‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ผู้ตัดสินสมิธยืนยันว่าการตัดสินของตน ‎ในการแข่งรอบชิงนั้นยุติธรรมครับ
‎เหล่านักกีฬาที่ยังเด็ก คือผู้ที่ต้องทนรับมือ ‎กับข้อสันนิษฐานและข้อโต้แย้งที่ดุเดือดนี้
‎ช่วงเวลาที่ควรจะมีความสุขที่สุด ‎กลับกลายเป็นบาดแผลในใจ
‎ข่าวยูบีเอส แพคอีจินรายงานครับ
‎โล่งอกจัง ที่เขาเข้าข้างแม่
‎โล่งอกอะไรจ๊ะ
‎(ตอน 8)
‎โธ่ ตกใจหมดเลย
‎ทำไมถึงดูข่าวเก่านั่นอยู่ล่ะ
‎คุณยาย ตอนนั้นลำบากมากเลยใช่ไหม
‎หือ
‎คือว่าหนูกำลังหาๆ อะไรอยู่
‎แล้วก็ไปเจอที่แม่ตกเป็นประเด็น
‎เรื่องคำตัดสินในเอเชียนเกมส์
‎หนูเห็นคุณยายในข่าว
‎รายงานข่าวว่า "ขโมยเหรียญทอง" ‎อะไรแบบนั้นน่ะ
‎แต่คุณยายเป็นทั้งแม่
‎และผู้ประกาศข่าวด้วยนี่นา
‎หนูเลยคิดว่าคงปวดใจน่าดู
‎โอ้โฮ
‎อายุ 15 อย่างหนูยังเข้าใจ ‎แม่หนูกลับไม่เข้าใจซะงั้น
‎แม่น่ะ ถ้าไม่ใช่เรื่องตัวเอง ‎ก็ไม่พยายามเข้าใจหรอก
‎ก็ใช่ไง
‎คิดว่ายายจะอยากอ่าน ‎ประโยคในข่าวนั่นเหรอ หือ
‎หนูว่ามันจะรู้สึกยังไง ‎ที่ต้องโจมตีลูกสาวตัวเองล่ะ
‎วันนั้นน่ะ
‎เป็นครั้งแรกเลยที่ยาย ‎นึกเสียใจที่เลือกเป็นผู้ประกาศข่าว
‎หนูเข้าใจสุดๆ เลยนะ
‎ทำไมนาฮีโดถึงมีลูกสาวที่ฉลาดอย่างหนูได้นะ
‎แต่ว่าแม่หนูก็เกิดมาจากคุณยายไง
‎ยายรักหนูนะ มินแช
‎รักนะ อีจิน
‎จำช่วงเวลานี้ไว้ให้ดีนะ
‎ฉันรักนายมากๆ เลย
‎โอ๊ะ
‎ฉันก็รักเธอนะ ดาอึน
‎คงจะรักดาอึนมากเลยสินะ
‎พวกเธอฟังไอ้นี่กันอยู่ทำไมเนี่ย
‎ถ้าจะถามว่าเป็นมายังไง ‎ก็คือว่าตอนฮีโดมาที่ห้องกระจายเสียง…
‎ก็เพราะว่าจู่ๆ นายหายไปไง
‎นี่
‎หยุดเรียกรุ่นพี่ว่า "นาย" สักทีเถอะ ‎อึดอัดใจจะตายแล้ว
‎ฉันขอตัวไปห้องน้ำนะ
‎ขอบใจทุกคนที่มาช่วยนะ
‎ตกใจหมดเลยเนี่ย
‎ฉันคงไม่ตกใจมั้ง ‎เธอมายืนอยู่ในห้องน้ำชายแบบนี้
‎โทษที
‎นาฮีโด
‎พกอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ
‎พ่อฉันบอกให้พกติดตัวไว้
‎มีผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าจะได้ดูเป็นสุภาพบุรุษ
‎ขอบใจนะ
‎แต่เธอควรอยู่ที่คยองจูสิ ทำไมมาอยู่ที่นี่
‎ฉันโดนเฉดหัวออกจากหมู่บ้านนักกีฬา
‎โดนสั่งให้กลับไปสงบจิตใจที่บ้าน ‎จนกว่าจะถูกลงโทษ
‎นี่บ้านเธอเหรอ
‎ถ้ากลับบ้านไปก็ต้องเจอหน้าแม่
‎ฉันไม่อยากเจอ
‎แล้วยังไง ก็เลยจะนอนที่นี่ว่างั้น ฮะ
‎นี่ ทำไมเธอถึงได้…
‎หยุดว่าฉันสักทีเถอะ
‎ต่อหน้าก็กระหน่ำบ่นฉันแบบนี้
‎แต่ลับหลังดันไปสัมภาษณ์ผู้ตัดสิน ‎แล้วเอามาออกข่าว
‎ย้อนแย้งเกินไปหรือเปล่า
‎ขอบคุณนะ
‎ไม่ต้องขอบคุณหรอก
‎ต่อให้ไม่ใช่เธอ ฉันก็คงทำแบบเดียวกัน
‎ใครว่าอะไรล่ะ
‎ถึงนายจะทำแบบเดียวกัน ต่อให้ไม่ฉัน
‎แต่ฉันขอบคุณ เพราะคนคนนั้นคือฉันไง
‎เลิกทำให้เป็นห่วงสักที นาฮีโด
‎ไม่กลัวหรือไง
‎คิดยังไงจะมานอนที่นี่
‎ก็คงเพราะคิดแบบนั้น ‎ถึงได้ได้เหรียญทองมาน่ะสิ
‎นาฮีโดอยู่ชมรมฟันดาบ ‎คงจะไม่รู้เรื่องผีห้องน้ำสิท่า
‎ผีห้องน้ำเหรอ
‎ฉันเองก็ได้ยินจากรุ่นพี่ในวงอีกที
‎พอถึงเที่ยงคืน จะได้ยินเสียงคนร้องไห้
‎ในห้องน้ำชั้นสี่ห้องในสุด
‎แล้วถ้าเข้าไปใกล้เพื่อเช็กว่ามีใครอยู่
‎มือขาวซีดใต้ประตูก็จะยื่นมาจับข้อเท้า หมับ
‎เป็นพล็อตเรื่องหลอน ‎ที่ซ้ำซากเกินไปหน่อยไหม
‎เพราะงี้ถึงขายไม่ออกไง
‎ก็คงงั้น ในเมื่อเธอก็ไม่รู้จัก
‎แต่ว่านะ ซึงวาน
‎ทำไม
‎ตอนนี้
‎เที่ยงคืนแล้วแฮะ
‎มีอะไรเหรอ มีอะไร
‎ไม่มีอะไรทั้งนั้นค่ะ
‎ไม่มีแล้ววิ่งทำไม
‎ก็กลัวไงเล่า
‎เพลียใจจริงๆ
‎(ห้อง 1 คิมดาอึน ‎ห้อง 4 จองดาอึน)
‎ฉันก็รักเธอนะ ดาอึน
‎(พัคดาอึน)
‎ยัยนี่สินะ
‎(แพคอีจิน)
‎เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวนะ
‎คนนี้นี่แหละ
‎พัคดาอึน
‎ทำไมผมปรกหน้าแบบนั้น
‎ตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้
‎แต่มีอย่างหนึ่งที่มั่นใจ
‎คือปรี๊ดแตกไม่ไหว
‎ฉันคบกับแฟนแค่สองสัปดาห์ ‎เรียกกันว่า "เธอจ๋า เตงจ๋า"
‎แค่นั้นก็โดนแพคอีจินล้อแล้ว
‎ใช่สิ
‎นายเคยมีความรักหวานชื่น ‎ปานจะกลืนกินเบอร์นั้นถึงได้ล้อฉันล่ะสิ
‎"ฉันก็รักเธอนะ ดาอึน" เหรอ
‎ฉันก็รักเธอนะ ดาอึน
‎(เบรดาอึม คาสเทลล่า)
‎ของขึ้นเลย หมั่นไส้โว้ย
‎ใช้ได้อยู่นะ
‎(ปรี๊ด)
‎ลูกชายคนโตประธานแพคเหรอ
‎ครับ
‎สบายดีไหมครับ
‎มาเหยียบบ้านเจ้าหนี้เองเลยเหรอ
‎ผมอยากเอาอันนี้มาให้ครับ
‎ผมได้งานทำเลยค่อยๆ เก็บเงินไว้ครับ
‎คงเทียบไม่ได้กับที่พ่อผมติดหนี้คุณไว้
‎แต่ช่วยคิดว่ามันมาจากใจของผม
‎รับไว้สมทบกับค่าเรียนของลูกสาวนะครับ
‎ผมขอโทษครับ
‎ผมไปนะครับ
‎ที่นายสัญญากับฉัน
‎ว่าจะไม่ขอมีความสุขอีกแม้แต่ช่วงเวลาเดียว
‎ไม่ต้องรักษาสัญญานั้นหรอก
‎มันคาใจฉันอยู่ตลอด
‎ฉันบุกไปหาแล้วหยาบคายใส่ ‎ทั้งที่นายไม่ผิดอะไร
‎ในฐานะพ่อคน ฉันไม่ควรทำแบบนั้นเลย
‎แต่ตอนนั้น นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำได้
‎ผมเข้าใจครับ
‎ถึงมันจะยาก แต่ทำให้เต็มที่นะ
‎ตามหาความสุขซะ
‎ลูกสาวฉันเป็นนักเรียนทุน
‎ผมจะลองตามหาดูครับ
‎นี่อะไรกัน
‎เงินเดือนผมออกแล้วครับ คุณแม่
‎ว้ายตาย นี่มันเนื้อวัวนี่นา
‎โธ่ ซื้อของแพงๆ แบบนี้มาทำไม
‎ผมขอบคุณเรื่องกับข้าวคราวก่อนน่ะครับ
‎ลูกชายคนโตทั้งแสนดีและอ่อนโยนขนาดนี้
‎ท่านประธานจะคิดถึงเธอแค่ไหนนะ
‎ผมจะรีบประสบความสำเร็จ ‎แล้วพาทุกคนกลับมาครับ
‎อะไรเนี่ย
‎แม่ ต่อไปไม่ต้องรับลูกค้าคนนั้นนะ
‎ทำไมควันออกหูแบบนั้นอีกแล้ว
‎โกยูริม
‎ฉันซื้อของโปรดเธอมาฝาก นี่
‎(ลูกอมแบบผง)
‎ฉันเลิกกินอันนี้ตั้งแต่ม.ต้นแล้ว
‎คิดว่ายังเป็นเด็กหรือไง
‎ก็จริงแฮะ
‎เคยเด็กอยู่แท้ๆ ปีหน้าจะอายุ 20 ซะแล้ว
‎เธอคงหิวแล้ว รีบนั่งลงสิ กินต็อกบกกีก่อน
‎ได้ยินว่าโดนเฉดหัวจากหมู่บ้านนักกีฬา
‎ได้ยินจากนาฮีโดอีกแล้วเหรอ
‎ทำไมพี่รู้ทุกอย่างจากนาฮีโดหมดเลย
‎เธออย่าเป็นแบบนี้ไปอีกคนสิ
‎ทั้งโลกจ้องจะหยุมหัวนาฮีโดกันให้วุ่นอยู่แล้ว
‎ที่ฉันค้านผลการตัดสิน
‎เพราะฉันเร็วกว่าจริงๆ
‎แต่ไม่คิดเลยว่านาฮีโดจะถูกคนทั้งประเทศ
‎รุมสาปนางแบบนั้น ‎เพราะฉันคัดค้านและเสียใจ
‎ฉันแค่ทำเท่าที่ทำได้ในฐานะนักกีฬา
‎นึกไม่ถึงเลยว่าผลตอบรับจะเป็นแบบนั้น
‎หมายความว่ามีคนส่งกำลังใจให้เธอ
‎มากกว่าที่เธอคิดไง
‎ถ้ากำลังใจนั่นเป็นวิธีการที่ใช้ติใครอีกคน
‎ฉันไม่ต้องการกำลังใจพรรค์นั้นหรอก
‎อันนั้นเธอเลือกไม่ได้
‎นั่นแหละชีวิตของดาวเด่น
‎ดาวเด่นอะไรกัน ก็แค่นักกีฬาเอง
‎แม้แต่เรื่องนั้นเธอก็เลือกไม่ได้ ‎สิ่งที่เธอเลือกได้…
‎เอ่อ ใช่เลย
‎เลือกได้แค่จะกินต็อกบกกีนี่หรือไม่ ‎แค่นั้นแหละ
‎จะสื่อว่าชีวิตไม่มีอะไรได้ดั่งใจเหรอ
‎ดูอย่างฉันสิ
‎ได้เป็นนักข่าวแบบไม่ทันตั้งตัว
‎ถ้างั้น ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหนเหรอ
‎โน่น หอพักหน้าสถานีน่ะ
‎สุดสัปดาห์นี้ฉันจะย้ายแล้ว จะมาช่วยใช่ไหม
‎ย้ายไปที่ไหนล่ะ
‎ย้ายกลับมาอีกเหรอ ที่นี่เนี่ยนะ
‎เขาติดต่อมาว่าห้องยังว่างอยู่ไหม
‎ฉันเลยบอกให้มาอย่างไว
‎เห็นว่าได้เป็นนักข่าวทีวีเหรอ
‎คุณน้า ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมา
‎ซึงวาน โชคดีนะ
‎เดี๋ยวนะ ที่นี่ว่างที่เดียวในโซลเหรอ
‎ทำไมเขาดิ้นรนจะมาที่นี่
‎คงชอบแหละมั้ง
‎เจ้าของบ้านจิตใจดี สภาพบ้านก็สุดแจ่ม
‎แถมอยู่ใกล้สถานีโทรทัศน์
‎มีเหตุผลให้ไม่มาตรงไหน
‎อีกอย่าง ไม่ค่อยมีใครใช้ห้อง ‎ได้สะอาดเอี่ยมแบบพ่อหนุ่มเขาหรอก
‎- โอ๊ย น้า ‎- ปัดโธ่ ตกใจหมด
‎จะยังไงก็เถอะ น้าตัดสินใจแบบนั้น ‎โดยไม่ปรึกษาผมได้ไง
‎ฉันขออยู่บ้านนาย ‎จนกว่าจะเรียนจบไม่ได้เหรอ
‎เฮ้อ ข่าวฉาวระหว่างเราคงจะกระพือไปไกล
‎ในเมื่อเรามีข่าวฉาวมาเป็นสิบปี
‎ก็น่าจะถึงเวลา ‎มีข่าวฉาวว่าเราอยู่กินกันแล้วไหม
‎การตกเป็นศูนย์กลางของข่าวลือ ‎ก็สนุกดีอยู่หรอก แต่ตอนนี้ไม่ได้
‎ถ้ายูริมรู้เข้า จะผิดหวังเอา
‎นายมีอะไรในกอไผ่กับโกยูริมจริงๆ เหรอ
‎สารภาพรักไปหรือยัง
‎แค่ได้ยินคำว่าสารภาพรัก ‎หัวใจก็แทบทะลุออกจากอก
‎หัวใจอยู่ตรงนี้
‎- ทำไงดี ‎- อะไร
‎ถ้าฉันสารภาพรัก ก็คงโดนเท ‎กลับบ้านไปร้องไห้ แล้วพอแม่เรียกกินข้าว
‎ฉันก็ตวาดใส่แม่ว่าขอร้องล่ะ ปล่อยผมไปเถอะ
‎ฉันจินตนาการถึงขั้นนั้นเลย
‎เศร้าเนอะ
‎น้ำตาคงไหลไม่ขาดสาย
‎ไอ้บ้า
‎ห่วงเรื่องย้ายบ้านเถอะน่า
‎- ทีนี้เราจะทำยังไงกันดี ‎- กินให้อร่อยนะหนู
‎ย้ายอะไรเหรอ
‎อ้าว นาฮีโด
‎นี่ เอาไปกินคนละห่อสิ
‎กินตอนนี้เลยแล้วคืนซองมาให้ฉัน
‎เดี๋ยวฉันทิ้งเอง
‎(มองบลังค์ เพสทรี)
‎เธอคงทำเป็นจะทิ้งให้ แต่เก็บสติกเกอร์สิท่า
‎โอ๊ย บ้าบอ
‎นายคิดว่าเจ้าของเหรียญทองเอเชียนเกมส์ ‎จะสะสมสติกเกอร์เหรอ
‎พูดให้มันเข้าท่าหน่อย
‎เด็กประถมก็ไม่ใช่ ปีหน้าก็บรรลุนิติภาวะแล้ว ‎จะสะสมสติกเกอร์เพื่อ
‎ตายแล้ว น่ารักใจบาง
‎จีซึงวาน อย่ารีบด่วนสรุปอะไรสิยะ
‎ของมันน่ารักขนาดนี้ ก็ต้องสะสมสิ
‎นี่
‎ว่าแต่ย้ายอะไรนะ เธอจะย้ายบ้านเหรอ
‎รุ่นพี่แพคอีจินจะย้ายกลับมา
‎อะไรนะ กลับมาบ้านซึงวานเหรอ
‎- เมื่อไหร่ ‎- วันเสาร์นี้
‎นี่ วันนั้นเราไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดกันไหม
‎งั้นฉันจะทำอะไรล่ะ
‎จะไม่ช่วยเขาย้ายเหรอ
‎ซึงวาน นั่นรุ่นพี่ชมรมกระจายเสียงของเธอนี่
‎เป็นรุ่นพี่ยัยนี่ไม่พอ ‎ลามมาเป็นรุ่นพี่วงดนตรีฉันอีก
‎เรื่องนี้ฉันไม่ต้องรับรู้ก็ได้ ‎นาฮีโด เพราะเธอเลยเนี่ย
‎นี่ ถ้างั้นยิ่งต้องช่วยใหญ่เลยสิ
‎ไม่งั้นพวกเธอจะสบายใจกันเหรอ
‎ฉันเอาด้วย
‎- ฉันก็จะช่วยอีกแรง ‎- ก็นะ…
‎จะว่าไปมันก็ถูก
‎ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ รุ่นพี่
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- อะไรเนี่ย ‎- ของขวัญ
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎พวกนี้ชวนให้มาช่วยย้ายบ้านน่ะ
‎- เธอแหละพูดเอง ‎- เธอแหละพูดเอง
‎ฉันพูดตอนไหน
‎อ๋อ งั้นแปลว่าเธอสองคนไม่อยากช่วย ‎แต่ฝืนใจมาสินะ
‎ไม่ใช่แบบนั้นนะ ว่าแต่ดาอึนไม่มาเหรอครับ
‎โอ๊ะ ยูริม
‎เธอก็มาช่วยย้ายบ้านเหรอ
‎อือ
‎ให้ฉันไป หรือเธอจะไปเอง
‎อย่างเรามันไม่ควรอยู่ในที่เดียวกันนี่
‎ฉันไม่อยากไป
‎ฉันมาเพื่อจะช่วย
‎งั้นก็โอเค ฉันก็ไม่อยากไป
‎ต้องเริ่มจากอะไร
‎เมทัลลิกา อัลบั้มดังเลยนะเนี่ย
‎ส่วนนี่จูดาส พรีสต์
‎มีแบล็คซับบาธด้วยเหรอ ว้าว พี่เขาโหดแฮะ
‎สมแล้วที่เป็นมือกีตาร์ ‎วงเจ้าชายแห่งผืนป่ารุ่น 14
‎สมัยนี้ฮิปฮอปกำลังมาไม่ใช่เหรอ
‎ก็งี้แหละ คนโบราณ ‎สงสัยจะไม่ฟังเพลงตามยุค
‎นี่ เพลงสมัยนี้เรียกว่าเพลงตรงไหน
‎แต่ยังไง ฉันก็ชอบฮิปฮอปมากกว่าร็อกนะ
‎- เนอะ ฮิปฮอปดีกว่าอีก ‎- ฮะ
‎ยัยนี่คือใครอีก
‎"ฉันก็รักเธอนะ ดาอึน"
‎ใช่เลย คงเป็นดาอึนแหง
‎ไม่ใช่พี่ดาอึนนะ นั่นพี่มินยอง
‎- อะไรนะ ‎- อะไรนะ
‎พี่มินยองไง
‎แฟนที่คบกับพี่เขานานที่สุด
‎กับพี่ดาอึนน่ะ คบแค่แป๊บๆ
‎คบแค่แป๊บๆ แต่จะรักอะไรเบอร์นั้น
‎ว่าแต่พวกเธอรู้จักพี่ดาอึนได้ไง
‎ต๊ายตาย ได้งานแล้วเหรอจ๊ะ ‎โล่งใจจริงๆ เชียว
‎มีข่าวลือว่าพ่อหนุ่มสัมภาษณ์งานไม่ผ่าน ‎แพร่ไปทั่วหมู่บ้าน
‎พวกเราก็เป็นห่วง กินไม่ได้นอนไม่หลับเลย
‎นี่แหละนะ กลับบ้านเกิดอย่างสง่า
‎ชีวิตนี้ขาดผู้หญิงไม่ได้สินะ
‎- แหม ดีใจจังเลยที่กลับมา ‎- โชคดีนะครับ
‎- แล้วเจอกันนะ ‎- กลับดีๆ นะครับ
‎เดี๋ยวๆ อันนั้นฉันจะส่งไปบ้านยาย
‎แถวบ้านนั้นจะมีผู้หญิงอีกเยอะแค่ไหนล่ะ
‎รู้สึกยังไงบ้างที่มีผู้หญิงห้อมล้อมตลอดเวลา
‎หมายความว่าไง
‎เป็นเพราะพวกป้าๆ เหรอ
‎นี่ เหตุการณ์เมื่อกี้ ‎เธอมีส่วน 80 เปอร์เซ็นต์นะ ไม่รู้เหรอ
‎เธอปล่อยข่าวลือไปทั่วหมู่บ้าน ‎ว่าฉันสอบสัมภาษณ์ตก มันถึงเป็นแบบนี้ไง
‎ถ้าฉันมีส่วน 80 เปอร์เซ็นต์ ‎งั้นอีก 20 คืออะไรล่ะ
‎ต้องถามด้วยเหรอ มีตาก็น่าจะรู้แล้วไหม
‎เฮงซวยจริง
‎เธอหยิบเทปตรงนี้ไปเหรอ ‎ที่เอาไว้ติดน่ะ
‎- ที่เอาไว้ติดเหรอ ‎- อือ
‎อยู่ที่ฉันนี่แหละ
‎ติดหนึบดีนะ
‎นี่มันตั้งแต่ชาติไหน…
‎เป็นอะไรของเขา
‎(ยูบีเอส)
‎รุ่นพี่ วันนี้ไม่มีอ่านข่าวนี่ครับ
‎พอดีมีเรื่องนิดหน่อย
‎นี่ ว่าแต่นายอยู่ทีมคยองจูไม่ใช่เหรอ ‎ทำไมเจอในโซลตลอด
‎อ๋อ เดิมทีผมอยู่ทีมโซลครับ
‎ผมไปที่นั่นเพื่อติดต่อสัมภาษณ์นักกีฬา
‎เกิดเรื่องฟันดาบก็เลยกลับมาช้า
‎ได้ยินว่าแพคอีจินได้อยู่ทีมโซลแล้ว
‎รุ่นพี่ก็เห็น หมอนั่นต้องมีคนคุม
‎เขามันตัวก่อเรื่องครับ
‎ในด้านดีหรือไม่ดีล่ะ
‎จะด้านไหน ก่อเรื่องก็คือก่อเรื่องครับ
‎ตั้งใจทำงานนะ
‎โชคดีครับ
‎เธอคงไม่ได้มาถึงที่นี่ ‎เพื่อมาเจอฉันหรอกใช่ไหม
‎ก็แหงน่ะสิ
‎พวกเขาขอสำเนาสมุดบัญชีฉัน ‎จะได้จ่ายค่างาน
‎ฉันมีของจะให้เธอด้วย
‎นั่งคุยกัน
‎มัดแน่นอะไรเบอร์นี้
‎ขอกรรไกรตรงนั้นหน่อย
‎พวกเธอกลับบ้านไปสักคนไม่ได้เหรอ
‎อึดอัดจะตายชัก
‎นั่นสิ ฮีโด เธอช่วยมามากพอแล้ว
‎พวกเธอเหม็นหน้ากันตั้งแต่เมื่อไหร่
‎เพราะเรื่องคราวนี้เหรอ
‎คำถามเธอน่าอึดอัดกว่าอีก
‎โอ๊ะ ของแบบนี้ก็มีด้วย
‎โอ๊ะ อันนั้นมันเรียกว่าอะไรนะ
‎- เครื่องออกกำลังแขน ‎- ใช่เลย
‎โอ้โฮ ไอ้นี่ไม่ใช่เล่นๆ แฮะ
‎นี่ คนไม่ออกกำลังกายอย่างนายมาเล่น ‎เดี๋ยวไหล่เคล็ดนะ ระวังล่ะ
‎ของแบบนี้มันต้องใช้กล้ามที่ติดตัวมาแต่เกิด
‎ฉันว่าฉันทำได้เยอะกว่าเธอนะ
‎นี่ ฉันเป็นนักกีฬานะ แถมติดทีมชาติอีก
‎นายไม่เคยเห็นฉันในทีวีเหรอ
‎ส่งมานี่สิ
‎จับไว้แบบนี้
‎หนึ่ง สอง สาม สี่
‎- ห้า… ‎- ห้า…
‎หก เจ็ด แปด เก้า
‎สิบ สิบเอ็ด สิบสอง
‎สิบสาม…
‎สิบสี่ สิบห้า
‎สิบหก…
‎หน้าฉันตอนนี้…
‎นี่ ไหนพวกเธอบอกว่ามาช่วยฉันไง
‎ฉันไม่ได้เอ่ยปากขอให้ช่วยสักคำ
‎ไหนว่ามาช่วยกันไง
‎โทษที เดี๋ยวฉันเก็บกวาดเอง
‎นี่ อย่าขยับ
‎เดี๋ยวเจ็บตัว
‎ขออุ้มเดี๋ยวนะ
‎อยู่ตรงนี้นะ
‎พี่ ผมด้วย
‎เมื่อกี้เสียงอะไรน่ะ
‎ตายแล้ว ทำอีท่าไหนกันเนี่ย
‎แม่ หนูทำแตกเองแหละ หนูเอง
‎- จะกินให้อร่อยครับ ‎- จะกินให้อร่อยค่ะ
‎โอ้ ร้อนๆ เลย
‎กินจาจังมยอนเสร็จแล้ว เชิญกลับเลยนะ
‎ส่วนหน้าต่าง พรุ่งนี้จะมาซ่อมให้ ‎อดทนไปก่อนนะคะ
‎อือ
‎นั่นคือให้ฉันเหรอ
‎นั่นเป็นกระดาษแผ่นเดียว ‎ที่ใหญ่พอจะปิดหน้าต่างมิดน่ะค่ะ
‎กินเยอะๆ นะ ยูริม
‎นายก็กินเยอะๆ นะ
‎อือ
‎นาฮีโด เธอเหม่ออะไรตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
‎- ฮะ ‎- เล่นเครื่องนั้นแล้ววิญญาณหลุดเหรอ
‎อ้อ ไม่มีอะไร
‎(เบรดาอึม คาสเทลล่า)
‎ขออุ้มเดี๋ยวนะ
‎จำช่วงเวลานี้ไว้ให้ดีนะ
‎ฉันรักนายมากๆ เลย
‎ฉันก็รักเธอนะ ดาอึน
‎ไม่ใช่พี่ดาอึนนะ นั่นพี่มินยอง
‎แฟนที่คบกับพี่เขานานที่สุด
‎- หัวร้อนชะมัดเลย ‎- หัวร้อนอะไร
‎มาเมื่อไหร่
‎แกซื้อมาเยอะขนาดนั้น ‎เพื่อจะสะสมไอ้นั่นเหรอ
‎ไม่ใช่แบบนั้น
‎แกจะทำตัวบ้าๆ บอๆ แบบนั้นไปถึงเมื่อไหร่
‎แกน่าจะเลี่ยงอยู่
‎ฉันเลยว่าจะไม่พูด
‎แต่แกได้ทบทวนท่าทางของตัวเอง ‎ที่งานแถลงข่าวบ้างหรือเปล่า
‎เป็นถึงนักกีฬาเหรียญทอง ‎ก็ทำตัวให้สง่าสมกับมันหน่อย
‎แม่ยอมรับด้วยเหรอ ‎ว่าหนูเป็นนักกีฬาเหรียญทอง
‎ไหนบอกว่า "ขโมยเหรียญทอง" ไง
‎แม่พูดออกจากปากเองตอนรายงานข่าวนี่
‎แกต้องการจะสื่ออะไร
‎จะให้ฉันเข้าข้าง เพราะแกคือลูกสาวฉันเหรอ
‎แกคิดว่าข่าวคืออะไร
‎ตอนอ่านประโยคนั้น…
‎แม่ไม่รู้สึกผิดต่อหนูสักนิดเลยเหรอ
‎รู้สึกผิดแล้วจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้
‎ฉันไม่ขอโทษในสิ่งที่ช่วยไม่ได้หรอก
‎ในทุกข่าวที่ฉันรายงานออกไป ‎ต้องมีคนเจ็บปวดแน่นอน
‎งั้นฉันต้องตระเวนไปขอโทษไหม
‎ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่รู้สึกผิดต่อใครทั้งนั้น
‎และไม่มีข้อยกเว้นด้วย
‎โอเค เข้าใจแล้ว
‎ยินดีด้วยนะ ดีจังเลยที่แม่ไม่มีข้อยกเว้น
‎แกจะให้ฉันทำยังไงเล่า
‎แม่ไม่คิดจะทำอะไรอยู่แล้วนี่
‎เพราะงั้นเราไม่ต้องมาสนใจกัน
‎หนูจะทำตัวบ้าๆ บอๆ หรือไม่
‎ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับ ‎การรายงานข่าวของแม่อยู่แล้วนี่
‎(เอเชียนเกมส์ คยองจู 1999)
‎เหรียญทองที่ลูกสาวเธอทิ้งไว้
‎(เอเชียนเกมส์ คยองจู 1999)
‎ฉันได้รับมาจากสมาคม
‎เธอเอาไปให้เองน่าจะดีกว่า
‎ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ
‎เธอรายงานข่าวออกจากปากเองนี่ ‎ว่า "ขโมยเหรียญทอง"
‎ข่าวก็ส่วนข่าว ‎แต่เธอควรจะสงบศึกกับลูกสาวนะ
‎เอาไปให้แกเองสิ
‎ฉันเข้าใจความรู้สึกนาฮีโดนะ
‎เพราะฉันก็เคยถูกกระทำจากเพื่อนที่เชื่อใจ
‎(ข่าวยูบีเอส)
‎ยางชานมี โค้ชนักกีฬาทีมชาติ
‎ซื้อรถคันนี้จากพ่อของนักกีฬาคิม
‎ในตลาดรถมือสอง ‎รถคันนี้มีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 3 ล้านวอน
‎แต่โค้ชยางชานมีซื้อรถคันนี้ ‎ในราคา 1.5 ล้านวอนค่ะ
‎เธอใช้อำนาจในการคัดเลือกนักกีฬาทีมชาติ
‎เพื่อประโยชน์ส่วนตัวค่ะ
‎โอ้ งานดีเชียวนะ นักข่าวชิน
‎ไม่หรอกค่ะ
‎ว่าแต่ เธอบอกว่า ‎สนิทกับยางชานมีไม่ใช่เหรอ
‎มีเวลาให้เรื่องนี้นาทีครึ่ง
‎ฉะนั้น เราจะรายงานภาพการแข่งขัน ‎ต่อด้วยบทสัมภาษณ์ราว 20 วินาที…
‎สักครู่นะครับ
‎ครับ แพคอีจินพูดสายครับ
‎แพคอีจิน อยู่แถวจงโนใช่ไหม
‎ครับ รุ่นพี่ ตอนนี้สัมภาษณ์พ่อแม่ ‎ของนักกีฬายอฮงชอลเสร็จแล้ว…
‎ไปที่สำนักงานกลางรัฐบาลเดี๋ยวนี้เลย ‎เกิดเหตุเพลิงไหม้
‎เช็กว่าไฟไหม้จริงไหม ‎เตรียมโทรศัพท์ให้พร้อมด้วย
‎- ครับ รับทราบครับ ‎- ออกข่าวหลักนะ
‎ครับ
‎เราต้องไปสำนักงานกลางรัฐบาลแล้วล่ะครับ
‎ครับ
‎เหตุเพลิงไหม้น่ะครับ
‎ถึงจะชั่วคราวก็เถอะ ‎แต่ฉันอยู่แผนกกีฬาไม่ใช่เหรอ
‎คืองี้นะ ไฟมันไหม้ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น
‎ก็แค่ไหม้ในกระทรวงรวมชาติเฉยๆ ครับ
‎จะบอกว่าไม่มีใครจงใจวางเพลิงใช่ไหมครับ
‎ก็บอกว่ายังไม่มีเค้าลางแบบนั้นไงครับ
‎ในสำนักงานกระทรวงรวมชาติ ‎น่าจะมีข้อมูลเกี่ยวกับเกาหลีเหนืออยู่มาก
‎ข้อมูลพวกนั้นเสียหายไหมครับ
‎ทางเราสำรองข้อมูลสำคัญไว้อยู่แล้ว ‎ก็เลยไม่มีอะไรเสียหายครับ
‎ว่าแต่คุณนักข่าว รู้ไหมครับ ‎ว่าไฟมันลามไปถึงห้องผู้สื่อข่าว
‎โทรศัพท์ใช้งานไม่ได้นะครับ
‎วิ่งเลย
‎จะรายงานผลการสืบสวน ‎ประมาณกี่โมงเหรอครับ
‎ภายในหนึ่งชั่วโมงครับ
‎ว่าแต่คุณนักข่าว ‎ไม่ต้องไปหาโทรศัพท์เหรอครับ
‎ผมมีอยู่แล้วครับ
‎โอ้โฮ แพคอีจิน ‎นายคิดอะไรแบบนี้ได้ยังไงนะ
‎เอาล่ะ
‎มา
‎ครับ เกิดเหตุเพลิงไหม้ ‎ราว 18 นาฬิกา 20 นาที…
‎(สายเรียกเข้า)
‎ครับ แพคอีจินพูดสายครับ
‎มีโทรศัพท์หรือยัง
‎ครับ มีอยู่แล้วครับ
‎ครับ รับทราบครับ ผมจะเตรียมพร้อมครับ
‎ข่าวต่อไปค่ะ
‎เย็นวันนี้ เกิดเพลิงไหม้ที่ ‎สำนักงานกลางรัฐบาล ถนนเซจงค่ะ
‎โชคดีที่ไม่มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต
‎แต่สัญญาณเตือนไฟไหม้ไม่ทำงาน ‎จนเกือบนำไปสู่เหตุร้ายแรงค่ะ
‎เราจะต่อสายถึงที่เกิดเหตุ ‎เพื่อฟังรายละเอียดค่ะ
‎ผู้สื่อข่าวแพคอีจิน
‎ครับ เกิดเหตุเพลิงไหม้ ‎ราว 18 นาฬิกา 20 นาทีครับ
‎เพลิงเริ่มไหม้จากกระทรวงรวมชาติ ‎ที่อยู่บนชั้นสี่…
‎ค่ะ รายงานต่อเลยค่ะ
‎ผู้สื่อข่าวแพคอีจินคะ
‎ค่ะ ดูเหมือนว่า ‎การเชื่อมต่อสายจะขัดข้องค่ะ
‎จากรายงานการสืบสวน
‎สันนิษฐานว่าสาเหตุเพลิงไหม้ ‎เกิดจากพัดลมร้อนเกินไป
‎เราจะรายงานให้ทราบอีกครั้ง ‎เมื่อมีรายละเอียดเข้ามาค่ะ
‎ข่าวต่อไปค่ะ
‎(สายเรียกเข้า)
‎(ออกอากาศ)
‎ขอบคุณนะคะ
‎เหนื่อยแย่เลยนะคะ
‎เหนื่อยแย่เลยนะครับ
‎เหนื่อยแย่เลยนะคะ
‎ผมขอโทษครับ
‎โทรศัพท์ไม่ได้มีปัญหาใช่ไหม ‎นายแค่ตัดสายใช่ไหม
‎ผมพิมพ์ข่าวไว้ในโน้ตบุ๊ก
‎แต่มันค้างจนจอขึ้นสีฟ้า…
‎นักข่าวตัดสายโทรศัพท์ ‎กลางรายการข่าวสดเหรอ
‎ผมคิดว่าปัญหาจากโทรศัพท์ ‎คือทางเลือกที่ดีที่สุดครับ
‎ในหัวผมขาวโพลนไปหมด
‎เป็นนักข่าวแต่ไม่รู้ดีเกี่ยวกับข่าวที่ตัวเองเขียน
‎ถ้าโง่นัก อย่างน้อยก็ควรปรินต์บทไว้ ‎แต่นายก็ไม่ทำ
‎หรือมีไหวพริบสักหน่อยก็ยังดี ‎แต่นายก็ไม่มีอีก
‎นายมีความสามารถอะไร ‎ที่นักข่าวควรมีบ้าง
‎ผมขอโทษครับ
‎เมื่อกี้ฉันดูทีวีแล้วเห็นนายด้วย
‎สู้ๆ นะ
‎อ้อ สติกเกอร์ที่อยู่ในห่อขนมปังน่ะ ‎อย่าทิ้งนะ เก็บให้ฉันด้วย
‎จากฮีโด
‎ขายหน้าชะมัด
‎(ของว่างช้าง)
‎- กลับมาแล้วค่ะ ‎- ลูกสาวแม่มาแล้วเหรอ
‎รีบนั่งลงสิ จะได้กินข้าว
‎น่าอร่อยจัง
‎เอาถุงมือมาไหม ลูกบอกว่ามันเป็นรูนี่นา
‎อ้อ จริงด้วย
‎ไหนดูซิ
‎ตรงนี้ กับตรงนี้
‎โห แม่เย็บสามครั้งแล้วนะ ‎หลุดอยู่เรื่อยเลย
‎ใช้โอกาสนี้ซื้อถุงมือใหม่ดีไหม
‎พรุ่งนี้ลูกเลิกกี่โมง ไปซื้อคู่ใหม่กับแม่นะ
‎โธ่ เย็บแล้วใส่ต่อก็ได้น่า เสียดายเงิน
‎อ้อ อีกอย่าง
‎พรุ่งนี้หนูต้องไปหาคณะกรรมการวินัย
‎อ้อ วันพรุ่งนี้เหรอ
‎อือ
‎แม่ยูริม
‎คือว่า ร้านต็อกนั่นน่ะ
‎เธอค้ำประกันให้เขาซื้อเครื่องมือใช่ไหม
‎ค่ะ ทำไมเหรอคะ
‎โธ่ ทำยังไงดีล่ะ
‎เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
‎เจ้าของร้านต็อกนั่นเผ่นหนีไปกลางดึกแล้ว
‎หมายความว่าไงคะ เมื่อวานฉันยังเจออยู่เลย
‎เมื่อเช้าฉันติดต่อพวกเขาไม่ได้ ‎เลยบุกไปหาที่ร้าน
‎ปรากฏว่าของหายเกลี้ยง เครื่องมือก็ไม่เหลือ
‎พวกมันวางแผนกันตั้งแต่ต้นแล้ว
‎โอ๊ะ ถ้างั้นค่าแชร์ ค่าแชร์ล่ะคะ
‎โธ่เอ๊ย ก็คงหอบค่าแชร์หนีไปแล้วน่ะสิ
‎- ไม่นะ ‎- เดี๋ยวสิ เธอ
‎แม่ยูริม รอฉันด้วยสิ
‎รอฉันด้วย แม่ยูริม
‎- โธ่เอ๊ย เงินฉัน ‎- แล้วเงินฉันล่ะ
‎- เงินฉัน ‎- พวกมันอยู่ไหน
‎- ยัยนั่นอยู่ไหน ‎- มันหนีไปไหนกัน
‎- บ้าจริง เงินฉัน ‎- เงินฉัน
‎- จะทำยังไงดี ‎- โธ่เอ๊ย
‎โธ่เว้ย พวกคนสารเลว ‎รู้ไหมว่าเงินนั่นมันสำคัญยังไง
‎นั่นเงินเก็บสำหรับงานแต่งลูกฉันนะ
‎โอ๊ย ฉันจะทำยังไงดี
‎- ตายๆ ‎- คุณพระคุณเจ้า
‎- เธอเป็นอะไรไหม ‎- ไม่เป็นไรค่ะ
‎อย่างน้อยบ้านนี้ก็ยังมีลูกสาวชนะเหรียญทอง
‎เราล่ะจะทำยังไง เราจะทำยังไงดี
‎- ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ ‎- โธ่เอ๊ย จะทำยังไงดี
‎- เป็นไปไม่ได้ ‎- ไม่นะ
‎ฉันจะทำยังไงดี
‎โอ๊ย เราควรจะทำยังไงกันต่อดี
‎- แม่ ‎- หือ
‎- เรื่องมันเป็นมายังไงเหรอ ‎- ฮะ
‎อ้อ ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
‎ไปกัน
‎- ทำยังไงดี ‎- แม่ยูริมจะไปไหน
‎- โธ่ ‎- มันหอบไปหมดแล้ว
‎- ต้องตามหามันนะ ‎- เอาเงินคืนมา
‎(สมุดบัญชี)
‎โกยูริมและนาฮีโดจากชมรมฟันดาบ ‎โรงเรียนมัธยมปลายแทยัง
‎ทำให้เกียรติของนักกีฬาเสื่อมเสีย ‎และทำลายชื่อเสียงวงการฟันดาบเกาหลี
‎ในงานแถลงข่าวหลังการแข่งขัน ‎ฟันดาบเอเชียนเกมส์รอบชิง
‎ด้วยเหตุนี้ จึงสมควรลงโทษอย่างหนัก
‎แต่เมื่อพิจารณาถึงผล ‎การแข่งขันนานาชาติหลายครั้ง
‎ซึ่งมีส่วนส่งเสริม ‎ในการพัฒนากีฬาฟันดาบเกาหลี
‎ดังนั้น จึงขอระงับสิทธิ์นักกีฬา ‎เป็นเวลาสามเดือน
‎(คณะกรรมการวินัย)
‎มีอะไรคัดค้านไหม
‎ไม่มีค่ะ
‎กลับไปที่หมู่บ้านนักกีฬาเดี๋ยวนี้ ‎แล้วย้ายออกซะ
‎หนูจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกค่ะ ‎ขอโทษนะคะ
‎คนอื่นเขาพยายามเพื่อเธอตั้งขนาดไหน
‎โดนแย่งเหรียญทองบ้างล่ะ ก่อเรื่องบ้างล่ะ
‎ขืนเธอยังเป็นแบบนี้ต่อไป ‎ตัวเอกการฟันดาบจะเปลี่ยนคนนะ
‎ดาวเด่นน่ะ มีแค่คนเดียวก็พอ
‎เข้าใจไหม
‎หนูจะทำให้เต็มที่ค่ะ
‎ไปได้แล้ว
‎คือว่า
‎เรื่องเงินบำนาญที่หนูรับอยู่ตอนนี้
‎หนูขอเบิกล่วงหน้าได้ไหมคะ
‎ขอเบิกเงินบำนาญล่วงหน้าเหรอ
‎มันใช่เรื่องไหม
‎เฮ้อ ถ้าเธอมาจากบ้านรวยๆ คงจะดีน่าดู
‎ฉันจะลองคุยให้
‎แต่มีโอกาสสูงที่จะไม่ได้ ‎ฉะนั้นอย่าคาดหวังล่ะ
‎เฮ้อ
‎ใครน่ะ
‎ตอนนี้ทุกคนน่าจะอยู่ที่คยองจูสิ
‎โกยูริม
‎โอ๊ย ฉันจะทำยังไงดี
‎- ตายๆ ‎- คุณพระคุณเจ้า
‎- เธอเป็นอะไรไหม ‎- ไม่เป็นไรค่ะ
‎- เวรกรรม ‎- เงินฉัน
‎ทำอะไรน่ะ
‎โกยูริม…
‎ไปทำอะไรมาเนี่ย
‎คนคนนั้นร้องไห้
‎ฉันเห็นเธอร้องไห้
‎เธอเก็บความทุกข์ทรมานแบบไหน ‎ไว้ในใจกันนะ
‎ฉันเคยเกลียดคนคนนั้นมากแท้ๆ
‎แต่ความรู้สึกมันแปลกไป
‎หวังว่าคนคนนั้น ‎จะรับรู้ความรู้สึกนี้ของเธอนะ
‎ถ้าเป็นแบบนั้น ‎คนคนนั้นก็คงโดดเดี่ยวน้อยลง
‎เธอเองก็ลำบากอยู่เหรอ
‎ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นเลย
‎เรา…
‎มาเจอกันดีไหม
‎(อินจอลมี: เรามาเจอกันดีไหม)
‎รู้สึกยังไงบ้างล่ะ ‎ที่โดนเฉดหัวออกจากทีมชั่วข้ามคืน
‎บทเรียนย่อมตามมาด้วยราคา
‎แต่ราคาที่ว่า ‎มันสูงลิ่วจนเกินเบอร์เลย เด็กๆ
‎โดนลงโทษกี่เดือนล่ะ
‎สามเดือนค่ะ
‎พวกนั้นคงจะคิดว่า ‎"ปีหน้าลงแข่งนานาชาติด้วยล่ะ"
‎"เอาเหรียญทองมาให้ได้ล่ะ"
‎พวกเธอต้องฝึกซ้อมเหมือนเดิม ‎ตลอดสามเดือน เข้าใจไหม
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎ไปได้แล้ว
‎นาฮีโด เธอมาคุยกับฉันหน่อย
‎นาฮีโด เธอรู้จักกับนักข่าวแพคอีจินเหรอ
‎- ค่ะ ‎- เป็นอะไรกัน
‎สนิทไหม
‎รู้จักกันตั้งแต่ก่อนเขาจะเป็นนักข่าวค่ะ
‎จะรู้จักกันก่อนหรือหลังเป็นนักข่าวก็ช่าง
‎อย่าไปสนิทสนมกับคนที่เป็นนักข่าวเลย
‎นี่เตือนในฐานะรุ่นพี่นะ
‎ครับ แพคอีจินพูดสายครับ
‎ครับ ผมพักข่าวนั้นไว้
‎เพราะเห็นว่าอยากดู ‎สถานการณ์ตอนแข่งก่อนน่ะครับ
‎ครับๆ ผมได้รับเอกสาร ‎ยินยอมให้ถ่ายทำแล้วครับ
‎ครับ ส่งต้นฉบับข่าวไปเมื่อช่วงเช้าแล้วครับ
‎ครับ รับทราบครับ ครับ
‎เขาเป็นผู้ใหญ่มากเลยแฮะ
‎ป้ายนี้คือม.ปลายหญิงซอนจุง ‎ม.ปลายหญิงซอนจุงค่ะ
‎อ้าว นาฮีโด
‎โห อะไรจะบังเอิญขนาดนี้
‎กลับมาจากโรงเรียนเหรอ
‎อือ นายล่ะ
‎ฉันกลับมาจากทำข่าว
‎อ้อ จริงสิ ฉันมีของจะให้ ยื่นมือมา
‎นี่
‎สามอัน…
‎สี่อัน…
‎ขนมปังอร่อยมาก
‎ถึงกับพกติดตัวเลยเหรอ
‎เผื่อว่าจะได้เจอกันแบบนี้ไง
‎แต่น่าทึ่งมากเลยนะ
‎ฉันกำลังนึกถึงเธอพอดี
‎- ฉันเหรอ ‎- อือ
‎ทำไมล่ะ
‎นี่
‎(วัยรุ่นเสพติดแชตออนไลน์ สะกดผิดระนาว)
‎- เดี๋ยวปั๊ด… ‎- โอ๊ะ
‎"ห้ามลบกวน"
‎- ฉันไปก่อนนะ ‎- อ้าว
‎เราไปทางเดียวกันนะ ‎แยกกันไปทำไม คนกันเอง
‎เราเป็นอะไรกันเหรอ
‎เป็นอะไรเล่า ก็เจ้าหนี้ลูกหนี้น่ะสิ
‎หมายความว่าไง
‎เธอเหลืออีก 2,000 วอนที่ต้องคืนฉันนี่
‎นั่นแหละหนี้ เข้าใจไหม
‎เลี้ยงไอศกรีมหน่อย ร้อนจัง
‎(ร้านชำอาฮยอน)
‎ทีนี้ก็เหลืออีก 1,000 วอนแล้ว
‎รับไปสิ ฉันคืนตอนนี้เลย
‎ไม่เอา เลี้ยงไอศกรีมฉันคราวหน้าสิ
‎บอกให้รับไง
‎คราวหน้าก็เอาเงินนี่ไปซื้อกินซะ
‎ทำไมวันนี้เธอทำแบบนี้กับฉัน ‎ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ไม่เหมือนปกติเลย
‎ไม่มีอะไร
‎ไอ้หมอนั่นมันซิ่งในซอยทำไม เป็นบ้าเหรอ
‎ตกใจใช่ไหม
‎ฮะ
‎อือ
‎หน้าฉันเปื้อนใช่ไหม
‎ถือนี่ไว้หน่อย
‎ดูซิ
‎เธอยังไม่ตอบเลยนะ ‎ว่าทำไมวันนี้ทำตัวแบบนี้กับฉัน
‎ไม่มีอะไรสักหน่อย
‎ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ
‎งั้นก็แล้วไป
‎อ้อ
‎ผ้าเช็ดหน้าที่ยืมนายคราวก่อน ‎ฉันขอซักก่อนแล้วจะคืนให้นะ
‎ลืมสนิทเลย
‎อือ ค่อยคืนตอนที่สะดวกก็ได้
‎ยิ้มทำไมอยู่ได้
‎ได้มองเธอแล้วมีความสุขน่ะ
‎ถึงบ้านแล้ว ฉันไปนะ
‎อือ เข้าบ้านเถอะ
‎อะไรน่ะ
‎นี่
‎เจอกันอีกแล้วนะ
‎- นายสนุกกับการแกล้งฉันเหรอ ‎- ฮะ
‎สนุกหรือไงที่แกล้งให้ฉันเป็นคนโง่
‎ทำไมแกล้งกันแบบนี้ ฉันโกรธนะ
‎ขอโทษที ฉันแค่อยากให้เราขำกัน
‎ฉันไม่ขำเลยสักนิด
‎เห็นฉันเป็นเด็กประถมเหรอ ‎ที่จะขำกับการแกล้งแบบนี้
‎ใช่สิ ในสายตาผู้ใหญ่อย่างนาย ‎คงเห็นฉันยังเด็ก
‎นายมันทั้งฉลาด ขยันอ่านหนังสือพิมพ์
‎ทำงานเหมือนพวกผู้ใหญ่ ‎คุยโทรศัพท์ด้วยภาษาอะไรก็ไม่รู้
‎ใช่สิ ฉันมันสะสมสติกเกอร์
‎ไม่ได้ฉลาดเหมือนนาย
‎ไม่เคยมีความรักหวานแหววเหมือนนาย
‎อย่างเดียวที่ฉันทำเป็นคือฟันดาบ ฉันรู้ดี
‎ถึงงั้นก็เถอะ การเป็นเด็กน้อย เด็กโง่ ‎เด็กที่น่าขันสำหรับนายน่ะ
‎ฉันไม่อยากเป็น
‎นี่ นาฮีโด
‎ฉันรู้สึกว่าเราห่างเหินกัน
‎ฉันรู้สึกว่าโลกของนาย ‎และโลกของฉันค่อยๆ แยกจากกัน
‎นายนำหน้าฉันตั้งมากขนาดนั้น ส่วนฉัน…
‎รู้สึกเหมือนตามหลังอยู่ไกลยังไงก็ไม่รู้
‎เราจะต่อสายถึงที่เกิดเหตุ ‎เพื่อฟังรายละเอียดค่ะ
‎ผู้สื่อข่าวแพคอีจิน เชิญรายงานค่ะ
‎ครับ เกิดเหตุเพลิงไหม้ ‎ราว 18 นาฬิกา 20 นาทีครับ
‎เพลิงเริ่มไหม้จากกระทรวงรวมชาติ ‎ที่อยู่บนชั้นสี่…
‎ค่ะ รายงานต่อเลยค่ะ
‎ผู้สื่อข่าวแพคอีจินคะ
‎ค่ะ ดูเหมือนว่า ‎การเชื่อมต่อสายจะขัดข้องค่ะ
‎แย่แล้วไง
‎ความผิดพลาดของนายมันร้ายแรง ‎ต่างจากเมื่อก่อนแล้ว
‎ฉันเลยเข้าไปหยอกล้อนายไม่ได้
‎เมื่อวานตอนออกอากาศเกิดเรื่องขึ้นเหรอ
‎ที่โทรศัพท์โดนตัดสายไปน่ะ
‎เขาบอกว่าอ่านบทในโน้ตบุ๊กอยู่ ‎แล้วมันก็ดับไป
‎แทนที่จะพูดตะกุกตะกัก ‎แล้วทำให้ข่าวน่าขัน
‎เขาเลือกวางสายไป ‎ทำเหมือนการต่อสายขัดข้องแทน
‎ถือว่าตัดสินใจได้ดีในเวลาสั้นๆ
‎ความผิดพลาดพวกนั้น
‎ในบางมุม นายกลับได้รับการยอมรับ
‎ส่วนความผิดพลาดของฉัน
‎กลับฉุดฉันลงนรกแบบนี้
‎ฉันมั่นใจว่าความรู้สึกนี้…
‎คือความรู้สึกอิจฉานาย
‎ฉันแกล้งเธอแรงเกินไป
‎ขอโทษที่ทำให้รู้สึกไม่ดีนะ
‎เรียบร้อย
‎อยู่บ้านเดียวกัน ‎ก็ควรจะรักษามารยาทหน่อยไง
‎(ปิดร้านชั่วคราวเนื่องจากไม่มีวัตถุดิบ)
‎อ้าว ยูริม
‎กลับมาจากฝึกซ้อมเหรอ
‎- นายจะไปไหน ‎- ฉันจะไปซ้อมวงเพื่องานเทศกาลน่ะ
‎ว่าแต่ที่บ้านเกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้นกับชุดนายเหรอ
‎อ้อ ช่วงนี้ฉันฟังฮิปฮอปแหละ
‎ฉันคงรสนิยมเดียวกับเธอมั้ง
‎ชอบอะไรเหมือนๆ กันอีก
‎ฉันแค่บอกว่าระหว่างร็อกกับฮิปฮอป ‎ฮิปฮอปดีกว่านะ
‎งั้นเหรอ
‎งั้นเธอชอบอะไรที่สุดเหรอ
‎เอ่อ… ทอย
‎อีจอก คิมดงรยุลมั้ง
‎อ๋อ แนวนั้นนี่เอง แบบเรียนสูง
‎นายกำลังคิดว่ารสนิยมฉันเห่ยล่ะสิ
‎แม้ในวันนี้ สายฝนนี้ก็ไม่หยุดลง
‎พูดอะไรแบบนั้น ฉันชอบมากเลยนะ
‎(ของว่างช้าง)
‎ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นจริงๆ หรือเปล่า
‎ไม่เคยเห็นร้านปิดมาก่อนเลย
‎ที่จริง
‎ไม่กี่วันก่อน ฉันอยากติดต่อนายไปนะ
‎เวลาอยู่กับนาย ฉันรู้สึกเหมือนว่า ‎ทุกอย่างจะไม่เป็นไร
‎ฉันก็เลยอยากเจอนาย ‎แต่ติดต่อนายไปไม่ได้
‎ทำไมล่ะ
‎เอ่อ…
‎ฉันคงไม่อยากให้นายเห็นมุมนั้น
‎เกินไปแล้วนะ
‎ไม่เห็นเหรอว่าฉันอยากเป็นอะไร ‎สำหรับเธอแทบแย่
‎งอนแล้ว ฉันไปนะ
‎ก็ได้ จะไม่ทำแบบนั้นแล้ว
‎หลังจากนี้จะไม่ลังเลอีกแล้ว
‎สัญญาแล้วนะ
‎งั้นไหนๆ แล้ว พรุ่งนี้เธอจะทำอะไรเหรอ
‎เอ่อ พรุ่งนี้ฉันมีนัดสำคัญ
‎สำคัญมากด้วย
‎- ขอบคุณนะ จะใช้อย่างดีเลย ‎- เอากล้องไปทำไม
‎วันนี้ฉันจะไปเจอคนคนหนึ่ง ‎เลยอยากถ่ายรูปคู่เก็บไว้
‎- ผู้ชายเหรอ ‎- ไม่รู้
‎ทำไมไม่รู้ จะไปหาใคร
‎ฉันจะไปเจอเพื่อนจากแชตออนไลน์
‎สรุปว่าเธอจะไปเจอ ‎คนที่ไม่รู้จักตัวตนด้วยซ้ำเหรอ
‎เธอคือโกยูริมนะ
‎ตัวตนอะไรนั่นไม่สำคัญหรอก ‎เราเคยคุยกันตั้งเยอะ
‎ถึงห้ามก็จะไปใช่ไหม
‎อือ ไปนะ
‎รอเดี๋ยว ฉันไปด้วย
‎พี่จะไปที่นั่นทำไม
‎ขอไปเช็กแค่ว่าคนนั้นปลอดภัยไหม ‎แล้วจะหลีกทางให้เลย
‎รออยู่ตรงนี้เลยนะ
‎- รอก่อน ‎- เอ่อ…
‎รออยู่ก่อน
‎งั้นรีบๆ ออกมานะ
‎ขอกุหลาบเหลืองหนึ่งดอกค่ะ
‎ค่ะ รอสักครู่นะคะ
‎สวนมาโรนีเอ 11 โมง ‎ถือดอกกุหลาบเหลืองกันนะ
‎เราจะได้จำกันได้
‎"สวนมาโรนีเอ 11 โมง"
‎"ดอกกุหลาบเหลือง"
‎ขอบคุณค่ะ
‎ลาก่อนค่ะ
‎ไหนว่าเพื่อนกันสามปีไง
‎เธอไม่รู้ทั้งเพศ ชื่อ อายุ มันใช่เหรอเนี่ย
‎ฉันบอกให้ทำแบบนั้นเองแหละ ‎ไม่อยากให้รู้ว่าเป็นโกยูริม
‎เป็นโรคดาราอย่างหนักเลยนะเรา
‎ยิ่งไม่รู้จักกัน ก็ยิ่งคุยกันลึกซึ้งได้ไง
‎ไม่รู้อะไรก็อยู่เฉยๆ
‎ถ้าจะอยู่เฉยๆ ฉันจะตามมาไหมล่ะ
‎เป็นไปไม่ได้
‎อะไรเป็นไปไม่ได้
‎บ้าไปแล้ว
‎อะไรบ้า
‎หือ
‎เฮ้ย
‎นี่ โกยูริม
‎จะไปไหนเนี่ย
‎เป็นอะไรของเขา
‎แพคอีจิน
‎อินจอลมีคือ…
‎แพคอีจินเหรอ
‎ทุกอย่างเริ่มชัดเจนขึ้นแล้ว
‎ฉันไม่ได้อิจฉานาย
‎ฉันแค่โกรธเพราะรู้สึกว่า ‎ฉันอาจจะไม่ดีพอสำหรับนาย
‎- ฮีโด ‎- อินจอลมี
‎ไม่สิ
‎แพคอีจิน
‎การพูดคุยของเรา ‎คอยปลอบโยนฉันในหลายค่ำคืน
‎ถ้าคนคนนั้นคือนาย ฉันก็มีสิทธิ์มากพอแล้ว
‎ฉัน…
‎ต้องครอบครองนายแล้วล่ะ
‎พูดมาอีกทีซิ
‎นายคืออินจอลมีเหรอ
‎เธอไม่เชื่อในตัวฉันบ้างเลยเหรอ
‎เธอเห็นฉันเป็นตัวอะไร
‎- ออกมา ‎- พี่ไม่ได้บอกนาฮีโดหมดทุกอย่างใช่ไหม
‎เธอคือคนที่ทำให้ฉันลุกขึ้นได้ในหลายๆ ครั้ง
‎รับผิดชอบด้วยนะ
‎ที่กว้างใหญ่ตรงนั้นมีแค่เราสองคน ‎โรแมนติกมากเลยใช่ไหม
‎ฉันไม่ผิดหวังเลยที่นายคืออินจอลมี
‎รุ้งน่ะ ไม่จำเป็นหรอก
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์