‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎คนคนนั้นทำผิดสินะ
‎อย่าลืมนะ ฉันอยู่ข้างเธอเสมอ
‎สักวันหนึ่งเราต้องเจอกันให้ได้นะ
‎ฉันจำเธอได้ในครั้งเดียวแน่นอน
‎(อินจอลมี: ฉันจำเธอได้ในครั้งเดียวแน่นอน)
‎(ตอน 4)
‎ทำไมเล่า เธอมีเรื่องอะไร
‎ถ้างั้น…
‎ช่วยพูดอย่างหนึ่งให้ฉันฟัง ‎โดยไม่สนที่มาได้ไหม
‎พูดอะไร
‎"โกยูริมทำผิด"
‎ทำไม่ได้สินะ
‎ฉันยังไม่รู้เลยว่าเรื่องอะไร…
‎มุนจีอุง
‎- ไง ‎- นายเต้นเก่งเหรอ
‎ไม่ๆ ฉันเลิกเต้นแล้ว ‎ทำเป็นไม่เห็นเมื่อกี้ทีนะ
‎- ทำไมล่ะ ‎- เพราะฉันอยู่วงดนตรี
‎นี่ ไม่เอาน่า สอนฉันเต้นหน่อยสิ
‎ด่วนจี๋มากจริงๆ
‎โทษที ร็อกแอนด์โรลเขาไม่เต้นกันหรอก
‎ก็ดนตรีเหมือนกันนี่
‎ท่าเต้นไม่ยากมากหรอก ‎ประมาณแนวฮิปฮอป…
‎โทษที ร็อกแอนด์โรล ‎ไม่นับฮิปฮอปเป็นดนตรี
‎"พีซ"
‎ฉันยอมหมดทุกอย่าง
‎เพราะงั้น
‎ช่วยฉันหน่อย
‎- มาเลย ‎- โอ๊ย
‎นี่เราจะซ้อมเต้นที่ไหนกันแน่
‎เธอได้รับเชิญมาสถานที่สุดพิเศษเลยนะ
‎ที่นี่เป็นพื้นที่เฉพาะสำหรับสมาชิก
‎ให้ยืนตรงนี้เหรอ
‎เข้ามาสิ
‎ที่นี่แหละ ต่อไปเราจะซ้อมเต้นกันที่นี่
‎จีซึงวาน
‎มีแขกมาแฮะ
‎โห ที่นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎รังลับของพวกเรา
‎พูดให้ถูกคือรังลับของฉันเหอะ ‎เพราะฉันเป็นคนแต่ง
‎สิทธิพิเศษสำหรับที่หนึ่งของโรงเรียนเหรอ
‎พวกครูรู้ด้วยไหม
‎รู้ก็แย่สิ
‎ครูคงคิดว่าเด็กบ้าคนไหน ‎ทำห้องเก็บของดาดฟ้าหลุดโลกแบบนี้
‎ยัยนี่รับหน้าที่ ‎ทำความสะอาดห้องนี้เป็นปีที่สองแล้ว
‎จนตอนนี้ครูยังคิดว่าที่นี่เรียบร้อยดีอยู่เลย
‎ภาพลักษณ์คนเราถึงได้สำคัญไง
‎บ้าบอเนอะ
‎อือ
‎ว่าแต่
‎นักกีฬาฟันดาบมาซ้อมเต้นทำไม
‎อ๋อ ฉันก็ไม่รู้หรอก
‎แค่ทำๆ ไปเพราะโค้ชสั่งน่ะ
‎เอาล่ะ
‎ทีนี้มาเริ่มทำข้อตกลงกัน
‎ฉันจะสอนเธอเต้น ส่วนสิ่งที่เธอต้องทำ
‎คือใส่เครื่องดื่มในตู้เก็บของยูริมทุกเช้า
‎รู้จักเครื่องดื่มกลิ่นสนที่ยูริมชอบใช่ไหม
‎ให้ฉันใส่เครื่องดื่ม ‎ในตู้เก็บของยัยนั่นทุกเช้าเหรอ
‎เรียก "ยัยนั่น" เหรอ
‎เธอเริ่มมีเงาแค้นกับยูริมแล้วเหรอ
‎งั้นฉันคงสอนให้ไม่ได้
‎ไม่มีทางซะหรอก
‎นี่ ฉันชอบโกยูริมมาตั้งหลายปีเชียวนะ
‎ว่าแต่นายรู้ได้ยังไงว่าโกยูริม ‎ชอบเครื่องดื่มที่ว่านั่น
‎จะไม่รู้ได้ไง
‎คนอายุ 18 ที่ไหน ‎จะกินเครื่องดื่มกลิ่นใบสนอีก
‎หรือเธอคือนางฟ้าแห่งผืนป่า
‎อย่างน้อยก็อยู่กินข้าวกันก่อนสิ
‎ใกล้เวลาสัมภาษณ์งานแล้ว ‎ผมต้องไปแล้วครับ
‎คงจะมีสักบริษัทที่รับพนักงาน ‎แม้สถานการณ์บ้านเมืองเป็นแบบนี้แหละ
‎จริงสิ พรุ่งนี้มาเอารถเธอไปหน่อยสิ
‎พอดีฉันต้องทาสีโรงรถ เลยต้องเอารถออก
‎รถผมไม่ได้ถูกโอนไปแล้วหรอกเหรอครับ
‎โธ่ ก็พ่อเธอโอนมาเป็นชื่อฉัน ‎ก่อนจะล้มละลายน่ะสิ
‎เขาคงสังหรณ์ใจไว้แล้วแหละ
‎พรุ่งนี้ผมจะมาใหม่ครับ
‎- แล้วก็ ถึงจะไม่มากมายแต่รับไว้… ‎- โธ่ อย่าทำแบบนี้สิ ไม่ต้อง
‎- โธ่ ‎- รับไว้เถอะครับ
‎รับไว้ผมถึงจะสบายใจนะครับ
‎- นายเชื่อฟังคุณอาอยู่ใช่ไหม ‎- แน่นอน
‎เงินจากงานพาร์ตไทม์ก็ไม่เยอะสักหน่อย ‎ไม่เห็นต้องเอามาให้เลย
‎ถ้างั้น ขอให้โชคดี ‎กับการสัมภาษณ์งานนะ สู้ๆ
‎นะ ไปเถอะ
‎- ลาก่อนครับ ‎- ขอบใจนะจ๊ะ
‎- ครับ ‎- ไปนะ
‎พี่เล่นเกมการเมืองเก่งจริงๆ
‎พี่จงใจส่งเงินให้คุณอาต่อหน้าผมเลย
‎เจ๋งเป้งสุดๆ เจ๋ง
‎เด็กอายุ 15 อย่างนาย ‎มองอะไรแบบนั้นออกได้ไง พี่ปวดใจนะ
‎ผมไม่ได้ตั้งใจจะมองออก ‎แต่ผมฉลาดมากก็เลยมองออกหมดเอง
‎ฉะนั้นไม่ต้องปวดใจไปนะครับ
‎- เดี๋ยวพรุ่งนี้มาใหม่ ‎- เฮ้ย
‎- พี่ ‎- หือ
‎คือว่า…
‎ถ้าเกิดว่าพี่เอารถไป
‎ก็แปลว่าพี่จะกลับไปขับรถเหรอ
‎ปล่อยเลย
‎ทำไมล่ะ ไม่ใช่เหรอ
‎นั่นรถคุณอา ไม่ใช่รถฉันสักหน่อย
‎ฉันว่าพ่อคงยกรถให้คุณอา
‎เพื่อตอบแทนที่คุณอา ‎รับนายมาอยู่บ้านหลังนี้
‎งั้นต่อไปถ้าพี่มีลูกก็เอามาฝากผมนะ
‎- แล้วก็ซื้อรถให้ด้วย… ‎- หยุดพูดเลอะเทอะ กลับเข้าไปเลย
‎- ไปนะ ‎- อือ ไปเถอะ
‎พี่ โชคดีกับการสัมภาษณ์งานนะ
‎ไม่ต้องเป็นห่วงผม ผมอยู่ดีกินดี
‎ผมดูแลตัวเองได้
‎(บัตรประจำตัวผู้สมัคร ‎แพคอีจิน)
‎เอาล่ะ สุดท้ายนี้เป็นคำถามสำหรับทุกท่านนะครับ
‎พอย่างเข้าสู่ยุค 90 ‎โลกเราก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
‎ท่ามกลางทุกสิ่งที่เปลี่ยนแปลง
‎อะไรคือสิ่งที่คุณเชื่อ ‎ว่ามันจะไม่เปลี่ยนไปครับ
‎ฉันเชื่อว่าความรัก ‎ระหว่างคนในครอบครัวจะไม่เปลี่ยนค่ะ
‎ตัวผมที่มีความฝันครับ
‎แม้แก่ตัวลง แต่ผมจะใช้ชีวิต ‎โดยไม่หยุดฝันครับ
‎แรงโน้มถ่วงครับ
‎อะไรนะครับ
‎สิ่งที่ผมเชื่อว่า ‎จะไม่มีทางเปลี่ยนไปในโลกนี้
‎คือแรงโน้มถ่วงเท่านั้นครับ
‎ผมคิดว่าไม่มีอะไรที่วางใจได้ ‎ว่าจะไม่เปลี่ยนครับ
‎เพราะในความเชื่อเหล่านั้น ‎แฝงความคาดหวังอยู่ครับ
‎ความคาดหวังที่อยากให้เป็นแบบนั้น
‎แต่แรงโน้มถ่วง
‎จะคงเดิมโดยไม่แฝงความคาดหวังครับ
‎เพราะฉะนั้น ‎ผมจึงเชื่อในแรงโน้มถ่วงเท่านั้นครับ
‎เรียกหาหนูเหรอคะ
‎(โรงเรียนมัธยมปลายแทยัง ชมรมฟันดาบ)
‎ได้ข่าวว่าแข็งข้อกับรุ่นพี่เหรอ
‎ยูริมบอกฉันมา
‎โกยูริม นี่มันเกิดอะไรขึ้น
‎ตอบมาสิ
‎หนูคิดว่า
‎ที่พวกรุ่นพี่ห้ามเราซ้อมตอนดึก…
‎มันไม่ยุติธรรมค่ะ
‎แล้วไงต่อ
‎เธอจะทำยังไง
‎หนูจะฝึกตอนดึกต่อไปค่ะ
‎แล้วถ้ายังโดนห้ามล่ะ
‎มีแผนสำรองที่คิดไว้ไหม
‎เธอแพ้แล้วนะ
‎แพ้ในการต่อสู้ใช้มันสมองแล้วเนี่ย
‎ฉันว่าถ้าเธอแข็งข้ออีก ‎รุ่นพี่คงมีสามสี่แผนไว้ใช้ปราบเธออยู่แล้วมั้ง
‎แต่เธอไม่มีแผนอะไรเลยสักอย่าง
‎โค้ชเองก็คิดว่า
‎การที่หนูซ้อมตอนดึกมันผิดเหรอคะ
‎เธอคิดว่าฉันจัดระเบียบรุ่นพี่รุ่นน้องอยู่หรือไง
‎ฉันพูดถึงการฟันดาบอยู่
‎ตอนมาหาฉันครั้งแรกเธอเป็นยังไงล่ะ
‎ตอนนั้นเธอก็ดื้อดึง ‎พุ่งเข้าใส่โดยไม่มีแผนการ
‎จะตอนนั้นหรือตอนนี้ ‎เธอก็ไม่เปลี่ยนเลย ไม่ต่างจากเดิมเลย
‎เธอกระโจนเข้าหาโดยไม่มีแผนการ
‎ทัศนคติแบบนั้น
‎เท่ากับการฟันดาบของเธอตอนนี้ไง
‎นาฮีโด เธอคิดว่าการฟันดาบ ‎คือการสู้ด้วยดาบใช่ไหม
‎ไม่ใช่เลย การฟันดาบคือการสู้ด้วยชั้นเชิง
‎คาดการณ์แผนของอีกฝ่าย ‎และทำตามแผนของตัวเอง
‎นั่นแหละการบริหารการแข่ง
‎แต่การฟันดาบของเธอมันขาดการบริหาร ‎เหมือนตอนนี้เป๊ะ
‎หนูต้องทำยังไงคะ
‎สอนหนูมาเลยค่ะ หนูจะทำตามที่โค้ชสั่ง
‎การฝึกตามคำสั่งจบลงแล้ว
‎จากนี้ควรจะทำยังไงต่อ
‎เธอคิดเอาเองแล้วกัน
‎บริหารเหรอ
‎บริหารการแข่ง…
‎(ห้องสอบสัมภาษณ์)
‎(ห้องรับรอง)
‎เอาล่ะ ทุกคนคะ
‎พอสิ้นสุดการสอบสัมภาษณ์ ‎ผลจะออกทันทีเลย
‎กรุณารออยู่ก่อนนะคะ
‎- ครับ ‎- ค่ะ
‎ผู้ช่วยจอง
‎โอ๊ะ คุณกรรมการ มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
‎หัวหน้าแผนกคิมยังสัมภาษณ์อยู่ใช่ไหม
‎ค่ะ
‎แพคอีจินเหรอ
‎พี่
‎เดี๋ยวนะ
‎อย่าบอกนะว่านายมาสอบสัมภาษณ์
‎ให้ตายสิ
‎ถ้าลำบากก็บอกฉันสิ
‎พ่อฉันเป็นห่วงพ่อนายมากเลยนะ
‎ตอนนี้ท่านอยู่ไหน
‎ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎ฝากขอบคุณคุณพ่อด้วยนะที่เป็นห่วง
‎เฮ้อ คนที่ฝันอยากไปทำงานที่นาซ่าอย่างนาย
‎มาสัมภาษณ์งานบริษัทการค้าซะงั้น
‎(หนึ่งแสนวอน)
‎- ผู้สมัครหมายเลข 3 ‎- ค่ะ
‎- หมายเลข 17 ‎- ครับ
‎- หมายเลข 24 ‎- ครับ
‎หมายเลข 29
‎ครับ
‎พวกคุณผ่านการคัดเลือกค่ะ
‎เพราะแบบนี้ถึงควรโทรหาฉันก่อนไง ไอ้บื้อ
‎เดี๋ยวก็คงมีโอกาสดีๆ เข้ามาใหม่
‎ขอบคุณที่เป็นห่วงนะพี่
‎นี่ เดี๋ยวก่อนๆ
‎นั่งแท็กซี่กลับสิ
‎โธ่พี่ ไม่เป็นไร
‎- รับไว้เถอะ ‎- ไม่เอาน่า
‎- รับไว้สิ ‎- ไม่เป็นไรจริงๆ
‎คุณกรรมการ เรียกหาผมเหรอครับ
‎อ้อครับ
‎- เหนื่อยกับการสัมภาษณ์แย่เลยนะครับ ‎- นี่…
‎ไม่เหนื่อยหรอก
‎- ทานข้าวหรือยังครับ ‎- ครับ เรียบร้อยแล้ว
‎(หนึ่งแสนวอน)
‎ขอโซจูเพิ่มอีกขวดครับ
‎ฉันไม่อาจยอมแพ้ในตัวเธอได้ ‎จวบจนวินาทีสุดท้าย
‎วินาทีสุดท้าย วินาทีสุดท้าย
‎วินาทีสุดท้าย
‎วินาที…
‎เวรเอ๊ย
‎วินาทีสุดท้าย
‎"เฮอะ" ใส่ฉัน แต่ก็ใส่รองเท้าแตะนั่นเฉย
‎ขอบใจนะ
‎ยิ้มกริ่มอะไรไม่ทราบ
‎เพราะได้มองเธอ
‎พอมองเธอแล้ว ก็กลายเป็นแบบนั้น
‎กินเหล้ามาเหรอ
‎กินมาแหง กินแน่นอน
‎มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎มีสิ
‎วันนี้ฉันสอบสัมภาษณ์งานมา
‎แล้วก็ไม่ผ่าน
‎บริษัทนั่นทำผิดแล้ว
‎นี่ ถ้าเธอเข้าข้างฉันง่ายขนาดนั้น ‎ฉันจะกลายเป็นตัวอะไรล่ะ
‎จะเป็นตัวอะไรได้เล่า
‎ก็เป็นแพคอีจินคนใจแคบ ‎ที่พูดอะไรจิ๊บๆ แค่นี้ไม่ได้ไง
‎ใช่เลย
‎ฉันกลายเป็นแพคอีจินคนใจแคบ ‎แถมแห้วงานด้วย
‎ไม่เป็นไรหรอกน่า
‎เพราะวันนี้ ‎ฉันกลายเป็นนาฮีโดที่ไร้พัฒนาการ
‎แถมบริหารการแข่งไม่เป็นอีกต่างหาก
‎ใครบอกแบบนั้น
‎โค้ชน่ะสิ
‎ไม่ต้องปลอบนะ แค่ช่วยแหย่ขำๆ พอ
‎ให้ฉันแหย่เธอเนี่ยนะ
‎ใช่ เวลาเปลี่ยนเรื่องเศร้าให้เป็นเรื่องตลก ‎ฉันจะรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย
‎ถ้าไม่คิดจะพัฒนา ‎แล้วจะย้ายโรงเรียนมาทำเพื่อ
‎บริหารการแข่งก็ไม่ได้ ‎ยังเรียกตัวเองว่านักกีฬาได้อีกเหรอ
‎แบบนี้เหรอ
‎นี่
‎พูดแรงเกินไปแล้วนะ
‎ก็เธอบอกให้ฉันแหย่ไง
‎ให้ตายสิ
‎โห แหย่อะไรจี้จุดเบอร์นี้
‎ขนาดนี้ไม่เรียกว่าแหย่แล้ว ‎นายทำหัวใจฉันแหลกละเอียดเลยเนี่ย
‎เชื่อเขาเลย
‎ถูกของเธอนะ
‎ว่ากันว่าทุกเรื่องเศร้าในชีวิตเรา ‎คือเรื่องตลกเมื่อมองจากที่ไกลๆ
‎เราก็เลยต้องใช้ชีวิต ‎เหมือนกับมองมาจากที่ไกลๆ ไง
‎ขนาดฝันนายยังอยู่ในอวกาศเลยนี่
‎เราใช้ชีวิตให้เหมือน ‎มองมาจากอวกาศกันเถอะ
‎ฉันขอมองจากใกล้ๆ แล้วกัน
‎ขนาดมองเธอใกล้ๆ
‎ยังเป็นเรื่องตลกได้เลย
‎แบบนั้นค่อยโล่งใจหน่อย
‎หนึ่งเดือนก่อนหน้านี้
‎มีคนบอกฉันว่า ‎ยุคสมัยพรากความฝันฉันไป
‎แต่ไม่นานมานี้ กลับมีคนบอกฉันว่า ‎ยุคสมัยช่วยฉันไว้
‎พอมาลองคิดดู ‎ไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องเศร้าไปซะหมด
‎และไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องตลกไปซะหมดด้วย
‎แต่ถึงอย่างนั้น ‎ฉันก็หวังว่าเส้นทางข้างหน้าของเรา
‎จะมีเรื่องตลกมากกว่านี้นะ
‎อะไรเนี่ย หลับเหรอ
‎ฉันกำลังพูดเข้าประเด็นสำคัญเลยนะ
‎เหลือเชื่อเลย ตาลุงคนนี้
‎ลุง มาหลับในที่แบบนี้ ‎เดี๋ยวจะแข็งตายเอานะคะ
‎นี่
‎ตื่นสิ
‎ตอนกลางคืนมันเย็นนะ
‎เอาที่สบายใจเลย
‎สำหรับคุณชายที่หมดตัว ‎ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่าแหละ
‎ฉันไปละนะ ฝันดี
‎(วันนี้สอบสัมภาษณ์งานไม่ผ่าน ‎ห้ามลบกวน)
‎(บ่มเพาะความแข็งแกร่ง)
‎เฮ้อ ทำต่อไปไม่ไหวแล้ว
‎(โกยูริม ‎คว้าเหรียญทองมาให้ได้นะ)
‎- พ่อหนุ่ม ‎- ครับ
‎สัมภาษณ์งานไม่ผ่านเหรอ
‎เอ่อ ครับ
‎(ร้านชำอาฮยอน)
‎น่าจะพยายามกว่านี้อีกหน่อยสิ
‎เอ่อ ผมพยายามแล้วนะครับ
‎อีจิน ได้ข่าวว่าสัมภาษณ์งานไม่ผ่านเหรอ
‎เอ่อ ประมาณนั้นครับ
‎สอบตกไม่พอ ยังทำไอ้นั่นตกอีก
‎เข้มแข็งไว้ล่ะ เข้าใจไหม
‎โธ่ถัง
‎รุ่นพี่ สวัสดีค่ะ ‎วันนี้ตั้งใจทำงานเหมือนเดิมเลยนะคะ
‎อะไรอีกล่ะ
‎เธอก็เห็นเหรอ
‎คะ เห็นอะไร
‎ไม่เห็นก็แล้วไป
‎เธอรอฉันอยู่เหรอ
‎ใช่ค่ะ ฉันมารอดูหน้าหล่อๆ ของรุ่นพี่
‎เพื่อเริ่มเช้าวันใหม่อย่างสดใสค่ะ
‎รุ่นพี่น่าจะท้องว่างอยู่ ‎รองท้องก่อนทานอาหารสิคะ
‎ฉันอุ่นมาให้แล้วค่ะ
‎ขอบใจนะ
‎รุ่นพี่คะ
‎ช่วงนี้ฉันตื่นเร็วขึ้น 15 นาที ‎เพื่อมาอาบน้ำตลอดเลยค่ะ
‎ไม่ติดขัดอะไรใช่ไหมคะ
‎นี่แหละที่ทำฉันอึดอัด ‎ทำแบบนี้กับฉันทำไมเนี่ย
‎ฉันกำลังสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง
‎เพราะรู้สึกว่าที่ผ่านมา ‎ฉันทำให้รุ่นพี่ไม่สะดวกใจมาตลอดค่ะ
‎อ้อ อีกอย่าง ‎ได้ยินว่ารุ่นพี่สนิทกับนาฮีโดเหรอคะ
‎ฉันก็สนิทกับฮีโดนะคะ เราเป็นเพื่อนกันค่ะ
‎- อ๋อ งั้นเหรอ ‎- ค่ะ
‎สนิทกันนี่เอง
‎นี่
‎วันนี้
‎ฉันมีเรื่องหัวร้อนเพราะนาฮีโด
‎แล้วจู่ๆ เธอก็พูดถึงนาฮีโดขึ้นมา
‎สนิทกันมากไหม
‎พอมาลองคิดดู
‎ฉันวางเกณฑ์การเป็นเพื่อน ‎กว้างเกินไปหน่อยค่ะ
‎เนอะ
‎เพิ่งรู้จักกันไม่นานเอง
‎ถ้าจะพูดให้ชัดก็ไม่ถึงขั้นเพื่อน
‎หวังว่ารุ่นพี่จะไม่เข้าใจผิดนะคะ
‎โอเค ไปโรงเรียนดีๆ นะ
‎ค่ะ
‎(สู้ๆ ชมรมฟันดาบม.ปลายแทยัง)
‎ฉันเดินเข้ามาในโรงยิมตอนที่กำลังเดือด
‎แล้วก็เห็นโกยูริมกับนาฮีโด ‎กำลังฝึกช่วงดึกกันอยู่
‎โอ้โฮ บ้าบอคอแตก
‎แต่ว่านะ อย่างน้อยโกยูริม ‎ก็ยังขอโทษที่ทำผิดไป
‎แต่นาฮีโดไม่ทำอะไรแบบนั้นเลย
‎ยังไงก็เถอะ ‎ถ้าวันนี้นางยังซ้อมตอนดึกอีกละก็
‎ฉันจะทำให้โดนลงโทษยกกลุ่ม ‎เพราะนางคนเดียว
‎จะตบเหรอ
‎รุ่นพี่ ฉันขอโทษค่ะ
‎ที่ฉันเถียงรุ่นพี่อย่างไร้มารยาทแบบนั้น
‎ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
‎อะไรของเธอเนี่ย
‎ฉันเพิ่งย้ายมาได้ไม่นาน
‎เลยมองสถานการณ์ไม่ออก ‎ทำให้ระเบียบของชมรมยุ่งเหยิง
‎ฉันผิดไปแล้วจริงๆ ค่ะ ให้อภัยฉันนะคะ
‎ยัยนี่มันจริงๆ เลย
‎รุ่นพี่เคยถามฉันนี่คะ
‎ว่าอยากได้ดีจนต้องทำให้รุ่นพี่ ‎กลายเป็นคนโง่เลยหรือไง
‎ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่แบบนั้นเด็ดขาดเลยค่ะ
‎ฉันอยากให้เราทุกคนได้ดีไปพร้อมกันค่ะ
‎ต่อจากนี้ ‎ฉันจะไม่ฝึกตอนดึกคนเดียวอีกแล้วค่ะ
‎นี่ ก็ดีแล้ว
‎- ฉันเข้าใจแล้ว… ‎- กลับกัน
‎ฉันอยากให้เราทุกคนฝึกตอนดึกด้วยกันค่ะ
‎อะไรนะ
‎ถ้าเราร่วมแรงกัน
‎ก็จะเพิ่มขวัญกำลังใจและประสิทธิภาพได้
‎เราน่าจะทำได้ดีกันทุกคนแน่ๆ ค่ะ
‎เป็นบ้าเหรอ
‎ฉันขอร้องนะคะ ‎รุ่นพี่ มาร่วมแรงกับเราเถอะค่ะ
‎ให้ตาย ยัยนี่บ้าเต็มขั้น
‎จะให้ฉันทำอะไรนะ
‎ฝึกตอนดึกค่ะ
‎นี่ เชิญเธอเลย เชิญฝึกตอนดึกไปเลย
‎อยากทำอะไรก็ทำเต็มที่ไปคนเดียวเลย
‎ไม่ได้สิคะ ฉันอยากให้รุ่นพี่ช่วยนะคะ ‎มาร่วมแรงกับเรานะคะ
‎รุ่นพี่ มาฝึกด้วยกันนะคะ
‎เป็นอะไรเนี่ย
‎ชมรมฟันดาบแทยังเป็นหนึ่งเดียวกัน
‎- เป็นบ้าอะไรเนี่ย ‎- มาฝึกด้วยกันนะคะ
‎ปล่อยนะ ปล่อยฉัน
‎- ปล่อยสิโว้ย ‎- นี่ๆ พอได้แล้ว
‎- นะคะ ‎- ปล่อย
‎- ฉันขอร้องนะคะ ‎- บอกให้ปล่อย
‎- ได้โปรดเถอะค่ะ ‎- ปล่อยเลยนะ
‎เธอสติหลุดจริงๆ หรือไง
‎- มาฝึกด้วยกันนะคะ ‎- ปล่อยฉันสิ
‎ปล่อยสิโว้ย
‎ทุกคนวอร์มร่างกายหรือยัง
‎รู้ใช่ไหมว่าหลังจบการแข่งคัดตัว ‎เรามีการแข่งรออยู่อีกเยอะ
‎มีสติอยู่เสมอล่ะ
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎โค้ชคะ ยืนยันแล้วว่า ‎หนูจะเข้าหมู่บ้านนักกีฬาสัปดาห์หน้าค่ะ
‎ในที่สุดเธอก็จะได้กลับไปแล้วเหรอ
‎ข้อเท้าล่ะ หายดีหรือยัง
‎ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ‎ถ้าดูแลดีๆ น่าจะไม่มีปัญหาอะไร
‎ดีแล้ว งั้นคงไม่ได้เห็นหน้าเธอไปสักพักเลยน่ะสิ
‎อ้อ ไม่สิ น่าจะได้เห็นอยู่
‎ทีมชาติจะมาชมการแข่งคัดตัวด้วยใช่ไหม
‎ฉันจะพาฮีโดไปแข่งที่ฮวาซองไง
‎ค่ะ เราก็น่าจะไปกันด้วย
‎ต้นกระเทียมอาจจะเค็มนิดหน่อย
‎บอกเขาว่าถ้าไม่ชอบก็ทิ้งได้นะ
‎เข้าใจแล้ว ว่าแต่วันอาทิตย์นี้พ่อจะมาไหม
‎น่าจะมาไม่ได้นะ ‎พ่อส่งของจากกอเจไปอินชอนแน่ะ
‎แม่เลยบอกว่าไม่ต้องฝืนหรอก
‎แน่แหละ พ่อไม่ควรฝืนตัวเองเกินไป
‎ว่าแต่ลูกจะถืออันนี้ไปไหวเหรอ ‎เรียกอีจินมาแทนก็ได้นะ
‎ไม่เป็นไรหรอก หนูอยากไป
‎- ไปก่อนนะคะ ‎- ระวังตัวนะ
‎- ค่ะ ‎- จ้ะ
‎ไม่เป็นไรๆ นายนั่งเถอะ นั่งสิ
‎เชิญนั่งเลยครับ
‎ตายจริง ขอบใจนะจ๊ะ ขอบใจจ้ะ
‎อ้อ ไม่ใช่ฉันสินะ
‎หนูนักเรียนหน้าตาน่ารักไม่พอ ‎จิตใจก็น่ารักด้วยนะ
‎รู้ได้ยังไงครับ ‎ฉายาผมคือ "เจ้าน่ารักห้องเจ็ด" ครับ
‎ไหนๆ แล้ว
‎ผมขอฝากสัมภาระน่ารักๆ ‎ไว้หน่อยได้ไหมครับ
‎ได้สิจ๊ะ
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณนะคะ
‎สวัสดี ยูริม
‎สวัสดี จีอุง
‎กำลังจะไปไหนเหรอ
‎อ้อ ไปส่งกับข้าวที่ย่านอาฮยอนน่ะ
‎โอ๊ะ
‎ฉันก็จะไปคืนกล่องกับข้าวที่ย่านอาฮยอน
‎จริงเหรอ
‎ไม่ใช่ว่าเพิ่งเปลี่ยนปลายทางเมื่อกี้เหรอ
‎โธ่
‎ฉันไม่ได้ชอบเธอขนาดนั้นหรอก
‎อ๋อ โทษที
‎ล้อเล่นนะ
‎ล้อเล่นเรื่องอะไร
‎ที่บอกว่าไม่ได้ชอบเธอขนาดนั้น
‎นี่ ยัยคนเมื่อวานนะ…
‎- สุดติ่งมากจริงๆ ‎- ไม่ใช่เล่นๆ
‎- อย่างเซียน ‎- สุดยอดเลย
‎นี่ ยัยนั่นใช่คนเมื่อวันก่อนไหม
‎ที่ใช้ร่มเล่นงานนายน่ะ
‎จริงด้วยแฮะ
‎เวรเอ๊ย
‎เฮ้ย
‎ใครคะ
‎"ใครคะ" เหรอ
‎โอ้โฮ น้อยใจนะเนี่ย
‎ตัวฉันเป็นรูพรุนตั้งหลายจุดเพราะเธอ
‎ลืมกันแบบนี้ก็แย่สิ
‎สวัสดี
‎สบายดีไหม
‎ตอนนั้นฉันจำเป็นต้องเข้าไปเอี่ยวกับเรื่องนั้น
‎แต่ตอนนี้ฉันพัวพัน ‎กับเรื่องพรรค์นั้นไม่ได้อีกเด็ดขาดเลย
‎เรามาทำเป็นไม่เห็นกัน ‎แล้วเดินผ่านไปเฉยๆ ดีกว่านะ
‎เธอมีเหตุจำเป็นของเธอคนเดียวหรือไง ‎ฉันก็มีเหตุจำเป็นของฉันนะ
‎เฮ้ย จับยัยนั่น
‎นี่
‎นี่ หยุดอยู่ตรงนั้น
‎เฮ้ย
‎นี่
‎- หยุดเลยนะ ‎- ทำไมเร็วเบอร์นี้
‎อะไรของเธอเนี่ย
‎นี่
‎เฮ้ย
‎พอเอาถุงทรายออกแล้ว ‎วิ่งเร็วติดจรวดเลยแฮะ
‎นี่ ไปเอามอเตอร์ไซค์ของพวกนายมา
‎- บ้าเอ๊ย ‎- มอเตอร์ไซค์
‎โอ๊ะ แพคอีจิน
‎แพคอีจิน รถนี่มายังไงเนี่ย
‎ทำไมเธอโดนไล่ตามอยู่ล่ะ
‎ทำอะไรผิดอีกแล้วเหรอ
‎ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
‎อีกอย่างนะ ในเมื่อฉันโดนตามอยู่ ‎นายก็ควรชวนฉันขึ้นรถก่อนไหม
‎ไม่สิ ห่างขนาดนี้เธอไม่โดนจับหรอก
‎ไม่คิดว่าฉันจะเหนื่อยบ้างหรือไง
‎- อยากขึ้นมาเหรอ ‎- ขอขึ้นรถหน่อย
‎ถ้าเธออยากขึ้นมา
‎งั้นขอโทษมาสิ ที่ทำฉันอับอาย ‎ไปทั่วหมู่บ้านเพราะสอบตก
‎ตอนนี้ฉันมีเวลาขอโทษที่ไหนเล่า
‎ไม่เห็นเหรอว่าพวกนั้นตามล่าฉันอยู่
‎ทางนี้
‎มันแว้นมอเตอร์ไซค์มาแล้ว นี่ฉันจริงจังนะ
‎เปิดประตูให้หน่อย ขอร้อง
‎เอาเวลาที่พูดแบบนั้นมาขอโทษก็ได้แท้ๆ
‎โอ๊ย ให้ตายสิ
‎ออกรถ ให้ไวเลย
‎- คาดเข็มขัดด้วย ‎- นี่
‎(ลดความเร็ว)
‎โอ้
‎ไม่เห็นพวกนั้นแล้วแฮะ
‎ไม่เห็นตั้งนานแล้วเหอะ
‎เมื่อไหร่จะพูด
‎- อะไร ‎- ขอโทษไง
‎อีกอย่างนะ เธอเขียน ‎"ห้ามลบกวน" อะไรของเธอ
‎ไม่ใช่ "ห้ามลบกวน"
‎ต้อง "ห้ามรบกวน" ต่างหาก
‎คราวก่อนที่เธอวาดลงใน "ฟูลเฮาส์" ‎หน้าที่ขาดไปก็ด้วย
‎เธอสะกดคำว่า "ไม่ได้" ‎เป็น "ใม่ได้" อีกต่างหาก
‎รู้ไหม หลังจากนั้นฉันช็อกจนเอาแต่ ‎คิดถึงคำว่า "ใม่ได้" อยู่สามวัน
‎หือ
‎รีบขอโทษเรื่องนั้นมาด้วยเลย
‎สะกดผิดนิดหน่อยไม่ได้หรือไง
‎ยังไงก็เข้าใจที่จะสื่ออยู่ดีนี่
‎แล้วถ้าฉันไม่ได้ห่มผ้าให้นายนะ ‎นายแข็งตายไปแล้ว
‎คืนนั้นร้อนตับแตกเลยเหอะ
‎ว่าแต่รถคันนี้มาไงเนี่ย รถนายเหรอ
‎ทำไมเปลี่ยนเรื่องเฉย
‎ร่องรอยสมัยเป็นคนรวยเหรอ
‎ความทรงจำสมัยอยู่สบายว่างั้น
‎ตัดฉันออกจากการทำเรื่องเศร้า ‎ให้เป็นเรื่องตลกได้ไหม
‎โทษที
‎แต่มันก็แอบได้ผลอยู่
‎(วันนี้สอบสัมภาษณ์งานไม่ผ่าน ‎ห้ามลบกวน)
‎โอย
‎ร้อน
‎"วันนี้สอบสัมภาษณ์งานไม่ผ่าน"
‎"ห้ามลบกวน"
‎"ห้ามลบกวน" อะไรล่ะ ‎มันต้อง "ห้ามรบกวน" สิ
‎เขียนผิดได้ไงเนี่ย
‎โอ๊ย ให้ตาย
‎ฉันหัวเราะได้เพราะมัน
‎พอฉันหัวเราะออก ‎ที่สัมภาษณ์งานไม่ผ่านก็ดูเล็กน้อยไปเลย
‎แล้วฉันก็เข้าใจเลยว่า ‎ทำไมเธอถึงทำเรื่องเศร้าให้เป็นเรื่องตลก
‎เธอคิดอะไรแบบนั้นได้ยังไง
‎เพราะฉันแข่งแพ้ตลอดไง
‎จะปล่อยให้ทุกวันเป็นเรื่องเศร้า ‎แค่เพราะแพ้ตลอดไม่ได้นี่นา
‎พอหัวเราะออกมา ก็จะลืมง่ายขึ้น
‎ต้องลืมถึงจะก้าวต่อได้
‎เท่เนอะ
‎นายรู้อะไรไหม
‎อะไร
‎ฝนตกน่ะ
‎บ้าจริง งานเข้าแล้วสิ หลังคามันปิดไม่ได้
‎ทำไมล่ะ
‎มันเสียน่ะ ไม่งั้นฉันจะขับมาแบบนี้ ‎ให้ตัวเองขายหน้าทำไมล่ะ
‎- โธ่เอ๊ย ‎- ดีเลย
‎โอกาสที่เราจะมีความสุขตอนอยู่กันสองคนไง
‎ฉันชอบการตากฝนสุดๆ
‎สัญญาณไฟเปลี่ยนแล้ว ออกรถเลย
‎ฝนตก
‎สนุกเหรอ
‎สนุกสุดๆ เลย
‎เหมือนคนบ๊องเลย
‎ฝนหยุดตกแล้ว
‎อ้อ จริงด้วย
‎ฉันเอาของมาส่งให้ที่นี่แหละ
‎ให้ใครเหรอ
‎ฉันก็เอาของมาส่งที่นี่เหมือนกัน
‎มาส่งที่บ้านซึงวานเหรอ
‎ที่นี่คือบ้านซึงวานเหรอ
‎นี่
‎นี่ กระเป๋าเธอเปื้อนหมดแล้ว
‎- เฮ้อ ‎- ให้ตาย
‎สนุกสุดเหวี่ยงเลย
‎อ้าว ยูริม มาทำอะไรที่นี่
‎แม่ฉันฝากเอากับข้าวมาให้พี่
‎อ๋อ
‎มุนจีอุง นายมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันเอากล่องกับข้าวมาคืนที่บ้านซึงวาน
‎จริงด้วย ลูกสาวบ้านนี้คือรุ่นน้อง ‎ชมรมกระจายเสียงไง รู้ไหม
‎- รู้สิ ‎- อ้อ
‎แล้วเรื่องรถเป็นมายังไง ‎มันอยู่กับพี่หรอกเหรอ
‎ฉันนึกว่าถูกขายไปแล้ว ‎แต่มันยังอยู่ที่คุณอา
‎คุณอาฝากฉันไว้ระยะหนึ่งน่ะ
‎อ๋อ
‎ทั้งสองคนไปไหนกันมา
‎ไม่ได้ไปไหนมาหรอก ‎แค่บังเอิญเจอกันระหว่างทาง
‎เธอพูดกับฉันได้ ‎แค่ตอนที่มีแพคอีจินอยู่ด้วยสินะ
‎ฉันคุยกับพี่อีจินอยู่ เธอตอบแทนทำไม
‎- ว่าไงนะ ‎- นี่ เด็กๆ เอาอีกแล้ว
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎พี่คนนี้คือใคร ทำไมพวกเธอรู้จักกัน
‎บุคคลสำคัญเหรอ
‎อันนั้นก็ไม่เชิง
‎นี่มันการรวมตัวแบบไหนเนี่ย
‎- รุ่นพี่ สวัสดีค่ะ ‎- อือ สวัสดี
‎วันนี้ยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะคะ
‎ว่าแต่ว่า
‎ทำไมพวกเธอมาอยู่ตรงนี้
‎เสียงอะไรน่ะ
‎นี่ เสียงคุณน้าไม่ใช่เหรอ
‎บ้าจริง
‎- โอ๊ย จะทำยังไงดีเนี่ย ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎- เฮ้ย อะไรกันเนี่ย ‎- ตายแล้ว
‎แม่ ทำแกงปลาโลชมันวุ่นวายขนาดนี้เลยเหรอ
‎โอ๊ย อย่าเพิ่งบ่นสิ รีบมาจับปลาโลชก่อน
‎ตายแล้วๆ
‎- นี่ ห้ามเหยียบนะ ‎- โอ๊ยตาย
‎ตรงนี้ๆ
‎ว้าย
‎แม่ มันยังเป็นๆ อยู่นี่
‎ปลาโลชก็ต้องเป็นๆ สิ จะตายได้ไง
‎นี่ อย่าโยนสิ
‎โอ้ โทษที
‎ง่ายนี่หว่า
‎หนุ่มๆ ตรงนั้นน่ะ ‎ช่วยไปยกตู้เย็นนั่นให้หน่อย
‎มันเข้าไปใต้ตู้เย็นแล้ว ตรงนั้นๆ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ขอบใจมากนะ
‎ว่าแต่พวกเธอเป็นใครเนี่ย
‎สวัสดีค่ะ หนูชื่อนาฮีโดค่ะ
‎เป็นเพื่อนร่วมชั้นซึงวานค่ะ
‎สวัสดีค่ะ หนูชื่อโกยูริมค่ะ
‎เพื่อนร่วมชั้นเหรอ พวกเธอช่วยโหวต ‎ให้ซึงวานเป็นหัวหน้าห้องสินะ
‎เอ่อ หนูอยู่ชมรมฟันดาบ ‎ก็เลยไม่ได้โหวตหัวหน้าน่ะค่ะ
‎ส่วนหนูเพิ่งย้ายมาได้ไม่นาน
‎ฉันก็ไม่ได้โหวตให้ซึงวานนะ
‎สรุปใครโหวตเนี่ย
‎ทำไมนายไม่โหวตให้ฉัน
‎ถ้าเธอยุ่ง ฉันก็เบื่อน่ะสิ
‎รุ่นน้องครับ ตอนนี้เหมือนฉันยกอยู่คนเดียวเลย ‎ออกแรงหน่อยได้ไหม
‎ผมสุดแรงแล้วนะครับ
‎ยกขึ้น
‎ยังมีอีกเหรอ
‎ฉันจับได้แล้ว
‎เลิศมาก
‎เหนื่อยกันมากเลยนะ
‎ถ้าไม่ได้พวกเธอ ‎ฉันคงได้จับปลาหามรุ่งหามค่ำแน่ๆ
‎พ่อหนุ่มห้องเช่าก็เก่งมากเลย
‎กินเยอะๆ นะ
‎- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ ‎- ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
‎ไม่ทราบว่าในนี้ ‎มีใครชอบแกงปลาโลชไหมคะ
‎ฉันต้องขอโทษแทนแม่ด้วยค่ะ
‎ไม่เป็นไรหรอก กินละนะ
‎อือ อร่อยมาก
‎ไหนว่าไม่ชอบ
‎ของที่ไม่ชอบฉันก็กินเยอะๆ ได้
‎มีพรสวรรค์แฮะ
‎ว่าแต่นายกับซึงวาน ‎สนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
‎- รู้จักกับทางบ้านด้วยเหรอ ‎- สนิทแต่เกิดเลย แม่จีอุงกับแม่ฉันเป็นเพื่อนกัน
‎ชีวิตฉันมีจีซึงวานตั้งแต่เริ่มจำความได้
‎ไม่ใช่ว่าคบกันอยู่เหรอ
‎อย่าพูดอะไรแบบนั้นระหว่างกินสิ
‎ฉันไม่ได้คบกับใครเพราะจีซึงวานนี่แหละ
‎ยัยนี่เป็นคู่ข่าวฉาวฉันมาชั่วชีวิตเลย
‎แต่เราเป็นเพื่อนกันร้อยเปอร์เซ็นต์ ‎หวังว่าจะไม่เข้าใจผิดนะ
‎ทำไมนายหันไปบอกยูริมล่ะ
‎แค่ยูริมไม่เข้าใจผิดคนเดียวก็พอไง
‎ว่าแต่พี่มาร่วมวงกับเราทำไมครับ
‎นี่ เขาคือรุ่นพี่ศิษย์เก่าอันสูงส่ง ‎ที่ชมรมกระจายเสียงของฉันนะยะ
‎อย่ากร่าง
‎จบไปแล้วก็เป็นแค่พี่สิ รุ่นพี่อะไรกัน
‎สรุปว่าเป็นอะไรกับยูริม ‎ถึงได้รับส่งกับข้าวกันล่ะครับ
‎รู้จักกันตั้งแต่เด็กแล้ว ‎คล้ายๆ ระหว่างนายกับซึงวาน
‎- จีอุง ‎- อือ
‎ไม่อยากรู้หน่อยเหรอ ‎ว่าทำไมฉันสนิทกับพี่คนนี้
‎- ไม่เลย ‎- โอเค
‎- โห อร่อยมากเนอะว่าไหม ‎- อือ
‎จีอุง กล้องที่นายขอยืมคราวนั้น ‎หมายถึงตัวนี้เหรอ กล้องแมนนวลนี่เหรอ
‎ครับคุณน้า ตัวนั้นเลย ยังอยู่ด้วยแฮะ
‎ไม่รู้ว่าใช้งานได้หรือเปล่านะ
‎(กันยายน 1998 ‎รูปกลุ่มรูปแรกของเรา)
‎ดูแพคอีจินตอนเด็กๆ สิ
‎คุณยาย คนไหนคือแพคอีจินเหรอ
‎นี่ยูริม
‎จีอุง ซึงวาน
‎แม่ของหนู
‎ส่วนคนนี้ อีจิน
‎อ๋อ คนนี้คือแพคอีจินเองเหรอ
‎จ้ะ
‎รู้จักแพคอีจินเหรอ
‎ฮะ
‎เปล่า หนูไม่รู้จักหรอก
‎ยายมาเรียกหนูไปกินข้าวใช่ไหม
‎อือ
‎ให้ตาย
‎ดูอะไรอยู่คะ
‎เจ้ามินแชเปิดดูรูปนี้ในอัลบั้มของแก
‎นานแค่ไหนแล้วเนี่ย
‎ทุกคนดูเด็กมากเลย
‎ตอนนั้น แพคอีจินดูเป็นผู้ใหญ่มากแล้วแท้ๆ
‎พอกลับมาดูตอนนี้ เขาดูเด็กชัดๆ เลย
‎ถึงยังไง เขาก็อายุแค่ 22 เอง
‎เดือนที่แล้ว ฉันเจออีจินด้วย
‎กาลเวลาผ่านมานานจัง
‎เห็นแกร่วมโต๊ะกับยูริมแบบนั้น
‎ตอนนั้นสนิทกันเหรอ
‎เปล่า
‎ตอนนั้นหนูเกลียดเธอเข้าไส้เลย
‎ทำอะไรของเธอ
‎ฮะ
‎เอ่อ คือว่า
‎คนที่เอาเครื่องดื่มมาวางทุกเช้า ‎คือเธอเองเหรอ
‎เธอตัดสินใจจะเกลียดฉันแล้วนี่
‎ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันมีเหตุผล…
‎เลิกชอบฉันได้แล้ว
‎ต่อหน้าทำเป็นเกลียด ‎ลับหลังกลับทำแบบนี้
‎มองจากมุมฉัน เธอว่ามันน่าขนลุกไหม
‎(เครื่องดื่มกลิ่นสน)
‎ฉันชอบเครื่องดื่มนี่มากก็จริง
‎แต่จากนี้คงกินไม่ลงแล้ว เพราะเธอเลย
‎เฮอะ
‎ทำไมกอดร่มแน่น ทะนุถนอมเบอร์นั้นล่ะ
‎อันนั้นฉันก็เป็นคนให้เถอะย่ะ
‎ฉันไม่อาจยอมแพ้ในตัวเธอได้ ‎จวบจนวินาทีสุดท้าย
‎อย่ารีรออีกเลย
‎เพื่อไม่ให้เราล้มลงอีก
‎เราต้องยืนหยัดขึ้นมาอีกครั้ง
‎เพราะอะไรสังคมเราถึงกลายเป็นแบบนี้
‎นับแต่นี้ ไม่ว่าใครก็ไร้ซึ่งชีวิตที่มีหลักประกัน
‎ความยากจนเงินทองในกระเป๋า ‎นำมาสู่ความยากจนในจิตใจเรา
‎เชื่อใจใครหน้าไหนก็ไม่ได้ ‎ให้ใจใครไปก็ไม่ได้
‎เพราะโลกนี้มันอยู่ยาก ‎จะเอาตัวรอดคนเดียวยังยาก
‎ความโลภของทุกคนต่างท่วมท้น ต่างท่วมท้น
‎จิตใจที่เอื้อเฟื้อต่อคนอื่นจางหาย ‎คนดีอย่างเธอเริ่มอยู่ลำบาก
‎ทุกคนได้แต่มองดูเจดีย์ ‎ที่ก่อขึ้นด้วยความพยายามล้มครืนลง
‎- อย่างไร้เรี่ยวแรง ‎- อย่างไร้เรี่ยวแรง
‎- เย่ ‎- นาฮีโด
‎ทำได้แล้ว
‎- ได้แล้ว ‎- เย่
‎มุนจีอุง
‎ฉันกระจ่างแล้ว
‎ไม่ได้นะ
‎อย่าชอบฉันเลย
‎ว่ามาซิ กระจ่างเรื่องอะไร
‎เหตุผลที่การฟันดาบของโกยูริมสง่างาม
‎และเหตุผลที่โค้ชสั่งให้ฉันมาเต้น
‎ทำไมล่ะ
‎มีเหตุผลก็แล้วกัน
‎ที่ฉันบอกเพราะรู้สึกขอบคุณหรอกนะ
‎สัปดาห์หน้าโกยูริม ‎จะกลับไปหมู่บ้านนักกีฬา
‎ฮะ
‎งั้นจะไม่มาโรงเรียนแล้วเหรอ
‎อ้อ จริงสิ วันนี้ฉันโดนนางจับได้เต็มๆ ‎ตอนเอาเครื่องดื่มไปวางในตู้
‎ฝากนายไปเคลียร์กับนางด้วยนะ
‎เพราะนางยังสำคัญตัวผิดว่าฉันชอบอยู่
‎น่าขายหน้าเป็นบ้า
‎ยูริม จัดสัมภาระเรียบร้อยดีไหม
‎ค่ะ
‎- รีบออกมากินข้าวกัน ‎- รอแป๊บนะ
‎ยูริมจ๊ะ พ่อกลับมาแล้ว
‎พ่อ
‎โกยูริม
‎นึกว่าจะไม่ได้เจอพ่อก่อนไปซะแล้ว
‎พ่อแอบซิ่งมานิดหน่อย ‎เพื่อมาเจอหน้าลูกสาวที่รัก
‎อย่าทำแบบนั้นสิ ‎ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาล่ะจะทำไง
‎เข้าใจแล้วน่า พ่อจะไม่ซิ่งอีกแล้ว
‎- รีบมากินข้าวกัน ‎- ค่ะ
‎นี่เลย ไก่ทอดที่พ่อซื้อมา
‎น่าอร่อยจัง
‎ดื่มนิดเดียวพอนะคะ
‎ครับผม
‎รีบกินสิ
‎คุณก็มากินด้วยกันสิ
‎ไม่เป็นไร เมื่อกี้ฉันกินมาจากที่ร้านแล้ว
‎เชิญสองพ่อลูกกินให้อร่อยนะคะ
‎ฉันไปที่ร้านเดี๋ยวนะ
‎ค่ะ
‎นานๆ ทีมาก๊งกับพ่อหน่อยดีไหม
‎เรื่องนี้ห้ามบอกแม่
‎พ่อ เดี๋ยวแม่ก็ดุอีกหรอก
‎ไว้กินทีหลังตอนแม่ไม่อยู่
‎คงอดเจอหน้ากันไปสักพักเลยสิเนี่ย
‎ลูกสาวพ่อ มีเรื่องทุกข์ใจอยู่หรือเปล่า
‎เรื่องทุกข์ใจน่ะเหรอ มีสิ
‎แต่ไม่ใช่หนูคนเดียวที่ทุกข์ใจนี่
‎ทั้งพ่อทั้งแม่ก็ทุกข์เหมือนกัน
‎อย่าทำตัวเป็นผู้ใหญ่สิ
‎โกยูริม
‎ถ้าลูกทุกข์ใจ ‎จะคร่ำครวญหรืองอแงบ้างก็ได้
‎หนูแค่มีเรื่องให้คิดเยอะขึ้น
‎จะทำยังไงดี ถ้าเหรียญทองนั่น ‎คือเหรียญเดียวในชีวิตหนู
‎ถ้านี่ไม่ใช่จุดเริ่มต้นยุคทองของหนู
‎แต่เป็นจุดจบล่ะ จะทำยังไงดี
‎ความคิดทำนองนั้นน่ะ
‎จะให้ทำไงล่ะ มันก็เกิดขึ้นได้
‎จะมีสักกี่คนที่ได้สวมเหรียญทอง ‎ในการแข่งนานาชาติล่ะ
‎ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง พ่อนับถือลูกนะ
‎ลูกคือความภาคภูมิใจ ‎ของแม่กับพ่ออยู่แล้ว
‎หนูน่ะ อยากไปไกลกว่านี้ ‎จะได้ให้แม่กับพ่อมีชีวิตที่สบาย
‎นี่ ถ้าเกิดเป็นแบบนั้น ‎แม่กับพ่อก็ต้องอยู่แบบเกรงใจแกน่ะสิ
‎แบบนั้นพ่อไม่เอาหรอก
‎ไม่ได้การแล้ว พ่อ หนูขอแก้วเดียวพอ
‎ได้เลย
‎นี่ คุณ
‎รินเหล้าให้ลูกอีกแล้วนะ
‎- รีบซดเลย เร็วๆ ‎- ทำไมทำแบบนี้
‎ไม่ได้ ลูกจะดื่มได้ยังไง
‎ฉันนี่สิต้องดื่ม
‎จัดกับแกล้มให้แม่ของลูกหน่อยไหม
‎ไก่ทอดไหม
‎- ดีจัง ‎- แม่ของลูกชอบไชเท้าดองนะ
‎รินให้ฉันอีกแก้วสิคะ
‎(ของว่างช้าง)
‎มุนจีอุง
‎รอฉันอยู่เหรอ
‎(เครื่องดื่มกลิ่นสน)
‎วันนี้ฉันอยากให้ด้วยตัวเอง
‎ที่ผ่านมาฉันขอร้องนาฮีโด
‎ให้ช่วยวางในตู้ของเธอทุกเช้า
‎นายเองเหรอ โธ่เอ๊ย
‎ฉันมันไม่รู้อะไรเลย ‎อวดดีใส่นาฮีโดไปตั้งเยอะ
‎ไม่เป็นไร ตอนเธออวดดี ‎ก็คงน่ารักดีเหมือนกัน
‎อะไรนะ
‎นายนี่แปลกมากนะ
‎ฉันเองก็ว่าช่วงนี้ฉันแปลกๆ
‎พอคิดว่าต่อไปจะไม่ได้เจอเธอบ่อยๆ
‎ฉันก็มายืนรอเธอตรงนี้ ‎เป็นชั่วโมงเฉยเลย
‎แปลกมากว่าไหม
‎ฉันจะไปโรงเรียนนานๆ ครั้ง ‎เพราะต้องเข้าเรียนให้ครบขั้นต่ำ
‎ไว้เจอกันตอนนั้นนะ
‎ที่หมู่บ้านนักกีฬาคงมีหนุ่มๆ ‎หน้าตาหล่อและตัวสูงเยอะแน่เลย
‎และคงมีหลายคนที่เป็นแฟนคลับเธอ
‎นายเองก็มีแฟนคลับเยอะนี่
‎แถมมีฉายาว่า "เจ้าน่ารักห้องเจ็ด" อีก
‎- มีคนมาสารภาพรักทุกวัน ‎- แต่ฉันไม่คบกับแฟนคลับนะ
‎เธอล่ะ
‎ฉันก็ด้วย
‎เดี๋ยวสายนะ
‎รีบไปสิ
‎โอเค ฉันไปนะ
‎ไว้เจอกันใหม่
‎ยูริม
‎ฉันไม่ใช่แฟนคลับเธอนะ
‎(บ่มเพาะความแข็งแกร่ง)
‎โค้ชคะ
‎หนูเซียนเรื่องเต้นแล้วค่ะ
‎ไม่ต้องให้ฉันดูหรอก
‎คะ ทำไมคะ ดูสิคะ ‎หนูอุตส่าห์ทำเต็มที่เลยนะคะ
‎ไม่ต้อง
‎บอกสิ่งที่เธอได้เข้าใจมาดีกว่า
‎หนูได้เข้าใจ
‎ความต่างระหว่างโกยูริมกับหนูแล้วค่ะ
‎เหตุผลที่การฟันดาบของโกยูริม ‎สง่างามเหมือนการเต้นรำ
‎เป็นเพราะเธอมีจังหวะ
‎ส่วนการฟันดาบของหนู
‎เหมือนการเต้นที่ไร้จังหวะค่ะ
‎เซียนท่าเต้นแค่ท่าเดียว ‎ไม่ทำให้เธอมีจังหวะในใจขึ้นมาหรอก
‎แต่ทำไมฉันถึงสั่งให้เธอทำล่ะ
‎ฉันอยากให้เธอรู้ว่าการฟันดาบที่ดีคืออะไร
‎ปรับมุมมองให้ดีขึ้น
‎พอมุมมองเธอดีขึ้นแล้ว
‎เธอจะมองการฟันดาบของตัวเอง ‎อย่างเป็นกลาง
‎ค่ะ หนูเข้าใจแล้วค่ะ
‎วันนี้ฝึกซ้อมครั้งสุดท้าย ‎ก่อนลงแข่งคัดตัวใช่ไหม
‎ใส่ชุดสิ
‎การฝึกซ้อมครั้งสุดท้าย เธอต้องดวลกับฉัน
‎- คะ ‎- ปกติแล้วพวกโค้ช
‎ไม่ทำอะไรแบบนี้หรอก
‎ต้องชนะถึงจะเสมอตัว ‎แต่ถ้าแพ้ก็จะเสียเกียรติ
‎แต่จะทำไงได้ล่ะ
‎คิดว่าฉันจะยอมเสียเกียรติไหม
‎เยจี เธอตัดสินนะ
‎ค่ะ
‎(ชัยชนะ)
‎อองการ์ด
‎แพร็ต
‎อัลเล
‎ยุคสมัยกลายเป็นแบบนี้แล้ว ‎เราจะทำอะไรได้ล่ะคะ
‎อะไรควรเปลี่ยนก็ต้องเปลี่ยน
‎แต่ยังไงก็เถอะ
‎การสอบเข้าสำนักข่าวไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ
‎การยอมรับคนจบม.ปลาย ‎มาสมัครเป็นนักข่าว มันเข้าท่าแล้วเหรอ
‎ไม่ได้ดูข่าวที่ฉันอ่านเมื่อวานเหรอคะ
‎วิกฤตไอเอ็มเอฟ
‎ส่งผลกระทบให้มีนักศึกษา ‎พักการเรียน 450,000 คนค่ะ
‎ถ้าจ้างนักข่าวหน้าใหม่จากคนจบป.ตรี
‎นักศึกษา 450,000 คนนั้น ‎ก็จะขาดโอกาสไปค่ะ
‎ฉันไม่แน่ใจหรอกค่ะ ‎ว่าคนพวกนั้นมีความสามารถไหม
‎แต่ถ้าคุณไม่สนใจ ก็เชิญตามนั้นค่ะ
‎ผมรู้ว่าคุณจะสื่ออะไร
‎แต่ไม่เคยมีการเลือกเด็กจบม.ปลาย ‎มาทำงานในสถานีข่าว…
‎พูดตามตรง ‎นักศึกษาสมัยนี้ทำอะไรบ้างคะ
‎ไม่เรียนหนังสือ ไม่รักษาเกรด
‎ดื่มเหล้า มีแฟน จนได้ใบปริญญามา
‎แล้วบริษัทยักษ์ใหญ่ก็เชิญไปทำงานด้วย ‎เป็นแบบนั้นจนเมื่อปีก่อนค่ะ
‎วุฒิป.ตรีมันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‎ฉันขอตัวไปอ่านข่าวค่ะ
‎ภายหลังการปรับโครงสร้างไอเอ็มเอฟ ‎จำนวนผู้ที่เคยอาศัยในบ้านตนเอง…
‎คุณน้า ผมมาแล้วครับ
‎อ้าว อีจิน มาทำอะไรเหรอ
‎ผมเอากล่องกับข้าวมาคืนครับ
‎ผมทำอาหารไม่เก่ง ‎เลยไม่ได้ใส่อะไรคืนให้ ขอโทษนะครับ
‎โธ่ แล้วอาหารถูกปากไหม
‎อร่อยมากๆ เลยครับ
‎ขอบคุณที่คอยดูแลผมตลอดนะครับ
‎นายชอบ ฉันก็ดีใจ
‎- ผมไปนะครับ ‎- อือ
‎- โชคดีนะครับ ‎- จ้ะ
‎เหตุผลที่เธอแพ้
‎เพราะเธอคิดว่าตัวเองจะแพ้
‎และเพราะฉันจับได้ว่าเธอคิดแบบนั้น
‎นักกีฬาที่เธอจะได้เจอในการแข่งครั้งนี้ ‎ไม่มีใครเก่งกาจไปกว่าฉันหรอก
‎อย่าขี้ขลาดไป
‎หรือต่อให้ขี้ขลาด ก็อย่าให้โดนจับได้
‎เข้าใจไหม
‎ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
‎การฝึกฝนสำหรับเธอจบลงแล้ว
‎ทำได้ดีมาก นาฮีโด
‎นับเป็นเกียรติมากค่ะ
‎รุ่นพี่ยางชานมี
‎ไม่มีใครอยู่เหรอ
‎โอ๊ย ตกใจหมด
‎(นมกล้วย)
‎อะไรเนี่ย
‎ฉันเอง
‎ตกใจหมด
‎อะไรเนี่ย ทำไมโผล่มาจากตรงนั้น
‎ฉันมาแถวนี้
‎เห็นไฟในโรงยิมเปิดอยู่ ‎เลยคิดว่าคงเป็นเธอ
‎แล้วก็เห็นกินนี่หมดแล้ว
‎ตกใจหมดเลย อยู่ดีๆ ก็มีหลอดขึ้นมา
‎ฉันนึกว่าตัวเองเป็นบ้า ‎เพราะใกล้ถึงวันแข่งซะอีก
‎ไม่ดีใจที่เจอฉันเหรอ
‎เข้ามาข้างในสิ
‎อย่างกับฉากใน "โรมิโอและจูเลียต" ‎ฉันทนไม่ไหวแล้ว
‎ฉันเพิ่งเคยเห็นเธอใส่ชุดฟันดาบเลย
‎ดูแปลกตาไปนิดหนึ่งนะ
‎แปลกยังไงเหรอ
‎เหมือนฉันไม่ควรกร่างใส่เธอ
‎งั้นก็ดีเลย
‎ขอแตะชุดได้ไหม
‎อือ
‎หนากว่าที่คิดนะเนี่ย
‎- งั้นเหรอ ‎- อือ
‎ถ้าโดนดาบมันจะเจ็บไง
‎แล้วดาบนั่นไม่หนักเหรอ
‎อือ ฉันชินแล้ว หนักประมาณ 500 กรัมมั้ง
‎ไม่เบาอย่างที่คิดแฮะ
‎ว่าแต่
‎ทำไมข้างในโกร่งดาบเล่มนั้น ‎ถึงลงสีแดงไว้ล่ะ
‎อันอื่นไม่เห็นเป็นงั้นเลย
‎เพราะเป็นดาบของโกยูริม
‎หือ ดาบยูริมมีอะไรแตกต่างเหรอ
‎เป็นหลักฐานว่าเธอเคยลงแข่ง ‎การแข่งขันนานาชาติ
‎ซึ่งนั่นหมายความว่า ‎เธอเคยเป็นตัวแทนทีมชาติมาก่อน
‎การลงสีด้านในโกร่งดาบ ‎ด้วยสีแดงหรือน้ำเงินแบบนั้น
‎คือกฎของการแข่งระดับนานาชาติ
‎- ทำไมล่ะ ‎- ข้างในของโกร่งดาบ…
‎ส่งมานี่ซิ
‎ถ้าดาบของคู่ต่อสู้แตะโดนด้านในโกร่งดาบ ‎ไฟอาจจะติดได้
‎ก็เลยลงแลกเกอร์ไว้เพื่อป้องกันเหตุนั้น
‎อ๋อ
‎ถ้าเกิดว่าเธอลงสีได้บ้าง ‎เธออยากให้เป็นสีอะไร
‎ฉัน…
‎ฉันชอบสีน้ำเงิน
‎สวมหน้ากากแล้วหายใจคล่องไหม
‎ขี้สงสัยจังนะเรา
‎ลองใส่ดูไหม
‎ชุดฟันดาบน่ะเหรอ
‎เห็นว่าสองปีก่อน ‎มีสมาชิกชมรมเป็นผู้ชายด้วยนะ
‎ลองค้นดูเดี๋ยวก็คงหาชุดเจอ
‎ไอ้นี่มันใส่แบบนี้ถูกไหม
‎มานี่สิ
‎ในเมื่อใส่ชุดแล้ว ก็ต้องจัดสักเกมนะ
‎ฮะ
‎นี่ ถ้าเธออยากอัดฉันก็จัดมาเลยสิ
‎อย่าเอากีฬามาบังหน้า
‎ฉันต่อให้น่า อย่าปอดแหกหน่อยเลย
‎ฉันจะไม่จู่โจมเลยแม้แต่นิด ‎จะสกัดอย่างเดียว
‎ในสามนาทีถ้านายแทงหรือฟันฉันได้ ‎อย่างน้อยหนึ่งครั้งแล้วสัญญาณไฟขึ้น นายชนะ
‎- ว่าไง ‎- โอ้โฮ เชื่อเขาเลย
‎โอเค แบบนั้นก็คุ้มที่จะลอง
‎แต่ฉันไม่เล่นถ้าไม่มีเดิมพันนะ ‎เกมนี้เดิมพันอะไร
‎ก็ได้ จะเดิมพันอะไรล่ะ
‎ทำตามคำขอของคนชนะ
‎จัดไป
‎- ทดสอบ ‎- ฮะ
‎แทงสิ
‎เอาละนะ
‎เริ่มได้
‎เดี๋ยวก่อนๆ
‎ฉันทำได้ ฉันทำได้ ได้โปรดเถอะ
‎เหลือ 30 วินาที
‎โอเค 30 วินาที
‎อ้อ "ฟูลเฮาส์" น่ะ
‎- "ฟูลเฮาส์" ทำไม ‎- เล่ม 13 ออกแล้วนะ
‎ว่าไงนะ
‎ชนะแล้ว
‎เล่ม 13 ออกแล้วจริงเหรอ
‎- ไม่จริง ‎- เฮ้ย
‎ไอ้นี่
‎นี่ สมาธิกระเจิงเพราะ "ฟูลเฮาส์" แบบนี้
‎แน่ใจเหรอว่าจะทำได้ดีตอนแข่ง
‎ฉันสมาธิกระเจิงแค่กับ "ฟูลเฮาส์" เหอะ
‎แล้วอีกอย่าง แบบนี้มันขี้โกงนะ
‎ชวนคุยทำไม
‎ชวนคุยระหว่างแข่ง ‎จะเป็นการขี้โกงได้ไงเล่า
‎แล้วเธอล่ะ เธอตอบฉันทำไม
‎บ้าเอ๊ย
‎ปัดโธ่เว้ย ไม่ยุติธรรมเลย
‎- แพคอีจิน นายนี่มัน ‎- ฉันขอคิดคำขอก่อนแล้วจะบอกนะ
‎โอกาสแบบนี้ไม่ได้หาง่ายๆ
‎โธ่เว้ย
‎เอาตรงๆ นะ แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน
‎ทำไมเล่า
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎นี่ โกหกกันแบบนี้ได้ยังไง
‎โค้ช สวัสดีค่ะ
‎- จ้ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ทานข้าวหรือยังคะ
‎อือ กินแล้ว
‎จริงสิ วันแข่งคัดตัวน่ะ
‎เราจะออกเดินทางกันตอนเจ็ดโมงเช้า ‎แจ้งนักกีฬาคนอื่นด้วยนะ
‎ค่ะ
‎เธอว่าใครจะได้เข้าทีมชาติ
‎ไม่รู้สิคะ พี่ฮเยจูอันดับเก้า ‎น่าจะมีแนวโน้มที่สุดไหมคะ
‎ฮเยจู…
‎คนนั้นชื่อนาฮีโดหรือเปล่านะ
‎เขาอยู่ชมรมเดียวกับเธอใช่ไหม ‎เขาเก่งไหม
‎นั่นเด็กปั้นของยางชานมีเลยไม่ใช่เหรอ
‎เธออยู่อันดับ 26 นะคะ
‎เธอหวุดหวิดมาแข่งได้ ‎เพราะมีคนถอนตัวไปสองคน
‎นี่ เธอคิดว่าฝีมือของนักกีฬา ‎เพิ่มขึ้นทีละน้อยๆ เหรอ
‎จู่ๆ วันหนึ่งอาจจะพุ่งปรี๊ด
‎นั่นแหละน่ากลัว
‎ฉันอยู่อันดับ 26 ถูกไหม
‎พูดกันตามความจริง มันฟังไม่ขึ้นเลย
‎ที่ฉันจะฝันเป็นที่หนึ่งในการแข่งคัดตัว
‎แต่เธอก็ฝันนี่
‎ใช่
‎ถึงฝันของฉันจะไม่เป็นจริง ‎ฉันก็ไม่ผิดหวังหรอก
‎ฉันเคยชินกับการแพ้และความล้มเหลวแล้ว
‎คนเราเรียกสิ่งนั้นว่า
‎ความเข้มแข็งทางจิตใจ
‎จิตใจไม่กลัวแพ้
‎และไม่หวาดหวั่นความล้มเหลว ‎ใครๆ ก็อยากมีจิตใจเข้มแข็งแบบนั้น
‎ฉันอิจฉาจนอยากแย่งมาจากเธอเลย
‎คงเพราะแบบนั้นมั้ง
‎ฉันเลยอยากเจอเธอในเวลาที่ฉันอ่อนแอ
‎สงสัยจะห้าทุ่มแล้ว
‎เวลาปิดไฟ
‎ในบรรดานักกีฬาที่ลงแข่งคัดตัว
‎เธอคือคนที่เคยแพ้มามากที่สุด
‎ประสบการณ์ที่แพ้ สั่งสมเป็นบันได ‎ให้เธอไต่ขึ้นมาจนถึงตอนนี้
‎ลองคิดดูสิ
‎ตอนนี้บันไดของเธอสูงที่สุดเลย
‎ค่อยๆ ไต่ขึ้นไป
‎แล้วเก็บเกี่ยวสิ่งที่เธอต้องการ
‎ทำไมนายถึงให้กำลังใจฉันล่ะ
‎ขนาดแม่ฉันยังไม่ให้กำลังใจฉันเลย
‎เพราะเธอทำให้ฉันคาดหวัง
‎ฉันเลยชักจะโลภขึ้นเรื่อยๆ
‎ฉันขอยืมเทปบันทึกการออกอากาศ ‎ของแพคอีจินหน่อยได้ไหม
‎คนแบบเธอ คงไม่มีที่ไหนอีกแล้ว
‎กำลังใจจากนาย ฉันจะรับไว้ทั้งหมดเลย
‎เรามายิ่งใหญ่ไปด้วยกันนะ
‎มุนจีอุง
‎ฉันว่านายเห็นฉันนะ
‎ตัวแทนทีมชาติ นาฮีโด
‎รอก่อนนะ ฮีโด
‎(การแข่งขันคัดเลือกตัวแทนทีมชาติ ‎กีฬาฟันดาบฮวาซอง 1998)
‎- แพร็ต อัลเล ‎- โค้ช วันนี้
‎ฉันจะไม่แพ้เลยสักครั้งเดียว
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์