SEBUAH SIRI NETFLIX
- Hee-do. - Injeolmi.
Bukan.
Back Yi-jin.
Saya…
perlu miliki awak.
Awak yang cakap.
Kita pasti akan bertemu juga.
Tapi itu salah.
Kita memang sudah bertemu dari awal lagi.
Awak boleh percaya ini?
Saya tak terkata.
Macam mana…
Macam mana awak boleh jadi Injeolmi?
Adakah Injeolmi itu nama pengguna?
Rupanya begitu.
Saya bukan Injeolmi.
Adakah sebab saya Ryder37,
awak rasa kecewa?
Sebab itu awak nafikannya?
Bukan begitu.
Apa-apa pun, saya bukan Injeolmi.
Jangan merepek.
Kita janji nak jumpa hari ini dan bawa ros kuning.
Masa, tempat dan bunga yang sama.
Awak nak kata yang ini hanya kebetulan?
Sebenarnya…
Tapi saya memang bukan dia.
Jadi…
Saya beli ini dalam perjalanan ke sebuah temu bual
kerana saya tak nak datang dengan tangan kosong.
Ini memang…
satu kebetulan?
Ya.
Jadi apa yang saya
cakap tadi?
Tadi? Awak cakap…
"Saya perlu miliki awak." Apa maksud awak?
Diam!
Saya tak cakap kuat pun.
Aduhai.
Aduhai. Apa patut saya buat?
EPISOD 9
Maaf, saya tak dapat datang hari ini.
Tiba-tiba saya ada hal kecemasan.
Saya betul-betul minta maaf.
Tak apa. Saya pun tak menunggu lama.
Kalau dunia awak dah tiada, masuk ke dunia dia.
Si dia yang Na Hee-do maksudkan…
Saya
begitu sukakan awak, Ko Yu-rim.
Saya?
Mungkin kita sudah saling mengenali.
Mungkin kita pernah terserempak.
Tidak.
Saya pasti dapat cam awak.
Saya pasti dapat cam awak dengan sekali pandang.
Saya tak cam dia dengan sekali pandang! Saya memang dungu!
Apa yang patut saya buat sekarang?
Macam mana ini?
"Saya perlu miliki awak"?
Apa yang saya nak miliki? Saya memang dah gila. Aduhai.
Berhenti baca komik, Na Hee-do!
Malunya saya!
Macam mana ini?
Kenapa itu keluar dari situ?
Jangan keluar. Dengar saja.
Mak dapat daripada Jurulatih Yang.
Walaupun mak laporkan di berita yang ini pingat emas yang dicuri…
tapi sebagai ibu awak dan bukan sebagai pembaca berita Shin Jae-kyung,
mak yakin awak tak curi pingat emas ini.
Mak nak awak tahu itu.
Tingkah laku awak di sidang media
memang tak bijak dan tak matang,
tapi itu perkara lain dan pingat emas tetap pingat emas.
Ambillah.
Ini kedai pajak gadaikah?
SUKAN ASIA GYEONGJU 1999
Maaf saya tinggalkan awak.
SEPERTI YANG DIJANGKA, LOGAN TAMPIL MEMENANGI…
Saya perlu miliki awak.
Bukannya "saya suka awak", tapi "saya perlu miliki awak"?
Aduhai, Na Hee-do.
Yi-jin!
Kenapa awak di sini?
Saya sanggup datang awal pagi sebab saya memang buntu.
Saya langsung tak dapat tidur.
Awak ada beritahu apa-apa kepada Na Hee-do?
Saya tak beritahu.
Leganya saya.
Apa patut saya buat?
Kenapa awak tanya saya?
Macam mana dengan saya yang terpaksa tipu Na Hee-do sebab awak?
Apa awak nak buat?
Kalau dia dapat tahu yang saya Injeolmi,
pasti Na Hee-do akan kecewa.
Saya rasa bersalah sebab saya Injeolmi.
Selepas cara saya layan dia.
Apa awak buat?
Awak sekadar membawa peruntukan untuk kelab. Tidak lebih daripada itu.
Jika saya tak kenal siapa awak dalam bidang yang kecil ini,
maknanya awak tak hebat.
Teruskan saja jadi peminat saya.
Awak menyakitkan hati saja berada di sini.
Kenapa awak…
Awak memang tak berhati perut.
- Dia sangat meminati awak… - Saya pun tahu.
Saya tahu betapa Ryder37… Maksud saya,
betapa Na Hee-do meminati saya.
Dia amat sayangkan Ko Yu-rim
dan pujuk Injeolmi.
Saya terima kasih sayang dan pujukan dia, tapi saya…
Aduhai.
Apa patut saya buat sekarang?
Apa-apa pun, saya tak boleh menipu lagi.
Jangan! Beri saya seminggu lagi.
Saya perlukan masa untuk berfikir.
Apa yang awak buat?
Dia ke sini?
- Dia dah pergi. - Dia dah pergi?
Awak mengelak daripada dia
dan saya rasa dia mengelak daripada saya.
Boleh tolong ambilkan pelincir?
PELINCIR
Tak apalah.
Apa ini? Awak ada buat salah terhadap sayakah?
Atau awak bertindak tanpa sedar dan menyesal?
Bukan begitu.
Saya tanya sebab saya rasa dihormati.
Saya bersyukur sebab awak tak layan saya macam orang halimunan.
Mungkin itu sifat semula jadi awak?
FULL HOUSE JILID 16 AKHIR
Yu-rim!
Jom pergi ke kafeteria bersama-sama.
Ya, jom. Awak nak makan apa?
Mi cawan dan aiskrim untuk pencuci mulut.
Baiklah, jom pergi.
Jumpa lagi!
Jilid 16?
Ia dah keluar.
Jilid terakhir.
Ia dah keluar.
FULL HOUSE JILID 16 AKHIR
Saya nak makan tiga aiskrim.
Kejap. Saya tertinggal dompet. Tunggu sini.
- Okey. Cepat sikit! - Okey.
Itu saya punyakah?
Apa? Taklah.
Begitu.
Ya.
Awak curi itu dari lokar saya untuk baca?
Mana ada curi.
Angin bertiup kuat dan pintu lokar awak
terus terbuka luas!
Jadi saya tolong tutupkan dan ternampak buku ini.
Saya baca sekejap sebab rasa tertarik.
Puas hati?
Dengar sini.
Awak tak tahukah yang kita tak boleh bawa buku komik ke sekolah?
Walaupun kita atlet, kita masih perlu ikut peraturan.
Kejap…
Saya tak kisah pun dia baca.
Na Hee-do.
Jurulatih! Puan buat apa di situ?
Fotosintesis.
Awak tahu apa yang terjadi kepada keluarga Yu-rim?
Kedai mereka dibuka selepas lama ditutup.
Awak tak tahu sebab kamu berdua tak rapat?
Khabar angin mengatakan mereka kehilangan duit deposit.
Saya tak tahu butirannya.
Duit deposit?
Kumpulkan semua orang selepas latihan hari ini.
Kita makan di sana.
Di kedai snek?
Kita perlu membantu orang dalam kesusahan.
Dia perlu tersenyum agar dia boleh cepat lupakannya.
Dia perlu lupakannya agar dia boleh bangkit semula.
Saya tak tahu puan suka tteokbokki kedai kami.
Sekarang awak dah tahu. Ia sedap.
Puan, boleh kami makan kek ikan juga?
Boleh.
- Seronoknya! - Sundae?
Sudah tentu boleh.
Kamu boleh makan apa saja kamu nak. Tak mengapa.
- Baiklah! - Baiklah!
TAHNIAH NA HEE-DO EMAS, KO YU-RIM PERAK
Mak, kelab lawan pedang saya dah sampai.
- Helo. - Helo.
Apa khabar?
Lihatlah siapa ini. Helo.
Hari ini, kami nak adakan jamuan di sini.
Awak tahu mereka makan banyak, bukan?
Awak perlu sediakan hidangan untuk 20 orang.
Awak saja nak bantu kedai kami, bukan?
- Terima kasih. - Tak apa.
- Silakan duduk. - Baiklah.
- Duduklah. - Okey.
- Puan, duduk di sini. - Okey.
Kamu nak makan apa?
Awaklah dia. Orang yang kalahkan Yu-rim dan menang pingat emas.
Pasti awak susah hati selama ini, Hee-do.
Pasti awak banyak kali dikutuk.
Oleh orang-orang yang kejam.
Awak dah banyak bersusah payah.
Pasti awak takut, bukan?
Sekarang awak dah okey?
Ya.
Wah, awak sebenarnya lebih cantik daripada di kaca TV.
Awak pemenang pingat emas, jadi mak cik akan beri hidangan besar.
Tahniah untuk pingat emas.
Syabas kerana berjaya melaporkan acara besar-besaran itu.
Sementara tunggu notis perpindahan,
kamu akan kekal di berita sukan, okey?
Bila kita nak adakan jamuan rasmi?
Mesyuarat hari ini tentang itukah?
Itu penting juga, tapi mari bincangkan ini dahulu.
Mari buat program istimewa Sukan Asia.
Apa maksud tuan?
Acara itu berjaya
dan kadar tontonan tinggi. Kita patut teruskannya.
Inilah peluang untuk kukuhkan lagi kedudukan bahagian sukan UBS.
Kita boleh buat dokumentari sebagai program istimewa.
Siapa nak cuba?
Saya tak faham secara terperinci, tapi bolehkah saya cuba?
Awak berani betul tawarkan diri.
Saya sanggup buat apa saja asalkan dapat belajar.
Saya nak cuba buat semua benda.
Saya nak cepat belajar supaya saya cepat jadi mahir.
Awak seronok bekerja, ya?
Ya.
Jadi saya nak buat dengan baik.
Abang dah lebih lapang, jadi abang akan selalu telefon.
Awak tengok tak abang dalam berita?
Mestilah. Abang nampak takut dan kaku seperti budak mentah.
Buatlah dengan lebih baik.
Awak pula bagaimana?
Apa kedudukan awak dalam peperiksaan akhir?
Letaklah. Saya tak nak bercakap dengan orang yang pentingkan markah.
Mak dan pak cik sihat?
Pengadil Smith menegaskan
- bahawa keputusannya adil. - Tengoklah dia.
Dia ikut keluarga sebelah mak dia dan dia mirip saya.
Apa awak cakap ini?
Yi-jin mirip suami kesayangan saya!
- Mengarut. - Back Yi-jin, Berita UBS.
Jangan tanya. Setiap kali ada tetamu,
mereka ulang rakaman berita abang berkali-kali.
Sekarang pun begitu.
Tiada siapa yang nak tengok, tapi mereka tetap mainkannya.
Jadi? Awak malu dengan abang?
Saya bukannya malu. Saya rimas.
Terima kasih puji abang.
Kirim salam mak dan pak cik.
Hai.
Okey, baik. Letaklah.
Na Hee-do!
Dia ini memanglah.
Hei!
Jawab telefon.
Aduhai.
Tolonglah jangan kacau saya.
MEMUPUK YANG TERKUAT
Hai, Na Hee-do.
- Hai, Na Hee-do. - Hai.
Apa itu?
Kenapa ini?
Kenapa awak di sini?
Hari ini raptai penggambaran.
Penggambaran apa?
Awak tak tahu? Kesatuan tak beritahu apa-apa?
Kesatuan telefon saya sendiri.
Begitu. Rupanya panggilan kesatuan yang tak terjawab.
Bukankah awak sengaja tak jawab?
Mana ada.
Tapi awak patut beritahu saya lebih awal.
Awak ada beri saya peluang?
Ini penggambaran apa?
SIRI DOKUMENTARI 3 BAHAGIAN PROGRAM ISTIMEWA SUKAN ASIA 1999
Atlet-atlet yang mencuri perhatian semasa Sukan Asia akan muncul
dalam siri dokumentari tiga bahagian.
Kamu berdua akan membintangi bahagian pertama.
Kenapa kami berdua?
Perlawanan kamu berdua menimbulkan sensasi.
Apa yang awak nak tunjukkan dalam dokumentari ini?
Yang kami tak rapat? Yang kami saling tak mengendahkan?
Yang kami anggap satu sama lain tak wujud?
"Hubungan mereka berdua memang begitu rupanya?"
Jangan suruh kami berlakon menjadi rapat.
Kami atlet, bukan pelakon.
Itu permintaan kesatuan, tapi saya takkan turutinya.
Saya nak tunjukkan kebenarannya
walaupun kamu tak serasi.
Demi kebaikan siapa?
Supaya saya boleh dihina lagi?
Awak langsung tak percayakan saya?
Kenapa awak asyik kecewakan saya?
- Apa? - Siapa saya bagi awak?
Percayakan saya.
Saya orang yang paling kenal kamu berdua.
Selepas dokumentari itu selesai, kamu orang pertama yang akan tengok dulu.
Jika kamu tak suka, kami takkan siarkan.
Saya janji.
Ada babak berlari di luar, jadi atlet yang lain boleh turut serta.
- Okey! - Okey!
- Ini stesen TV apa? - UBS!
- Apa? UBS? - Kita dapat muncul di televisyen!
Hee-do, ada penggambaran di luar.
Malangnya, awak tak boleh mengelak.
Bukan begitu.
Kenapa awak mengelak daripada saya?
- Saya tak nak cakap soal itu. - Cakaplah.
Saya perlu dengar.
Awak mengelak daripada saya. Awak tak jawab telefon dan balas mesej.
Saya hanya perlu terima tanpa tahu sebabnya?
Awak pernah fikirkan perasaan saya?
Saya malu, sebab itulah.
Malu sebab apa?
Sebab pengakuan awak?
Awak sangka saya Injeolmi, jadi awak buat pengakuan.
Tapi saya bukan Injeolmi.
Jadi kenapa? Kata-kata itu bukan untuk saya pun.
Memang untuk awak. Sebahagiannya untuk awak.
Kalau Injeolmi orang lain,
saya takkan buat pengakuan yang merepek itu.
Sebab awaklah saya ungkapkan kata-kata itu.
Sebab itulah separuh daripadanya untuk awak.
Jadi?
Apa rancangan awak?
Awak nak mengelak selamanya seperti sekarang?
Sambil berharap kita terus berjauhan?
Apa tanggapan awak tentang hubungan kita?
Apa yang awak fikir?
Sejak kebelakangan ini, awak buat saya…
buntu bagaikan nak gila.
Saya cemburukan awak.
Tak, saya sukakan awak.
Tapi saya rasa rendah diri dengan awak.
Apa pendapat awak tentang ini? Awak tak tahu, bukan?
Saya pun tak tahu!
Tapi saya tercakap yang saya perlu miliki awak.
Saya memang gila! Saya rasa macam nak mati.
Kepala saya macam nak pecah!
Saya tak suka rasa ragu-ragu,
tapi semuanya jadi kabur apabila saya fikir tentang awak.
Sejak akhir-akhir ini, saya memang…
meluat dengan awak!
Awak ini…
Awak memang jujur sampai saya tak terkata.
Kenapa awak ketawa?
Saya berfikir bagai nak pecah kepala. Kenapa awak boleh ketawa?
Baiklah. Teruskanlah berfikir.
Walaupun saya tak pernah risau, saya dah habis berfikir.
Aduhai.
Cikgu.
Apa? Aduhai. Back Yi-jin!
Lamanya tak berjumpa. Aduhai.
Saya dengar awak jadi wartawan UBS.
Kejap. Awakkah yang melaporkan kelab lawan pedang kami?
Ya. Ini permintaan kerjasama yang rasmi.
- Begitu. - Terima kasih.
Kami yang perlu berterima kasih.
Pasti awak dah bersusah payah.
Saya terkejut tengok berita.
Ya.
Bagaimana sekarang?
Saya sedang lakukan apa yang saya mampu.
Begitu?
Aduhai. Dulu awak kecil saja, sekarang awak dah dewasa.
Biar saya ambilkan minuman sejuk.
- Baiklah, terima kasih. - Ya.
KEDUDUKAN PELAJAR PEPERIKSAAN AKHIR NOMBOR 1, JI SEUNG-WAN
Di mana nama dia?
NA HEE-DO, NOMBOR 320
"Nombor 320"?
Satu-satunya perkara yang dia tak risaukan adalah pelajaran dia.
NA HEE-DO, NOMBOR 320
PEPERIKSAAN KEMASUKAN UNIVERSITI
Soalan satu ialah dua.
Hei.
Awak betul-betul sedang belajarkah? Kenapa?
Saya buat apa yang saya benci demi matlamat saya.
Apa matlamat awak?
Kalau awak memang nak belajar, fokus kepada pengajian sosial.
- Itu saja awak boleh tingkatkan… - Soalan lapan ialah satu.
UJIAN LESEN MEMANDU
Kenapa awak perlu belajar ini sekarang?
Masa 100 hari memang cukup.
Orang lain masuk universiti. Saya pun nak lulus dalam sesuatu.
Awak memang takkan ke universiti?
Tiada apa yang saya nak belajar di sana.
Kawan-kawan! Senarai kedudukan ada di papan kenyataan!
Kenapa awak nak pergi tengok?
Saya gembira tengok nama saya di papan kenyataan.
Moon Ji-woong.
Hei, Yu-rim.
- Tengok keputusan? - Ya.
Tapi saya nampak sesuatu yang mengejutkan.
KEDUDUKAN
NOMBOR 321, KO YU-RIM NOMBOR 322, MOON JI-WOONG
Hanya nama kita berdua pada kertas sebesar itu.
Itu romantik, bukan?
Awak yang tercorot?
Ya. Terukkah?
Taklah, saya cuma bersyukur.
Saya risau saya yang tercorot.
Kenapa kalau awak yang tercorot?
Awak malu?
Sikitlah. Awak tak malukah?
Tak.
Saya tak berusaha, jadi ini keputusan yang setimpal.
Lebih malu kalau mengharapkan keputusan yang bagus tanpa berusaha.
Saya dah balik!
Awak dah balik?
Mari ke sini sekejap.
Nah! Hadiah.
Ada sebuah kedai baru buka, jadi mak belikan untuk awak.
Mak dengar budak-budak ada benda ini sekarang.
Awak boleh guna apabila awak pergi ke pertandingan di luar bandar.
Awak boleh telefon bila-bila masa.
Saya belum ada pertandingan sekarang. Mak boleh guna.
Mak sentiasa di kedai.
Kalau begitu, pulangkan semula. Saya tak perlukannya.
Yu-rim, ini hadiah daripada mak.
Kita ada masalah kewangan.
Kita kehilangan duit simpanan dan wang deposit.
Maknanya, hutang kita semakin bertambah.
Bukankah kita perlu berjimat?
Tak bolehkah awak gembira macam orang lain kalau mak beri awak hadiah?
Macam mana nak gembira?
Mak menangis sebab duit dan ayah sibuk sehingga tak dapat balik.
Situasi saya tak sama dengan orang lain.
Bolehkah saya guna ini tanpa rasa bersalah?
Maafkan mak sebab jadi ibu yang teruk sampai awak perlu risaukan duit.
Mak betul-betul minta maaf.
Tapi mak beli sebab mak nak tengok awak tersenyum.
Wajah gembira awak akan buat mak lebih tabah.
Tak bolehkah awak fikirkan perasaan mak sebelum duit?
Apa yang perasaan boleh buat untuk kita?
Perasaan…
tak boleh selesaikan hutang.
Hala tuju dokumentari boleh berubah sepanjang penggambaran,
tapi saya harap tiada sebarang unsur permusuhan atau perbalahan.
Tanpa unsur-unsur ini, dokumentari ini akan membosankan.
Apa kata kita fokus kepada serangan serentak?
Mata terakhir dalam Sukan Asia
melibatkan serangan serentak.
Itu akan menunjukkan kita tak iktiraf pingat emas Na Hee-do.
Kita tak boleh buat begitu.
Awak tak fikirkan kadar tontonan?
Unsur sensasi yang boleh menarik perhatian penonton sangat diperlukan.
Saya tak boleh gunakan atlet dengan cara begitu.
Ini bukan program aneka ragam, ini program sukan.
Back Yi-jin bercakap.
Ya, saya ada artikel. Berapa lama masa yang tinggal?
Saya boleh buat kalau saya lari sekarang. Ya, baiklah.
Ada apa-apa berlaku?
Nanti. Saya perlu lapor berita guna telefon.
Telefon?
Rumah saya ada telefon! Untuk laporan berita, bukan?
Itu pasti sangat mendadak.
Tiada orang di rumah. Cepat!
"Ringkasan Berita Sukan."
"Demi memupuk bakat baharu sukan badminton tempatan,
kejohanan perseorangan badminton remaja ketiga…"
Minum ini dulu.
Terima kasih.
"…akan berlangsung bulan depan dari lima hingga lapan hari bulan."
"Pelajar-pelajar gred lima hingga gred lapan boleh mendaftar
sehingga esok."
"Bintang boling Korea, Lee Ji-yeon,
bakal menerima Pingat Naga Biru
pada 27 hari bulan di Muzium Budaya Rakyat Kebangsaan."
"Sekian, Ringkasan Berita Sukan."
Ya, saya dah bersedia. Ya.
"Ringkasan Berita Sukan."
"Demi memupuk bakat baharu sukan badminton tempatan,
kejohanan perseorangan badminton remaja ketiga
akan berlangsung bulan depan dari lima hingga lapan hari bulan."
"Pelajar-pelajar gred lima hingga gred lapan boleh mendaftar
sehingga esok."
"Bintang boling Korea, Lee Ji-yeon,
bakal menerima Pingat Naga Biru
pada 27 hari bulan di Muzium Budaya Rakyat Kebangsaan
anjuran Kementerian Kebudayaan dan Pelancongan."
"Sekian, Ringkasan Berita Sukan."
Ya, terima kasih. Selamat malam.
Syukurlah.
Terima kasih. Awak dah selamatkan saya.
Kalau saya lari ke rumah, pasti kelam-kabut.
Perkara ini selalu berlaku?
Tak, ini sepatutnya radio.
Sepatutnya ada pengumuman besbol.
Tapi besbol masih belum tamat. Ada masa tambahan.
Jadi masa siaran diisi dengan berita lain.
Begitu.
Kenapa?
Awak meluat dengan saya?
- Awak cemburu? Apa? - Awak ini.
Aduhai.
Awak dah berfikir?
Berfikir tentang hubungan kita.
Tiada kata-kata untuk menjelaskannya.
Kata-kata yang boleh menjelaskan hubungan kita
masih belum wujud di dunia ini.
Kenalan. Kawan. Kekasih.
Kita tak termasuk dalam mana-mana kumpulan perkataan yang direka itu.
Tapi selepas saya berfikir,
hanya kita saja yang tahu…
apa hubungan kita ini.
Jadi kita boleh saja tentukan sendiri.
Tiada perkataan yang boleh menjelaskannya,
tapi kita boleh cipta saja, bukan?
Kita nak cipta perkataan?
Ya, contohnya hubungan kita seperti telefon.
Seperti cawan.
Seperti gunting.
Atau seperti awan, pelangi…
Kita boleh cipta perkataan itu.
Saya suka pelangi.
Alamak, saya suka gunting.
Aduhai, awak ini…
Jangan nak mengelak daripada saya lagi selepas ini.
Saya takkan maafkan awak.
Nampaknya awak bencikannya.
Awak rasa "benci" cukup untuk gambarkannya?
Dah berapa kali awak bantu saya untuk bangkit?
Awak perlu bertanggungjawab.
Saya pergi dulu. Terima kasih untuk hari ini.
Macam mana dengan awak?
Awak cakap awak tak risau tentang hubungan kita.
Apa jawapan awak?
Jawapan saya bukan pelangi.
Na Hee-do.
Mak.
Mak?
Back Yi-jin.
Puan tinggal di sini?
Maksud saya, puan ibu kepada Na Hee-do?
Kenapa awak ada di sini?
Jadi
awak yang rosakkan patung kencing itu?
Itu cara kamu berdua berkenalan?
Ya, saya minta maaf. Ia terjadi masa saya hantar surat khabar.
Mak, saya dah dapat ganti rugi.
Apa ganti ruginya?
Full House.
- Awak dah gila? - Saya akan bayar sekarang…
- Back Yi-jin. - Ya, puan.
- Awak bercinta dengan Hee-do? - Mak!
Tak, hubungan kami bukan begitu.
- Habis itu, apa? - Pelangi, okey?
- Apa? - Ia bukan apa yang mak fikirkan.
Apa yang mak fikirkan?
Fikiran mak sentiasa kolot.
Hei! Kenapa awak bercakap begitu dengan puan?
Awak tinggikan suara dengan saya…
Awak menyebelahi mak saya?
Ini melibatkan hal kerja dan hal peribadi saya.
Tolonglah faham.
Maksud saya…
adakah hubungan awak dan Hee-do
membuatkan awak menemu bual pengadil semasa Sukan Asia?
Sampai ke lapangan terbang?
Tidak, saya tetap akan buat begitu walaupun bukan untuk Hee-do.
Untuk perpindahan, jangan mohon bahagian sukan.
Apa?
Kamu berdua nampak sangat rapat.
Tambahan pula, awak wartawan lawan pedang.
Bolehkah wartawan dan subjek rapat begini?
Kalau awak tak nak terluka, mohon ke jabatan lain.
Awak rasa ia takkan berlaku, bukan?
Ia akan berlaku.
Saya bercakap bukan sebagai ibu dia, tapi sebagai wartawan.
Selain itu, jangan beritahu orang yang saya ibu Na Hee-do.
Susah nanti apabila dia sering muncul dalam berita selepas ini.
Semuanya tentang hal kerja.
Mak tiada apa-apa nak cakap sebagai ibu saya?
Berkawanlah dengan baik.
Awak tahu kenapa awak salah?
Awak gagal mengawal jarak dengan subjek awak.
Adakah hubungan awak dan Hee-do
membuatkan awak menemu bual pengadil semasa Sukan Asia?
Sampai ke lapangan terbang?
Terima kasih.
Tak perlu.
Saya tetap akan buat walau bukan untuk awak.
Hei, jom makan tteokbokki waktu rehat.
Saya dengar kedai Ko Yu-rim dah dibuka.
Yakah? Bukankah ia dah lingkup?
Katanya mereka kehilangan wang deposit, jadi mereka lingkup.
Yakah?
Saya dah agak Ko Yu-rim akan kena.
Dia berkeras keputusan perlawanan salah semasa Sukan Asia
dan buat Na Hee-do nampak teruk.
Betul. Perempuan gila.
Keluarga dia miskin,
jadi dia tak nak terlepas wang ganjaran pingat emas itu.
Betul. Dia sangat terdesak.
Keluar.
- Keluar sekarang, sampah! - Lepaskan!
Cakap sekali lagi. Apa awak cakap tentang Ko Yu-rim?
Berani awak kutuk Ko Yu-rim sambil merokok di tandas?
Perempuan gila.
- Hei. - Hei, tak guna.
Awak okey? Tak guna!
- Hei! Siaplah awak. - Hei!
- Lepas! - Apa masalah awak?
- Tak guna. - Celaka!
Ko Yu-rim dah terdengar semuanya!
Jangan berani cakap celopar lagi.
Perempuan tak guna.
Hei, Na Hee-do.
Awak siapa nak menyebelahi saya?
Saya kata saya tak apa-apa.
Kenapa awak menyebelahi saya dan buat saya nampak bodoh?
Hei.
Kenapa awak menangis?
Sebab awak selalu begini.
Saya tak tahu apa patut saya buat.
Sejak kebelakangan ini, awak buat saya buntu!
Apa yang saya dah buat?
Tadi saya tiba-tiba naik marah sebab kata-kata mereka…
Saya Injeolmi.
Adakah Injeolmi itu nama pengguna?
Saya bukan Injeolmi.
Apa-apa pun, saya bukan Injeolmi.
Apa?
Hei.
Hei, Ko Yu-rim!
Cakap sekali lagi.
Awak Injeolmi?
Saya minta maaf.
Sebab saya sebenarnya Injeolmi.
Saya betul-betul minta maaf.
Saya tak tahu yang awak Ryder37.
Saya pandang rendah awak dan layan awak dengan kasar.
Maafkan saya, Na Hee-do.
Saya sangat sunyi dan sedih.
Awak yang pujuk saya setiap kali.
Tapi saya tak tahu itu awak.
Ko Yu-rim.
Saya tak kisah semua itu.
Tapi janji satu perkara.
Menjunam.
Jangan buat lagi.
Itu terlalu berbahaya.
Janji dengan saya awak takkan buat lagi.
Saya betul-betul minta maaf.
Saya pun minta maaf.
Tak, saya yang lebih bersalah.
BILIK SUNTING
Awak belum pergi? Hari ini ada penggambaran, bukan?
Ya, saya akan pergi sekejap lagi.
Begitu.
- Yi-jin. - Ya?
Semasa temu bual individu,
saya nak buat rakaman klip pembukaan.
Di atas pentas?
Awak ada sebarang idea?
Sudah tentu. Saya penerbit yang hebat.
Kita gantung mereka dengan wayar
dan biarkan mereka terbang sambil menikam macam seni mempertahankan diri.
Macam mana?
Rakaman yang awak buat membosankan,
jadi sekurang-kurangnya, pembukaan perlu nampak sensasi.
Begini…
Bukan saja itu berbeza dengan hala tuju kita,
kita juga patut elak daripada membahayakan atlet.
Tolonglah. Ada sebab mereka jadi atlet.
Kalau tak, macam mana mereka ke pertandingan antarabangsa?
Maaf, tapi itu tak boleh.
Berani budak mentah itu menafikan saya.
Awak okey, Yu-rim? Awak okey? Awak cederakah?
- Apa? - Saya okey, Hee-do.
- Hee-do? - Biar saya lihat.
Saya tak apa-apa.
Awak tak apa-apa?
Saya okey.
Punggung awak tak apa-apa?
- Awak boleh bangun? - Saya okey.
- Awak pasti kepanasan. - Tak apa, saya tak mudah kepanasan.
Kita kongsilah.
Okey.
Awak makanlah dulu.
Tak apa, awak makan dulu.
- Tunggu sekejap. - Okey.
Kita rehat sebentar.
Apa yang kamu buat ini?
Ini janji temu rawak?
Apa? Kenapa?
Biasanya kamu berdua bukan begini.
Kenapa kamu berlakon? Saya tak suruh pun.
Ini bukannya lakonan.
Nanti dulu. Kamu dah tahu identiti masing-masing?
Ya.
Saya pun dapat tahu yang awak tipu saya.
Awak beli ros kuning untuk temu bual?
Saya memang agak itu tak masuk akal.
Suruh Yu-rim minta maaf.
- Dia yang suruh. - Apa pula salah Yu-rim? Merepek.
Memang dia yang suruh saya tipu.
Saya rasa janggal berbual dengan awak selepas tahu identiti awak.
Ya, tapi seperti biasa,
kita masih perlu bercakap dengan jujur.
Sekurang-kurangnya di sini.
Kalau begitu, saya nak cakap sesuatu.
Apa dia?
Saya tak kecewa kerana awak Injeolmi.
Saya pun nak cakap sesuatu.
Apa dia?
Saya minta maaf untuk Sukan Asia.
Saya tak sangka perkara akan jadi begitu.
Tak apa, saya faham.
Saya memang sedih,
tapi beberapa hari saya dah okey.
Masa mak awak peluk saya,
semua kesedihan saya terus hilang.
Apa perasaan boleh buat untuk kita?
Perasaan tak boleh selesaikan hutang.
Mak awak pujuk saya, sedangkan mak saya sendiri tak pujuk saya.
Saya sangat berterima kasih.
KEDAI SNEK GAJAH
Ya, ini Kedai Snek Gajah.
Mak.
Yu-rim? Awak bukan di rumah?
Saya nak cuba guna telefon bimbit saya.
Saya boleh dengar dengan jelas.
Betul, memang boleh dengar dengan jelas.
Mak, saya tak sedar
ada hutang yang boleh dibayar dengan perasaan.
Saya minta maaf sebab marah tanpa berfikir panjang.
Selain itu…
saya memang nak telefon bimbit.
Sebenarnya, saya sangat gembira.
Syukurlah.
Itu dah cukup buat mak.
Awak masih seorang pelajar, jadi solekan nipis dah cukup.
Awak suka tak?
Hasil sentuhan pakar memang luar biasa.
Dulu, masa saya ke kelab malam…
Tak apalah.
Na Hee-do. Helo.
- Helo. - Helo.
Back Yi-jin.
Encik wartawan.
Mari sini.
Cantiknya awak.
Saya nak tanya.
Semua orang ini akan perhatikan saya ditemu bual?
Saya sangat gementar.
Kalau begitu, saya akan minta semua orang untuk keluar.
Hanya kita berdua saja.
- Bolehkah? - Ya. Tiada apa yang tak boleh.
Mereka boleh saja keluar.
Jangan gementar, okey?
Baiklah. Yu-rim dah tamat?
Ya, dia ada di dewan utama sekarang.
- Mari bersedia. - Okey.
Duduk di sini.
Yi-jin, sisi dia yang lebih cantik di sebelah mana?
Sebelah kiri.
Saya patut pandang ke mana? Kamera?
Pandang saya.
Awak lebih selesa begini?
Tidak sama sekali.
Tapi saya lebih suka.
Saya nak tanya sesuatu.
Apa dia?
Saya lebih cantik dari sebelah kiri?
Ya. Bukankah begitu?
Saya tak pernah fikir tentang itu.
Biar saya yang fikir tentang itu.
Jadi percayakan saya, okey?
Saya tak nak awak terluka.
Mulakan dengan "Salut".
Baiklah.
Hee-do.
Hei, Yu-rim.
- Hai. - Ya, hai.
Awak dah selesai temu bual individu?
Ya.
Saya sangat janggal tadi.
Saya pun masih rasa begitu sekarang.
Saya pun.
KO YU-RIM, NA HEE-DO
Berhenti!
Bagus!
Syabas.
Para atlet, boleh kita cuba perkara lain?
Perkara yang bagaimana?
Kamu berbalah semasa Sukan Asia kerana serangan serentak, bukan?
Itu permulaan segalanya,
jadi cuba buat serangan serentak.
Tapi pengadil putuskan itu bukan serangan serentak.
Ya, saya tahu itu.
Tapi kita perlukannya untuk selari dengan hala tuju dokumentari ini.
Pembukaan dokumentari perlu meninggalkan impak.
Kita perlu pembukaan yang bagus!
Dokumentari ini dihasilkan untuk kamu berdua.
Buatlah itu untuk kami.
Beri kami masa untuk berbincang.
Silakan.
Okey.
Awak nak buat?
Saya tak kisah.
Kita jaga jarak sejauh mungkin.
- Boleh saya sasarkan bahu? - Boleh.
Saya jaga jarak sejauh mungkin.
- Tolong cakap, "Prêtes? Allez." - Okey.
Mulakan penggambaran!
En garde.
Prêtes? Allez.
Jangan gementar dan gunakan kekuatan.
En garde.
Prêtes? Allez.
Kamu terlalu berhati-hati. Lebih berani.
Sekali lagi.
En garde. Prêtes?
Allez.
Sekali lagi.
Buat seperti situasi sebenar, boleh tak?
Sekali lagi.
En garde.
Prêtes? Allez.
- Awak okey? - Ya, saya okey.
Sampai bila kami perlu buat ini?
Betul. Sampai bila kamu nak berpura-pura?
Berapa kali kamu nak ulang benda yang boleh dibuat sekali?
Buat seperti perlawanan sebenar. Kenapa kamu berdua terlalu berhati-hati?
Kamu anggap dokumentari ini main-main?
Sekali lagi.
- Awak okey? - Saya okey.
Okey.
En garde.
Prêtes? Allez.
Awak okey?
Tunggu sekejap.
Tolong berikan ubat!
- Di mana sakit? - Rasanya terseliuh.
Boleh buka kasut?
Mungkin suntingan serentak lebih baik untuk soalan yang sama.
- Begini? - Ya.
Perwatakan dua atlet ini berbeza, jadi kalau kita tunjuk begini…
Sebentar, ya.
Ya, Back Yi-jin bercakap.
Aduhai.
Na Hee-do, awak okey?
Apa? Buku lali saya…
Apa yang terjadi?
Kami buat serangan serentak.
Serangan serentak?
Ya, jadi…
Kami nak rakam serangan serentak
macam dalam Sukan Asia.
Bukankah kita cuma nak rakam pergerakan awal?
Saya dah tegaskan jangan rakam serangan serentak.
Bukannya saya pasang wayar dan suruh buat aksi mempertahankan diri.
Saya hanya suruh lakonkan serangan serentak…
Atlet mudah tercedera semasa serangan serentak.
Pergelangan tangan boleh retak!
Buku lali boleh terseliuh kerana berlanggar!
Serangan serentak mengakibatkan banyak kecederaan!
Kenapa awak arahkan tanpa buat kajian?
Hei, Back Yi-jin. Awak dah habis bercakap?
Budak mentah yang dipanggil wartawan konon.
Saya sengajakah buat begini?
Ini semua demi rancangan! Saya buat kerja saya!
Awak nak bertanggungjawab kalau kadar tontonan rendah?
Saya akan bertanggungjawab.
Tapi kalau atlet cedera, awak nak bertanggungjawab?
Macam mana awak nak buat?
Mereka berdua ada banyak perlawanan mulai tahun depan.
Macam mana awak nak bertanggungjawab?
Sudahlah. Mari pergi.
Back Yi-jin.
Encik wartawan.
Saya memang tak apa-apa.
Mari pergi ke hospital.
Maaf, semua salah saya.
Bukan salah awak.
Kalaulah saya tak terjatuh…
Dia tak patut suruh kamu buat begitu.
Pada mulanya saya okey,
tapi dia suruh buat seperti situasi sebenar.
Nampaknya dia senior awak.
Awak takkan ditimpa masalahkah?
Tiada istilah senioriti dalam situasi itu.
Saya rasa kecederaan saya boleh jadi lebih teruk.
Tapi tahu tak?
Saya rasa saya okey.
Kalau awak betul-betul cedera,
saya akan bunuh si tak guna itu.
Saya minta maaf.
Sepatutnya saya ada di samping awak.
Awak ada di samping saya.
Dulu dan sekarang.
Akhirnya, awak sentiasa ada di samping saya.
Apa? Lihat, ada pelangi!
Menariknya!
Boleh kita berhenti dan tengok sekejap?
Aduhai.
Saya tak pernah nampak pelangi sebesar ini.
Awak okey? Rasa sakit tak?
Dah hilang. Dah tak sakit.
Awak masih perlu ke hospital.
Yalah, jadi awak tengoklah juga.
Peluang ini bukan selalu datang.
Aduhai.
Cantik, bukan?
Awak selalu bawa saya ke tempat yang baik.
Apa maksud awak?
Saya berlari demi awak.
Hari ini?
Tak, masa Sukan Asia.
Masa saya berlari ke lapangan terbang itu.
Saya dah fikirkannya
dan saya takkan pergi jika bukan demi awak.
Tapi saya perlu pergi walau bukan demi awak.
Sebab saya wartawan.
Awak bawa saya ke jalan yang betul sebagai wartawan.
Awak sentiasa bawa saya ke tempat yang betul
dan ke tempat yang baik.
Itu ialah…
definisi saya untuk hubungan kita.
Juga digelar sebagai pelangi.
Oh ya, awak cakap ia bukan pelangi.
Awak belum beri jawapan jika ia bukan pelangi.
Cinta.
Ia cinta.
Saya mencintai awak, Na Hee-do.
Pelangi…
tak penting bagi saya.
Apa saya korbankan untuk lawan pedang?
Kenangan sebagai remaja.
Ada apa-apa berlaku?
Jung-hyuk. Adakah saya buat dengan baik?
- Aduhai! - Awak tahu apa yang buat awak jahat?
- Hebatnya! - Saya berjaya!
Kita boleh pergi ke pantai!
Dunia yang serba kekosongan kini telah diisi dengan padat.
Saya gembira.
Kenapa saya rasa saat ini akan kekal selamanya?
Mungkin ia akan kekal selamanya.
Saya rasa saya boleh buat apa saja jika saya bersama Back Yi-jin.
Terjemahan sari kata oleh Diyanah Ramli