ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΝΑ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ.
Έχεις σκεφτεί γιατί οι άνθρωποι φοβούνται τους απέθαντους;
Δεν φοβούνται τον θάνατο.
Ξέρουν ήδη ότι υπάρχει.
Φοβούνται ότι οι απέθαντοι μπορεί ν' αρχίσουν να μιλάνε.
Γιατί μπορεί να πουν ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά τον θάνατο.
-Πώς είναι οι άντρες, Σέλο; -Είναι κουρασμένοι.
Είμαστε κουρασμένοι.
Θα σταματήσουμε πριν νυχτώσει. Λίγο ακόμη.
Συνεχίστε!
Θα στήσουμε σκηνές πριν νυχτώσει.
Ο θησαυρός μάς περιμένει πίσω απ' το βουνό.
-Βοηθήστε ο ένας τον άλλον. -Πάμε!
Άντε!
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟ "ΦΡΑΝΚΕΝΣΤΑΪΝ" ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΣΕΛΕΪ.
ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΤΣΑΑΝ ΙΡΜΑΚ
-Τι θα φάμε; -Τουλάχιστον έχουμε φωτιά.
Μπορεί να ζεσταινόμαστε, αλλά πεινάμε.
Ορίστε, αρχηγέ.
Σκεφτήκαμε να ψάξουμε για πουλιά ή ελάφια,
αλλά τίποτα.
Καταραμένο μέρος.
Μάγειρα, μην αφήσεις κανέναν να πλησιάσει εδώ.
Βαρέθηκα να τρώω αποξηραμένα.
Αμάν πια.
Ο Αλλάχ να μας φυλάει! Ποιος είσαι εσύ;
Οσμάν!
-Μουχαρέμ! -Τι έγινε;
-Γρήγορα! -Για όνομα του Αλλάχ…
Θεράπευσέ τον.
Ποιος είσαι; Τι συμβαίνει;
-Ποιος είσαι; Στάσου! -Τι συμβαίνει;
Ποιος ήταν;
-Ορίστε. -Το πρόσωπό του ήταν καμένο.
Τι ήταν αυτό; Ήταν ο Διάβολος;
Καταραμένο μέρος.
Ήταν δαίμονας.
Σιωπή!
Μη φοβάστε. Είστε άντρες.
Ποιος δαίμονας;
Μάλλον ήταν κάποιος τρελός ή φυγάς.
Δεν είναι τρελός.
Νομίζω ότι μίλησε.
Τι είναι, τότε; Ποιος είσαι, αδερφέ;
Λέγομαι Ζία.
Εγώ τον ανέστησα.
Ο Αλλάχ να τον συγχωρέσει.
Ο Αλλάχ να μας φυλά.
Αφήστε με να φύγω.
Ασίε…
Τι θα πει η Ασίε; Κοίτα τα χέρια σου.
Είναι βρόμικα.
-Μην κουνιέσαι. -Είναι πολύ σφιχτό, μαμά!
Δεν πειράζει. Καλύτερα να 'ναι σφιχτό.
Κάνε υπομονή για σήμερα. Έχουμε καλεσμένους.
Και λοιπόν; Είναι ένα κοριτσάκι.
Σιγά την καλεσμένη.
Ο θάνατος είναι θέλημα Αλλάχ, αλλά όταν είναι παιδιά…
Πέντε οχτώ 40.
Πέντε εννιά 45.
Πέντε δέκα 50.
-Γκιουλουμσέρ. -Περάστε.
-Καλώς ήρθατε. -Έλα, Χούσνου.
-Αργήσατε. -Θα κρυώνετε.
Συγγνώμη, κύριε. Βγήκε ο τροχός στον δρόμο.
Περάστε. Δεν ήταν ανάγκη.
-Από τον κήπο μας. -Να 'στε καλά.
-Αυτή είναι η Ασίε; -Πανέμορφα μάτια.
Ζία, γιατί κρύβεσαι; Φίλα το χέρι του θείου Χούσνου.
Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις κορίτσια.
Η μητέρα της δεν είχε οικογένεια, όπως εγώ.
Μην ανησυχείς. Είσαι δικός μας άνθρωπος.
Ο Αλλάχ δεν μας έδωσε άλλα παιδιά.
Θα μεγαλώσουν σαν αδέρφια.
Κάτω. Και πάνω.
Κάτω.
Και πάνω.
Κάτω. Και πάνω. Μπράβο.
Η καρδιά κάνει το αίμα να κυκλοφορεί στο σώμα μας.
Κοιτάξτε τον πίνακα.
Από κει είναι η δύση κι από κει η ανατολή.
Καταλάβατε;
Είστε ανένδοτοι! Γιατί ανεβαίνετε στο βουνό κυνηγώντας ένα ψέμα;
Δεν υπάρχει θησαυρός εκεί!
Σας το έχω πει τόσες φορές, αλλά όχι!
Ανόητε! Για όνομα του Αλλάχ!
Αλλάχ, βοήθα με.
Το πόδι είναι παγωμένο. Έχει νεκρωθεί.
Πρέπει να το ακρωτηριάσουμε.
Όχι, σας παρακαλώ!
Ζία, βγες έξω.
-Θέλω να μείνω. -Έξω, είπα!
Μη με θυμώνεις κι άλλο.
Μη στέκεστε. Κρατήστε τα άκρα του.
Τι κοιτάτε; Ελάτε εδώ!
Κρατήστε τον.
Έπρεπε να ανεβείτε στο βουνό.
Κρατήστε τον!
Κοίτα, Ασίε.
Νομίζουμε ότι το μήλο είναι νεκρό, αλλά είναι πηγή ζωής για κάτι άλλο.
Το σκουλήκι θα το φάει και θα γίνει λίπασμα για το χώμα.
Και ο σπόρος του καρπού θα δημιουργήσει ένα νέο δέντρο.
Η φύση είναι σε διαρκή κυκλοφορία.
Δηλαδή ο θάνατος είναι ανίατος μόνο για τους ανθρώπους.
Γιατί το λες αυτό;
Θάψαμε και τη μαμά μου,
αλλά η γη δεν δημιούργησε άλλη μητέρα.
Θα το κάνει.
Το υπόσχομαι.
Θα το κάνει…
Ασίε.
Θα το κάνει…
Ασίε.
Σου τ' ορκίζομαι.
Θα το κάνει.
Θα λιμοκτονήσουμε. Θα έδινα το μερίδιό μου απ' τον θησαυρό για μια μπουκιά.
Να πάρει.
Έλα, γιε μου.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Ωραία. Τώρα το άλλο πόδι.
Ασίε, μην τρέχεις, παιδί μου!
Έχει γίνει αγοροκόριτσο.
Είσαι πολύ αγενής.
Τι θα πει ο κόσμος;
Να κοιτάνε τη δουλειά τους.
Τα έχεις παραχαϊδέψει, κόρη μου. Άκουσέ με.
Κοίτα πώς το κατεβάζει. Τώρα διψάω κι εγώ.
Τέλειωσε το νερό που φέραμε.
Νερουλά, έλα εδώ.
Για να δω τι διαβάζεις πάλι.
Βάλε μου εδώ.
Μυστικές Μέθοδοι Θεραπείας.
Το νερό σου είναι πικρό. Να το ξέρεις.
Πού το βρήκες αυτό;
-Μου το έφεραν απ' την Πόλη. -Αυτά τα βιβλία είναι άχρηστα.
Τα έχουν γράψει τσαρλατάνοι…
Πατέρα, διαφωνώ.
Πολλές μέθοδοι που χρησιμοποιούμε έχουν ρίζες στις παραδόσεις.
Δεν το αμφισβητώ. Απλώς αναρωτιέμαι αν το βιβλίο λέει την αλήθεια.
Ξέρω γιατί παραγγέλνεις αυτά τα βιβλία απ' την Κωνσταντινούπολη,
αλλά εντάξει.
Γιατί;
Για να βρεις ίχνη του Βιβλίου της Ανάστασης.
Έτσι δεν είναι;
Ζία.
Θα γίνεις ένα κακομαθημένο που κυνηγάει θρύλους
ή ένας συνετός γιατρός;
Σταμάτα να ψάχνεις αυτό το βιβλίο.
Δεν υπάρχει. Είναι ένα ψέμα.
Κι αν είναι αλήθεια;
Θες να σου δείξω την αλήθεια;
Αφού θα γίνεις γιατρός,
έλα μαζί μου να δεις την αλήθεια.
Παιδιά, μην τους προσβάλλετε. Μην κοιτάτε τα πρόσωπά τους.
Εκεί.
Δεν θέλαμε να σας φέρουμε,
για να μην έχετε εφιάλτες.
Η κυρία Οφηλία ήταν γειτόνισσά μας. Ήταν πανέμορφη.
Όταν κόλλησε λέπρα,
την έβαλαν εδώ
μαζί με τους άλλους.
-Καλώς ήρθατε, κε Μουζαφέρ. -Ευχαριστώ.
-Γκιουλφέμ. -Θα το παραδώσω εγώ.
-Τι κάνεις; -Κυρία Οφηλία.
Εγώ είμαι, η Γκιουλφέμ.
Γκιουλφέμ;
Καλή μου.
Πιστή μου γειτόνισσα.
Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.
Καλή μου.
Σου έφερα φαγητό.
Κι ο Μουζαφέρ έφτιαξε μια νέα αλοιφή.
Λέει ότι είναι πιο δραστική. Ελπίζω ν' ανακουφίσει τον πόνο σου.
Ο Ζία είναι αυτός;
Παιδί μου. Ήταν τόσο μικρός. Τώρα έχει μεγαλώσει.
Μακάρι να μην τον είχες φέρει.
Η Ασίε είναι αυτή; Μου 'χες μιλήσει γι' αυτήν.
Όχι! Σταμάτα, παιδί μου!
-Ζία, τι κάνεις; -Μη μ' αγγίζεις.
-Ζία! -Άσε με, γιαβρί μου.
-Ζία! -Άφησέ με, παιδί μου.
Ζία!
"Δεν μεταδίδεται με το άγγιγμα". Το ξέρω!
Την ανικανότητά μας δεν θέλετε να αγγίξω.
Τι άλλο να κάνουμε;
Κάνω ό,τι μπορώ. Τους δίνω φάρμακα!
Είναι μάταιο όμως. Τα φάρμακα απλώς παρατείνουν τον θάνατο.
Έχετε σκεφτεί ποτέ να βρείτε νέες εφευρέσεις;
Πώς έχετε εξελίξει το επάγγελμά σας;
Ζία, σταμάτα. Σε παρακαλώ.
Ξέρεις ότι ο πατέρας μας είναι ο καλύτερος γιατρός της πόλης.
Μακάρι να ήταν και θαρραλέος.
Ο πατέρας ρώτησε αν έπλυνες τα χέρια σου.
Είπε να αλείψεις αυτό ως τους αγκώνες.
Το έκανα ήδη.
Έφυγαν οι ασθενείς; Βρήκε θεραπεία ο πατέρας;
Ζία, όσο μεγαλώνεις, τόσο πιο αλαζόνας γίνεσαι.
Σταμάτα να φέρεσαι σ' όλους σαν να είναι ανόητοι.
Θα πας κάτω
και θα ζητήσεις συγγνώμη απ' τον πατέρα σου.
Ζητώ συγγνώμη από σένα.
Που σε αναστάτωσα.
Έλα, Ζία.
Κάν' το για μένα.
Ζία! Έλα, σταμάτα.
Ζία!
Γκιουλφέμ, πλένετε ρούχα τέτοια ώρα; Βράζουν τρία καζάνια στην κουζίνα.
Το πηγάδι έχει στερέψει. Έτσι θα έχουμε νερό μέχρι αύριο.
Θα πάμε στο ρέμα αύριο.
Πατέρα, συγγνώμη.
Δεν είναι όλα τα καπρίτσια κακά,
αλλά θα σου κάνουν κακό αν δεν τα ελέγξεις.
Δεν είναι καπρίτσιο. Θέλω μόνο να μάθω.
Θα μάθεις. Κάνε υπομονή.
Στην ιατρική σχολή…
-Ποιος είναι πάλι; -Ελπίζω να μη συνέβη κάτι.
Γιατρέ, ο γιος μου… Έχει εμετό και κόψιμο.
Όπως και οι γείτονες. Είναι όλοι άρρωστοι.
-Σας ικετεύω, ελάτε. -Έρχομαι.
Διαλαλήστε το.
Φέρτε όσους μπορείτε στην κλινική. Δεν μπορώ να πάω πόρτα πόρτα.
-Πατέρα, να έρθω; -Γρήγορα.
-Έρχεται ο γιατρός! -Πάλι πανώλη;
Ο Αλλάχ να μας φυλά.
Ζία, να προσέχεις.
Μην ανησυχείς.
Ήρθε ο γιατρός!
-Ήρθε! -Κάντε στην άκρη.
Χολέρα θα είναι.
Ίσως. Κάλυψε το πρόσωπό σου.
Η χολέρα μεταδίδεται με το νερό και το φαγητό.
Κάλυψε το πρόσωπό σου.
Πού είναι ο μουχτάρης;
Πού έχει τρυπώσει ο άτιμος;
Ειδοποιήστε τις αρχές ότι το φάρμακό μου ίσως να μην αρκεί.
Εντάξει; Άντε!
-Ζία, εξήγησέ τους πώς έχει η κατάσταση. -Ξέρω.
Ακούστε!
Να βράζετε το νερό πριν το πιείτε.
Είναι πολύ πιθανό να πρόκειται για ξέσπασμα χολέρας.
Να βράζετε το νερό πριν το πιείτε.
Μεταδίδεται γρήγορα! Εξαπλώνεται γρήγορα!
Τα συμπτώματα είναι στομαχόπονος,
ναυτία, διάρροια και εμετός.
Θα αφυδατωθείτε. Να πίνετε άφθονο νερό,
αλλά ποτέ πριν το βράσετε πρώτα!
Η κλινική είναι ανοιχτή. Ο πατέρας μου θα δουλεύει όλη νύχτα.
Όσοι μπορούν, να φέρουν σιναπισμό στην κλινική.
Έχουμε ελάχιστα φάρμακα. Δεν αρκούν!
Να πίνετε πολύ νερό!
Τα πηγάδια έχουν μολυνθεί!
Πού είναι ο μουχτάρης;
-Μαμά; -Ασίε, μην μπεις.
Είμαι κουρασμένη από χθες.
Άσε με να ξαπλώσω.
Το ξέρω, μαμά. Ξεκουράσου.
Πήγαινε δες τι κάνουν οι άλλοι. Να τους πας φαγητό.
-Θα είναι εξαντλημένοι. -Όπως επιθυμείς.
Μουζαφέρ, η Γκιουλφέμ είναι πολύ άρρωστη.
Έλα, Μουζαφέρ.
Συνεχίστε να δίνετε φάρμακα.
Επιστρέφω αμέσως.
Γκιουλφέμ, γιατί;
Γιατί δεν είπες τίποτα;
Καλά είμαι. Μην ανησυχείς. Πήρα το φάρμακο.
Αν σε ανησυχούσα, δεν θα βοηθούσες τους άλλους.
Θα ερχόσουν τρέχοντας, όπως τώρα.
Θα φτιάξω ένα μείγμα.
Μουζαφέρ…
Πώς δεν το πρόσεξα;
-Μακάρι να είχα δει πώς ήσουν. -Γλυκιά μου…
Μαμά!
Σώπα. Μην ανησυχείς.
Καλά είμαι. Σώπα.
Είσαι όντως καλά; Δεν θα αφήσω να πάθεις τίποτα.
Θα μείνω στο πλευρό σου. Δεν θα πάω πουθενά.
Καλά είμαι.
Έλα εδώ.
Ακούστε με.
Το ήξερα.
Όλοι το ξέραμε.
Πάντα ήσασταν δεμένοι.
Μαμά, σε παρακαλώ.
Θα 'μαι καλά αύριο.
Αλλά πρώτα ορκιστείτε.
Πώς ήταν ο όρκος μας;
Θα γαντζωνόσασταν πάνω μου σαν τον κισσό στον κήπο.
Από δω και πέρα,
θέλω να γαντζωθείτε
και να μην αφήσετε ποτέ ο ένας τον άλλον.
Ορκιστείτε.
Πλέον θα φροντίζετε ο ένας τον άλλον.
Ζία;
Έλα, μικρέ μου.
Τι συμβαίνει;
Δεν μπορούμε να θάψουμε τους νεκρούς μας;
Δεν επιτρέπεται, αδερφέ. Τι να κάνω;
Είναι διαταγή. Ελάτε αργότερα να προσευχηθείτε.
Τα συλλυπητήριά μου.
Όλοι θρηνούμε. Κάνω απλώς τη δουλειά μου.
Ελάτε! Ποιος είναι ο δικός μας;
Ηττηθήκαμε.
Τόσοι άνθρωποι, η μητέρα μου…
Χάθηκαν εξαιτίας μιας ασθένειας.
Δεν μπορείς να την πιάσεις ή να τη δεις,
αλλά τους ξέκανε όλους.
Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.
Τι μπορούσες να κάνεις, Ζία;
Είναι η μοίρα.
Η μοίρα;
Η μοίρα!
Πού είναι αυτή η μοίρα; Πού είναι;
Θέλω να την πνίξω με τα χέρια μου!
Πώς γίνεται να ζει για πάντα,
ενώ τόσοι άνθρωποι πέφτουν σαν τις μύγες;
Είναι δίκαιο αυτό;
Ζία!
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Αυτό είναι ιεροσυλία.
Αν είναι ιεροσυλία, τότε…
Δεν θα σ' αφήσω ν' αμαρτήσεις.
Εσύ αμάρτησες όμως φιλώντας με.
Ο Αλλάχ δεν κρίνει τους ερωτευμένους.
Έλα, γιε μου. Άνοιξε τα μάτια σου.
Κύριε, με ενδιαφέρει πολύ το Βιβλίο της Ανάστασης
που αναφέρατε στο προηγούμενο γράμμα σας.
Ας συναντηθούμε όταν φτάσω στην Κωνσταντινούπολη.
Ανυπομονώ για την απάντησή σας.
Με εκτίμηση.
Ασίε.
Μακάρι να μπορούσα να φέρω τη σχολή εδώ για να μη σ' αφήσω.
Δεν στεναχωριέμαι. Μη σκέφτεσαι εμένα.
Μάλλον να με σκέφτεσαι, αλλά αλλιώς.
-Να προσέχεις τον μπαμπά και τη γιαγιά. -Φυσικά. Να μας γράφεις.
Θα σας γράφω.
Έλα, μπες μέσα.
Την ασθένεια που σε πήρε,
θα την εξαλείψω, μητέρα.
Δώσε μου την ευχή σου.
Ασίε, το πρώτο γράμμα που γράφω είναι για σένα.
Μόλις επιβιβάστηκα στο πλοίο, είδα το μέλλον που με περίμενε.
Είδα ένα καθαρό, φωτεινό και καταγάλανο τοπίο.
Όπως το πλοίο που έπλεε αβίαστα,
ένιωσα ότι θα ξεπερνούσα όλα τα εμπόδια και θα τελείωνα τις σπουδές μου.
Ο αμαξάς που με πήγε στο ξενοδοχείο ήταν ένας ευγενικός κύριος.
Μου έδωσε πληροφορίες για την Κωνσταντινούπολη.
Του είμαι ευγνώμων.
Έφτασα σ' ένα ξενοδοχείο κοντά στη σχολή σε μια λογική ώρα, πριν κουραστώ πολύ.
Μ' αυτήν την τύχη, θα βρω να νοικιάσω και σπίτι.
Μην ανησυχείς για μένα, Ασίε.
-Θέλω ένα δωμάτιο. -Ορίστε η τιμή.
Το δωμάτιο είναι στο τέλος του διαδρόμου.
Είναι περίεργο.
Αλληλογραφούμε εδώ κι έναν χρόνο, αλλά από κοντά μένουμε βουβοί.
Ο εκπρόσωπός μας στέλνει χαιρετίσματα, Ζία.
Χαίρεται που το βιβλίο έφτασε σε κάποιον τόσο διακεκριμένο.
Μου ζήτησε να σας το πω.
Ευχαριστώ πολύ.
Ελπίζω να τον γνωρίσω μια μέρα.
Οι Κωνσταντινουπολίτες είναι όντως πολύ ευγενικοί.
Είναι πάντα πολύ εξυπηρετικοί.
Τα λεφτά μου!
Μ' έκλεψαν! Ξύπνα!
Πού είναι αυτός;
Μικρέ μου πρίγκιπα.
Τι συμβαίνει; Σε χώρισε ο άντρας σου;
Τι λες; Μου έκλεψαν όλα μου τα λεφτά!
Ήταν για τις σπουδές μου.
Πού πήγε αυτός;
Έγραψε ότι λεγόταν Φουάτ!
Αρκετά. Πού θες να ξέρω;
Θα 'πρεπε να ξέρεις τον εραστή σου.
Μπάσταρδε.
Συνωμοτήσατε εναντίον μου;
Παλιο…
Αφήστε με! Απατεώνες!
-Αφήστε με! -Έξω!
Ασίε,
λένε ότι οι δρόμοι εδώ φωτίζονται με ρεύμα τη νύχτα.
Ανυπομονώ να δω τους ηλεκτρικούς φανοστάτες.
Άναψε.
Όπως το φως του ήλιου φωτίζει το σκοτάδι,
το ίδιο θα κάνει και ο Ζία σου.
Θα είναι φως για όλους. Θα ξεπεράσει τις δυσκολίες.
Ακούστε!
Έσφαξα τη μητέρα μου! Έσφαξα τον πατέρα μου!
Θέλει κανείς να τα βάλει μαζί μου;
ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
Μην ανησυχείς.
Μη μου σκοτίζεσαι.
Ένα πράγμα μόνο δεν μπορώ να ξεπεράσω.
Το πόσο μου λείπεις.
Ονειρεύομαι να σε ξαναδώ. Δικός σου, Ζία.
Ακούστε με προσεκτικά.
Να μελετήσετε ό,τι σας πω. Θα σας εξετάσω την άλλη βδομάδα.
Είναι τρελός;
Άνοιξε!
Άνοιξε την πόρτα!
"Είδα ότι με είδες".
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Δαρβίνε, μείνε εκεί.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης