1 00:00:33,033 --> 00:00:35,326 พวกมันกำลังเดินทางตรงไปยังเกาะกะโหลก 2 00:00:35,327 --> 00:00:38,454 มันตามไข่มาไกลขนาดนี้แล้ว มันไม่หยุดตอนนี้หรอก 3 00:00:38,455 --> 00:00:41,207 ให้ตายสิ ต้องชมเอเพ็กซ์ไซเบอร์เนติกส์เลยนะ 4 00:00:41,208 --> 00:00:43,543 พวกเขารู้จักหลอกล่อได้เก่งจริงๆ 5 00:00:43,544 --> 00:00:47,713 เว้นแต่ว่านี่ไม่ใช่เอเพ็กซ์ เอเพ็กซ์ปฏิเสธไม่มีส่วนรู้เห็นด้วย 6 00:00:47,714 --> 00:00:52,260 งั้นใครทำ ใครมีทรัพยากรพอจะทำเรื่องแบบนี้ได้ 7 00:00:52,261 --> 00:00:53,845 นอกเหนือจากโมนาร์คกับเอเพ็กซ์ 8 00:00:53,846 --> 00:00:56,389 มีใครรู้อีกบ้างว่าไอ้เกาะกะโหลกนั่นอยู่ไหน 9 00:00:56,390 --> 00:00:57,849 ไม่รู้สิ 10 00:00:57,850 --> 00:01:01,435 แต่เรากำลังติดตามเครื่องบินที่ไม่ได้รับอนุญาต บนน่านฟ้าเหนือเกาะกะโหลก 11 00:01:01,436 --> 00:01:03,688 แล้วคุณแน่ใจนะว่าเคทกับเคนทาโร่อยู่บนนั้น 12 00:01:03,689 --> 00:01:05,481 เราไปรับคนของทริสซอปที่ชายหาดสองคน 13 00:01:05,482 --> 00:01:08,609 พวกเขาบอกว่าทั้งเคทและเคนทาโร่ ไปกับทีมของพวกเขา 14 00:01:08,610 --> 00:01:11,237 อือ เราเห็นแล้ว แต่พวกเขาไปเอง 15 00:01:11,238 --> 00:01:12,823 หรือพวกเขาถูกจับตัวไปกันแน่ 16 00:01:13,699 --> 00:01:15,033 เรากำลังเจอกำแพงพายุ 17 00:01:26,670 --> 00:01:30,215 เอาละ ไอ้หนู ได้เวลาปิดงานแล้ว 18 00:01:36,972 --> 00:01:38,765 พวกมันอยู่เฉยๆ 19 00:01:39,558 --> 00:01:40,641 (กำแพงพายุ - ตรวจพบ) 20 00:01:40,642 --> 00:01:43,811 ฉันนึกว่าก๊อดซิลล่าพร้อมประมือ กับไททั่นทุกตัวที่โผล่หัวมา 21 00:01:43,812 --> 00:01:45,898 ก็ใช่ไง ตามปกติน่ะนะ 22 00:01:46,815 --> 00:01:48,650 มันกลัวคองเหรอ 23 00:01:49,401 --> 00:01:51,695 ก๊อดซิลล่าไม่กลัวอะไรทั้งนั้น 24 00:01:52,738 --> 00:01:55,449 ถ้ามันทำสิ่งที่มันต้องทำล่ะ 25 00:01:59,912 --> 00:02:03,665 คุณบอกว่าบทบาทของก๊อดซิลล่า คือควบคุมความเรียบร้อยของพวกไททั่น 26 00:02:05,083 --> 00:02:06,167 เท่าที่เรารู้น่ะใช่ 27 00:02:06,168 --> 00:02:09,463 ก๊อดซิลล่าคงมาทำให้มันกลับไปยังที่ที่มันควรอยู่ 28 00:02:11,924 --> 00:02:14,968 มันไม่ลงมือฆ่าเพราะไม่จำเป็นต้องทำ 29 00:02:33,946 --> 00:02:36,781 มันรู้จักพวกของมันดีกว่าเรา 30 00:02:36,782 --> 00:02:38,534 หมดกันแผนของผม 31 00:02:40,536 --> 00:02:43,454 เอางี้นะ ติดต่อแบร์ริสกับผู้บัญชาการกองเรือรบ 32 00:02:43,455 --> 00:02:45,498 บอกให้พวกเขาติดตามก๊อดซิลล่าให้ได้นานที่สุด 33 00:02:45,499 --> 00:02:47,333 เราจะประจำที่อยู่ที่นี่ 34 00:02:47,334 --> 00:02:48,626 ไททั่นเอ็กซ์ล่ะ 35 00:02:48,627 --> 00:02:52,380 ใครก็ตามที่ล่อมันมาที่นี่ ยังสามารถทำสิ่งที่พวกเขาคิดไว้ได้อยู่ 36 00:02:52,381 --> 00:02:53,881 ควบคุมมัน ใช้มันเป็นอาวุธ 37 00:02:53,882 --> 00:02:56,009 เคทกับเคนทาโร่ก็อยู่ที่นั่น 38 00:02:57,344 --> 00:02:58,846 ผมว่าเรามีภารกิจใหม่แล้ว 39 00:03:00,097 --> 00:03:01,430 ไปรับเคทกับเคนทาโร่ 40 00:03:01,431 --> 00:03:03,767 และหาวิธีส่งไททั่นนั่นกลับบ้านซะ 41 00:03:05,602 --> 00:03:07,020 ลีพูดถูก 42 00:03:09,523 --> 00:03:11,108 เราต้องกลับไป 43 00:03:20,868 --> 00:03:22,201 ชอบเลย 44 00:03:22,202 --> 00:03:26,081 งั้นเราเตรียมตัวให้พร้อม และตั้งรับสิ่งที่จะเกิดหรืออะไรก็ช่าง 45 00:03:26,790 --> 00:03:28,000 เราจะเข้าไปในนั้น 46 00:04:48,038 --> 00:04:50,165 (อิงจากตัวละคร "ก๊อดซิลล่า") 47 00:05:17,401 --> 00:05:19,402 เหลือเชื่อเลยใช่ไหมล่ะ 48 00:05:19,403 --> 00:05:21,195 จะบอกได้ยังว่าเรามาทำอะไรที่นี่ 49 00:05:21,196 --> 00:05:22,780 เพราะคนที่ฉันไว้ใจเคยบอกฉัน 50 00:05:22,781 --> 00:05:25,324 ว่าทุกอย่างบนเกาะนี้พยายามจะฆ่าเรา 51 00:05:25,325 --> 00:05:27,034 แล้วเธอก็ไม่ฟัง 52 00:05:27,035 --> 00:05:28,370 ตอนนั้นไม่ฟัง ตอนนี้ก็เหมือนกัน 53 00:05:29,705 --> 00:05:31,455 เธอไม่น่ามาเลย 54 00:05:31,456 --> 00:05:33,416 ฉันไม่ปล่อยให้นายไปคนเดียวหรอก 55 00:05:33,417 --> 00:05:35,627 ฉันเลือกเอง และฉันไม่ได้มาคนเดียว 56 00:05:39,339 --> 00:05:41,675 นายคิดจะทำอะไรกับไข่ 57 00:05:42,509 --> 00:05:44,261 เคนทาโร่ เขากรอกหูอะไรนาย 58 00:05:45,304 --> 00:05:47,514 ทำไมถึงคิดว่าเขาโน้มน้าวฉัน 59 00:05:49,600 --> 00:05:50,642 ถึงแล้ว 60 00:05:57,733 --> 00:06:02,028 คิดจริงๆ เหรอว่าการขโมยลูกมัน จะไม่ทำให้มันโกรธ 61 00:06:02,029 --> 00:06:04,322 มันไร้มนุษยธรรมนะ 62 00:06:04,323 --> 00:06:05,324 ไร้มนุษยธรรมเหรอ 63 00:06:06,325 --> 00:06:08,076 เธอนี่ลืมอยู่เรื่อยว่าพวกมันไม่ใช่มนุษย์ 64 00:06:08,785 --> 00:06:11,371 นายช่วยคนพวกนี้ทำไม เลือกข้างพวกเขาทำไม 65 00:06:51,286 --> 00:06:53,287 สัญญาณไททั่นเอ็กซ์ยังคงชัดเจน 66 00:06:53,288 --> 00:06:55,331 ตราบใดที่ยังมีแบต เราก็ใช้ต่อได้ 67 00:06:55,332 --> 00:06:57,166 เราใช้เครื่องติดตามทำไม 68 00:06:57,167 --> 00:06:58,919 เห็นๆ อยู่ว่ามันจะไปไหน 69 00:07:00,921 --> 00:07:02,422 เราตามเส้นทางของมันไปก็ได้ 70 00:07:04,633 --> 00:07:06,425 คุณเคยไปเกาะกะโหลกไหม 71 00:07:06,426 --> 00:07:07,510 เพราะฉันเคย 72 00:07:07,511 --> 00:07:09,554 คุณจะมัวแต่กลัวถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ 73 00:07:09,555 --> 00:07:11,806 จนไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน 74 00:07:11,807 --> 00:07:12,808 เพราะงั้นก็ใช่ 75 00:07:13,767 --> 00:07:14,893 ใช่ เราต้องใช้เครื่องติดตาม 76 00:07:15,853 --> 00:07:17,311 แล้วคองล่ะ 77 00:07:17,312 --> 00:07:20,148 พอมันรู้ว่าไททั่นเอ็กซ์อยู่บนเกาะของมัน 78 00:07:20,899 --> 00:07:22,525 มันจะรีบแจ้นมาแน่ 79 00:07:22,526 --> 00:07:25,987 และมันวิ่งไวด้วย มันจะมาถึงตอนไหนก็ได้ 80 00:07:25,988 --> 00:07:29,240 สิ่งเดียวที่เราทำได้คือ รีบเข้าไปและออกมาให้เร็วที่สุด 81 00:07:29,241 --> 00:07:31,200 ไปดูว่าพวกมันพาไททั่นเอ็กซ์ไปไหน 82 00:07:31,201 --> 00:07:33,202 - แล้วพาไอ้สิ่งนั้นกลับไปแอ็กซิสมุนดี… - ตัวนั้น 83 00:07:33,203 --> 00:07:37,708 พาเจ้าตัวนั้นกลับไปแอ็กซิสมุนดีที่มันควรอยู่ 84 00:07:38,417 --> 00:07:40,501 โอเคนะ พยายามอย่าตายละกัน 85 00:07:40,502 --> 00:07:41,628 ได้ครับ 86 00:07:49,261 --> 00:07:53,264 เจออะไรในนั้น ที่จะช่วยให้เราพาไททั่นกลับบ้านได้ไหม 87 00:07:53,265 --> 00:07:57,476 คิดว่างั้น บิลลี่มีภาพจากสิ่งที่เรียกว่าแลนด์แซท 88 00:07:57,477 --> 00:07:58,936 - แลนด์แซทเหรอ - รู้จักไหม 89 00:07:58,937 --> 00:08:00,605 ไม่ๆ เดี๋ยวนะ 90 00:08:00,606 --> 00:08:05,276 อย่างกับเครือข่าวดาวเทียม ถ่ายภาพโลกช่วงแรกๆ ในยุค 60 เลย 91 00:08:05,277 --> 00:08:09,947 บิลลี่คิดว่าเส้นทางอพยพของไททั่นเอ็กซ์ สิ้นสุดที่เกาะกะโหลก 92 00:08:09,948 --> 00:08:15,161 ถ้าเขาคิดถูกและเกาะกะโหลก คือที่ที่ไททั่นเอ็กซ์เข้าออกจากแอ็กซิสมุนดี 93 00:08:15,162 --> 00:08:19,207 ก็ต้องมีรอยแยกคงที่ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ที่ไหนสักแห่งที่นี่ 94 00:08:19,208 --> 00:08:23,044 บิลลี่ทำสัญลักษณ์สถานที่พวกนี้ทั้งหมด ว่าอาจเป็นรอยแยกได้ 95 00:08:23,045 --> 00:08:25,338 หนึ่งในนั้นต้องเป็นทางกลับบ้านของไททั่นเอ็กซ์ 96 00:08:25,339 --> 00:08:28,424 ก็เป็นไปได้ มาเริ่มจากตรงนี้กัน ดูว่ามันจะพาเราไปไหน 97 00:08:28,425 --> 00:08:29,635 โอเค 98 00:08:47,027 --> 00:08:48,361 นี่เรื่องใหญ่เลย เคย์! 99 00:08:48,362 --> 00:08:49,445 (21 ตุลาคม 1958) 100 00:08:49,446 --> 00:08:51,489 - เนอะ ยังไม่อยากเชื่อเลย - ยืนยันนะว่าเป็นรอยแยก 101 00:08:51,490 --> 00:08:53,658 แปลว่าอาจมีเครือข่ายไททั่นอยู่จริงๆ 102 00:08:53,659 --> 00:08:55,577 - ใช่ - ใครจะไปรู้ว่ามันสิ้นสุดที่ไหน 103 00:08:56,078 --> 00:08:59,164 (อาณาเขตปาปัวและนิวกินี) 104 00:09:01,375 --> 00:09:03,460 หวัดดีค่ะ มีใครอยู่บ้านไหม 105 00:09:04,461 --> 00:09:06,046 มันเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง 106 00:09:08,507 --> 00:09:09,716 ใช่ 107 00:09:11,844 --> 00:09:13,135 ฉันดีใจกับคุณจริงๆ 108 00:09:13,136 --> 00:09:14,346 กับเราต่างหาก 109 00:09:15,264 --> 00:09:17,015 ใช่ กับเรา 110 00:09:18,934 --> 00:09:20,519 เปิดซะทีสิ 111 00:09:23,605 --> 00:09:24,982 ต้องการอะไรวะ 112 00:09:26,984 --> 00:09:28,735 เราอยากแต่งงานกัน 113 00:09:31,738 --> 00:09:35,783 - มีแหวนมาไหม - เราคิดได้ก็มาเลย 114 00:09:35,784 --> 00:09:37,577 - งั้น… - โพรบ 115 00:09:37,578 --> 00:09:38,579 อะไรนะ 116 00:09:39,246 --> 00:09:42,415 โพรบไง เราต้องส่งอะไรสักอย่างไปในรอยแยก แล้วดูว่ามันไปไหน 117 00:09:42,416 --> 00:09:45,376 ซูคสร้างเครื่องติดตามไททั่น จำได้ไหม 118 00:09:45,377 --> 00:09:47,837 - กับเครื่องส่งสัญญาณวิทยุหลายความถี่ - อือ 119 00:09:47,838 --> 00:09:51,675 - ผมว่าเราปรับมันใช้กับ… - บิลลี่ เรากำลังจะแต่งงานกันตอนนี้นะ 120 00:09:53,051 --> 00:09:55,511 - นั่นสินะ ใช่ - ใช่ 121 00:09:55,512 --> 00:09:57,889 วันนี้กี่โมงก็ได้ ถ้ามันไม่ลำบากเกินไปนัก 122 00:09:57,890 --> 00:09:59,056 - ค่ะ - ขอโทษครับ 123 00:09:59,057 --> 00:10:03,394 โอเค คุณเคย์โกะ มิอุระ คุณจะรับ… 124 00:10:03,395 --> 00:10:06,815 "ดร.เคย์โกะ มิอุระ" ครับ 125 00:10:07,816 --> 00:10:12,446 คุณจะรับผู้ชายคนนี้ วิลเลียม แรนดา เป็นสามีของคุณหรือไม่ 126 00:10:12,988 --> 00:10:14,739 ฉันคิดว่า… 127 00:10:14,740 --> 00:10:17,158 - อือ เรา… โอเค - เฮ้ 128 00:10:17,159 --> 00:10:20,162 ค่ะ ไง 129 00:10:21,580 --> 00:10:26,585 บิลลี่ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอใครสักคน 130 00:10:27,878 --> 00:10:29,462 ที่มีความฝันยิ่งใหญ่เหมือนฉัน 131 00:10:29,463 --> 00:10:32,215 คนที่มองโลกแบบเดียวกับฉัน 132 00:10:32,216 --> 00:10:36,720 เต็มไปด้วยความเป็นไปได้และความมหัศจรรย์ 133 00:10:38,055 --> 00:10:42,643 ฉันสัญญาว่าจะเชื่อในตัวคุณ และไอเดียบ้าๆ ของคุณเสมอ 134 00:10:47,523 --> 00:10:48,649 ฉันรักคุณ 135 00:10:51,443 --> 00:10:54,196 และ… 136 00:10:56,406 --> 00:10:57,865 รับค่ะ 137 00:10:57,866 --> 00:10:58,950 อือ 138 00:10:58,951 --> 00:11:04,080 ดี และคุณวิลเลียม แรนดา จะรับดร.เคย์โกะ มิอุระ 139 00:11:04,081 --> 00:11:05,831 เป็นภรรยาหรือไม่ 140 00:11:05,832 --> 00:11:08,167 ไม่แฟร์เลย ผมไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย 141 00:11:08,168 --> 00:11:09,378 ไม่เป็นไร 142 00:11:16,051 --> 00:11:18,052 ผมพูดอะไรไม่ออกเลย 143 00:11:18,053 --> 00:11:19,763 พูดว่า "รับครับ" ก็ได้พวก 144 00:11:22,432 --> 00:11:25,519 ครับ รับครับ รับอยู่แล้ว 145 00:11:26,562 --> 00:11:27,645 - เนอะ - ค่ะ 146 00:11:27,646 --> 00:11:31,107 ด้วยอำนาจที่ผมได้รับ จากรัฐบาลออสเตรเลียในพระปรมาภิไธย 147 00:11:31,108 --> 00:11:34,278 ผมขอประกาศให้คุณกับดอกเตอร์ เป็นสามีภรรยากัน 148 00:11:35,988 --> 00:11:38,323 - จูบเจ้าสาวได้ - โอเค เอาละนะ 149 00:11:49,251 --> 00:11:51,837 (เกาะกะโหลก) 150 00:11:53,589 --> 00:11:55,590 - นี่คือฐานของโมนาร์คเหรอ - เคยเป็น 151 00:11:55,591 --> 00:11:59,844 พวกเขาทิ้งไปหลังจากมีปัญหา เรื่องความปลอดภัยด้านปฏิบัติการในช่วงแรก 152 00:11:59,845 --> 00:12:03,182 โมนาร์คทำให้คนของตัวเองปลอดภัยไม่ได้ แต่คุณคิดว่าคุณทำได้งั้นเหรอ 153 00:12:06,518 --> 00:12:09,478 นายจะฆ่าเธอเพื่อล้างแค้นให้พ่อใช่ไหม 154 00:12:09,479 --> 00:12:11,939 - นี่ไม่เกี่ยวกับการล้างแค้น - งั้นเรื่องอะไรล่ะ 155 00:12:11,940 --> 00:12:13,942 - เดี๋ยวพาไปดู - ฉันคุยกับน้องชายฉัน 156 00:12:15,944 --> 00:12:18,654 - ยินดีต้อนรับกลับมา คุณซิมมอนส์ - ขอบคุณ สถานะเป็นไงบ้าง 157 00:12:18,655 --> 00:12:20,615 ไททั่นเอ็กซ์อยู่ห่างไปประมาณ 12 กิโลเมตร 158 00:12:20,616 --> 00:12:22,158 กำลังตรงมาหาเรา 159 00:12:22,159 --> 00:12:24,368 คุณพูดถูกเรื่องใช้ไข่เป็นตัวล่อ 160 00:12:24,369 --> 00:12:26,246 เคนทาโร่ต่างหากที่เสนอความคิดนี้ 161 00:12:27,164 --> 00:12:28,789 เราไม่อยากฆ่ามัน 162 00:12:28,790 --> 00:12:30,542 เราต้องให้มันเปิดรอยแยก 163 00:12:31,251 --> 00:12:32,543 เปิดรอยแยกไม่ได้นะ 164 00:12:32,544 --> 00:12:35,379 เราไม่รู้ว่าอะไรจะออกมาจากที่นั่น หรือใครจะตกลงไปในนั้นบ้าง 165 00:12:35,380 --> 00:12:38,257 ปู่ของคุณค้นพบรอยแยกอยู่ทั่วโลก 166 00:12:38,258 --> 00:12:42,011 จริงๆ เขามีทฤษฎีว่ามีรอยแยกอีกอัน อยู่ที่ไหนสักแห่งบนเกาะนี้ 167 00:12:42,012 --> 00:12:44,848 ศูนย์กลางที่สามารถพาเราไปที่ไหนก็ได้ ในเครือข่ายไททั่น 168 00:12:47,059 --> 00:12:50,812 ที่เราต้องทำคือเปิดรอยแยกคงที่ เป็นระยะเวลาไม่จำกัด 169 00:12:51,772 --> 00:12:53,648 เพราะงี้เราถึงต้องหารอยแยกนี้ให้เจอ 170 00:12:53,649 --> 00:12:55,149 มันคือวิธีที่จะเข้าไปในแอ็กซิสมุนดี 171 00:12:55,150 --> 00:12:56,943 อยากเข้าไปที่นั่นทำไมกัน 172 00:12:56,944 --> 00:13:00,112 หลายคนมีอาการแบบนี้เป๊ะเลย ตอนที่นาซาบอกว่าจะไปดวงจันทร์ 173 00:13:00,113 --> 00:13:03,366 นักบินอวกาศไม่ได้กลับบ้านมา แล้วค้นพบว่าเวลาผ่านไป 60 ปี 174 00:13:03,367 --> 00:13:05,076 และทุกคนที่พวกเขารักก็ตายไปหมด 175 00:13:05,077 --> 00:13:07,746 ใช่ไง แต่ลองคิดดูสิว่าถ้าเป็นแบบนั้นได้ 176 00:13:08,622 --> 00:13:12,250 ใช่ไหมล่ะ สมมติว่าถ้าคุณป่วยใกล้ตาย 177 00:13:12,251 --> 00:13:16,587 และคุณสามารถไปที่ไหนก็ได้ สักสัปดาห์นึงหรือเดือนนึง 178 00:13:16,588 --> 00:13:18,298 พอกลับมาก็พบว่ามีทางรักษา 179 00:13:19,508 --> 00:13:21,093 ถ้าคุณไปยังอนาคตได้ล่ะ 180 00:13:23,178 --> 00:13:27,140 คุณอยากใช้แอ็กซิสมุนดี เป็นไทม์แมชชีนส่วนตัวงั้นเหรอ 181 00:13:36,358 --> 00:13:39,277 เคนทาโร่ ขอละ ฉันรู้ว่านายรู้สึกยังไง 182 00:13:39,278 --> 00:13:42,113 ว่านายอยากทำอะไรสักอย่าง ว่านายต้องทำอะไรสักอย่าง 183 00:13:42,114 --> 00:13:44,365 นั่นคือความรู้สึกของฉันตอนที่ฉันกดปุ่มนั้น 184 00:13:44,366 --> 00:13:45,576 แต่ฉันคิดผิด 185 00:13:46,451 --> 00:13:50,747 ฉันไม่รู้เลยว่าฉันจะปลดปล่อยอะไรออกมา และฉันน่าจะฟังนายกับพ่อ 186 00:13:54,293 --> 00:13:56,085 อย่าทำพลาดแบบที่ฉันเคยทำ 187 00:13:56,086 --> 00:13:58,213 ไม่ว่ามันคืออะไร มันทำให้พ่อเราฟื้นขึ้นมาไม่ได้ 188 00:14:05,095 --> 00:14:07,598 เรายังไปทางนี้อยู่ มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเท่าเดิม 189 00:14:09,558 --> 00:14:12,978 คุณไม่เคยบอกฉันเลย ว่าคุณติดเครื่องติดตามกับไททั่นเอ็กซ์ได้ไง 190 00:14:14,938 --> 00:14:16,356 ต้องระมัดระวังเอามากๆ 191 00:14:18,275 --> 00:14:22,446 อันที่จริงผมจำตัวเองไม่ได้จนเมื่อไม่นานมานี้เอง 192 00:14:24,698 --> 00:14:25,948 ฉันไม่เข้าใจ 193 00:14:25,949 --> 00:14:26,950 ผมก็ไม่เข้าใจ 194 00:14:27,993 --> 00:14:29,536 ซูซูกิเองก็ไม่ได้เข้าใจทุกอย่าง 195 00:14:30,412 --> 00:14:33,457 วิทยาศาตร์เพี้ยนๆ ที่คุณอาจจะเข้าใจ แต่กับผมน่ะไม่มีวัน 196 00:14:34,750 --> 00:14:35,751 ลองดูก็ได้ 197 00:14:37,544 --> 00:14:38,879 ไว้จะลองทีหลัง 198 00:14:46,553 --> 00:14:48,221 อ๊ะ เวร 199 00:14:48,222 --> 00:14:50,474 พวกคุณโอเคนะ ก็แค่… 200 00:14:55,103 --> 00:14:56,313 ที่นี่เฮงซวยนะว่าไหม 201 00:14:57,231 --> 00:14:58,565 คิดดูละกันว่ามีอะไรอยู่ข้างใต้ 202 00:14:59,358 --> 00:15:01,025 ที่นี่ไม่เกี่ยวอะไรกับแอ็กซิสมุนดี 203 00:15:01,026 --> 00:15:03,611 ผมอยู่บนเกาะมาเกือบสองปี ไม่เคยได้ออกจากฐานเลย 204 00:15:03,612 --> 00:15:05,530 "ผมอยู่บนเกาะมาสองปี 205 00:15:05,531 --> 00:15:07,407 ไม่เคยได้ออกจากฐานเลย" 206 00:15:08,242 --> 00:15:09,784 เงียบน่า 207 00:15:09,785 --> 00:15:12,329 - อะไรน่ะ - แฮดลีย์ 208 00:15:13,163 --> 00:15:14,331 แฮดลีย์อยู่ไหน 209 00:15:20,254 --> 00:15:22,256 - หนีเร็ว! - ไปๆ ไปๆ 210 00:15:23,715 --> 00:15:25,092 ไป! รีบไป! 211 00:15:29,179 --> 00:15:30,180 ตามกันไป เร็ว! 212 00:15:33,141 --> 00:15:34,685 ไม่เห็นมันเลย 213 00:15:38,939 --> 00:15:40,815 - บ้าฉิบ! - รีบไป! 214 00:15:40,816 --> 00:15:42,526 แยกกันไป กระจายกันไป 215 00:15:44,862 --> 00:15:46,113 ไปๆ! 216 00:15:49,575 --> 00:15:51,075 ให้ตายสิ 217 00:15:51,076 --> 00:15:53,995 - ทิม! ไม่นะ! ช่วยด้วย! - เมย์ๆ! 218 00:15:53,996 --> 00:15:55,455 ช่วยด้วย! ไม่! 219 00:16:03,672 --> 00:16:04,715 ไม่! 220 00:16:08,552 --> 00:16:09,887 ผมจับคุณอยู่ 221 00:16:15,642 --> 00:16:19,228 - ไปเร็ว เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า - ไปๆ! 222 00:16:19,229 --> 00:16:20,939 - เดี๋ยว รองเท้าฉัน - ผมเก็บให้ 223 00:16:26,028 --> 00:16:27,487 โอเค ใจเย็นๆ 224 00:16:28,947 --> 00:16:30,073 ทิม ได้ยินไหม 225 00:16:32,701 --> 00:16:35,078 โมนาร์ค ทีมภาคพื้นดิน ได้ยินไหม ใครก็ได้ 226 00:16:35,954 --> 00:16:38,122 จนท.ยุทธวิธีเราตายไปสี่ 227 00:16:38,123 --> 00:16:39,625 คุณอยู่ที่ไหน 228 00:16:40,918 --> 00:16:42,752 ปลายแม่น้ำ 229 00:16:42,753 --> 00:16:45,296 พูดอีกทีซิ คุณกำลังไปทางตะวันออกเหรอ ทิม 230 00:16:45,297 --> 00:16:48,758 ทิม กำลังไปทางตะวันออกเหรอ ได้ยินไหม 231 00:16:48,759 --> 00:16:50,552 ไอ้เกาะเวรนี่ 232 00:16:51,345 --> 00:16:52,637 โอเค เอาละ 233 00:16:52,638 --> 00:16:58,559 คุณเชื่อจริงๆ ไหมว่ารอยแยกของบิลลี่อยู่แถวนี้ 234 00:16:58,560 --> 00:17:00,937 เรารู้ว่าเขาไปทั่วโลกเพื่อตามหารอยแยก 235 00:17:00,938 --> 00:17:03,022 อะไรบางอย่างบอกให้เขามาที่นี่ 236 00:17:03,023 --> 00:17:05,775 ถ้าเราหามันเจอ เราอาจจะส่งไททั่นเอ็กซ์กลับบ้านได้ 237 00:17:05,776 --> 00:17:07,568 โอเค งั้นก็ทำตามนั้นต่อ 238 00:17:07,569 --> 00:17:08,861 แยกกันและเอาชนะ 239 00:17:08,862 --> 00:17:09,987 พวกเขามีเครื่องติดตาม 240 00:17:09,988 --> 00:17:11,072 ให้พวกเขาหาไททั่นเอ็กซ์ 241 00:17:11,073 --> 00:17:13,825 ดูซิว่าเราจะหารอยแยกของบิลลี่เจอไหม ตอนที่เรายังมีเวลาอยู่ 242 00:17:19,790 --> 00:17:23,125 พอมันมาถึงที่นี่ เราจะหารอยแยกแล้วพรวดเข้าไปเลยไม่ได้ 243 00:17:23,126 --> 00:17:25,212 อันที่จริงเรากำลังเตรียมยานที่จะเข้าไป 244 00:17:27,714 --> 00:17:30,258 เคท เธอไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญที่นี่ เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง 245 00:17:30,259 --> 00:17:33,386 อือ ฉันไม่รู้ ฉันไม่ใช่นักฟิสิกส์ ฉันเป็นแค่ครูสอนวิทยาศาสตร์ 246 00:17:33,387 --> 00:17:36,055 แต่ฉันรู้ว่าไทม์แมชชีนมันไม่มีจริง 247 00:17:36,056 --> 00:17:38,809 ฉันรู้ว่าเราเปลี่ยนอดีตไม่ได้ ไม่ว่าอยากจะเปลี่ยนมันแค่ไหน 248 00:17:45,858 --> 00:17:47,818 พ่อไม่อยากเห็นเราเป็นแบบนี้หรอก 249 00:17:48,819 --> 00:17:51,113 เขาไม่อยากให้ใครต้องบาดเจ็บแน่ๆ 250 00:17:51,738 --> 00:17:53,657 - ไม่ใช่เพื่อเขา - เธอพูดถูก 251 00:17:57,411 --> 00:18:00,873 สิ่งที่เราทำมันเสี่ยงมาก และหายนะอาจเกิดขึ้นต่อหน้า 252 00:18:01,498 --> 00:18:04,251 เคนทาโร่ ถ้าคุณอยากกลับบ้านก็กลับเถอะ 253 00:18:04,960 --> 00:18:06,419 ไปอยู่กับครอบครัวคุณ 254 00:18:06,420 --> 00:18:10,591 บอกตรงๆ ฉันอิจฉา ที่คุณมีใครสักคนเป็นห่วงคุณขนาดนั้น 255 00:18:12,843 --> 00:18:14,553 พูดจริงนะ เอาฮ.ไปสิ 256 00:18:15,262 --> 00:18:17,014 เรือโมนาร์คอยู่ริมฝั่งนี่เอง 257 00:18:18,140 --> 00:18:20,267 ฉันไม่อยากให้ใครบาดเจ็บอีก 258 00:18:21,393 --> 00:18:22,436 เธอไปเถอะ 259 00:18:23,937 --> 00:18:25,022 เคนทาโร่ 260 00:18:26,190 --> 00:18:28,065 ไปส่งคุณแรนดาที่เฮลิคอปเตอร์ที 261 00:18:28,066 --> 00:18:29,318 - ได้ครับ - เคนทาโร่ ขอละ 262 00:18:30,652 --> 00:18:33,779 - เคนทาโร่ อย่าทำแบบนี้ - เฮ้ มากับเรา 263 00:18:33,780 --> 00:18:35,657 เธอหลอกใช้นายอยู่นะ 264 00:18:36,325 --> 00:18:37,617 ถ้าคุณรู้สึกสงสัยก็ไม่เป็นไร 265 00:18:37,618 --> 00:18:40,244 ปล่อยฉัน! เคนทาโร่! 266 00:18:40,245 --> 00:18:41,663 ผมไม่เป็นไร 267 00:18:43,498 --> 00:18:44,750 ใกล้ถึงเวลาแล้ว 268 00:18:45,751 --> 00:18:46,918 เป็นไงบ้าง คัตเลอร์ 269 00:18:46,919 --> 00:18:49,754 ด้วยความเร็วเท่านี้ ไททั่นเอ็กซ์อยู่ห่างไปประมาณ 12 นาที 270 00:18:49,755 --> 00:18:51,881 - คองล่ะ - เวรละ มันเคลื่อนไหวอีกครั้ง 271 00:18:51,882 --> 00:18:53,591 - ไปไหน มาทางเราเหรอ - ไม่ ตะวันออกเฉียงใต้ 272 00:18:53,592 --> 00:18:55,885 - มันคงรู้ว่าไททั่นเอ็กซ์อยู่ - คงรู้หรือรู้ 273 00:18:55,886 --> 00:18:58,012 อาจจะรู้นะ ก็มันตรงไปทางนั้น 274 00:18:58,013 --> 00:19:00,015 - โอเค เบี่ยงเบนความสนใจมัน - รับทราบ 275 00:19:01,558 --> 00:19:02,851 ฉันมีอะไรจะให้ดู 276 00:19:06,355 --> 00:19:10,400 พอลลี่ เปิดเสียงสกัลครอว์เลอร์ เบี่ยงเบนความสนใจมัน 277 00:19:34,216 --> 00:19:36,260 เวรละ นั่นคองใช่ไหม 278 00:19:37,469 --> 00:19:38,554 ใช่ 279 00:19:39,304 --> 00:19:40,514 เครื่องติดตามขึ้นว่าไงบ้าง 280 00:19:41,682 --> 00:19:43,684 สัญญาณยังชัดอยู่ 281 00:19:45,477 --> 00:19:46,895 มันบอกว่าไททั่นกำลังไปทางนี้ 282 00:19:48,063 --> 00:19:50,648 คุณครับ เราเสียคนไปครึ่งทีมแล้ว 283 00:19:50,649 --> 00:19:52,900 เราควรคิดเรื่องกลับไปที่ชายหาด 284 00:19:52,901 --> 00:19:55,736 - เตรียมอาวุธ จัดกลุ่มใหม่… - ไม่ แล้วเคทกับเคนทาโร่ล่ะ 285 00:19:55,737 --> 00:19:57,238 ผู้พันชอว์กับดร.แรนดา 286 00:19:57,239 --> 00:19:59,198 - ยังอยู่ที่ไหนสักแห่งข้างหน้า - ถ้ายังไม่ตายน่ะนะ 287 00:19:59,199 --> 00:20:00,576 - ว่าไงนะ - เฮ้ย! 288 00:20:02,786 --> 00:20:06,956 ถ้าพวกเขายังไม่ตาย ซึ่งยังไม่ตายอยู่แล้ว พวกเขาต้องทำภารกิจต่อแน่ 289 00:20:06,957 --> 00:20:08,457 พวกเราก็เหมือนกัน 290 00:20:08,458 --> 00:20:10,127 ตอนนี้คองกำลังมา 291 00:20:10,711 --> 00:20:14,547 เราต้องรีบไป และเราจะไม่ทิ้งใครไว้ทั้งนั้น 292 00:20:14,548 --> 00:20:15,549 เข้าใจชัดไหม 293 00:20:16,550 --> 00:20:17,633 - ครับ - ชัดนะ 294 00:20:17,634 --> 00:20:19,636 - ครับ - เหรอ โอเค เยี่ยม 295 00:20:23,765 --> 00:20:27,352 ขอโทษที่วีนใส่ แต่รู้สึกดีจังที่ได้เป็นคนคุม 296 00:20:43,994 --> 00:20:45,204 ทางนี้ 297 00:20:46,455 --> 00:20:49,957 ถึงแล้ว นี่แหละแหลมคานาเวอรัลของเรา 298 00:20:49,958 --> 00:20:51,627 นี่คือที่ที่เราจะเริ่มทำภารกิจ 299 00:21:11,647 --> 00:21:13,607 คิดถึงคำพูดของพี่สาวคุณอยู่เหรอ 300 00:21:15,192 --> 00:21:18,694 ฟังนะ ฉันรู้ว่าฉันไม่มีข้อมูลของพ่อในมือ โอเคนะ 301 00:21:18,695 --> 00:21:21,614 ฉันมีกองทุนทรัสต์และกลุ่มคนที่ฉลาดสุดๆ 302 00:21:21,615 --> 00:21:24,159 ที่เชื่อว่าเราสามารถทำได้ และตอนนี้ฉันมีคุณด้วย 303 00:21:24,868 --> 00:21:27,704 คืองี้ ผมยังไม่แน่ใจว่าผมช่วยอะไรได้บ้าง 304 00:21:29,414 --> 00:21:33,293 รู้ไหมว่าทำไมนาซาถึงเลือกนีล อาร์มสตรอง ให้เป็นคนแรกที่ไปเหยียบดวงจันทร์ 305 00:21:35,462 --> 00:21:36,671 เพราะเป็นนักบินที่เก่งที่สุดมั้ง 306 00:21:36,672 --> 00:21:38,549 ทุกคนเป็นนักบินอวกาศที่เก่งที่สุด 307 00:21:40,300 --> 00:21:43,261 พวกเขารู้ว่าใครก็ตามที่พวกเขาเลือก ให้ไปเหยียบดวงจันทร์คนแรก 308 00:21:43,262 --> 00:21:45,596 จะกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในโลก 309 00:21:45,597 --> 00:21:47,974 อาจเป็นคนที่มีชื่อเสียงมากที่สุด ในประวัติศาสตร์ด้วย 310 00:21:47,975 --> 00:21:49,976 มันไม่ใช่การเลือกคนที่เก่งที่สุด 311 00:21:49,977 --> 00:21:51,562 แต่เป็นการเลือกคนที่เหมาะที่สุด 312 00:21:52,563 --> 00:21:56,274 คุณคือเคนทาโร่ แรนดา หลานชายของบิลกับเคย์โกะ แรนดา 313 00:21:56,275 --> 00:21:57,693 ลูกชายของฮิโรชิ แรนดา 314 00:21:58,527 --> 00:21:59,778 คุณคือคนที่เหมาะสม 315 00:22:05,742 --> 00:22:07,536 แต่มีเรื่องนึงที่เราต้องทำก่อน 316 00:22:09,621 --> 00:22:11,832 เราตั้งฐานที่นี่ไม่ได้ถ้าคองยังเตร่ไปทั่วเกาะ 317 00:22:13,417 --> 00:22:14,876 นึกว่าเราจะเบี่ยงเบนความสนใจมัน 318 00:22:14,877 --> 00:22:17,588 - ทำให้มันยุ่ง - คิดว่าเราทำแบบนั้นได้นานแค่ไหน 319 00:22:18,463 --> 00:22:20,132 เราถึงพาไททั่นเอ็กซ์มาที่นี่ไง 320 00:22:21,550 --> 00:22:23,634 ผมนึกว่าเราต้องเปิดรอยแยก 321 00:22:23,635 --> 00:22:25,386 ใช่ จากนั้นเราต้องใช้มันเพื่อฆ่าคอง 322 00:22:25,387 --> 00:22:27,638 ฆ่าคองเหรอ เป็นไปไม่ได้ 323 00:22:27,639 --> 00:22:29,599 - มันจำเป็น - คุณฆ่าคองไม่ได้ 324 00:22:29,600 --> 00:22:31,517 ทำไม เพราะมันฆ่าไม่ตาย หรือคุณไม่อยากให้มันตาย 325 00:22:31,518 --> 00:22:33,186 คุณไม่ได้บอกผมว่านี่คือส่วนนึงของแผน 326 00:22:33,187 --> 00:22:34,896 - ฉันรู้ และฉันขอโทษ - โกหกผมทำไม 327 00:22:34,897 --> 00:22:36,231 เพราะฉันกลัว 328 00:22:37,107 --> 00:22:38,357 ฉัน… 329 00:22:38,358 --> 00:22:40,902 ฉันกลัวว่าถ้าพูดความจริงไป คุณจะปฏิเสธ 330 00:22:40,903 --> 00:22:43,696 แล้วฉันก็ต้องทำทุกอย่างเอง 331 00:22:43,697 --> 00:22:45,991 เคนทาโร่ คุณก็รู้ว่ามันสำคัญขนาดไหน 332 00:22:49,203 --> 00:22:50,704 มันมาแล้ว 333 00:22:51,580 --> 00:22:53,540 - โอเค เราควรดูจากข้างใน - ไม่ 334 00:22:54,750 --> 00:22:56,835 ฉันต้องเห็นให้ได้ อยู่กับฉันนะ 335 00:23:06,094 --> 00:23:07,346 เตรียมลงมือ 336 00:23:08,138 --> 00:23:12,099 ปล่อยนะ อย่า… อย่ามายุ่งกับฉัน 337 00:23:12,100 --> 00:23:15,186 บุคลากรทุกคน กลับไปรายงานตัวที่ฐาน เริ่มระยะที่หนึ่งแล้ว 338 00:23:15,187 --> 00:23:17,772 ขอย้ำ เริ่มระยะที่หนึ่งแล้ว 339 00:23:17,773 --> 00:23:20,233 เอาละ เรียกทุกสถานี ทุกสถานี ลุยเลย เร็วเข้า 340 00:23:20,234 --> 00:23:22,777 ไม่ทำตอนนี้ก็ไม่ได้ทำแล้ว ทุกสถานี สแตนด์บายเตรียมลงมือ 341 00:23:22,778 --> 00:23:23,946 รอฟังคำสั่ง 342 00:23:36,041 --> 00:23:38,084 เดี๋ยว อย่าเพิ่ง 343 00:23:38,085 --> 00:23:40,878 ฐานโมนาร์ค 18 เราพร้อมขึ้นบิน 344 00:23:40,879 --> 00:23:43,298 เฮ้ย! เดี๋ยว! ทำอะไรน่ะ 345 00:23:47,761 --> 00:23:49,012 เอาเลย 346 00:23:49,721 --> 00:23:50,722 ลงมือได้ 347 00:24:15,414 --> 00:24:16,540 เราทำสำเร็จ 348 00:24:17,332 --> 00:24:18,667 เหลือเชื่อ เราทำได้ 349 00:24:20,502 --> 00:24:21,503 มันเป็นของเราแล้ว 350 00:24:25,090 --> 00:24:28,718 หุบเขาแคบๆ นั่น มันเหมือนกับรูปตรงนี้เลย 351 00:24:28,719 --> 00:24:32,430 นั่นสิ เอาละ ถ้าเราไปตามนี้ เราน่าจะเจอสถานที่ 352 00:24:32,431 --> 00:24:34,016 - ที่บิลลี่ทำสัญลักษณ์ไว้ - ได้ 353 00:24:39,688 --> 00:24:42,982 ยังไม่ได้ตรวจสอบไซต์ที่สองด้วย เราอยู่ที่นี่และไม่มีสัญญาณอะไร 354 00:24:42,983 --> 00:24:45,109 - ของรอยแยกหรือ… - กลับไปที่ฐานด่วน 355 00:24:45,110 --> 00:24:47,528 เรายังไม่ได้ตรวจสอบไซต์ที่สามเลย 356 00:24:47,529 --> 00:24:49,530 รอไปก่อน ระยะที่สองจะเริ่มแล้ว 357 00:24:49,531 --> 00:24:53,117 - ขอย้ำ ระยะที่สองจะเริ่มแล้ว - รับทราบครับ 358 00:24:53,118 --> 00:24:55,954 เอาละ ได้ยินหัวหน้าแล้วนะ ไปเร็ว ของจริงมาแล้วว่ะ 359 00:24:57,623 --> 00:24:59,124 ไปกันเลย 360 00:25:00,167 --> 00:25:02,211 - พวกเขาเป็นใคร - ไม่ใช่คนของโมนาร์ค 361 00:25:02,836 --> 00:25:04,921 และดูไม่ใช่คนของเอเพ็กซ์ด้วย 362 00:25:04,922 --> 00:25:07,382 ผมว่าต้องเป็นคนของใครก็ตาม ที่อยู่กับเคทและเคนทาโร่ 363 00:25:09,218 --> 00:25:11,302 - แล้วระยะที่สองคืออะไร - ท่าไม่ดีแฮะ 364 00:25:11,303 --> 00:25:12,846 พวกเขารีบไปเชียว 365 00:25:13,514 --> 00:25:16,724 พวกเขาตามหารอยแยกอยู่แน่ๆ 366 00:25:16,725 --> 00:25:19,937 เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีแค่เรา ที่คิดว่าบิลลี่ตามหาอะไรอยู่ 367 00:25:21,522 --> 00:25:22,689 โอเค ไปไหนต่อ 368 00:25:23,774 --> 00:25:24,775 เคย์ 369 00:25:27,653 --> 00:25:28,945 ฉันยังไม่เข้าใจอยู่ดี 370 00:25:28,946 --> 00:25:32,615 บิลลี่ตามหาอะไร มันไม่อยู่ในบันทึกของเขา 371 00:25:32,616 --> 00:25:34,368 เขาทำสัญลักษณ์รอยแยกไว้ห้าหกที่แล้ว และ… 372 00:25:35,911 --> 00:25:40,290 - ที่นี่มีอะไรสำคัญนักเหรอ - คุณก็รู้ว่าเขาเป็นคนยังไง คือว่า… 373 00:25:41,250 --> 00:25:42,292 ฉันนึกว่าฉันรู้ 374 00:25:43,502 --> 00:25:46,213 แต่เขาทิ้งฮิโรชิแล้วมาที่นี่ 375 00:25:46,797 --> 00:25:48,965 บางอย่างมันแปลกไป 376 00:25:48,966 --> 00:25:51,718 อะไรเปลี่ยนไปหลังจากฉันไม่อยู่แล้ว 377 00:25:52,803 --> 00:25:55,973 อะไรเปลี่ยนไปน่ะเหรอ เคย์ หลังจากเราเสียคุณน่ะ 378 00:25:59,560 --> 00:26:01,186 มันเปลี่ยนไปทุกอย่าง 379 00:26:03,981 --> 00:26:05,023 ทุกอย่างเลย 380 00:26:05,732 --> 00:26:06,816 อย่า อย่าทำฉันตกนะ 381 00:26:06,817 --> 00:26:07,900 (คาซัคสถาน ปี 1959) 382 00:26:07,901 --> 00:26:10,319 เราหนักเกินไป ส่งมือมา 383 00:26:10,320 --> 00:26:11,696 ดึงไม่ไหวแล้ว 384 00:26:11,697 --> 00:26:13,991 เอื้อมมาเร็ว เคย์ เอื้อมมาสิ 385 00:26:28,005 --> 00:26:29,840 อีกสิบนาทีรถไฟออก เราต้องไปแล้ว 386 00:26:34,428 --> 00:26:35,971 - เราต้องไปแล้ว - ฉันไม่ไปถ้าไม่มีเธอ 387 00:26:40,225 --> 00:26:41,392 เธอตายแล้ว 388 00:26:41,393 --> 00:26:42,728 - นายไม่รู้ซะหน่อย - รู้สิ 389 00:26:43,812 --> 00:26:45,730 นายต้องหัดยอมรับความจริงให้ได้ 390 00:26:45,731 --> 00:26:47,524 ไอ้ตัวพวกนั้นน่ะ มันแค่… 391 00:26:50,485 --> 00:26:53,821 ถ้าแรงสะท้อนกลับของสิ่งที่ทำให้แผ่นดินไหว มันสะท้อนช่องโล่งในชั้นหิน 392 00:26:53,822 --> 00:26:55,239 ได้ถูกต้อง เธอก็คงเจอ… 393 00:26:55,240 --> 00:26:58,035 - ที่ให้หลบภัยใน… - บิลลี่ หยุดเถอะ ให้ตายสิ พอได้แล้ว 394 00:27:03,457 --> 00:27:05,250 ฉันจับไว้ไม่ไหว ลี 395 00:27:06,710 --> 00:27:08,086 ฉันพยายามแล้ว แต่… 396 00:27:10,255 --> 00:27:11,548 ฉันปล่อยเธอตกลงไป 397 00:27:14,009 --> 00:27:15,052 นายไม่ฟังฉันเลย 398 00:27:17,304 --> 00:27:18,889 ฉันบอกเธอแล้วว่าอย่าไป 399 00:27:20,265 --> 00:27:21,600 ทำไมนายไม่ฟังฉัน 400 00:27:25,145 --> 00:27:27,231 - ขอโทษนะ ลี - ตอนนี้มันสายไปแล้ว 401 00:27:29,942 --> 00:27:32,444 และมันจะหลอกหลอนเราไปทั้งชีวิต 402 00:27:50,546 --> 00:27:53,631 เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ายาสลบนี้ จะใช้ได้ผลกับระบบประสาทของไททั่น 403 00:27:53,632 --> 00:27:55,759 เราเลยไม่รู้ว่าเหลือเวลาเท่าไร กว่ามันจะหมดฤทธิ์ 404 00:27:56,760 --> 00:27:59,095 ถ้ามันไม่อยากสู้กับคองล่ะ 405 00:27:59,096 --> 00:28:01,139 คุณเห็นมันสู้กับก๊อดซิลล่าที่ชายหาดใช่ไหม 406 00:28:01,807 --> 00:28:03,016 มันปกป้องไข่ของมัน 407 00:28:03,725 --> 00:28:05,352 ตอนนี้คุณพูดจาเหมือนพี่คุณแล้ว 408 00:28:06,395 --> 00:28:08,939 อะไรก็ถูกบีบให้สู้ได้ถ้ามีแรงกระตุ้นมากพอ 409 00:28:10,607 --> 00:28:14,026 โปรเจกต์ของเบรนด้าล้มเหลว แต่มันพิสูจน์ว่าเราเข้าถึงระบบประสาทของมันได้ 410 00:28:14,027 --> 00:28:16,070 แต่แทนที่จะพยายามลดความก้าวร้าวของพวกมัน 411 00:28:16,071 --> 00:28:17,865 เราจะพยายามทำให้ค่ามันทะลุชาร์ต 412 00:28:24,246 --> 00:28:26,539 อย่าไปสงสารสิ่งมีชีวิตพวกนี้ เคนทาโร่ 413 00:28:26,540 --> 00:28:29,042 พวกมันยังไม่สงสารคุณเลย และพวกมันไม่สงสารพ่อคุณด้วย 414 00:28:30,210 --> 00:28:32,086 - ศูนย์ควบคุมเรียกซิมมอนส์ - อยู่นี่ 415 00:28:32,087 --> 00:28:34,422 เคท แรนดาหนีไปได้ เธอไม่ได้ขึ้นฮ.ไป 416 00:28:34,423 --> 00:28:35,924 เธออยู่ที่ไหนสักแห่งในฐาน 417 00:28:47,269 --> 00:28:48,352 (ห้องสื่อสาร ซีเอ 3.7) 418 00:28:48,353 --> 00:28:51,106 เริ่มจากห้องขัง เคลียร์ทั้งสองที่ 419 00:29:05,495 --> 00:29:09,791 คุณซิมมอนส์ 420 00:29:11,168 --> 00:29:12,419 เราเจอไอ้นี่ 421 00:29:13,128 --> 00:29:14,338 มันถูกฝังอยู่ในไททั่น 422 00:29:15,339 --> 00:29:17,757 ดูเหมือนเครื่องติดตาม 423 00:29:17,758 --> 00:29:19,468 น่าจะอยู่ใกล้ๆ แล้ว 424 00:29:20,260 --> 00:29:22,221 เอาแบบกิโลเมตรหรือ… 425 00:29:24,473 --> 00:29:26,224 - เวรละ - อะไร 426 00:29:26,225 --> 00:29:28,643 นี่อะไร… ไม่รู้สิ ฉันว่าสัญญาณมันขาดหาย 427 00:29:28,644 --> 00:29:31,646 - ตัวรับสัญญาณยังใช้ได้ไหม - ไม่รู้ มันนิ่งไปแล้ว… 428 00:29:31,647 --> 00:29:33,148 มันหยุดส่งสัญญาณ 429 00:29:33,774 --> 00:29:36,568 โอเค ไปทางไหนต่อ 430 00:29:38,278 --> 00:29:40,196 มีใครอยู่ไหม 431 00:29:40,197 --> 00:29:41,739 เราอยู่นอกระยะฐานโมนาร์ค 18 432 00:29:41,740 --> 00:29:45,535 - แต่นี่ความถี่ของโมนาร์ค - คุณต้องปิดมัน 433 00:29:45,536 --> 00:29:47,703 - ไม่ คุณต้องฟัง - บางอย่างข้างนอกนี่จะได้ยินเรา 434 00:29:47,704 --> 00:29:49,413 - คุณต้องปิดมัน - อือ นั่นแหละประเด็น 435 00:29:49,414 --> 00:29:52,250 - มันคือวิทยุ มีคนอยู่ที่นั่น เอา… - ฮัลโหล 436 00:29:52,251 --> 00:29:55,211 - ฮัลโหล - ได้ยินฉันไหม 437 00:29:55,212 --> 00:29:57,922 - ได้ยิน เคท เฮ้ - เมย์เหรอ นั่นเธอใช่ไหม 438 00:29:57,923 --> 00:29:59,882 ใช่ๆ เรากำลังไปหาเธอ 439 00:29:59,883 --> 00:30:01,634 ไม่นะ ไม่ๆ ออกไปจากเกาะซะ 440 00:30:01,635 --> 00:30:02,928 พวกเขามีไททั่นอยู่ 441 00:30:03,720 --> 00:30:05,513 หมายความว่าไง เคนทาโร่อยู่กับเธอไหม 442 00:30:05,514 --> 00:30:08,933 - เคนทาโร่อยู่กับพวกเขา - คืออะไร อยู่กับใคร 443 00:30:08,934 --> 00:30:10,518 - ใคร เขาอยู่กับใคร - อิซาเบล ซิมมอนส์ 444 00:30:10,519 --> 00:30:13,187 - เธอคุมฐานทั้งหมดที่นี่ - อิซาเบล ซิมมอนส์ 445 00:30:13,188 --> 00:30:15,815 - ว่าแล้วว่าเธอวางแผนทำอะไรแน่ๆ - ฐานน่ะ 446 00:30:15,816 --> 00:30:18,734 ฐานแบบไหน อยู่ที่ไหน 447 00:30:18,735 --> 00:30:21,821 ฐานเก่าของโมนาร์ค เธอล่อไททั่นมาที่นี่ 448 00:30:21,822 --> 00:30:22,906 ฉันต้องไปแล้ว 449 00:30:24,157 --> 00:30:26,243 - มีหุบเขาอยู่ หาหุบเขาให้เจอ - เดี๋ยวสิ เคท 450 00:30:27,703 --> 00:30:28,704 เคท! 451 00:30:30,831 --> 00:30:34,000 เธอ… ฐานเก่าของโมนาร์ค คุณพอจะรู้อะไรไหม 452 00:30:34,001 --> 00:30:35,043 รู้สิ 453 00:30:36,420 --> 00:30:39,547 อือ เอาละ ไปกันเถอะ เราต้องไปถึงที่นั่นก่อนคอง 454 00:30:39,548 --> 00:30:40,966 - ไปเร็ว - รับทราบ 455 00:30:59,359 --> 00:31:00,444 อีกไกลแค่ไหน 456 00:31:01,153 --> 00:31:05,699 ไซต์ต่อไปที่เขาทำสัญลักษณ์ไว้อยู่ข้างหน้านี่เอง 457 00:31:08,911 --> 00:31:10,162 ให้ตายสิ 458 00:31:12,789 --> 00:31:13,916 ที่นี่มันอะไรกัน 459 00:31:15,250 --> 00:31:17,211 โรงเชือดชัดๆ 460 00:31:52,079 --> 00:31:55,874 แย่ละ เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นที่นี่ 461 00:32:16,228 --> 00:32:17,855 อะไรน่ะ 462 00:32:27,489 --> 00:32:28,949 บิลลี่ 463 00:32:34,997 --> 00:32:36,415 นี่เป็นของบิลลี่ 464 00:32:47,009 --> 00:32:48,802 ฉันว่านี่คือจุดที่เขาตาย 465 00:32:59,146 --> 00:33:00,355 เคย์ 466 00:33:04,610 --> 00:33:06,653 บ้าเอ๊ย บิลลี่ 467 00:33:11,742 --> 00:33:13,326 ฉันไว้ใจคุณ 468 00:33:13,327 --> 00:33:16,747 ฉันเชื่อในตัวคุณ แล้วคุณทิ้งทุกอย่างไปเพื่ออะไรกัน 469 00:33:28,759 --> 00:33:31,594 ทุกจุดคือแหล่งรวบรวมพลังงาน 470 00:33:31,595 --> 00:33:33,513 ผมเรียกมันว่ารอยแยก โอเคนะ 471 00:33:33,514 --> 00:33:36,766 มันคือการพัวพันเชิงควอนตัมที่มีวงจรแบบไขว้… 472 00:33:36,767 --> 00:33:37,934 (เรดดิง รัฐเพนซิลเวเนีย ปี 1968) 473 00:33:37,935 --> 00:33:41,062 ซึ่งผมเชื่อว่ามันเชื่อมโยงกัน ทำให้สิ่งมีชีวิตที่อยู่ที่นี่ 474 00:33:41,063 --> 00:33:43,398 - สามารถเดินทางข้าม… - สิ่งมีชีวิตเหรอ 475 00:33:45,067 --> 00:33:47,235 อะไรคะ อย่างบิ๊กฟุตน่ะเหรอ 476 00:33:47,236 --> 00:33:48,819 ทำไมไม่ได้ล่ะ 477 00:33:48,820 --> 00:33:51,031 เรื่องเล่าในตำนานหลายอย่าง ก็อิงมาจากเรื่องจริง 478 00:33:52,783 --> 00:33:55,744 และถ้าคุณบิ๊กฟุตเพื่อนเรา 479 00:33:56,703 --> 00:33:59,747 สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระผ่านระบบ 480 00:33:59,748 --> 00:34:03,710 ไปโผล่ที่ไหนก็ได้เรื่อยๆ ล่ะ 481 00:34:04,545 --> 00:34:05,753 เหมือนรถไฟใต้ดินเหรอ 482 00:34:05,754 --> 00:34:08,799 ถูกเผง เหมือนรถไฟใต้ดิน 483 00:34:10,509 --> 00:34:14,179 และเหมือนรถไฟใต้ดินตรงที่เมื่อเราเข้าไป 484 00:34:15,429 --> 00:34:16,723 เราจะสามารถ… 485 00:34:19,976 --> 00:34:23,021 เดินทางผ่านมันและไปโผล่ที่ไหนสักที่ได้ 486 00:34:25,607 --> 00:34:26,608 ผม… 487 00:34:28,485 --> 00:34:31,071 วันนี้พอแค่นี้ เลิกชั้นเรียนได้ 488 00:34:35,367 --> 00:34:37,327 เดี๋ยวๆ รอก่อน 489 00:34:38,620 --> 00:34:40,745 - นี่ ฉันจะรับไว้ - ฉันทำให้นายไปเป็นสิบ 490 00:34:40,746 --> 00:34:44,000 - นายได้มันมาบ้างไหม - แปลว่าฉันต้องพยายามต่อไป 491 00:34:44,001 --> 00:34:46,042 - แผนที่มันไม่สมบูรณ์ - ได้เวลายอมรับแล้ว 492 00:34:46,043 --> 00:34:47,962 ว่าข้อมูลมันไม่รองรับทฤษฎีของนาย 493 00:34:47,963 --> 00:34:49,546 เราพิสูจน์ไม่ได้ว่าบางอย่างมันไม่มีจริง 494 00:34:49,547 --> 00:34:52,301 - เราถูกจำกัดแค่จินตนาการของเรา… - พอเลย 495 00:34:53,969 --> 00:34:56,387 เราสองคนควรจินตนาการให้น้อยกว่านี้ 496 00:34:56,388 --> 00:34:58,806 ถ้าเป็นงั้น เคย์โกะกับลีคงยังอยู่กับเรา 497 00:34:58,807 --> 00:34:59,933 - เอามานี่ - บิลลี่! 498 00:35:01,059 --> 00:35:02,895 ทำอะไร หยุดนะ 499 00:35:05,272 --> 00:35:07,274 - กลับไปหาลูกนายซะ - ไม่ได้ 500 00:35:08,358 --> 00:35:09,359 ไม่ใช่ตอนนี้ 501 00:35:11,612 --> 00:35:13,155 และงานของเรายังไม่เสร็จ 502 00:35:13,780 --> 00:35:17,326 อย่าละเลยครอบครัวที่นายมี เพื่อไปตามหาสิ่งที่นายเสียไป 503 00:35:19,912 --> 00:35:22,331 จุดสุดท้ายที่เขาทำสัญลักษณ์ไว้น่าจะอยู่ข้างหน้า 504 00:35:23,916 --> 00:35:26,792 - เคย์ ผมแค่จะบอกว่า… - ทำงานนี้ให้จบกันเถอะ 505 00:35:26,793 --> 00:35:29,378 - คุณไม่มีทางรู้ว่าบิลลี่คิดอะไร - ทำให้จบๆ ไป 506 00:35:29,379 --> 00:35:31,965 หาเคทกับเคนทาโร่ให้เจอ แล้วไปจากเกาะนี้กัน 507 00:35:36,929 --> 00:35:38,012 ที่นี่แหละ 508 00:35:38,013 --> 00:35:40,516 นี่คือจุดสุดท้ายที่เขาทำสัญลักษณ์ไว้บนแผนที่ 509 00:35:41,308 --> 00:35:43,310 แต่เขาตายก่อนได้ไปตรวจสอบดู 510 00:35:45,062 --> 00:35:46,647 อย่างน้อยมันก็สวยดี 511 00:35:47,856 --> 00:35:50,983 - เคย์… - ไม่ต้องมาพูดให้กำลังใจฉันตอนนี้ 512 00:35:50,984 --> 00:35:52,777 เปล่า ผมไม่ได้จะให้กำลังใจ 513 00:35:52,778 --> 00:35:56,739 เคย์ นั่น… นั่นอะไร ตรง… 514 00:35:56,740 --> 00:35:59,785 - อะไรเหรอ - ตรงนั้นน่ะ มันคืออะไร 515 00:36:11,880 --> 00:36:14,340 นี่คืองานของซูซูกิเซ็นเซย์ 516 00:36:14,341 --> 00:36:16,843 ใช่ เหมือนอันที่เราเห็นที่บ้านเขา บนเกาะฮาเตรุมะเลย 517 00:36:16,844 --> 00:36:18,427 ใช่ 518 00:36:18,428 --> 00:36:23,308 ผมเดาว่าบิลลี่เอาติดมาด้วยตอนที่เขามาที่นี่ 519 00:36:24,518 --> 00:36:26,603 เดี๋ยวนะ ดูสิ มีอีกอัน 520 00:36:29,523 --> 00:36:32,401 ดูนี่สิ เคย์ 521 00:36:33,944 --> 00:36:37,489 และอีกอัน และ… เขาเอามาหมดเลยนี่หว่า 522 00:36:41,118 --> 00:36:43,328 เว้นแต่ว่าเขาไม่ได้เอามาเองนี่สิ 523 00:36:44,746 --> 00:36:45,914 โพรบ 524 00:36:46,707 --> 00:36:48,959 บิลลี่อยากส่งโพรบลงไป เดี๋ยวนะ 525 00:36:51,420 --> 00:36:52,503 ดูนี่ 526 00:36:52,504 --> 00:36:54,672 {\an8}(วิลเลียม แรนดา กรกฎาคม 1966 มาดากัสการ์) 527 00:36:54,673 --> 00:36:58,760 "วิลเลียม แรนดา 1966 มาดากัสการ์" เหรอ 528 00:37:06,101 --> 00:37:08,604 "1971 นิวกินี" 529 00:37:15,569 --> 00:37:17,905 "1968 ล็อกเนสส์" 530 00:37:18,906 --> 00:37:21,657 "1972 คาซัคสถาน" 531 00:37:21,658 --> 00:37:22,867 เขากลับไป 532 00:37:22,868 --> 00:37:26,996 เขาโยนมันใส่ในรอยแยกทั่วโลก 533 00:37:26,997 --> 00:37:29,541 - ทุกอันมาโผล่ที่นี่ - รอยแยกของบิลลี่ 534 00:37:30,334 --> 00:37:34,838 เคย์ เราเจอแล้ว ที่นี่แหละ นี่คือศูนย์กลาง 535 00:37:39,885 --> 00:37:41,178 โถ บิลลี่ 536 00:37:48,185 --> 00:37:51,355 เดี๋ยว ในนี้มีอะไรไม่รู้ 537 00:37:52,773 --> 00:37:54,525 อือ ในนี้ก็มี 538 00:38:00,239 --> 00:38:02,031 {\an8}(เคย์โกะ ผมไม่มีคำพูดเวลาที่จำเป็นต้องพูด) 539 00:38:02,032 --> 00:38:03,157 {\an8}(แต่หวังว่าคุณจะได้รับรู้ตอนนี้) 540 00:38:03,158 --> 00:38:04,618 {\an8}"เคย์โกะ… 541 00:38:09,081 --> 00:38:12,041 {\an8}ผมไม่มีคำพูดเวลาที่จำเป็นต้องพูด 542 00:38:12,042 --> 00:38:13,836 {\an8}- แต่หวังว่าคุณจะได้รับรู้ตอนนี้" - หวังว่าคุณจะได้รับรู้ตอนนี้ 543 00:38:19,758 --> 00:38:21,885 ว่าการที่คุณรักผมนั้น 544 00:38:22,719 --> 00:38:24,221 มันอยู่เหนือเหตุผลทั้งปวง 545 00:38:29,351 --> 00:38:31,435 ผมขอสาบานว่าจะรักคุณในโลกนี้ 546 00:38:31,436 --> 00:38:33,021 หรือโลกไหนๆ ก็ตาม 547 00:38:34,189 --> 00:38:36,399 ไม่ว่าความรักนี้จะพาเราไปที่ไหน 548 00:38:36,400 --> 00:38:40,028 ผมจะตามคุณไปจนถึงจุดจบของโลก และไกลกว่านั้น 549 00:38:49,705 --> 00:38:51,164 คุณเจอฉันแล้ว บิลลี่ 550 00:38:59,089 --> 00:39:01,508 เขาตามหาฉันมาตลอด 551 00:39:03,969 --> 00:39:08,055 เพราะงี้เขาถึงมาที่นี่เพื่อตามหารอยแยก เพื่อตามหาฉัน 552 00:39:08,056 --> 00:39:10,893 - ว้าว - และเขาไม่เคยยอมแพ้เลย 553 00:39:45,844 --> 00:39:47,262 แคลเรนซ์ รายงานหน่อย 554 00:39:47,804 --> 00:39:49,680 ยาสลบกำลังจะหมดฤทธิ์ 555 00:39:49,681 --> 00:39:50,849 เอาละ ได้เวลาแล้ว 556 00:39:51,683 --> 00:39:53,226 เจอตัวเคทรึยัง 557 00:39:53,227 --> 00:39:55,019 ยัง แต่เชื่อมือผมได้ เราจะหาให้เจอ 558 00:39:55,020 --> 00:39:58,105 ฟังนะ ตอนนี้เราต้องมีสมาธิ เรามีโอกาสแค่ครั้งเดียว 559 00:39:58,106 --> 00:39:59,107 คุณจะเอาด้วยไหม 560 00:40:00,859 --> 00:40:02,194 เอาสิ 561 00:40:13,997 --> 00:40:16,833 พบการทำงานของเซลล์ประสาทจำนวนมาก ในไททั่นเอ็กซ์ มันกำลังตื่น 562 00:40:16,834 --> 00:40:18,501 - เครื่องที่ฝังไว้ออนไลน์ใช่ไหม - ใช่ครับ 563 00:40:18,502 --> 00:40:20,921 - ระบบมีกำลังพร้อมปล่อยพลังงาน - ดูซิว่าเราจะกระตุ้นมันได้ไหม 564 00:40:21,547 --> 00:40:23,465 - ลงมือได้ - เริ่มลงมือ 565 00:40:54,162 --> 00:40:56,038 ผมว่าเราไม่เหลือเวลาแล้ว 566 00:40:56,039 --> 00:40:58,584 เราต้องหาทางพาไททั่นเอ็กซ์ กลับเข้าไปในรอยแยกนี้ 567 00:41:12,598 --> 00:41:14,725 การเชื่อมสัญญาณประสาทคงที่ 568 00:41:18,228 --> 00:41:19,479 เคนทาโร่ 569 00:41:36,330 --> 00:41:38,664 เธอไม่น่าลงมาจากเฮลิคอปเตอร์เลย 570 00:41:38,665 --> 00:41:41,250 มีไททั่นกำลังอาละวาดอยู่ที่อีกฝั่งของประตูบานนั้น 571 00:41:41,251 --> 00:41:44,546 ฉันรู้ และเราช่วยมันได้ 572 00:41:47,007 --> 00:41:48,634 เราเอาลูกมันไปคืนได้ 573 00:41:50,427 --> 00:41:53,221 แล้วไงต่อ มันรับลูกคืน แล้วกลับไปที่เดิมของมันน่ะเหรอ 574 00:41:53,222 --> 00:41:55,724 ใช่ มันควรเป็นแบบนั้น ถ้าเราไม่ได้ไปแทรกแซง 575 00:41:59,061 --> 00:42:00,979 ถ้าฉันไม่ได้ไปแทรกแซง 576 00:42:02,606 --> 00:42:05,150 ฉันเป็นคนทำ ฉันปล่อยยักษ์ออกมาจากตะเกียง 577 00:42:07,361 --> 00:42:09,237 - ช่วยฉันพามันกลับไปที - เคท เธอทำไม่ได้ 578 00:42:09,238 --> 00:42:10,947 เคนทาโร่… 579 00:42:10,948 --> 00:42:13,367 แต่ที่เธอพูดก่อนหน้านี้ ว่าพ่อไม่อยากเห็นเราแบบนี้น่ะ 580 00:42:14,201 --> 00:42:15,576 เพราะงี้ฉันถึงทำแบบนี้ไง 581 00:42:15,577 --> 00:42:17,746 ฉันถึงไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้น กับไททั่นเอ็กซ์หรือคอง 582 00:42:18,747 --> 00:42:21,083 - พูดอะไรของนาย - พ่อไม่จำเป็นต้องตายเลย 583 00:42:22,626 --> 00:42:23,877 เราช่วยเขาได้ 584 00:43:31,653 --> 00:43:33,655 คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี