‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 11)
‎เมื่อไหร่จะเสร็จ
‎อีกนานนะ
‎ไม่เต้นบัลเลต์แล้วเบื่อล่ะสิ
‎- เพราะงี้คนเราถึงต้องมี… ‎- พรุ่งนี้จะเริ่มฤดูร้อนแล้ว
‎มื้อเย็นกินไก่ตุ๋นโสมกับคุณยายกัน
‎มะรืนนี้มีตรวจสุขภาพ
‎ยายกับแม่ต้องงดอาหารตั้งแต่มื้อเย็นพรุ่งนี้
‎กินตอนเที่ยงแล้วกัน
‎อือ
‎เก้าอี้ตัวนั้น อยู่ในสวนบ้านยายไม่ใช่เหรอ
‎ตาไวดีแฮะ มินแชลูกฉัน
‎มันดูเก่าๆ แล้วนะ
‎ทำใหม่เลยสิ จะซ่อมไปทำไม
‎เพราะเก้าอี้ตัวนี้สำคัญสำหรับแม่
‎มันคือเก้าอี้อะไรเหรอ
‎พ่อเป็นคนที่ฝีมือดีมาก
‎ไม่ว่าซ่อมหรือสร้างก็ทำได้หมด
‎ฮีโด แต่นแต๊น
‎- พ่อ ‎- มีอยู่วันหนึ่ง พ่อทำเก้าอี้ใหม่สามตัว
‎- นี่อะไรเหรอ ‎- นี่น่ะเหรอ
‎เก้าอี้ของฮีโดลูกพ่อไง
‎- ว้าว สวยจัง ‎- สวยใช่ไหม
‎ค่ะ
‎เอ้า ฮีโด มานี่สิ
‎เอาล่ะ ลองนั่งดูนะ ลองนั่งดู
‎อย่างนั้นแหละ แล้วก็…
‎- แม่ พ่อ ฉัน ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- เก้าอี้สำหรับเราสามคน ‎- เอาล่ะ
‎เรียบร้อย
‎เรามีความสุขเสมอ ‎เมื่อได้นั่งบนเก้าอี้พร้อมหน้าพร้อมตากัน
‎แต่แล้วพ่อก็จากไป
‎ส่วนแม่ก็งานยุ่งขึ้นเรื่อยๆ
‎ไม่ค่ะ หัวหน้าค้านข่าวนั้นค่ะ
‎ทิศทางมันผิดตั้งแต่แรกแล้วค่ะ
‎แม่ เท้าหนูแตะถึงพื้นแล้วนะ
‎ค่ะ เรามีส่วนได้ส่วนเสียกับแหล่งข่าวด้วย
‎ยังไงซะเขาก็ให้ข่าวมา ‎จะปล่อยให้เสียเปรียบไม่ได้นะคะ
‎สำหรับตอนนี้อาจจะใช่ แต่ว่า…
‎แม่
‎รู้ตัวอีกทีก็มีแค่ฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้นั่นแล้ว
‎จากนั้นฉันก็เคยชินกับการอยู่คนเดียว
‎เรียกว่าเรียนรู้วิธี ‎อยู่คนเดียวล่วงหน้าได้ไหมนะ
‎การเรียนรู้ก่อนถึงเวลามันน่ากลัวจริงๆ
‎และแล้วฉันก็ชินชาในเวลาไม่นาน
‎ที่จริง อะไรแบบนี้น่าอึดอัดกว่าอีก
‎การมาชายทะเลกับเพื่อนๆ น่ะ
‎เป็นไงล่ะ
‎เอาตรงๆ ก็สนุกมากนะ
‎สนุกจนเจ็บใจที่ไม่รู้จักชีวิตแบบนี้เลย
‎คนรอบตัวฉันมีแต่นักกีฬาฟันดาบ
‎รู้สึกเหมือนได้มาสนุกในอีกโลกเลย
‎โล่งอกไป
‎ว่าแต่เรื่องที่พ่อตาย ‎ฉันยังไม่เคยบอกนายด้วยเหรอ
‎เอ่อ…
‎ตอนฉันสัมภาษณ์เธอหลังชนะเหรียญทอง
‎นั่นเป็นครั้งเดียวที่เธอพูดเรื่องพ่อ
‎ฉันก็เลยเดาเอา
‎ก็จริงแฮะ แบบนั้นเลย
‎- เยส ‎- โอ๊ะ โธ่เอ๊ย
‎- ทำไมล้มเฉย ออกจะมั่นคงแล้ว ‎- เยส
‎จะดีดจริงเหรอ
‎ต้องดีดสิ เกมก็คือเกมนะ
‎ชิ งั้นดีดมาเลย
‎นี่ อย่างนายเนี่ยเหรอ
‎เห็นฉันเจ็บนิดเจ็บหน่อยก็เล่นใหญ่
‎ให้ไปโรงพยาบาลเอย อะไรเอย…
‎ดีดจริงด้วยแฮะ
‎ทำแบบนี้ได้ไงเนี่ย
‎นี่เหรอความรักที่นายบอกน่ะ
‎ก็ได้ เล่นอีกรอบแล้วกัน อีกรอบนะ
‎เล่นอีกรอบกัน
‎หมดคำจะพูด
‎นี่
‎นี่ งอนเหรอ
‎ก็ได้ เธอตีฉันคืนด้วยสิ ตีมาเลย
‎ทำอะไรของเธอน่ะ
‎ฮะ ทำอะไร
‎ทำอะไร…
‎- รออยู่ตรงนั้นเลยนะ ‎- ทำอะไรเนี่ย จะทำอะไร
‎อะไร…
‎อย่าให้จับได้นะ
‎ไม่มีทางจับฉันได้หรอก
‎จับได้แล้ว
‎นี่
‎อย่าทำฉันนะ
‎หน้าผากพี่ไปโดนอะไรมา
‎ฉันแค่…
‎โดนยุงกัดเฉยๆ
‎มันนูนเกินกว่าโดนยุงกัดนะนั่น
‎เงียบปากไป
‎รักษาเกรดให้ดีซะ ‎มาคราวหน้าฉันจะตรวจใบเกรดนาย
‎เฮ้อ จู้จี้ที่หนึ่ง
‎- ผมไปนะ แม่ ‎- โอเค เดินทางปลอดภัยนะ
‎- ครับ ‎- แล้วกลับมาอีกล่ะ
‎ครับ
‎อะไรอีก
‎ฉันเพิ่งจะเริ่มชินกับการแยกจากกันแบบนี้เอง
‎ครอบครัวเราเคยอยู่ร่วมชายคาเดียวกันแท้ๆ
‎ปัดโธ่ เด็กมันต้องไปอีกไกล ‎สร้างความลำบากใจให้ซะงั้น
‎เป็นอะไรไปล่ะนั่น
‎เราจะกลับมาอยู่ด้วยกันอีกแน่นอนครับ แม่
‎โอเคไหมครับ ผมจะทำให้เป็นแบบนั้นเอง
‎เฮ้อ
‎(ตู้โทรศัพท์สาธารณะ)
‎พี่ เมื่อกี้ทำอะไรเหรอครับ
‎ฉันทำเพราะหวังว่าใครสักคน ‎จะลุกขึ้นใหม่ได้อีกครั้งน่ะ
‎ด้วยเหรียญนั่นน่ะเหรอ ยังไงครับ
‎ไม่ต้องรู้หรอก
‎- เพื่อนๆ ล่ะ ‎- ไปซื้อปลาหมึกครับ
‎ให้ตาย โกหกไม่เนียนไปเรียนมาใหม่
‎ก็บอกว่าจริงไง ‎ฉันที่หนึ่งของรุ่นนะ เชื่อเถอะ
‎- เธอนี่มัน… ‎- อะไรอีก
‎ก็ยัยพวกนี้น่ะสิ ขโมยหนวดหมึกไปกิน
‎แล้วมาโกหกว่าหนวดหมึกมีแปดเส้นอยู่แล้ว
‎มีแปดเส้นอยู่แล้วจริงๆ เหอะ
‎นี่ โกยูริม เธอนี่หน้าตาไม่ให้ ‎แต่ร้ายเอาเรื่องนะ
‎ถ้าฉันรู้ว่าเธอเป็นคนแบบนี้ ‎ฉันไม่ชอบเธอหรอก
‎เธอชอบฉันไปแล้วนี่ ถอยไม่ทันแล้ว
‎- เอาคืนมา คืนมาเร็ว ‎- ไม่ให้
‎เรามาถ่ายรูปสักแชะก่อนเดินทางกันเถอะ
‎รูปหมู่
‎ชิดๆ กันหน่อย
‎โอเคไหม
‎จะถ่ายละนะ
‎- เอาแล้วเหรอ ‎- อือ
‎เขียนชื่อใต้รูปที่อยากอัดเลย จากจีอุง
‎(ฮีโด)
‎มุนจีอุง
‎(ฮีโด)
‎เราจะไปฝึกซ้อมนอกสถานที่ ‎ที่มหาลัยซังอาสามวันสองคืน ตั้งแต่วันศุกร์
‎เป็นโอกาสดีที่จะได้เช็กตัวเองก่อนลงแข่ง ‎ฉะนั้นดูแลร่างกายให้ดี
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎โค้ช เราก็ต้องไปใช่ไหมคะ
‎ต้องไปสิ
‎จะไม่ฝึกซ้อมเพราะถูกระงับคุณสมบัติหรือไง
‎คนอื่นเขาคงได้คิดว่าลาพักร้อน ‎ไม่ใช่ถูกลงโทษกันพอดี
‎ฉันมีอะไรจะบอก
‎วันเสาร์หน้า วงฉันจะมีการแสดงประจำปี
‎เธอมาได้ไหม
‎นายขึ้นเวทีด้วยเหรอ ‎เห็นว่าพวกม.หกไม่ค่อยขึ้นเวทีกันนี่
‎ถ้าฉันไม่ขึ้นเวที บัตรก็ขายไม่ออกน่ะ
‎เข้าใจแล้ว ฉันจะไปนะ
‎พูดจริงนะ จะมาจริงๆ ใช่ไหม
‎ทำไมล่ะ มีอะไรเหรอ
‎ฉันรับปากว่าจะไปดูการแสดงของจีอุงเสาร์นี้
‎เฮ้อ แต่จู่ๆ ก็มีซ้อมนอกสถานที่
‎อ๋อ การแสดงวงดนตรีน่ะนะ
‎จีอุงต้องผิดหวังแน่เลย
‎ซ้อมนอกสถานที่บ้าบออะไร ‎แจ้งล่วงหน้าไม่กี่วัน
‎คิดว่าเราไม่มีนัดอย่างอื่นกันหรือไง
‎เธอก็มีนัดเหมือนกันเหรอ
‎เปล่า ฉันไม่มีหรอก
‎เบื่อจัง
‎มันมีจุดจบไหมเนี่ย
‎- นี่ ‎- หือ
‎- เมื่อวานทำอะไรมา ‎- เหนื่อยจะแย่แล้ว
‎โอ๊ย เจ็บ
‎เข้าใจแล้ว ตื่นแล้วนี่ไง ตื่นแล้ว
‎มีความสุขไหม จีอุง
‎ฉันจะสารภาพรักยูริมวันที่มีการแสดง
‎วันที่มีการแสดงเหรอ ยังไง
‎ตอนร้องอังกอร์
‎จะสารภาพรักออกสื่อเหรอ บนเวทีเนี่ยนะ
‎ผู้หญิงยี้การสารภาพรักแบบนั้นมากนะ
‎เธอจะไปรู้อะไรเรื่องผู้หญิง
‎รู้มากกว่านายแหละย่ะ
‎อ้าว ยูริม
‎ขอเวลาแป๊บ
‎คือ…
‎เอ่อ…
‎ฉันคงไปดูการแสดงไม่ได้แล้ว
‎จู่ๆ ก็มีนัดซ้อมนอกสถานที่น่ะ
‎- จริงเหรอ ‎- อือ ขอโทษนะ
‎แบบนี้นี่เอง
‎ช่วยไม่ได้แหละเนอะ
‎งั้นขอตัวก่อนนะ พอดีมีซ้อมช่วงบ่าย
‎อ้อ อือ โชคดีนะ
‎อือ
‎ทำไมอยู่บ้านเวลานี้ล่ะ
‎ฉันลืมเอกสารไว้
‎เดี๋ยวก็ต้องกลับไปใหม่
‎คือว่า ที่ลานบ้าน…
‎เก้าอี้นั่นน่ะ
‎มันขึ้นราแล้วก็ผุมากแล้ว
‎หนูว่าน่าจะต้องเอาไปซ่อมสักหน่อย
‎คิดว่าจะซ่อมได้เหรอ
‎ไม่ได้ทำให้แข็งแรงตั้งแต่แรกแล้ว ‎มีแต่จะเสียเงินเปล่าๆ
‎ก็เลยจะทิ้งงั้นเหรอ
‎ถ้าเอาไปร้านไม้ เขาก็น่าจะลงสีให้ใหม่ได้
‎มะรืนนี้ไปกับฉันหลังเลิกงานก็ได้
‎กินข้าวปลาด้วยล่ะ
‎(กรกฎาคม 1999 ปีเถาะ)
‎(ครบรอบวันตายของพ่อ)
‎หนึ่ง สอง
‎- วันนี้ฉันขี้เกียจซ้อมจัง ‎- หนึ่ง สอง
‎- ฉันก็ด้วย ‎- หนึ่ง สอง
‎วิ่งรอบสนามแบบนี้ทีไร
‎ฉันนึกภาพวิ่งออกนอกประตูทุกที
‎ไม่ใช่แค่ฉันที่คิดแบบนั้นสินะ
‎สมัยม.ต้น ฉันพกเงินสามพันวอน ‎ติดกระเป๋าเวลาวิ่งตลอดเลย
‎เผื่อออกไปจะได้เรียกแท็กซี่
‎หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง
‎เยจี
‎เป็นอะไรของนางน่ะ
‎เหมือนจะวิ่งหนีไปนะคะ
‎พวกเธอทำอะไรกัน
‎วิ่งเสร็จแล้วเหรอ
‎ค่ะ วิ่งเสร็จแล้วค่ะ
‎ฝึกช่วงเช้าวันนี้ ‎ทุกคนจะดวลตัวต่อตัวกับฉัน
‎เยจีหายไปไหน
‎อ๋อ คือว่า เยจี…
‎- เธอบอกว่าปวดหัว ‎- ใช่ค่ะ
‎- พอดีปวดหัว ‎- ก็เลยไปห้องพยาบาลค่ะ
‎เธอบอกว่ารู้สึกไม่ดี ปวดหัวตลอดน่ะค่ะ
‎- ปวดหัวค่ะ ‎- เดี๋ยวคงกลับมาค่ะ
‎ยังไงก็เถอะ ‎เริ่มดวลจากม.สี่ไปตามลำดับนะ
‎ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ‎แล้วรวมตัวกันที่โรงยิมอีกหนึ่งชั่วโมง
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎เยจี
‎ทำอะไรอยู่ เยจี ทำไมยืนอยู่ตรงนี้
‎ฉันข้ามช้าเกินไปค่ะ ‎สัญญาณไฟเปลี่ยนระหว่างเดินมา
‎เธอโอเคไหม ทำไมถึงหนีมา
‎ฉันเองก็จินตนาการแบบพี่ๆ ‎มาตลอดเหมือนกันค่ะ
‎จินตนาการว่าออกไปนอกประตูระหว่างวิ่งอยู่
‎ฉันก็เลยลองดูสักหนค่ะ
‎ฉันอยากลองทำดูค่ะ
‎ไปกันค่ะ เราต้องไปฟันดาบนี่คะ
‎(สารคดีฟันดาบยูบีเอส ฉบับร่าง)
‎รุ่นพี่
‎ผมตามหารุ่นพี่ตั้งแต่เช้าเลยครับ
‎จะกลับแล้วเหรอครับ
‎ใช่ ได้ยินว่ามีคำสั่งย้ายนายไปแผนกกีฬา
‎ตั้งสติให้ดีล่ะ
‎อย่าสร้างปัญหา
‎ครับ ผมจะทำให้ดีครับ
‎รุ่นพี่จะกลับไปแผนกสังคมใช่ไหมครับ
‎ไม่ได้ไปเพราะอยากหรอก
‎โดนหัวหน้าขู่ต่างหาก
‎- ไปนะ ‎- เอ่อ รุ่นพี่
‎ผมขอโทรหาเวลาลำบากได้ไหมครับ
‎ไม่ได้ อดทนคนเดียวซะ
‎ผมจะโทรไปนะครับ
‎ไว้จะโทรไปครับ
‎เยจีสีหน้าไม่ดีทั้งวันเลย
‎มีเรื่องอะไรหรือเปล่านะ
‎ก็คงมีแหละ ‎แต่ดูเหมือนจะไม่อยากบอกหรือเปล่า
‎ฉันไม่กล้าถามต่อแล้วด้วย
‎ถูกเลย
‎ขึ้นรถตรงนี้ใช่ไหม เดี๋ยวรอเป็นเพื่อน
‎ทำไมเหรอ
‎จู่ๆ ก็สงสัยขึ้นมาแฮะ
‎ในเมื่อเธอเป็นคนอ่อนโยนขนาดนี้
‎ทำไมตอนแรกทำกับฉันแบบนั้นล่ะ
‎ตอนแรกเหรอ
‎เอ่อ…
‎ฉันกลัวเธอ
‎ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเธอคือใคร
‎ก่อนเธอจะย้ายมาโรงเรียนนี้ซะอีก
‎เธอรู้จักฉันอยู่แล้วงั้นเหรอ
‎จะลืมได้ไงล่ะ
‎คนที่เอาชนะฉันแปดต่อศูนย์ ‎ในการแข่งยุวชนครั้งแรกของฉัน
‎การแข่งยุวชนเหรอ
‎งั้นก็ตอนที่ฉันได้เหรียญทองเหรอ
‎ตอนนั้นเราปะทะกันเหรอ
‎เธอจำฉันไม่ได้ใช่ไหม
‎นึกแล้วเชียว
‎ส่วนฉันแค้นมากจนกินข้าวไม่ลงไปสามวัน
‎หลังการแข่งครั้งนั้น
‎ฉันก็เอาแต่คิดถึงเธอ
‎คิดจะเอาชนะเธอ
‎คิดจะเอาชนะเธอแปดต่อศูนย์บ้าง
‎แต่แล้วเธอ…
‎(ผลการแข่งขันฟันดาบหญิงชั้นประถม)
‎(โกยูริม)
‎(นาฮีโด)
‎(ชเวยอนจู)
‎ฉันโกรธที่เธอทำไม่ได้
‎นึกว่าจะดีใจซะอีก แต่ก็ไม่เป็นแบบนั้น
‎ฉันอุตส่าห์กัดฟันทน จนมาถึงจุดนี้เพราะเธอ
‎แต่เธอมัวทำอะไรอยู่
‎ฉันรู้สึกแบบนั้น
‎ฉันไม่รู้เลยแฮะ
‎แล้ววันหนึ่งเธอก็โผล่มาตรงหน้าฉัน
‎บอกว่าย้ายโรงเรียนมา ‎แล้วก็บอกว่าเป็นแฟนคลับฉัน
‎แต่แปลกนะ
‎ฉันไม่ใช่โกยูริมคนเก่า ‎ที่แพ้เธอแปดต่อศูนย์แล้วแท้ๆ
‎เป็นถึงโกยูริมเจ้าของเหรียญทอง
‎แต่แปลกที่ฉันยังกลัวเธออยู่
‎ความทรงจำตอนเด็กคงฝังในหัวเธอนานมั้ง
‎ตอนนี้ไม่กลัวแล้วใช่ไหม ‎เราสนิทกันมากแล้วนี่นา
‎ไม่นะ
‎ฉันยังกลัวเธอเหมือนเดิมเลย นาฮีโด
‎เธอบอกว่ากลัวฉัน
‎รู้สึกแปลกจัง
‎ฉัน…
‎ไม่กลัวยูริมเลย
‎มาแล้วเหรอ
‎เลิกเรียนแล้วตรงมาเลยเหรอ
‎น่าจะเข้าไปรอสิ อุตส่าห์จองไว้แล้ว
‎เข้าไปคนเดียวก็ยังไงอยู่น่ะ
‎เวลาอยู่แปลกที่ เธอดูอายพอตัวนะ
‎คราวก่อนที่สถานีก็ด้วย
‎ทีกับฉัน พูดห้วนใส่แบบไม่สนอะไร
‎ก็นายน่ะ ดูทรงว่าง่ายไง
‎ฉันก็เลือกคนนะ ไปกัน
‎ยินดีต้อนรับครับ ไม่มานานเลยนะครับ
‎- สบายดีไหมครับ ‎- แน่นอนครับ
‎ยินดีมากเลยครับ ที่เห็นคุณอยู่ในรายชื่อจอง
‎เชิญทางนี้ครับ เดี๋ยวผมนำไป
‎ไปกัน
‎เลือกเมนูได้แล้วเรียกผมนะครับ
‎ครับ เข้าใจแล้วครับ
‎อยากกินอะไร
‎ฉันควรกินอะไรเหรอ
‎แต่เหนือสิ่งอื่นใด ทำไมถึงเลี้ยงข้าวฉัน
‎ที่นี่แพงหูฉี่ไม่ใช่เหรอ
‎แพงก็จริงอยู่
‎แต่ฉันรู้สึกขอบคุณเธอจนอยากจ่ายให้
‎เอ่อ…
‎กินคอร์สเอแล้วกัน
‎คอร์สเหรอ แบบที่มาเสิร์ฟทีละนิดน่ะนะ
‎โอกาสอะไรเนี่ย ทำไมถึงเลี้ยงข้าวฉัน
‎ฉันได้เป็นนักข่าวประจำแล้ว นักข่าวกีฬา
‎จริงเหรอ
‎งั้นที่ผ่านมาเป็นอะไร
‎อ้อ
‎นั่นสิ เธอไม่รู้สินะ ก็ถูกแล้วที่ไม่รู้
‎จะให้พูดมันก็ซับซ้อน
‎เอ่อ คิดซะว่าฉันได้เงินเดือนเพิ่มก็ได้
‎โห จริงเหรอ ยินดีด้วย
‎ฉันรับผิดชอบกีฬาฟันดาบ
‎ก็เลยมาแนะนำตัวกับนักกีฬาดาวรุ่งล่วงหน้า
‎อีกอย่าง ที่ฉันมาถึงจุดนี้ได้
‎ถ้าขาดเธอไป มันก็คงไม่เกิดขึ้น
‎เพราะงั้นกินเยอะๆ นะ
‎- งั้นเหรอ ‎- อือ
‎คอร์สเอนั่นแพงสุดเลยไหม
‎อือ
‎งั้นจัดไปคอร์สเอ
‎อร่อยไหม
‎อือ เด็ดมาก
‎นายคงมาที่นี่บ่อยสิท่า
‎เมื่อกี้ดูสนิทกับพนักงานด้วย
‎ครอบครัวฉันเคยมาที่นี่บ่อยๆ ‎สมัยฉันยังเด็ก ตอนเรายังอยู่ด้วยกัน
‎ดีจัง
‎ดีอะไรล่ะ ตอนนี้มากันพร้อมหน้าไม่ได้แล้ว
‎ถึงจะมาไม่ได้แล้ว
‎แต่ยังดีที่มีความทรงจำอยู่เยอะนะ
‎ตอนนี้ฉันเริ่มจะจำเสียงพ่อไม่ค่อยได้แล้ว
‎ก็พอนึกออกรางๆ นะ
‎แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจริงหรือแค่จินตนาการ
‎ถ้ามีความทรงจำเยอะกว่านี้อีกหน่อย ‎ฉันคงจำได้แม่นแน่ๆ
‎พอเธอพูดแบบนี้ ฉันรู้สึกว่า ‎ช่วงเวลานี้ก็ล้ำค่ามากเหมือนกัน
‎ใช่แล้วล่ะ
‎เพราะวันหนึ่ง มันจะกลายเป็นความทรงจำ
‎ตั้งสติให้ดีแล้วจำให้แม่นๆ กันเถอะ
‎แพคอีจิน นาฮีโด
‎คอร์สเอ อร่อย โอเคไหม
‎รอยช้ำแขนซ้าย ป้ายชื่อนาฮีโดเอียงๆ
‎ยางมัดผมสีม่วง
‎ส่วนนามบัตรฉัน ก็อยู่นอกสายตา
‎(ยูบีเอส แพคอีจิน)
‎ความทรงจำฉันคงเป็นแบบนี้
‎อุตส่าห์มาเลี้ยงข้าวเพราะได้เป็นนักข่าวประจำ
‎ให้ตายสิ
‎แก้ไขความทรงจำ พอใจยัง
‎ในเมื่อวันนี้เป็นวันสำคัญ ‎ฉันจะสร้างความทรงจำให้อีกอย่างเป็นพิเศษ
‎เดี๋ยวไปร้านเครื่องเขียนกัน
‎ไปร้านเครื่องเขียนทำไม
‎(สุ่มโชคดี)
‎ให้มาเล่นอันนี้เหรอ
‎อือ ทดสอบดวงในอนาคตของนายไง
‎มีโอกาสทั้งหมดหกครั้งนะ
‎- เลือกมา ‎- ด้วยอันนี้น่ะนะ
‎ให้ตาย
‎ไหนดูซิ
‎อันนี้
‎ได้รางวัลแน่นอน
‎(แห้ว)
‎แห้วนี่นา
‎ครั้งที่สอง
‎เลือกแบบมุ่งมั่นกว่านี้หน่อยได้ไหม
‎- อันนี้ ‎- โอเค
‎- "กิ๊บ" กิ๊บคืออะไรเหรอ ‎- โอ๊ะ ไม่แห้วเหรอ
‎เอาจริงๆ กิ๊บนี่ห่วยสุดเลยนะ
‎ลุง ขอกิ๊บค่ะ
‎อันนี้
‎ดูดีๆ นะ
‎(แห้ว)
‎ต่อไป
‎ฉันเอาอันนี้
‎(แห้ว)
‎โอ๊ย ให้ตาย
‎เลือกใหม่อีกที
‎ลุยเลย
‎เลือกง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอ
‎ตึกตักๆ
‎- อะไรกันเนี่ย ‎- กล่อง…
‎- กล่องดินสอ ‎- กล่องดินสอ
‎กล่องดินสอ
‎เย่
‎- ต้องขอรางวัลสิ ‎- นี่
‎เถ้าแก่ ขอกล่องดินสอค่ะ
‎(ยูบีเอส)
‎สารคดีนาฮีโดกับโกยูริม ‎จะตัดต่อเสร็จภายในสัปดาห์นี้ครับ
‎เราจะชมกันภายใน ‎และรับฟังความเห็นสัปดาห์หน้าครับ
‎โอเค
‎ว่าแต่จะกำหนดตารางฉายราวกี่โมงครับ
‎กำลังพูดคุยกับทีมตารางเวลาอยู่
‎ฉันว่าสิบโมงครึ่งน่าจะเป็นไปได้สุด
‎- นี่ ขอปากกาสักด้ามสิ ‎- อ้อครับ
‎สิบโมงครึ่ง…
‎นี่อะไรของนายเนี่ย
‎- กล่องดินสอครับ ‎- อันนั้นฉันก็รู้อยู่
‎เป็นกล่องดินสอที่สำคัญน่ะครับ
‎แหม พอเป็นนักข่าวประจำเข้าหน่อย ‎ก็เปิดเผยรสนิยมใหญ่เลยนะ
‎- ยินดีด้วยนะ ‎- ขอบคุณครับ
‎มัวทำอะไรกัน ยินดีกับเขาสิ
‎ยินดีด้วย
‎ผมนักข่าวแพคครับ
‎ดีจัง ยังเหลือแรงหวีดซะด้วย
‎แปลว่ายังมีชีวิตอยู่ไหวไง
‎แต่ยังไงซะ ฉันเป็นหัวหน้า ‎ก็ควรไปดูแลเขาเพื่อภาพลักษณ์ใช่ไหม
‎หายไปไหนแล้วล่ะ
‎พวกนายยังมีสติสตังกันอยู่ไหม
‎อีกไม่กี่วันจะสอบเอนทรานซ์อยู่แล้ว
‎เห็นห้องเรียนเป็นสนามเด็กเล่นหรือไง
‎- เหมือนสนามเด็กเล่นหรือไง ‎- ครูคะ
‎อ้าว ซึงวาน ว่าไง
‎หนูแก้โจทย์ข้อหนึ่งอยู่ ‎แล้วไม่เข้าใจคำตอบเลย
‎ตอนนี้ครูพอจะว่างไหมคะ
‎ตอนนี้เหรอ
‎ได้สิ ที่หนึ่งของโรงเรียนต้องการตัวทั้งที
‎ไปซะ
‎โจทย์อะไรล่ะ
‎- เดี๋ยวหนูไปเอามาค่ะ ‎- อือ
‎- ลุง จะปิดร้านแล้วเหรอคะ ‎- อือ
‎หนูมีของที่บ้านจะเอามาซ่อม ‎เลยกะว่าเดี๋ยวจะมากับแม่ค่ะ
‎- งั้นเหรอ ‎- ค่ะ
‎งั้นฉันรอก็ได้ จะมาภายในหนึ่งชั่วโมงไหม
‎เอ่อ ค่ะ ประมาณหนึ่งชั่วโมงค่ะ
‎จ้ะ
‎- ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวมาค่ะ ‎- อือ
‎รุ่นพี่
‎อ้าว จะไปสถานีเหรอ
‎- ครับ จะไปดูถ่ายทอดสดห้าทุ่มครับ ‎- อ้อ
‎ห้องข่าวมีกินเลี้ยงกันสินะครับ
‎อือ
‎ฉันมึนๆ เลยออกมาตากลมน่ะ
‎- รีบไปสิ ‎- ครับ
‎(เครื่องดื่มแก้เมาค้าง)
‎อะไรกัน ความหูตาไวนี้
‎ขอบคุณที่ยอมให้ฮีโดไปออกทริปครับ
‎ผมได้เก็บภาพสวยๆ เพราะรุ่นพี่เลยครับ
‎จะกินให้อร่อยนะ
‎นายกลายมาเป็นนักข่าวกีฬาจนได้
‎ยังไงก็เถอะ
‎ยินดีด้วยนะ
‎ขอบคุณครับ
‎นายฝันอยากเป็นนักข่าวอยู่แล้วเหรอ
‎ความฝัน…
‎ไม่รู้สิครับ
‎ผมว่าการไม่ได้ทำตามความฝัน ‎ไม่ได้แปลว่าชีวิตล้มเหลว
‎และการได้ทำตามความฝัน ‎ก็ไม่ได้แปลว่าชีวิตไปได้สวยด้วย
‎ผมแค่อยากทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ‎ให้ออกมาดีก็พอครับ
‎นั่นคือความฝันของผมตอนนี้ครับ
‎ดีจังนะ
‎ผมขอถามบ้างได้ไหมครับ ‎ว่าความฝันของรุ่นพี่คืออะไร
‎- ฝันฉันน่ะเหรอ ‎- ครับ
‎ข่าวที่ฉันนำเสนอน่าสนใจ
‎นั่นแหละฝันของฉัน
‎ให้น่าสนใจกว่าแอลบีเอส ‎กับเคบีวายงั้นเหรอครับ
‎ไม่ใช่
‎คู่แข่งของฉัน ‎ไม่ใช่แอลบีเอสหรือเคบีวายหรอก
‎ทุกสิ่งที่คนไม่ดูข่าวฉันทำกันต่างหาก
‎หนัง ละคร
‎หนังสือ แชตออนไลน์
‎ดื่มเหล้าสังสรรค์ พูดคุย
‎ทั้งหมดนั้นแหละคือคู่แข่งฉัน
‎ฉันอยากให้ทุกคนมาดูข่าวของฉัน ‎แทนที่จะทำอะไรพวกนั้น
‎อยากให้พวกเขาหยุดสิ่งที่ทำอยู่ ‎แล้วมาเปิดทีวีแทน
‎โอ๊ะ
‎ฉันต้องเข้าไปแล้ว นายรีบไปเถอะ
‎- ครับ ลาก่อนครับ ‎- อือ
‎- ขอบใจนะจ๊ะ ‎- ครับ
‎เท่จัง
‎ฮัลโหล
‎แม่จะกลับแล้ว รออีกเดี๋ยวนะ
‎นี่เมาเหรอ
‎ก็ได้ รีบมาแล้วกัน
‎ฝนตกแล้วแฮะ
‎สำหรับวันนี้ฉันขอพอแค่นี้นะคะ
‎พอดีมีนัดกับลูกสาว
‎นานๆ ทีจะกินเลี้ยงกัน จะกลับแล้วเหรอ
‎ครับ ฮวังโฮจินพูดสายครับ
‎ไม่ได้มีแค่วันนี้สักหน่อยนี่คะ ‎สนุกกันให้เต็มที่นะ
‎หัวหน้า ทางสถานีโทรมาครับ
‎อ้าว
‎- วันนี้มีรายงานข่าวเหรอครับ ‎- เปล่าครับ ผมแค่อยากดูข่าวสดน่ะครับ
‎อ๋อ ขยันจังนะ
‎เต็มที่นะครับ
‎อีกห้านาทีนะครับ
‎วันนี้ขอยกเลิก "กีฬายามค่ำ" นะครับ
‎อีกสามนาทีตัดเข้าข่าวด่วนครับ
‎ข่าวด่วนอะไรกัน
‎ชินชางวอนถูกจับแล้วครับ
‎โฆษณาตัวสุดท้ายนะครับ
‎รุ่นพี่ดื่มเหล้ามา…
‎ข่าวด่วนค่ะ
‎นักโทษแหกคุกชินชางวอนถูกจับกุมแล้วค่ะ
‎เขาถูกตำรวจจับกุมได้ในช่วงบ่ายวันนี้
‎ขณะนี้ถูกนำตัวไปยัง ‎สถานีตำรวจซุนชอน ชอลลาใต้
‎เขาหนีออกจากคุกเป็นเวลาสองปีครึ่งค่ะ
‎ตำรวจระดมกำลังทันทีที่ได้รับแจ้ง ‎ว่าพบเห็นชินชางวอน
‎และจับกุมตัวสำเร็จที่อพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง ‎ในซุนชอน ชอลลาใต้ค่ะ
‎เลขหมายที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎กรุณาฝากข้อความเสียง…
‎มันก็แน่อยู่แล้ว
‎ทำยังไงดี
‎บ้าจริง
‎ค่ะ
‎โธ่ ยังไงก็เถอะ
‎ฉันมีประสบการณ์เยอะสุดด้านข่าวด่วนนี่คะ
‎นักข่าวประจำการยังเป็นมือใหม่ทั้งนั้น
‎แหม ไม่หรอกค่ะ ก็ชมเกินไปค่ะ ค่ะ
‎ทำอะไรของแก
‎ค่ะ
‎ถ้างั้นเจอกันพรุ่งนี้นะคะ ค่ะ
‎ทำไมทำอะไรแบบนั้นอยู่คนเดียว
‎ก็แม่ไม่มาไง
‎แกเลยทำแบบนั้นโง่ๆ คนเดียว ‎ทั้งที่ฝนตกเหรอ
‎"โง่" งั้นเหรอ
‎ใช่สิ หนูมันโง่จริงแหละ
‎หนูอาลัยอาวรณ์เก้าอี้นั่นมาก ‎ไม่เหมือนกับแม่
‎รู้ทั้งรู้ว่าแม่ไม่รักษาสัญญา
‎รู้เต็มอกว่าถึงแม่รับปากก็ไม่มีทางมา
‎แต่อย่างน้อยวันนี้แม่ก็ควรมา
‎ในเมื่อมีเวลากินเหล้า ก็ควรมาสิ
‎ฉันกินเหล้าก็จริง
‎แต่ที่มาไม่ทัน เพราะมีข่าวด่วนเข้ามา ‎ฉันอ่านข่าวอยู่
‎ข่าวงั้นเหรอ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหนูเล่า
‎งั้นจะให้ฉันทำยังไง
‎ให้ฉันทิ้งข่าวด่วนมาหาแกหรือไง
‎เพราะนัดของเราสำคัญกว่างั้นเหรอ
‎ฉันเป็นแม่แกก็จริง
‎แต่ก็เป็นผู้ประกาศข่าวด้วย
‎เหมือนกับที่แกต้องลงแข่ง ‎ไม่ว่าจะเศร้าหรือป่วย
‎ฉันเองก็เป็นแบบนั้น
‎ไม่เข้าใจเหรอ
‎ฉันนึกว่าพอแกโต แกจะเข้าใจซะอีก
‎ฉันเลยหวังว่าแกจะโตขึ้นเร็วๆ
‎แต่แกไม่คิดจะเข้าใจเลย ‎มีแต่พร้อมจะทำให้ผิดหวังตลอด
‎แม่อยากให้หนูโตไวๆ เพราะเหตุผลนั้นเหรอ
‎ทำไงดีล่ะ
‎หนูยังหยุดอยู่ที่อายุ 13 อยู่เลย แม่
‎หนูลืมไม่ลงที่แม่ ‎ไม่โผล่มางานศพพ่อเพราะมีข่าวด่วน
‎หนูให้อภัยเรื่องนั้นไม่ได้
‎หนูก็เลยยังหยุดอยู่ที่อายุ 13
‎แม่พูดถูก
‎หนูไม่คิดจะเข้าใจอะไรเลย
‎เด็กอายุ 13 น่ะ ‎เข้าใจอะไรแบบนี้ไม่ได้หรอก
‎นี่ เธอ
‎ถึงจะเริ่มต้นในฐานะนักข่าวก็เถอะ
‎แต่ผู้ประกาศข่าวก็คือผู้ประกาศข่าว
‎เธอควรจะมีทักษะการสื่อสาร ‎ขั้นพื้นฐานไม่ใช่หรือไง
‎พูดอีกอย่างก็คือ ‎ผู้ชมไม่มาสนใจหรอกว่าผู้ประกาศข่าว
‎ผันตัวมาจากผู้รายงานข่าวหรือนักข่าว
‎ขอโทษค่ะ ฉันจะใส่ใจให้มากกว่านี้ค่ะ
‎เบื้องบนเริ่มพูดถึงกันแล้วนะ
‎กว่าจะได้เป็นผู้ประกาศข่าวก็ยากเย็น ‎เธอจะปล่อยไปแบบนี้เหรอ
‎อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้วนะ
‎ฉันเข้าใจว่าที่บ้านเธอมีปัญหาอยู่
‎แต่อย่าให้เบื้องบนเอามาอ้างได้
‎ค่ะ
‎รุ่นพี่แจกยอง
‎ว่าไง
‎ทางโรงพยาบาลโทรมา ‎ผมว่ารุ่นพี่ต้องไปแล้วครับ
‎เครื่องบินตกแถวสนามบินมกโพค่ะ
‎- กำลังประเมินสถานการณ์ค่ะ ‎- มีผู้เสียชีวิตไหม
‎ดูเหมือนจะไม่น้อยค่ะ
‎แผนกข่าวสังคมไปไหนกันหมด
‎จะโทรหาหัวหน้าเดี๋ยวนี้ค่ะ
‎เตรียมข่าวด่วนเดี๋ยวนี้
‎ฉันจะรายงานข่าวด่วนเองค่ะ
‎จะบ้าเหรอ เธอจะทำอะไรได้
‎รีบไปโรงพยาบาลซะ
‎หัวหน้าคะ
‎ให้ฉันทำเถอะค่ะ
‎ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นว่า ‎ทำไมฉันถึงควรอยู่ตรงนั้นค่ะ
‎(ห้องรับรอง)
‎ข่าวด่วนค่ะ
‎เครื่องบินโดยสาร 737 ซึ่งมุ่งหน้า ‎จากโซลสู่มกโพพลัดตกค่ะ
‎ราว 15:30 น.วันนี้ เครื่องบินโดยสาร ‎พร้อมผู้โดยสารและลูกเรือ 106 ราย
‎- ออกเดินทางจากสนามบินกิมโพ… ‎- ฮีโดจ๊ะ
‎- เหตุจากทัศนวิสัยย่ำแย่ ‎- ไปเปลี่ยนชุดกันไหม
‎- แม่อยู่ไหน ‎- เครื่องบินตกบนเขาใกล้สนามบินมกโพ
‎- ทำไมแม่ไม่มาล่ะ ‎- มีการแจ้งไปยังหอควบคุม
‎ว่าอาจจะมีการขับวนเนื่องด้วยทัศนวิสัยไม่ดี
‎- แต่ราว 15:40 น.ก็ได้หายไปค่ะ ‎- ตอนนี้แม่หนูมีเรื่องด่วนน่ะ
‎ขณะนี้ตำรวจเข้าประจำพื้นที่เพื่อควบคุมเหตุ
‎แต่กำลังประสบกับความลำบาก ‎เนื่องจากเครื่องบินพลัดตกลงบนหน้าผา
‎ตำรวจสันนิษฐานว่าเครื่องบินโดยสาร ‎ปะทะกับยอดเขา
‎ทันทีที่ขาดการเชื่อมต่อกับหอควบคุม…
‎ตอนนั้นหนูไม่เข้าใจนักหรอก…
‎ว่าการที่แม่ไม่มางานศพพ่อ ‎มันหมายความว่าอะไร
‎แต่ว่า พอหนูเริ่มโตขึ้นทุกๆ ปี
‎หนูก็เริ่มเข้าใจชัดเจน ‎ว่ามันหมายความว่ายังไง
‎ยิ่งหนูเข้าใจเท่าไร หนูก็ยิ่งเจ็บปวด
‎เพราะงั้นความเจ็บปวดของหนู…
‎มันเลยเจ็บที่สุดในปัจจุบันนี้
‎รู้ไหม
‎ทำไม อึดอัดใจล่ะสิ ‎ที่หนูยกเรื่องพ่อมาพูดอีกแล้ว
‎แม่หลบหลีกตลอดเวลาที่พูดเรื่องพ่อ
‎แม่เอาแต่พยายามจะลืม ‎เหมือนกับพ่อไม่เคยมีตัวตน
‎แก
‎มีแต่ความคิดถึงต่อพ่อแกใช่ไหม
‎สำหรับฉันไม่ใช่
‎สำหรับฉันส่วนใหญ่คือความแค้นใจ
‎ฉันรู้สึกแบบนั้นตลอดที่เลี้ยงแกมา
‎ฉันต้องหลบหลีกเพื่อให้รอดชีวิต
‎ต้องลืมเพื่อให้มีชีวิตอยู่
‎ก็ได้
‎จากนี้ฉันจะไม่หวังให้แกเข้าใจแล้ว
‎แต่อย่าดูถูกความพยายามของฉัน ‎ที่อยากจะลืม อยากจะหลีกก็แล้วกัน
‎เพราะนั่นคือวิธีอดทนของฉัน
‎มาทำอะไรถึงที่นี่เหรอ ยูริม
‎สนุกมาก นายเท่สุดๆ
‎ฉันเห็นแค่นายคนเดียวเลย
‎หมายความว่าไง
‎นายคงจะเท่อยู่แล้วไง แล้วก็จะทำได้ดีด้วย
‎และในสายตาฉัน ก็คงเห็นแค่นายคนเดียว
‎ขอโทษนะที่ไปไม่ได้
‎นี่ ทำแบบนี้ได้ไงกัน
‎รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล
‎รับไว้สิ
‎ถึงตัวจะไปไม่ได้ ‎แต่ฉันจะส่งใจไปที่เวทีให้ได้เลย
‎ขอบคุณที่มานะ
‎ครับ แพคอีจินพูดสายครับ
‎พี่ ผมเองนะครับ จีอุง
‎ไม่มีอะไรหรอกครับ
‎ผมเองก็…
‎อยากได้ความกล้าที่จะลุกขึ้นใหม่เหมือนกัน
‎วงดนตรีผมจะแสดงประจำปีครับ
‎ผมกะว่าจะสารภาพรักยูริมที่นั่นสักหน่อย
‎แต่ยูริมมาไม่ได้ ‎เพราะติดซ้อมนอกสถานที่น่ะครับ
‎อ๋อ ดีเลย ผู้หญิงไม่ชอบอะไรแบบนั้นหรอก
‎ถึงจะไม่ชอบ แต่ผมก็อยากให้เธอมาครับ
‎ผมอยากให้เธอเห็น…
‎ว่าอย่างน้อยผมก็มีอะไรดีกว่าคนอื่น ‎เวลาอยู่บนเวที
‎ผมอยากให้เธอเห็นมากแท้ๆ
‎โธ่ เข้าใจอยู่ น่าเสียดายเนอะ
‎โธ่ พี่
‎นี่ ฉันก็เหนื่อยเหมือนกัน วางละนะ
‎เรื่องของเด็กม.ปลายก็จัดการกันเองซะ ‎ฉันวัยทำงานแล้ว
‎เฮ้อ ไอ้เด็กม.ปลายพวกนี้ ‎รู้แบบนี้ฉันน่าจะสอบบรรจุครู
‎นาฮีโด
‎เกิดอะไรขึ้น หือ
‎แม่ทิ้งเก้าอี้ไปแล้ว
‎เก้าอี้ที่พ่อทำ
‎แม่เอาไปทิ้งแล้ว
‎ไม่มีแล้ว มันหายไปแล้ว
‎ไปตามหากัน ‎ไปหาด้วยกันนะ ไม่ต้องร้อง ฮีโด
‎อย่าร้องสิ
‎เก้าอี้มีสามตัว ตัวหนึ่งหักอยู่ ‎พอจะเห็นไหมครับ
‎ไม่เห็นเลยนะ
‎- เข้าใจแล้วครับ ‎- จ้ะ
‎(ร้านชำอาฮยอน)
‎เขาคงเก็บไปแล้วแหละ
‎เลิกหาเถอะ
‎ไม่เป็นไรเหรอ
‎ปกติฉันไม่ร้องนะ ‎แต่เห็นนายก็เลยร้องออกมา
‎เพราะนายนั่นแหละ
‎ทะเลาะกับแม่หนักเลยเหรอ
‎อือ
‎ทะเลาะจนแทบจะชิงโล่อะไรแบบนั้น
‎ถึงขั้นจารึกประวัติศาสตร์ได้เลย
‎วันที่มีข่าวด่วนชินชางวอน
‎วันนั้นรุ่นพี่แจกยองเท่มากเลยนะ
‎ตั้งแต่มาทำงานที่สถานี ‎นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันคิดว่า…
‎"ฉันอยากเป็นแบบนั้นบ้างจัง"
‎แต่พอรู้ว่าเหตุการณ์นั้น
‎คือแผลใจสำหรับเธอ ฉันก็แอบสับสนนิดๆ
‎เพราะเบื้องหลังความเป็นมืออาชีพของรุ่นพี่ ‎ตามมาด้วยแผลใจของเธอตลอด
‎แปลกจัง
‎สำหรับฉันคือบาดแผล
‎แต่สำหรับนาย แม่ฉันจุดประกายฝันให้สินะ
‎มันก็…
‎ดีในแบบของมันนะ
‎เรื่องเก้าอี้น่ะ…
‎เธอลองทำเหมือนที่พ่อทำขึ้นมาดีไหม
‎พ่อคงจะดีใจแน่ๆ
‎อ้าว หนูนักเรียนคราวก่อนนี่นา
‎ขอโทษที่วันนั้นมาไม่ได้นะคะ เถ้าแก่
‎รอนานหรือเปล่าคะ
‎ฉันรออยู่หนึ่งชั่วโมง ‎แล้วคิดว่าคงไม่มา เลยกลับไป
‎ว่าแต่ ที่จะให้ซ่อมคือไอ้นั่นเหรอ
‎- ค่าเรียนค่ะ ‎- ฮะ
‎หนูอยากเรียนวิธีทำเก้าอี้ค่ะ
‎มีเก้าอี้ที่หนูอยากทำอยู่ค่ะ
‎สอนหนูด้วยนะคะ
‎แกไปซ้อมนอกสถานที่พรุ่งนี้เหรอ ‎จะกลับเมื่อไหร่…
‎อัลเล
‎- เธอทำได้ ‎- สู้ๆ
‎ถึงจะอายุห่างกันไม่กี่ปี สไตล์การฟันดาบ
‎ก็แตกต่างกันไปในแต่ละรุ่นว่าไหมครับ
‎ถ้าเด็กม.ปลายมาฝึกกับนักศึกษา
‎ก็วินวินกันทั้งคู่นะครับ
‎นี่ ไอ้หนุ่ม ‎นั่นแค่เด็กม.ปลายพื้นๆ หรือไงยะ
‎มีเด็กคนไหนของนาย ‎ที่อันดับสูงกว่าโกยูริมหรือนาฮีโดไหมล่ะ
‎พูดกันตามตรง ‎นี่ไม่ใช่การฝึกซ้อมกับเด็กม.ปลายนะจ๊ะ
‎พวกแกอยู่ข้างบนโน่น ‎ระดับโลกน่ะ เข้าใจไหม
‎นี่คือการฝึกซ้อมกับระดับโลก
‎ผมซึ้งใจมากครับ ต้องขอบคุณพี่เลย
‎ไอ้เบื๊อกนี่…
‎- ขอบคุณสำหรับวันนี้ครับ ‎- จ้ะ ไว้เจอกัน
‎ครับ
‎- ลาก่อนค่ะ ‎- ลาก่อนค่ะ
‎- รีบเก็บข้าวของ ‎- ค่ะ
‎อ้าว นักข่าวแพค มาทำอะไรที่นี่คะ
‎มาทำข่าวเหรอคะ
‎ไม่ได้มาทำข่าวหรอกครับ
‎โค้ชครับ ถ้าโค้ชไม่ติดอะไร ‎ผมขอพาตัวนักกีฬาทั้งสองไปได้ไหมครับ
‎เอ่อ คือผมอยู่ในช่วงตัดต่อสารคดี
‎แล้วก็มีส่วนที่จำเป็นต้องถ่ายเสริม ‎จากพวกเขานิดหน่อยครับ
‎- ที่จริงพรุ่งนี้ยังมีซ้อมช่วงเช้าอีกหน่อย ‎- มีอะไรเหรอ
‎แต่พาไปเถอะค่ะ ‎ยังไงพวกแกก็ไม่มีลงแข่งอยู่แล้ว
‎อ้อ ขอบคุณที่เข้าใจนะครับ
‎ว่าแต่สารคดีจะฉายเมื่อไหร่คะ
‎แบบว่า ฉันจะได้ออกด้วยไหม
‎อ้อ พอดีโค้ชให้สัมภาษณ์ไว้ดีมาก
‎น่าจะได้ออกแน่นอนครับ
‎จริงเหรอคะ
‎ฉันออกทีวีมาไม่ใช่แค่หนสองหน
‎- โชคดีนะคะ ‎- ครับ โชคดีนะครับ ขอบคุณครับ
‎- ลาก่อนค่ะ ‎- เหนื่อยแย่เลยนะครับ
‎- พี่ ฉันไปก่อนนะ ‎- ลาก่อนครับ
‎- แล้วเจอกันค่ะ ‎- แล้วเจอกันค่ะ
‎อะไรเหรอ มีถ่ายเพิ่มอะไร
‎เอ่อ จ้อจี้น่ะ
‎- เดี๋ยวเราจะไปดูการแสดงของมุนจีอุงกัน ‎- อะไรนะ
‎- นายมาพาเราไปที่นั่นเหรอ ‎- อือ เราต้องรีบไปก่อนจะจบนะ
‎ขอบคุณนะ พี่ประเสริฐที่สุดในโลกเลย
‎- แหลชัดๆ ‎- ถูกของเธอ แหลจริงๆ
‎จนกว่าจะเอื้อมถึงตรงนั้น
‎ที่ที่เต็มไปด้วยแสงอันเจิดจ้า
‎ชิ้นส่วนที่เคยเฉียดผ่านฉันไปเมื่อวาน
‎กลายเป็นฝุ่นผงและปลิวว่อนไปในวันนี้
‎ท่ามกลางสายลมเย็นสบาย ‎ฉันกำลังเดินทางไป
‎ไปตามแสงของทางช้างเผือกอันลี้ลับ
‎โลกใบนั้นที่อัดแน่นด้วยความฝันอันพร่างพราว
‎- ไปกันเลยๆ ‎- ไปกันเลยๆ
‎ไปต่อกันอีกสักนิดเถอะ
‎โลกใบที่เคยได้รอคอย
‎กำลังแจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ
‎ชิ้นส่วนที่เคยเฉียดผ่านฉันไปเมื่อวาน
‎กลายเป็นฝุ่นผงและปลิวว่อนไปในวันนี้
‎ท่ามกลางสายลมเย็นสบาย ‎ฉันกำลังเดินทางไป
‎ไปตามแสงของทางช้างเผือกอันลี้ลับ
‎โลกใบนั้นที่อัดแน่นด้วยความฝันอันพร่างพราว
‎กำลังร้องเรียกฉันอยู่
‎ไปต่อกันอีกสักนิดเถอะ
‎- ไปกันเลยๆ ‎- ไปกันเลยๆ
‎- อังกอร์ ‎- อังกอร์
‎นี่
‎- อังกอร์ ‎- อังกอร์
‎- เก่งมากเลยครับ ‎- พี่ วันนี้คนกรี๊ดกันสุดยอดเลย
‎นี่
‎ฉันต้องทำให้ดีจริงๆ
‎นับตั้งแต่นี้ไป ‎เราต้องทำให้ดีไร้ที่ติจริงๆ เข้าใจไหม
‎ครับ
‎เฮ้ย
‎โซยอง การแสดงยังไม่จบนะ
‎นายยังไม่จบกับคิมมินจีเหรอ ‎ทำไมยัยนั่นอยู่ที่นี่
‎โซยอง ฉันไม่รู้เรื่องนะ
‎ให้ตายสิ
‎พี่ ผมเล่นอังกอร์ไม่ได้แล้ว
‎เฮ้ย นี่ นายเป็นบ้าเหรอ
‎ครับ ผมบ้าไปแล้ว ‎แฟนสำคัญกับผมยิ่งกว่าการแสดงครับ
‎- ขอโทษนะครับ ‎- เฮ้ย นี่
‎อะไร มีอะไรกัน
‎นี่ เจ้าชายแห่งผืนป่า
‎พวกนายฟังกันเองบ้างไหมเนี่ย
‎- นี่ใครครับ ‎- โห เชื่อเขาเลย
‎ฉันแพคอีจิน มือกีตาร์รุ่น 14
‎พวกนายยังเรียกตัวเองว่าวงดนตรีได้อยู่ไหม
‎พี่ สะพายกีตาร์ไว้ครับ
‎ตอนนี้เราขาดมือกีตาร์ครับ
‎- อะไรนะ ‎- นี่ ม.สี่ นายถอดชุดออก
‎ใส่ชุดนักเรียนนะครับ ชุดในการแสดงของเรา
‎หมายความว่าไงเนี่ย
‎ตอนนี้มือกีตาร์ของเราหนีไปแล้วครับ
‎ได้ยินเสียงเรียกร้องอังกอร์ใช่ไหมครับ ‎เราต้องกลับขึ้นไปครับ
‎เพลงอังกอร์คือ "สตาร์ไลต์" ‎เพลงประจำวงเราครับ
‎ช่วยเล่นแทนแค่เพลงเดียวก็พอครับ
‎ฉันเรียบจบไปสามปีแล้วนะ จะเล่นไอ้นี่ได้ไง
‎จำไม่ได้แล้ว ฉันทำไม่ได้ ทำไม่ได้
‎งั้นจะให้แสดงแบบไม่มีกีตาร์เหรอครับ
‎ถึงพี่จะจำไม่ได้ แต่มือพี่มันจำได้ครับ
‎เชื่อผมนะครับ
‎เดิมพันด้วยเกียรติ ‎ของเจ้าชายแห่งผืนป่านะครับ รุ่นพี่
‎รุ่นพี่ครับ ชุดนักเรียน
‎- อังกอร์ ‎- อังกอร์
‎- ครับ ขอบคุณครับ ‎- อังกอร์
‎สำหรับการแสดงรอบอังกอร์ ‎เราจะเล่นเพลง "สตาร์ไลต์"
‎ซึ่งเป็นธรรมเนียม 20 ปี ‎ของวงเจ้าชายแห่งผืนป่าครับ
‎(เจ้าชายแห่งผืนป่าสุดเจ๋ง)
‎(อยากให้ครูหน้าตาแบบจีอุง)
‎อะไรน่ะ นั่นแพคอีจินเหรอ
‎อะไรน่ะ ขึ้นไปทำไมเนี่ย ‎ใส่ชุดนักเรียนซะด้วย
‎เราส่องแสงให้ทุกคน ‎เปล่งประกายให้กันและกัน
‎ใบหน้าอันเศร้าหมองนั้น ‎จากนี้ไม่นานมันจะจางหายไป
‎จงจำไว้
‎เราคือสิ่งที่เจิดจ้า
‎ยิ่งกว่าสิ่งใดที่มี
‎(แพคอีจิน ฉันเรียนไม่จบเพราะนายเลย ‎รุ่นพี่อีจิน แต่งงานกับฉันนะ)
‎(เจ้าชายแห่งผืนป่ามาแล้ว)
‎เธอคือแสงดาวของฉัน ‎เธอคือแสงตะวันของฉัน
‎ไม่ว่าเธอต้องการอะไร ‎แสงที่สาดส่องมายังฉัน ก็คือเธอ
‎คือเธอ คนคนนั้นคือเธอ
‎เด็กผู้ชายคนนั้นที่เคยอยู่ในเทปตลับเก่าๆ
‎ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าฉันแล้ว
‎อ้อ พอดีมือกีตาร์หนีไปน่ะ
‎- แพคอีจิน ‎- ฮะ
‎ตอนม.หกนายอยู่ห้องอะไร
‎ฉันเหรอ ห้องหก
‎ม.6/6 แพคอีจิน
‎ฉันม.6/3 นาฮีโดนะ
‎เรามาสนุกกันนะ
‎ไปตามแสงของทางช้างเผือกอันลี้ลับ
‎โลกใบนั้นที่อัดแน่นด้วยความฝันอันพร่างพราว
‎กำลังร้องเรียกฉันอยู่
‎ไปต่อกันอีกสักนิดเถอะ
‎เกินต้านมาก
‎เท่ใจเหลวเป๋ว
‎ผมตั้งใจจะพูดบางอย่างที่นี่
‎ซึ่งผมเตรียมมานานมากครับ
‎ผมเคยอยากเป็นคนสำคัญสำหรับหลายๆ คน
‎ผมอยากได้รับความสนใจ
‎เรื่องนั้นเคยสำคัญที่สุดครับ
‎แต่ว่า…
‎ผมมีอย่างอื่นที่สำคัญกว่านั้นแล้วครับ
‎ตอนนี้ ขอแค่ผมได้เป็นคนสำคัญ ‎สำหรับคนคนเดียว
‎ผมก็ไม่หวังอะไรแล้วครับ
‎คือว่า…
‎โกยูริม
‎ฉันชอบเธอ
‎เรามาคบกันนะ
‎ชิ้นส่วนที่เคยเฉียดผ่านฉันไปเมื่อวาน
‎กลายเป็นฝุ่นผงและปลิวว่อนไปในวันนี้
‎เร็วๆ สิ
‎ฉันจะทำแบบนั้นอีกได้ไงเล่า
‎นี่ ทีเล่นกีตาร์ต่อหน้าคนอื่นยังทำได้เลย
‎เรื่องแค่นี้เอง ทำให้ฉันไม่ได้เหรอ
‎ตอนที่ได้ฟังเทปพวกนั้น ‎ฉันมีแรงฮึดสู้ขึ้นมาจริงๆ นะ
‎ว้าย แม่เจ้า
‎นี่ ซึงวาน เธอมาทำอะไรที่นี่
‎ฟัง "เอฟเอ็มเดต" อยู่
‎ช่วงนี้โดนสั่งห้ามฟังตอนอ่านหนังสือ
‎ว่าแต่รุ่นพี่มาทำอะไรที่นี่
‎แต่ยิ่งกว่านั้น ชุดนักเรียนนี่มาไงคะ
‎จะยังไงได้ล่ะ ก็ผลงานมุนจีอุงน่ะสิ
‎ว่าแต่เธอไม่ไปดูจีอุงแสดงเหรอ
‎อ๋อ
‎ฉันรักเสียงเพลงสุดหัวใจเลยค่ะ
‎เพราะว่ารัก ก็เลยไม่ไป
‎ช่างเถอะ ซึงวาน ‎ขอบทพูดตอนออกอากาศสมัยก่อนสักบทสิ
‎ฉันอยากฟังแพคอีจินอ่านแบบตัวเป็นๆ
‎รุ่นพี่จะอ่านเหรอคะ
‎น่าสนุกแฮะ
‎(ห้องกระจายเสียง)
‎การสอบเอนทรานซ์ใกล้เข้ามาแล้วครับ
‎"สู้ๆ นะ เธอทำได้"
‎แต่สุดท้ายแล้ว ‎เราจะทำได้จริงๆ หรือเปล่าครับ
‎บางครั้ง คำพูดให้กำลังใจ ‎อย่างคำว่า "เธอทำได้ สู้ๆ นะ"
‎กลับบั่นทอนกำลังใจเราครับ
‎เนื้อหาแบบนี้ ควรเอาออกอากาศนะ
‎(ออกอากาศ)
‎ผมว่าเรายังไม่เคยรู้จัก ‎โลกที่ไม่เป็นไรถึงแม้จะทำไม่ได้
‎- หรือแม้ว่าจะล้มเหลว ‎- อะไรน่ะ
‎- ออกอากาศผิดคิวไหมเนี่ย ‎- ฮะ ผิดคิวเหรอ
‎แต่ยังไงก็ทำให้เต็มที่เท่าที่ไหวกันเถอะครับ
‎มาทำให้ดีที่สุดกันนะครับ
‎แต่ผมหวังว่า ต่อให้เราล้มเหลว
‎เราก็จะมีจิตใจที่เข้มแข็งมากพอ
‎ที่จะลุกขึ้นมาใหม่นะครับ
‎โอ๊ะ ดอกไม้ไฟนี่นา
‎- โห ‎- ไหนเหรอ
‎โห สวยสุดๆ เลย จุดจากที่ไหนนะ
‎วันนี้ที่อำเภอมีงานเทศกาลแหละ
‎ทำอะไรกันอยู่ตรงนั้น
‎บรรยากาศนี้คืออะไร
‎- จัดไปจนได้สินะ ‎- นั่นสิ
‎จัดเหรอ จัดอะไร
‎เราตกลงคบกันแล้วนะ
‎ว่าไงนะ
‎พี่ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับ
‎เดี๋ยวก่อน ฉันว่าฉันไม่ได้เซนส์แย่ขนาดนั้นนะ
‎ก็รู้อยู่หรอกว่าจีอุงชอบยูริม
‎แต่โกยูริม เธอเองก็มีใจเหรอ
‎เธอเทไรเดอร์ไปหามุนจีอุงเนี่ยนะ
‎ชอบหมอนี่ตรงไหนก่อน
‎ก็แบบว่า เขาไม่ใช่คนหล่อตามมาตรฐาน
‎แต่สเปกฉันเลย
‎อะไรกันเนี่ย อะไรมันจะเบอร์นี้
‎- มันใช่เหรอ… ‎- เธอจุ้นอะไรด้วยเนี่ย
‎ดูดอกไม้ไฟไปดีกว่า
‎ชีวิตยืนยาว แต่ดอกไม้ไฟแสนสั้น
‎- เราไปดูกันบ้างเถอะ ‎- อือ
‎รู้สึกเหมือนทั้งโลก ‎กำลังอวยพรให้การเริ่มต้นของเราเลย
‎เฮ้อ ไปกันใหญ่แล้ว
‎นั่นสิคะ ภัยความมั่น
‎นี่
‎ฉันล่ะชอบการหยอกกันของพวกเธอจริงๆ
‎ขอบคุณนะที่เรียกว่าหยอก
‎สวยมากจริงๆ ฉันมีความสุขสุดๆ
‎ขอบคุณนะ…
‎ที่ให้วันแบบวันนี้เป็นของขวัญ
‎สวยมากเลย
‎เธอสวยกว่า
‎(เขียนชื่อใต้รูปที่อยากอัดเลย จากจีอุง)
‎(ฮีโด)
‎(ฮีโด ซึงวาน ยูริม)
‎(ฮีโด)
‎(ฮีโด ซึงวาน ยูริม)
‎(ฮีโด)
‎(ฮีโด ซึงวาน ยูริม)
‎(ฮีโด)
‎(อีจิน)
‎- โอย ‎- ระวังนะ ระวัง
‎- โอ้ ‎- ช้าๆ ตรงนี้แหละ
‎ต้องผึ่งให้แห้งนานแค่ไหนคะ
‎สักหนึ่งชั่วโมง
‎- พอแห้งก็ต้องขัดกระดาษทรายอีกรอบ ‎- ขัดอีกรอบเหรอคะ
‎ทำแบบลวกๆ ไม่ได้เลยแฮะ
‎พ่อหนูไปเรียนรู้อะไรแบบนี้…
‎เถ้าแก่ เก้าอี้นั่นอะไรคะ
‎ทำไมมันมาอยู่ตรงนี้คะ
‎อ๋อ นั่นน่ะเหรอ
‎เธอรู้จักชินแจกยองไหม คนที่อ่านข่าวน่ะ
‎คนนั้นแหละเอามา
‎คงมีความหลังกับเก้าอี้นั้นมาก
‎ขอฉันมากมายไปหมด
‎ขาเก้าอี้หักหมดแล้ว กว่าจะติดได้ก็ยากเย็น
‎เมื่อไหร่คะ
‎เอามาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
‎ทำอะไรอยู่ทำไมเพิ่งมา แต่งตัวสิ
‎ฮะ
‎จะไปไหนเหรอ
‎แกเขียนไว้ในปฏิทินเอง ลืมแล้วเหรอ
‎ไปที่หลุมศพพ่อ
‎หนูต้องใส่อะไรเหรอ ต้องใส่ชุดดำไหม
‎ใส่อะไรสบายๆ ก็พอ
‎อือ
‎แม่
‎แม่ แม่ร้องไห้เหรอ
‎แม่
‎ฮีโด
‎แกยัง…
‎อายุ 13 อยู่จริงๆ เหรอ
‎ถ้าแกโต…
‎โตเป็นผู้ใหญ่
‎ฉันอยากจะบอกแก
‎ฉัน…
‎ที่จริงแล้วฉัน…
‎ฉันคิดถึงพ่อแกเหลือเกิน ฮีโด
‎ฉันคิดถึงเขามาก ฮีโด
‎แม่…
‎แม่ หนูก็เหมือนกัน…
‎หนูเองก็คิดถึงพ่อมากเหมือนกัน
‎ส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่เสร็จแล้ว
‎อีกเดี๋ยวแม่กับยายจะออกมานะจ๊ะ
‎ค่ะ
‎แม่
‎อือ
‎ฮีโด
‎แม่
‎แม่อยู่ตรงนี้
‎แม่
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎อือ
‎แม่ไม่เป็นไร
‎อย่าไปไหนนะ
‎อย่าไปเลย
‎อยู่ข้างๆ หนูนะ
‎ได้สิ
‎แม่ทิ้งฮีโดวัยเด็ก
‎ให้อยู่คนเดียวมากเกินไปแล้ว
‎ไม่เป็นไรหรอกแม่
‎มีชีวิตอยู่นานๆ นะ
‎อยู่ข้างๆ หนู
‎รักนะ…
‎แม่
‎เป็นเพราะรอยร้าว ‎ที่เกิดขึ้นตอนที่มันหักหรือเปล่านะ
‎ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปทีละนิด
‎- หนึ่ง สอง ‎- การกระทำสำคัญกว่าคำพูด
‎ฉันว่าเธอทำถูกแล้ว
‎เธอนี่เท่พอตัวนะ นาฮีโด
‎เธอเคยบอกว่าชีวิตมันน่าเบื่อ ‎เลยก่อเรื่องน่าสนุกขึ้นเหรอ
‎ครั้งนี้ฉันก็ถูกเหมือนเดิม
‎ไม่มีอะไรที่อยากทำก่อนโลกแตกเหรอ
‎- สู้ๆ นะ ‎- สู้ๆ
‎- โชคดีนะ ‎- ฉันคงจะ…
‎อยากเปลี่ยนอะไรสักอย่างเหมือนกัน
‎อยากอยู่มองเธอข้างๆ อีกนานๆ จัง
‎อยู่ดูเธอเติบโตไปแบบเจ๋งๆ
‎นักข่าวแพคอีจิน
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์