SEBUAH SIRI NETFLIX
Ia bukan satu kesilapan.
Saya pun nak berubah.
Lebam awak dah hampir hilang.
Dah tak sakit?
Dah lewat. Jom saya hantar.
EPISOD 13
Masuklah. Sejuk.
Cinta ini tak boleh diterimakah?
Awak kata awak mencintai saya…
tapi awak tak boleh terima cinta ini, ya?
Sebenarnya…
Saya lebih risau sama ada lebam awak akan sembuh atau tak…
dan perkara-perkara sebegitu.
Baiklah. Saya faham maksud awak.
Jumpa lagi.
Apa semua ini?
Sampai hati awak buat begitu, Back Yi-jin?
Apa niat awak selama ini?
Kenapa dunia ini tak musnah?
Musnahlah!
Musnah sajalah!
Jangan menangis, mak. Maksud saya…
Jangan menangis, Hee-do.
Si tak guna itu.
Awak buat dia menangis. Jadi kenapa awak yang terduduk?
Bukankah awak mencintainya?
Semua akan okey.
Awak ingat dia akan okey?
Semua akan berlalu, Back Yi-jin.
"Back Yi-jin"?
Awak risaukan diri awak selepas buat Hee-do menangis?
Teruk betul.
Awak nak pergi begitu saja?
Baik, pergilah.
Betul cakap mak.
Dunia memang patut musnah!
Malangnya, dunia tidak musnah.
Apa? Berapa caj lewat saya?
Jumlahnya…
20 juta won.
Apa? Ada yang tak kena ini.
Ini pasti kerana pepijat alaf.
Sejumlah 400,000 orang yang bekerja lebih masa untuk berdepan pepijat alaf
sambut tahun baru di pejabat.
Bom nuklear yang buat kami takut tidak berganjak langsung.
Dunia sekadar mengingati saat itu
sebagai salah satu peristiwa kelakar dalam menyambut alaf baharu.
Caj lewat 20 juta won?
Perkara begitu, saya boleh ketawakan.
Tetapi saya tak boleh ketawakan perkara yang menimpa saya.
Ciuman pada malam itu.
PANGGILAN MASUK
- Helo? - Awak buat apa, Hee-do?
- Kenapa? - Jom buat parti.
Untuk apa?
Tunggu saya.
Leganya.
- Mak. - Ya?
Mak takkan balik sebelum jam 1 pagi, bukan?
Ya. Kenapa awak tanya sedangkan awak dah tahu?
Saya akan berjaga dan tunggu mak.
Nanti kita makan sama-sama.
- Okey. - Beg mak.
- Beri kepada mak. Baliklah. - Okey.
Baik-baik jalan!
Mak boleh!
Okey.
Jom bergerak.
Kenapa ini?
Oh, ya. Brek tangan.
Apa yang Ji-woong rancang sampai dia nak jumpa orang yang ada ujian?
Dia kata nak buat parti.
Apa? Dia tak beritahu saya pun.
Parti minum-minum?
Na Hee-do. Ada terjadi sesuatukah? Awak nampak kecewa.
Awak dapat 80 markah tak?
- Mestilah! - Betulkah?
Wah, hebatnya.
Apa yang awak tak boleh buat?
Awak hebat lawan pedang. Kenapa awak bijak juga?
Kadang-kadang, saya rindu
zaman awak jahat dengan saya.
Kenapa awak ungkit cerita lama?
Hei.
Hei, naiklah!
Ji-woong, awak dah lulus ujian memandu?
Akhirnya awak berjaya.
Tiada apa yang mustahil untuk saya.
Ini kereta mak awak. Awak dah dapat kebenaran dia?
- Bagaimana kalau dia dapat tahu? - Kata ada parti. Kenapa bawa kereta?
Parti memandu.
Pernah dibawa jalan-jalan naik kereta?
Naiklah. Hari ini harinya.
Seronoknya!
- Jom naik. - Selamatkah?
Ini kereta automatik?
Tidak. Bukan memandu namanya kalau bawa kereta automatik.
Hebatnya. Ayah saya pun cakap begitu.
Bukankah awak terlalu perlahan?
Keselamatan kamu paling penting bagi saya.
Berani dia hon awak.
- Saya tak kisah, Yu-rim. - Saya kisah.
Aduhai. Itu dia.
Itu cara dia cakap dengan saya dulu.
Bagaimana?
"Kalau saya tak kenal awak dalam komuniti lawan pedang yang kecil ini,
maknanya awak teruk."
- Saya dah minta maaf sambil menangis. - Betulkah?
Pasti kelakar. Kalaulah saya ada di sana masa itu.
"Hee-do. Saya dah minta maaf sambil menangis."
Saya tak cakap seperti itu.
Saya terkelu.
- "Saya terkelu." - Hei.
- "Hei." - Kamu semua.
- Saya tak… - Kamu semua.
Saya bukan nak rosakkan suasana, tapi saya nak buat pengakuan.
Boleh saya patah balik?
Saya sangat takut.
Habislah.
- Apa patut saya buat? - Kenapa? Apa yang tak kena?
Itu tempat letak kereta mak saya,
tapi dah diambil orang lain.
Apa?
Mak awak akan tahu awak guna kereta dia kalau begini.
Betul.
Tak boleh minta alihkan? Carilah nombor telefon.
Tiada.
Bila mak awak balik?
Sekitar jam 1 pagi.
Ada banyak masa lagi. Kita tunggu sama-sama sampai ia dialihkan.
Sama-sama?
Baiklah. Saya faham kerana awak teman wanitanya.
Apa pendapat awak sebagai kawannya, Hee-do?
Buat apa tanya? Saya sependapat dengan awak. Jom.
Hee-do.
Hee-do!
Awak tak ingat?
Siapa yang selamatkan awak masa awak terkunci di tempat lepak kita?
Tak guna!
- K… - Giliran awak.
Kereta.
- Ambulans. - Sandwic.
Ciuman.
N… Nat.
- Tepuk. - Klac.
C…
- Ciuman. - Awak nak berciumkah?
Bukan. Tak banyak perkataan huruf C…
Mestilah dia nak sebab dia tak pernah buat.
Saya pernahlah.
Awak pernah?
Dengan siapa? Yi-jin?
Tidak!
- Lupakan sajalah. - Saya kata tidak.
Hubungan kami bukan begitu.
Mungkin bagi saya…
tapi bukan bagi dia.
Hei, kereta itu dah keluar!
Syukurlah.
- Yu-rim, pakai tali pinggang. - Ya.
Awak pandai letak kereta?
Mestilah.
Mata ditolak.
Hei!
Mata ditolak.
Moon Ji-woong. Anda gagal ujian ini.
Jadi…
orang macam awak boleh dapat lesen?
Apa dah jadi dengan negara kita?
Apa patut kita buat sekarang?
Kita tak boleh buat apa-apa.
Ji-woong kena bertanggungjawab.
Sekarang bagaimana? Mak awak akan tahu apa awak dah buat.
Yi-jin. Dia pandai memandu. Telefon dia, Hee-do.
Apa?
Kenapa nak telefon dia sebab ini?
Dia pasti sibuk.
Betullah. Dia bercium dengan Yi-jin.
Tidak!
Tak guna.
Baiklah, saya akan telefon dia. Puas hati?
Saya akan telefon…
Helo? Back Yi-jin bercakap.
Helo? Back Yi-jin.
Ini saya, Hee-do.
Hei. Kenapa awak telefon?
Sebenarnya…
Saya telefon sebab Ji-woong tak pandai letak kereta.
Boleh awak tolong kami?
Maaf. Saya perlu ke udara tak lama lagi.
Okey.
Baiklah.
Bukankah saya dah kata?
Dia tak dapat datang sebab sibuk.
Jadi bukan Yi-jin orangnya.
Apa patut kita buat sekarang?
- Latihan individu lebih penting. - Maksud saya…
Hei, semua.
Kamu baru balik daripada latihan?
Ya. Apa awak buat di sini?
Apa lagi?
Kamu pun nampak. Saya dalam masalah.
Jom angkat.
- Angkat apa? - Kereta.
Kita angkat dan alihkannya. Ada ramai orang.
Awak nak angkat dan letak kereta ini?
- Ya. - Pernah nampak orang buat begitu?
Tidak. Pasti ada sebab orang tak buat.
Hei. Kita cubalah dulu kalau ya pun.
Kamu ada idea lain?
Okey, jom cuba. Kita atlet.
Hei, ahli-ahli kugiran.
Mari sini.
Ahli-ahli kugiran.
Berkumpul!
Okey. Semua dah bersedia?
Kita boleh, Putera Rimba.
Satu! Dua! Tiga!
Kita boleh! Bagus!
- Bagus! Kita berjaya! Turunkan! - Kita berjaya!
- Hebat!
- Kita berjaya! - Kita berjaya!
- Hebatnya! - Ya!
Ada tiga universiti yang akan beri Hee-do biasiswa penuh.
Awak tahu universiti ini.
Olahraga ialah keutamaannya, jadi bagus untuk masa depan dia.
Yang ini berprestij.
Yang ini pula ada program akademik dan kemudahan yang bagus.
Kalau begitu, saya pilih yang berprestij.
Saya dah agak.
SHIN JAE-KYUNG
Maaf minta awak ke sini. Saya terlalu sibuk nak ke sana.
Saya dah biasa.
Awak cuma buat perkara yang buat awak minta maaf.
Saya yang bodoh sebab datang dan pergi setiap kali awak panggil.
Pergi dulu.
Hei. En. Back.
Saya dapat jumpa awak kerana datang ke sini.
Puan sihat? Kenapa puan ke sini?
Ada urusan permohonan universiti dengan ibu atlet.
- Begitu. - Nanti.
Anggap saja awak tak dengar apa-apa tadi.
Saya tahu yang Pn. Shin Jae-kyung ialah mak Hee-do.
- Awak tahu? - Ya.
Nampaknya awak sangat rapat dengan Hee-do.
Dia suruh saya rahsiakannya.
Jadi Hee-do…
dah pilih universiti?
Penggantungannya dah tamat.
Dia akan sertai kejohanan akan datang?
Kamu bergaduhkah?
Kenapa awak tanya saya?
Tidak, bukan begitu.
Awak ada masa lapang?
Saya nak beri maklumat.
Maklumat eksklusif. Jomlah.
Maklumat apa yang puan nak beritahu saya?
Saya akan kembali jadi jurulatih pasukan kebangsaan pada bulan Mac.
Jadi?
Apa? Jadi…
Saya, pemain pedang legenda, Yang Chan-mi,
akan jadi jurulatih semula selepas sembilan tahun.
Oh, begitu.
Tahniah.
Ini tak cukup hebat untuk dilaporkan?
Masa dah banyak berlalu.
Tidak, bukan begitu. Awak masih seorang legenda.
Tiada sesiapa yang sehebat awak di Korea.
Berapa umur awak masa saya memenangi pingat emas?
Berapa umur awak sekarang?
Saya 24 tahun.
- Apa? 24 tahun? - Ya.
Saya sangka awak cuma nampak muda, tapi awak memang muda.
Bagaimana awak boleh jadi wartawan? Awak tak jalani latihan ketenteraan?
Sebenarnya…
Latihan saya ditamatkan awal disebabkan krisis IMF.
Aduhai. Awak pun ada kehidupan yang sukar.
Apa yang terjadi antara kamu?
Antara puan dan Pn. Shin Jae-kyung.
Kenapa awak tanya?
Kami nampak lebih daripada jurulatih dan ibu atlet?
Sebenarnya, perjumpaan tadi agak tak formal bagi jurulatih dan ibu atlet,
tapi kamu tak nampak cukup akrab untuk dianggap sebagai kawan.
Pandai awak menilai.
Kisah kami agak tragik.
Saya takkan menang pingat emas tanpa sokongan anda semua.
Terima kasih, semua.
- Terima kasih. - Bagus.
- Syabas. - Terima kasih.
Jom makan tteokbokki memandangkan kita di Korea.
Ya. Tteokbokki macam sedap.
Apa patut saya buat? Saya lambat. Persidangan dah tamat.
Apa patut saya buat sekarang?
Saya pasti kena marah nanti.
Apa patut saya buat?
Awak wartawan dari UBS?
Kenapa awak menangis? Awak cuma perlu temu bual saya.
Bintang lawan pedang dan wartawan baharu.
Itu kali pertama kami bertemu.
- Kami sebaya dan segenerasi. - Minum!
Walau pekerjaan kami berbeza, pendapat kami sama.
Wah, sedapnya.
Sudah tentulah kami jadi rapat.
Shin Jae-kyung bercakap.
Jae-kyung, tarikh kepulangan kami diubah.
Saya beritahu awak seorang saja.
KETIBAAN
Aduhai, Cik Shin!
Macam mana awak tahu kami tukar tarikh kepulangan kami?
Awak memang serba tahu.
Nampaknya awak saja yang akan dapat buat liputan hari ini.
Kami jadi kawan baik
dan saya nak tolong dia sebab saya suka dia.
FESTIVAL SUKAN KEBANGSAAN KE-65
Apa perasaan awak selepas tamat perlawanan persaraan awak?
Ia pengalaman yang hebat.
Ia sukar, tapi semuanya berbaloi.
Saya rasa lega sekarang.
Saya dah tak perlu berlatih lagi!
Dia ada di setiap saat kebanggaan saya.
Dialah kawan dan wartawan yang paling mengenali saya.
Tapi atlet dan wartawan tak patut jadi rapat.
Maaf. Awak Shin Jae-kyung, wartawan berita tempatan, bukan?
Ya. Boleh saya bantu?
Saya nak beri maklumat
tentang Yang Chan-mi.
Chan-mi.
Berita tentang awak akan disiarkan esok.
Tapi…
saya takkan minta maaf.
Jurulatih pasukan kebangsaan, Yang Chan-mi,
disyaki telah menerima rasuah daripada bapa seorang atlet lawan pedang
yang mahu anaknya dipilih sebagai atlet negara.
Laporan eksklusif oleh Shin Jae-kyung.
Inilah kereta yang dibeli
oleh Jurulatih Yang Chan-mi daripada bapa atlet Kim.
Shin Jae-kyung yang paling banyak buat laporan eksklusif tentang saya.
Selepas itu, kami tak boleh berkawan lagi.
Itulah yang berlaku kepada atlet dan wartawan.
Ya, saya pun bersalah juga.
Saya kata, "Cantiknya kereta."
Kemudian dia tawarkan harga murah sebab dia memang nak jual.
Saya kenal ibu bapanya sebab dah lama latih dia.
Ingatkan itu diskaun kawan.
Tapi dia terus laporkan saya sebab anak dia tak jadi wakil negara.
Saya cuma tahu itu rasuah apabila menonton berita.
Saya terlalu lurus.
Saya tak faham jawatan yang saya sandang dan rapat dengan wartawan.
Saya juga rapat dengan ibu bapa atlet dan minum bersama.
Apa awak akan buat jika itu terjadi kepada awak?
Bagaimana jika itu terjadi kepada Hee-do?
Kalau kamu tak nak saling menyakiti, pindah ke unit lain.
Awak ingat itu takkan terjadi?
Ia akan terjadi.
Bagaimana jika itu terjadi kepada Hee-do?
Kenapa awak di luar? Sejuk.
Jangan beritahu saya yang cinta ini salah.
Masa awak kata awak mencintai saya,
awak kata ia tiada kaitan dengan perasaan saya terhadap awak.
Saya pun sama.
Tapi inilah cinta saya.
Jangan halang saya.
Itu sebabnya awak ke sini?
Saya datang sebab rindukan awak.
Sejam saya tunggu.
Sejuklah. Belikan saya hoppang.
Nah.
Ini terlalu banyak.
Awak patut beri saya separuh.
Barulah kita boleh rasa inti sayur dan kacang merah.
Kenapa awak tak faham-faham?
Maaf.
Tapi patutkah saya dimarahi kerana itu?
Saya tak suka sayur.
Saya suka kacang merah.
Beri kepada saya.
Pegang ini.
Kasihan awak tunggu sejam.
Muncul pun lelaki yang risaukan jari kaki saya.
Awak sindir saya?
Saya cuma risau.
Saya takut saya dah tak penting bagi awak.
- Hee-do. - Saya cakap saja.
Saya rasa saya perlu cakap sesuatu.
Awak tak perlu cakap apa-apa.
Duduk saja di sini.
Saya bukannya nak cium awak!
Saya nak buang benang itu!
Saya…
Hei, Hee-do. Saya…
Saya nak balik!
Hee-do!
Ini baki awak.
Ini sangat memalukan.
Sanggup dia mengelak begitu?
Serangga pun dia tak elak begitu.
Saya dah tak tahan dengan Yi-jin. Saya benci dia. Saya meluat dengan dia!
SAYA…
Saya suka dia.
Tak guna. Saya suka dia!
SAYA SUKA DIA!
Aduhai, apa patut saya buat?
Na Hee-do.
Saya dan awak…
tak boleh buat begitu.
Saya pasti akan kecewakan awak suatu hari nanti.
Tapi saya…
mula rasa goyah.
Saya nak rasa goyah.
PANGGILAN SEDANG BERLANGSUNG
Yi-jin.
Helo?
Betullah dia cium Yi-jin.
Ini menyeronokkan.
Gila betul.
Alamak! Kenapa Ji-woong jawab panggilan?
Apa yang terjadi?
Kejap. Bukankah saya patut rasa lega?
Atau tidak?
Tak guna! Ji-woong…
Tak guna punya arak!
Saya takkan minum lagi, jadi tolonglah.
Aduhai.
Yi-jin.
Kenapa awak…
Maksud saya…
Tentang malam tadi…
- Tentang panggilan itu… - Awak salah nombor.
Jadi saya dah beritahu Hee-do.
Apa?
Awak dah gila?
Nampaknya saya tak patut beritahu dia.
Jangan risau, saya tak cakap.
Awak permainkan saya?
Sebab awak buat saya rasa goyah juga.
Saya nak rasa goyah.
Tak guna punya…
Mak cik! Saya bawa bekas makanan!
Tak guna.
Apa yang kamu buat tadi?
Kamu letak gam pada kaki kamu?
Kamu berdua melekat di piste!
Maafkan saya.
Na Hee-do. Apa yang awak fikir sampai awak tak boleh fokus?
Pertandingan minggu depan!
Ini tak boleh jadi. Bila nak fokus?
Saya akan lebih berusaha.
Awak memang perlu berusaha.
Tapi bukan setakat berusaha!
Kena buat betul-betul. Faham?
Ya, puan.
Aduhai.
Kenapa saya tak boleh fokus?
Sebab Yi-jin, ya?
Aduhai. Awak pun nak usik saya?
Apa masalahnya? Cakaplah. Saya sudi mendengar.
Saya takut kehilangannya.
Saya tak patut luahkan perasaan.
Meluahkan perasaan macam berjudi.
Sama ada menang atau kalah semuanya.
Kalau menang pun…
kita akan kehilangannya akhir nanti.
Tiada yang kekal selamanya.
Ya. Tiada yang kekal selamanya.
Pasti sakit jika kehilangannya nanti.
Tapi awak pernah memilikinya dan itu yang penting.
Kadang-kadang awak sangat matang.
Apa yang awak tahu tentang cinta?
Awak cuma tahu belajar dan lawan pedang.
Hei. Saya pun ada parut di sini.
- Betulkah? Yalah. - Ya.
Saya dapat parut ini masa awak selamatkan saya di tandas.
Betul.
- Masa kita bergaduh dengan mereka, bukan? - Ya.
Hei.
Nak guna ini untuk sorakan kita?
Bagaimana?
Kita boleh!
Saya suka. Jom buat lagi.
Satu, dua, tiga.
- Kita boleh! - Kita boleh!
- Terima kasih. - Selamat jalan.
PIZA LAZAT
- Awak perlukan apa-apa? - Ada pita pelekat?
Aduhai.
Ayah.
Saya dah ada gaji tetap sekarang, jadi ayah tak perlu bekerja keras lagi.
Hei.
Kalau awak nak berlagak macam ketua keluarga depan ayah,
pergi tidurlah.
Menyanyilah untuk saya kalau ayah tak faham perasaan saya.
Lagu kegemaran mak di permulaan lagu Shin Seung-hun.
"Ich Liebe Dich"?
Betul juga. Nyanyilah. Dah lama awak tak nyanyikan lagu itu.
- Ya! - Kalau itu yang kamu nak.
Aku mencintaimu
Seperti kau mencintaiku
Di malam hari
Serta di siang hari
Tak pernah sehari pun
Aku dan kau
Aku dan kau tak berkongsi
Kedukaan kita
Ayah.
Ya?
Saya ada teman lelaki.
Apa?
Awak apa khabar?
Sebenarnya…
Saya macam gelandangan.
Saya minum arak setiap malam.
Itu bukan gelandangan. Itulah namanya wartawan sebenar.
Ada terjadi sesuatukah?
Atau cuma sakit-sakit sendi?
Jung-hyuk.
Berapa lama…
saya perlu bertahan sebelum boleh pindah unit?
Awak perlukan sebab munasabah untuk pindah.
Kalau tak, kena bertahan sekurang-kurangnya setahun.
Kenapa? Susah sangatkah di Unit Sukan?
Ya.
Kerja atau orangnya?
Orang.
Orangnya yang sukar.
Siapa?
Siapa yang menyusahkan awak?
"Jangan terlalu jauh, tapi jangan terlalu dekat."
Apa maksudnya?
Jaga jarak…
tapi jangan keterlaluan.
Wartawan dan subjek?
Jangan harap, Yi-jin.
Kenapa awak ke sini lagi?
Yi-jin.
Siapa yang awak paling fikirkan baru-baru ini?
Apa jawapan yang awak nak dengar?
Awak nak tahu siapa yang saya paling fikirkan?
Bukan awak.
Saya.
Saya paling fikirkan diri saya.
Saya dapat mengenali diri saya selepas saya menyukai seseorang.
Kenapa saya ke sini?
Ya? Kenapa saya ke sini?
Saya tak tahu malu. Menyedihkan, bukan?
Saya tak sangka perangai saya begini.
Saya rasa malu dan marah kerana saya jadi begini.
Awak faham kenapa saya jadi begini?
Sebab awak fahamkah…
awak mencintai saya?
Saya tak memahami awak.
Saya sekadar terima awak.
Untung jadi awak, Hee-do.
Awak boleh cakap apa saja.
Awak pun sama.
Saya tak pernah halang awak.
Semoga berjaya esok.
Saya pergi dulu.
Jangan pergi.
- Saya mabuk. Saya masuk dulu. - Saya buat pertaruhan.
Sama ada kehilangan atau miliki awak.
Saya dah bersedia untuk kehilangan awak.
Saya takut saya akan kehilangan awak,
tapi saya dah pertaruhkannya
walaupun saya takut.
Jadi…
kalau tak nak terima, tolak betul-betul.
Bersedia untuk kehilangan semuanya dan tetapkan batasan awak.
Kalau tak, saya takkan pergi.
Kalau begitu, biar saya pergi.
SEBELUM MATAHARI TERBENAM
Helo, Pegawai Choi. Saya Back Yi-jin dari UBS.
Ya, sebenarnya…
Begini…
Ada seseorang yang mencurigakan. Boleh tolong ronda kawasan ini?
Tak guna.
Kenapa cinta sangat sukar?
PIALA PRESIDEN LAWAN PEDANG KEBANGSAAN
Kenapa saya gementar?
Awak bukan gementar, tapi teruja.
Dah lama kita tak rasa begini.
Betul.
Saya rasa saya boleh berjaya.
Attaque. Touche. Point.
KIM DA-MI, NA HEE-DO
Mari sini. Cepat!
Kenapa dengan kamu? Apa kamu buat tadi?
- Saya kalah. - Saya pun.
Tak guna.
Itu baru pusingan 32!
Ini sangat memalukan.
- Maaf. - Maaf.
Saya akan periksa sebaik saja balik ke studio.
Ya, saya sedang buat liputan lawan pedang.
Ya.
Baiklah.
Saya akan telefon selepas liputan tamat.
Na Hee-do tak hebat mana pun.
Apa awak cakap?
Awak masuk TV dan berlagak sebab awak bertuah menang pingat emas,
tapi awak tak hebat mana pun.
Salahkah saya cakap?
Yu-rim pasti sangat marah.
Pingat emasnya dicuri orang tak berbakat
dan masuk TV bersamanya.
Sudahlah ambil kesempatan atas Yu-rim.
Awak bukan sesiapa.
Kenapa dia…
Betul.
Apa?
Apa awak cakap betul.
Saya tak boleh nafikannya sebab kalah dengan awak.
Jangan berlagak baik.
Saya bukan berlagak baik.
Masa perlawanan kita, saya rasa awak dapat baca gerakan saya.
- Betul tak? - Ya.
Kaki awak perlahan dan awak mudah dibaca.
Nampak sangat awak gelabah.
Begitu.
Terima kasih beritahu saya.
Tapi…
awak tak perlu risaukan Yu-rim.
Dia suka saya.
Awak patut belajar bersosial.
Kita dah dewasa, okey?
Semoga berjaya.
Ya! Ini pelekat baharu!
Mari lihat.
Jadi apa yang berlaku adalah…
REKOD PERLAWANAN
- Na Hee-do! - Hai, Jun-ho!
- Hai, Hee-do. - Helo.
Kami pergi dulu.
Kenapa awak kalah tadi?
- Dia hebat. - Siapa itu?
Saya hilang sentuhan saya kerana dah lama tak bertanding.
Awak patut buat serangan yang mudah tadi.
Awak terlalu mencuba.
Saya tahulah.
Saya tahu, tapi saya kalah juga.
Jadi? Awak menang?
Mestilah saya menang.
Bukan main mesra cara dia cakap.
Betul. Awak dah 20 tahun, bukan?
Jom minum nanti.
- Minum? - Minum?
Macam seronok! Okey!
- Nanti saya telefon. Pergi dulu. - Okey.
Jun-ho! Tunggu saya. Saya pun nak pergi.
Aduhai.
Dia terlupa sarung tangan sebab sibuk sangat dengan lelaki itu.
"Tunggu saya." Menyampahnya.
Minum arak berlebihan dengan lelaki tak elok untuk kesihatan.
Aduhai.
- Apa? - Ini nota awak, bukan?
"Minum arak berlebihan dengan lelaki tak elok untuk kesihatan."
Awak tak suka saya berbual dengan lelaki lain?
Apa maksud awak? Saya tak tahu apa-apa.
Yakah? Kalau begitu, macam mana awak tahu saya yang telefon awak?
- Apa? - Tadi awak terus kata, "Apa?"
Awak sedang memerhatikan saya, ya?
Awak ada di mana?
Saya tak faham apa maksud awak.
Semoga berjaya dalam perlawanan pasukan. Letak dulu.
Apa…
Dia cemburukah?
Kenapa dia nak cemburu?
Menyakitkan hatilah.
Tapi kenapa dia comel sangat?
Sakitnya hati!
Cubaan. Perlawanan pusingan akhir kategori berpasukan akan bermula sekarang.
Kekal fokus. Kamu mesti menang, okey?
- Okey! - Okey!
Ayuh.
Ini peringkat akhir.
Ini kali terakhir kita berempat bertanding sebagai satu pasukan.
Ini perlawanan pasukan terakhir saya dan Hee-do di Tae Yang.
Saya gembira bertanding bersama kamu.
- Saya pun. - Saya pun.
Saya pun.
Okey. Jadikan perlawanan akhir ini seronok dan menggembirakan. Okey?
- Okey! - Okey!
Dua, tiga.
- Sekolah Tinggi Tae Yang boleh! - Sekolah Tinggi Tae Yang boleh!
- Kita boleh! - Kita boleh!
- Ayuh! - Allez.
PUSINGAN 1, KO YU-RIM
Allez.
Bagus!
- Awak boleh! - Awak boleh!
Allez.
PUSINGAN 2, PARK HAN-SOL
- Tak apa. - Awak dah buat dengan baik!
- Bagus. - Allez.
PUSINGAN 3, NA HEE-DO
Attaque. Touche. Point.
Bagus.
Allez.
PUSINGAN 4, KO YU-RIM
Bagus!
- Bagus! - Tak apa. Awak boleh!
- Lihat betul-betul dan fokus! - En garde. Prêtes?
- Awak boleh! - Awak boleh!
Allez.
- Bagus! - Syabas!
- Ayuh! - Awak boleh!
Allez.
PUSINGAN 6, NA HEE-DO
- Tak apa. - Bagus!
Saya patut serang kanan.
PUSINGAN 7, PARK HAN-SOL
Bagus!
- Syabas. - Giliran saya.
Prêtes? Allez.
PUSINGAN 8, KO YU-RIM
Attaque. Touche. Point.
Awak hebat!
- Okey. Kekalkan prestasi! - Awak boleh!
Tak apa!
- Awak mengagumkan, Yu-rim! - Awak hebat!
Awak menakjubkan!
Tae Yang tiada tandingan!
Kamu boleh!
TAE YANG TIADA TANDINGAN
- Kamu boleh! - Kami boleh!
Awak boleh, Hee-do!
- Awak boleh! - Ayuh menang, Hee-do!
- Ayuh, Hee-do! - Ayuh menang, Hee-do!
Ayuh!
- Awak boleh! - Saya bukan berjuang demi saya.
Awak boleh!
Saya berjuang demi kami.
Kami.
"Kami", orang yang saya kasihi.
Dengan semua usaha gigih kami…
saya boleh jadi lebih kuat.
En garde. Prêtes? Allez.
PUSINGAN 9, NA HEE-DO
Allez.
- Bagus, Hee-do! - Ya, Hee-do!
- Ayuh!
- Awak boleh! - Ya!
TAE YANG TIADA TANDINGAN
Ayuh menang!
En garde.
Prêtes?
Allez.
Keputusannya hebat dan prosesnya indah.
Ini perlawanan pasukan terakhir
Ko Yu-rim dan Na Hee-do sebagai rakan sepasukan.
Kedua-dua atlet yang membawa kemenangan ini
akan menyertai pasukan berbeza dan bersaing antara satu sama lain.
Back Yi-jin, melaporkan untuk UBS.
Aduhai.
- Aduhai. - Kenapa?
Awak nak buah? Biskut? Roti?
- Nak tteokbokki? - Pergi dari sini.
Kenapa asyik suruh saya pergi sedangkan saya nak berkhidmat untuk awak?
Saya ulang sekali lagi.
Saya berhenti sekolah bukan sebab awak
dan awak ganggu saya belajar dengan rasa bersalah awak.
Pergi kalau awak tak nak saya gagal ujian.
Yalah, saya pergi dulu. Puas hati?
Awak nak ke mana?
Saya akan jumpa Yu-rim nanti.
Comelnya.
Kamu dah pegang tangan?
Hari ini.
Belum pegang tangan lagi? Ada yang tak kena?
Saya gementar memikirkannya.
Saya boleh, bukan?
Awak ada rancangan?
Saya dah buat satu rancangan…
dan rasanya saya akan berjaya.
Cuaca dan musim membantu saya.
Sekarang sejuk. Tangannya pasti sejuk. Betul tak?
Awak boleh, Ji-woong.
Ji-woong!
Yu-rim.
Bagaimana tadi?
Kami menang emas berpasukan.
- Betulkah? Tahniah. - Ya. Terima kasih.
- Perlawanan individu pula? - Perlawanan individu saya teruk.
Hari ini sangat sejuk, bukan?
Nah. Saya sediakan ini untuk awak. Saya tak nak tangan awak sejuk.
Begitu.
Terima kasih, Yu-rim.
Awak saja yang risaukan saya.
Betul. Pakailah.
Okey.
Nenek itu pasti kesejukan.
- Nenek. Tangan nenek mesti sejuk. - Ya?
Pakailah ini.
Nenek pun ada.
Nampak?
Sarung tangan nenek lebih cantik.
Terima kasih.
- Harap jualannya laku. - Terima kasih.
Selamat jalan.
Makin lama kita kenal, awak makin baik di mata saya.
Betulkah?
Nanti tangan sejuk. Pakailah.
Ya. Sarung tangan.
- Dah. - Jom.
- Sini. - Kejap.
Aduhai. Awak patut letak di sini.
Betul. Saya patut ikut cakap awak.
- Nak main permainan lain? - Okey.
Ji-woong, sarung tangan awak.
Oh, ya.
Terima kasih.
Kita cuma boleh jumpa hujung minggu kalau awak tinggal di pusat latihan?
Ya.
Mesti rasa rimas di sana.
Awak tak boleh tinggal di rumah saja?
Sebenarnya, ada cara untuk buat begitu.
- Bagaimana? - Berkahwin.
Maksud saya, sesuatu yang…
Ji-woong. Awak tertinggal sarung tangan di pusat permainan lagi?
Apa?
Aduhai, saya tertinggal lagi.
Di mesin pencengkam.
Kita dah terlalu jauh untuk patah balik.
Tangan awak mesti sejuk.
Jom pakai seorang sebelah.
- Saya okey. - Sejuk. Pakailah.
Tali ini…
Ya. Betul. Tali ini nampak lebih panjang tadi.
Bahu saya terlalu lebar.
Ada gerai jual roti bentuk ikan di sana. Awak lapar tak?
- Awak nak makan? - Ya.
Ia tak mengandungi ikan, bukan?
- Helo. - Hei, selamat datang.
Berapa kamu nak?
Saya nak semuanya.
Baiklah.
Okey. Semuanya 2,000 won.
- Nah. - Terima kasih.
Nah. Tunggu sebentar.
- Terima kasih - Sama-sama.
- Selamat malam. - Selamat malam.
- Panas. - Yakah?
Cuba bau.
- Baunya sedap. - Sedap, bukan?
Pertama sekali, saya sangat gembira.
SUARA
Saya juga lega Na Hee-do ada dalam pasukan kami.
Saya gembira
sepasukan dengan Ko Yu-rim.
Terima kasih, Ko Yu-rim.
Keputusannya hebat dan prosesnya indah.
Ini perlawanan pasukan terakhir
Ko Yu-rim dan Na Hee-do sebagai rakan sepasukan.
Kedua-dua atlet yang membawa kemenangan ini
akan menyertai pasukan berbeza dan bersaing antara satu sama lain.
Back Yi-jin, melaporkan untuk UBS.
KETUA UNIT SUKAN, KIM HAK-GYU
"Keputusannya hebat dan prosesnya indah."
Ini berita atau puisi?
Saya nak cuba sesuatu yang berbeza.
Berbeza itu bagus.
Tapi penonton tak rasa apa yang awak rasa.
Mereka tak tonton perlawanan itu dan ini bukan Sukan Olimpik.
Sukan ini tak popular dan awak saja yang tonton perlawanan itu.
Awak sertai Unit Sukan untuk promosi lawan pedang?
Atau persatuan bayar awak?
Tidak, tuan.
Bagus awak menggemari sukan ini,
tapi Yi-jin,
awak seorang wartawan. Jangan lupa.
Tuan.
Boleh saya pindah ke sukan lain?
Sukan lain?
Saya gagal sebagai wartawan untuk jaga jarak dengan subjek saya.
- Maaf. Tak kisah sukan apa… - Kalau gagal, betulkannya.
Jangan terfikir nak serahkan kepada orang lain.
Saya harap ia cuma kesilapan kecil yang boleh dibetulkan.
Yi-jin.
"Keputusannya hebat…
dan prosesnya indah."
Terima kasih
kerana menggambarkan perlawanan akhir kami dengan indah.
Saya…
dimarahi ketua unit saya disebabkan ayat itu.
Kenapa?
Wartawan tak boleh buat laporan yang berbaur emosi.
Saya tak menyesal…
bertemu dan mencintai awak.
Membiarkan diri saya goyah…
Keinginan berasa goyah…
ialah kegagalan saya.
Ini bukan kegagalan kecil.
Hee-do.
Mari letak jarak antara kita.
Kita berdua boleh buat apa saja.
Jadi mari kita cuba buat ini juga.
Kalau saya tak cium awak…
ini takkan terjadi, bukan?
Saya akan hentikan cinta ini.
Saya akan berhenti kalau awak suruh.
Saya cuma…
nak dihujani salji dengan awak hari ini.
Sebab kita tak pernah buat begini.
Saya pergi dulu.
Saya sedang menangis, Yi-jin.
Saya tak kisah apa pun.
Sama ada ia pelangi atau jenis cinta apa sekalipun.
Saya tak boleh kehilangannya.
Tak boleh sama sekali.
Jadi tolong
jangan jauhi saya walau selangkah pun!
Awak buat saya gila.
Baiklah.
Mari kita cuba cinta ini, Hee-do.
Saya akan buat semuanya…
yang boleh dengan awak.
Pastikan awak bersedia.
Kejap.
Apa yang sedang berlaku?
Kuda nombor satu!
- Pukulan! - Pukulan!
Saya akan bunuh awak kalau awak buat Hee-do menangis.
Saya belajar daripada awak
yang kita boleh dapat sesuatu jika kita berjuang.
Awak sangat hebat, Yu-rim.
Yi-jin!
Saya jadi wartawan tanpa memikirkan risikonya.
Saya perlu beri awak amaran sebagai teman wanita awak.
Terjemahan sari kata oleh Charles Lim