‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- ฮีโด ‎- อินจอลมี
‎ไม่สิ
‎แพคอีจิน
‎ฉัน…
‎ต้องครอบครองนายแล้วล่ะ
‎นายเคยบอกใช่ไหม
‎ว่าไม่ว่าเราจะเป็นยังไง ‎สุดท้ายก็คงได้มาพบกัน
‎แต่ไม่ใช่เลย
‎เราได้พบกันตั้งแต่แรกแล้ว
‎นายเชื่อเรื่องนี้ไหม
‎เหลือเชื่อสุดๆ
‎ได้ยังไง…
‎นายคืออินจอลมีได้ยังไง
‎อินจอลมีคือนามแฝงเหรอ
‎ก็คงงั้นสินะ
‎ฉันไม่ใช่อินจอลมีหรอก
‎หรือว่านายผิดหวัง…
‎ที่ฉันคือไรเดอร์37
‎เพราะงั้นเลยปฏิเสธเหรอ
‎ไม่สิ ไม่ใช่อย่างนั้น
‎เอาเป็นว่าฉันไม่ใช่อินจอลมีแล้วกัน
‎อย่ามาพูดจาเลอะเทอะนะ
‎เราตกลงว่าจะถือกุหลาบเหลือง ‎มาเจอกันวันนี้ไง
‎เวลาเดียวกัน สถานที่เดียวกัน ‎ดอกไม้ก็ดอกเดียวกัน
‎นายจะบอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ
‎ที่จริง…
‎เอาเป็นว่าไม่ใช่ฉันจริงๆ
‎คือ…
‎นี่น่ะ ฉันซื้อมาระหว่างไปสัมภาษณ์
‎จะไปมือเปล่าก็ยังไงอยู่ ฉันเลยซื้อมา
‎นี่เป็น…
‎เรื่องบังเอิญจริงๆ เหรอ
‎อือ
‎งั้นเมื่อกี้ฉัน…
‎พูดอะไรออกไป
‎เมื่อกี้เหรอ เอ่อ…
‎เธอบอกว่าจะครอบครองฉัน ‎คือจะครอบครองยังไงเหรอ
‎เงียบไปเลย
‎ฉันก็พูดเบาๆ แล้วนะ
‎เฮ้อ
‎โอ๊ย ฉันจะทำไงดี
‎(ตอน 9)
‎ขอโทษนะที่วันนี้ไม่ได้ไปหา
‎จู่ๆ ก็มีเรื่องด่วนน่ะ
‎ขอโทษจริงๆ นะ
‎ไม่เป็นไร ฉันเองก็ไม่ได้รอนานนักหรอก
‎ถ้าโลกของเธอสลายไปแล้ว ‎ก็ไปโลกของคนคนนั้นสิ
‎อย่าบอกนะว่าคนคนนั้นที่นาฮีโดพูดถึง…
‎ฉัน
‎เคยชอบเธอมากขนาดนั้นแหละ โกยูริม
‎คือฉันเหรอ
‎เราอาจจะรู้จักกันอยู่แล้วหรือเปล่า
‎หรือบางทีเราอาจจะเคยเฉียดกันแล้วสักครั้ง
‎ไม่หรอก
‎ฉันไม่มีทางจำเธอไม่ได้
‎ฉันจำเธอได้ในครั้งเดียวแน่นอน
‎จำได้บ้าบออะไรกัน ยัยบ๊องเอ๊ย
‎โอ๊ย ทีนี้ฉันจะทำยังไงเนี่ย
‎โอ๊ย ทำยังไงดี
‎"ฉันต้องครอบครองนาย" งั้นเหรอ
‎ครอบครองอะไรเล่า บ้าไปแล้ว นาฮีโด
‎เลิกอ่านการ์ตูนเลยนะ
‎ขายขี้หน้าเป็นบ้า
‎ทำไงดี ขายหน้าชะมัด
‎ทำไมโผล่มาจากตรงนั้น
‎อย่าออกมา ฟังเฉยๆ พอ
‎ฉันได้มาจากโค้ชยางชานมี
‎ฉันพูดพร่ำในข่าว ‎ว่าแกขโมยเหรียญทองก็จริง
‎แต่ในฐานะชินแจกยองแม่แก ‎ไม่ใช่ผู้ประกาศข่าวชินแจกยอง
‎ฉันไม่ได้คิดว่าแกขโมยเหรียญทองนะ
‎อยากให้เข้าใจเรื่องนั้นไว้
‎แน่นอนว่าท่าทางของแกที่งานแถลงข่าว
‎ทั้งงี่เง่าและหยาบคายมาก
‎แต่อันนั้นก็เรื่องหนึ่ง ‎เหรียญทองก็ส่วนเหรียญทอง
‎รับไว้นะ
‎นี่โรงจำนำหรือว่าไง
‎(เอเชียนเกมส์ คยองจู 1999)
‎ขอโทษที่ทิ้งแกไว้นะ
‎(ตามที่คาดไว้ โลแกนคว้าชัยชนะ…)
‎ฉันต้องครอบครองนายแล้วล่ะ
‎ไม่ใช่ "ฉันชอบนาย" ‎แต่ "ฉันต้องครอบครองนาย" เลยเหรอ
‎ให้ตายสิ นาฮีโด
‎พี่
‎อะไรเนี่ย มาทำอะไรตอนนี้
‎คิดว่าฉันต้องคลั่งเบอร์ไหน ‎ถึงได้บุกมาถึงนี่แต่เช้าล่ะ
‎ฉันไม่ได้หลับเลยสักนิด
‎พี่ไม่ได้บอกนาฮีโดหมดทุกอย่างใช่ไหม
‎ไม่ได้บอกหรอก
‎เฮ้อ โล่งอกไป
‎ฉันจะทำยังไงดีล่ะ
‎นี่ เรื่องนั้นมาถามฉันทำไม
‎รู้ไหมเนี่ยว่าฉันต้องโกหกนาฮีโด ‎เพราะเธอเลย
‎จะเอาไงต่อ
‎ถ้านาฮีโดรู้ว่าฉันคืออินจอลมี
‎นางต้องผิดหวังแน่เลย
‎ฉันรู้สึกผิดชะมัดที่เป็นอินจอลมี
‎ฉันทำอะไรนางไว้ตั้งสารพัด
‎ทำอะไรบ้างล่ะ
‎เธอมีค่าแค่เป็นงบรายหัว ‎ไม่ได้สลักสำคัญกว่านั้นเลย
‎ถ้าถึงขั้นที่ฉันไม่รู้จักชื่อเธอในวงการแคบๆ นี่
‎แปลว่านั่นคือใบเกรดของเธอ
‎งั้นเธอก็ควรเป็นแฟนคลับที่คลั่งฉันต่อไปสิ
‎จะถ่อมาล้ำเส้นถึงตรงนี้ทำบ้าอะไร
‎โห นี่มัน…
‎ไม่ใช่คนแล้ว เกินคนไปมาก
‎- ยัยนั่นชอบเธอขนาดไหน… ‎- ฉันก็รู้น่า
‎ไรเดอร์37 ไม่สิ
‎ฉันรู้ดีกว่าใครว่านาฮีโดคิดยังไงกับฉัน
‎นางรักโกยูริม
‎แถมคอยปลอบอินจอลมีอีก
‎ฉันได้รับทั้งความรัก ‎ทั้งการปลอบโยนแท้ๆ แต่ฉันกลับ…
‎โอ๊ย
‎ฉันควรทำยังไงดีล่ะ
‎ยังไงก็เถอะ ฉันโกหกต่อไปไม่ได้แล้ว
‎ไม่นะพี่ ฉันขอเวลาแค่สัปดาห์เดียวพอ
‎ฉันก็ต้องการเวลาคิดนะ
‎ทำอะไรของเธอ
‎กำลังมาหรือเปล่า
‎- ไปแล้ว ‎- ไปแล้วเหรอ
‎เธอหลบหน้าเด็กนั่น
‎ส่วนเด็กนั่นก็ดูเหมือนจะหลบหน้าฉันนะ
‎ขอน้ำยาหล่อลื่นตรงนั้นหน่อย
‎(น้ำยาหล่อลื่น)
‎ช่างเถอะ
‎อะไรเนี่ย ทำอะไรผิดต่อฉันไว้หรือไง
‎หรือตอบสนองอัตโนมัติ ‎แล้วเพิ่งมาคิดได้เหรอ
‎ไม่ใช่สักหน่อย
‎คือฉันตื้นตันใจไง
‎ขอบคุณที่จู่ๆ ก็เลิกทำ ‎เหมือนฉันเป็นมนุษย์ล่องหนแล้ว
‎แบบนี้คือเกิดมาเพื่อรับใช้ไหมนะ
‎("ฟูลเฮาส์" เล่มที่ 16 อวสาน)
‎พี่ยูริม
‎ไปร้านขนมด้วยกันไหมคะ
‎อือ ไปสิ เธอจะกินอะไรเหรอ
‎เปิดด้วยรามยอนถ้วย ‎ต่อด้วยไอศกรีมเป็นของหวานค่ะ
‎อือ ไปสิ ไปกันๆ
‎เดี๋ยวมานะคะ
‎เล่ม 16
‎ออกแล้ว
‎เล่มจบ
‎ออกแล้ว
‎("ฟูลเฮาส์" เล่มที่ 16 อวสาน)
‎ฉันจะฟาดไอศกรีมสามแท่งเลยค่ะ
‎อ้าว ฉันลืมหยิบกระเป๋าเงินมา รอเดี๋ยวนะ
‎- อ้อ รีบมานะคะพี่ ‎- จ้ะ
‎นั่นใช่ของฉันไหม
‎ฮะ ไม่ใช่นะ
‎อ้อ
‎ใช่แหละ
‎นี่แอบฉันอ่านอยู่เหรอ
‎แอบเอิบอะไร
‎พอดีลมมันตีมา ตู้ของเธอก็เลย…
‎ประตูอ้าออกดังปึง
‎ไอ้ฉันก็กะว่าจะมาปิดให้ไง ‎แล้วเจอเจ้านี่เข้า ฉันตกใจ
‎เลยหยุดดูแป๊บนึงด้วยความดีใจ
‎พอใจยัง
‎อีกอย่างนะ เธอ
‎เธอไม่รู้หรือไงว่าเขาห้าม ‎พกหนังสือการ์ตูนมาโรงเรียนน่ะ ฮะ
‎ถึงจะอยู่ชมรมฟันดาบ ‎แต่ก็ช่วยรักษากฎหน่อยเถอะ
‎เดี๋ยวสิ…
‎เธอจะอ่านก็ได้นะ
‎นาฮีโด
‎โค้ช ทำอะไรตรงนั้นคะ
‎สังเคราะห์แสง
‎เธอรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับทางบ้านยูริม
‎ร้านของว่างปิดไปพักใหญ่ ‎เพิ่งจะเปิดวันนี้เอง
‎พวกเธอไม่ถูกกันก็เลยไม่รู้เหรอ
‎เห็นเพื่อนๆ พูดกันว่า ‎ทางบ้านไปค้ำประกันอะไรสักอย่าง
‎หนูไม่รู้รายละเอียดหรอกค่ะ
‎ค้ำประกันเหรอ
‎เสร็จจากซ้อมช่วงบ่ายแล้ว ‎เรียกเด็กๆ มารวมตัวด้วย
‎ไปกินเลี้ยงที่บ้านยูริมกัน
‎ที่ร้านของว่างน่ะเหรอคะ
‎ยิ่งลำบากยิ่งต้องมีเสียงเจี๊ยวจ๊าวป่วนประสาท
‎ต้องหัวเราะให้ออกก่อน จะได้ลืมเร็วขึ้น
‎แล้วก็ต้องลืม จะได้มีชีวิตต่อไป
‎หนูไม่รู้เลยค่ะว่าโค้ชชอบต็อกบกกีที่ร้านเรา
‎งั้นก็รู้ไว้ตั้งแต่วันนี้นะ ว่าแซ่บหลาย
‎โค้ช พวกหนูสั่งปลาเส้นด้วยได้ไหมคะ
‎ได้สิ
‎- เยส ‎- ซุนแดด้วยนะคะ
‎โธ่ ได้อยู่แล้วน่า
‎น้องม.สี่ ไม่ต้องเกรงใจ ‎สั่งให้หมดเลย เอาให้หนำ
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎(ขอแสดงความยินดีกับ ‎เหรียญทองนาฮีโด เหรียญเงินโกยูริม)
‎แม่ ชมรมฟันดาบมา
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎คุณแม่สบายดีไหมคะ
‎ดูสิใครมาเนี่ย สวัสดีค่ะ
‎วันนี้เราจะมากินเลี้ยงกันที่นี่ค่ะ
‎ทราบใช่ไหมคะว่าเด็กๆ กินดุขนาดไหน
‎คงต้องเตรียมสำหรับ 20 ที่เลยค่ะ
‎แหม แวะมาอุดหนุนกันแบบนี้เลย
‎- ขอบคุณนะคะ โค้ช ‎- ไม่เป็นไรค่ะ
‎- นั่งสิคะ ‎- ค่ะๆ
‎- พวกเธอก็นั่งด้วยสิ ‎- ค่ะ
‎- โค้ชนั่งตรงนี้สิคะ ‎- จ้ะ
‎กินอะไรดี
‎หนูเองสินะ คนที่โค่นยูริมลูกฉันได้ ‎และคว้าเหรียญทองไป
‎ลำบากมามากเลยนะ ฮีโด
‎ได้ยินอะไรหยาบคายๆ มาเยอะเลยล่ะสิ
‎คนใจร้ายพวกนั้น
‎หนูต้องลำบากขนาดไหนเนี่ย
‎กลัวมากใช่ไหม
‎ตอนนี้ดีขึ้นบ้างหรือยังจ๊ะ
‎ค่ะ
‎ตายจริง ฮีโดของฉัน ‎ตัวจริงน่ารักกว่าในทีวีอีกแฮะ
‎ในเมื่อหนูได้เหรียญทองมา ‎ป้าจะแถมให้เยอะๆ เลย
‎ยินดีด้วยกับเหรียญทองนะ
‎ทุกคนเก่งมากสำหรับงานใหญ่ที่ผ่านมา
‎พวกนายจะยังคงสังกัดแผนกกีฬา ‎จนกว่าจะมีคำสั่งย้ายบุคลากร
‎รู้ไว้ตามนั้นนะ
‎ว่าแต่ว่า เรากินเลี้ยงกันเมื่อไหร่ดี
‎หัวข้อประชุมวันนี้คือกินเลี้ยงเหรอครับ
‎เรื่องนั้นก็สำคัญอยู่หรอก ‎แต่เอาเรื่องนี้ก่อน
‎เราทำเทปพิเศษเอเชียนเกมส์กันเถอะ
‎เทปพิเศษยังไงเหรอครับ
‎การแข่งขันก็ประสบความสำเร็จ ‎เรตติ้งก็พุ่งปรี๊ด
‎เราต้องสานต่อบรรยากาศนี้ไว้
‎เพื่อเสริมความแกร่งให้แผนกกีฬายูบีเอสไง
‎ฉันอยากถ่ายสารคดีสักสองสามตอน ‎แล้วออกอากาศเป็นเทปพิเศษ
‎ใครอยากทำบ้าง
‎ผมไม่แน่ใจว่าเป็นยังไง ‎แต่ผมขอลองดูได้ไหมครับ
‎นายปุบปับรับปาก ‎ทั้งที่ไม่รู้ว่าคืออะไรเหรอ
‎ผมว่าถ้าลงมือ ‎ก็น่าจะได้เรียนรู้อะไรบ้างน่ะครับ
‎ผมอยากลองทำทุกอย่าง
‎อยากเรียนรู้เร็วๆ แล้วก็พัฒนาเร็วๆ ครับ
‎นายสนุกกับงานนี้สิท่า
‎ครับ
‎ผมเลยอยากทำให้ดีครับ
‎มีเวลาว่างกว่าเมื่อก่อนแล้ว ‎จากนี้จะโทรหาบ่อยๆ นะ
‎ว่าแต่นายเห็นพี่ในข่าวหรือยัง
‎เห็นแล้วสิ พี่ประหม่าสุดๆ ‎จนโป๊ะเลยว่าเป็นมือใหม่
‎ปรับปรุงหน่อยนะ
‎ว่าแต่นายเถอะ ทำได้ดีอยู่ไหม
‎คะแนนสอบปลายภาค ‎ออกแล้วใช่ไหม ได้ที่เท่าไร
‎แค่นี้นะ ผมไม่อยากคุยกับ ‎คนที่มีความสุขกับการจัดอันดับ
‎แม่กับน้าล่ะ สบายดีไหม
‎ผู้ตัดสินสมิธยืนยันว่าการตัดสินของตน
‎- ในการแข่งรอบชิงนั้นยุติธรรมครับ ‎- ดูเขาสิ
‎ได้ฝั่งแม่ไปเต็มๆ ‎หน้าคล้ายฉันตั้งแต่เด็กๆ แล้ว
‎ว้ายตาย ข้ามหน้าซะจริง
‎อีจินน่ะเหมือนสามีฉันต่างหาก
‎- เพ้อเจ้อ ‎- ข่าวยูบีเอส แพคอีจินรายงานครับ
‎อย่าให้เล่าเลย
‎แขกมาบ้านทีไรก็เปิดข่าวพี่ที่อัดไว้ ‎เปิดแล้วเปิดอีกอยู่ได้
‎ตอนนี้ก็เปิดอยู่เนี่ย
‎ไม่มีใครขอดูสักคน แต่เปิดได้ทุกวี่ทุกวัน
‎แล้วยังไง พี่มันน่าอายเหรอ
‎เปล่า ก็ไม่ได้น่าอาย แค่น่ารำคาญ
‎ขอบคุณที่ชม
‎ฝากสวัสดีแม่กับน้าด้วยนะ
‎สวัสดี
‎โอเค แค่นี้นะ วางนะ
‎นาฮีโด
‎ให้ตายสิ
‎นี่
‎เลขหมายที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินเสียงสัญญาณ
‎รับสายสิ
‎เฮ้อ บ้าจริง
‎ปล่อยฉันไว้คนเดียวทีเถอะ
‎(บ่มเพาะความแกร่ง)
‎รุ่นพี่ สวัสดีค่ะ
‎- รุ่นพี่ สวัสดีค่ะ ‎- ดีจ้ะ
‎อะไรน่ะ
‎อะไรเนี่ย
‎ทำไมนายมาอยู่ที่นี่
‎วันนี้มีซ้อมถ่ายทำไง
‎ถ่ายทำอะไร
‎ทางสมาคมไม่ได้บอกเหรอ ‎ไม่ได้บอกเพื่อนเหรอ
‎ทางสมาคมโทรมาเองเลยนะ
‎อ๋อ ฉันมีสายที่ไม่ได้รับ ‎สงสัยจะเป็นสมาคมนี่เอง
‎ไม่รับเพราะไม่รู้จักมากกว่ามั้ง
‎ไม่ใช่เหอะ
‎แต่เรื่องแบบนี้ ควรจะบอกฉันล่วงหน้าไหม
‎เธอเปิดโอกาสให้ฉันพูดไหมล่ะ
‎ถ่ายอะไรล่ะ
‎(เทปพิเศษเอเชียนเกมส์ คยองจู 1999 ‎สารคดี 3 ตอน)
‎เราจะถ่ายทำสารคดีสามตอน ‎โดยมีตัวเอกคือนักกีฬา
‎ที่สร้างความประทับใจในเอเชียนเกมส์
‎เธอสองคนได้รับเลือกเป็นตัวเอกตอนแรก
‎ทำไมเป็นเราล่ะ
‎ก็มันมีดราม่าการแข่งของพวกเธอไง
‎สรุปว่าอยากถ่ายอะไรในสารคดีกันแน่
‎ความจริงที่ว่าเราไม่สนิทกันเหรอ ‎ที่เราเหม็นหน้ากันเหรอ
‎ที่ทำเหมือนอีกฝ่ายไร้ตัวตน ‎เวลาอยู่ด้วยกันน่ะเหรอ
‎"ปกติแล้วพวกนี้ก็เป็นแบบนั้นนี่เอง"
‎นายคงไม่ได้จะขอให้เรา ‎แกล้งสนิทกันใช่ไหม
‎เราเป็นนักกีฬานะ ไม่ใช่นักแสดง
‎ถึงทางสมาคมจะหวังแบบนั้น ‎แต่ฉันไม่คิดจะทำแบบนั้นเด็ดขาด
‎ถ้าไม่สนิท ฉันก็จะถ่ายตามที่ไม่สนิท
‎ถ้าอึดอัดใจกัน ก็จะถ่ายตามนั้น
‎ทำไปเพื่อใคร
‎จะให้คนรุมสาปฉันอีกเหรอ
‎เธอไม่เชื่อในตัวฉันบ้างเลยเหรอ
‎ทำไมทำให้ผิดหวังอยู่เรื่อย
‎- อะไรนะ ‎- เธอเห็นฉันเป็นตัวอะไร
‎ลองเชื่อสายตาฉันบ้างสิ
‎ฉันคือหนึ่งในคนที่รู้จักพวกเธอดีกว่าใครนะ
‎ถ้าสารคดีเสร็จแล้ว ฉันจะเอามาให้ดูก่อน
‎แต่ถ้าไม่สะดวกใจ เราก็จะไม่ออกอากาศ
‎ฉันสัญญา
‎เรามีซีนวิ่งในสนามกีฬา ‎นักกีฬาฟันดาบออกไปด้วยกันนะครับ
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎- มาจากช่องอะไรเหรอ ‎- ยูบีเอสค่ะ
‎- ฮะ ยูบีเอสเหรอ ‎- เราจะได้ออกทีวีแล้ว
‎รุ่นพี่ เห็นเขาว่ามีถ่ายทำที่สนามกีฬาค่ะ
‎แย่หน่อยนะ เธอหลบหน้าฉันไม่ได้แล้ว
‎ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย
‎งั้นหลบหน้ากันทำไม
‎- ฉันไม่อยากพูดถึง ‎- ไม่อยากก็ต้องพูด
‎เพราะฉันต้องฟังคำตอบให้ได้
‎เธอหลบหน้าฉันอยู่ฝ่ายเดียว ‎แถมยังเมินทุกการติดต่อจากฉัน
‎ฉันควรแบกรับไว้ทั้งที่ไม่รู้เหตุผลเหรอ
‎เธอเคยนึกถึงความรู้สึกฉันบ้างไหม
‎เป็นเพราะฉันขายขี้หน้าไง
‎ขายหน้าเรื่องอะไร
‎คำสารภาพนั่นน่ะเหรอ
‎เธอสารภาพเพราะเข้าใจผิดว่าฉันคืออินจอลมี
‎ซึ่งฉันไม่ใช่อินจอลมี
‎แล้วปัญหาอยู่ตรงไหน ‎คำสารภาพนั่นไม่ใช่ของฉันนี่
‎ทำไมจะไม่ใช่ ครึ่งหนึ่งก็ของนาย
‎ถ้าอินจอลมีคือคนอื่น ไม่ใช่นาย
‎ฉันคงไม่สารภาพงี่เง่าแบบนั้นหรอก
‎เพราะเป็นนายไง ‎เพราะเป็นนาย ฉันถึงสารภาพออกมา
‎เพราะงั้นคำสารภาพครึ่งหนึ่งเป็นของนาย
‎แล้วยังไงต่อ
‎เธอวางแผนไว้ว่าไง
‎คิดจะหลบหน้าฉันแบบนี้ไปตลอดเหรอ
‎หวังว่าเราจะห่างกันแบบนี้เหรอ
‎เธอคิดว่าความสัมพันธ์ของเรา ‎คืออะไรกันแน่
‎นายคิดว่ามันคืออะไรล่ะ
‎เพราะนาย ช่วงนี้ฉันถึง…
‎ฉันสับสนจนจะบ้าตายอยู่แล้ว
‎ฉันอิจฉานาย
‎ไม่สิ ฉันชอบนาย
‎แต่ฉันรู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยกว่านาย
‎สำหรับนายมันฟังดูเป็นไง ‎ไม่เข้าใจใช่ไหมล่ะ
‎ฉันเองก็ไม่เข้าใจสักนิด
‎แต่แล้วฉันก็สารภาพออกไป ‎ว่าจะครอบครองนายซะงั้น
‎ประสาทกลับแล้วมั้งเนี่ย
‎อยากตายให้รู้แล้วรู้รอด ‎สมองมันขาวโพลนไปหมด
‎ฉันชอบอะไรที่มันชัดเจน
‎แต่พอนึกถึงนายทีไร ‎ทุกอย่างก็คลุมเครือไปหมด
‎เพราะแบบนั้น ช่วงนี้ฉันก็เลย…
‎เกลียดนายชะมัด
‎เธอนี่มัน…
‎ตรงไปตรงมาชะมัด ฉันจะบ้าตาย
‎หัวเราะทำไม
‎ฉันกลุ้มจนหัวจะระเบิดอยู่แล้ว ‎นายหัวเราะทำไม
‎โอเค ตั้งหน้าตั้งตากลุ้มต่อไปนะ
‎ฉันเลิกกลุ้มแล้ว ถึงจะไม่เคยก็เถอะ
‎เฮ้อ
‎ครูครับ
‎โอ๊ะ คุณพระ แพคอีจิน
‎ไม่ได้เจอกันนานแค่ไหนเนี่ย โอ้โฮ
‎ได้ยินว่านายได้เป็นนักข่าวยูบีเอส
‎อ้อ หรือว่านายคือคนที่มาทำข่าว ‎ชมรมฟันดาบโรงเรียนเราเหรอ
‎ครับ นี่เอกสารขอความร่วมมือครับ
‎- อ๋อ ‎- รบกวนด้วยนะครับ
‎ปัดโธ่ รบกวนอะไร ‎ระหว่างเราไม่มีคำว่ารบกวนหรอก
‎เฮ้อ ลำบากมากเลยใช่ไหม
‎เห็นข่าวแล้วฉันตกใจมาก
‎อ้อ ครับ
‎ตอนนี้เป็นไงบ้าง
‎ผมก็แค่ทำสิ่งที่ทำได้อยู่ครับ
‎งั้นเหรอ
‎โธ่ เป็นเด็กอยู่หลัดๆ ‎ไม่ทันไรโตเป็นผู้ใหญ่ซะแล้ว
‎อากาศร้อนนะ ดื่มอะไรสดชื่นๆ ไหม
‎- ครับ ขอบคุณนะครับ ‎- อือ
‎(ลำดับคะแนนสอบปลายภาค ‎อันดับ 1 จีซึงวาน)
‎เธออยู่ตรงไหนนะ
‎(นาฮีโด อันดับ 320)
‎"อันดับ 320" เหรอ
‎เธอคงไม่กลุ้มเรื่องเรียนสินะ ฮีโดของเรา
‎(นาฮีโด อันดับ 320)
‎(สอบเอนทรานซ์)
‎ข้อหนึ่งตอบสอง
‎นี่นาย…
‎อ่านหนังสืออยู่เหรอ เป็นอะไรไป
‎คนมันมีเป้าหมาย ‎อะไรที่ไม่อยากทำก็ต้องทำ
‎เป้าหมายอะไร
‎ถ้านายตั้งใจจะอ่านหนังสือจริงๆ ‎อ่านแค่สังคมก็พอ
‎- มีแค่สังคมนี่แหละที่นายจะเก็บคะแนน… ‎- ข้อแปดตอบหนึ่ง
‎(คู่มือสอบใบขับขี่)
‎มันต้องดั้นด้นอ่านไอ้นี่ตอนนี้เลยเหรอ
‎เวลาร้อยวันก็เหลือเฟืออยู่หรอก
‎ตอนเพื่อนสอบติดมหาลัยกัน ‎ฉันก็อยากสอบอะไรผ่านบ้าง
‎ว่าแต่นายจะไม่ต่อมหาลัยจริงๆ เหรอ
‎สิ่งที่ฉันอยากเรียนไม่มีสอนในมหาลัย
‎ทุกคน ครูแปะลำดับคะแนนบนบอร์ดแล้ว
‎จะไปดูเหรอ เพื่ออะไร
‎ฉันรู้สึกดีเวลาเห็นชื่อตัวเองบนบอร์ด
‎มุนจีอุง
‎อ้าว ยูริม
‎- มาดูลำดับคะแนนเหรอ ‎- อือ
‎แต่ดันเห็นอะไรชวนช็อกเฉยเลย
‎(ลำดับคะแนน)
‎(อันดับ 321 โกยูริม ‎อันดับ 322 มุนจีอุง)
‎ที่กว้างใหญ่ตรงนั้นมีแค่เราสองคน
‎โรแมนติกมากเลยเนอะ
‎นายได้ที่โหล่เหรอ
‎อือ ไม่ได้เหรอ
‎เปล่า ฉันแค่ซึ้งใจ
‎ฉันกลัวว่าตัวเองจะได้ที่โหล่
‎ถ้าเธอได้ที่โหล่แล้วจะยังไงเหรอ
‎อายเหรอ
‎เอ่อ ก็นิดนึงมั้ง นายไม่อายเหรอ
‎อือ
‎ฉันไม่ได้พยายาม ผลมันก็แน่นอนอยู่แล้ว
‎การคาดหวังให้ออกมาดีทั้งที่ไม่พยายาม ‎น่าอายกว่าอีกไม่ใช่เหรอ
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎ลูกสาวมาแล้วเหรอ
‎มานี่เดี๋ยวสิ
‎แต่นแต๊น ของขวัญจ้ะ
‎แม่ไปตลาด แล้วเห็นมีร้านตัวแทนอยู่ ‎เลยซื้อมาให้ลูกเครื่องนึง
‎ได้ยินว่าเดี๋ยวนี้เด็กนักเรียน ‎มีกันคนละเครื่องแล้วนี่
‎น่าจะดีนะ ถ้าลูกมีไว้สักเครื่อง ‎เวลาเดินทางไปแข่งที่ต่างจังหวัด
‎แม่จะได้ติดต่อไปได้ทันที
‎หนูไม่ได้ไปแข่งสักระยะเลย แม่ใช้เถอะ
‎แม่อยู่แต่ที่ร้านตลอดไง
‎งั้นขอคืนเงินกันเถอะ หนูไม่อยากได้
‎ยูริม นี่ของขวัญจากแม่นะ
‎เรามีปัญหาเรื่องเงินกันอยู่นี่
‎ค่าแชร์ก็เสียไป ไหนจะเงินค้ำประกันอีก
‎ก็แปลว่าเรามีหนี้เพิ่มขึ้น
‎เราควรประหยัดทุกทางไม่ใช่เหรอ
‎แม่อุตส่าห์ซื้อให้ ‎ช่วยดีใจเหมือนลูกบ้านอื่นเขาได้ไหม
‎หนูจะทำแบบนั้นได้ไง
‎เราเสียเงินไปจนแม่เอาแต่ร้องไห้ ‎พ่อก็ทำงานจนไม่ได้กลับบ้าน
‎สถานการณ์ของหนูกับลูกคนอื่น ‎ไม่เหมือนกันสักหน่อย
‎หนูจะใช้อย่างสบายใจได้ยังไง
‎ขอโทษนะที่ฉันเป็นแม่แย่ๆ ‎ที่ทำให้ลูกต้องมาห่วงเรื่องเงิน
‎ขอโทษจริงๆ นะ
‎แต่ฉันซื้อมาเพราะอยากเห็นแกยิ้มสักครั้ง
‎ฉันอยากฮึดสู้ด้วยการเห็นแกมีความสุข
‎นึกถึงความรู้สึกแม่ ‎ก่อนเรื่องเงินไม่ได้เหรอ
‎ความรู้สึกมันช่วยอะไรได้เหรอ
‎ความรู้สึก…
‎มันปลดหนี้ไม่ได้นี่นา
‎(ยูบีเอส)
‎เรื่องแนวทางสารคดี ‎เราค่อยๆ ปรับระหว่างถ่ายทำก็ได้
‎แต่อย่างน้อย ผมไม่อยากทำให้ทั้งคู่ ‎ดูเหมือนศัตรูหรือคู่ปรับกันครับ
‎ถ้าไม่มีอะไรแบบนั้น ‎สารคดีชุดนี้จะสนุกเหรอ
‎เราเน้นเรื่องการแตะพร้อมกันดีกว่าไหม
‎แต้มสุดท้ายในรอบชิงเอเชียนเกมส์
‎มันมีเรื่องแตะพร้อมกันนี่
‎ไม่ครับ แบบนั้นบอกเป็นนัยๆ ว่า ‎เราไม่ยอมรับเหรียญทองของนาฮีโด
‎ฉะนั้นไม่ได้ครับ
‎ไม่ห่วงเรตติ้งหรือไง
‎เราต้องมีประเด็นที่ดึงความสนใจคนดูสิ
‎เราหลอกใช้นักกีฬาแบบนั้นไม่ได้ครับ
‎นี่ไม่ใช่วาไรตี้ แต่เป็นกีฬานะครับ
‎ครับ แพคอีจินพูดสายครับ
‎ครับ ผมมีข่าวอยู่ เหลือเวลากี่นาทีครับ
‎ถ้าผมวิ่งไปจะรายงานทันครับ ‎เข้าใจแล้วครับ ครับ
‎มีเรื่องอะไรเหรอ
‎ไว้ทีหลัง ฉันต้องไปหาโทรศัพท์รายงานข่าว
‎โทรศัพท์เหรอ
‎ใช้โทรศัพท์ที่บ้านฉันสิ ‎จะรายงานข่าวใช่ไหม
‎งานด่วนมากไม่ใช่เหรอ
‎ตอนนี้ที่บ้านไม่มีใครอยู่ รีบมาสิ
‎"สรุปข่าวกีฬาครับ"
‎"การแข่งขันแบดมินตันรุ่นยุวชน ‎ประเภทเดี่ยวครั้งที่สาม
‎ซึ่งจัดขึ้นเพื่อเรียกความสนใจจากยุวชน…"
‎สูดลมหายใจก่อน
‎ขอบใจนะ
‎"จะจัดขึ้นในเดือนหน้า ‎ตั้งแต่วันที่ห้าถึงแปด ที่โรงยิมเจอิลครับ
‎โดยเปิดรับสมัครตั้งแต่ชั้นป.ห้า ‎จนถึงชั้นม.สอง
‎หมดเขตรับสมัครพรุ่งนี้ครับ"
‎"ดาวเด่นแห่งโบว์ลิ่งเกาหลี นักกีฬาอีจียอน
‎ได้รับเหรียญมังกรฟ้าซึ่งเป็นระดับสูงสุด
‎พิธีมอบรางวัลจะจัดขึ้นวันที่ 27 ‎ที่พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านแห่งชาติ"
‎"จบการรายงานสรุปข่าวกีฬาครับ"
‎ครับ ผมพร้อมแล้วครับ ครับ
‎"สรุปข่าวกีฬาครับ"
‎"การแข่งขันแบดมินตันรุ่นยุวชน ‎ประเภทเดี่ยวครั้งที่สาม
‎ซึ่งจัดขึ้นเพื่อเรียกความสนใจจากยุวชน
‎จะจัดขึ้นในเดือนหน้า ‎ตั้งแต่วันที่ห้าถึงแปด ที่โรงยิมเจอิลครับ
‎โดยเปิดรับสมัครตั้งแต่ชั้นป.ห้า ‎จนถึงชั้นม.สอง
‎หมดเขตรับสมัครพรุ่งนี้ครับ"
‎"ดาวเด่นแห่งโบว์ลิ่งเกาหลี นักกีฬาอีจียอน
‎ได้รับเหรียญมังกรฟ้าซึ่งเป็นระดับสูงสุด
‎พิธีมอบรางวัลจะจัดขึ้นวันที่ 27 ‎ที่พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านแห่งชาติ
‎จัดโดยกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว"
‎"จบการรายงานสรุปข่าวกีฬาครับ"
‎ครับ ขอบคุณครับ ครับ
‎เฮ้อ
‎ขอบใจนะ รอดตายเพราะเธอเลย
‎ถ้าฉันวิ่งไปรายงานข่าวที่บ้าน ‎คงจะเละเทะแน่ๆ
‎เกิดเหตุการณ์แบบนี้บ่อยเหรอ
‎เปล่าหรอก อันนี้วิทยุน่ะ
‎เดิมทีต้องเป็นบรรยายสรุปเบสบอล
‎แต่เบสบอลยังแข่งไม่เสร็จ ต่อเวลาแข่งน่ะ
‎ฉันก็เลยต้องรีบแทรกข่าวอื่นไปก่อน
‎อย่างนี้นี่เอง
‎ทำไม
‎เกลียดฉันอีกแล้วเหรอ
‎- อิจฉาเหรอ เรื่องอะไร ‎- เดี๋ยวเหอะ
‎เฮ้อ
‎ลองคิดมาหรือยัง
‎ฉันให้เธอไปคิดเรื่องของเราไง
‎- มันไม่มีคำนิยาม ‎- หือ
‎คำที่ใช้อธิบายความสัมพันธ์ของเราได้
‎ยังไม่มีอยู่บนโลกนี้เลย
‎คนรู้จัก เพื่อน คนรัก
‎คำนั้นไม่ได้อยู่ในคำที่มนุษย์คิดขึ้นมา
‎แต่พอมาลองคิดดู
‎ความสัมพันธ์เราเป็นแบบไหน
‎มีแค่เราที่รู้นี่นา
‎เพราะงั้น เรานิยามกันเองก็ได้
‎ถึงจะไม่มีคำไหนอธิบายได้
‎แต่เรื่องแค่นี้เอง เราสร้างขึ้นเองก็ได้นี่
‎สร้างคำขึ้นมางั้นเหรอ
‎อือ อย่างเช่นความสัมพันธ์ของเรา ‎คือโทรศัพท์
‎คือแก้วน้ำ
‎คือกรรไกร
‎หรือไม่ก็ คือก้อนเมฆ คือสายรุ้ง…
‎เรานิยามเองก็ได้นี่นา
‎ฉันชอบรุ้งนะ
‎โธ่ ฉันชอบกรรไกรนะ
‎เฮ้อ เธอนี่นะ…
‎วันหลังลองหลบหน้าฉันแบบนั้นอีกสิ
‎ฉันไม่อยู่เฉยจริงๆ แน่
‎นายคงเกลียดมากสินะ
‎นี่ คำว่า "เกลียด" ‎มันเอามาอธิบายไม่ได้หรอก
‎เธอคือคนที่ทำให้ฉัน ‎ลุกขึ้นได้ในหลายๆ ครั้งนะ
‎รับผิดชอบด้วย
‎ฉันต้องกลับแล้ว ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ
‎สำหรับนายคืออะไร
‎ไหนบอกว่าไม่เคยกลุ้ม ‎เรื่องการนิยามความสัมพันธ์ของเรา
‎คำตอบนายคืออะไร
‎ไม่ใช่รุ้งแล้วกัน
‎นาฮีโด
‎แม่
‎"แม่" เหรอ
‎แพคอีจิน
‎เดี๋ยวนะ รุ่นพี่อาศัยอยู่ที่นี่…
‎ไม่สิ เป็นคุณแม่ของนาฮีโดเหรอครับ
‎นายมาทำอะไรที่นี่
‎สรุปก็คือ
‎คนที่ทำรูปปั้นในบ่อน้ำหักคือนายเหรอ
‎พวกเธอเลยเจอกันแบบนั้น
‎ครับ ผมโยนหนังสือพิมพ์เอง ‎ผมขอโทษจริงๆ ครับ
‎แม่ แต่หนูได้ค่าชดเชยแล้ว
‎ได้เป็นอะไร
‎"ฟูลเฮาส์"
‎- แกบ้าเหรอ ‎- รุ่นพี่ เดี๋ยวผมจ่ายชดใช้…
‎- แพคอีจิน ‎- ครับ รุ่นพี่
‎- นายคบกับฮีโดลูกฉันเหรอ ‎- แม่
‎ไม่ใช่ครับ เราไม่ได้คบกัน
‎- งั้นเป็นอะไรกัน ‎- เป็นรุ้งไง
‎- อะไรนะ ‎- ไม่ใช่อย่างที่แม่คิดแล้วกัน
‎ฉันคิดอะไรล่ะ
‎ความคิดแม่น่ารังเกียจตลอดอยู่แล้วนี่
‎เฮ้ย ทำไมพูดจาสามหาวกับรุ่นพี่ฉันแบบนั้น
‎นี่ นายตะคอกฉัน…
‎นายเข้าข้างแม่ฉันเหรอ
‎ฉันกำลังใช้ชีวิตในสังคม ‎พร้อมกับชีวิตส่วนตัวอยู่
‎เข้าใจกันหน่อยได้ไหม
‎ประเด็นของฉันก็คือ
‎เป็นเพราะนายรู้จักกับฮีโด
‎ก็เลยไปสัมภาษณ์ผู้ตัดสิน ‎ตอนเอเชียนเกมส์หรือเปล่า
‎แถมยังแจ้นไปถึงสนามบิน
‎ไม่ใช่ครับ ต่อให้ไม่ใช่ฮีโด ‎ผมก็คงทำแบบเดียวกันครับ
‎ตอนโยกย้ายบุคลากร ‎นายอย่าสมัครแผนกกีฬานะ
‎อะไรนะครับ
‎พวกเธอดูสนิทกันมาก
‎อีกอย่าง นายรับผิดชอบกีฬาฟันดาบใช่ไหม
‎นักข่าวกับคนในข่าว ‎สมควรใกล้ชิดกันแบบนี้เหรอ
‎ถ้าไม่อยากเจ็บทั้งคู่และแตกคอกัน ‎ก็สมัครแผนกอื่นซะ
‎คิดว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนั้นล่ะสิ
‎เกิดแน่
‎ฉันพูดในฐานะนักข่าวรุ่นพี่นะ ‎ไม่ใช่ในฐานะแม่ฮีโด
‎อีกเรื่อง ห้ามปล่อยข่าว ‎ว่าฉันเป็นแม่นาฮีโดล่ะ
‎ในอนาคตแกจะได้ออกข่าวอีก ‎ขืนมีข่าวลือจะยิ่งลำบากใจ
‎ชิ มีแต่เรื่องงานล้วนๆ เลยแฮะ
‎แม่ไม่มีอะไรจะพูดในฐานะแม่หนูเลยเหรอ
‎สนิทกันต่อไปนะ
‎รู้ไหมทำไมนายถึงคิดไปเองแบบนั้น
‎เพราะนายล้มเหลว ‎ในการรักษาระยะห่างกับคนในข่าว
‎เป็นเพราะนายรู้จักกับฮีโด
‎ก็เลยไปสัมภาษณ์ผู้ตัดสิน ‎ตอนเอเชียนเกมส์หรือเปล่า
‎แถมยังแจ้นไปถึงสนามบิน
‎ขอบคุณนะ
‎ไม่ต้องขอบคุณหรอก
‎ต่อให้ไม่ใช่เธอ ฉันก็คงทำแบบเดียวกัน
‎นี่ พักเที่ยงเราไปกินต็อกบกกีกันนะ
‎ร้านโกยูริมกลับมาเปิดแล้ว
‎เปิดแล้วเหรอ ไม่ได้เจ๊งไปแล้วเหรอ
‎ได้ข่าวว่าบ้านนางไปค้ำประกัน ‎จนหมดเนื้อหมดตัวเลยนี่
‎ถามจริง
‎นึกแล้วเชียวว่ายัยโกยูริมต้องโดนเข้าสักวัน
‎นางโวยที่เอเชียนเกมส์ว่าตัดสินผิดแบบนั้น
‎เอาตรงๆ มีแต่ทำให้นาฮีโดดูโง่ปะ
‎จริง ยัยบ้านั่น
‎ที่บ้านมันไม่มีอันจะกิน
‎ก็เลยแสดงละคร เพราะไม่อยาก ‎พลาดเงินบำนาญเหรียญทองหรือเปล่า
‎เออ คงงั้นแหละ น่าสมเพชสุดๆ
‎ออกมา
‎- บอกให้ออกมาไง ไอ้พวกสวะนี่ ‎- ปล่อยนะ
‎พูดมาอีกทีซิ โกยูริมทำไมนะ
‎พวกแกแอบสูบบุหรี่ในห้องน้ำ ‎แต่สะเออะเอ่ยชื่อโกยูริมงั้นเหรอ
‎ยัยบ้า
‎- นี่ ‎- เฮ้ย จับมัน
‎เป็นอะไรไหม ยัยนี่
‎- นี่ แกเจอดีแน่ ‎- นี่
‎- ปล่อยฉัน ‎- แกเป็นใครวะ
‎- เฮ้ย ‎- โธ่เว้ย
‎โกยูริมได้ยินหมดแล้วเนี่ย
‎แน่จริงพูดพล่อยๆ อีกทีสิ
‎พวกน่ารังเกียจ
‎นี่ นาฮีโด
‎เธอเป็นใครถึงมาเข้าข้างฉัน
‎ฉันจะมองข้ามไปแล้วแท้ๆ
‎เธอมาเข้าข้างให้ฉันดูโง่ทำไม
‎นี่
‎จู่ๆ ร้องไห้ทำไม
‎เพราะเธอเอาแต่ทำแบบนั้น
‎ฉันไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไงดี
‎ฉันทรมานแทบแย่เพราะเธอคนเดียวเลย
‎ฉันไปทำอะไรให้เธอเล่า
‎นี่ เรื่องเมื่อกี้น่ะ ‎ฉันของขึ้นเหมือนกัน ก็เลย…
‎ฉันคืออินจอลมี
‎อินจอลมีคือนามแฝงเหรอ
‎ฉันไม่ใช่อินจอลมีหรอก
‎เอาเป็นว่าไม่ใช่ฉันจริงๆ
‎โอ๊ะ
‎เฮ้ย
‎นี่ โกยูริม
‎พูดมาอีกทีซิ
‎เธอคืออินจอลมีเหรอ
‎ฉันขอโทษ
‎ที่ฉันคืออินจอลมี
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันไม่นึกเลยว่าเธอคือไรเดอร์37
‎ก็เลยดูถูกเธอ ทำตัวแย่ๆ ใส่เธอ
‎ฉันขอโทษจริงๆ นาฮีโด
‎ฉันทั้งโดดเดี่ยวและลำบากมากๆ
‎คนที่คอยปลอบฉันทุกครั้งก็คือเธอ
‎แต่ฉันไม่รู้เลย
‎โกยูริม
‎ฉันโอเคหมดทุกอย่าง
‎แต่สัญญามาอย่างหนึ่งนะ
‎เรื่องโดดน้ำน่ะ
‎อย่าทำอีกเลย
‎มันอันตรายมากนะ
‎สัญญามาสิว่าจะไม่ทำอีก
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันก็ขอโทษด้วย
‎ฉันสิต้องขอโทษ
‎(ห้องตัดต่อ)
‎ยังไม่กลับอีก วันนี้มีถ่ายทำไม่ใช่เหรอ
‎อ้อ กำลังจะไปครับ
‎อ๋อ
‎- จริงสิ คุณอีจิน ‎- ครับ
‎วันที่สัมภาษณ์นักกีฬาน่ะ
‎ฉันอยากยืมห้องโถงกลาง ‎แล้วถ่ายฉากเปิดสักหน่อย
‎บนเวทีน่ะเหรอครับ
‎มีอะไรที่คิดไว้หรือเปล่าครับ
‎มีสิ ยังไงฉันก็ได้ชื่อว่าโปรดิวเซอร์นะ
‎เอ่อ ให้นักกีฬาใส่สลิง
‎แล้วบินเข้ามาแทงกัน สาดแสงใส่ ‎แบบศิลปะการต่อสู้จีน
‎คิดว่าไง
‎ภาพที่นายถ่ายมามันน่าเบื่อ
‎อย่างน้อยก็ให้ฉากเปิดดูเว่อร์ๆ หน่อย
‎เอ่อ
‎นั่นไม่ใช่แนวทางที่เราถ่ายทำกัน
‎เลี่ยงอะไรที่อันตรายต่อนักกีฬาดีกว่านะครับ
‎แหม นักกีฬาไม่ได้เป็นกันง่ายๆ นะ
‎ถ้าบาดเจ็บเพราะเรื่องแค่นั้น ‎จะไปลงแข่งระดับนานาชาติได้ไงล่ะ
‎ไม่ได้ครับ ขอโทษด้วยครับ
‎ไอ้เด็กเวรนั่นปฏิเสธทุกคำพูดเลยเว้ย
‎เป็นอะไรไหม ยูริมจ๊ะ โอเคไหม เจ็บหรือเปล่า
‎- "ยูริมจ๊ะ" เหรอ ‎- ไม่เป็นไร ฮีโดจ๋า
‎- "ฮีโดจ๋า" ก็มา ‎- ไหนดูซิ
‎ไม่เป็นไรจริงๆ
‎เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ฉันไม่เป็นไรหรอก
‎ก้นไม่เป็นไรใช่ไหม
‎- ลุกขึ้นไหวใช่ไหม ‎- อือ ไม่เป็นไร
‎- ร้อนใช่ไหม ‎- ไม่เป็นไร ฉันไม่ขี้ร้อน
‎มาตากลมด้วยกันสิ
‎อือ
‎เธอกินก่อนสิ ยูริม
‎ไม่เป็นไร เธอกินก่อนเลย
‎- เดี๋ยวนะครับพี่ รอเดี๋ยว ‎- อือ
‎ขอพักกองแป๊บหนึ่งนะครับ
‎พวกเธอทำอะไรกันอยู่เนี่ย
‎มานัดบอดกันเหรอ
‎อะไรเล่า ทำไม
‎ก็ปกติพวกเธอไม่เป็นแบบนี้นี่นา
‎แสดงละครกันทำไม ฉันไม่ได้สั่งสักหน่อย
‎เราเปล่าแสดงนะ
‎เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อน ‎พวกเธอรู้แล้วเหรอว่าอีกฝ่ายคือใคร
‎ใช่ไง
‎และฉันก็รู้แล้วด้วยว่านายโกหกฉัน
‎ซื้อกุหลาบเหลืองไปสัมภาษณ์ว่างั้น
‎ก็ว่าทะแม่งๆ ตั้งแต่ได้ยินแล้ว
‎เรื่องนั้นให้โกยูริมขอโทษเลย
‎- ฉันทำไปเพราะโดนสั่ง ‎- ยูริมผิดอะไรเล่า เชอะ
‎ไม่นะ ฉันโดนสั่งมา
‎พอมาแชตคุยกันหลังจากรู้ว่าเธอคือใคร ‎ก็รู้สึกแปลกๆ ชะมัดเลย
‎แต่ถึงยังไง ก็คุยกันอย่างตรงไปตรงมา
‎เหมือนที่ทำมาตลอดเถอะนะ
‎อย่างน้อยก็ในนี้
‎เอ่อ ถ้างั้น ฉันมีเรื่องจะบอกเธอแหละ
‎อะไรเหรอ
‎ฉันไม่ผิดหวังเลยที่เธอคืออินจอลมี
‎ฉันก็มีเรื่องจะบอกเหมือนกัน
‎อะไรเหรอ
‎เรื่องที่เอเชียนเกมส์ ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันไม่นึกเลยว่าเรื่องจะบานปลายแบบนั้น
‎ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจ
‎ฉันเจ็บปวดก็จริง
‎แต่หายเป็นปลิดทิ้งแล้วไม่กี่วันก่อน
‎ตอนที่แม่เธอเข้ามากอดฉัน
‎ความรู้สึกเสียใจมันสลายไปหมด
‎ความรู้สึกมันช่วยอะไรได้เหรอ
‎ความรู้สึก มันปลดหนี้ไม่ได้นี่นา
‎แม่เธอปลอบใจฉัน ‎ขนาดแม่ฉันยังไม่เคยปลอบด้วยซ้ำ
‎ขอบคุณท่านมากเลย
‎(ของว่างช้าง)
‎ค่ะ ร้านของว่างช้างค่ะ
‎แม่
‎อ้าว ยูริมเหรอ ลูกอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ
‎หนูอยากลองใช้มือถือโทรดู
‎ได้ยินชัดจัง
‎นั่นสิ เสียงชัดแจ๋วเลย
‎แม่ หนูไม่เคยรู้เลย
‎มีหนี้ที่ชดใช้ผ่านความรู้สึกได้ด้วยล่ะ
‎หนูขอโทษนะที่โมโห ทั้งที่ไม่รู้อะไรเลย
‎แล้วก็
‎หนูอยากได้มือถือมาตลอดเลยนะ
‎ที่จริงหนูชอบมาก
‎จ้ะ
‎แค่นั้นก็พอแล้ว ยูริม
‎(ยูบีเอส)
‎น้องยังเป็นนักเรียนอยู่ ‎แต่งแค่พอขึ้นกล้องก็พอแล้ว
‎ถูกใจไหมคะ
‎มือโปรแต่งให้นี่แตกต่างจริงๆ ค่ะ
‎คราวก่อนฉันไปไนต์คลับ…
‎ไม่มีอะไรค่ะ
‎นักกีฬานาฮีโด สวัสดีครับ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ครับ
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎แพคอีจิน
‎คุณนักข่าว
‎มานี่สิ
‎แต่งสวยมาเชียว
‎แต่ว่านะ
‎พวกเขาจะดูฉันสัมภาษณ์ทุกคนเลยไหม
‎ฉันเกร็งมากเลย
‎ถ้างั้นตอนเธอให้สัมภาษณ์ ‎ฉันจะขอให้ทุกคนออกไป
‎จะได้มีแค่เราสองคน
‎- แบบนั้นได้เหรอ ‎- อือ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
‎ถ้าอยากให้ออกไป ก็ต้องออก
‎ไม่ต้องเกร็งนะ โอเคไหม
‎อือ ยูริมสัมภาษณ์เสร็จแล้วเหรอ
‎อือ ตอนนี้คงอยู่ในห้องโถงกลาง
‎- เตรียมพร้อมเลยไหม ‎- อือ
‎เธอนั่งตรงนี้นะ
‎นักข่าวแพค ‎คุณนักกีฬาสวยด้านไหนมากกว่าเหรอ
‎ด้านซ้ายครับ
‎ฉันต้องมองตรงไหน มองกล้องเหรอ
‎มองฉัน
‎แบบนี้สะดวกใจกว่าไหม
‎ไม่สะดวกหรอก
‎แต่ชอบแบบนี้มากกว่า
‎ฉันมีเรื่องที่สงสัย
‎อะไรเหรอ
‎หน้าด้านซ้ายฉันสวยกว่าจริงเหรอ
‎อือ ไม่ถูกเหรอ
‎ไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นมาก่อนเลย
‎เดี๋ยวฉันคิดอะไรแบบนั้นให้เอง
‎เพราะงั้นเชื่อใจฉันเถอะ นาฮีโด
‎ฉันไม่อยากเห็นเธอเจ็บปวด
‎พอเริ่มถ่าย ให้คำนับได้เลยครับ
‎ค่ะ
‎ฮีโด
‎อ้าว ยูริม
‎- สวัสดี ‎- อือ สวัสดี
‎เธอสัมภาษณ์เดี่ยวเสร็จแล้วเหรอ
‎อือ
‎ฉันอึกอักแทบตายแน่ะ
‎ฉันก็ยังรู้สึกแบบนั้นอยู่
‎เหมือนกัน
‎(โกยูริม นาฮีโด)
‎คัต
‎เยี่ยม
‎เอาล่ะ ทำได้ดีมาก
‎คุณนักกีฬา ‎เราทำอะไรเพิ่มอีกสองสามอย่างดีไหม
‎อะไรเหรอคะ
‎อ๋อ เธอสองคนมีประเด็น ‎เรื่องแตะพร้อมกันในเอเชียนเกมส์ไง
‎เรื่องราวมันเริ่มจากตรงนั้น
‎ฉะนั้น มาแตะพร้อมกันใหม่อีกทีนะ
‎ผู้ตัดสินก็บอกแล้วนะคะ ว่าไม่ได้แตะพร้อมกัน
‎แหม ฉันรู้น่า
‎แต่มันเข้ากับแนวทางสารคดีเรา ‎ก็เลยอยากได้ภาพนั้นน่ะ
‎ฉันอยากให้ฉากเปิดดูมีพลังขึ้นมาหน่อย
‎ภาพมันควรจะออกมาสวยไง
‎สารคดีนี้สร้างขึ้นเพราะเธอสองคนนะ
‎แค่นี้ก็ทำให้ไม่ได้เหรอ
‎ขอเวลาเราปรึกษากันหน่อยนะคะ
‎อือ
‎เอาล่ะ
‎เธอจะไม่เป็นไรเหรอ
‎อือ ฉันไม่เป็นไร
‎เรารักษาระยะห่างกันให้มากพอดีกว่า
‎- เล็งไปที่ไหล่ดีไหม ‎- อือ
‎ฉันจะพยายามรักษาระยะ
‎- ขาน "แพร็ต อัลเล" ให้หน่อยค่ะ ‎- อือ โอเค
‎เริ่มกันเลยครับ
‎อองการ์ด
‎แพร็ต อัลเล
‎ผ่อนคลายกันหน่อย มีพลังกว่านี้นะ
‎อองการ์ด
‎แพร็ต อัลเล
‎ตอนนี้ดูระวังตัวมากเลย มีพลังกว่านี้หน่อย
‎เอาล่ะ อีกครั้ง
‎อองการ์ด แพร็ต
‎อัลเล
‎ขออีกครั้ง
‎อีกครั้ง
‎ทำให้เหมือนแข่งจริงหน่อย
‎เอาใหม่
‎อองการ์ด
‎แพร็ต อัลเล
‎- ไม่เป็นไรนะ ‎- อือ ไม่เป็นไร
‎ต้องทำอีกนานแค่ไหนคะ
‎ก็นั่นน่ะสิ พวกเธอจะปลอมอีกนานแค่ไหน
‎ถ้าทำดีๆ ครั้งเดียวก็ผ่าน ‎นี่มันครั้งที่เท่าไรแล้ว
‎ฉันบอกให้ทำเหมือนแข่งจริงไง ‎ทำไมมัวแต่กั๊กกันแบบนี้
‎คิดว่ารายการทีวีคือเรื่องขำๆ เหรอ
‎เอาใหม่
‎- ไม่เป็นไรนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎เอาล่ะ
‎อองการ์ด
‎แพร็ต อัลเล
‎เคล็ดไหม
‎สักครู่นะคะ
‎ขอยาทาแก้ปวดค่ะ
‎- ตรงไหน กดตรงนี้เจ็บไหม ‎- น่าจะเคล็ด
‎ถอดรองเท้าไหวไหม
‎ผมว่าเราตัดสลับคำถามเดียวกัน ‎ของทั้งคู่น่าจะดีนะครับ
‎- แบบนี้เหรอ ‎- ครับ
‎นักกีฬาสองคนนิสัยต่างกัน ‎ทำให้เห็นแบบนั้น…
‎สักครู่นะครับ
‎ครับ แพคอีจินพูดสายครับ
‎บ้าจริง
‎นาฮีโด เป็นอะไรไหม
‎ฮะ ข้อเท้าเคล็ดนิดหน่อย
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎เราทำท่าแตะพร้อมกัน แล้วข้อเท้า…
‎ท่าแตะพร้อมกันเหรอ
‎เอ่อ คือว่า…
‎เราตั้งใจจะถ่ายท่าแตะพร้อมกัน
‎เหมือนในเอเชียนเกมส์
‎เราตกลงว่าจะถ่าย ‎แค่ท่าคำนับไม่ใช่เหรอครับ
‎ผมพูดชัดเจนแล้วนะครับ ‎ว่าจะไม่ถ่ายท่าแตะพร้อมกัน
‎ฉันสั่งให้พวกเธอห้อยสลิง ‎แล้วทำท่าบู๊หรือไง
‎กับอีแค่ขอถ่ายท่าแตะพร้อมกัน…
‎ท่าแตะพร้อมกัน ‎ทำให้นักกีฬาบาดเจ็บมากที่สุดนะครับ
‎ข้อมือกระแทกกันเองจนหัก
‎ขากระแทกกันจนข้อเท้าเคล็ด
‎ท่าแตะพร้อมกัน ‎ทำให้นักกีฬาบาดเจ็บมากที่สุดครับ
‎ทำไมสั่งให้ทำอะไรแบบนี้ ‎ทั้งที่ตัวเองก็ไม่รู้ดีล่ะครับ
‎นี่ แพคอีจิน แกพูดจบหรือยัง
‎ฉันอุตส่าห์ปฏิบัติต่อนายในฐานะนักข่าวตลอด ‎ไอ้เด็กเมื่อวานซืน
‎คิดว่าฉันทำเพื่อตัวเองเหรอ
‎ฉันทำเพื่อรายการไง ‎ฉันก็ทำงานของฉันอยู่
‎ถ้าเรตติ้งร่วง นายจะรับผิดชอบไหม
‎ผมจะรับผิดชอบเองครับ
‎แต่ถ้านักกีฬาบาดเจ็บ ‎รุ่นพี่จะรับผิดชอบไหมครับ
‎จะรับผิดชอบยังไงครับ
‎ตั้งแต่ปีหน้า ‎เด็กพวกนี้มีลงแข่งยาวเหยียด
‎รุ่นพี่จะรับผิดชอบเรื่องนั้นยังไงครับ
‎รุ่นพี่ ไปเถอะครับ
‎แพคอีจิน
‎คุณนักข่าว
‎ฉันไม่เป็นไรจริงๆ นะ
‎ไปโรงพยาบาลกัน
‎เพราะฉันเองแหละ ไม่น่าเลย
‎ไม่ใช่เพราะเธอหรอก
‎ถ้าฉันไม่ล้ม ก็คงไม่เป็นเรื่อง…
‎ถ้าเขาไม่สั่ง ก็คงไม่เป็นเรื่อง
‎ตอนแรกก็โอเคอยู่นะ
‎แต่เขาเอาแต่ย้ำว่าให้เหมือนแข่งจริง
‎เท่าที่ฟัง เขาคือรุ่นพี่นายนะ
‎ทำแบบนั้นกับรุ่นพี่จะไม่เป็นไรเหรอ
‎ในสถานการณ์แบบนั้น ‎ไม่มีคำว่ารุ่นพี่รุ่นน้องหรอก
‎ฉันรู้สึกว่าฉันควรจะเจ็บหนัก
‎แต่ทำไงดีล่ะ
‎ดูเหมือนจะไม่เป็นไรเลย
‎ถ้าเธอเจ็บตัวขึ้นมาจริงๆ
‎ฉันจะฆ่าไอ้หมอนั่นซะ
‎ขอโทษนะ
‎ฉันน่าจะอยู่ข้างเธอแท้ๆ
‎ก็อยู่ข้างๆ นี่ไง
‎ไม่ว่าเมื่อก่อนหรือตอนนี้
‎สุดท้ายแล้ว นายก็อยู่ข้างฉันตลอด
‎โอ๊ะ นั่นรุ้งนี่นา
‎โห อย่างเจ๋งเลย
‎เราแวะจอดรถดูก่อนไปได้ไหม
‎เฮ้อ
‎ฉันเพิ่งเคยเห็นรุ้งตัวใหญ่แบบนี้เลย
‎เธอไม่เป็นไรเหรอ ปวดหรือเปล่า
‎ไม่แล้ว ไม่เจ็บเลย
‎ยังไงก็ต้องไปโรงพยาบาลนะ
‎เอางั้นก็ได้ นายเองก็ดูบ้างสิ
‎โอกาสแบบนี้ไม่มีบ่อยๆ นะ
‎เฮ้อ
‎สวยใช่ไหม
‎เธอมีฝีมือในการชักจูงฉัน ‎ไปในทางที่ดีตลอดเลย
‎หมายความว่าไงเหรอ
‎ฉันวิ่งไปเพราะเป็นเธอ
‎วันนี้น่ะเหรอ
‎ไม่ใช่ ตอนเอเชียนเกมส์
‎ฉันไปสัมภาษณ์ผู้ตัดสินถึงสนามบินแน่ะ
‎ฉันลองคิดดูแล้ว
‎ถ้าไม่ใช่เธอ ฉันคงจะไม่ไป
‎แต่ถึงจะไม่ใช่เธอ ฉันก็ควรไป
‎เพราะฉันเป็นนักข่าว
‎สุดท้ายแล้วเธอก็ทำให้ฉัน ‎เลือกทำสิ่งที่ถูกต้องในฐานะนักข่าว
‎เธอชักนำฉันไปในทางที่ถูก
‎นำฉันไปในทางที่ดีเสมอเลย
‎นั่นแหละ…
‎คำนิยามความสัมพันธ์ของเราที่ฉันคิดไว้
‎มีชื่อว่ารุ้ง
‎จริงด้วย นายบอกว่าไม่ใช่รุ้งนี่นา
‎นายยังไม่ตอบฉันเลยนะ ‎ว่ามันคืออะไร ถ้าไม่ใช่รุ้ง
‎ความรัก
‎มันคือความรัก
‎ฉันรักเธอนะ นาฮีโด
‎รุ้งน่ะ…
‎ไม่จำเป็นหรอก
‎สิ่งที่สูญเสียไปเพื่อการฟันดาบเหรอ
‎ความทรงจำอย่างคนทั่วไปค่ะ
‎ว่าแต่มีเรื่องอะไรเหรอ
‎รุ่นพี่ ผมทำได้ดีจริงๆ หรือเปล่าครับ
‎- ว้ายๆ ‎- รู้ไหมว่าอะไรที่ทำให้เธอร้าย
‎- นี่ สุดยอด ‎- ได้แล้ว
‎เราจะได้ไปทะเลกันแล้ว
‎ฉันรู้สึกเหมือนโลกที่ว่างเปล่าถูกเติมเต็มแล้ว
‎มีความสุขจัง
‎ทำไมฉันรู้สึกเหมือนช่วงเวลานี้ ‎จะคงอยู่ตลอดไปเลย
‎มันอาจจะคงอยู่ตลอดไป
‎เวลาที่อยู่กับแพคอีจิน ‎ไม่ว่าอะไร ฉันก็คงทำได้ทุกอย่าง
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์