Jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek wcześniej...
Jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek wcześniej do...
zwycięstwa.
Niektórzy...
Niektórzy już nazywają je...
największym...
Niektórzy już nazywają je największym zwycięstwem...
w historii...
ludzkości.
Niektórzy nazywają je już...
Jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek do zwycięstwa.
Niektórzy już nazywają je największym zwycięstwem
w historii operacji wojskowych.
Dziś mogę ogłosić, że tak zwane Siły Zachodnie Teksasu i Kalifornii
poniosły wielkie straty
i sromotną klęskę
dzięki mężczyznom i kobietom walczącym w Armii USA.
Mieszkańcy Teksasu i Kalifornii znów będą obywatelami Stanów Zjednoczonych,
kiedy tylko zostanie obalony nielegalny rząd secesjonistyczny.
Potwierdzam też, że Sojusz Florydy poniósł porażkę w swoich staraniach
mających na celu wciągnięcie w powstanie dzielnych mieszkańców obu Karolin.
Obywatele Ameryki,
jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek do historycznego zwycięstwa.
Eliminujemy ostatnie ośrodki oporu.
Niech Bóg błogosławi was wszystkich i Amerykę.
Gdzie jest woda?!
Czekamy od dwóch godzin.
Proszę się cofnąć.
Chcemy wody!
Ja mam dziecko!
Lee.
Chcemy wody!
Chodź tutaj.
Nic ci nie jest?
O w mordę!
Co jest?
Ty jesteś Lee Smith.
Ale wariactwo.
- Weź to. - Nie mogę.
Bierz i załóż.
Dziękuję.
- Uciekać! - Cholera.
Obudził się w Des Moines mając na palcu moją ślubną obrączkę.
Masz! Zrobiłem dla ciebie.
Wi-fi działa kurewsko wolno.
Cynk, który dostałem, brzmi "czwarty lipca".
Cynk, który dostałeś.
Wszyscy już słyszeli te brednie.
Czwarty lipca, Sammy.
To oczywiste.
Siły Zachodnie zatrzymano 120 mil od Waszyngtonu.
Sojusz Florydy jest niedaleko stamtąd.
Siły Zachodnie nie zostały zatrzymane tylko utknęły.
Straciły linie zaopatrzenia.
Ale to rajd na Berlin. Secesjoniści się nie porozumieli.
Zobaczysz.
Kiedy Waszyngton padnie, skoczą sobie do oczu.
Serio?
W tym tygodniu tak jest każdej nocy. Zaraz włączą generator.
Już prawie załadowałam materiał.
Dokąd jutro ruszacie, dzieciaki?
Zostajecie w Nowym Jorku czy gdzieś jedziecie?
Wal się.
- Daj spokój. - Chcesz nas wyprzedzić?
Nie wyprzedzę was nawet na spacerze.
Jedziemy...
do Dystryktu Kolumbii.
Jutro rano.
- Na linię frontu. - Nie.
Nie na linię frontu.
Do Waszyngtonu.
Co?
Zrobię zdjęcia prezydentowi.
Joel zrobi z nim wywiad.
Zdjęcia i wywiad z prezydentem?
W Waszyngtonie?
Taka jest koncepcja.
O czym wy pieprzycie? Wy tak poważnie?
W stolicy bez wahania strzelają do dziennikarzy.
Uważają nas za bojowników wroga.
Od czternastu miesięcy nie udzielił wywiadu.
Jak chcecie to zrobić?
Dotrzemy tam przed innymi.
Myślisz, że każdy marzy o egzekucji na południowym trawniku?
Czwarty czy dziesiąty lipca,
Siły Zachodu czy maoiści z Portland...
To bez znaczenia.
Waszyngton upada. Za miesiąc prezydent będzie martwy.
To może być jego ostatnia historia.
Nie będzie historii, jeśli nie zostanie spisana.
Lee, daj sobie spokój z tym gównem, co?
Jaka nas czeka droga?
Brak bezpośredniego dojazdu.
Autostrady międzystanowe nie istnieją. Nie dotrzesz do Filadelfii.
Trzeba jechać na zachód, do Pittsburgha i próbować od strony Wirginii Zachodniej.
Rozpracowałeś już tę trasę, Sammy.
Tak. Zastanawiałem się, jak się tam dostać.
- Wiedziałem. - Nie do stolicy.
Wasz pakt samobójczy mnie nie kręci.
Interesuje mnie Charlottesville, linia frontu.
- Sammy. - Posłuchaj.
- To, że jestem z konkurencji... - Nie jesteś.
Mam gdzieś, czy współpracujesz z resztkami po New York Timesie.
Martwicie się, że jestem za stary.
Że za wolno się ruszam.
A nie jesteś?
Pewnie.
Tak.
Ale...
Mam się wam tłumaczyć, dlaczego muszę tam być?
Jeśli chcesz dotrzeć na front,
to połowa z tych ludzi ruszy tam w ciągu doby.
Mam łazić i błagać ich o podwózkę?
Zamierzam dokończyć na górze ładowanie materiału i iść spać.
Mam nadzieję, że załaduje się zanim wstanę.
Mój głos:
jeśli Sammy chce podwózki, jestem za. Załatwcie to między sobą.
Dziękuję, Lee.
Tak, dzięki.
Ja mam być tym złym.
Jeśli chce pani jechać windą, ostrzegam, że miewamy awarie prądu.
To może panią spowolnić.
- Spowolnić? - Polecamy skorzystać ze schodów.
Mam pokój na dziesiątym piętrze.
Jak pani woli.
Pani Smith.
To ja.
Pamięta mnie pani?
Tak. Skąd wiedziałaś...
Nie zamierzałam pani śledzić.
Wiem, że dziennikarze nocują w tym hotelu.
Chciałam podziękować i oddać to.
Nie. Zatrzymaj ją.
Zatrzymaj i kup sobie hełm.
I kamizelkę z kevlaru. Jeśli chcesz brać udział w takich akcjach.
Tak. Jestem fotografką. Chcę być reporterką wojenną.
Masz na imię tak, jak moja bohaterka.
Lee Miller.
Była jedną z pierwszych fotoreporterek w Dachau.
- Znasz jej prace? - Tak. Wiem, kim była.
Jasne.
Chciałam powiedzieć, że też...
jesteś dla mnie bohaterką.
I nosicie to samo imię.
Dziękuję. To dobre towarzystwo.
- Jak się nazywasz? - Jessie.
Jessie Cullen.
Jessie, muszę się wdrapać dziesięć pięter po schodach.
Mam nadzieję, że przy następnym spotkaniu będziesz miała na sobie kevlar i odblaski.
Pewnie.
PIEPRZYĆ SIŁY ZACHODNIE
Chodź na słowo.
Co, do kurwy nędzy, robi tu ta dziewczyna?
No tak...
Podeszła wczoraj do naszego stolika, zaczęliśmy rozmawiać...
Jest bardzo fajna i chce się z nami zabrać.
Jedzie z nami?
Lee, ty zaoferowałaś podwózkę Sammy'emu.
Myślisz, że on zdąży się ukryć, kiedy kule zaczną mu latać nad głową?
- Ona jest dzieckiem. Nie zauważyłeś? - Ma 23 lata i chce robić to, co my.
A dokładnie to, co ty.
Też kiedyś zaczynaliśmy.
Byłaś dużo starsza od niej?
Jedzie z nami tylko do Charlottesville.
No dobra. Jedziemy.
857 MIL DO DYSTRYKTU KOLUMBII
Chyba nie chcesz tego przegapić?
Panie prezydencie, czy żałuje pan jakichś działań z czasu trzeciej kadencji?
Nie będę taki miękki.
Czy nadal uważa pan, że likwidacja FBI była dobrym pomysłem?
To jest bierna agresja.
Jak rozwija się pańska polityka ataków lotniczych na ludność cywilną?
Teraz dobrze gadasz.
Tylko zdobądź odpowiedź zanim go uduszą.
Spójrz, stacja benzynowa.
Chyba otwarta.
Mamy ponad pół baku.
Co myślisz?
Trzeba korzystać z każdej okazji zatankowania.
- Pomóc wam jakoś? - Szukamy paliwa.
Macie lokalną zgodę na paliwo?
Nie.
Po prostu przejeżdżaliśmy.
Nie mogę wam pomóc.
A jeśli zapłacimy?
I tak nie nalałbym wam za darmo.
Zapłacimy ekstra.
- Czyli ile? - Trzysta.
Za pół baku i dwie konserwy.
Za trzysta możecie dostać kanapkę.
Mamy z szynką albo z serem.
Trzysta dolarów kanadyjskich.
- Chcesz rozprostować nogi? - Zauważyłam coś z drogi.
Nie będziemy tu długo.
Jasne.
Jesteśmy dogadani?
Tak.
Idź zobaczyć.
Mówiłem jej, że może sobie popatrzeć.
Kto to?
Szabrownicy.
Mam dzieci, człowieku.
Ja go nawet znam.
Byliśmy razem w liceum.
Nie gadał ze mną.
Teraz jest bardziej rozmowny.
Od dwóch dni debatujemy co z nimi zrobić.
Nie możemy się dogadać.
Wiesz co?
Może ty podejmiesz za nas decyzję?
Od razu ich zastrzelić?
Czy jeszcze trochę ich obić,
wywiesić na widoku
i wypuścić za kilka dni?
Możesz rzucić monetą.
Możesz koło nich stanąć?
- Stanąć koło nich? - Tak.
Chciałabym zrobić zdjęcie.
Dobra.
Mam tam stanąć?
Tak.
Gdzie?
Między nimi.
Nie zrobiłam zdjęcia.
Ani jednego.
Zapomniałam, że mam ze sobą aparat.
Boże, dlaczego nie powiedziałam, że ma ich nie zabijać?
- Pewnie i tak to zrobią. - Skąd wiesz?
On nie wie, ale to bez znaczenia.
Gdy zaczniesz sobie zadawać takie pytania, nie przestaniesz.
Dlatego nie pytamy. Dokumentujemy, o co pytają inni.
Chcesz być dziennikarką? Tak to działa.
- Lee. - No co?
Odczep się.
Mówię coś nie tak?
Nie, ale ona jest w szoku.
Lee nie rozumie czym jest szok.
Czy to nie ja ją chroniłam?
Ty jesteś idiotą, który ją zabrał.
To nic w porównaniu z tym, co nas czeka.
Musisz to zrozumieć.
Cholera, ona ryczy.
Dom starców i przedszkole na tylniej kanapie.
- Jak do tego doszło? - Lee, nie pieprz.
Lee ma rację.
Więcej nie popełnię tego błędu.
Pełnoprawni Amerykanie
Mogli jedynie odrzucić warunki "Szczytu Pokojowego".
Secesjonistom powiem jedno:
ślubuję wierność fladze Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Jesteśmy gotowi wypełnić zobowiązania naszych praojców
wobec flagi, narodu
i Boga.
Zatrzymaj się na chwilę.
To dobre miejsce na siusiu?
Zjedź.
Chodź ze mną.
Chodź.
Fotografuj.
- Ten helikopter? - Tak.
Wyjdzie dobre zdjęcie.
Nikon FE2.
Nie widuje się ich często.
Tak.
Mam aparaty ojca.
Spokojnie, on żyje.
Siedzi na farmie w Missouri i udaje, że nic się nie dzieje.
Lee...
Przepraszam, że wkręciłam się do waszej wyprawy.
Wiem, że jesteś wściekła i uważasz, że gówno wiem, ale...
Nie jestem o to wściekła, Jessie.
Nie obchodzi mnie, co wiesz a czego nie.
Ale jesteś na mnie zła.
Cała ta sytuacja to błąd.
Wiem, bo sama go popełniam. Podobnie jak Joel i Sammy.
- To był mój wybór. - Jasne.
Będę o tym pamiętała,
kiedy spanikujesz, wylecisz w powietrze albo zostaniesz zastrzelona.
Zrobiłabyś mi zdjęcie jak umieram?
A jak myślisz?
508 MIL DO DYSTRYKTU KOLUMBII
Za każdym razem, gdy uda mi się przetrwać na wojnie
i zrobić zdjęcie,
wydaje mi się, że wysyłam ostrzeżenie:
"Nie róbcie tego".
Ale to się wciąż dzieje.
Czyli to egzystencjalne.
Co?
To, co cię gnębi.
Nie martw się o mnie, Sammy.
Przypomnieć ci, jaka byłaś w jej wieku?
- I że byłam taka sama? - Byłaś.
Wydaje ci się, że jesteś surowa dla niej, a jesteś dla siebie.
- Jasne, pisarzu. - Cholera, Lee, skończ z tym.
Mówię prawdę.
Oczywiście, że martwię się o tę dziewczynę.
Ale o ciebie też.
Dlaczego martwisz się o Lee?
Stan naszego narodu sprawia, że Lee
traci wiarę w moc dziennikarstwa.
Tego nie skomentuję.
Ale powiem wam,
że ta strzelanina
sprawia, że mi staje.
Tak jak to gówno, co rozpala niebo.
To nie jest nasz temat.
Ale wiecie...
Bang, bang!
Nie pojedziemy tam nocą.
A o świcie?
Jeśli nie skończą, to zerkniemy.
Spoko.
Dzięki.
Jutro będzie akcja.
- Pojedziemy tam? - Tak.
Ale bez ciebie.
Ty poczekasz.
- Nie chcę. - Ale musisz.
Nie będę tu czekać.
Żałuj, że nie widzisz swojej miny.
Żołądek wywraca się na lewą stronę.
Nie zaśniesz dzisiaj.
Moja rada...
Nie oczekuj, że zaśniesz.
Jeśli jednak się uda, to miła niespodzianka.
Ty będziesz spał?
Mam przeterminowane tabletki.
Mam dużo. Mogę ci dać.
Nie trzeba.
Albo...
dotrzymam ci towarzystwa.
Nie. Ja...
Nie chcę być ciężarem.
Albo coś.
Jasne.
Ale poważnie...
Jeśli zacznie ci odbijać, to mnie obudź.
Niemiło jest się bać w samotności.
Dzięki, Joel.
Nie ma sprawy.
Na ziemię!
Otoczcie budynek!
Zabierzcie mnie stąd!
Mówiłem, żebyście otoczyli budynek!
Zróbcie coś!
- Zaraz ruszasz. Szykujcie osłonę dymną. - Wyciągnijcie mnie!
Zadymiać!
Ruszaj na trzy.
- Trzy, dwa, jeden! - Osłaniajcie mnie!
Mike trafiony!
- Chodź! - Rusz się!
Trafili Mike'a! Musimy go zabrać!
Cofnij się!
Trzymaj się. Zostań ze mną.
Dajcie gazę!
Nie!
Ja pierdolę!
Ale jazda!
289 MIL DO DYSTRYKTU KOLUMBII
- Dziennikarze? - Tak.
Dokumenty.
W porządku. Zostaniecie na noc?
Na jedną.
Zaparkujcie tam.
Możecie coś zjeść w stołówce.
- Ale nie mamy dostępnych namiotów. - Dziękuję.
Jesteście nieźli.
- Właź tam. - Pokażę tym dzieciakom.
Patrzcie na to!
Teraz ty, Sammy.
Czekajcie!
- Przyniosłam ci coś. - Dzięki.
- Nie zapominaj o jedzeniu. - Umieram z głodu.
Zjem, kiedy to skończę.
Wywołujesz zdjęcia w trasie?
Mam całkiem fajny zestaw podróżny.
Jestem pod wrażeniem.
Zdradzić ci sekret przygotowania wywoływacza?
Temperatura ciała.
- Sprytne. - Dzięki.
Opowiesz mi, jak zostałaś fotoreporterką?
Nie wiesz?
Ponoć jestem twoją bohaterką.
Tak, wiem.
W trakcie studiów zrobiłaś zajebiste zdjęcie masakry na marszu Antify.
Potem zostałaś najmłodszą fotografką pracującą dla Magnum.
Tak piszą o mnie w Wikipedii.
Czego tam brakuje?
Nie wiem.
Wielu rzeczy.
Klisza musi poleżeć 10 minut, więc możesz trochę opowiedzieć.
Może o rodzicach?
Oni też siedzą na farmie.
Tylko że w Kolorado.
I też udają, że to się nie dzieje.
Bez jaj.
Te już wyschły.
Chcesz zobaczyć?
Pewnie.
Telefon się przydaje, chociaż nie ma zasięgu.
Nie chcę, żebyś je oglądała.
Nawet nie są ostre.
Zła ekspozycja.
Szukaj dalej.
Dobre jest zazwyczaj jedno zdjęcie na trzydzieści.
Świetne zdjęcie, Jessie.
Przejechaliśmy przez jakiś portal czasu?
To Strefa mroku.
Witam.
Możecie się rozejrzeć.
Tak z ciekawości...
Macie świadomość,
że w Ameryce toczy się poważna wojna domowa?
Jasne.
Ale próbujemy się nie mieszać.
Nie mieszać?
Przy tym, co pokazują w wiadomościach, tak jest chyba najlepiej.
Tak.
Może chcecie coś przymierzyć?
Lee.
No co?
Tak cię wojna przeciągnęła, że nie przymierzysz sukienki?
Jezu.
- Już dawno nie widziałam się w lustrze. - Zamknij się.
Odwróć się. Zrobię ci zdjęcie.
Nie.
Daj spokój.
Tak.
Zrobisz to zdjęcie?
Kazałaś się nie spieszyć.
Przegapisz najlepszy moment.
Nie chcę przegapić tego co najlepsze.
To nie był ten moment.
Jeszcze jedno.
- Lee. - Tak?
Jesteś ładna, kiedy się uśmiechasz.
I gotowe.
Co wy na to?
Ładny.
Nie zrobisz mi zdjęcia?
Jasne.
Tylko kończy mi się klisza.
Jesteś wredna. Spadam.
Ja przymierzę tę.
Naprawdę coś kupiłaś?
Ona kupiła.
Teraz płaci.
Jakie to dziwne.
To miejsce jest jak wszystko, co już zapomniałam.
Zabawne.
Ja pomyślałem, że jest jak wszystko, co jeszcze pamiętam.
Popatrz na dachy budynków. Tylko subtelnie.
I tak byśmy tu nie pasowali.
Szybko byśmy się znudzili.
Jestem gotowy przyjąć pełną...
176 MIL DO DYSTRYKTU KOLUMBII
i bezwarunkową kapitulację sił secesjonistów,
by wyzwolić ludność opanowanych przez nich stanów
i rozpocząć odbudowę naszego narodu...
Mam dość tych bredni.
Mógłby równie dobrze używać przypadkowych słów.
Co powie, jeśli uda mi się podstawić mu mikrofon?
Niewiele.
Tacy ludzie jak on, Kaddafi, Mussolini, Ceaucescu
zawsze są przeciętniejsi niż by się zdawało.
Rozczarujesz się, Joel.
O ile nie zginie zanim tam dotrzemy.
Chwila.
Jakieś cztery mile wcześniej był zjazd.
Może zawrócimy i wybierzemy inną drogę?
Widzisz coś?
Nie.
Nic? Żadnych sylwetek, żadnego ruchu?
Nic.
Podjadę trochę bliżej.
Jedziemy dalej?
Gdzie idziesz?
- Z nimi. - Nie bądź taka narwana.
Głowa nisko.
Bez jaj.
Nawet nie próbuj przejechać.
Koleś dobrze strzela.
- Co tu się dzieje? - Ktoś jest w tamtym domu.
Oni tam utknęli.
My utknęliśmy tutaj.
Kim są "oni"?
Nie mam pojęcia.
Jesteśmy z prasy.
Spoczko.
Teraz łapię skąd napis na waszym wozie.
Jesteście z Sił Zachodnich? Od kogo macie rozkazy?
Od nikogo, stary.
Ktoś próbuje nas zabić.
Więc my próbujemy zabić ich.
Nie wiecie, po której stronie oni walczą?
Rozumiem.
Jesteś kretynem.
Nie załapałeś, co mówię?
Hej ty, co jest w tamtym domu?
Ktoś, kto do nas strzela.
Ludzie,
zamknijcie się, kurwa.
Mam dobre wieści.
- Połóż głowę tutaj. - Nie trzeba, Sammy.
Przyjmij radę staruszka.
Śpij, kiedy tylko masz okazję.
Nie wiadomo, co cię czeka za chwilę.
No dobrze.
- Sammy. - Co?
Zbliża się do nas jakiś samochód.
Co myślisz?
Nie wiem. Może im się spieszy.
Bardzo im się spieszy. Aż palą opony na zakręcie.
Tym nikomu nie uciekniemy.
- Zwolnij i daj im się wyprzedzić. - Dobra.
Nie patrz na nich. Po prostu nas miną.
Cholera, zaczyna się.
Co jest? Tony?
- No żeż kurwa! - Jak leci?
O mało się nie zesrałem.
O to chodziło!
- Co ty tu robisz? - Bo ja wiem, Joel?
Co ty tu robisz?
Pierdol się!
- Mały ten świat. - Jasne. Śledzili nas.
Mówiłeś im w Nowym Jorku, gdzie jedziemy?
Nie!
Tony, Joel ci powiedział, dokąd jedziemy?
No nie wiem, Lee. Był nieźle nawalony,
kiedy przystawiał się do tej małej, którą macie z tyłu.
- Boże. - Ty chuju!
Musiałem być zalany w trupa.
Mam dosyć Bohaia.
Słaby kompan i prowadzi jak świr.
- Chłopie, co ty robisz? - Przesiadam się do was.
Odwaliło ci?
Jedź równo, Lee.
Nie martw się, już to robiłem!
Tylko jedź równo!
Odjebało ci?
Ty pojebie!
Szaleństwo!
- Muszę to zrobić. - Co?
Zrobię to!
Jezu! Lee, nie kręć kierownicą!
Mam nową pasażerkę! Jest znacznie lepsza!
Zatrzymaj się!
Pa, Tony! Widzimy się w Waszyngtonie!
Wal się!
Mówiłem, że jeździ jak wariat.
Gdzie oni są?
Jakoś tu dziwnie.
Gdzie twój kumpel Tony?
Po prostu się zgrywa.
Pierdolę jego zgrywy. Jessie ma tu wrócić.
Wyluzuj, Lee. Dziewczynie nic nie będzie.
Skąd wiesz, że nic jej nie jest?! Widzisz ją?
Cholera.
Musimy tam iść. Teraz!
Jeśli tam pójdziemy, zabiją nas.
Nie.
To nie są oddziały rządowe. Nie tu.
Mamy przepustki prasowe.
Ci ludzie nie chcą, żeby ktokolwiek widział, co robią.
Mów, Lee.
- Rozmawiają. - Pewnie chcą ich wystraszyć.
Zabili ludzi z ciężarówki. Może wybili całe miasto.
- Ale teraz przestaną? - Nie wiemy skąd te ciała.
Ciała są w mundurach?
Nie.
Idę tam.
- Idę z tobą. - Ja też.
Instynkt we mnie krzyczy, że tam czeka nas śmierć.
Zostań. Jesteś stary i nie dasz rady biec.
Pieprzę to.
Pierdolę!
- Kto będzie gadał? - Ja.
Wyatt, jeden się zaczepił.
Cześć, panowie.
O co chodzi?
Zaszło tu jakieś nieporozumienie.
Ci ludzie to moi koledzy.
Jacy koledzy?
Dziennikarze.
Tylko tędy przejeżdżaliśmy.
Dokąd jedziecie?
- Do Charlottesville. - Do Charlottesville?
Co tam jest?
Podobno fajne trasy do wędrówek.
Robimy materiał o tamtejszym kampusie uniwersyteckim.
Na nowo otwierają uczelnię.
Taka historia podnosząca na duchu.
Właśnie takich nam teraz potrzeba.
Tak.
On jest twoim kolegą?
- On? - Tak, jest...
A ten?
Po prostu...
Po prostu co?
- Wiesz... - No co?
- Po prostu proszę... - Prosisz?
- Prosisz? Tak, mów. - Jesteśmy amerykańskimi dziennikarzami.
To już mówiłeś.
Pracujemy dla Reutersa.
- Reuters nie brzmi amerykańsko. - To agencja prasowa.
Wiem, co to jest Reuters.
- Mówię tylko... - Co mówisz?
Jesteśmy Amerykanami.
Jakimi Amerykanami?
Z centrum, z południa?
No?
Z Florydy.
Z Florydy?
Czyli centralna.
A ty skąd jesteś?
Powiedz mu, Jessie.
Missouri.
Missouri?
Stan "Pokaż mi".
- Tak. - Tak się go nazywa?
- Tak. - Dlaczego nazywają go "Pokaż mi"?
Nie wiem.
Nie wiesz?
Amerykanka.
Stuprocentowa Amerykanka.
A ty skąd jesteś?
Kolorado.
Kolorado?
Kolorado, Missouri...
O tym mówię.
To jest Ameryka.
Kim jest ten, który się chowa?
Hej, chłopie?
Skąd jesteś?
Skąd?
Jesteś niemową?
Nie mówisz po angielsku?
Tak, mówisz? Czy tak, nie mówisz?
Otwórz usta i powiedz skąd jesteś.
Muszę wiedzieć, że mówisz czysto po angielsku.
Skąd jesteś?
Jestem z Hongkongu.
Z Chin.
Chińczyk.
- Przestań już! - Co?
- Przestań? - Nie!
- Za kogo ty się masz?! - Przestańcie!
Wsiadajcie!
Do samochodu kurwa!
Szybko!
Musimy się zatrzymać.
- Co ty gadasz? - Nie mogę prowadzić.
- Nie możemy się zatrzymać. Jedź! - Nie mogę.
On dostał. Krwawi.
Nie, nie, nie!
Kurwa!
Wysiadaj.
Chodź, Sammy.
Kurwa!
BAZA WOJSKOWA SIŁ ZACHODNICH, CHARLOTTESVILLE
KASOWANIE ZDJĘCIA
- Słyszeliśmy o Sammym. - I tych dwóch.
Tony i Bohai! Mieli imiona.
Przykro mi, Lee. Wiem, kim dla ciebie był.
To jest posrane.
Posrane. Całkiem posrane!
Posłuchaj, co wiedzą te dwie pieprzone przyssawki.
Rozmawiam z Lee o Sammym.
Wiem. Jakże ważne są te wasze kondolencje.
Powiedz jej.
Wszyscy kochaliśmy Sammy'ego.
Dziękuję.
Kurwa! Siły Zachodnie wkraczają do Waszyngtonu.
Dzisiaj rządowe wojska praktycznie się poddały.
Tak. To prawda.
Jedyną obroną Dystryktu Kolumbii
jest resztka zdesperowanych żołnierzy i Secret Service.
Siły Zachodnie wkroczą bez problemu.
Spóźniliśmy się.
Straciliśmy temat.
Sammy zginął na marne!
Gdzie Joel?
Przeżywa.
Ja też.
Nie znałam Sammy'ego jak ty, ale...
Znałaś go.
Człowiek, który był obok ciebie...
Taki właśnie był.
Może to pokręcone,
ale ta droga mogła się dla niego skończyć na wiele sposobów.
I wiele z nich byłoby gorszych.
On nie chciał się poddać.
Przez ostatnie dni...
Nigdy w życiu się tak nie bałam.
I nigdy nie czułam tak mocno, że żyję.
WASZYNGTON, DYSTRYKT KOLUMBII
- Cofnąć się! - Tam jest snajper!
Ranny!
Na pozycje! Ruszajcie.
Lee?
Chodź.
- Biegiem! - Chodź!
Mamy ich.
Biegnij!
Idziemy do blokady! Już!
Kryj się!
Cywile!
Blokujcie!
Pomożemy. Czego wam trzeba?
Tam jest dwóch i dwóch w wieży.
- Mogę ostrzelać wieżę. - Zrób to.
Zdjąć tę sukę!
- Przyjąłem! - Cofnąć się!
Nie wychylać się!
Wieża strzelnicza. Północna strona 17 ulicy.
Zaznacz namiar!
Biegiem!
Lee, musimy iść!
Chodź!
Rozwalamy bramę! Odsuńcie to!
Usunąć się!
Ruszamy!
Chodź tutaj! Już!
Odciąć moździerze!
Ruszamy!
Na mój sygnał!
O Boże! Jesteśmy tak kurewsko blisko!
Siły Zachodnie dotarły w pobliże Białego Domu.
Prezydent jest otoczony.
Idziemy od strony Pennsylvania Avenue...
Daj mi chwilę. Nagramy jeszcze raz.
Macie dobry materiał?
Mauzoleum Lincolna. A wy?
Zjazd żołnierzy na linach z helikoptera na dach Pentagonu.
Jesteśmy już o krok.
Na pewno tam jest?
Potwierdzone przez generałów, którzy się wczoraj poddali.
Prezydent jest w budynku.
Co chcą z nim zrobić?
Zabić.
Żadnych jeńców.
Strzał w łeb. Kto pierwszy go dorwie.
Lee!
Nie próbuj mnie pokonać w walce o najlepsze zdjęcie!
Widać Bestię! Dwa SUVy po bokach!
Prezydent wychodzi!
Tak, kurwa! Ucieka!
Jadą do nas!
Bestia!
Jeszcze jeden wóz!
Pojazd prezydenta zatrzymany przez Siły Zachodnie przy próbie ucieczki.
Jego tam nie ma.
Nie ma go tam.
Co?
- Chodź, Jessie! - Jak to?
Chodź!
Do mnie.
Reporterzy poszli.
Nikogo nie ma.
Nie wpierdalajcie nam się w akcję.
Nie strzelajcie!
Nie strzelajcie.
Jestem sama.
Nie mam broni.
Jestem w sali prasowej.
Agentka Secret Service Joy Butler. Nie mam broni. Chcę rozmawiać.
Wchodzimy!
Chcę negocjować warunki kapitulacji.
On tu jest.
Siły Zachodnie?
Zgaduj zgadula.
Zapewnicie prezydentowi bezpieczeństwo?
Tak.
Zajmiemy się nim. Przyprowadź go.
Dopiero, gdy ustalimy warunki.
Chcemy gwarancji bezpiecznej ewakuacji prezydenta na neutralne terytorium.
Grenlandia lub Alaska.
Nie przyjmujemy warunków.
- Dawaj go. - Ruszajmy, pani sierżant.
Prezydent...
Gunner, sprawdź!
Wchodzimy!
Cofnąć się!
Idź!
Pusto! Przeładowuję!
Cofnij się!
Dawać granat!
Pusto! Przeładowuję!
Prawa!
Rzucaj!
Wchodzimy!
Czekaj!
- Lewa czysta! - Przyjąłem!
Przebijamy się!
Naprzód!
- Wchodzę. Potrzebuję ogień osłonowy! - Pani sierżant, wy od lewej!
Idę po lewej. Ty krok w krok za mną.
Przyjąłem!
- Gotowi? - Wchodzimy!
Idziemy!
W porządku?
Nisko!
- Flara! - Idziemy dalej!
Ruszać!
Idź!
Gotowi?
Wbijamy!
Kryj się!
- Pusto! - Przeładowuję!
Wchodzimy!
Czekaj!
Jakie jest twoje ostatnie zdanie?
Nie pozwól im mnie zabić.
Tak.
To się nada.
Tekst polski: Karolina Jaszczuk