…
May mga de-kuryenteng ilaw raw sa ilang kalye rito sa gabi.
Makikita ko na rin ang kahulugan ng Ziya sa de-kuryenteng lampara.
Bukas na!
Tulad ng araw na nagbibigay-liwanag sa kadiliman,
ganoon din ang iyong Ziya.
Magsisilbing liwanag para sa iba. Malalagpasan ang mga pagsubok.
Makinig kayo!
Mapanganib akong tao!
May gusto bang makipagtalo sa akin?
IMPERYAL NA PAARALAN NG MEDISINA
Huwag mo akong alalahanin.
Manatili kang panatag.
Isang bagay lang ang 'di ko mapagtatagumpayan.
Ang pananabik ko sa iyo.
Nangangarap na muli ka nang makapiling, Sumasaiyo, Ziya.
Makinig kayong mabuti.
Pag-aralan ninyo ang lahat ng sasabihin ko.
May pagsusulit sa isang linggo.
Hibang ba siya?
Buksan mo ang pinto!
Buksan mo ang pinto, ginoo!
"Nakita kong nakita mo ako."
ANG AKLAT NG MULING PAGKABUHAY
Darwin, huwag kang gagalaw.
Tagapagsalin ng subtitle: Nikka Flores