Jako dziecko byłam obsypywana miłością.
Później zahartował mnie ogień.
FALA UPAŁÓW
Gdy miałam 15 lat, straciłam rodzinę w płomieniach.
Dzięki naszemu niedbałemu wynajmującemu.
Tej nocy odpłaciłam mu się i spaliłam mu dom.
Nie wiedziałam, że był w środku.
Przynajmniej tak wszystkim mówiłam.
Po latach ktoś mądry pokazał mi, że miłość jest bardziej zabójcza niż ogień.
JEDENAŚCIE LAT PÓŹNIEJ
Podwójny żar, dziesięciokrotne zniszczenia.
Co najmniej 33 osoby zginęły
z powodu upałów, które aktualnie dręczą nasz kraj.
Według prognoz upały będą jeszcze bardziej zabójcze w kolejnych dniach.
Wilgotność na poziomie 90 procent oraz brak wiatru
sprawiają, że te niekomfortowe warunki stają się nie do zniesienia.
Bill Arrens z LXR omówi teraz pogodę.
40°C
Wszędzie jest coraz goręcej.
W Seattle 41 stopni, w Portland 37.
Mogę wpaść na basen, jak jesteś w pracy?
Dziś nie. Impreza.
Basen pasuje?
Upały z nami co prawda zostaną, ale trochę przesuną się na wschód,
dlatego też te prognozy
trafiają do gazet w całym kraju.
Takie kolory na mapie to nowość dla wszystkich.
Miasta takie jak Nowy Jork, Filadelfia czy Waszyngton
mogą wkrótce doświadczyć temperatur powyżej 38 stopni.
Wpadaj.
Ponieważ ostrzeżenia obowiązują w większości kraju…
POWIĘKSZ SWOJE BOGACTWO SCOTT CRANE
USŁUGI W ZAKRESIE NIERUCHOMOŚCI GOTÓWKA ZA TWÓJ DOM
Chcesz pewniaka? Mam coś.
Tak. To genialne miejsce zaraz nad wodą. Mnóstwo potencjału.
Kiedyś to była fabryka konserw. Tak, Ironside Cannery.
Tylko cicho, jasne? Jeszcze nie jest wystawione,
ale podobno właściciel może być chętny.
Tak. Na razie.
UWAGA MONITORING 24 GODZINY NA DOBĘ
Oto i ona.
- Da się tu oddychać. - Właśnie. To najlepsza klima w mieście.
- Mówią, że mnie rozpieszczają. - O tak.
Moja dziewczyna!
Wolałbym dodatkowe dziesięć patyków na rok, ale wezmę, co dają.
Ja też.
I jak tam? Wybrzeże czyste?
- Cały twój. - Dzięki, Manny.
Jesteś najlepszy!
O proszę. Ironside Cannery.
FABRYKA KONSERW IRONSIDE CANNERY
Pora spać
Czas na sen?
- Przepraszam, właśnie miałam iść, więc… - Czemu? Nie musisz uciekać.
Wejdź. Woda jest przyjemna.
Jesteś tu nowa?
Nie. Nie całkiem.
Ja tylko… Lepiej pójdę.
Do zobaczenia.
Wiem, to zabawne.
Serio, teren jest wart krocie.
Jak leci w ratuszu?
- W porządku. - Dobrze.
KORPORACJA CRANE
IRONSIDE CANNERY Propozycja, Claire Valens
Czy to burmistrz?
Tak, to starzy kumple.
Lane, wiem, że jestem tu nowa, ale…
Jest szansa, żebyś mi załatwił kilka minut z nim?
- Bo coś wczoraj usłyszałam. - Jasne.
Wyczyszczę mu grafik dla ciebie.
Nie musi być dziś. Jak będzie czas.
Dam znać, jeśli coś się zwolni.
Może po Święcie Pracy.
Nie przejmuj się nim. Zaznacza tylko swoje terytorium.
Rozumiem. Faceci.
- Jestem Claire. - Olivia.
- Powodzenia. - Dzięki.
Panie Crane.
Jestem tu nowa. Zaczęłam w zeszłym tygodniu.
- Chciałam się przedstawić. - Wiem, kim jesteś.
No tak, oczywiście.
Chciałam tylko panu powiedzieć, że bardzo się cieszę, że tu pracuję.
Czytam pana książkę. Byłam na wykładzie w wieku 18 lat.
Wiele dla mnie znaczył.
Usłyszałam wczoraj coś ciekawego
- i… - Ekstra. Zjemy lunch?
Tak. Jestem na diecie niskobiałkowej.
- Stawiasz. - Dobra.
siostry
PODRYW - Bar Sangria +36 innych w okolicy
Arlo Jestem przed Barem Sangria!
Garnitur i skarpetki w kropki!
To niepokojące.
Seryjny morderca?
Nie.
Morderca by tak odpowiedział.
- Pracuję nad sprawą. - Gliniarz?
Przynajmniej umiesz pić.
Jesteś z Claire? Pijesz za darmo.
Ale napiwek możesz dać.
Za skarpetki w kropki, letnie noce i nowych przyjaciół.
Zdrowie.
- Podoba mi się twoja sukienka. - A mnie twój garnitur.
Co za przypadek.
To nieduże miasto. Szanse są spore.
Nie pływasz dzisiaj?
Nie chciałam ci przeszkadzać.
Jestem Eve.
Nie podasz mi imienia?
Jeszcze nie wiem.
Jak tam randka? Podoba mi się jego garnitur.
Ja mu wybrałam.
- To mój narzeczony. - A pierścionek?
Zostawiłam w domu. Udajemy, że się dziś poznaliśmy.
Dla urozmaicenia.
Może wzbudzimy w nim zazdrość? Wymkniemy się, pójdziemy na basen?
Twój facet by się wkurzył.
Mój brat? Nie pogniewa się.
Nie chciałabym zakłócać waszego rodzinnego czasu.
To ja tutaj.
Podwieźć cię do domu?
Spoko. To niedaleko.
Moglibyśmy się jeszcze napić.
To mój partner.
Szuka nowych kolegów. Muszę lecieć.
Hej! Policja! Hej!
Odsuń się! Hej!
Nie odwracaj się.
To czym się zajmujesz?
Trochę tym, trochę tamtym.
- Pasuje. - Co?
Te ogólniki.
Bardzo „tajemnicza nieznajoma”.
Jestem przedsiębiorcą.
Wciąż bardzo ogólnie.
Nie żeby mi to przeszkadzało.
Nie definiuje mnie to, jak zarabiam.
Po prostu chcę zarabiać.
Nie lubię być definiowana, kropka.
Ja też nie.
Skąd to opóźnienie?
Nowy gość w urzędzie ds. pozwoleń. To idiota.
To może rusz głową.
Weź go na drinka i będzie użyteczny idiota.
Co jeszcze mamy?
Nie mówcie mi o centrum
i mam dość West Side. To co jeszcze?
No dalej. Za to wam płacę. Teddy? Lane?
A co z dokami?
- A co z nimi? - Świetne miejsce, żeby cię napadli.
Coraz więcej ludzi nie stać na mieszkanie w centrum.
Muszą gdzieś mieszkać.
Tłumaczysz mi, na czym polega gentryfikacja?
Oczywiście, że nie. Wskazuję tylko potencjał
starej industrialnej części nadbrzeża.
Długi dojazd.
Tylko dopóki nie skończą budowy metra.
Słyszał pan o Ironside Cannery?
To wielki kompleks budynków. Dobre na lofty, mieszkania, powierzchnię handlową.
Właściciel chce sprzedać, ale jeszcze nie ogłosił.
- Kto by tam mieszkał? - Myśl przyszłościowo.
Jak fabryki upadną, doki staną się promenadą.
Turyści, sklepiki, hotele nad wodą.
Całą okolicę można odnowić.
Ciekawe.
Wyślij szczegóły.
Już to zrobiłam.
Tak? Lane?
Tak, ten e-mail tu gdzieś jest.
To może coś umówisz?
- Oczywiście. - Albo zostaw to.
Claire się tym zajmie.
Mam go już.
- Dobrze? - Tak, proszę pana.
- Jak szybko? - Jak będzie pan gotowy.
Dobrze. Może o 15?
Dziś?
- Biorę się do pracy. - Dobra robota.
Dobra, chodźmy.
FABRYKA KONSERW IRONSIDE CANNERY
Dobra robota, Claire.
Można tu gdzieś zjeść?
Znam pewne miejsce.
Mój tata tu przychodził.
Był woźnym w liceum za rogiem.
Był?
Nie żyje. Mama też.
Jakieś rodzeństwo?
Miałam siostrę. Też odeszła. Miałam wtedy 15 lat.
Wszyscy zginęli w strasznym pożarze w Powell Avenue.
Tak, pamiętam to. Tragiczny wypadek. Bardzo mi przykro.
Ostatnio mówiłaś, że widziałaś moje wystąpienie.
Gdzie to było?
Druga Szansa?
- To taki… - Dom przejściowy.
Druga Szansa. Oczywiście, że pamiętam.
Dużo razy tam występowałem. To…
To był taki… projekt z pasji mojej pierwszej żony.
Nie wiedziałam.
W zasadzie sfinansowaliśmy fundację.
Cholera, nawet zbudowałem im nową siedzibę.
W zasadzie mamy sporo
absolwentów Drugiej Szansy w firmie.
„Absolwentów”!
Brzmi bardzo dostojnie.
Bo tak jest.
Nie pytam o szczegóły, ale…
miałaś ciężki start, co?
Kiedy patrzę na ciebie, widzę ambitną osobę ze świetlaną przyszłością…
Nie pozwól nikomu cię zawstydzić twoją przeszłością.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Lane, ale jesteś nachalny.
Nigdy nie miałem tak nachalnego asystenta, który nie używa…
Lane przypomnienie mam jutro spotk
…interpunkcji i wielkich liter jak dorosły.
Zgaśnij, krótkie światło! Życie chodzącym jest cieniem.
Przybywam z pomocą.
I nastało światło.
Pali pan?
Wszyscy mamy swoje tajemnice, prawda?
Ponad ćwierć miliona domów
nie ma dziś prądu od Oregonu do Kalifornii.
Tysiące mieszkańców uwięzionych w ciemności.
Ta awaria jest jednym z ostatnich skutków
fali upałów, które nawiedzają USA od tygodni.
Bałam się ciemności, kiedy byłam dzieckiem.
- Większość dzieci tak ma. - Nie, ja byłam…
przerażona.
Moja wyobraźnia szalała. Kompletnie mi odbijało.
Ciężko to sobie wyobrazić.
Pewnego wieczora byłam sama z siostrą, Ellą.
Nie było prądu i zaczęłam panikować.
Płacz, hiperwentylacja.
Ella chciała mi pomóc, więc otoczyła mnie świeczkami.
Musiałam je ułożyć zgodnie z…
kształtem i rozmiarem.
I wtedy jeden z plakatów się zapalił.
- Co? - Tak.
Miałyśmy tego pełno na ścianach.
Wszystko się zapaliło.
- Nie. - Tak.
Ugasiłyśmy ogień kocami, ale…
Ale wszędzie były ślady przypalenia.
Tata był wściekły.
- Wierzę. - No.
Nie chciał malować…
bo mówił, że mamy widzieć te ślady,
żebyśmy nie były takie lekkomyślne.
Potajemnie uwielbiałam te ślady.
Przypominały o tym, jak siostra mnie chciała chronić.
To świetna siostra.
Tak.
Była świetna.
Żałuję, że ja jej nie ochroniłam.
Co się stało?
Spałam u koleżanki i był…
Był pożar.
Właściciel budynków zaniedbywał je od lat.
Nie było alarmów przeciwpożarowych ani tryskaczy.
Po prostu mnie tam nie było.
Nie przeżyli tego.
Już dobrze.
Siedzisz przy biurku Scotta.
- Co? - Taka zaskoczona?
Weź swoje rzeczy.
Daj mnie w „DW”, jak nie będziesz czegoś pewna. Czyli we wszystkich mailach.
- A ty dokąd? - Biurko Teddy’ego.
To nie tak źle.
- Serio? - Lane.
Jak znajdziesz chwilę, pokaż jej, jak robić moje cappuccino.
Dobry człowiek.
„Jak znajdziesz chwilę” znaczy „teraz”.
Jesteś niewiarygodna.
Najpierw mnie pomijasz, a teraz odbierasz mi pracę?
Dostałeś ten mail o fabryce. Mogłeś to ogarnąć.
- Ma rację, Lane. - Błagam.
Chroniłaś swój tyłek, że niby jesteś częścią zespołu.
To nieprawda.
Nieważne.
Przynajmniej będę miał więcej czasu dla taty.
Jest coraz starszy i gorzej się czuje.
Wszystko w porządku?
Jest w Świętym Marku.
- W szpitalu? - Co chwilę tam trafia.
- Jest chory? - Daj sobie spokój.
Nie przyjaźnimy się.
Nic o mnie nie wiesz.
Powodzenia z nową pracą.
Zabawmy się dzisiaj.
Chodźmy do kina albo na lunch. Zróbmy coś fajnego.
Nie mogę.
Szef jest ze mnie zadowolony. Chcę, żeby tak zostało.
Świetna praca to duża odpowiedzialność.
Jesteś szczęśliwsza.
Jestem.
Moje życie wreszcie podąża w jakimś kierunku.
Dobrym kierunku.
Moje też.
Dasz radę tu przyjechać?
Myślałem, że może zjemy późną kolację.
Znowu?
Dobrze.
Nie, w porządku.
Dobrze. Pa.
Dziękuję, Claire.
Do zobaczenia rano.
- Wychodzi pan? - Niedługo. Ty możesz iść.
Wszystko dobrze?
W porządku.
Moja towarzyska żona nie ma dla mnie miejsca w grafiku.
Rozumiem.
- Dobrej nocy. - Nawzajem.
Claire, myślałem sobie…
o małym przyjęciu dla kilku osób z biura.
- W sobotę, u mnie? - Brzmi świetnie.
Jesteś zaproszona.
- Chyba że masz już plany? - Nie, bardzo chętnie przyjdę.
Mam je zorganizować?
Niech towarzyska żona to zrobi.
Przynajmniej będzie produktywna.
Dobrze. Dobranoc panu.
Dobranoc. Claire?
Dziękuję.
Proszę bardzo.
- Świetna fryzura. - Dzięki.
Zmiana.
Zobacz dom.
- Jest nierealny. - Ogromny.
Właśnie.
- Zaraz wrócę. Przepraszam. - Okej.
Hej!
Claire, witaj. Jesteś.
- Dziękuję za zaproszenie. - Pewnie.
- Ma pan piękny dom. - Dziękuję, chyba tak.
- Napijesz się czegoś? - Tak.
Moja żona jest dumna ze swoich drinków.
- Możesz to zakwestionować. - Dobrze.
Skarbie?
To Claire, moja nowa asystentka. Claire, to moja żona.
Genevieve.
Miło cię poznać, Genevieve.
Musisz spróbować jej mojito.
- Lane, jak się masz? - Hej.
Jak twój ojciec?
Nieźle.
Mogę?
Ostrożnie z tym.
Czego się napijecie?
- Mamy wszystko. - Poproszę to mojito.
Zaraz będzie.
A ty, Claire?
To samo.
- Dolejesz mi? - Jasne.
Dziękuję.
No więc, Claire…
- Szczerze. Jak to jest? - „Szczerze”.
- Być asystentką Scotta. - Nie musisz odpowiadać.
Nie chcę źle wypaść przed naszym gościem.
Wybacz mojej żonie. Zwykle nie rozmawiamy o pracy w domu.
Tak? A to dlaczego?
Dobre pytanie. Czemu nie rozmawiamy o pracy w domu?
Jesteś w związku?
Spotykałam się z kimś, ale ta osoba…
okazała się nieszczerym dupkiem, tak że…
Przykro mi to słyszeć.
Ale rozmawiałabyś o pracy ze swoim facetem?
Z moim facetem? Nie bardzo.
Widzisz, tak powinno być. Wszystko ma swoje miejsce, zdrowiej tak.
To Genevieve nalega na te spotkania.
Sam z siebie nigdy bym nie wprowadził pracy do domu.
Cóż…
Naprawdę się cieszę, że pan to zrobił.
Zdrowie.
- To co z Genevieve? - W sensie?
Jest takim typowym trofeum, że aż głupio, co?
- Pewnie tak. - Możesz to przyznać.
Wszyscy mamy jej pragnąć.
Gdybym wolała panie, bzyknęłabym ją.
Po to ona jest. Tak jak dom.
Mamy chcieć bzyknąć dom?
Nie, dom nie. Piękną i młodą żonę.
Tak nam Crane pokazuje, że żyje jak we śnie.
Od jak dawna są razem?
Nie wiem. Chyba zaraz odkąd jego pierwsza żona zniknęła.
- Zniknęła? - Tak.
W końcu uznana za zmarłą.
- Była… - Piękna i młoda?
Nie.
Stara i bogata.
Claire, to moja żona.
To moja żona…
Daj mi spokój.
- Porozmawiajmy. - Śledziłaś mnie?
Mówiłaś, że ćwiczysz w niedziele.
- Chcę być sama. - Nie chcesz.
Nie mów mi, czego chcę!
Masz rację. Źle zabrzmiało.
Musisz stąd iść.
Tracę rozum. Nie oddzwaniasz do mnie.
Rety, ciekawe dlaczego.
Po co przyszłaś? Ktoś nas zobaczy.
- Wiem, nie pomyślałam. - Teraz się ukrywamy?
Ja się nie bawię w romanse.
- Ja też nie. - Błagam, Eve.
A może Genevieve?
Nawet w tym kłamałaś.
Mama na mnie mówiła Eve.
Po prostu… samo wyszło, jak cię poznałam.
To prawdziwe imię.
Proszę cię.
- Claire. - Co?
Przepraszam.
Próbowałam jakoś ci powiedzieć o mojej sytuacji.
- Znaczy małżeństwie. - Byłam bardzo młoda.
Przez jakiś czas działało, ale to się zmieniło.
Znudził się mną.
Od lat żyjemy osobno.
Nie tak to wczoraj wyglądało.
Do tego jestem, na pokaz.
Rzadko ze sobą sypiamy, a jak już, to…
- Jest źle. - Nieistotne. Jesteś mężatką!
Nie jestem dla niego żoną, tylko ozdobą na imprezie.
Kolejną rzeczą, którą lubi się popisywać.
Wie o mieszkaniu?
Tak, ale myśli, że je wynajmuję.
Odziedziczyłam je po rodzicach i trzymam je,
bo to jedyna rzecz, która jest moja.
I wygodne miejsce dla kochanków.
- To się zmieniło przy tobie. - Bo jestem inna.
Wiesz, że coś nas łączy.
To już nie jest przelotne. Nigdy chyba nie było.
Claire… zakochuję się w tobie.
Claire!
Scott Chodźmy na lunch.
Jak najszybciej.
To była dobra robota.
Remont tej fabryki będzie świetnym projektem.
Tego właśnie szukałem.
Wiesz, z którego jestem najbardziej dumny?
Tego, którego nie widać. Podpowiem ci.
To 225 Shady Grove w Foxtown Township.
Dom przejściowy.
- Druga Szansa. - Tak.
Ten dom był projektem z pasji mojej pierwszej żony
i stał się też moim.
Annabelle włożyła w to całe serce.
Pewnie chciałaby być tam pochowana.
To…
uświęcona ziemia, wiesz?
Jestem tak wdzięczna…
wam obojgu.
Kiedy moja rodzina zginęła, wpadłam w tarapaty, trafiłam do systemu.
Kiedy wyszłam, Druga Szansa…
To był mój dom. Był mi potrzebny.
Podobało ci się wczoraj?
Tak.
Co sądzisz o Genevieve?
O pana żonie? Jest bardzo miła.
Bardzo miła.
Podobno miłość jest bardziej zabójcza niż ogień.
Podwójny żar…
dziesięciokrotne zniszczenia.
Młodsza żona to bardzo ciekawa sprawa.
Jak ona kiedyś na mnie patrzyła.
Jakbym był wszystkim.
Teraz nawet nie wiem, co robi.
Pewnie sypia z kimś innym.
Ale to nic. Bo…
nieważne co…
nigdy jej nie puszczę.
Wiesz, dlaczego?
Bo jeśli stracę Genevieve…
może ktoś będzie chciał mi odebrać naprawdę wartościową własność.
Nie sądziłam, że zagadasz.
Ja też.
Co się zmieniło?
- Mogę zwalić na upał? - Dzięki Bogu za upał.
On cię nie szanuje.
Nazwał cię własnością.
Zaskakująco mnie to wkurzyło.
Nie mogłam stanąć w twojej obronie, okropne.
To słodkie, ale nie musisz mnie bronić.
Jak kocham, to bronię.
Miałaś rację.
To nie jest przelotne.
Co teraz zrobimy?
Musimy uważać. Może być nieprzyjemnie.
Scott Crane nie lubi przegrywać.
Ja też.
Eve Basen? 22?
Zapomniałam ci powiedzieć. Wyjeżdżam jutro.
- Dokąd? - Seattle. Nudne spotkania.
Okej.
Będziesz tęskniła?
Może.
Na pewno.
Przepraszamy.
Chodź. Z basenu jest genialny widok.
O Boże.
Gówno prawda. Kłamiesz.
Próbujesz mnie wkurzyć!
Jak śmiesz? Jak ona śmie?
Za kogo ona się ma, do cholery?
Nie. Ach, jesteś w domu.
Nie teraz.
Nie. Zostań tam.
Coś mu przekazać?
Scott…
Idź do domu.
Odezwie się, w razie czego.
Scott, tu Claire.
Jestem w domu, ale gdybyś czegoś potrzebował,
to daj znać.
Pa.
Scott Crane wiem
Tu Eve. Zostaw wiadomość.
Scott?
Scott, tu Claire.
Scott?
Słyszałaś się z nim?
Nie, odkąd wczoraj wyszedł.
Co się dzieje?
- Nic. - Wszystko OK?
Jesteś dziś jakaś dziwna.
W porządku.
Słuchaj, Claire…
Chciałem cię przeprosić za to, jak cię traktowałem.
Byłem zestresowany pracą i tatą, i…
wyżyłem się.
Dzięki.
Jest Scott?
Nie.
Nie wiem, gdzie jest.
Wkurzył się?
Jak nawaliłaś, musisz się przyznać.
Nie znosi wymówek.
Dzięki.
- Spoko. - Dobra.
Dzień dobry.
Detektyw Parker. Mam spotkanie z Teddym.
Dziękuję.
Claire?
Masz chwilę?
Claire, to detektyw Parker. Asystentka pana Crane’a, Claire Valens.
Dzięki, Teddy. Dasz nam chwilę?
Proszę, usiądź.
Grasz?
Słucham?
- W tenisa. - Nie.
Uprawiasz coś?
Kickboxing.
Kickboxing. Fantastycznie.
Od dawna jesteś asystentką pana Crane’a?
Tylko kilka tygodni.
Nic mu nie jest?
Szczerze, nie wiem. Kiedy ostatni raz z nim rozmawiałaś?
Wczoraj około 15.
Wyszedł wcześnie.
To coś nietypowego?
Tak. Chyba że ma spotkania po południu.
Miał jakieś?
Nie. Przynajmniej żadnych mu nie organizowałam.
Rozmawiałaś z nim później?
- Cóż… - Jestem, wybaczcie.
Proszę, podwójna.
O, cześć.
- Cześć. - Hej.
- Znacie się? - Tak jakby.
Niezbyt.
Czyli? Tak jakby czy niezbyt?
Wpadliśmy na siebie kiedyś, byliśmy na drinku.
Claire mówi, że Crane wyszedł z biura wczoraj około 15.
I chyba chciałaś powiedzieć, że słyszałaś się z nim później.
Tak, wysłał mi SMS wczoraj wieczorem.
O której?
Około 20.
Co mówił?
Powiecie, o co chodzi?
Dziś rano sprzątaczka znalazła możliwe ślady przemocy w sypialni pana Crane’a.
Krew, ślady walki. Traktujemy to jak miejsce zbrodni.
Nie mamy pewności, że to krew pana Crane’a,
ale to ta sama grupa.
Nie wierzę. Ja… jeszcze wczoraj wieczorem tam byłam.
Byłaś tam wczoraj wieczorem?
Mówiłaś, że widziałaś go tutaj około 15.
Tak, zgadza się.
A potem tam poszłam i go nie było.
Skąd wiesz?
Bo weszłam do środka.
Masz klucz?
Nie, było otwarte.
Nie na klucz?
- Nie całkiem zamknięte. - Uchylone?
To normalne, że idziesz tam bez zaproszenia?
Czy może miałaś zaproszenie?
Nie.
Nie jest to normalne czy nie miałaś zaproszenia?
- Jedno i drugie! - Claire. Wiem, że to trudne.
Na pewno tylko się martwisz o szefa, ale zanim się pogubimy,
może powiesz nam o tym SMS-ie.
Co to było?
To było: „Wiem”. Ostatni SMS od niego.
„Wiem”.
Co to znaczy? O czym on wie?
To znaczy, że chyba wie, że ja…
sypiam z jego żoną.
Dobry pomysł z tym podwójnym espresso. To trochę potrwa.
Claire, co się dzieje? Scott zaginął?
Sprzątaczka znalazła krew w jego sypialni.
- O Boże. - Co się, u diabła, dzieje?
Scott zaginął.
- Sypialnia cała we krwi. - Nie mówiłam „cała”.
Myślą, że nie żyje?
Nie mamy pewności.
Przepraszam. Na razie nie mamy żadnej pewności.
Czy ktoś z was to Lane Baxter Smith?
- Tak, to ja. - Prosimy na chwilę.
Oczywiście.
Tędy proszę.
- Claire. - Zaraz wrócę.
Hej. Ktoś ci powiedział? Scott…
Wiem. Przylatuję dziś wieczorem.
Jestem zdenerwowana.
Rozmawiała z tobą policja?
- Tak, są tutaj. - No i? Co im powiedziałaś?
Jak to co? Powiedziałam prawdę.
- O nas? - Tak.
Halo?
No, no. Dobrze. Postąpiłaś słusznie.
Będzie niezręcznie, ale nieważne.
Poradzimy sobie razem. Daj znać, jak coś powiedzą.
Dobrze?
- Dobrze. - Kocham cię.
Ja też. Dzięki.
Dobra, jaki numer lotu?
OK, terminal? Wyjście?
Dobra. Dzięki. Jestem ci dłużny.
Żona Crane’a przyleci o północy.
Przyprowadzić ją jutro czy teraz?
Przyprowadź asystentkę, idź do żony.
Przesłuchiwałeś Genevieve po zniknięciu pierwszej żony.
Jaka była?
Masz mój raport. Ty mi powiedz.
Podobała ci się, potem nie.
Na Genevieve mówiło się Eve.
Młodziutka, bzykała starszego gościa z końca łańcucha pokarmowego.
Miała motyw, oboje z Cranem mieli. Pieniądze pierwszej żony.
Ale tak samo mnóstwo innych ludzi.
Crane zadawał się ze złymi ludźmi.
Zezwolenia na budowę, związki itd.
ZAGINĘŁA
Mam ci to przeliterować?
- A teraz? - Teraz co?
- Motyw. - Ty mi powiedz.
Crane i żona numer dwa mają jasną intercyzę.
Bez ubezpieczenia. On umrze, ona nie ma nic.
A twoja dziewczyna, asystentka?
Nie widzę też żadnych korzyści dla Claire.
Podziwia Crane’a, stara się w pracy i…
przyznała, że sypia z jego żoną.
Ale co, przekreśli całe życie dla romansu? Nie wiem.
Przypisujesz logikę umysłowi młodej kobiety.
- Poważnie? - Poważnie.
Daj spokój. Nie możesz już tak mówić.
Nie, to ty nie możesz tak mówić. Ja mogę mówić, co chcę.
Co mi zrobią, każą iść na emeryturę?
Hej.
Nie chciałam cię przestraszyć.
Co ty tu robisz, do cholery? Jak tu weszłaś?
Alejką. Okno było otwarte.
Wołałam. Myślałam, że słyszałaś.
Zostawiłam je otwarte, bo klima wysiadła. Czemu się zakradasz?
- Czemu… - Uznałam, że to zły pomysł.
Żeby gliny mnie tu zobaczyły.
- Powiedziałam im o nas. - Wiem, ale i tak.
Kazali mi nocować poza domem.
Nadal wszystko sprawdzają, szukają…
Nie wiem, czego szukają.
Naprawdę martwię się o Scotta.
Ja też.
Tak?
Skąd to pytanie?
Mam poczucie winy.
Ja też.
Cokolwiek się stało, nie było z nami związane.
Powiedziałaś Scottowi o nas?
Nie. W życiu.
Ktoś powiedział.
Potrzebujesz snu.
Tak.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć jakby co.
Wyjdź drzwiami. Wymykanie się jest bardziej podejrzane.
Masz rację. Nie mamy nic do ukrycia.
Już nie.
- Kawy? - Nie, dzięki.
Na pewno? Sam zrobiłem. Nie błoto, jak zwykle.
No dobrze.
- Hej. - Hej.
Claire, proszę.
- Jakieś wieści? - Scotta dalej nie ma.
Walka w sypialni była poważna.
Potwierdziliśmy, że to jego krew.
Był co najmniej ranny.
Jak to jest?
Patrzeć z góry na maluczkich.
Nie myślałam tak o tym.
Co pani robiła w Seattle?
- Miałam spotkania. - Jakiego rodzaju?
Czym się zdenerwował Scott, kiedy wychodził z biura?
Naprawdę nie wiem.
Może twoim romansem z jego żoną?
- Nie. - Czemu nie?
Nie wyszedłby bez konfrontacji ze mną.
Co nam pani powie o Claire Valens?
O co pytacie?
Trochę pogrzebaliśmy, Claire.
Okazuje się, że organy ścigania nie są ci obce.
Dzieciństwo chyba było trudne.
Rodzice robili, co mogli.
Rodzice i siostra zginęli w pożarze w Powell Avenue.
- Zwarcie… - Znam szczegóły.
Boże, to musiało być straszne.
Skończyłaś 15 lat.
Pół roku później aresztowano cię za podpalenie,
a właściciel budynku…
- Chyba slumsów. - …był mocno poparzony.
Chciałaś go skrzywdzić?
Nie.
Tak wtedy mówiłaś policji.
Tak mówię teraz.
Moja rodzina zginęła w pożarze, bo budynek nie spełniał wymogów.
Może gdyby miliony dolarów, które miasto daje policji,
wróciłyby do mieszkańców, oni by jeszcze żyli.
Wyszłaś z poprawczaka, jak miałaś 18 lat.
Potem był dom przejściowy, tak?
Nazywał się Druga Szansa.
Tam pierwszy raz spotkałaś Crane’a.
Pani Crane?
Nie wiem, czego wy chcecie.
Claire była u was, kiedy zaginął Scott.
Dlatego o nią pytamy.
Claire nigdy by go nie skrzywdziła. Jest jej idolem.
Można uznać, że miałaś obsesję na punkcie Scotta Crane’a?
Nie.
Inspirował cię.
Szłaś jego śladem, dostałaś pracę w jego firmie,
zostałaś jego asystentką. Nawet spałaś z jego żoną.
- Nie wiedziałam, że Eve to jego żona. - Naprawdę?
Bo wydawało się, że wiesz wszystko.
To nieprawda.
Dobrze, co zrobiłaś, jak się dowiedziałaś, że Eve to żona twojego szefa?
Przestałaś się z nią widywać, powiedziałaś mu?
Co zrobiłaś?
Twoja dziewczyna jest żoną twojego szefa. Twojego mentora, kogoś, kogo podziwiałaś.
Co zrobiłaś, jak się dowiedziałaś?
- Partnerze. - To proste pytanie.
Słuchaj, Claire, masz sporo stresu.
Może chcesz przerwy? Co ty na to?
Nie spieszy się.
Czekaj.
DNA z włosa znalezionego w sypialni pasuje do DNA z kubka Claire.
Na kilku włosach była krew.
- No właśnie. - Nakaz rewizji? Jej mieszkanie?
Jedźmy tam. Przywiozą nam nakaz.
Hej, Manny.
Cały czas trafiam na pocztę głosową.
- Gdzie jesteś? - W domu.
- Musisz stamtąd wyjść. - Co? Czemu?
Gliny tu były.
Mają coś na ciebie. Włosy we krwi jakiegoś typa?
To niemożliwe.
Przeszukają twój dom.
Nie mam nic do ukrycia.
Jesteś pewna?
Brzmi, jakby ktoś cię wrabiał.
Jak nie masz kasy na dobrego prawnika, to znikaj.
Uwierz mi. Miałem obrońcę z urzędu.
Claire? Tu detektyw Leonard.
Claire? Możemy porozmawiać?
Dobra, lubię ją.
Pójdę Canal Street.
Claire? Tu Arlo. Nie rób tego.
Zadzwoń, proszę.
Myślisz, że to Eve mnie sypnęła glinom?
Wiem, że się bawiłyście, ale nie ufam jej.
Czemu?
Nigdy nie patrzy mi w oczy.
Tęsknię za właścicielką mieszkania. Była kochana.
Co?
Myślałam, że ma to mieszkanie po rodzicach.
Co ty. Wynajmuje je od pani Jeffreys, która wróciła na wschód do syna.
Kiedy?
Nie wiem, w zeszłym miesiącu.
Mam prośbę.
Claire, co się dzieje?
Co powiedziałaś glinom?
Że zwariowali, jak myślą, że coś zrobiłaś Scottowi.
- Ale nie możesz po prostu uciec. - Wiem.
Chcę iść na policję, ale się boję. Zawieziesz mnie?
Na policję? Tak, oczywiście.
Gdzie jesteś?
Jestem w parku…
nad wodą.
- Szybko. - Okej.
Drzwi główne Otwarte teraz
EVE WHITE Zestaw 725 The Edmond Wyciąg z konta, Depozyty
EVE WHITE AGENTKA NIERUCHOMOŚCI
USŁUGI W ZAKRESIE NIERUCHOMOŚCI GOTÓWKA ZA TWÓJ DOM
DZWONI
Co ty tu robisz?
Czemu masz nóż?
Do obrony. Ktoś mi się włamał do mieszkania.
Nie jest twoje. Nie dostałaś go.
Claire, przerażasz mnie.
Wynajęłaś je, bo wiesz, że chodzę na basen?
- Od kiedy mnie obserwujesz? - Masz paranoję.
Zabiłaś męża. Wiem, że to zrobiłaś.
Dosyć! Ty.
Ty byłaś wtedy w tym domu. Ja wyjechałam.
Sprytnie. Podłożyłaś moje włosy. Wrobiłaś mnie.
Claire, zachowujesz się dziwnie.
Jakbyś chciała mnie skrzywdzić. Po prostu…
Parker?
Tak.
Szpikulec do lodu Crane’a.
Nasze narzędzie zbrodni.
Trochę zbyt oczywiste, co?
FABRYKA KONSERW IRONSIDE CANNERY
Dave.
Hej, Dave, tu Claire Valens.
Hej, Claire.
Wasi ludzie tu są, ja zabieram ostatnie rzeczy.
- Wszystko dobrze? - Tak, właśnie
kończę raport dotyczący umowy i mam szybkie pytanie.
Znasz Eve White?
Eve? Pewnie.
Rozmawiałeś z nią o sprzedaży fabryki?
Tak.
Coś nie tak?
Trochę nie rozumiem. Eve miała mnie skontaktować z kupcem.
To nie ona was przysłała?
- Claire? - Ona, oczywiście.
Chciałam tylko potwierdzić.
Dzięki.
Genialne miejsce zaraz nad wodą. Kiedyś to była fabryka konserw.
Tak, Ironside Cannery.
Nie powinnaś tu być. Gliny są tu co chwilę.
Na stówę mnie za to wyleją.
Jest. Zaraz, jak poszłam.
Wynajęłaś je, bo wiesz, że chodzę na basen?
Od kiedy mnie obserwujesz?
Dosyć!
- Co teraz? - Muszę stąd spadać.
Dobra.
Dzięki.
Nie mogę w to uwierzyć.
Czy to na pewno krew Scotta?
Niestety tak.
Szpikulec wyczyszczono, ale znaleźliśmy na nim ślady jego krwi.
Po prostu…
Ciężko uwierzyć, że ona mogłaby to zrobić.
- Nawet po… - Wspomniała kickboxing.
Chyba jest całkiem niezła.
Mówiła coś jeszcze?
To, co mówiłam.
Próbowałam ją do was zabrać.
Może to dobrze, że nie wyszło.
My dwie idące razem na policję?
Mediom by się spodobało, co?
Tak.
Podobieństwa do sprawy Annabelle Crane
byłoby trudno zignorować.
Bo kiedy pierwsza żona zniknęła,
to Scotta nie było w mieście,
a pani zaprzeczała temu, co wyglądało na romans
- jaki mieliście. - Ale nie mieliśmy.
Wtedy Scott był tylko moim mentorem.
Poznała pani pana Crane’a w Drugiej Szansie.
To było po zarzutach w sprawie narkotyków, ale mówi pani, że nic was nie łączyło?
To przyszło później.
Wspierałam go po stracie żony.
Jest jeszcze… jedna rzecz, która jest niejasna.
Ile pani miała bezpośredniego kontaktu z ofiarą?
Z samą Annabelle Crane.
Teraz będziemy o tym mówić?
Zaraz po informacji, że dziewczyna może zabiła mi męża?
Nie jest to najpiękniejsza prośba o współczucie.
Ale nie, nie będziemy teraz o tym rozmawiać.
Niezłe wsparcie.
Daj spokój. Nie zamierzałem…
Sprawa Annabelle była ciężka. To był dla mnie trudny czas.
- Wiem. - Zero dowodów rzeczowych, tylko pogłoski,
a moja żona umierała. Ale wykonałem swoje zadanie.
Parker, nie próbowałem…
Parker.
Gdzie?
Chodźmy.
Nekrologi
WNIOSEK O ROSZCZENIE UBEZPIECZENIOWE Susan Parker
Wniosek odrzucono.
MORDERSTWO W DOMU PRZEJŚCIOWYM SKANDAL. Zaginęła milionerka.
Numer zastrzeżony
Detektyw Leonard.
Arlo, zastanawiałam się,
czy masz imię po dziecku Woody’ego Guthriego?
Claire.
Dobrze, że dzwonisz.
Czyli co…
telefon na kartę?
Wyłączę go, jak się rozłączę.
Może tu przyjdziesz?
Tylko tak to rozwiążemy.
Nie zaryzykowałabym. Już bym nie wyszła.
Znaleźliśmy go, Claire.
Znaleźliśmy ciało Crane’a.
W Ironside Cannery.
Zabrano go tam zaraz po zabójstwie.
A potem go ktoś podpalił.
No popatrz, a ja miałam sprawę o podpalenie.
Musisz uwierzyć, że Eve mnie wrabia.
A czemu?
Z tą intercyzą po śmierci Crane’a
- jest odcięta od kasy. - Może nie.
To znaczy?
Niepotrzebna intercyza.
Eve ma dostęp do jego interesów na różne tajne sposoby.
Opowiedz mi więcej.
Najpierw muszę to zbadać.
Czekaj, Claire…
DEPARTAMENT SPRAWIEDLIWOŚCI
No dobrze.
Oto kolejność zdarzeń, jaką udało nam się ustalić.
Crane odkrywa, że jego asystentka…
PROKURATOR OKRĘGOWY
…sypia z jego żoną. Wysyła SMS „Wiem” do Claire.
Claire jedzie wynajętym autem do Scotta, kłócą się,
wywiązuje się bójka, Scott ginie.
- Narzędzie zbrodni? - Z kuchni Crane’a.
Znaleźliśmy je w mieszkaniu Claire. Umyte, ale nie do końca.
To nie było zaplanowane.
To zbrodnia w afekcie po tym, jak Claire zdała sobie sprawę,
że wszystko straci. Pracę, mentora, kochankę.
Claire bierze auto Scotta, żeby przewieźć ciało do Ironside Cannery,
budynku, który Scott niedawno nabył po informacji od Claire.
Aż do doków?
- Sama przeniosła ciało? - Silna, uprawia kickboxing.
Potem wraca do auta, bierze taksówkę do domu.
Wynajęte auto.
Wynajęła je.
Ile czasu między przejazdami?
Czterdzieści dwie minuty i 36 sekund.
Lubi liczby. Jest fanem Moneyball.
Czy to daje Valens dość czasu na zabicie Crane’a,
zabranie ciała do Ironside i powrót do domu?
- Ledwo. - Czyli tak.
Przejechał trasę trzy razy.
Cztery. Za każdym razem ledwo zdążyłem.
Zaczynamy się domyślać, Claire panikuje, wraca,
podpala ciało, żeby zniszczyć dowody.
Miała sprawę o podpalenie w młodości.
Tak. Podpaliła dom Jacoba Smitha, właściciela jej mieszkania.
Nie wiedziała o nim.
- Tak twierdzi. - Sędzia jej wtedy uwierzył.
Jacob Smith przeżył, ale sam nie był bez winy.
Zapuścił budynek.
Dziesięć osób zginęło, w tym rodzice i 17-letnia siostra Claire.
Może zostaniesz adwokatem, młody?
Obrona przestępców jest lepiej płatna.
- Przedstawiam tylko fakty. - A obecna żona
akurat wtedy była poza miastem?
Nic jej to nie daje. Przy intercyzie i jego testamencie
będzie musiała znaleźć nowego sponsora na życie.
- Alibi? - Solidne.
Valens się nie kontaktowała?
Ze mną nie,
ale Arla lubi bardziej ode mnie.
Był kontakt, detektywie?
Nie było.
Stój.
Trochę tu czekam. Spaliło mnie?
Musiałam być pewna, że jesteś sam.
Czemu przyszedłeś?
Mam wątpliwości.
Jakie wątpliwości?
Ty pierwsza.
Chodź.
Znalazłam trochę wizytówek w mieszkaniu Eve.
Nie mówiła, że siedzi w nieruchomościach.
Wiele osób, z którymi rozmawiała,
sprzedała swoją własność firmie Crane’a.
No i? To firma jej męża.
Scott nie miał o tym pojęcia. Oto przykład.
Ironside Cannery. Eve czekała na mnie
tam, gdzie wiedziała, że usłyszę, jak mówi o tym miejscu.
Dałam cynk Scottowi. Scott kupił to miejsce.
To tylko przykład. Robi to od lat.
Dlaczego?
Dlaczego? Dla prowizji.
Sprzedawca płaci jej prowizję
po udanej transakcji.
Widziałam wyciąg z jej konta.
Gromadzi kasę od lat.
Może Scott się dowiedział. Wpadłby w szał.
Nie znosi braku kontroli.
Może to wyszło, kiedy Eve powiedziała mu o nas.
No dobra, to… To ciekawa teoria,
ale nie zmienia alibi Eve, które jest naprawdę mocne.
Jesteś pewien, że nie wróciła?
Tak.
Mamy nagranie z monitoringu.
- No to musiał być ktoś jeszcze. - Tak.
Tak, Claire. Wspólnik, na przykład ty.
Co?
Tak powie prokurator, jeśli to jest twoja obrona.
Nawet, jak masz dowód.
W najlepszym razie obie pójdziecie na dno.
Czyli co? Mam przewalone?
Może nie.
Chodź.
Ile wiesz o zniknięciu Annabelle Crane?
Pierwszej żony Scotta? Niewiele.
Myślę, że zabili ją Scott i Eve.
Czemu? Żeby mogli być razem?
I dla pieniędzy.
Twój szef mówi, jak to sam się tego dorobił,
ale wtedy potrzebował kasy, żeby zacząć działać,
a spora część była od rodziny Annabelle.
To stara fortuna. No więc Annabelle znika.
Mój partner Parker dowodził śledztwem.
Jego żona umierała.
Miała raka kości.
Był zdesperowany, brakowało mu czasu i pieniędzy.
Myślę, że Crane go przekupił, aby zamknął tę sprawę.
Trochę grzebałem i wszystko widać w raportach.
A to, czego nie ma w raportach, to te drobne rzeczy, które się zbierają.
Parker bierze żonę do nowej kliniki.
Leczenie eksperymentalne.
Poza jej ubezpieczeniem, to na pewno. O wiele droższe.
A żona i tak zmarła.
To go załamało.
Numer zastrzeżony Dzwoni
Parker.
Detektywie, tu Claire Valens.
Claire.
- Dobrze, że dzwonisz. - Musimy się spotkać.
Dobrze. Gdzie jesteś?
Zadbam o dyskrecję.
Będę tam, gdzie ciało.
W Ironside, tak?
- Kiedy? - Nie to ciało.
Scott mi wszystko wyznał przed śmiercią.
Wiem o waszym układzie.
Może też się jakoś dogadamy.
Nie wiem, o czym mówisz.
Nie bawię się w układy.
Pewnie, że tak. Za godzinę.
To musi być on.
Wspólnik Eve? Parker zabił Scotta.
Łapówka to jedno, a zabójstwo to co innego.
Parker ma swoje demony.
Ale spędziłem z nim dużo czasu i…
Nie wiem.
To on.
Hej, co tam?
Jajka mi się pocą, najgorętsza noc w roku.
- A u ciebie? - Też.
Parker? Jesteś tam?
Tak, zawsze jestem.
Nie pracuj dziś, okej? Zalicz kogoś albo coś.
Idź do kina. Na coś głupiego i śmiesznego.
Przynajmniej mają klimatyzację.
Spoko.
Z początku nie byłem ciebie pewny.
Znaczy dalej mnie wkurzasz, ale…
jesteś dobrym partnerem.
Dzięki, stary.
Nie idzie. Nie kupił tego.
Czekaj.
To on.
Dokąd on jedzie?
Chyba wiem.
Dobra.
Jedźmy.
DRUGA SZANSA BUDUJEMY PODSTAWY SUKCESU
Nie wierzę, że wróciłam.
Złe wspomnienia?
Szkoda, że Crane nie zrównał tego z ziemią.
Jego pierwsza żona musi być pod ziemią.
To, jak o tym mówił…
Jak Annabelle włożyła serce w to miejsce.
Powiedział…
że chciałaby być tam pochowana. Nazwał to uświęconą ziemią.
Trochę upiorne.
Lepiej wracajmy.
Co? Nie będzie konfrontacji?
Wiem o tym miejscu, to pogadam z nim później.
Jak poczekasz, wykręci się. Ja skończę w więzieniu.
- Nie jesteś tu bezpieczna. - Nigdzie już nie jestem.
Coś ty zrobił?
Próbował mi pomóc.
Wykonywał swoją pracę.
Jasne.
Scotta też zabiłeś?
Tutaj.
Jezu.
Myślałam…
Że już będę martwa?
Właśnie zabiłem partnera. Ona to twój problem.
Zabiłeś partnera?
Domyślił się. Ona to ostatnia rzecz do rozwiązania.
To nie tylko to.
O nie, króliczku. To twój problem, nie mój.
Ty do mnie przyszłaś.
Mężuś nie żyje, trzeba to posprzątać.
Groziłaś, że ujawnisz moje brudy, naszą przeszłość?
Teraz dobry glina nie żyje. Zrobimy tak.
Uwiodła detektywa Leonarda. Został jej wspólnikiem.
Głupie, ale czy można go winić? Młody.
Zabija go i znika.
Nie patrz na mnie.
Nie miałaś problemu z Annabelle Crane, pamiętasz?
Czas znowu pobrudzić sobie ręce.
To jak jazda na rowerze.
Zastrzel ją.
Cholera.
Nie żartowałaś.
Naprawdę kochasz tę zdzirę.
Lane?
To co?
Twoja brudna robota czeka na mnie?
To byłeś ty.
Ty zabiłeś Scotta.
Napisałeś do mnie z jego telefonu.
Scott używał dużych liter…
wiem
…interpunkcji. A ty nigdy.
Ty byś to zauważyła, spięta zdziro z nerwicą natręctw.
Tak go nienawidziłeś, że zabiłeś.
Chyba tak.
Wiesz, on to tylko bonus.
Taka…
przystawka.
Do czego?
Do dowalenia tobie.
Czemu?
Bo zabrałam ci pracę?
Och, skarbie.
Nie jesteś zbyt bystra, co?
Nie znosiłem tej pracy.
Crane był koszmarny.
Nie. Widzisz…
Zabiję cię, bo…
zniszczyłaś życie mojemu ojcu.
Twojemu ojcu?
Jest nim Jacob Smith.
Przynajmniej będę miał więcej czasu dla taty.
Jest coraz starszy i gorzej się czuje.
- Jest w Świętym Marku. - Szpitalu?
Nie przyjaźnimy się.
Właściciel budynku był mocno poparzony.
Skończyłaś 15 lat. Chciałaś go skrzywdzić?
Nie.
Nie wiedziałam, że był w środku.
To mój dom podpaliłaś, kiedy miałaś 15 lat.
Twój ojciec… był właścicielem…
przez którego moja rodzina spłonęła.
Mój ojciec dał tym ludziom tanie miejsce do mieszkania.
„Tym ludziom”.
Tak.
Powiedziałem to.
Cóż…
Claire…
fajnie było.
Kto wpadł na to, żeby mnie wrobić?
Ja.
Próbowałam uciec od Scotta Crane’a od lat.
Od czego uciec? Miałaś wszystko.
Nie pisałam się na to.
Przyrzekł, że będziemy partnerami w małżeństwie, interesach, wszystkim.
Ale nie zniósł tego.
Musiał mieć kontrolę. Tyle kontroli, że aż się dusiłam.
A na boku zarabiałaś miliony.
Nie chciałam być na boku.
Lane był zawsze porywczy.
- Łatwo go… - Zmanipulować?
Pokierować…
tam, gdzie chciałam.
Jak tylko twoje CV pojawiło się w firmie…
dostał fioła.
Pomagał w rekrutacji, żeby mieć pewność, że cię przyjmą.
Jego obsesja…
To była moja jedyna szansa.
Na co?
Na wolność.
Zaproponowałam układ.
Jeśli usunie Scotta, będzie miał idealną okazję, żeby cię wrobić.
Żeby… zniszczyć ci życie, za jego ojca.
Ale nie planowałam… że się w tobie zakocham.
Nie mogłam pozwolić, by Parker cię zabił. Nie liczy się?
Nadal może nam się udać.
Możemy razem uciec.
Kocham cię, Claire.
Ja też cię kocham.
Cokolwiek zrobisz…
to twoja decyzja.
Mam dość twoich manipulacji.
Już mnie nie wykorzystasz.
Żona milionera dostała wyrok dożywocia z możliwością wyjścia po 20 latach
Żona potentata nieruchomości Scotta Crane’a winna morderstwa
Dziękuję.
Proszę, pani mecenas.
A to dla ciebie.
WYDZIAŁ DS. ROSZCZEŃ UBEZPIECZENIOWYCH
Rany. To…
Wow.
Należy ci się każdy cent.
Tyle miasto może zrobić po tym, jak najbardziej utytułowany policjant
- próbował cię zabić. - Niemal to zrobił.
To co planujesz?
Urlop? Rejs dookoła świata?
Właściwie to…
mam na oku pewną nieruchomość.
Cieszę się.
Tak. Zawsze mierzyłam wysoko…
a teraz mam na to środki.
Hej, mam klienta z budynkiem nad wodą.
Na dole pomieszczenia handlowe, na górze mieszkania. Całkiem nowy.
Ma problemy rodzinne i chce go tanio sprzedać.
Zainteresowana?
Brzmi super. Przedstaw nas sobie.
Hej.
A jest tam basen?
Miłość jest bardziej zabójcza niż ogień, ostrzegł mnie kiedyś ktoś mądry.
Podwójny żar, dziesięciokrotne zniszczenia.
Ale wiecie co? Nie przeszkadza mi to.
Bo ja jestem cholernym ogniem.
Napisy: Kamila Midor