Visit MoviesMod.lol
52 DNI DO UDERZENIA ASTEROIDY 1 STYCZNIA 2026
Nie, to nie tak.
Czemu przyspieszacie? Patrzcie na moje ręce!
- Za szybko. - Jang-beom, Dae-han!
Patrzyłem na tekst.
- A to co? - Co? Mi-ryeong!
Podobno hałastra ćwiczy, przyszłam was wspierać.
Nas nazywasz hałastrą?
Z zewnątrz brzmieliście dobrze.
No i co?
Nie ma wieści od tych, którzy wyjechali.
Tylko się irytowaliśmy w domu, więc jesteśmy.
I jest miło.
Podobno śpiewanie poprawia pracę płuc i mózgu.
Powinni państwo stale tu przychodzić. Śpiewajcie do woli.
Tak zrobimy.
Pięknie!
Ale żeby od razu klaskać?
Śpiewajcie. Przepraszam.
Śpiew przegania troski!
- Tak. - Brak wam pewności siebie.
- Jasne. - Głośniej!
- Tak. - Jang-beom, Dae-han.
- Co? - Tylko udajecie.
- Wcale nie. - Wysilcie się.
- Wysilam się, udając… - Serio.
Zaczynamy.
Znowu od początku?
No tak.
Zaczynamy.
Postanowiłam wrócić.
Po trzech dniach z rodziną miałam ich już dość.
Wróciłaś na stałe?
Na razie.
Spodobało mi się podróżowanie.
Zagrajmy mecz, zanim wyjedziesz.
Dobry pomysł.
Poczekaj.
Wiedzą, że będę?
- Nie. - Poczekaj…
Zdejmij mi szalik. I resztę.
Ojcze.
Co się stało?
O rety.
- Szczęść Boże. - Witaj.
Już wystarczy.
- Poradzisz sobie? - Dam radę.
Chciał tu przyjść, więc go przyprowadziłem.
Nie wiedziałem, że będzie tu tyle osób.
Co się dzieje?
Nie martw się.
Dziękuję…
że przywitaliście mnie
z takim oddaniem.
Dziękuję Bogu
za jego łaskę i wolę.
Teraz, w Boże Narodzenie, zastanówmy się…
Miesza mu się. Święta były tydzień temu.
…lekkomyślni i dlatego wątpimy…
Poczekaj.
…i zapominamy, że boskie zamiary są dla nas niepojęte.
Okażcie skruchę za takie błędy.
Jesteśmy na ziemi, a Pan króluje wysoko nad nami…
Chwila, gdzie są ministranci?
I czemu nie ma tu przedmiotów liturgicznych?
O Boże.
Kto dziś czyta Biblię?
- Znowu wysiadł prąd. - To nic.
Yun-sang, może odprowadzisz księdza Baeka?
Ojciec się przeziębi!
Właśnie, zabierz go już.
Nawet z grzejnikiem jest zimno, kościół jest taki duży.
Zabierz go.
Tej zimy pacjenci są wyjątkowo narażeni.
Bez leków niewiele możemy zrobić.
Nie chcemy, żeby zachorował.
Idźcie.
Moja żona przeżyła covid, a teraz może ją zabić byle przeziębienie.
Dajcie spokój!
Co to za hałas na zewnątrz?
Podobno skazańcy pouciekali z więzień. Czy to zamieszki?
Niech ktoś wyjrzy na zewnątrz!
Ojcze, chodźmy.
Dobrze.
Ale co to za zamieszanie?
Słyszałem, że więzienia zburzono.
Czy chuligani się tu wdzierają?
Boże, ojcze.
- Zadzwońcie do pana Cho. - Dobrze.
Niech zadba o bezpieczeństwo Woongcheon.
Gdzie jest teraz pan Cho?
Zadzwońcie do niego szybko.
Niech zadba o bezpieczeństwo Woongcheon.
- Straszny tu chaos! - Dobrze.
KONIEC ŚWIATA 200 DNI DO UDERZENIA ASTEROIDY
KOLIZJA JEST NIEUNIKNIONA
OGŁOSZONO STAN WOJENNY
SZANSE PRZETRWANIA?
BRAK POŁĄCZENIA
ZOSTAŁO 198 DNI
RAZEM DO KOŃCA
ZOSTAŁO 140 DNI
GIMNAZJUM CHEONDONG ZAMKNIĘTE
ZOSTAŁO 130 DNI
BATMAN I SUPERMARKET
ZAGINĘŁA
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI SHUMATSU NO FURU KOTARO ISAKI
ZA 80 DNI ZACZNIE SIĘ NASZE WIECZNE ŻYCIE
50 DNI DO KOŃCA
POKAZ PŁYWAJĄCYCH SCHRONÓW
ŻEGNAJ, ZIEMIO
Drodzy obywatele Woongcheon.
Zostało tylko 20 dni do uderzenia asteroidy.
Nie możemy tego potwierdzić
i mamy nadzieję, że to nieprawda,
ale wygląda na to, że ponownie dochodzi do porwań dzieci i młodzieży.
Proszę nie wychodzić po zmroku z domu i…
Zostało 20 dni…
do uderzenia asteroidy.
Życzę wam szczęścia
w tych ostatnich dniach.
Dziękuję.
TRANSMISJA
Dobrze się pani spisała. Naprawdę.
To była nasza ostatnia transmisja.
Wiem.
Koniec ze studiem.
Rany. Koniec z tym.
MATERIAŁ DO KRONIKI: NAGRANIE ZE ŚLUBU
Nie przemęczasz się tą pracą?
To poufne informacje.
Nie będę podglądać.
Słuchaj, wprowadziłeś się tu na stałe?
Tak. Mamy dużo do zrobienia razem.
Tak? Mówisz o swojej liście?
NAPISZ OPOWIADANIE ZRÓB 100 ŚWIETNYCH ZDJĘĆ SE-KYUNG
UGOTUMY SOBIE NAJLEPSZE DANIA JEDŹMY NA BIWAK
ZRÓB LUDZIOM KAWĘ WYGRAJ Z SUNG-JAE W TENISA
ŚLUB KOŚCIELNY Z SE-KYUNG
Będziesz zajęty.
Docenię twoją pomoc.
Od czego zaczniemy?
Nie jestem pewny.
Dziękuję.
Nie wiedziałam, co robić.
Nawet nie pomyślą, żeby cię tu szukać.
Nikt już nie zwraca uwagi na wariata z sąsiedztwa.
Czy…
- Przepraszam. - Tak?
Macie może mięso?
Mięso?
Jin-seo nie może go jeść.
Czemu?
Sam zrezygnowałeś.
Zjadł całe, nic nie zostało.
Załatwię na twoją następną wizytę.
Ostrożnie. Gorące.
Smaczne?
Jeszcze nie spróbowałem.
I jak?
- Niezłe, co? - Dobre.
BIERZ, CO CHCESZ
O rety.
To nie jest…
dobry sposób na śmierć.
Kurczę.
Czemu tu przyszłaś?
To ty mówiłaś, że powinniśmy się zagłodzić na śmierć.
Tak?
Ale to trudniejsze, niż myślałam.
Bibim guksu.
Co?
Zjadłabym bibim guksu.
Pewnie poleciały w jakieś bezpieczne miejsce.
- Ulepimy górę? - Tak.
- Ale stwardniał. - Tak.
Nie mogę ich odesłać do jakichś obcych ludzi.
Wiem.
Wiem, ale…
Życie w Woongcheon staje się brutalne.
Nie są tu bezpieczne.
Nie wiesz, jak tam jest.
Nikt stamtąd nie przyjechał.
A jeśli zmuszą je do pracy albo będą molestować…
A jeśli przeżyją coś strasznego?
Szczerze mówiąc, nie wiem, czy zgodzą się wyjechać.
Dzieci, nie jest wam zimno?
- Nie! - Nie.
Bawcie się razem, nie osobno.
Właśnie tak.
Nagadam im, jeśli będą ci dokuczać.
Nie zaczepiaj innych, dobrze?
Tu nie można bez pozwolenia!
Lepiej odejdź!
Chyba sobie kpią.
Pani Jin, tu nie wolno! Sio!
Dobra.
Faceci, kobiety, wszyscy mają fioła na punkcie tych kur.
Zimno, co?
Przy nim jest jakoś cieplej.
- Choć nie grzeje. - Tak.
Nie ma paliwa.
- Tu jesteś. - Zaskoczyłaś mnie!
Byłam w okolicy.
To działa?
- Nie. Armia też nie ma paliwa. - Nie.
Ogrzeję cię.
Jak zareagowali kandydaci?
Cóż…
nie są zachwyceni.
Chcemy odesłać dzieci. Tu jest niebezpiecznie.
Ale, Se-kyung…
Warunki się zmieniły.
Zaostrzono je.
Liczyłam, że kapitan Kang je ogłosi,
i w ten sposób nam pomoże.
Masz większy posłuch u ludzi niż ja.
Czy ktoś stąd się kwalifikuje?
Z naszej okolicy tylko Woo-chan i Hae-chan.
Woo-chan i Hae-chan.
Zróbmy to.
Wyślijmy dzieci.
Nasze obawy mogą być bezpodstawne.
Mogą trafić w dobre miejsce.
Nie każmy im żyć w oczekiwaniu na śmierć.
Young-ji, nie musisz już pomagać.
14 DNI DO UDERZENIA
Rety, jak zimno.
Siostro.
Co byś zrobiła, gdybyś miała umrzeć jutro, a nie za dwa tygodnie?
Dokładnie to samo.
To samo? Czyli co?
Jedyne, co potrafię, to modlić się i pracować tutaj.
Ale to codzienne sprawy kościoła.
Czy moje życie wyglądałoby inaczej, gdybym jutro umarła?
Będę robić to, co mogę.
A tobie co się stało? Nie chcesz pomagać innym?
Dziwnie się zachowujesz.
Zimno mi, a ja jestem taka zmęczona.
Cześć.
Skąd się tu wziąłeś?
Nie jedz tego. Jesteś głodny?
Dobrze, że nie wyglądasz smacznie.
Mówią, że psy kochają tylko dobrych ludzi.
Jeśli umrę pierwszy,
chciałbym, żeby mnie zjadł.
Jak można mówić takie bzdury.
Ale nie mam dość odwagi, żebyś zjadł mnie już teraz.
Jeśli teraz umrzesz, zjedzą cię groźniejsze psy.
Posłuchaj, asteroida już leci.
Takie żarty wcale nie są śmieszne.
Chodźmy.
Pograjmy!
Czemu jesteś tu sama?
Se-kyung zaspała.
Chodźcie, zagramy!
Dowódco!
Oddział kuchenny, grajcie.
I tak już nie ma…
- Kogo karmić! - Kogo karmić!
Idziemy!
Dobra nasza! Gramy w gałę!
Przepraszam.
Ale to już nie ma znaczenia.
Pani kapitan…
In-a.
Pewnie nie przyślą zastępstwa.
Przejmij dowodzenie.
Raczej nic się nie stanie,
ale miej oko na awanturników, tak na wszelki wypadek.
Tam znajdziesz amunicję.
MAGAZYN PRZEKĄSEK
Wystarczy dla wszystkich.
Wszystko dzięki sierżant So.
Zaginiona amunicja…
To długa historia.
Ale spokojnie. Amunicja jest dobra.
Przepraszam,
że to na ciebie zrzucam.
Teraz ty tu dowodzisz.
Postaraj się.
Pani kapitan!
Zadziałaj.
Uda wam się.
In-a.
Wyglądasz jakoś inaczej.
Gdzie Se-kyung?
„To jest pożegnanie”.
In-a, co tu…
Podobały ci się wyjazdy na akcje i strzelanie.
Mogłaś zostać policjantką.
Nie lubię mundurów.
Nakrzyczałam na mamę, a potem podjęłam decyzję.
Skąd ty masz na to siły? Ćwiczenia ci ją dają?
Przestań!
Słuchaj. Mówię poważnie.
Dotarło do mnie, że dotąd wiodłam nudne życie.
Czemu cię naszło na takie rozmyślenia?
Tak bardzo chciałam być doceniona.
Myślałam, że muszę za wszystko odpowiadać.
Przestań. Co chcesz powiedzieć?
No i…
byłam wobec ciebie nadopiekuńcza i decydowałam za ciebie.
Chyba mnie nie przepraszasz?
Jeszcze czego.
Zamiast tego…
Masz wciąż pistolet?
Tak.
Do obrony.
Niniejszym informuję, że zostałam zwolniona z armii
8 lutego 2026 roku.
In-a!
Dobrze się spisałaś.
Przez cały ten czas.
10 DNI DO UDERZENIA
Nie to.
Naćpałeś się?
Mówiłeś, że znasz jakieś dzieciaki?
To twoja ostatnia szansa.
Trójka dzieci za jeden bilet.
Dobra.
To jak będzie?
Tylko troje, tak?
Jasne.
Wariat. Ale masz teraz oczy!
Trójka wystarczy.
- Chodźmy do kasyna. - Tak jest.
Dobra robota.
Wygląda na to, że ci dranie ładują dzieci do kontenerów
i znowu je gdzieś wywożą.
To ich ostatnie zlecenie, zależy im tylko na wyrobieniu kwoty,
więc mogą być nieostrożni.
To ostatni statek, który wypłynie przed uderzeniem.
Co mamy spakować?
REJESTRACJA DO ADOPCJI
To i to.
Zobaczmy.
- Dobrze. - Pingwina?
- Pingwina też? - Tak!
- Dinozaury też. - Dobrze.
Spakujemy wszystko. Przynieś je, Woo-chan.
Woo-chan…
Hae-chan, pomóc ci?
So-min, nie chcę wyjeżdżać.
Boję się.
Nie martw się.
Tam będzie dużo jedzenia i nie będzie zimno.
Ty i Woo-chan będziecie mieć dużo przyjaciół.
Hae-chan.
Ty i Woo-chan musicie wyjechać, żeby mieć tam szczęśliwe życie.
Ale czemu tylko my?
A So-min? A ty?
Wiesz co?
Nieważne, co będzie, na pewno was odwiedzę.
Kłamiesz.
Hae-chan, przytulę cię.
Chodź, przytulimy się. Woo-chan, chodź.
Ciocia cię przytuli!
I moją córeczkę. Chodź tu.
Moja córeczka.
Świat się wali,
ale będąc z tobą, poświęciłbym wszystko…
Idź nas pakować.
Co zjemy na kolację?
Nie wiem.
Naprawdę?
CZEŚĆ, TU BATMAN I SUPERMARKET. PORA ZAMKNĄĆ SKLEP. DZIĘKUJEMY.
Ja to zaniosę.
Nie musisz, ale dziękuję.
Trzymasz się?
Będziesz teraz pracował?
Nie, biorą babcie na przejażdżkę.
Chcesz pojechać z nami?
A powinnam?
To chyba koniec naszej drużyny, skoro Ji-eun i Mi-ryeong wyjeżdżają.
Daj spokój, przecież wrócą.
Nie martw się. W końcu wszyscy wrócą.
Prawda?
Zgadza się.
Jeszcze tu wrócę.
Ale czy ty dasz sobie radę, skoro jesteś w ciąży?
Tak.
Ale…
możliwe, że nie wrócimy.
Dokąd jedziecie? Jeśli to miłe miejsce, weźcie mnie.
Nie o to chodzi.
Siostro, na tym świecie nie ma już miłych miejsc.
Kościół to najlepsze miejsce, aby podążyć drogą do Nieba.
Tak, to prawda.
Co tu się dzieje?
Ojcze.
Przywiozłam rzeczy, które wciąż zalegały w sklepie.
Siostro, znowu wyjeżdżasz?
Sung-jae.
Rety.
Tak się znają?
Mi-ryeong.
Mi-ryeong!
Mów do niego „ojcze”.
Dae-han.
Jak będziesz się tak okłamywał, skończysz sam w piekle.
Z twoją twarzą się tam odnajdziesz.
Chodźmy do Nieba. A on niech tu zostanie.
Idę do pani Kim.
Podwieźć cię?
Nie rozgadamy się.
Czy In-a wróci?
Czemu drzwi są otwarte?
Żeby był przewiew, dopóki sprzątam.
Proszę usiąść.
Se-kyung gdzieś idzie?
Odwiedzić Bo-ae.
Czyli do pracy.
Szkoda. Przyszedłem pomodlić się za nowożeńców.
Wyciągnąłeś domowe wino. Może je wypijemy wieczorem?
Wiesz co, jakiś czas temu…
Tak?
Powiedziałeś,
że widziałem w Se-kyung tylko pogodną i dobrotliwą osobę.
Powiedziałem tak?
Chyba naprawdę tak ją wtedy postrzegałem.
I faktycznie dlatego mi się podobała.
Ale teraz jest inaczej.
Nie mam poczucia, że muszę zawsze przy niej być i ją chronić.
Jest po prostu…
osobą, z którą będę do samego końca.
I to jest ważne.
Wszyscy umrzemy razem za dziesięć dni.
Czy to znaczy…
że wszyscy jesteśmy dla siebie ważni?
Jak chcesz być ważny, to mi pomóż!
Tak jest, proszę pana.
Sprzątanie jest ważne.
Co już umyłeś?
Nie widzisz?
Robię to, co pan.
Teraz ja panu pokażę!
Nie chcę tego.
Proszę przestać.
Bardzo ładnie.
Pani Jin.
Nie chcę wychodzić za mąż.
W takim razie nie musisz.
Ale pani wyszła za mąż, prawda?
Wyszłam za mąż,
ale nie jest tak cudownie, jakbym chciała.
Skoro wyszła pani za mąż, czemu mi to pani odradza?
No właśnie.
Czemu zabraniałam dzieciom tylu różnych rzeczy?
Czy pani płacze?
Proszę nie płakać.
Wiem, czemu pani tak się zachowuje.
Nie.
Nikt nie wie. Nikt.
Sama już nie wiem.
Czy gdybym zabiła twojego syna,
wszystko potoczyłoby się inaczej?
A gdybym zabiła się po śmierci moich uczniów?
Albo studiowała dalej, jak mój chłopak?
Jeśli dla ciebie
i dla mnie…
to są konsekwencje naszych decyzji…
to wyobrażam sobie świat…
w którym postąpiłyśmy inaczej.
Choć to nie ma znaczenia.
Nie chcę tego.
To ostatnie, co mi zostało. Czego może pani użyć.
Wie pani, jak się ich używa?
To twardziele. Są bezlitośni.
Wiem. Ale sama jestem sobie winna.
Koniec jest bliski. Po co…
To pani?
Tak cię to dziwi?
Gdzie Ha-yul?
Ha-yul.
Pani Jin.
Widziała pani po drodze jakichś podejrzanych typów?
Często ich widzicie?
Miasto oszalało.
Tak się boimy, że nawet nie wychodzimy…
Nie widziała pani…
sierżanta Kima w pobliżu?
Nie widziałam.
SIERŻANT KIM
Możecie przeżyć, jeśli wyjedziecie.
Będę miły. Dam ci pistolet.
Ha-yul, przyprowadź swoich przyjaciół.
Proszę nie ryzykować.
Umrze pani, jeśli…
Czemu miałabym umrzeć?
Nie umrę.
Jeśli mam umrzeć, to umrę…
kiedy już przekonam się,
na kogo wyrośniecie.
No to…
nie chcę dorosnąć.
Nie rozumiałam.
Wszystko mnie omijało.
Nawet nie zdawałam sobie z tego sprawy.
Zabierz mnie tam.
Na mój grób na szczycie góry.
Poczekaj.
Żegnaj,
świecie.
Żegnajcie, sąsiedzi.
Żegnajcie,
matki i ojcowie.
Zegarze, który działałeś, jak chciałeś.
I ogrodzie, o który wszyscy dbaliśmy.
Żegnajcie, smakołyki i kawo.
Żegnajcie, świeżo wyprasowane ubrania i łaźnie buchające parą.
Koniec zasypiania
i budzenia się.
Droga Ziemio, twojej prawdziwej wartości nikt nie zna,
jesteś tak piękna i majestatyczna…
żegnaj.
ŻEGNAJ, ZIEMIO
Napisy: Krzysiek Ceran