[rüzgâr uğultusu]
[adam] İnsanlar hortlaklardan neden korkar, bunu hiç düşündün mü?
İnsanlar ölümden korkmaz. Onun zaten var olduğunu bilirler.
İnsanlar, hortlakların dile gelip konuşma ihtimalinden korkarlar
çünkü belki ölümden sonra hiçbir şey olmadığını söyleyeceklerdir.
[ürpertici, tehditkâr müzik çalar]
[kurt ulur]
Civanlar nasıl Selo?
Yorgunlar beyim! Yorgunuz!
Duracağız. Gece olmadan duracağız, az gayret.
[lider] Ha gayret! Gece olmadan çadırları kuracağız.
Hazine o dağın ardında bizi bekler.
-Herkes yanındakine can olsun! -[adam] De haydi!
-[lider] Derman olsun! Haydi! -[adam] Haydi!
[adam 2] Haydi!
[dramatik müzik çalar]
[rüzgâr uğultusu]
[dramatik müzik yükselir]
[müzik biter]
-[adam] Ne yiyeceğiz? -[adam 2] Ateşi bulduğuna şükret.
[adam] Yahu tamam. Isınıyoruz da, karnımız da aç.
-[ateş çıtırdar] -[hafif rüzgâr uğultusu]
[kalem hışırdar]
[Selo] Buyur kaptan.
Kuştur, geyiktir, bir şey çıkar muhakkak dedik
ama hiçbiri yok.
Ne lanet yermiş be.
[tedirgin tonlar çalar]
[huzursuz müzik çalar]
Kazancı, bir vakit kimse gelmesin bu yana.
[ateş çıtırtısı]
[huzursuz perküsyon tonları çalar]
[huzursuz müzik devam eder]
[tedirgin tonlar çalar]
[adam nefes nefese homurdanır]
[hafifçe ıkınır]
Kuru yemekten içimiz kurudu be. Tövbe tövbe…
[adam hırıltılı nefesler alarak yaklaşır]
Höst! Höst! Tövbe bismillah! Kimsin?
-[aşçı] Osman! Muharrem! Yetişin! -Ne oluyor?
-[aşçı] Yetişin! -[Selo] Bismillah…
[müzik hareketlenir]
-[aşçı bağırır] -[adam hırıltıyla] Onu iyileştir.
[nefes nefese]
[lider] Sen kimsin? Bu ne?
-[adam 2] Kimsin? Dur! -[Osman] Ne oluyor?
-[korku nidaları] -[aşçı] Bu kimdi?
[herkes nefes nefese]
-[Selo] Gel. -[aşçı] Yüzü yanmıştı.
O neydi öyle? Şeytan mıydı be ya?
Ne lanet yer burası. Zebaniydi, zebani!
Durun yahu, susun hele!
Korkmayın yahu! Yakıştı mı size? Ne ini, ne cini?
Delidir, meczuptur, kaçaktır…
[güçlükle] Deli değil o.
-[Osman] Bir şey diyor galiba… -[lider] Şşt!
[lider] Öyleyse kim? Sen kimsin birader?
[güçlükle] Ben… Ziya.
Onu ben dirilttim.
-[Muharrem] Tövbe estağfurullah. -[Osman] Allah Allah.
-Tövbe tövbe… -[tedirgin tonlar çalar]
[Ziya] Bırak.
[endişeyle ve güçlükle] Asiye. Asiye…
[anne] Asiye "pis çocuk" diyecek sana. Bu eller ne gene?
Köpek yalasa doyar.
-Hah, dur. -Anne, yakası çok sıktı!
Sıksın. Sıkılı yerden can çıkmaz.
Bugün böyle. Misafirimiz var oğlum, ayıp.
Ufacık kızmış, ona mı ayıp olacak?
Öyle misafir mi olurmuş?
-[dışarıdan hafif köpek havlamaları] -[duygusal müzik çalar]
[yaşlı kadın iç çeker] Kadersizim benim.
Ölüm Allah'ın emri ama böyle de genç olunca…
-Beş kere sekiz, 40. Beş kere dokuz, 45. -[anlaşılmayan konuşmalar]
-Beş kere on, 50. -[anne] Hah, geldiler. Gülümser kalfa.
-[anne] Buyurun, hoş geldiniz. -[baba] Gel Hüsnü, gel. Geç kaldınız.
[Hüsnü] Oo! Af buyur beyim. Teker çıktı yolda, onu çaktık bir ara.
[anne] Gülümser kalfa, gel. Ne zahmet ettiniz?
-[Hüsnü] Buyurun, bahçeden. -[baba] Bereketli olsun. Maşallah.
-[anne] Asiye bu mu? -[yaşlı kadın] Boncuk gibi gözleri.
[baba] Ziya, niye saklandın oğlum? Öpsene Hüsnü amcanın elini.
[Hüsnü] Kız çocuğu zor beyim. Nasıl büyür köylük yerde?
Anası rahmetlinin de bencileyin kimi kimsesi yoktu.
[baba] Hiç canını sıkma Hüsnü.
-Sen bizim insanımızsın. -Baba, gitme!
Allah bize Ziya'dan başka çocuk nasip etmedi.
İki kardeş olur, beraber büyür giderler.
-[duygusal müzik devam eder] -[mekanik tıkırtılar]
-[kadın] Alt, üst. -[teller tıngırdar]
Alt, üst. Alt, üst. Aferin.
İşte, vücudumuzun kan deveranını kalbimiz sağlar.
[çocuk Ziya kıkırdar]
[öğretmen] Hepiniz şimdi tahtaya bakın.
Bu taraf garp, bu taraf şark. Anlaşıldı mı?
[baba] Bıkmadınız usanmadınız yahu!
Bir yalanın peşinde o dağa çıkıp durmak ne?
Yok orada hazine mazine! Dilimizde tüy bitti, anlatamadık!
[buruk müzik çalar]
-Ah be cahil, ah bre! -[yaralı acıyla inler]
[homurdanır] Hey ya Rabbim.
Donmuş bu ayak, nekroze olmuş. Kesilecek, başka çare yok!
[ağlayarak] Etme Hekim Bey!
[yaralı hafifçe homurdanır]
-Ziya, çık dışarı. -[yaralı ağlar]
-Kalsam ya? -Çık dedim! Zaten sinirim tepemde.
Birader, gel sen de, bakma. Tut kollarını bacaklarını.
Bakma, gel, öyle!
Tutun ayağını bacağını. Onu o dağa çıkarken düşünecektiniz.
-[yaralı ağlar] -[nefes verir] Tut!
[ani nefes alır]
-[yaralı acıyla ağlayarak inler] -[testere et ve kemiği keser]
[kuş cıvıltıları]
[çocuk Ziya] Bak Asiye, elmayı ölmüş zannederiz
ama başkasına hayat membası olmuş.
Bu kurt da bunu yiyip toprağa girecek ama o da toprağa gübre olacak.
Bu meyvenin çekirdeğinden de yeni bir ağaç doğacak.
Yani tabiat devridaim içinde.
O zaman ölmekliğin sırf insana çaresi yok.
Neden öyle dedin?
Anamı da toprağa gömdük ama ondan bir ana daha yeşermedi.
[kasvetli müzik çalar]
-[gergin nefes verir] -[elma çime çarpar]
[Ziya] Yeşerecek.
-[ateş çıtırtısı] -[kasvetli müzik devam eder]
[güçlükle] Ant olsun. Yeşe…
Asiye. Yeşer…
[Ziya] Asiye…
[cam ve metal tıkırtıları]
Sana yemin.
Yeşerecek.
[Osman] Acımızdan geberip gideceğiz diyorum sana.
Bir lokma et için ganimetteki payımı bırakırım.
Allah kahretsin!
[lider nefes nefese]
[lider] Hadi be evlat. Aç gözünü.
[huzurlu müzik çalar]
Tamam, şimdi öbür ayak.
[hafifçe güler]
[kıkırdarlar]
[yaşlı kadın] Asiye! Kızım, koşma.
A aa, bu kız da oğlan çocuğu gibi oldu canım.
[kuş cıvıltıları]
[yaşlı kadın] Yakışıyor mu hiç, edepsiz. El âlemin diline düşeceğiz.
[anne] El âlem kendi işine baksın anne.
[yaşlı kadın] Gelin, sen bunlara çok yüz veriyorsun, söyleyeyim.
[saka uzakta bağırır] …yeni doldu pınardan! Sakacı geldi!
[anne] Bak nasıl içti kana kana, benim de canımı istetti.
-Evden getirdiğimiz su da bitti. -[saka arkada] Sakacı!
Saka Efendi, bir baksana bu yana bir zahmet.
[arkada hafif konuşmalar]
[baba] Bu seferki neymiş, bakalım.
[anne] Buna koy sen.
[iç çeker, Fransızca] Mistik Tedavi Yöntemleri.
[uzakta çocuk bağrışmaları]
Suyun acımış saka, haberin ola.
Nereden buldun bunu?
-İstanbul'a ısmarlamıştım bir gidenle. -Çer çöp bu kitaplar.
Büyü, fal ticareti yapan düzenbaz adamların…
Baba, bu dediğinize itiraz ederim.
Bugün bile kullandığımız birçok usul onların geleneğinden emareler taşıyor.
Evladım, ben bunu sual etmiyorum.
Dürüst bir kitap mı okuyorsun, onu diyorum.
Esasında bu kitapları İstanbul'a niye ısmarladığını
biliyorum ya, neyse.
Niyeymiş?
İçlerinde Kitab-ı Kıyam'a dair bir emare bulmak için.
Öyle değil mi?
Ziya.
Efsane peşinde koşan şımarık bir velet mi olacaksın,
aklı başında bir hekim mi?
O kitabı aramaktan vazgeç.
Yok öyle bir kitap, yalan.
Ya hakikatse?
Sana hakikati göstermemi ister misin?
Madem ki hekim olacaksın,
gel benimle de hakikati gör.
-[sokak gürültüsü ve konuşmalar] -[kederli müzik çalar]
Çocuklar, sakın gücendirmeyin onları. Yüzlerine dikkatli bakmayın.
Hah, şurası.
Biz sizi hiç getirmeyecektik ama… Rüyanıza tesir etmesin diye.
[anne] Ofelya Hanım komşumuzdu. Ay gibi güzel yüzlü.
Sonra cüzzam bulaşınca
onu da buraya koydular, ötekilerle beraber.
-[doktor] Hoş geldiniz Muzaffer Bey. -Hoş bulduk.
-Gülfem. -Ben kendim veririm.
-Vaziyet nasıl? -Ofelya Hanım! Benim, Gülfem.
-[kederli müzik devam eder] -[arkada öksürükler]
-[bitkin nefes alıp verir] -[hasta homurdanır]
[Rum aksanlı] Gülfem? Ah, canım benim.
Ah, benim vefalı komşum. Hoş geldin, sefalar getirdin.
Ah, benim canimu, canimu. [derin nefes alıp verir]
[Gülfem] Yemek getirdim sana.
Muzaffer de yeni merhem yaptı.
Bu daha değişikmiş, daha kuvvetlisiymiş. Ağrılarına iyi gelir inşallah.
[ağlamaklı nefes verir] Ziya'dır o?
[kederli müzik devam eder]
[Ofelya] Ah, pedimu. Küçücüktü, kocaman olmuş.
Keşke getirmeseydin yavrimu, ah.
[Ofelya] Ah, bu da Asiye'dir?
Bahsetmiş idin.
[huzursuz tonlar çalar]
[kederli müzik devam eder]
Ay, yok, yok, yok! Ah, çocuğum, yapma.
-Ziya, ne yapıyorsun? Ziya dedim! -Elleme, bırak.
-Ziya! -Bırak yavrimu, bırak anneciğim.
-Ziya dedim! -Bırak anneciğim, bırak.
-[gergin tonlar çalar] -[sesler boğuklaşır]
[Muzaffer] Ziya!
[Muzaffer] Dokunarak bulaşmazmış. Bilmiyorum sanki ben!
"Dokunma" dediğiniz şey çaresizliğimizin ta kendisi.
Biz ne yapabiliriz ki?
Var kuvvetimle çare oluyorum, ilaç veriyorum işte!
E, beyhude ama. İlaç neye çare, ölümü daha da uzatmaktan başka?
Yeni icatlar aramak, bulmak… Bunları hiç düşündünüz mü?
İstidadınızı daha ileri taşımak için ne yaptınız baba?
Ziya, sus artık, yeter. Rica ederim.
Ziya, beybabamız bu şehrin en iyi hekimi, bunu sen de biliyorsun.
-Keşke cesur da olabilseydi. -[Gülfem] Hii!
-[Gülfem iç çeker] -[Muzaffer ani nefes alır]
[mekanik tıkırtılar]
Baban ellerini sabunladın mı diye soruyor. Bunu da sürecekmişsin dirseklere kadar.
Çoktan yaptım o işi.
Gitti mi hastalar? Çare buldu mu Peder Bey?
Ziya! Büyüdükçe küstahlaştığının farkında mısın?
Etrafındaki herkese
mankafaymış gibi davranmaktan vazgeç artık.
-[ateş çıtırtısı] -[yatak gıcırdar]
Aşağı ineceksin
ve az evvel olanlardan ötürü babandan af dileyeceksin.
Senden af dilerim.
Canını sıktığım için.
[yatak gıcırdar]
Hadi Ziya, hatırım için.
[Ziya iç çeker]
[fısıldayarak] Ziya! Yapma, tamam.
[gülerek] Ziya!
[uzaklaşan ayak sesleri]
Yahu, Gülfem, gece gece çamaşıra mı kalkıştınız?
Mutfakta üç kazan kaynıyor?
E, kuyu dibini gördü handiyse.
Yarına kadar idare etsin diye.
Gökçepınar'a gidelim dedik yarın.
[Muzaffer gergin iç çeker]
-Babacığım, özür dilerim, affedin beni. -[derin nefes alır, hafifçe güler]
Heyecan, heves iyidir
ama dizginleyemediğin heyecan sana zarar verir.
Babacığım, heyecan, heves değil, öğrenme arzusu.
Öğreneceksin, sabret.
-Mekteb-i Tıbbiye'de… -[sertçe kapı çalınır]
-[Muzaffer] Yine kim bu yahu? -[Gülfem] Hayırdır inşallah.
[uzaktan köpek havlamaları]
[nefes nefese] Hekim Bey, benim oğlan… Alttan üstten gidiyor.
Komşularınki de öyle. Herkese bir hâller oluyor.
-Kurban olayım yetiş. -[Muzaffer] Geliyorum.
-Sokakta bağırın. -Tamam.
Mecali olan herkesi hemen muayenehaneye getirin, tamam mı?
Tek tek evlere yetişemem. Hadi!
-Babacığım, geleyim mi? -Acele et.
[yaşlı kadın] İllet, maraz mı yine?
-[adam] Hekim Bey geliyor! -Allah korusun.
-[adam] Herkes muayenehaneye! -Ziya, dikkatli ol.
[adam sokakta bağırır]
Merak etme.
[ürkütücü, tedirgin müzik çalar]
[öğürme ve öksürükler]
[güçlükle titreyerek nefes alıp verir]
[nefes nefese]
[oflar, hafifçe öksürür]
-[kadın öğürür] -[arkada telaşlı konuşmalar]
[adam] Hekim geldi! Hekim geldi!
-[adam 2] Hekim geldi! -[Muzaffer] Açıl, açıl.
-Muhakkak kolera bu. -Kapat ağzını yüzünü, bilmiyoruz daha.
Baba, kolera dokunarak bulaşmaz. Pis sulardan ve yediklerimizden bulaşır.
Kapat dedim ağzını, bilmiyoruz.
[Muzaffer] Muhtar nerede? Gene hangi deliğe saklandı o deyyus?
Belediye ekiplerine haber edin, bendeki kolera tertibi yetmeyebilir.
Tamam mı? Hadi, hadi!
Ziya, ben mesaideyken vaziyeti izah et, tamam mı?
[Ziya] Biliyorum, biliyorum.
Ahali! Ahali!
[Ziya] Suları kaynatmadan içmeyin!
Kuvvetle ihtimal ki bu kolera salgınıdır!
Suları kaynatmadan içmeyin!
Çok hızlı bulaşır! Çok hızlı yayılır!
-[Ziya] Emareleri karın ağrısı, bulantı… -[nefes nefese]
…amel ve istifradır!
Vücudunuz su kaybeder, bol su içmeniz lazım
ama asla ve kat'a suları kaynatmadan içmeyin!
[Asiye] Tabip açık! Muzaffer babam sabaha kadar orada olacak.
[Ziya] Hâli vakti yerinde olanlar hardal lapası getirsin muayenehaneye.
İlacımız çok az, yetmeyecek!
Bol su içmeniz lazım! Kuyulara bulaşmış durumda!
[ürkütücü, tedirgin müzik devam eder]
[homurtu ve öğürmeler]
Nerede bu muhtar?
[öğürme ve öksürükler]
-[müzik yavaşça biter] -[öğürme, feryat ve öksürükler]
-[sokaktan fayton tıkırtısı] -[hafif kuş cıvıltıları]
-Anne? -[Gülfem nefes nefese] Asiye, gelme!
Dün çok yorulmuşum ya, az daha uzanayım kızım.
Bilmez miyim anacığım? Dinlen sen, dinlen.
Sen bizimkilere gidiver. İki lokma bir şey götürüver mutfaktan.
-Onlar perişandır şimdi. -Başüstüne.
[hafifçe inler]
[Gülfem hafifçe burnunu çeker]
[acıyla hafifçe inler]
[kadınlar hıçkırarak ağlar, feryat eder]
[sokak gürültüsü]
[arkada kadın öksürür]
-[hüzünlü, huzursuz müzik çalar] -[anlaşılmayan konuşmalar]
Muzaffer. Muzaffer, Gülfem çok hasta.
[endişeyle mırıldanır] Gel Muzaffer.
Siz ilaçları vermeye devam edin, tamam mı? Ben hemen geliyorum.
[Muzaffer] Gülfem, neden?
Neden bir şey demedin?
İyiyim. İyiyim ben. Merak etme. İlaç içtim. [bitkin iç çeker]
Hem seni telaşlandırsaydım başkalarına yardım etmezdin.
Hemen yanıma gelirdin, bak şimdi ettiğin gibi.
Hemen bir terkip yapacağım.
[Gülfem] Muzaffer… [iç çeker]
[ağlayarak] Nasıl fark edemedim?
-[Asiye] Keşke gelip baksaydım, keşke. -Kızım…
-[Asiye hafifçe ağlar] -[nefes nefese] Anne!
[Ziya endişe nidası]
[Gülfem] Dur. [gülerek] Tamam.
İyiyim, iyiyim. Dur.
[nefes nefese] Hakikaten iyi misin? Sana bir şey olmasına müsaade etmeyeceğim.
Buradayım, yanındayım. Tamam mı? Hiçbir yere gitmeyeceğim.
Tamam. İyiyim, iyiyim. [güçlükle nefes alıp verir]
[Gülfem] Gel, gel.
Beni iyi dinle.
Ben biliyordum. Hepimiz biliyorduk. Evvelden beridir siz birbirinizindiniz.
-Anne, lütfen… -[Ziya] Anne…
Şşt. Ben yarına iyi olurum.
Evvela siz bana bir yemin verin.
Hani, nasıldı bizim yeminimiz?
Bahçedeki asmanın filizi gibi sarılacaktınız bana.
Bundan kelli birbirinize sarılacak,
bir daha da asla bırakmayacaksınız.
Yemin verin bana.
[duygusal müzik çalar]
[ağlamaklı nefes verir]
Siz birbirinize emanetsiniz artık.
[genç Gülfem] Ziya? Gel kuzum.
Hoppa!
[duygusal müzik devam eder]
[adam] Bu ne iştir kardeşim?
-Kendi cenazemizi de gömemeyecek miyiz? -[bağrışmalar]
[adam 2] Yasak kardeşim, ben ne yapayım? Emir var. Duaya gelirsiniz sonra.
Allah rahmet eylesin, acımız büyük ama ben de emir kuluyum.
[kalabalık öfkeyle bağrışır]
[dramatik müzik çalar]
[adam 3] Koşun! Hangisi? Hangisi bizimki?
[kalabalık öfkeyle bağrışır]
[Ziya avazı çıktığı kadar bağırarak, çığlıklar atarak ağlar]
-[kuş cıvıltıları] -[saat tıkırtısı]
[yaklaşan ayak sesleri]
Mağlup olduk.
İnsanlar, annem
küçücük bir illet yüzünden yok olup gittiler.
Elinle tutamayacağın, gözünle göremeyeceğin bir şey
yıktı geçti herkesi.
Hiçbirimiz bir şey yapamadık.
Ne yapabilirdiniz Ziya?
Kader.
Kader? [hiddetle nefes verir]
[nefes nefese] Kader!
Nerede bu kader, ha? Nerede?
Onu ellerimle boğmak istiyorum!
Bu kadar insan teker teker ölürken
o nasıl da ta ezelden beri yaşayıp duruyor, ha?
Hak mı bu? Reva mı bu?
Ziya! Yapma, yalvarırım, yeter.
Bu kadarı yaradılışımıza küfür demek.
Madem bu bir küfür, o zaman ben de…
[duygusal müzik çalar]
[Asiye nefes verir]
[ağlamaklı nefes alır] Günaha girmene razı gelemedim.
[Ziya ağlamaklı nefes alır]
Beni öperek sen girdin ama günaha.
[burnunu çeker] Âşığa günah sormaz Allah.
[Ziya ağlamaklı güler]
-[ateş çıtırtısı] -[bitkin nefes alıp verir]
Âşığa günah sormaz Allah.
[lider] Hadi be evlat, aç gözünü.
[esrarengiz müzik çalar]
[Ziya] Beyim, evvelki mektubunuzda bahis ettiğiniz
Kitab-ı Kıyam'la çok alakalıyım.
İstanbul'a vardığım gün sizin dilediğiniz bir mekânda buluşalım.
Sizden acele cevap bekliyorum.
Hürmetlerimle.
[at kişner, homurdanır]
-[kapı kapanır] -[hafif kuş cıvıltıları]
Asiye'm.
Keşke mektebi buraya getirecek kudretim olsaydı da senden ayrılmasaydım.
Üzülmüyorum. Sen beni düşünme.
Yani düşün tabii de öylesi değil, öbür türlüsü.
-Babam, babaannem sana emanet. -Merak etme.
-Bizi mektupsuz bırakma. -Bırakmam.
-[buruk müzik çalar] -[at kişner]
Hadi bin artık.
-[kuş cıvıltıları] -[karga gaklar]
Seni bizden alan illeti
bu âlemden kovmaya gidiyorum anacığım.
Hakkını helal et.
[karga gaklar]
-[hüzünlü müzik çalar] -[martı sesleri]
[koyun sesleri]
-[hüzünlü müzik devam eder] -[derin nefes verir]
[Ziya derin nefes verir]
[gök gürler]
-[tedirgin tonlar çalar] -[ani nefes verir]
-[esrarengiz müzik çalar] -[gök gürültüsü]
[Ziya] Asiye'm, işte sana hususi ilk mektubumu yazıyorum.
Vapura binince evvela beni bekleyen o geleceğe baktım.
Berrak, aydınlık, masmavi bir manzaraydı gördüğüm.
Vapurun zahmetsizce yoluna devam etmesi gibi
tüm mânileri aşıp okulumu bitireceğimi kalbimin derinlerinde hissettim.
Beni otele götüren arabacı nazik bir beyefendiydi.
[Ziya] Bana yol boyu İstanbul ile alakalı bilgiler bahşetti.
Sağ olsun.
Makul bir saatte, yorulmadan, okulumun yakınlarında bir otele ulaştım.
Talihim böyle yaver giderse kiralık bir hane de bulacağım inşallah.
Gönlün ferah olsun Asiye'm.
[gramofondan klasik müzik çalar]
[arkada konuşma ve gülüşmeler]
[kadın kahkahası]
-Bir gecelik oda rica edecektim. -Fiyatlar bu.
[iç çeker]
-[dolap tıkırdar] -[anahtar şıngırdar]
Oda dipte, yolun sonunda.
-[kumar fişleri şıngırdar] -[arkada konuşmalar]
[anahtar şıngırdar]
Çok tuhaf doğrusu, bir senedir mektuplaşıyoruz
lakin böyle karşı karşıya insanın nutku tutuluyor.
Mümessilimiz, efendim, size selam söyledi Ziya.
Kitabın nüshası
sizin gibi muhterem bir şahsiyete ulaştığı için çok mutlu kendisi.
Bunu haber etmemi de bilhassa rica etti.
Çok teşekkür ederim.
Ümit ederim bir gün kendisiyle de karşı karşıya tanışma imkânımız olur.
[Ziya] İstanbul beyefendileri anlattıkları kadar nazik ve centilmen.
Her hâlükârda yardımsever bir hâlleri var.
[şişe şıngırdar]
[gümbürtü]
[hafifçe homurdanır]
[esrarengiz, huzursuz müzik çalar]
[acıyla nefes alır]
[hafifçe inler, acıyla nefes alıp verir]
[nefes nefese]
[hafifçe homurdanır]
[nefes nefese]
[acıyla nefes alıp verir, hafifçe homurdanır]
[Ziya nefes nefese] Param… Param çalınmış, uyan!
Nerede? Nereye gitti o adam?
Oo. [kıkırdar] Beyzadem?
Ne oldu? Kocan boşadı mı seni, ha?
[kahkaha atarlar]
Ne diyorsun sen be adam? Bütün param gitmiş!
O para benim mektep masrafımdı. Nerede? Nereye gitti o adam?
Mektupta Fuat demişti adını!
Eeh! Ben nereden bileceğim be?
Sen kendi oynaşını tanımıyorsan ben nereden bileceğim?
Aşağılık herif. İkiniz birlik olup kumpas mı kurdunuz bana?
[adam hiddetle nefes alıp verir]
Lan!
-Bırakın beni! Düzenbaz herifler! Bırak! -Çık dışarı!
[buruk müzik çalar]
[Ziya] Asiye'm, burada geceleri bazı sokaklar elektrikle aydınlanıyormuş.
-[adam] Hah, yandı! -[Ziya] Adımın manasını
elektrikle çalışan bir sokak lambasında göreceğim için heyecanlıyım.
[adam heyecan ve neşeyle] Yandı. Yandı!
[Ziya] Güneşin ziyası her karanlığı aydınlatır ya?
Senin Ziya'n da öyle olacak işte.
İnsanlara ışık olacak, her güçlüğü yenecek.
[sokakta konuşmalar]
[esrarengiz tonlar çalar]
[sarhoş adam] Heyt!
Anamı kesen ben, babamı kesen ben!
Var mı lan bana yan bakan?
[cırcır böceği sesleri]
MEKTEB-İ TIBBİYE-İ ŞAHANE
[köpek ve baykuş sesleri]
[Ziya] Beni merak etme.
Kalbini ferah tut.
Yetemediğim, yenemediğim tek şey var.
İçimdeki hasretin.
Sana kavuşmak hayaliyle. Senin Ziya'n.
[iç çeker]
[bitkin nefes verir]
[metal şıngırdar]
[cam kırılır]
[gizemli müzik çalar]
[adam] Beni iyi dinleyin.
[gizemli müzik yükselir]
Dediklerime iyice çalışın.
Haftaya sual edeceğim.
-[adam bağırır] -[tedirgin tonlar çalar]
Deli mi ne?
[gizemli müzik devam eder]
Aç kapıyı!
-[Ziya] Efendi, aç kapıyı! -[sertçe kapı çalınır]
-[kuş cıvıltıları] -[titreyerek nefes alıp verir]
[esrarengiz müzik çalar]
"Gördüğünü gördüm."
[bitkin nefes alıp verir]
[ateş çıtırtısı]
[gramofondan klasik müzik çalar]
[metal şıngırtısı]
-[sürtünme sesleri] -[köpek havlar]
[huzursuz tonlar çalar]
[ritmik hafif cızlamalar]
[derin nefes verir]
KİTAB-I KIYAM
[huzursuz, esrarengiz müzik çalar]
[ritmik hafif cızlamalar]
[köpek hırlar]
-[köpek havlar] -Şşt.
[fısıldayarak] Darwin, otur.
[mekanik tıkırtı ve gümbürtüler]
[dramatik tonlar çalar]
[cızırtı]
[kasvetli, dramatik müzik çalar]