Poprzednio...
Amanda wiele znaczyła dla nas wszystkich.
Jesteś w ciąży od trzech lat.
Nie pamiętam cię bez brzucha.
Przeżywacie moją ciążę?
Chcę pomóc pozostałym dziewczętom. Kto to zrobił?
To źli ludzie. Zrobili mi to.
Pusto. Znowu je przeniesiono.
Tyle pracy, a wciąż jesteśmy za nimi.
Pospiesz się.
Wyluzuj, Lizzie. Nie popędzaj natury.
Ma rację. Ile ty wypiłeś?
Tylko spokojnie. Nie zrobiliśmy nic złego.
Nick łamie prawo.
- Nie dostanę mandatu za twojego faceta. - Nick to nie mój facet.
Dzieciaki, wysiadka.
Przepraszamy. Kolega nie wytrzymał.
Najbliższa toaleta...
Wysiadać, mówię!
- Nick. - Wszystko będzie dobrze.
Nie możecie nas zatrzymać. Znamy swoje prawa.
Tak jest!
Ruchy!
Bezpieczny.
Stróże Prawa – LABORANCI
Jeszcze jeden run i remis z dogrywką!
Tak jest.
Kto teraz?
O nie.
Stróże Prawa
Trent, wchodzisz.
Dalej.
Dawaj. Jedziesz.
LABORANCI
Chodźcie.
Bardzo ładnie.
Daj czadu.
Pete, możemy wziąć rezerwowego?
Nie, tym razem da radę.
Ogarniesz, Will!
Dawaj, bejbe!
- Jazda. - Do końca, Will!
Kolana nisko, wzrok na piłce. Świetnie, synu.
Dalej, Will.
Pierwszy strike.
Przykro mi.
Jest git, Pete.
To nie twoja wina, tylko moja.
Drugi strike.
Jesteś do bani!
Do kumpla z drużyny?
Nie machaj, póki nie leci. Nie goń za nią.
Sporo tych zakazów.
Will! Biegiem!
- Trent! Biegnij! - Dawaj!
Rzuć.
Niezły chwyt, skarbie.
Dzięki.
Dobra robota.
Pierwszy mecz mojego syna i już trafił!
Świetnie!
Dzięki.
Nie zadręczaj się.
Przeciwnie. Zadręczaj się.
Obstawiłeś wynik?
Obstawiłeś. I na co mi szczęśliwa fryzura?
Wybaczcie, że wyceniłem wiarę w nas na 300 dolarów.
Trzysta? Sporo suszonej wołowinki.
Co teraz?
Znasz Rudy’ego?
Nerd bez talentu wygrywa mecz.
- Nie stawała oporu. - Nic nie zrobiła.
- Absurd. - Byliśmy tam.
Polaski, Hellera jeszcze nie ma.
- Nie słuchają mnie. - Gdzie ona jest?
Coś pani ukrywa.
Ciszej. Co się stało?
Przemoc, bezpodstawne zatrzymanie.
Gliniarze porwali nam kumpla.
Kazali nam wysiąść. Znali imię Lizzie.
Skuli ją, wrzucili do auta i odjechali.
- A ona kłamie. - W systemie nie ma Lizzie Lassen.
Może jeszcze jej nie ma. Spytam drogówkę.
- Policjant ci to zrobił? - Jeden z nich.
Próbowałem pomóc...
Dostał pałką w łeb, a potem go skopali.
Dobrze. Amos, sprowadź lekarza.
Nie trzeba. Niczego nie złamałem.
Mogę zerknąć?
Tak.
No tak. Pokaż koszulę.
Rozerwana tkanina.
Żadnych przetarć od butów.
To ślady wąskiego obuwia z twardą podeszwą.
Nosili takie buty?
- Nie wiem. - Zupełnie inne.
Raczej oxfordy cap toe.
Studiowałem modę.
A co z mundurem?
Numery odznak? Coś więcej?
Mieli zwykłe mundury.
Gdy spytałam o odznaki, kazali mi się zamknąć.
Spiszemy wasze zeznania.
Chodźcie.
Zaczekajcie.
Zgłosili to?
Co?
Kontrolę.
Sprawdzali rejestrację?
Mówili coś do radia na mundurze?
W ogóle go nie używali.
Zabrali Lizzie i poszli.
To nie byli policjanci.
Przykro mi, ale Lizzie została porwana.
Porywacze znali jej imię.
Może jest kartą przetargową?
Czemu się nie odezwali?
Nie wiem. GBI może monitorować państwa urządzenia.
Namierzymy ich, gdy się odezwą.
Proszę opowiedzieć mi o Lizzie. Jaka jest?
Miła, odpowiedzialna.
Udziela się w wielu grupach studenckich.
Nie ma wrogów.
Czy ktoś może wam zagrażać?
Z przyczyn osobistych lub biznesowych.
Może pacjent, może ktoś, komu odmówił ubezpieczyciel?
Od lat nie leczę publicznie.
Jestem obecnie prywatnym, wyspecjalizowanym lekarzem.
Klienci płacą mi wysokie honorarium. Nikt się nie skarży.
A ta pielęgniarka?
Pamiętasz? Ze szpitala.
Kochanie, to było lata temu.
Z czasów etatu w szpitalu?
Co się stało?
Kradła leki przeciwbólowe, Eugene ją zwolnił.
Wściekła się.
Wysyłała nam mnóstwo okropnych maili.
Wątpię, żeby miała z tym związek.
Dlaczego miałaby nagle porwać Lizzie?
Czyli nie znamy sprawcy?
- Wzięło mnie na curry. - Ekipa.
Priya mówiła, że mijał ich motocyklista z kamerą na kasku.
- Mam nagranie. - Brawo.
To pomaga?
Powinno sprawić, że młoda się przesunie.
Mam dość ciąży. Eksmituję kaszojada.
No dobra.
Dodge Charger. Podobny, ale pięć lat za stary.
Nie nasz.
Nie odczytam rejestracji.
Spójrzcie na ich mundury. Coś jest nie tak.
Paski. Widzicie?
Szary pasek wzdłuż nogawki.
- To nie nasi. - Skąd ja to znam?
Wiem. Roy Gray.
To detektyw z serialu Odcienie szarości.
- Kręcą to w Atlancie. - Nie znam.
Polecam, koniecznie.
- Bliski prawdzie? - W życiu.
No to czeka was wycieczka.
Odcienie szarości.
Ja mam do przesłuchania pielęgniarkę, która ma zatarg z Lassenem.
No to pa. Kręć bioderkami.
Pani McCaffrey. Dzień dobry.
Detektyw Polaski. Dziękuję za pomoc.
Kurczę, nieźle.
- Który tydzień, 39? - Tak.
Byłam położną.
Tak.
Wiem.
Bez takich. O to chodzi?
Muszę zadać pani kilka pytań
w sprawie powodu pani zwolnienia.
Dnia, w którym moje życie runęło? Jasne, wróćmy do tego.
Nigdy nie ukradłam żadnych leków.
Ale uwierzyli Lassenowi.
Dr Lassen oskarżył panią o kradzież?
Oskarżył?
Kochana, wrobił mnie, bo to on kradł te leki.
Gwen McCaffrey jest wciąż wściekła.
Klnie się, że to Eugene ukradł leki.
Mówi, że wie, ile zarabiał,
i że żył ponad stan.
Pasuje.
Lassen kupił za gotówkę bardzo drogi luksusowy samochód.
Dwa miesiące temu otworzył konto.
Wspólne z żoną czy nie?
Tylko na siebie. Od razu wpłacił dwie pensje.
Coś kombinuje.
Przez to porwano mu córkę.
Proszę. Rejestr kostiumów.
Oto dziennik.
Ile macie mundurów policyjnych?
Osiem. To wszystko?
Imponujący rejestr.
Szanuję jego i jego autorkę jak cholera.
Ale ludzie w waszych kostiumach porwali młodą dziewczynę.
Musimy je policzyć.
- Tędy. - Dziękuję.
Jeden, dwa, trzy, cztery... Sześć.
Zaraz wrócę.
No cóż.
To z monitoringu. On tu nie pracuje.
To chłopak z samochodu.
Tak, kolega Lizzie.
Nick.
Reszta dzieciaków jest czysta.
Nie pomogli w porwaniu.
To z mieszkania Nicka?
Tak. Było prawie puste.
Spał na macie do jogi.
Zmęczony?
Jakbym lunatykował.
Nie wiem.
Mam wrażenie, że świat przygasł.
Czułam się tak samo po śmierci ojca.
Kiedy to mija?
Nigdy.
Ale z czasem pojawiają się inne rzeczy.
Pewnego dnia sobie uświadamiasz, że już tak nie boli.
Liczne wezwania do zapłaty.
Limity na kredytówkach. Leciał na oparach.
Nie ma co kombinować z motywem.
Tak. Technicy już go odblokowali?
Tak. Czytałem kartotekę Nicka.
W wieku 16 lat pobił mężczyznę przy centrum handlowym w Piedmont.
Wyrok za napaść złagodzono ze względu na wiek.
Dlaczego go pobił?
Ofiara twierdzi, że się nie znali.
Zapisane oferty AUKCJA KOMORNICZA
Nick szukał niespłaconych hipotek.
Zapisał kilka z nich.
Może w jednej z nich jest Lizzie?
Will.
Nie wiem, o co prosili, ale daj im to.
Na razie jestem bezpieczna, ale kończy nam się czas.
Przykro mi.
Nie widziała tego pani?
Nie.
Taka blada.
Co to znaczy? O co mieli prosić?
Nie wie pani nic o żądaniu okupu?
Nie.
Chyba że Eugene je dostał.
Gdzie jest pani mąż?
Nie wiem.
Od rana nie odbiera.
Pani Lassen.
Cóż...
Zajrzałam do sejfu.
Zauważyłam...
Zabrał broń.
Przerażony ojciec z pistoletem. Przepis na katastrofę.
Chyba że umie strzelać. Jak w Uprowadzonej.
Każdy ma się za Liama Neesona. Nikt nim nie jest.
To jest dziwne.
Lista leków skradzionych ze szpitala, w którym pracował Eugene.
Oksykodon, hydrokodon, norma.
Do tego masa tabletek dzień po i leków przeciwwirusowych.
Na choroby weneryczne?
Na ulicy są bezwartościowe. Po co je kraść?
Mamy szczegół z nagrania.
A konkretnie?
Ten kikut ze ściany. Zaślepiona rura z gazem.
Takie zasilały kiedyś kinkiety,
zanim zamontowano elektryczne.
To stary budynek.
Sprzed roku 1890. W Atlancie nie ma ich wiele.
W zapisanych jest jeden.
West End, budynek z 1870 roku.
GBI. Ręce na widoku.
Lizzie, Jestem Faith Mitchell z GBI. Jesteś bezpieczna. Chodź.
Wiejemy!
Faith.
Nic ci nie jest?
Nic. Łap go.
Leż!
Przejrzeliśmy twojego laptopa.
Szukałeś informacji na temat Eugene’a Lassena,
jeszcze zanim poznałeś Lizzie.
Wyjaśnisz?
Nie bardzo.
Mam pewną teorię. Mów, czy ciepło.
Wiedziałeś, że jej ojczulek ma szmal, więc ją uwiodłeś.
Uwiodłem?
Przekonałeś ją, by pomogła ci upozorować porwanie dla okupu.
Wiedziałem, że jesteście do niczego, a teraz zobaczyłem to na własne oczy.
Z kim uciekła Lizzie?
Masz kartotekę. Sędzia nie potraktuje cię ulgowo.
Dostrzeże schemat.
Dzieciaka, który szuka trudnych sytuacji i je eskaluje.
Uwziął się na bezbronną dziewczynę.
Zamknij mordę!
Will, wychodzimy.
Tatuaż na jego szyi. V. Grace Elverton.
Sprawa handlu ludźmi.
Miała taki sam. Opiekun jej go zrobił.
Eugene kradł antykoncepcję i leki wczesnoporonne.
Zajmował się porwanymi dziewczętami, żeby mogły pracować.
Nicka też trzymali.
To wyjaśnia jego przeszłość, bójki i nerwowość.
To, co wygląda jak agresja,
to tak naprawdę samoobrona...
Przed gwałcicielami.
Lizzie wiedziała, co robi jej ojciec. Chciała go powstrzymać razem z Nickiem.
Wracam do niego.
Chcę ci pomóc.
Jasne.
Sądzisz, że postępujesz słusznie, ale jest lepszy sposób.
Tak? Niby jaki?
Wy mi pomożecie? Pani se odpuści.
Wiem.
Fulton Industrial Boulevard.
Każdego wieczoru stoi tam
cała kolejka dzieciaków.
Mają po 12, 13 lat. Zęby mleczne.
Misie pod pachą.
Faceci podjeżdżają jak po fast food.
Wszyscy patrzą. Alfonsi, kierowcy, hotelarze, właściciele mieszkań.
To nie ich dziecko.
Kogo to obchodzi?
Mnie.
To nie jest najgorsze.
Widziała pani akta. Wszyscy widzieli.
Miliarderzy, politycy. Co z nimi?
Kłócą się w telewizji dla pozorów,
a za zamkniętymi drzwiami rączka rączkę myje.
Prawodawcy i bandyci siedzą przy jednym stoliku.
A drinki podaje im dziewczyna, której nikt nie szuka.
Co chciałeś wyciągnąć od Lassena?
Nick i Lizzie nie pracują sami.
To cała grupa.
Większość przeszła to piekło albo kogoś w nim straciła.
Uważają, że policja ich zawiodła,
więc biorą sprawy w swoje ręce.
Czego szukają?
Zapisków Eugene’a dotyczących pacjentek.
Liczą, że dzięki nim znajdą ofiary i pedofilów.
Stręczyciele Nicka przetrzymywali też Grace?
To ta sama sieć, ale inny poziom.
Jedni zajmują się dzieciakami z ulicy w motelach i zajazdach,
a drudzy obsługują elitę.
To tych drugich kryje Eugene.
- Drań. - Dziś dojdzie do przekazania.
Na złomowisku przy Hollowell. Lizzie w zamian za notatki.
Damy im działać, przejmiemy notatki
i zwiniemy Eugene’a.
- Sorki. - Aż tak ostre?
Wypaliło mi język już chwilę temu, ale oddam kubki smakowe za poród.
Co z Lizzie? Rozbiła ci głowę.
Nic mi nie jest. Trafi do aresztu ochronnego. Bez kajdanek.
- Mam cię wystraszyć? - Nie, to jakby...
To nie czkawka. Ja chyba rodzę.
- Najwyższy czas. - Sam cię zawiozę.
Nie, zadzwonię po męża. On mnie zawiezie.
Ty leć po konowała.
- Na pewno? - Tak.
- W porządku? - Masz torbę?
W domu, weźmie ją. Będzie super.
Tak, Polaski!
Naprawdę chcecie go wypuścić?
Dzięki swojej grupie ma dojścia, których my nie zdobędziemy.
Grupa niewyszkolonych cywili prowadzi własną wojenkę.
Właśnie tak giną ludzie.
Faith prowadzi sprawę, a ona mu ufa. Ja ją wspieram.
Tak zrobiłaby Amanda.
Dawaj notatki, ale już!
Są notatki.
Strzelec.
Zabije ich.
Na ziemię!
Chodźmy od tyłu.
Policja! Rzuć broń!
Dajcie karetkę. Podejrzany postrzelony i nieprzytomny.
Czysto!
- Lizzie. Nic ci nie jest? - Nic.
Skarbie. Dzięki Bogu.
Wiem, co robisz z kumplami. Brzydzę się tobą.
Moment.
Uknułaś to? A ja się bałem, że nie żyjesz.
A inni rodzice, którzy szukają córek?
Oni się nie boją?
- Idziemy. - Nie wiedziałem...
Nie wiesz, z kim zadarłeś.
Proszę.
Jak tam Eugene?
Wziął papugę. Nic nie powie.
Bardziej boi się pracodawców niż nas.
I słusznie.
Strzelec miał dość amunicji na nich wszystkich.
Pewnie przysłali go stręczyciele,
żeby pozbył się całej trójki.
- Masz coś z akt? - Tak.
Dwa domy. Wysłaliśmy tam ludzi.
W jednym pięć dziewczyn, w drugim cztery.
Aresztowaliśmy właścicieli domów.
Jeden z nich to finansista, a drugi to senator z Georgii.
Rok temu uścisnął mi dłoń na uroczystości GBI.
Sami wpływowi ludzie. Pójdą na dno.
GBI jest zbyt powiązane politycznie. To się nie uda.
Znajdź inny sposób.
Mitchell, co cię tu sprowadza?
Pracuję w GBI od czterech lat.
Stęskniliście się?
Czego ci potrzeba?
- Oddychaj. Będzie dobrze. - Dobra.
- Ładowarka? - Jest.
Dobrze. Srebrne nakładki na sutki?
- Są. - W porządku. Głośnik?
- Jest. - Świetnie.
Nie przygotowałam playlisty.
- Ja mam trzy. - Serio?
Jedną na zewnątrzoponowe. Głównie Enya.
Drugie na poród bez znieczulenia. Feministyczny punk.
- Przestań. - I jedną na później.
Nigdy nie jest za wcześnie na Steviego Wondera.
Coś okropnego.
Przepraszam.
I tak cię kocham.
- Ja ciebie też. Już dobrze. - Dobrze, że tu jesteś.
Bardzo cię kocham. Dziękuję.
Jest idealnie.
Angie.
Dziecko.
Skarbie, wszystko będzie dobrze.
Czuję coś ostrego.
Wiem, że boli. Wytrzymaj.
Jesteś cała?
Mam telefon.
No dalej.
Numer alarmowy, słucham.
Mieliśmy wypadek samochodowy.
Ja i moja żona. Róg 17. i District.
- Straż. - Co?
- Muszą nas wydostać. - Potrzebujemy strażaków i karetki.
Żona jest w ciąży. Rodzi.
Jestem lekarzem.
Niech w St. Peter’s szykują salę. Pospieszcie się.
Karetka już jedzie.
Wiem. Wytrzymaj.
Pokaż brzuch.
Wiem.
Dalej, mała. Rusz się.
- Kopnęła. Świetnie. - Tak.
Bardzo dobrze.
Jak ci się podoba
imię Edith?
Edie.
- Tak? - Tak.
- Może być? - Tak.
- No to wybrane. Super. - Piękne.
Nie może tak zostać.
- Już dobrze. - Boję się.
- Nic jej nie będzie. - Boję się. Boże.
Wszystko dobrze?
Nic nie jest dobrze. Wyciągnij mnie stąd.
Noga mi utknęła.
- Pomóż... - Powoli.
- Seth. - Powoli.
Moja żona jest w ciąży.
- Rodzi. - O Boże.
No dobrze, skarbie. Chodźmy.
Łap i ciągnij.
No dobra. A teraz...
Tak.
- Dobra. Lepiej? - Tak.
Świetnie. Jestem tu.
- Kochanie. - Tak?
- Drugi kierowca. - Co?
- Jak masz na imię? - Dean.
Dean. Angie, to Dean.
Zostanie z tobą, dobrze? Nie ruszaj się.
Niech się nie rusza.
Spójrz na mnie. Wrócę za 30 sekund.
No dobra.
To 40. tydzień ciąży, płód się rusza.
Uraz okolic brzucha, zapewne złamane żebra.
Możliwe odklejenie łożyska.
Krwotok. Na salę.
Seth.
Jesteś w szpitalu.
Zabieramy cię na salę na poród.
Nic jej nie jest?
Nic a nic.
Zespół czeka, sala gotowa.
Pana też zbadamy. To zajmie tylko chwilę.
Musimy iść.
Kocham cię. Zaraz przyjdę.
Zostań tu.
Jasne.
Doktorze? Dajcie nosze!
Przepraszam. Angie Polaski, co z nią?
Robimy, co w naszej mocy. Proszę zostać w poczekalni.
Dobrze.
Spokojnie. Powoli.
Właśnie tak.
I już.
Przetrwasz to, Ang.
Jestem tu.
Dobrze. Przydać się.
Cześć.
To ja, Will.
Will Trent. Wilbur.
Może być wujek Will.
Przykro mi z powodu twojego taty.
Był dobrym człowiekiem.
Moim przyjacielem.
Mama bardzo cię kocha.
Ale musi się pozbierać.
Za tobą trudny początek.
Coś o tym wiem.
Ale masz mnie.
Dziwak w garniturze, do usług.
Zrobimy tak.
Będę przy tobie.
Nieco przerażony.
Pewnie czasem nawalę, ale...
Będę o ciebie dbać.
Dopilnuję, żebyś czuła się bezpieczna i kochana.
Będę jak Betty, tylko mniej wymagający.
Zgoda?
Mocny uścisk.
Eduardo, zadzwoń do administracji GBI.
Dzwonię.
To Eduardo. Pomaga mi.
Mówi agent Will Trent.
Muszę wziąć urlop.
Nie wiem, na jak długo.
Dobrze. Ty i ja.
Spróbujemy.
Co ty na to?
Cześć, Edie.
O tak.
Co tam widzisz?
Co widzisz?
Ona wie, że nie wiemy, co robimy.
Fakt, ale damy radę.
Jesteś głodna?
Chcesz mleczka?
Proszę.
I już.
Cześć.
Cześć, Edie.
Tak mi przykro.
Jestem twoją mamą.
Jeśli dasz jej groszek,
połowa wyląduje buzią.
Co najmniej.
Większość Betty zje z podłogi.
To urocze.
Na lodówce masz numer do pediatry.
Mam numer dr. Bonnera w ulubionych
i od czterech miesięcy mam ukończony kurs RKO.
Koła autobusu znam na pamięć po angielsku i kantońsku.
Poradzę sobie. Miłego powrotu do pracy.
Gryzak masz w zamrażarce. W razie czego dzwoń. Drzemka za 20 minut.
Dobrze.
- Hej... - Cześć.
- Wybacz... - To nic.
- Nie powinienem był. - Zostań.
Nie wiem, w co się ubrać. Nic jakoś nie pasuje.
Będzie dobrze.
Obiecujesz?
Tak.
Fiolet.
Dobrze.
Czołem, partnerze.
- Co ty tu robisz? - CARAP.
- Karp? - Taką miałem minę.
Ale to CARAP.
Nie czytałeś ulotki?
No tak.
To regionalny program komunikacji międzyagencyjnej.
Ma „wspierać” komunikację między GBI a policją.
Heller to wymyślił z nowym wicedyrektorem.
Rozumiem.
Ale powtórzę pytanie. Co tu robisz?
Przez kilka miesięcy będziemy partnerami.
Co?
Może wyjdzie z tego coś dobrego. Dwie rzeczy.
Macie lepszą kawę, to raz.
I może czegoś cię nauczę, to dwa.
W takim razie przyjrzyj się tej sprawie.
Cieszę się, że wróciłaś.
Ja też.
Dwa razy prawie zawróciłam do garażu.
Czuję się jak goła i obdarta ze skóry.
Tęsknię za Edie.
Wiem. Wzięłaś kocyk?
Tak. Co chwilę go wącham.
Agentko Mitchell, do pani.
Dziękuję, Atkins.
- Chodź. - Dobra.
Idziemy do magazynu?
Jesteśmy tu, bo nad czymś pracuję
i przydałaby mi się twoja pomoc.
MAGAZYN.
W czym mam pomóc?
Znasz się na tym.
ZAGINIONA – ZAGINĄŁ – ZAGINIONA
Sprawa handlu ludźmi.
TATUAŻ V?
Co za skala.
POŚREDNIK? KTO PŁACIŁ EUGENE’OWI?
To sędzia Stanley?
Tak, to on.
Nie mamy dowodów przeciwko niemu, ale sądzimy, że bywał na imprezach.
Jeśli go powiążemy...
O kurde. Prawdziwy.
Tak.
„Odpuść”.
Wiesz, co to znaczy?
Że robisz dokładnie to, co do ciebie należy.
Źli ludzie nie mogą wygrać.
ARESZTOWANI – PODEJRZANI
Napisy: Konrad Szabowicz