Co słychać w America’s Next Top Model
z przystojniakiem Nigelem Barkerem?
Zaczynamy!
Peppermint!
To włoski ogier o złotym sercu.
Mówi czterema językami.
Ale najpłynniej w języku miłości, suki.
Jest wysoki, chmurny i pełen pasji.
Ma trochę bagażu.
Ale któż nie lubi wyzwań?
Oto Luca Berrada!
Co?
Nie jesteś striptizerem.
Podoba mi się, ale do diabła!
Mam pytanie, Mavis.
Jak ci minął dzień?
Nie, zdecydowanie nie zrobisz tego moim jajnikom. Dość przeszły.
Postaraj się, Mavis.
- O co? - Jak ci minął dzień?
- Lepiej się postaraj. - Jak ci minął dzień?
- Postaraj się! - Jak minął ci dzień?
- Postaraj się, suko. - O co, suko?
PRZETRWAJĄ PUSZYŚCI
Co tam, suki?
Mavis, chcę coś à la lunch Daphne.
Coś szarego i obskurnego,
w czym będę wyglądała jak „ludzie”.
Oczywiście.
Czeka na ciebie bardzo proste wdzianko.
Dzięki. Cześć, Nala.
- Cześć. - Dobra.
Co nowego w sprawie Charlesa Renee?
Pokaz mody rozszedł się w sieci
i mam być w podcaście Czat kulturowy.
Uwielbiam Czat kulturowy.
Pełno w nim dramatów.
Ale będę promować sklep,
by zdobyć dużo towaru i go sprzedać.
Potrzebuję, żebyś trochę we mnie wierzyła.
- Wiem, że jesteś zła. - Suka!
By osiągnąć sukces w biznesie, musisz zaryzykować, co zrobiłaś.
Więc tak, wierzę w ciebie.
Inaczej by mnie tu nie było.
Czemu zawsze myślicie o najgorszym, suki?
- Głównie przez twój ton. - Sposób przekazu.
Skarbie, zawsze będę cię wspierać.
Jesteśmy wspólniczkami.
Ale zbliża się umowa najmu, więc zgadnij.
Jeśli to spieprzysz, spalimy tę budę i zgarniemy pieniądze z ubezpieczenia.
To oszustwo.
Masz takie dobre serce?
A słowo na przyszły tydzień to...
SŁOWO DNIA, ROZGORYCZONY
...„rozgoryczony”. Przyswójcie je sobie. Wykorzystamy je w następnej pracy.
Do zobaczenia za tydzień.
- Dzięki, panie Khalil. - Git, do miłego.
Jasne.
- Cześć. - Cześć.
Przepraszam,
rejestracja jest zamknięta.
Dobrze.
Chciałam tylko przekazać ci dobre wieści.
Tak? Jakie?
- Sprzedałam obraz inspirowany Peppermint. - Nie żartuj, naprawdę?
Za 30 tysięcy.
Za 30 000 $?
Mój klient był na wystawie i zakochał się w nim.
Co?
Należę teraz do 1%?
Jeszcze nie.
Jeszcze nie?
Kto go kupił?
Kto?
Powiedz, że nie ten koleś,
który ciągle mnie pytał,
jak wyszedłem z grupy zagrożonej młodzieży.
Albo ten rudy, który powtarzał: „mój człowiek”.
Ten, który mówił, jak Harlem jest teraz bezpieczny.
Więc będzie miał mój obraz w domu...
już zawsze?
Tak.
Słuchaj, to wspaniała oferta.
Zwłaszcza dla wschodzącego artysty.
Tak.
Tu Iman the Don. Witajcie w Czacie kulturowym.
Wiecie, co tu robimy. Rozmawiamy o...
Kulturze.
A to wasz chłopak, Celvin the King.
Co dziś mamy?
Mamy stylistkę Mavis Beaumont.
Wsławiła się krytyką projektanta Charlesa Renee.
Mówi, że kłamie co do rozmiarów
i protestowała na New York Fashion Week.
Nosiłaś ten niedopasowany rozmiar.
Twoje ciało wystawało tu i tam.
Tak, wszędzie.
Osobiście lubię grubości krągłości.
To obrzydliwe.
Ale dziękuję za zaproszenie.
Puszyści zawsze byli ignorowani przez branżę mody.
Gdy projektanci jak Charles Renee rzucają nam kość,
jest zawsze źle dopasowana.
Charlesie Renee,
czemu nie zrobisz zajebistej sukienki dla prawdziwych kobiet?
Cholera!
Dostał!
Mówię, jak jest.
Niech Kanye ubiera chude białe kobiety.
To jego specjalność.
Cholera, Kanyemu się dostało.
W porządku.
- Czyli obstajesz przy swoim. - Tak.
I właśnie dlatego mamy Charlesa Renee na linii.
Co takiego?
No to zaczynamy.
- Tak. - Hej!
Mavis mówi, że jesteś fanatykiem rozmiaru.
Mówi, że nie umiesz szyć.
Nie, mówiłam, że chcę zajebistą sukienkę...
Powiem krótko.
Nie wszyscy swoi to kumple twoi.
Co?
Możecie wierzyć mi, światowej sławy projektantowi,
lub tej oportunistce. Wasz wybór.
Zaczyna się!
- Przepraszam. Stylizowałam gwiazdy na... - Posłuchaj.
Iman, to dlatego nie da się pomóc ludziom.
Wyszedłem ze strefy komfortu dla większych kobiet.
Może one powinny wyjść ze swojej
i okazać trochę wdzięczności.
Charles, to trochę wichrzycielskie.
W porzo, erudytko.
Przepraszam. Irytuję się, gdy ktoś podważa moje dobre imię.
A ja, gdy nie nazywasz mnie tym, kim jestem.
Czemu nie powiesz „kobieta o rozmiarze plus”?
Ja powiem „klimat małego fiuta”.
Myślałam, że jesteś przeciwna wyśmiewaniu ciała.
Więc mówisz, że ludzie z małymi fiutami są bezwartościowi?
Nie, nie o to chodzi. Powiedziałam, że...
Słuchacie Czatu kulturowego.
Na krótką przerwę zapraszamy i zaraz wracamy.
Co się stało?
Daj spokój.
Wiesz, ile ubrań muszę sprzedać, żeby zarobić 30 000?
Nie wiesz ile.
Nie wiem.
Jesteś niesamowity.
Tak.
Co jest?
Pieniądze zmieniają ludzi.
Czy można być dobrym bogaczem?
Brzmi na podchwytliwe pytanie. Nie wiem.
Nie chcę spędzać czasu na tworzeniu dla bogatych białych kolekcjonerów.
Wstawaj.
Khalil, wstawaj!
- Boże, krótka piłka. - Tak, krótka piłka.
Khalil, czy pieniądze pomagają ci pomóc sobie?
Tak.
Czy pomagają innym?
Tak, mojej mamie.
Wierzysz, że możesz stworzyć własną wersję sukcesu?
Właśnie.
Nie staniesz się kimś, kim nie chcesz być. Nigdy.
Po prostu
kieruj się intuicją.
Spójrz, ile osiągnęłam, kierując się intuicją.
Poniżono mnie w podcaście, ale poradzę sobie.
Ty też.
Tak.
Przemyślę to.
Ja myślę o wielu rzeczach.
Tego typu?
- „Płodne początki”? - Tak.
No więc...
byłam w klinice płodności.
Tak?
Tak.
Dali mi mnóstwo informacji na temat potencjalnych dawców.
O ich wzroście, wadze, wykształceniu.
Czekaj.
Bałaś się, że jesteś w ciąży, a teraz chcesz mieć dziecko?
Tak.
Chcę być mamą.
Wiem, że sama nie dam rady, ale...
mam Marley.
I ciebie.
Tak, masz mnie.
Wujek Khalil? O czym ty mówisz?
Dobiegamy czterdziestki. Ja też.
Muszę się za to zabrać natychmiast.
To brzmi jak szaleństwo, ale...
Muszę podjąć tę życiową decyzję.
Bez względu na wszystko, na wymarzoną pracę czy mężczyznę.
Muszę to zrobić dla siebie.
I wiesz co?
Co?
Będziesz świetną mamą.
- Dziękuję. - Prawie mnie wychowałaś.
To prawda.
Przed tobą piłem tylko Mountain Dew.
Nie wierzę, że wciąż masz zęby.
Miałeś obłędna ilość ubytków.
Jakby je rozdawali.
Nie było tak źle.
Twoja mama nie lubiła dentysty.
Nie mów jej tego.
Nie powiem.
O Boże, M. Studio mówi, że nie doślą nam kombinezonów?
Czat kulturowy miał pomóc firmie.
I niszczą nas w necie.
Piszą, że ściemniałaś z Charlesem Renee dla polubień i opinii,
i że nie masz sklepu, bo nikt o nim nie słyszał.
Dobrze, że nie ma klientów, bo zobaczyliby puste półki.
Szczęście w nieszczęściu.
Ludzie powinni pilnować własnego nosa.
Dlatego to gówno z Daphne mnie powaliło.
Moda jest moją zbroją, Mavis.
I twoją też.
Nie pozwolimy nędznym skurwielom w sieci decydować o naszej wartości.
- Przynajmniej Renee też ma przesrane. - Tak.
Parę jego puszystych modelek z tego pokazu organizuje bojkot.
TikTok szaleje.
To nie ma sensu, ale chciałabym,
żeby to się wyzerowało.
Rozumiecie?
Chwila.
Charles musi odbudować swój wizerunek i zakończyć bojkot.
A ty musisz odzyskać dostawców i klientów.
A jeśli byście się spotkali
i coś z tym zrobili?
Jesteś mądra, suko.
I dobra.
Bez urazy, ale co zyska Charles Renee na pomaganiu nam?
Bo razem możemy stworzyć zajebisty projekt w dużym rozmiarze.
I każdy wygrywa.
Trochę współpracy mu się przyda.
- Cześć. - Khalil.
Super, złapałem cię. Masz chwilę?
- Jasne. - Tak?
Tak.
Co się dzieje?
A więc...
Muszę ci wyjaśnić, jak widzę moją karierę.
Pomagasz mi stać się artystą,
o którego prace ludzie się biją, ale...
nie chcę być kolekcjonowany.
W porządku.
Chcę sprzedać swoje prace.
To jest jasne.
Ale chcę mieć kontrolę nad tym,
kto je posiada,
komu ją sprzedaję.
Na pewno nie
temu oldboyowi z wernisażu.
Daj spokój.
A jeśli tak się nie da, to...
muszę znaleźć innego marszanda.
Jesteś niezwykle...
utalentowany, Khalil.
I bardzo w ciebie wierzę.
Ale pracuję na innych zasadach.
To moi klienci.
Więc...
musisz znaleźć kogoś innego.
W porządku.
Doceniam wszystko,
co dla mnie zrobiłaś. Naprawdę.
Dokąd idziesz?
Nie słyszałeś, że nie jesteś już moim artystą?
Właśnie dlatego miałem iść do...
Nie jestem już twoim artystą.
Co chcesz zrobić?
Cześć?
Hej...
Luca?
Nie przeszkadzam?
Wpadłem do ciebie i była tam Jade.
Boże, przecież tam nie mieszka.
Bez znaczenia.
Napisałaś, że jesteś zajęta,
więc może chcesz dystansu.
Ale kiedy jesteś zajęta, zapominasz zjeść, więc...
zaryzykowałem i...
zrobiłem ci kanapkę.
„Zrobiłem ci kanapkę” to chyba niewiele znaczy.
Nie wiem, co powiedzieć.
Piękne miejsce.
Jest takie jasne i kolorowe,
i oryginalne.
Jest bardzo...
bardzo jak ty.
Nie zabieram ci już czasu.
W porządku.
Pytałaś, czy miłość to ranienie się nawzajem i życie z tym.
Nie sądzę.
I nie sądzę też, że to były tylko wielkie gesty.
Myślę, że...
to mogą być te drobiazgi pomiędzy.
Buona notte.
Idę.
- Cześć. - Hej.
- Mam pomysł i potrzebuję pomocy. - Tak.
Potrzebuję farby.
Charles Renee nie zna się na kolorze, ja tak.
Oboje się znamy i ta sukienka musi mieć wzór.
Wymyślimy coś, ale pozwól, że zapytam.
Dlaczego on? Czemu tak ciężko pracujesz? Nie potrzebujesz Charlesa Renee.
Nigdy nie byłem tak blisko prawdziwego projektanta.
A to oni mogą wypromować modę dla puszystych.
I wiem,
że to tylko jedna sukienka.
To tylko kropla w morzu,
ale zmiana musi od czegoś się zacząć, nie?
Ja pieprzę, dawaj.
- Dawaj. - Dawaj.
CECIL & ANITA, NOCNA GORĄCZKA
Tak, chwilę biegałem za Amy Sherald.
Nie wierzę, że w końcu się zgodziła.
To jest jak ten klub, gdzie Leo DiCaprio pluje ci w usta.
Zadzwonię do Simone i powiem, że jesteśmy.
Simone nie przyjdzie.
Cześć, Charles.
Wezwałam cię tu pod fałszywym pretekstem,
co nie jest całkowicie legalne,
ale nie dałbyś mi szansy po tym podcaście.
Zgadza się.
Greta, dzwoń po taksówkę, do podcastu i do mojego prawnika.
W tej kolejności.
Dobrze.
Pomogę ci powstrzymać bojkot.
Mogę to zrobić.
Daj mi pięć minut.
Trzy minuty, 30 sekund.
Świetnie.
Włączam minutnik. Start!
Chodźmy szybciej.
Charles Victor Renee.
Urodzony się w Monroe w Luizjanie w 1980 roku.
Gdy inni chłopcy grali w kapsle i koszykówkę,
oglądałeś pokazy mody i szkicowałeś własne projekty.
Pierwszą suknię uszyłeś na studniówkę siostry.
TJ Maxx był drogi dla twojej rodziny, a chciałeś, żeby miała coś wyjątkowego.
Ta ambicja przyświecała ci w szkole mody.
Ale po skończeniu studiów,
tak jak reszta branży,
postanowiłeś postawić na szczupłe ciała i neutralne kolory.
Ale jest mnóstwo kobiet podobnych twojej siostrze i mnie,
które pragną
doświadczyć mody z wysokiej półki.
Czekaj.
Więc wzięłam twoją autorską suknię bez pleców
i dodałam do niej odważny wzór.
Na pierwszy rzut oka to wydaje się nie mieć sensu,
wydaje się nieco chaotyczne, ale...
szczerze wierzę...
że moglibyśmy razem zrobić coś pięknego.
Przyznaję, że mi się podoba.
Dziękuję! Ładna, nie?
Możemy usiąść.
Możemy pogadać.
W imię wyższych celów postanowiliśmy odłożyć na bok to, co nas dzieli,
bo każdy rozmiar ma kluczowe znaczenie dla przyszłości mody.
Tak.
Dzięki uporowi Mavis mamy wyjątkowy, piękny nadruk Khalila Hollanda.
Dzięki mojej wiedzy.
To, co dziś widzicie, to dopiero początek.
- Tak. - Tak.
Dzień dobry. Jak przeszliście od Chatu kulturowego do współpracy?
Zrozumiałem, że od nas zależy
stworzenie miejsca przy stole dla każdego.
I, odchodząc trochę od tematu,
my, puszyste kobiety, nie jesteśmy chwilą, jesteśmy ruchem.
Tak?
- Tak! Dobrze powiedziane, Mav. - Tak!
Tak!
Raz dużym dziewczynom z tłumu
Dalej, siostro Pokaż im, jak to się robi...
Gratulacje, Mavis.
- Dziękuję. - Wiesz co?
Co?
Nie doceniłem cię.
A teraz?
- Tak. - Dobra.
Masz nawet instynkt projektanta.
Tak sądzisz?
Nie dziękuj.
Dla rozgłosu.
To ci się przyda.
Chodźmy.
Dobrej nocy.
Dobranoc.
- Zaraz wracam. - Idź.
Kochanie.
Naprawdę przyszłaś.
- Oczywiście. - Wyglądasz zajebiście drogo.
Czy to komplement?
Pani radno Moore.
Tutaj.
- Może jakieś zabawne? - Nie.
- Nic ponad to. - Jest pani z opozycji?
Nie sądziłam, że przyjdziesz, skarbie.
Musiałam.
Marley, tak mi przykro.
Nie chcę cię zmieniać.
Ja też muszę iść na kompromis,
jeśli pojedziesz ze mną w trasę.
Czy to zaproszenie?
- Hej! - Heja.
Dałaś dziś czadu.
Było super, spójrz.
- Czaderskie. - Udało nam się.
Wiem. Bez ciebie by się nie udało.
Cieszę się, przecież wiesz.
Dzięki.
Muszę lecieć!
Dokąd to z tym dziwnym uśmiechem na tych długich nogach?
Kto się uśmiecha?
Ty. Spójrz no.
To nie uśmiech.
Jak z reklamy pasty do zębów.
Spotykam się z Simone.
- Dobra. - Tak. Znów wszystko... gra.
- Gratuluję. - Dziękuję.
- Cudownie. - Kocham cię.
- Ja też. - Dobra.
Gratuluję, że fiut ci znów staje.
Boże, Mavis!
Co? Gratuluję fiuta w formie.
Dobra. Zawsze był w formie.
Rzym? Nigdy nie byłem w Rzymie.
Nie wiem.
Nie, dzięki.
Hej, tak.
- Niesamowicie śpiewała. - Wspaniale.
- Wow. - No nie?
Przez całą noc.
- Niesamowite. - Całą noc.
Udało ci się.
- Day. - Tak.
- Boże, tak cię kocham. - Udało się. Kocham cię.
Niech zgadnę. Wiesz od Jade, gdzie jestem.
Dziękuję.
Nie było cię.
Dlaczego?
Nie chciałem...
przesadzić.
Ale to musiał być wspaniały wieczór.
Brawa dla ciebie.
Dziękuję.
To naprawdę dużo znaczy. Szczerze.
Muszę...
zabrać tyle rzeczy do domu.
Oczywiście. Musisz być wykończona.
Jestem wykończona.
Pomóc ci?
Nie, jestem nowojorczanką. Chodźmy.
Taxi!
Szlag. Taxi!
Dziękuję. Chwila, to moja taksówka.
Skrzyżowanie 72. i 5.
- Co jest? Żartujesz sobie? - Wyłaź! Dalej!
Widziałeś ją, a sam wsiadłeś.
To jej taksówka, jasne?
Jak chcesz.
To do bagażnika.
Dziękuję.
Pogadamy później, Mavis.
Uważaj na siebie.
Ty też.
Hej!
To chyba ten sam kierunek.
Podwieźć cię?
INSPIROWANE KSIĄŻKĄ MICHELLE BUTEAU
Napisy: Anna Wiśniewska