‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไม่ใช่ความผิดพลาดนะ
‎ฉันแค่อยากเปลี่ยนบ้าง
‎รอยช้ำหายไปเกือบหมดแล้วแฮะ
‎ไม่เจ็บแล้วใช่ไหม
‎ดึกแล้ว เดี๋ยวฉันไปส่ง
‎(ตอน 13)
‎เข้าบ้านสิ มันหนาว
‎ความรักรูปแบบนี้ไม่สมควรเหรอ
‎นายบอกว่ารักฉัน…
‎แต่ความรักแบบนี้ไม่ได้ใช่ไหม
‎สำหรับฉัน…
‎รอยช้ำบนเล็บเท้าเธอหายดีแล้วหรือยัง
‎ฉันห่วงเรื่องพวกนั้นมากกว่า
‎ฉันเข้าใจแล้ว ว่านายจะสื่ออะไร
‎ไปนะ
‎หมายความว่าไงเนี่ย
‎ทำแบบนี้ได้ยังไง แพคอีจิน
‎งั้นที่ผ่านมาทั้งหมดคืออะไรเล่า
‎ทำไมโลกไม่แตกไปซะให้รู้แล้วรู้รอด
‎แตกไปเลยสิ
‎โลกแตกไปซะดีกว่า
‎อย่าร้องไห้นะ แม่ ไม่สิ…
‎อย่าร้องเลย นาฮีโด
‎บ้าเอ๊ย
‎ทำคนเขาร้องไห้ ‎มีสิทธิ์อะไรมาหงอยอยู่แบบนี้
‎ไหนว่ารักไงคะ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎จะไม่เป็นไรยังไงไหว
‎เดี๋ยวทุกอย่างก็ผ่านไป แพคอีจิน
‎"แพคอีจิน" เหรอ
‎นี่ห่วงตัวเอง ทั้งที่ทำนาฮีโดร้องไห้เนี่ยนะ
‎ยอมใจ
‎ไปงี้เลยเหรอ
‎เอาสิ เชิญเลย
‎แม่พูดถูกแหละ
‎โลกน่าจะแตกไปซะ
‎น่าเสียดายที่โลกยังไม่ถึงกาลอวสาน
‎ค้างชำระอยู่เท่าไรนะคะ
‎ยี่สิบ…
‎ล้านวอน
‎หือ เดี๋ยวนะ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎บั๊กสหัสวรรษนี่เอง
‎คนสี่แสนคนทำงานล่วงเวลา ‎เพื่อเตรียมรับมือกับบั๊กสหัสวรรษ
‎ต้อนรับปีใหม่ในที่ทำงาน
‎ระเบิดนิวเคลียร์ที่ทำเราหวาดหวั่น ‎อยู่ในที่ของมันโดยไม่ไหวติง
‎โลกมองข้ามด้วยความขำขัน
‎ว่าเป็นเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้น ‎ต้อนรับศตวรรษที่ 21
‎ค้างชำระ 20 ล้านวอนน่ะเหรอ
‎บั๊กแค่นั้น ฉันเองก็ขำและมองข้ามได้
‎แต่ว่า บั๊กสหัสวรรษของฉัน ‎ที่ขำใส่และมองข้ามไม่ลง
‎คือจูบในวันนั้น
‎(สายเรียกเข้า)
‎- ฮัลโหล ‎- นาฮีโด ทำอะไรอยู่
‎- มีอะไร ‎- มาปาร์ตี้กัน
‎ปาร์ตี้อะไร
‎รอผมด้วย
‎ดีจัง
‎- แม่ ‎- จ๊ะ
‎ออกเดินทางตอนนี้ ‎กลับมาอีกทีประมาณตีหนึ่งใช่ไหม
‎ใช่ไง ถามอย่างกับไม่รู้งั้นแหละ
‎ผมว่าจะถ่างตารอเลย
‎กลับมากินมื้อดึกด้วยกันนะ
‎- ได้จ้ะ ‎- กระเป๋า
‎- อ้อ ส่งมาสิ กลับไปเถอะ ‎- อือ
‎แล้วเจอกันครับ
‎วันนี้ก็สู้ๆ นะครับแม่
‎เอาล่ะ
‎ไปกันเลยดีไหม
‎อะไรเนี่ย
‎อ้อ จริงสิ ลืมเอาเบรกลง
‎มุนจีอุงวางแผนอะไรอีก ‎ถึงขั้นเรียกเด็กซิ่วมาร่วมวงด้วย
‎เห็นว่าชวนมาปาร์ตี้นะ
‎โอ๊ะ เขาไม่เห็นบอกฉันเรื่องปาร์ตี้เลย
‎ปาร์ตี้อะไร ปาร์ตี้เหล้าเหรอ
‎นาฮีโด เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ดูหม่นๆ นะ
‎สอบได้เกิน 80 คะแนนใช่ไหม
‎- แน่อยู่แล้วสิ ‎- ถามจริง
‎โห อย่างเจ๋งเลย
‎เธอทำอะไรไม่เป็นบ้างเนี่ย
‎ฟันดาบเทพไม่พอ พ่วงเรียนเก่งอีกได้ไงกัน
‎บางที ฉันก็คิดถึงตอนนั้นนะ
‎สมัยที่เธอพูดหยาบใส่ฉัน
‎แหม ขุดเรื่องเก่าๆ มาพูดอีกทำไมเล่า
‎โอ๊ะ
‎นี่ ขึ้นสิ
‎จีอุง สอบใบขับขี่ผ่านแล้วเหรอ
‎ในที่สุดก็ทำได้สินะ
‎ฉันไม่เสี่ยงกับอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก
‎นี่รถน้านี่นา น้าอนุญาตแล้วเหรอ
‎- น้าจับได้ขึ้นมาจะทำไง ‎- นายบอกจะปาร์ตี้นี่ เอารถมาเพื่อ
‎ปาร์ตี้ขับรถกินลม
‎เธอเคยนั่งรถที่เพื่อนขับหรือยัง
‎รีบขึ้นมาสิ วันนั้นมาถึงแล้ว
‎ว้าว น่าสนุกจัง
‎- ไปกัน ‎- จะดีเหรอ
‎รถคันนี้เกียร์ออโต้เหรอ
‎ไม่ใช่ เกียร์ออโต้ไม่นับว่าขับรถ
‎พูดเหมือนพ่อฉันเลย น่าทึ่งจัง
‎แต่นี่คลานไปหน่อยไหม
‎สำหรับฉัน ‎ความปลอดภัยของพวกเธอต้องมาก่อน
‎กล้าดียังไงมาบีบแตรใส่จีอุงของฉัน
‎- ฉันไม่เป็นไร ยูริม ‎- แต่ฉันเป็นน่ะสิ
‎โห อย่างนั้นเลย
‎เมื่อก่อนนางพูดใส่ฉันแบบนั้นประจำ
‎ยังไงเหรอ
‎"ถ้าถึงขั้นที่ฉันไม่รู้จักชื่อเธอในวงการแคบๆ นี่
‎แปลว่านั่นคือใบเกรดของเธอ"
‎- นี่ นาฮีโด ฉันขอโทษด้วยน้ำตาแล้วไง ‎- จริงเหรอ
‎คงตลกน่าดู ฉันพลาดช็อตเด็ดซะแล้ว
‎"นี่ นาฮีโด ฉันขอโทษด้วยน้ำตาแล้วไง"
‎ฉันพูดแบบนั้นตอนไหนเล่า
‎ฉันล่ะหมดคำพูด
‎- "ฉันล่ะหมดคำพูด" ‎- นี่
‎- "นี่" ‎- ทุกคน
‎- ฉัน… ‎- ทุกคน
‎บรรยากาศกำลังดี ‎แต่ฉันขอสารภาพอย่างหนึ่งนะ
‎ฉันขอกลับได้ไหม
‎กลัวจะแย่แล้ว
‎ซวยแล้ว
‎- ทำไงดี ‎- ทำไม มีอะไรเหรอ
‎แม่ฉันจอดรถไว้ตรงนี้
‎แต่มีคันอื่นมาจอดแทนแล้ว
‎ฮะ
‎งั้นถ้าจอดที่อื่น ‎ก็โป๊ะว่านายเอารถออกไปน่ะสิ
‎ใช่ไง
‎ขอให้เขาเลื่อนรถไม่ได้เหรอ ‎ดูซิหน้ารถมีเบอร์ติดต่อไหม
‎ไม่มีเลย
‎แม่จะมาเมื่อไหร่เหรอ
‎ประมาณตีหนึ่ง
‎ยังเหลือเวลาอีกเยอะ ‎มารอด้วยกันจนกว่ารถคันนี้จะออกเถอะ
‎ด้วยกันเหรอ
‎ก็นะ ในมุมคนเป็นแฟนอย่างเธอ ‎ก็เข้าใจได้อยู่
‎แต่ในมุมคนเป็นเพื่อนอย่างเธอ ‎คิดว่าไง ฮีโด
‎ถามทำไม ฉันคิดเหมือนเธอนั่นแหละ ไปกัน
‎นาฮีโด
‎ฮีโด
‎จำไม่ได้เหรอ
‎คืนที่เธอติดอยู่ในรังลับ ใครเอ่ยที่เคยช่วยชีวิต
‎โอ๊ย ปัดโธ่เว้ย
‎- เอ่อ… ‎- ตาเธอ
‎งัวเงีย
‎- งมงาย ‎- โยคะ
‎คิส
‎สวิตช์
‎- ชิวาว่า ‎- เว้นวรรค
‎ค…
‎- คิส ‎- อยากจูบหรือไง
‎เปล่านะ ก็คำที่เริ่มด้วย "ค"…
‎คงอยากแหละ เพราะไม่เคยมาก่อน
‎เคยเหอะย่ะ
‎เคยแล้วงั้นเหรอ
‎กับใคร กับพี่อีจินเหรอ
‎ไม่ใช่
‎- ปล่อยเบลอไปเถอะ ‎- บอกว่าไม่ใช่ไง
‎ระหว่างเราไม่ใช่แบบนั้น
‎สำหรับฉันอาจจะใช่…
‎แต่ไม่ใช่สำหรับแพคอีจิน
‎โอ้ รถออกแล้ว
‎โล่งไปที
‎- ยูริม คาดเข็มขัดด้วย ‎- อือ
‎เข้าไปจอดได้ใช่ไหม
‎แน่นอน
‎หักคะแนน
‎เฮ้ย
‎หักคะแนน
‎มุนจีอุง คุณสอบไม่ผ่านค่ะ
‎สรุปคือ…
‎เขาออกใบขับขี่ให้คนอย่างนายว่างั้น
‎สิ้นแล้วประเทศชาติ
‎ทีนี้เราจะทำยังไงดี
‎เราน่ะ ไม่มีอะไรต้องทำหรอก
‎มุนจีอุงนี่สิ จะเอาไงต่อ
‎ยังไงดี ดูทรงแล้วแม่นายจับได้แน่
‎พี่อีจิน พี่เขาขับรถเก่งนี่นา ‎โทรหาทีสิ ฮีโด
‎ฮะ
‎โธ่ จะโทรไปหาเพราะเรื่องแบบนี้ได้ไง
‎เขาคงยุ่งแหละ
‎ใช่แหง เคยกับพี่อีจินแน่ๆ
‎บอกว่าไม่ใช่ไง
‎ให้ตายสิ
‎แค่โทรหาก็จบใช่ไหม โทรก็จบเนอะ
‎ถ้าฉันโทร…
‎ครับ แพคอีจินพูดสายครับ
‎ฮัลโหล แพคอีจิน
‎ฉันเอง ฮีโด
‎อ้อ อือ มีอะไรเหรอ
‎คือ…
‎ฉันโทรมาเพราะจีอุงเอารถเข้าจอดไม่ได้
‎มาช่วยหน่อยได้ไหม
‎โทษที อีกเดี๋ยวฉันมีถ่ายทอดสดน่ะ
‎อ้อ
‎อือ
‎เห็นไหมล่ะ
‎เขามาไม่ได้เพราะมีถ่ายทอดสด
‎สรุปไม่ใช่กับพี่อีจินสินะ
‎เฮ้อ จะทำยังไงดีล่ะทีนี้
‎- ฝึกเดี่ยวสำคัญกว่าไง ‎- ไม่ ที่ฉันจะบอกคือ…
‎เด็กๆ
‎อะไรกัน กลับมาจากซ้อมวงเหรอ
‎ครับ พี่มาทำอะไรตรงนี้ครับ
‎จะอะไรซะอีกล่ะ
‎ไอ้บ๊อง อย่างที่เห็นนี่ไง ฉันซวยแล้ว
‎ยกกันเถอะ
‎- ยกอะไร ‎- รถคันนี้ไง
‎ยกรถเข้าซองกันเถอะ คนเยอะแยะ
‎ให้ยกรถเข้าจอดเนี่ยนะ
‎- อือ ‎- เคยเห็นอะไรแบบนี้ไหม
‎ไม่เคย และคงมีเหตุผลที่ไม่มีให้เห็น
‎นี่ ลองทำไปก่อนเหอะน่า
‎พวกเธอมีวิธีอื่นหรือไง ฮะ
‎ใช่ ลองดูเถอะ เราอยู่ชมรมกีฬาเชียวนะ
‎นี่ หนุ่มๆ วงดนตรี
‎มาร่วมวงสิ
‎วงดนตรี
‎รวมตัว
‎เอาล่ะ พร้อมใช่ไหมทุกคน
‎เราทำได้ เจ้าชายแห่งผืนป่า
‎หนึ่ง สอง สาม
‎โอเค ดีมากๆ
‎- ดีแล้ว เราทำได้ วางเลย ‎- นั่นแหละ
‎- ทำได้แล้ว ‎- เยี่ยมมาก
‎- สำเร็จแล้ว ‎- เราทำได้
‎- เก่งมาก ‎- เย่
‎นี่สามมหาลัยที่ฮีโดจะได้รับ ‎ทุนการศึกษาเต็มจำนวน
‎อย่างที่เธอรู้ มหาลัยนี้
‎เจาะจงด้านกีฬา ‎ถือว่าดีถ้ามองเผื่ออนาคตของแก
‎ส่วนมหาลัยนี้ชื่อเสียงดี
‎ส่วนมหาลัยนี้เด่นเรื่องการเรียน ‎สิ่งอำนวยความสะดวกก็เลิศ
‎เอามหาลัยที่มีชื่อเสียง เพราะเป็นที่ยอมรับ
‎นึกแล้วเชียว
‎(ชินแจกยอง)
‎ขอโทษที่ให้เธอมาถึงที่นี่ ‎ฉันปลีกเวลาไม่ได้เลย
‎ฉันชินแล้ว
‎เธอทำแต่เรื่อง ‎ที่ต้องขอโทษฉันมาทั้งชีวิตแล้วนี่
‎ฉันมันโง่เองแหละ ‎เธอสั่งให้ไปก็ไป ให้มาก็มา
‎ไปนะ
‎อ้าว นักข่าวแพค
‎ได้เจอนักข่าวแพคที่สถานีซะด้วย
‎สบายดีไหมครับ ว่าแต่มาทำอะไรที่สถานี
‎พบปะผู้ปกครองและพูดคุยเรื่องเรียนต่อน่ะ
‎- อ๋อ ‎- ไม่สิ
‎ช่วยแกล้งๆ ไม่ได้ยินเรื่องเมื่อกี้ทีนะ
‎อ๋อ ผมทราบอยู่แล้วครับ ‎ว่ารุ่นพี่แจกยองคือแม่ของฮีโด
‎- รู้เหรอคะ ‎- ครับ
‎ดูท่าจะสนิทกับฮีโดจริงๆ
‎ไหนว่าขอให้เก็บเป็นความลับ
‎ว่าแต่ว่า…
‎นักกีฬาฮีโดเลือกมหาลัยหรือยังครับ
‎หมดช่วงห้ามลงแข่งแล้ว
‎งั้นเธอจะลงสนาม ‎ตั้งแต่การแข่งนี้เลยไหมครับ
‎ทะเลาะกันเหรอคะ
‎ทำไมมาถามฉันเฉย
‎เปล่าครับ ไม่ใช่แบบนั้น
‎นักข่าวแพคพอจะมีเวลาว่างไหมคะ
‎ฉันว่าจะบอกข้อมูลสักเรื่อง
‎อยากได้ข่าวเด็ดสุดพิเศษไหม
‎ข้อมูลที่ว่าคืออะไรเหรอครับ
‎ฉันจะกลับไปเป็นโค้ชทีมชาติ ‎ตั้งแต่เดือนมีนาคมค่ะ
‎ยังไงต่อครับ
‎คะ เอ่อคือ…
‎นักฟันดาบระดับตำนาน ยางชานมี
‎จะกลับไปเป็นโค้ชทีมชาติในรอบเก้าปีไงคะ
‎อ๋อ แบบนี้นี่เอง
‎ยินดีด้วยนะครับ
‎แค่นี้ไม่พอให้เป็นข่าวสินะ
‎กาลเวลาผ่านไปนานเหลือเกิน
‎โอ้ ไม่ใช่นะ ‎โค้ชยังเป็นตำนานเหมือนเดิมครับ
‎ยังไม่มีนักกีฬาหน้าไหนในเกาหลี ‎ที่เหนือกว่าโค้ชเลย
‎ตอนฉันได้เหรียญทอง คุณนักข่าวอายุเท่าไรคะ
‎ปีนี้อายุเท่าไร
‎ผมอายุ 24 แล้วครับ
‎- ฮะ อายุ 24 เหรอ ‎- ครับ
‎นึกว่าหน้าเด็กเฉยๆ สรุปเด็กจริงแฮะ
‎ทำไมอายุแค่นั้นได้เป็นนักข่าวแล้วล่ะ ‎ยังไม่ไปเกณฑ์ทหารเหรอ
‎คือว่า…
‎ผมได้ปลดประจำการก่อนกำหนด ‎เพราะวิกฤตไอเอ็มเอฟครับ
‎ตายๆ เบื้องหลังชีวิตทรหดเหมือนกันแฮะ
‎ทั้งสองคนล่ะครับ มีเบื้องหลังแบบไหน
‎รุ่นพี่แจกยองกับโค้ชน่ะครับ
‎ทำไม
‎ดูไม่เหมือนครูกับผู้ปกครองนักเรียนทั่วไปล่ะสิ
‎เอ่อ ก็ดูเป็นกันเอง ‎เกินกว่าจะเป็นครูกับผู้ปกครอง
‎แต่ก็ดูไม่รักใคร่ ‎พอจะเรียกว่าเพื่อนได้น่ะครับ
‎หูตาไวดีนะ
‎เบื้องหลังระหว่างเราก็ทรหดพอกัน
‎หากไม่มีกำลังใจจากประชาชนทุกคน ‎ฉันก็คงไม่ได้เหรียญทองมาค่ะ
‎ทุกคนคะ ขอบพระคุณค่ะ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ยอดเลย
‎- เก่งมาก ‎- ขอบคุณครับ
‎กลับมาเกาหลีทั้งที ‎เราไปกินต็อกบกกีกันค่ะ โค้ช
‎แหม ต็อกบกกีก็ดีเลย
‎ทำไงดีล่ะ สายไปแล้ว มันจบแล้ว
‎ทีนี้ฉันจะทำยังไงดีคะ รุ่นพี่
‎ฉันจะบอกกองยังไงดีคะ
‎รุ่นพี่
‎นักข่าวยูบีเอสเหรอคะ
‎ร้องไห้ทำไม ฉันให้สัมภาษณ์ก็ได้
‎นักฟันดาบดาวรุ่งกับนักข่าวหน้าใหม่
‎นั่นคือการพบกันครั้งแรกของเราค่ะ
‎- วัยเดียวกันในยุคสมัยเดียวกัน ‎- ชน
‎แม้ต่างอาชีพ แต่มีความทุกข์คล้ายกัน
‎โอ้โฮ สุดๆ
‎มีหลายเหตุผลให้เราสนิทกัน
‎ชินแจกยองพูดสายค่ะ
‎แจกยอง วันกลับฉันเปลี่ยนแล้วแหละ
‎ฉันบอกเธอคนเดียวเลยนะ
‎(ขาเข้า)
‎อุ๊ยตาย คุณนักข่าว
‎รู้ได้ยังไงคะ ว่าเราเปลี่ยนวันกลับ
‎แหม แหล่งข้อมูลเลิศสะแมนแตนเชียว
‎วันนี้นักข่าวชินแจกยอง ‎มีรายงานข่าวพิเศษใช่ไหมคะ
‎เรากลายเป็นเพื่อนซี้กัน
‎และฉันก็ชอบเธอจนอยากทำดีด้วย
‎(เทศกาลกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 65)
‎รู้สึกยังไงกับการแข่งอำลาบ้างคะ ‎นักกีฬายางชานมี
‎ที่ผ่านมาล้วนเป็นวันที่งดงามค่ะ
‎ถึงจะเหนื่อยยาก แต่ก็คุ้มค่าเหนื่อยค่ะ
‎เฮ้อ เหมือนยกภูเขาออกจากอก
‎นับจากพรุ่งนี้ ฉันไม่ต้องฝึกแล้ว
‎ในทุกช่วงเวลาอันมีเกียรติของฉัน ‎มีเธออยู่ด้วย
‎เธอคือนักข่าวและเพื่อนที่รู้จักฉันดีที่สุด
‎แต่นั่นคือสิ่งที่ไม่ควร สำหรับนักข่าวกับนักกีฬา
‎โทษนะครับ ใช่นักข่าวชินแจกยอง ‎แผนกสังคมไหมครับ
‎ค่ะ มีอะไรเหรอคะ
‎ผมมีข้อมูลเกี่ยวกับโค้ชทีมชาติ ยางชานมี
‎จะมาแจ้งคุณครับ
‎ชานมี
‎ข่าวเธอจะออกพรุ่งนี้
‎แต่ว่า…
‎ฉันจะไม่ขอโทษหรอกนะ
‎โค้ชกีฬาฟันดาบทีมชาติ ยางชานมี
‎รับสินบนจากคุณพ่อของนักกีฬาฟันดาบคนหนึ่ง
‎เพื่อให้ลูกของเขาติดทีมชาติครับ
‎รายงานพิเศษจากผู้สื่อข่าวชินแจกยองครับ
‎นี่คือรถยนต์ที่โค้ชทีมชาติยางชานมี
‎ซื้อจากพ่อของนักกีฬาคิมค่ะ
‎ชินแจกยองกลายเป็นนักข่าว ‎ที่รายงานข่าวพิเศษเรื่องฉันมากที่สุด
‎หลังจากนั้น เธอก็เป็นเพื่อนฉันไม่ได้อีก
‎สุดท้ายแล้วระหว่างนักกีฬากับนักข่าว ‎ก็ลงเอยแบบนั้น
‎แน่นอนว่าฉันเองก็มีส่วนผิด
‎"รถดูดีเชียว" พอฉันพูดแบบนั้น
‎เขาก็บอกว่าจะขายให้ฉันถูกๆ ‎เพราะจะขายอยู่พอดี
‎ฉันรู้จักนักกีฬาคนนั้นมานาน ‎เลยสนิทกับผู้ปกครองด้วย
‎ไอ้เราก็นึกว่าส่วนลดคนรู้จักไง
‎แต่พอนักกีฬาคนนั้นไม่ติดทีมชาติ ‎เขาก็มาแฉฉัน
‎ฉันเพิ่งรู้ว่าเป็นสินบนก็ตอนที่ดูข่าว
‎ฉันอ่อนต่อโลกเองแหละ
‎ไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่จุดไหน ‎ไปคบนักข่าวเป็นเพื่อน
‎ตีสนิทกับผู้ปกครองนักกีฬา ‎แล้วก็ดื่มเหล้าด้วยกัน
‎ถ้าช่วงเวลานั้นเกิดขึ้นกับคุณนักข่าว ‎จะทำยังไงคะ
‎และถ้าเรื่องนั้นเกี่ยวข้องกับนาฮีโดล่ะ
‎ถ้าไม่อยากเจ็บทั้งคู่และแตกคอกัน ‎ก็สมัครแผนกอื่นซะ
‎คิดว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนั้นล่ะสิ
‎เกิดแน่
‎และถ้าเรื่องนั้นเกี่ยวข้องกับนาฮีโดล่ะ
‎หนาวนะ ยืนอยู่แบบนี้ทำไม
‎อย่ามาบอกฉันนะ ว่าความรักแบบนี้ไม่ถูก
‎นายเคยพูดตอนที่บอกว่ารักฉัน
‎ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับว่าฉันคิดยังไงกับนาย
‎ฉันเองก็เหมือนกัน
‎ความรักของฉันเป็นแบบนี้
‎อย่ามาห้ามไม่ให้ฉันรู้สึก
‎เธอมาเพื่อบอกคำนั้นเหรอ
‎ฉันมาเพราะคิดถึงนาย
‎ฉันรอเป็นชั่วโมงเลยนะ
‎ฉันหนาว เลี้ยงซาลาเปาหน่อย
‎นี่
‎เยอะไปนะ
‎นายก็แบ่งครึ่งมาให้ฉันด้วยสิ
‎จะได้กินทั้งไส้ผักกับไส้ถั่วแดงไง
‎ทำไมไม่มีไหวพริบเลยเนี่ย
‎โทษที
‎แต่ต้องถึงขั้นด่ากันเลยเหรอ
‎อีกอย่างนะ ฉันไม่ชอบกินผัก
‎ฉันชอบกินถั่วแดงไง
‎ส่งมา
‎ถือไว้หน่อย
‎เธอบอกว่ารอเป็นชั่วโมงนี่
‎เจอตัวคนเป็นห่วงเล็บเท้าฉันแล้วแฮะ
‎ประชดหรือไง
‎หวั่นใจต่างหาก
‎กลัวว่าแค่นั้นก็อาจจะไม่ได้
‎- นาฮีโด ‎- ฉันแค่พูดไปงั้นแหละ
‎รู้สึกเหมือนต้องพูดอะไรสักอย่าง
‎เธอไม่ต้องพูดอะไรก็ได้
‎อยู่เฉยๆ ก็พอ
‎ฉันไม่ได้จะจูบนะ
‎แค่จะหยิบเศษด้ายออกให้
‎ไม่สิ คือว่า…
‎ฮีโด คือฉัน…
‎ฉันไปดีกว่า
‎ฮีโด
‎นี่จ้ะ เงินทอน
‎ขายขี้หน้าไม่ไหว
‎อะไรจะต้องหลบกันขนาดนั้น
‎หลบแมลง นายยังไม่หลบขนาดนั้นเลยมั้ง
‎แพคอีจิน ฉันไม่ชอบนายเลย ‎ฉันเกลียดนาย ชังนาย
‎(ช…)
‎ชะ… ชอบนาย
‎บ้าเอ๊ย ฉันชอบนายโว้ย
‎(ฉันชอบนายโว้ย)
‎เฮ้อ ฉันจะทำยังไงดี
‎นาฮีโด
‎เธอกับฉันน่ะ…
‎ไม่ควรเป็นแบบนั้น
‎สุดท้ายฉันจะทำให้เธอผิดหวัง ‎ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‎แต่ว่าฉัน…
‎หวั่นไหว
‎ฉันอยากหวั่นไหว
‎(กำลังโทร)
‎พี่
‎ฮัลโหล
‎สรุปว่าจูบกับพี่อีจินจริงแฮะ
‎บันเทิงสุด
‎บ้าบอคอแตก
‎เวรแท้ ทำไมมุนจีอุงรับสายล่ะ
‎อะไรเนี่ย
‎เอ๊ะ หรือควรโล่งใจดี
‎หรือไม่โล่ง
‎บ้าเอ๊ย โอ๊ย มุนจีอุง…
‎โธ่เว้ย ไอ้เหล้า แก
‎ถ้าฉันกินเหล้าอีก ขอให้เป็นหมา
‎โอ้
‎พี่
‎นายมาทำอะไรแต่เช้า…
‎ไม่สิ เอ่อ…
‎เมื่อวาน เอ่อ…
‎- โทรศัพท์สายนั้น… ‎- พี่คงโทรผิดเบอร์
‎ผมเลยบอกฮีโดให้แล้วครับ
‎อะไรนะ
‎นี่ นายประสาทกลับเหรอ
‎อ๋อ สงสัยจะบอกไม่ได้สินะ
‎อย่าห่วงเลยครับ ผมยังไม่บอก
‎ไอ้นี่มันอำพี่เหรอ
‎เพราะว่าพี่ทำผมหวั่นไหวเหมือนกันไง
‎ผมอยากหวั่นไหว
‎ไอ้นี่…
‎น้า ผมเอากล่องกับข้าวมาแล้ว
‎โอ๊ย
‎เมื่อกี้ทำอะไร ฮะ
‎ฝ่าเท้าติดกาวไว้หรือไง
‎เท้าเธอสองคนติดหนึบกับสนามแล้ว
‎ขอโทษค่ะ
‎นาฮีโด ในหัวเธอคิดอะไรอยู่ ‎ถึงไม่มีสมาธิเลย
‎สัปดาห์หน้าลงแข่งนะ
‎เป็นแบบนี้จะได้เรื่องไหม ตั้งสติสิ
‎หนูจะทำเต็มที่ค่ะ
‎ทำเต็มที่ในระดับของเธอน่ะ มันปกติอยู่แล้ว
‎ไม่ต้องทำเต็มที่
‎ทำให้ดี ดีเท่านั้น
‎ค่ะ
‎เฮ้อ
‎ทำไมฉันไม่มีสมาธิเลยนะ
‎เพราะพี่อีจินหรือเปล่า
‎ให้ตายสิ เธอก็ล้อฉันอีกคนเหรอ
‎ปัญหาอยู่ที่อะไรล่ะ ว่ามาสิ เดี๋ยวพี่รับฟังเอง
‎ฉันกลัวจะเสียเขาไป
‎ไม่น่าสารภาพเลย
‎ปกติแล้ว สารภาพรักคือการเดิมพันนะ
‎ไม่เสียทุกอย่างไป ก็ได้ทุกอย่างมา
‎แต่ว่าการได้มา…
‎ท้ายที่สุดก็ต้องเสียไปอยู่ดีไหม
‎ไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดไปนี่
‎เพราะไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดไปนี่แหละ
‎ถ้าเกิดว่าเสียไป ‎ก็คงเจ็บปวดแล้วก็ทรมานมั้ง
‎แต่ยังไงเราก็เคยได้มานะ ‎นั่นแหละที่สำคัญ
‎รู้ตัวไหมว่าบางทีเธอก็เป็นผู้ใหญ่มาก
‎ก็นะ เธอจะไปรู้อะไรเรื่องความรัก
‎เก่งแต่เรื่องเรียนกับฟันดาบ
‎โอ๊ะ ฉันก็มีแผลเป็นตรงนี้นะ
‎- จริงเหรอ อ้าว จริงด้วยแฮะ ‎- อือ
‎แผลนี่ได้มาวันนั้นไง ‎วันที่เธอไปช่วยฉันในห้องน้ำ
‎จริงด้วย
‎- ระหว่างที่เราตบกับพวกนั้นใช่ไหม ‎- อือ
‎นี่
‎ใช้อันนี้เชียร์กันในแบบของเราดีไหม
‎ยังไงเหรอ
‎สู้ๆ
‎ฉันชอบนะ ลองอีกทีกัน
‎หนึ่ง สอง สาม
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎- ขอให้ขายดีนะครับ ‎- ครับ สวัสดีครับ
‎(พิซซ่าเลิศรส)
‎- รับอะไรเพิ่มครับ ‎- เถ้าแก่ ขอเทปกาวหน่อยสิครับ
‎แหม
‎พ่อ
‎ตอนนี้หนูมีเงินเดือนประจำแล้ว ‎พ่ออย่าโหมงานหนักนักเลย
‎นี่
‎ถ้าลูกจะเอาแต่ทำตัว ‎เป็นหัวหน้าครอบครัวต่อหน้าพ่อนะ
‎เข้าไปนอนซะ
‎ถ้าพ่อไม่เข้าใจความรู้สึกหนู ‎งั้นก็ร้องมาหนึ่งเพลง
‎มีเพลงโปรดแม่อยู่นี่นา ‎ท่อนเปิดเพลงของชินซึงฮุนน่ะ
‎"อิคช์ลิเบอดิคช์" เหรอ
‎แจ๋วเลย นานๆ มีโอกาสที ‎ร้องให้ฟังสักท่อนสิคะ
‎- ปรบมือ ‎- อยากได้เดี๋ยวจัดให้
‎ฉันรักเธอ
‎เช่นเดียวกับที่เธอรักฉัน
‎ทั้งในยามเย็น
‎และในยามเช้า
‎ไม่เคยมีวันใดเลย
‎ที่เธอกับฉัน
‎ที่เราทั้งสองไม่แบ่งปัน
‎ความกังวลกัน
‎พ่อ
‎จ๊ะ
‎หนูมีแฟนแล้วนะ
‎แกว่าไงนะ
‎ช่วงนี้เป็นไงบ้าง
‎ช่วงนี้ผม…
‎เป็นหมาไปแล้วครับ
‎กินเหล้าไม่เว้นวัน
‎นั่นไม่แปลว่าเป็นหมาหรอก ‎เป็นนักข่าวต่างหาก นักข่าวตัวจริง
‎มีอะไรหรือเปล่า
‎หรือแค่เจ็บปวดระหว่างเติบโต
‎รุ่นพี่
‎เรื่องย้ายแผนกน่ะ
‎ถ้าย้ายหลังจากทำงานไปสักระยะ ‎ถือว่าโอเคไหมครับ
‎ถ้ามีเหตุผลสมควรก็ไม่แน่
‎อย่างน้อยนายก็ควรอยู่หนึ่งปีขึ้น
‎ทำไม แผนกกีฬาอยู่ลำบากเหรอ
‎ครับ
‎ลำบากเพราะงาน หรือลำบากเพราะคนล่ะ
‎คน
‎ลำบากเพราะคนครับ
‎คนนี่ใคร
‎ใครในแผนกกีฬาทำให้นายลำบาก
‎"อย่าให้ไกลไป อย่าให้ใกล้เกิน"
‎รู้ความหมายไหม แพคอีจิน
‎อย่าตีตัวไกลเกินไป…
‎และอย่าเข้าใกล้เกินไปด้วย
‎นักข่าวกับคนในข่าวงั้นเหรอ
‎ห้ามเลยนะ แพคอีจิน
‎มาทำไมอีก
‎แพคอีจิน
‎พักนี้นายคิดถึงใครที่สุดเหรอ
‎อยากฟังคำตอบแบบไหนล่ะ
‎รู้ไหมว่าฉันคิดถึงใครมากที่สุด
‎ไม่ใช่นายหรอก
‎ฉันต่างหาก
‎ฉันคิดถึงตัวเองมากที่สุด
‎การชอบใครสักคน ‎ทำให้ฉันได้รู้จักตัวเองเฉยเลย
‎ฉันมาทำไมน่ะเหรอ
‎นั่นน่ะสิ มาทำไมกันนะ
‎ฉันคงไม่มีแม้แต่ศักดิ์ศรีมั้ง กระจอกเนอะ
‎ฉันไม่ยักรู้เลยว่าตัวเองเป็นคนแบบนี้
‎นี่ฉันงั้นเหรอ กระจอกชะมัด ‎แถมยังน่าหงุดหงิด
‎นายเข้าใจที่ฉันเป็นแบบนี้ไหม
‎เพราะว่านายเข้าใจ…
‎ก็เลยรักฉันเหรอ
‎ฉันไม่เข้าใจเธอหรอก
‎ฉันก็แค่ยอมรับในตัวเธอ
‎เธอนี่โชคดีจัง นาฮีโด
‎อยากพูดอะไรก็พูดได้หมด
‎นายก็ทำบ้างสิ
‎ฉันไม่เคยห้ามสักหน่อย
‎ขอให้โชคดีกับการแข่งพรุ่งนี้
‎ฉันไปล่ะ
‎ห้ามไป
‎- ฉันเมาแล้ว ขอตัว ‎- ฉันวางเดิมพันไปแล้ว
‎ฉันอาจจะได้ทุกอย่างมา หรือเสียทุกอย่างไป
‎ฉันเตรียมใจแล้วว่าจะเสียทุกอย่างไป
‎ฉันกลัวว่าจะเสียนายไปจริงๆ
‎แต่ฉันเลือกแบบนั้นไปแล้ว
‎สำหรับการเดิมพันนี้
‎เพราะงั้น
‎ถ้าจะผลักไสฉัน ก็ผลักไสมาให้ชัดเจน
‎เตรียมใจด้วยว่านายจะเสียทุกอย่างไป ‎และขีดเส้นกั้นให้ดี
‎ไม่งั้นฉันไม่ไป
‎งั้นฉันไปเอง
‎("ก่อนอาทิตย์อัสดง")
‎สายตรวจชเว ‎ผมแพคอีจิน จากยูบีเอสนะครับ
‎ครับ เอ่อ…
‎ไม่มีอะไรมากครับ
‎มีคนน่าสงสัยป้วนเปี้ยนแถวนี้ ‎มาลาดตระเวนหน่อยได้ไหมครับ
‎เวรเอ๊ย
‎ความรักยากเย็นเป็นบ้า
‎(การแข่งขันกีฬาฟันดาบชิงถ้วยประธานาธิบดี)
‎ทำไมฉันลนเบอร์นี้
‎เธอไม่ได้ลนหรอก ตื่นเต้นต่างหาก
‎นานแล้วที่ไม่ได้ตื่นเต้นไง
‎ก็จริง
‎ฉันว่าฉันทำได้ดีแน่ๆ
‎อัตตัก ตุช ได้แต้ม
‎(คิมดามี นาฮีโด)
‎มานี่ซิ เร็วเข้า
‎อะไรของเธอ พวกเธอทำอะไรลงไป ฮะ
‎- แพ้จนได้ค่ะ ‎- แพ้แล้วค่ะ
‎โอ๊ย ให้ตาย
‎นี่รอบ 32 คนเองนะ ยัยพวกนี้
‎โอ๊ย ขายหน้าชะมัด
‎- ขอโทษค่ะ ‎- ขอโทษค่ะ
‎อันนั้นต้องเข้าไปเช็กที่สถานีอีกทีครับ
‎ครับ ตอนนี้ผมมาทำข่าวฟันดาบ
‎ครับๆ
‎ครับ ครับผม
‎ทำข่าวเสร็จแล้วจะติดต่อไปนะครับ ครับ
‎นาฮีโดกิ๊กก๊อกนี่นา
‎เมื่อกี้ว่าไงนะ
‎แค่บังเอิญได้เหรียญทองมาเหรียญเดียว ‎ก็ได้ออกทีวี ทำเป็นตีบทแตก
‎เอาเข้าจริงฝีมือเธอก็งั้นๆ
‎ฉันพูดอะไรผิดไหมล่ะ
‎โกยูริมคงหัวเสียน่าดู
‎โดนคนฝีมือง่อยๆ แย่งเหรียญทองไป
‎มิหนำซ้ำต้องออกรายการคู่กันอีก
‎เลิกเป็นเห็บเกาะโกยูริมได้แล้ว
‎คนกระจอกอย่างเธอน่ะ
‎เดี๋ยวเหอะ
‎ถูกของเธอ
‎อะไรนะ
‎เธอไม่ได้พูดอะไรผิดเลย
‎ฉันแพ้เธอด้วยซ้ำ เลยไม่มีอะไรจะเถียง
‎อย่ามาทำเท่หน่อยเลย
‎ฉันเปล่าทำเท่นะ
‎เมื่อกี้ตอนแข่ง ‎ฉันรู้สึกว่าเธออ่านท่าฉันออกนะ
‎- ใช่ไหม ‎- ใช่
‎เธอก้าวช้า และฉันอ่านเธอออกหมด
‎พอโดนต้อน เธอก็เก็บอาการลุกลี้ลุกลนไม่อยู่
‎แบบนี้นี่เอง
‎ขอบคุณที่บอกนะ
‎แต่ว่า…
‎ไม่ต้องห่วงโกยูริมหรอก
‎นางชอบฉันน่ะ
‎อีกอย่าง หัดเข้าสังคมหน่อย
‎โตๆ กันแล้ว เนอะ
‎โชคดีกับการแข่งนะ
‎เย่ ได้อันใหม่ด้วย
‎ดูซิ
‎เพราะงั้น…
‎(บันทึกการแข่ง)
‎- นาฮีโด ‎- อ้าว พี่จุนโฮ
‎- สวัสดี ฮีโด ‎- สวัสดีค่ะ
‎พี่ เราไปก่อนนะ
‎ทำไมเมื่อกี้แพ้ล่ะ
‎- ฉันโดนต้อนน่ะสิ ‎- "พี่" เหรอ
‎ฉันไม่ได้ลงแข่งนาน ‎คงสิ้นลายหมดแล้วมั้ง
‎ตอนสุดท้ายเธอน่าจะจบแบบง่ายๆ สิ
‎ทำเกินตัวไปได้
‎อันนั้นฉันก็รู้อยู่
‎รู้ทั้งรู้แต่โดนเล่นงานเนี่ย
‎แล้วชนะไหม พี่น่ะ
‎ฉันชนะอยู่แล้ว
‎- กับฉันเรียกแพคอีจิน กับไอ้หมอนั่นเรียกพี่ ‎- จริงสิ เธออายุ 20 แล้วใช่ไหม
‎เดี๋ยวเราไปกินเหล้ากันไหม
‎- เหล้าเหรอ ‎- เหล้าเหรอ
‎เลิศเลย จัดไป
‎- งั้นแข่งทีมเสร็จแล้วโทรมา ฉันไปก่อนนะ ‎- จ้า
‎พี่ รอด้วยสิ ฉันก็ต้องไปเหมือนกัน
‎เฮอะ
‎พอเจอพี่แล้วสติแตก ‎ถุงมือหรืออะไรก็ไม่อยู่ในสายตาแล้วงั้นสิ
‎แหม "พี่ รอด้วยสิ" ให้ตายเถอะ
‎การดื่มสุรากับพี่มากเกินไป ‎เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
‎บ้าเอ๊ย
‎- มีอะไร ‎- นี่นายเขียนใช่ไหม
‎"การดื่มสุรากับพี่มากเกินไป ‎เป็นอันตรายต่อสุขภาพ"
‎เสียหน้าที่ฉันเรียกคนอื่นว่าพี่หรือไง
‎พูดอะไรของเธอ ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง
‎อ๋อเหรอ งั้นรู้ได้ไงว่าฉันโทรหา
‎- อะไรนะ ‎- เมื่อกี้นายพูดตอนรับสายไง "มีอะไร"
‎ตอนนี้นายมองฉันอยู่ใช่ไหม
‎อยู่ไหน
‎ฉันไม่เห็นเข้าใจสักนิด ‎ว่าเธอพูดเรื่องอะไร จริงๆ นะ
‎งั้นโชคดีกับการแข่งทีม อย่าแพ้อีกล่ะ แค่นี้นะ
‎อะไรเนี่ย
‎นี่คือหึงหรือว่าไง
‎เดี๋ยวนะ หึงทำไมก่อน
‎หงุดหงิดชะมัด
‎ทำไมการกระทำน่ารักเบอร์นี้ล่ะ
‎หงุดหงิดโว้ย
‎โหลๆ
‎บัดนี้เราจะเริ่มการแข่ง ‎รอบชิงชนะเลิศประเภททีมครับ
‎ตั้งจิตให้มั่น แล้วชนะมาให้ได้
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎ทำให้ดี
‎เรามาถึงรอบชิงแล้วนะ
‎และเป็นการแข่งทีมครั้งสุดท้าย ‎ที่เราสี่คนได้อยู่ทีมเดียวกัน
‎นี่เป็นการแข่งทีมครั้งสุดท้าย ‎ในนามม.ปลายแทยังของฮีโดกับฉัน
‎ฉันมีความสุขมากที่ได้ฟันดาบกับพวกเธอ
‎- ฉันก็ด้วย ‎- ฉันก็ด้วยค่ะ
‎ฉันด้วยค่ะ
‎โอเค เรามาเล่นเกมสุดท้าย ‎ให้สนุกและมีความสุขกันนะ เข้าใจไหม
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎สอง สาม
‎- ม.ปลายแทยัง ม.ปลายแทยัง สู้ๆ ‎- ม.ปลายแทยัง ม.ปลายแทยัง สู้ๆ
‎- สู้ๆ ‎- ลุยเลย
‎- สู้ๆ ‎- อัลเล
‎(รอบที่ 1 โกยูริม)
‎อัลเล
‎เยี่ยม
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎อัลเล
‎(รอบที่ 2 พัคฮันซล)
‎- ไม่เป็นไร ‎- เก่งมาก
‎- ทำดีแล้ว ‎- อัลเล
‎(รอบที่ 3 นาฮีโด)
‎อัตตัก ตุช ได้แต้ม
‎ทำดีมาก
‎อัลเล
‎(รอบที่ 4 โกยูริม)
‎เยี่ยม
‎- เก่งมาก ‎- เก่งแล้ว สู้ๆ
‎- รักษาระยะดีๆ จดจ่อกว่านี้อีกหน่อย ‎- อองการ์ด แพร็ต
‎- สู้ค่ะพี่ ‎- ชนะใสๆ สู้ๆ
‎อัลเล
‎- เยี่ยมๆ ‎- ดีมาก
‎- ม.ปลายแทยัง สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎อัลเล
‎(รอบที่ 6 นาฮีโด)
‎- ดีมาก ‎- เยี่ยมเลย
‎ฉันน่าจะจัดไปเลย
‎(รอบที่ 7 พัคฮันซล)
‎เยี่ยม
‎- ทำให้ดีนะ ‎- ไปละนะ
‎แพร็ต อัลเล
‎(รอบที่ 8 โกยูริม)
‎อัตตัก ตุช ได้แต้ม
‎เก่งมาก
‎- เอาล่ะ ลุยต่อเลย ‎- ทำได้ๆ
‎เก่งแล้ว
‎- เท่มาก โกยูริม ‎- เจ๋งมาก
‎เท่มากค่ะ
‎ม.ปลายแทยังไร้เทียมทาน
‎สู้ๆ
‎(ม.ปลายแทยังไร้เทียมทาน)
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎นาฮีโด ลุยเลย
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ ลุยเลย นาฮีโด
‎- นาฮีโด สู้ๆ ‎- ชนะให้ได้ นาฮีโด
‎สู้เขา
‎- สู้เขา ‎- ฉันไม่ได้สู้เพื่อตัวเองในรอบแข่งทีม
‎สู้เขานะ
‎ฉันสู้เพื่อพวกเรา
‎พวกเรา
‎"พวกเรา" ที่ฉันรัก
‎เรามีคุณค่าเท่าไร…
‎ฉันก็แข็งแกร่งได้มากขึ้นเท่านั้น
‎อองการ์ด แพร็ต อัลเล
‎(รอบที่ 9 นาฮีโด)
‎อัลเล
‎- สุดยอด นาฮีโด ‎- เย่ นาฮีโด
‎- นั่นแหละ นาฮีโด ‎- ลุยเลย
‎- เธอทำได้ ‎- เย่
‎(ม.ปลายแทยังไร้เทียมทาน)
‎ลุยเลย
‎อองการ์ด
‎แพร็ต
‎อัลเล
‎ผลลัพธ์ช่างเฉิดฉาย ‎และระหว่างทางก็แสนงดงามครับ
‎นี่คือการแข่งประเภททีมครั้งสุดท้าย
‎ที่นักกีฬาโกยูริมและนักกีฬานาฮีโด ‎ได้ร่วมทีมกันครับ
‎นักกีฬาทั้งสองผู้นำชัยชนะมาสู่ทีม
‎จากนี้จะแยกย้ายกันเข้าสังกัด ‎และชิงชัยกันต่อไป
‎ข่าวยูบีเอส แพคอีจินรายงานครับ
‎เฮ้อ
‎- เฮ้อ ‎- เป็นอะไร
‎เอาผลไม้ไหม หรือขนม หรือขนมปังดี
‎- ให้ซื้อต็อกบกกีมาไหม ‎- ยังไม่ไปอีก
‎คนเขาอุตส่าห์มารับใช้ ‎ทำไมไล่ไม่เลิกเลยเนี่ย
‎ขอแจ้งให้ทราบอีกครั้ง
‎ที่ฉันลาออก ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับนาย
‎ยิ่งนายรู้สึกผิด ‎ก็ยิ่งรบกวนการอ่านหนังสือของฉัน
‎ถ้าไม่อยากเห็นฉันสอบเข้ารอบสาม ‎ก็ไปทีเถอะ
‎เฮ้อ ไปก็ได้ แค่ไปก็จบใช่ไหม
‎มีที่ไปหรือเปล่า
‎เดี๋ยวตอนค่ำฉันมีนัดกับยูริม
‎น่ารักแฮะ
‎พวกนายจับมือกันหรือยังล่ะ
‎จะจับวันนี้แหละ
‎ยังไม่จับมือกันอีกเหรอ ปัญหาอยู่ตรงไหน
‎แค่นึกภาพ หัวใจก็โครมครามแล้ว
‎ฉันจะจับไหวใช่ไหม
‎มีแผนหรือเปล่าล่ะ
‎เอาจริงก็วางแผนไว้แล้ว
‎ก็น่าจะสำเร็จอยู่
‎ฤดูกาลกับอากาศเป็นใจให้ฉัน
‎อากาศหนาวไง ‎ทีนี้มือเราก็จะเย็น ว่างั้นไหม
‎สู้เขา มุนจีอุง
‎จีอุง
‎ยูริม
‎การแข่งวันนี้เป็นไงบ้าง
‎เราได้เหรียญทองประเภททีมแหละ
‎- จริงเหรอ ยินดีด้วยนะ ‎- อือ
‎- แข่งเดี่ยวล่ะ ‎- อ้อ แข่งเดี่ยวพังยับเลย
‎วันนี้หนาวมากเลยใช่ไหม
‎แต่นแต๊น ฉันเลยเตรียมมาให้ ‎เผื่อว่านายจะเย็นมือ
‎อ๋อ
‎ขอบใจนะ ยูริม
‎มีแค่เธอที่นึกถึงฉัน
‎ใช่ไหมล่ะ รีบใส่สิ
‎อือ
‎คุณยายคงหนาวแย่เลย
‎- ยายครับ เย็นมือใช่ไหมครับ ‎- จ๊ะ
‎ใส่นี่สิครับ
‎ฉันก็มีอยู่นะ
‎นี่ไง
‎มีถุงมือที่ดีกว่านี่เอง
‎ขอบใจนะจ๊ะ
‎- ขอให้ขายดีนะครับ ‎- จ้ะ
‎โชคดีนะ
‎ยิ่งรู้จักยิ่งได้รู้ว่านายเป็นคนอบอุ่น มุนจีอุง
‎งั้นเหรอ
‎เย็นมือแย่แล้ว รีบใส่ถุงมือสิ
‎อ้อ ได้สิ
‎- นี่ ‎- ไปกัน
‎- ตรงนี้ ‎- เดี๋ยวนะ
‎โธ่ นายน่าจะเล่นงานตรงนี้สิ
‎นั่นสิ ฉันน่าจะทำตามที่เธอบอก
‎- เล่นเกมอื่นดีไหม ‎- ได้สิ
‎จีอุง ถุงมือนาย
‎อ้อ จริงด้วย
‎ขอบใจนะ
‎ทีนี้พอเธอไปอยู่หอพัก ‎ก็จะออกมาได้แค่สุดสัปดาห์ใช่ไหม
‎อือ
‎อยู่ในนั้นคงอึดอัดแย่เลย
‎ไปกลับบ้านแทนไม่ได้เหรอ
‎เอ่อ ก็มีวิธีไปกลับบ้านได้อยู่นะ
‎- อะไรเหรอ ‎- แต่งงาน
‎หมายถึงที่ฉันทำได้…
‎อ้าว จีอุง นายลืมถุงมือ ‎ไว้ที่ตู้เกมอีกแล้วเหรอ
‎ฮะ
‎เฮ้อ ลืมไว้อีกแล้ว
‎เมื่อกี้ที่ตู้คีบตุ๊กตา
‎เรามาไกลเกินกว่าจะกลับไปแล้ว
‎นายเย็นมือใช่ไหม
‎แบ่งกันใส่คนละข้างเถอะ
‎- ฉันไม่เป็นไรหรอก ‎- หนาวนะ รีบใส่สิ
‎เอ่อ สายเชือก…
‎อ้อ จริงด้วยแฮะ สายดูยาวแท้ๆ
‎ฉันไหล่กว้างเองแหละ
‎ขนมปังปลาตรงนั้นน่าอร่อยจัง นายหิวไหม
‎- กินกันไหม ‎- อือ
‎ในขนมปังปลาไม่มีปลาใช่ไหม
‎- สวัสดีครับ ‎- อ้าว เชิญเลยครับ
‎รับกี่ชิ้นดีล่ะ
‎ทั้งหมดตั้งแต่นี่ถึงนี่เลยครับ
‎อ้อ ได้ครับ
‎ทั้งหมดสิบชิ้น 2,000 วอนครับ
‎- นี่ค่ะ ‎- ครับ
‎นี่ครับ สักครู่นะ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ขอให้ขายดีครับ ‎- ครับ
‎- ร้อนจัง ‎- ร้อนเหรอ
‎ลองดมดู
‎- น่าอร่อยจัง ‎- ใช่ไหมล่ะ
‎อย่างแรกเลย ฉันมีความสุขมาก
‎(เสียง)
‎และอุ่นใจมากที่มีนาฮีโดอยู่ในทีมของเราค่ะ
‎ได้อยู่ทีมเดียวกับนักกีฬาโกยูริม
‎ฉันมีความสุขมากเลยค่ะ
‎ขอบคุณนักกีฬาโกยูริมด้วยค่ะ
‎ผลลัพธ์ช่างเฉิดฉาย ‎และระหว่างทางก็แสนงดงามครับ
‎นี่คือการแข่งประเภททีมครั้งสุดท้าย
‎ที่นักกีฬาโกยูริมและนักกีฬานาฮีโด ‎ได้ร่วมทีมกันครับ
‎นักกีฬาทั้งสองผู้นำชัยชนะมาสู่ทีม
‎จากนี้จะแยกย้ายกันเข้าสังกัด ‎และชิงชัยกันต่อไป
‎ข่าวยูบีเอส แพคอีจินรายงานครับ
‎(หัวหน้าแผนกกีฬา คิมฮักกยู)
‎"ผลลัพธ์ช่างเฉิดฉาย ‎และระหว่างทางก็แสนงดงาม"
‎นี่มันข่าวหรือบทกลอน
‎ผมอยากรายงานในแบบที่แตกต่างครับ
‎แตกต่างเหรอ ก็ดีหรอก
‎แต่ผู้ชมเขาไม่รู้สึกร่วมไง
‎คนทั้งประเทศไม่ได้ชมการแข่งนี้สักหน่อย ‎แข่งนานาชาติก็ไม่ใช่
‎มีแค่นายนี่แหละที่ดูการแข่งนอกกระแสนี้
‎นายสมัครเข้าแผนกกีฬา ‎เพื่อจะโปรโมตกีฬาฟันดาบหรือไง
‎หรือรับเงินใต้โต๊ะมาจากสมาคม
‎ไม่ใช่ครับ
‎มีความชื่นชอบมันก็ดีหรอก
‎แต่แพคอีจิน
‎นายคือนักข่าวนะ อย่าลืม
‎หัวหน้าครับ
‎ผมขอย้ายไปกีฬาประเภทอื่นได้ไหมครับ
‎ประเภทอื่นงั้นเหรอ
‎"อย่าให้ไกลไป อย่าให้ใกล้เกิน" ‎ผมล้มเหลวเรื่องนั้นในฐานะนักข่าวครับ
‎- ผมขอโทษครับ ไม่ว่ากีฬาอะไร… ‎- ล้มเหลวก็แก้มือซะ
‎อย่าโยนภาระให้คนอื่นเขา
‎หวังว่าจะเป็นความล้มเหลวส่วนตัว ‎ที่พอให้นายแก้มือได้นะ
‎อีจิน
‎"ผลลัพธ์ช่างเฉิดฉาย
‎และระหว่างทางก็แสนงดงาม"
‎ขอบคุณนะ
‎ที่ถ่ายทอดการแข่งครั้งสุดท้ายของเรา ‎ออกมาอย่างสวยงาม
‎ฉัน…
‎โดนหัวหน้าเรียกไปด่าเพราะประโยคนั้น
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะนักข่าวไม่ควรพูด ‎แฝงความรู้สึกแบบนั้น
‎ฉันไม่นึกเสียใจเลย…
‎ที่ได้เจอเธอ ที่ได้รักเธอ
‎การที่ฉันหวั่นไหวเพราะเธอ…
‎ที่ฉันอยากหวั่นไหว…
‎นั่นแหละความล้มเหลวของฉัน
‎ความล้มเหลวที่ไม่มีทางเป็นแค่เรื่องส่วนตัว
‎ฮีโด
‎เราห่างกันเถอะ
‎เราทั้งคู่ทำได้หมดทุกอย่าง
‎เพราะงั้นมาลองทำแบบนี้กันบ้างนะ
‎ถ้าฉันไม่จูบนาย…
‎เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้นใช่ไหม
‎ฉันไม่รักนายรูปแบบนี้ก็ได้
‎ถ้านายห้าม ฉันจะยอมก็ได้
‎ฉันแค่…
‎วันนี้ฉันแค่อยากตากหิมะกับนาย
‎เพราะฉันว่าฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน
‎ฉันไปนะ
‎ฉันร้องไห้อยู่นะ แพคอีจิน
‎จะเป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น
‎เป็นรุ้ง เป็นรักรูปแบบนี้ ‎หรือรักรูปแบบไหนก็ได้
‎ฉันสูญเสียไปไม่ได้
‎ฉันทำใจสูญเสียไม่ลง
‎เพราะงั้น
‎ห้ามตีตัวออกหากแม้แต่ก้าวเดียว
‎จะบ้าตาย
‎ก็ได้
‎ลองรักกันรูปแบบนี้ดูนะ นาฮีโด
‎อะไรที่ทำกับเธอได้…
‎ฉันจะทำทุกอย่าง
‎เพราะงั้นเตรียมใจไว้เลย
‎เดี๋ยวนะ
‎ภาพนั้นคืออะไรก่อน
‎ม้าเบอร์หนึ่ง
‎- รัว ‎- รัว
‎ถ้าทำฮีโดของฉันมีน้ำตาละก็ ศพไม่สวยแน่
‎ฉันเรียนรู้จากเธอไง
‎ว่าเราจะได้รับอะไรสักอย่าง ‎จากการคัดค้านและต่อสู้
‎เธอเจ๋งมาก โกยูริม
‎แพคอีจิน
‎ผมกลายเป็นนักข่าว ‎โดยไม่เกรงกลัวอะไรเลย
‎ฉันต้องเตือนนายอย่างหนึ่ง ‎ในฐานะแฟนแล้วล่ะ
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์