BU DİZİ KURGU ÜRÜNÜDÜR. BU DİZİDE BETİMLENEN KİŞİLER, YERLER, KURUMLAR,
TÜM İSİMLER, DURUMLAR VE OLAYLAR KURGU ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ,
İŞLETME, YER, OLAY VE ÜRÜNLERİ TANIMLAMAK
AMAÇLANMAMIŞTIR VE TAHMİN YÜRÜTÜLMEMELİDİR.
AGILES, FİLİPİNLER, 2015
Alo?
İkinci kat, 203.
Tamam, neredeyse geldik.
203 numara.
KORE MAHALLESİ
MIN DANIŞMANLIK
İmdat!
GANGNAM SALON KUAFÖR VE GÜZELLİK SALONU
Selam, patron.
"Ebedî güç yoktur" sözünü biliyor musun?
Ne?
Çiçeklerle ilgilidir.
Hiçbir çiçek on gün boyunca açmaz.
İster kiraz çiçeği ister altınçanak olsun, hepsi on gün içinde ölür.
Anlamı bu.
Şuna bak.
Çiçeklerin hepsi dökülmüş.
"Ebedî güç" değil, çiçek.
Ebedî çiçek yoktur.
Bu, siyasi gücün bir metaforu.
Daha çok kitap okumalısın.
Siyasi gücün de hayatın da son kertede bir anlamı yok demek.
Her şey anlamsız ve boşuna.
Tanrım, kendinden utan.
Pekâlâ.
Hey.
Neden bir anda bu konuyu açtın ki?
Bir şey mi ima ediyorsun?
Hayır, sadece hayat böyledir diyorum.
Hoş geldiniz.
BOLTON OTEL - KUMARHANE
Evet, patron.
Tek başıma gireceğim. Siz burada bekleyin.
Ama...
İyi günler, Bay Cha. Nasılsınız?
-İyiyim. -Bu taraftan lütfen.
-En sevdiğiniz masa. -Evet.
Her zamankinden mi?
Pek müşteri yok galiba?
Belki de herkes plajda güneşin tadını çıkarıyordur.
Beni soran bir Amerikalı oldu mu?
Şimdilik hayır, efendim.
İzninizle. Siparişinizi hazırlatayım.
Geldi.
Haydi, acele et.
TUZAK. ÇIK! HEMEN!
Hey! Çıkın!
Dışarı çıkın!
Dışarı!
-Hey, olduğun yerde kal! -Kıpırdama!
-Silahları indirin! -İndirin!
-Yere bırakın. -Silahlarınızı indirin!
-İndirin! -Silahlarınızı bırakın.
-İndirin! -Yere bırakın.
Oturun.
Eller yukarı.
Cha Moosik, Min Seokjun'u öldürmekten tutuklusun.
Ne?
Min Seokjun'u öldürmekten tutuklusun, dedim.
Kim olduğumu biliyor musun?
Evet, kim olduğunu biliyorum.
Bu lanet olasıca bir hata.
Hayır, hata sensin.
-Kahretsin. -Onu kelepçele.
Lanet olası piçler.
Hey!
İkinci Ekip.
Kelepçeleyip polis aracına götürün.
GÖÇMEN BÜROSU, FİLİPİNLER
Bir numaralı kaçak, Güney Kore'den Cha Moosik,
cinayetten tutuklandı.
Az önce geldi.
Efendim, Min Seokjun'u neden öldürdünüz?
Efendim. Soruyu cevaplar mısınız?
GÖÇMEN BÜROSU
Lütfen herkes sakin olsun.
Oturun. Basın toplantısı birazdan başlayacak.
Basın toplantısına başlıyoruz.
Sorularınızı alalım.
İlk soru.
Evet hanımefendi.
Teşekkürler. Bay Min'i neden öldürdünüz?
Tamam, ikinci soru?
Evet efendim.
İkinizin yakın olduğu bilinirdi. Aranızda bir şey mi oldu?
Onu bu yüzden mi öldürdünüz?
Sıradaki soru.
Evet efendim.
Üç Çinli çete üyesini de öldürdüğünüzü itiraf ediyor musunuz?
Tamam, sıradaki soru.
Evet efendim.
Başka birini daha öldürdüğünüze dair bir iddia var.
Bunu da kabul ediyor musunuz?
Canınız cehenneme.
BIG BET
KUMARHANE BARI
GYEONGNAM, YANGSAN, 1972
Size şimdiye kadarki hayatımdan biraz bahsedeyim.
Ben küçükken ailem çok fakirdi. Annem beni bir yetimhaneye bıraktı.
Bir ay sonra gelip beni alacağını söylemişti
ama çoktan ikinci baharım olmuştu.
Orada asla yeterli yiyecek yoktu.
Yine yosun çorbası.
-Güzelce çiğne, tamam mı? -O zaman sadece erişte ye.
Ben erişte sevmem. Çok tuzlu.
Ben seviyorum.
Bol erişte alabilir miyim?
-Biraz daha. -Yeter.
Arkandaki çocukları görmüyor musun?
Daha fazla istersen yine gel.
-Git. -Hep böyle diyor.
Yosun çorbası, lütfen.
Keşke biraz et yiyebilsem.
Biraz tavuk haşlayıp suyunu pilavla yersen...
Hiç kızarmış tavuk yedin mi?
Tavuk kızartılır mı?
Tabii ki! Kızartması çok güzel olur.
Cips yemek gibi.
Bana yalan söyleme. Sen hiç kızarmış tavuk yemedin.
Yemin ederim yedim. Şehre gittiğimde biraz yemiştim.
Büyük bir demir kapta kızartıp satıyorlar.
Gerçekten mi?
Ama bunun önemi yok. Param yok ki.
Ateş karıncası yakalayıp satalım mı?
Aktardaki ihtiyar, ateş karıncaları için
-para ödeyeceğini söyledi. -Onları nereden bulacağız?
Oradaki kaplan mağarasını biliyor musun?
Orada tonlarca ateş karıncası var.
-Gerçekten mi? -Evet!
Hey. Ya gerçekten kaplan çıkarsa oradan?
Orada kaplan yok.
Hepsi yalan.
Korkuyorum, Moosik.
Sessiz ol ve beni takip et.
Acıdı...
Acıyor!
Haydi, acele et!
Haydi!
Çabuk. Şunları torbaya koy.
Hey, torbayı tut!
-Ateş karıncası yakaladık. -Ne?
Ateş karıncaları.
Ne yaptınız çocuklar!
Ateş karıncası ısırırsa ölebilirsiniz.
Biz ölmeyeceğiz.
Daha getiririz.
Gerek yok. Ölmek mi istiyorsunuz?
İşte.
Bir dahakine kırkayak getirin.
-Kırkayak mı? -Evet.
Tamam.
Kırkayak mı?
Gidelim.
-Bir dakika. -Pekâlâ.
Gördün mü? Şimdi bana inanıyor musun?
Çok lezzetli görünüyor.
Hey, gidin başımdan.
-Müşterilerimi kaçıracaksınız. -Ödeyebiliriz.
O yetmez.
Kaybolun.
KIZARMIŞ TAVUK
Gidin dedim!
Sizde para var mı?
Elimizdekilerle birer tane alamayız, o yüzden taş-kâğıt-makas oynayalım
ve bir kişiye tüm paramızı verelim.
Tamam, anlaştık.
Taş, kâğıt, makas!
-Evet! -Evet!
Kazandık!
İki turu kazandım bile.
Bana 100 won ver.
Sıradaki.
Taş, kâğıt, makas!
-Evet! -Evet!
Bana 100 won ver.
İşte.
-Bütün paramızı ortaya koyalım. -Ne kadarın var?
Aptal mısın? 400 won'um var.
Kaybedersem senin için on kırkayak yakalarım.
Aktara 500 won'a
-satabilirsin. -Gerçekten mi?
-Cidden kırkayak yakalayabilir misin? -Tabii ki.
Peki. Haydi yapalım.
Kazanmak zorundasın.
Taş, kâğıt, makas!
Ne domuz ama. Tek başına koca tavuğu yediğine inanamıyorum.
Paraları birleştirmeyi önermemeliydik.
Eğer bir şey yiyeceksen iyi bir yemek yemelisin.
Hepsini yiyemeyeceksen hiçbir şey yememek daha iyi.
Tanrım.
Burada hiçbir şey yok.
Jonghyun!
Ne?
Çiğnemesi niye bu kadar zor?
Ye işte.
-Neden bu kadar tuzlu? -Ne yapıyorsunuz?
Ne yediniz siz?
-Hiçbir şey. -Hiç.
Yüzüne ne oldu?
Kıpırdama.
Domuzlar içindi. Ne halt etmeye yediniz onları?
Annem ne zaman dönecek?
Sessiz ol.
Hastalığı diğer çocuklara bulaştırmayın. Burada kalın, tamam mı?
-Olur. -Olur.
Tanrım.
Bunların hepsi senin yüzünden!
Hayır, senin yüzünden!
Jonghyun, ben buradan ayrılacağım.
Nereye gideceksin?
Büyük bir şehre.
Eminim orada bir sürü yemek vardır.
Hiç Daegu'ya gittin mi? Çok büyükmüş diye duydum.
Seni aptal. Seul daha da büyük.
Seul mü?
Hey, orada insanların sık sık soyulduğunu duydum.
-Yalan söylüyorsun. -Yalan söylemiyorum.
Köylü herkesi soyarlar.
Olamaz.
Bu ne?
Belki ziyaretçimiz vardır.
Umarım annemdir.
Rüyanda görürsün.
Teşekkürler.
Sorun değil.
Anne!
Moosik!
UMUT YETİMHANESİ
Moosik!
Moosik.
Biraz geciktim, değil mi?
Ama her şey yolunda. Artık buradayım.
Beni özledin mi bebeğim?
Özür dilerim.
Çok üzgünüm, Moosik.
O dönemde anneler, yetimhaneye bıraktıkları çocuklarını almak için
ender olarak dönerdi.
Annemin hayatı hâlâ zordu.
-Anne. -Ama vicdan azabı çekmişti herhâlde.
GYEONGBUK, YEONGJU, 1975
-Merhaba. -Merhaba.
Annem geçinmek için çok çalışıyor, diğer ailelerin işlerine koşuyordu.
O dönemler maaş diye bir şey yoktu.
Ödeme olarak şölenlerden artanları alırdı.
Hey, dur!
Ne çok yakalamışsın.
Bir, iki...
Tanrım. 30 tane yakalamışsın.
Kiremit damlı evde yaşayan yaşlı kadın
yakaladığım her iribaş için bir won öderdi.
O şekilde para kazanırken çok eğlendim.
Teşekkürler.
Yine gel, tamam mı?
Moosik!
Moosik.
Bunu eve götür.
Haydi. Çabuk.
Haydi!
Merhaba demek yok mu?
Doğru.
Babamın adı Janggun'du
ve Gyeongsang'da çok meşhur bir gangsterdi.
Sürekli hapse girip çıkıyordu.
Bu yemekler ne böyle?
Üzgünüm. Param yoktu.
Başkasıyla mı görüşüyorsun?
Ne?
Eminim yokluğuma seviniyorsundur, değil mi?
Bunca zamandır ne yapıyordun? Beni aldatıyor musun?
Tanrım.
Bunca zamandır sana ben bakıyorum.
Neden bahsediyorsun?
Bir ilişkim olsa burada olmazdım.
Çoktan kaçardım.
Ölmek mi istiyorsun?
-Sakın bana ters ters bakma. -Anne!
Öğretmen okula gelmeni istedi.
Öğretmenin beni mi görmek istedi? Başın belada mı?
-Hayır. -O zaman neden?
Ben gelirim.
Yani çalışkanlığın zıddı tembellik, değil mi?
-Evet öğretmenim. -Peki ya dağ?
-Düzlük! -Düzlük!
Çok güzel. Ön?
-Arka! -Arka!
Peki ya dar?
-Geniş! -Geniş!
Efendim, Moosik'in bilmediği çok şey var.
Derse ayak uyduramıyor.
Haydi ama.
Öğrenciler okula öğrenmeye gelir.
Her şeyi bilseler neden gelsinler ki?
Öyle olsa bile şu anda dördüncü sınıfta ama pek Korece okuyamıyor.
Birinci ve ikinci sınıftayken sanırım birçok dersi ekmiş.
Moosik'e dördüncü sınıfta Korece okuyup yazmayı öğretemeyeceğimiz için
diğerlerine yetişmesinin tek yolu
evde annesiyle ona okumayı öğretmeniz.
1975 YEONGJU YENİ KÖY HAREKETİ MİTİNGİ
ESKİ KİTAPLARI ALIP SATARIZ
BİR KADININ HAYATI
Al, bunu oku.
Seni serseri. Bak.
-Ka. -Ka.
-Dın. -Dın.
-Şimdi birlikte. -Kadın.
-O ne demek? -Bir kız.
Evet, kız.
Bir kızın hayatı.
Bu var ya...
Kızlar nasıl yaşıyor, öyle bir şeyi anlatıyor, tamam mı?
İşte, yazar.
Maupassant.
Daha çok okumalısın.
Bir kıymetinin olmasını istiyorsan okuman gerek.
Anladın mı?
-Al, bunu ye. -Anladım.
Eğitimsiz olmanı anlıyorum
ama ona okumayı bile öğretmedin mi?
Okulda öğrenir sanmıştım. Bilmiyordum.
Tanrım. Çok zavallısın.
Doğru ya. Bir şey daha var.
Burada bir iş yapmayı planlıyorum.
Kimseye bir şey söyleme.
Anladın mı?
Evet.
-Haydi. -Bekle.
Bir saniye bekle.
-Acelemiz yok, haydi ama. -Haydi, göster.
-Kahretsin. -İşte.
-Hey. Bir dakika. -Kahretsin.
-Tamam. Pozitif enerjiye ihtiyacım var. -Haydi, gönder!
Tanrım.
Yapana kadar bilemezsin.
Haydi, elden ele dolaştır.
İşte bu kadar.
-Haydi, pozitif enerji. -Gönder, çabuk ol.
Bu kötü. Kahretsin.
Kahretsin.
Seni pislik.
İşaretimle çekil dedim sana.
-Seni aptal. Bende iki tane as vardı. -Seni aptal.
Elim ful'dü, aslı ful.
Seninki işe yaramazdı.
Tamam. Kahretsin.
Oğlum, tam bir aptalsın.
Ne kadar kazanabilirdik, biliyor musun?
Tamam dedim ya.
Bununla ilgili içimde çok iyi bir his var.
Seni aptal. Yetenekle para kazanılır, içgüdüyle değil.
-Lanet olası aptal. -Selam.
Hile yaparsanız ellerinizi keserim.
Anladınız mı?
-Evet efendim. -Evet efendim.
Şimdi içeri girin.
SAMYANG ETLİ ERİŞTE
Doğru olan bu.
-Bak! -Haydi bakalım.
-Tanrım. -Sıcakmış.
Buraya bak.
-Buyurun. -Yeni mi pişirdin?
-Evet. Afiyet olsun. -Lezzetli görünüyor.
İşte. Enerji içeceği alabilir miyim?
Enerji içeceğimiz var mı?
Hayır, yok.
Hey, Moosik.
Ana caddeye çıkıp iki kutu enerji içeceği al.
Tamam.
Kim o?
Benim.
Amanın.
Kim?
Sen Janggun'un oğlusun. Neye ihtiyacın var?
İki kutu enerji içeceği lazım.
Enerji içeceği mi?
Pekâlâ.
Tanrım, çocuk.
Gecenin bu saatinde bunlarla uğraştığına inanamıyorum.
İşte, al.
-Teşekkürler, efendim. -Bir şey değil.
Güle güle.
Aşırı tepki veriyorsun.
-Gördün mü? Kaybettin. -Kahretsin, kaybettim.
-Teşekkürler. -Buyurun.
-Onları görelim. Haydi. -Kahretsin.
-Elinden geleni yap. -Tamam, gidelim.
-En baştan ayvayı yemiştim. -Şimdi sıra bende.
-Sen de. -Tabii ki.
Al şunu.
Beş milyon won'unu görüyor ve yirmi daha artırıyorum.
Kartlarını görelim.
Kahretsin.
Sanırım bugün şanslı günümdeyim.
Ne yapıyorsun?
BİR KADININ HAYATI
Her birini 100 kere yaz.
Tamam.
Ondan sonra ders çalışmayı gerçekten sevmeye başladım.
Babamın bana bir şeyler öğretmesi hoşuma giderdi.
Ama sonra...
Hile konusunda ne demiştim?
Ne dedim? Seni pislik.
Ve bu piç.
Özür dilerim, efendim.
Sana hile yapma demiştim.
Seni pislik. Sizi lanet aptallar.
Babam insanları dövdükten sonra yine hapse girdi.
Bu yüzden misafirleri evimize gelmeyi bıraktı.
Moosik.
Şimdi
ne yapacağız?
DAEJEON İSTASYONU
DAEJEON, 1976
Babamın orada hapsedildiğini öğrenince
annemle Daejeon'a gittik.
Garip bir şey.
Babam annemi defalarca dövdü ama annem yine de ona bakmaya gitti.
MERKEZ AVM BÜYÜK İNDİRİM
YEONCHUN YAHNİ RESTORANI
Temelli mi taşındınız buraya?
Evet.
Kalacak yerimiz yok.
Senin için burada çalışırsam bize bir oda verir misin?
Yemek teslimatı da yapabilir misin?
Tabii ki.
Hey. Onu yiyemezsin. O, müşteriler için.
Al, bunu yiyebilirsin.
Ayrıca ninenin torunu ders çalışıyor o yüzden çok ses çıkarma.
-Tamam mı? -Tamam.
Gazete alın lütfen.
-Bir hamle yapacağım. -Buyur.
-Gazete alın lütfen. -Satılık gazeteler.
Moosik!
-Ne? -Jonghyun, sen misin?
Seni burada göreceğimi hiç düşünmezdim. Burada ne işin var?
Ya sen?
Çok tuhaf. Sana burada rastlayacağımı düşünmemiştim.
Değil mi? Seni görmek güzel.
Niye bu kadar zayıfsın?
Yetimhaneden kaçtım.
Çok acıkmıştım.
Ne yapıyorsun?
-Gazete mi satıyorsun? -Evet.
Bir tane satarsam iyi ödüyorlar. Onları satmak için para alıyorum.
-Gerçekten mi? -Evet!
PARK JONGHYUN
-Bir gazete ne kadar? -70 won.
Tamam. 70 won getirirsen 50 won'u ben alırım.
Sen 20 won alırsın.
-Anladın mı? -Evet efendim.
Ama beş taneden az satarsan
satmadığın her gazete için bir kere vuracağım, tamam mı?
Evet efendim.
Gidip sat o zaman.
Biraz daha ver.
Ukalalık etme. Çık dışarı.
Biraz daha ver. 100 tane ver.
Hey! Beş tane satmak bile zor.
-Delirdin mi? -Hepsini satabilirim.
100 tane istiyorum.
Gazete alın lütfen.
Satılık gazeteler.
-Satılık gazeteler. -Satılık gazeteler.
-Lütfen bir tane alın.
Satılık gazeteler.
Güzel bayan, gazete alabilir misiniz? Lütfen?
Ne kadar?
70 won.
-Bekleyin. -Para üstüne ihtiyacım yok.
Teşekkürler!
Hey.
Niye bozuk para vermiyorsun?
Kâr etmemin tek yolu bu.
Sen de dene ve onlara 100 won de.
Neden bahsediyorsun?
Satılık gazeteler.
Lütfen gazete alın.
Güzel hanım, lütfen bir gazete alın.
Lütfen?
SOONYANG TİYATROSU
Satılık gazeteler.
-Tatlım, gazete almalısın. -Hey, çocuk. Ne kadar?
-100 won. -100 won mu?
Ne yapıyorsun?
Gazete alın lütfen.
ÇOCUK KİTAPLARI, GAZETELER
Çekil kenara.
-Kaç tane kaldı? -Üç efendim.
Son zamanlarda çok tembellik ediyorsun.
Çok tembel!
Kaybol.
Eller havaya!
Hey. Sizin neyiniz var?
Neden bu kadar erken döndünüz? Gazeteleriniz nerede?
Hepsini sattık, efendim.
Bana yalan mı söylüyorsunuz?
En nefret ettiğim insan tipi nedir, biliyor musunuz? Yalancılar.
Ne yapıyorsunuz?
DAEJEON, 2000
İyi günler.
-İyi günler. -Size de efendim.
-Patron nerede? -Odasında.
Tamam.
Pekâlâ.
Ben geldim.
Selam. Otur.
Neden?
"Neden?" Bu ne böyle?
Neden paramız az?
Şey...
Hiç başlama. 300 makine satılmış
ama sadece 1,5 milyar kazanmışsınız.
Beşyol Çetesi parayı göndermiyor.
O zaman göndermelerini söyle.
Söyledim. Bunu yapmadığımı mı sanıyorsun?
Bana küfrettiler.
Bundan sonra gangsterlerle iş yapma.
O pisliklerin hiçbiri para ödemiyor. Onlarla iş yapma işte.
-Beşyol Çetesi mi? -Evet.
Borçları ne kadar?
Bana 1,5 milyar vermeleri gerekiyordu.
Peşlerine düşüp bir mesaj gönderemez misin?
Peşlerine mi düşelim? Durup dururken bunu yapamam.
Neden? Yasa dışı hediye kartı işindeler.
-Onları yakalasan olmaz mı? -Bugünlerde herkes öyle.
Hem ben nasıl onların peşine düşeyim?
Peşlerine düşmek için bir sebep bulabilirsin.
Yapabileceğini biliyorum. Haydi.
-Hey. -Evet?
Senin için mi çalışıyorum ben?
Seni küçük piç.
İki kuruşla bana patronluk taslayabileceğini mi sandın?
Sana patronluk taslamıyorum. Yardımını istiyorum.
Aslında senden bir iyilik istiyorum. Bunun nesi patronluk taslamak?
Ben devreye girersem onlar da sizin peşinize düşer.
Başa çıkabilir misin?
Tabii ki hayır. O yüzden sana geldim.
-Chiyoung. -Evet.
O kadar çaresizsen
Moosik'le konuş o zaman.
Moosik mi?
Bu konularda kimse Moosik'ten iyi değildir.
Geldik.
-Öyle mi? -Evet efendim.
Efendim, bunu unuttunuz.
Pekâlâ. Tamam.
Orada bekle.
-Olur. -Tamam mı?
-Tamam. -Bir yere gitme.
Küresel bir yetenek mi?
Cha İngilizce Dershanesi mi? Cha...
-Ödevlerini de unutma, tamam mı? -Kapılar kapanıyor.
-Güle güle. -Kapılar kapanıyor.
CHA İNGİLİZCE DERSHANESİ "İNGİLİZCE KOLAY!"
Aşağı iniyor.
-Teşekkürler hanımefendi. -Lütfen ona iyi bakın.
-Tabii ki. Nayoon. -Görüşürüz.
-Görüşmek üzere. -Görüşürüz.
Bunu yapabilirsin!
Moosik, bir dershane açtığına inanamıyorum.
Daejeon'daki en iyi dershane biziz.
En çok yabancı eğitmen bizde.
Gerçekten mi?
Buna alışmak zor.
Bu arada, bugünlerde neler yapıyorsun?
-Ben mi? -Evet.
Ben IT sektöründeyim. Bilirsin, bilgisayar.
Ne T'si?
Tişört mü satıyorsun?
IT. Bugünlerde çok moda.
Hey, burada çocuklar var.
Neden buradasın?
Şey, senden bir iyilik isteyecektim.
Ama burada yaptıklarına bakılırsa işe yarayacağını sanmıyorum.
Moosik.
Bırak, geleceğinle ilgileneyim.
Neden bahsediyorsun sen?
Tamam, dökül.
Moosik, ayda kaç para kazandığımızı biliyor musun?
Ne kadar?
Sadece net gelirimiz bile beş milyarın üzerinde.
Bu makinelerin değeri on milyarın üzerinde.
Yani bu şeyler o kadar revaçta ki peynir ekmek gibi satıyor.
Kâr oranını sen belirliyorsun
ve düzenli kâr garanti. Yasa dışı bile değil.
Devlet bu endüstriyi de destekliyor.
Tamamen yasal.
Endişelenmene gerek yok.
-Hey. -Evet?
Bunu yaparsam
makineleri bana alış fiyatına satar mısın?
Tabii ki.
Dur, bir dakika.
Aklıma bir fikir geldi.
Mangchi'yi biliyorsun, değil mi? Busan'da?
-Mangchi mi? -Evet, Mangchi.
Busan'da yeni bir kumarhane barı açmış ve çok popüler olmuş.
-Öyle mi? -Evet.
Kumarhane barı mı açtı?
Evet. Fikri Japonya'dan almış.
İnsanlar orada yasal olarak kumar oynayabiliyormuş.
-Patron. -Ne?
Ben de duydum.
Çok güzel.
Saşimi yemeye Busan'a gidelim mi o zaman?
Tabii. Öyle yapalım.
Selam, Bay Mangchi!
Selam dostum! Umarım rahat bir yolculuk olmuştur.
Görüşmeyeli uzun zaman oldu.
Bu ne?
Ne?
Şu parlayan şeye bakın. Şimdi yüklüsün yani, öyle mi?
İyi günler, efendim.
Evet.
-Kendini tanıt. Bu Moosik. -Tanıştığımıza memnun oldum.
Tanrım. Merhaba efendim.
-Hakkınızda çok şey duydum. -Pekâlâ.
-Bu bir zevk. -Ben de memnun oldum.
Sizi içeri alalım. Beni takip edin.
Tamam, gidelim.
Patron, ben burada bekliyorum.
Tamam. Aptalca bir şey yapma.
BALIKÇILAR DERNEĞİ BANKASI
Chiyoung!
Burası Güney Kore'nin ilk kumarhane barı.
Esasen filmlerde gördüklerime benziyor.
Tabii ki!
Siparişi kim verdi? Kahve teslimatım var!
Hey, bugün şans benden yana.
Her an ortaya çıkabilir.
-Eskiden banka mıymış burası? -Evet, öyleydi.
Hiç başlatma.
İflas etti, ben de içeriyi baştan yaptım.
Yeni masalar, fişler falan aldım.
Ruhsatta burası bar olarak geçiyor.
-Sadece bir meyhane. -Bu yasa dışı değil mi o zaman?
Hey! Para kullanmıyoruz, yani yasal!
Kahretsin, bugün iyi bir gün değil.
Bu oyun ne?
-Bakara oyununu hiç duydun mu? -Bakara mı?
Evet.
İşte, bak. Kolay.
-Kasa bu tarafta. -Evet.
Ve oyuncu o tarafta.
Bir taraf kazanıyor.
-Tek ve çift olayı. -Tek ve çift mi?
Peki, nasıl oynuyoruz?
Bir dene. Çabuk öğrenirsin.
Moosik, bir dene.
-Ben mi? -Evet.
Tamam. Bir deneyeyim o zaman.
-15 mi? Pekâlâ. -15.
Kasa.
Kasa!
-Özür dilerim. -Dilerim.
Burada. Buldum!
Doğru!
Evet, doğru.
Bir molaya ne dersin?
Hayır, oynamak istiyorum.
Kasa sıfır dokuz, kasa kazanır.
Kayıp mı ettin?
Hayır.
-Bir şey kazandın mı? -Kazandım.
Kazandın mı?
Hey, Chiyoung. Sanırım ana fikri anladım.
-Haydi gidelim. Yoruldum adamım. -Efendim.
Kazandığını alacak.
Tanrım, kazandın demek.
-Ne kadar? -1,9 milyon won efendim.
Vay canına.
İlk deneme için çok iyi.
Bunlar ne?
Bunlar hediye çeki. Alkol için.
Beni takip edin.
-Takip mi edelim? -Haydi.
Teşekkürler.
Beni takip edin.
Nereye gitti bu piç?
-Bu taraftan. -Nerede?
Burada mı?
Uyan artık!
-Çalışalım! -Patron!
Tanrım, alkol kokuyorsun.
İçmişsin!
-Al, bunları değiştir. -Evet efendim.
Piç herif, bu 800.000 won değerinde. 30 yıllık!
Toplam ne kadar, patron?
1,9 milyon won!
-Çok kazanmış. -Seni öldüreceğim, küçük serseri.
Buyurun.
Al.
Beni takip edin.
İyi günler, efendim.
Bu taraftan.
Hoş geldiniz, efendim.
-Bu alkolü nakde çevirebilir misin? -Tabii ki.
Bugün ne çok getirmişsin.
Kısıtlamalar yüzünden mi böyle yapıyorsun?
Aynen. Böyle yaparsan yasal.
Yasa dışı bir şey yok.
Burası tamamen temiz bir işletme.
-Kumarhane sadece yüzde on mu alıyor? -Evet.
Kazancın kalanı müşteride kalıyor.
Ama tüm paranı kaybedersen...
Haydi ama.
Merak etme.
Kumarın olayı, kumarhanenin daima kazanması.
Ne kadar uğraşırlarsa uğraşsınlar, kumarhaneyi asla yenemezler.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Efendim.
Tebrikler.
Ben geldim.
Hoş geldiniz, efendim.
Moosik'e eğlenmiş mi diye sor.
Eğlendiniz mi, efendim?
-Hey. -Evet.
Chiyoung.
Bu işe girelim.
O zaman çok adama ihtiyacımız olacak.
Dışarıda parayı değiştirip değiş tokuş da yapmamız gerek.
İşleri o kadar karıştırmaya gerek yok.
Onlara nakit para verebiliriz.
Polisleri ben hallederim.
Jeongseon'a gidip bana krupiye bul.
Kaç tane istiyorsun?
12 tane kadar. İyisinden istiyorum.
-Ben de bize yer bulurum. -Tamam.
-Hey, Sangchul. -Evet efendim?
-Daejeon'u biliyorsun, değil mi? -Peki efendim.
Gel, beraber etrafı gezelim.
Göğüs. Yüz.
Karın, göğüs, göğüs, göğüs.
Göğüs...
-Merhaba efendim. -Bu ne? Ay ışığında dans mı?
-Mekân neresi? -İkinci katta, hemen şurada.
Burada iş yapamıyorlar. Hiç müşteri yok.
Nereye park edeyim?
Şuraya park edebilirsiniz, efendim.
Ben mi park edeyim?
Hayır, lütfen inin. Bana bırakın.
Burası bu saatte neden bu kadar boş?
Hoş geldiniz.
Kirasını çıkarabilir mi ki?
Canla başla çalışıyorum. Ekonomi malum.
-Sahibi sen misin? -Evet.
Biraz konuşabilir miyiz?
Ne var?
Pekâlâ,
burayı devretsen bile kâr edemezsin, değil mi?
Boş ver kârı.
Gecikmiş kirayı karşılasa mutlu olurum.
Peki ya aidat?
Şimdilerde kimse aidat ödemiyor. Ekonomi her zamankinden yavaş.
Buranın depozitosu ne kadar?
On milyon.
On milyon mu?
Hanımefendi.
Beni dinle.
Depozito için sana 10 milyon won
ve gecikmiş kiranı telafi etmek için bir 20 milyon daha vereceğim.
Her şeyi burada bırakıp gidersen
bir tanıdığımla konuşup
iyi fiyata devredilmesini sağlarım. Kulağa nasıl geliyor?
-30 milyon won mu? -Evet.
Giderken bir şeyleri almak istiyorsan çekinmeden al.
Sorun değil, alacak bir şey yok.
Ama bana gerçekten 30 milyon won verebilir misin?
Hanımefendi, şaka mı yapıyorum sence?
Bana inanmıyorsan hemen sözleşme imzalayalım.
Önden öderim.
Ama tanıdığımdan burası için çok yüksek bir ödeme alırsam
şikâyet etmek yok.
Tamam mı?
Tabii ki.
Dikkat et.
Bir, iki, üç!
Kahretsin, burada ne işimiz var?
Efendim!
Mekânı temizledik.
-Öyle mi? -Evet.
-Gel buraya. -Tamam.
-Eğer bittiyse... -Evet efendim.
-...bana iyi bir marangoz bul. -Kaç marangoz?
Yaklaşık altı kumarhane masası gerekecek.
-Bulabildiğin kadar getir. -Peki efendim.
Selam, Moosik!
12 krupiye tuttum!
-Ne zaman geliyorlar? -Hafta sonu gelmelerini söyledim.
-Tamam. Buraya gel. -Tamam.
-Tamam o zaman. -Evet.
Şimdi git ve bana
Daejeon'un en iyi iki aşçısını tut.
En iyi aşçılar mı?
Ev yemekleri yapan harika kadınları bilirsin.
Tamam. Bu arada, çocukların yatacak yeri yok.
Krupiyeler nerede uyuyacak?
Yakındaki bir motelde birkaç oda kiralayabiliriz. Merak etme.
12 saatlik vardiyalarla falan çalıştırırsak
bence krupiyeler kaçar.
Affedersiniz.
-Konuşabilir miyiz? -Evet?
-Acaba... -Evet?
...geçici konuttan anlayan bir tanıdığınız var mı?
Tabii ki. Bir arkadaşım o işi yapıyor.
-Gerçekten mi? -Evet.
Harika.
Çatıya sandviç panel yatakhane yaptırmak istiyorum.
Yaklaşık 12 kişilik.
Arayayım o zaman.
-Pekâlâ. Teşekkürler. -Tabii.
Pekâlâ.
Bir deneyelim bakalım.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Simpson