Obrali kurs prosto na Wyspę Czaszki.
Skoro dotarła aż tutaj za jajem, to teraz nie zrezygnuje.
Jedno trzeba przyznać Apex Cybernetics.
Umieją machać ci przed nosem tym, czego pragniesz.
Tyle że to nie Apex. Apex wypiera się jakiegokolwiek udziału.
To kto za tym stoi? Kto ma środki niezbędne do zorganizowania takiej akcji?
Kto poza Monarch i Apex wie,
gdzie jest ta przeklęta Wyspa Czaszki?
Nie wiem.
Ale namierzamy samolot w przestrzeni powietrznej nad wyspą.
Cate i Kentaro na pewno w nim są?
Zatrzymaliśmy kilku ludzi Trissopa.
Mówili, że Cate i Kentaro są z ich zespołem.
Widzieliśmy. Pytanie, czy polecieli dobrowolnie,
czy zostali przez nich uprowadzeni.
Ściana burzy.
Dobra, wielkoludzie. Czas dokończyć robotę.
Nic nie robią.
ŚCIANA BURZY
Myślałam, że Godzilla atakuje każdego Tytana, który się pojawi.
Zwykle tak.
Czyżby bał się Konga?
Godzilla niczego się nie boi.
A może zrobił już to, co musiał?
Mówiłeś, że rola Godzilli polega na zaprowadzaniu porządku wśród Tytanów.
Tak przypuszczamy.
Godzilla mógł zadbać o to, by Tytan wrócił tam, gdzie powinien.
Nie zabił go, bo nie musiał.
Wie o swoim gatunku więcej niż my.
To tyle, jeśli chodzi o mój plan.
Dobra. Połącz się z Barrisem i dowódcą floty.
Niech możliwie długo pilnują Godzilli.
My zostaniemy tutaj.
A co z Tytanem X?
Ci, którzy go tu zwabili, wciąż mogą zrealizować swój plan.
Kontrolować go, wykorzystać jako broń.
Są tam też Cate i Kentaro.
Chyba mamy nową misję.
Odbić Cate i Kentaro,
a potem odesłać tego Tytana do domu.
Lee ma rację.
Musimy wracać.
Cudownie.
Obrać kurs i przygotować takielunek, czy co tam innego robicie.
Wkraczamy.
NA PODSTAWIE POSTACI „GODZILLI”
MONARCH: DZIEDZICTWO POTWORÓW
Niesamowite, prawda?
Powiesz mi, co tu robimy?
Ktoś zaufany powiedział mi kiedyś, że wszystko na wyspie próbuje cię zabić.
I nie posłuchałaś.
Ani wtedy, ani teraz.
Nie musiałaś lecieć.
Nie puściłabym cię samego.
To mój wybór. I nie jestem sam.
Co dokładnie zamierzacie zrobić z jajem?
Kentaro, do czego ona cię skłoniła?
Czemu zakładasz, że mnie do czegokolwiek skłoniła?
Jesteśmy.
Nie sądzisz, że kradzież jej dziecka tylko ją rozwścieczy?
To… nieludzkie.
Nieludzkie?
Ciągle zapominasz, że nie są ludźmi.
Czemu pomagasz tym ludziom? Czemu jesteś po ich stronie?
Sygnał od Tytana X wciąż jest silny.
Powinno być dobrze, dopóki baterie działają.
Po co nam nadajnik?
Wiadomo, dokąd zmierza.
Możemy po prostu ruszyć za nim.
Byłeś już na Wyspie Czaszki?
Bo ja tak.
Będziesz skupiał się raczej na tym,
żeby nie rozerwało cię na milion kawałków.
Więc owszem.
Potrzebujemy nadajnika.
A co z Kongiem?
Kiedy odkryje, że Tytan X jest na jego wyspie,
natychmiast tu przybiegnie.
A że ma spory krok, może zjawić się lada chwila.
Musimy wkroczyć i się wynieść tak szybko, jak się da.
Ustalmy, dokąd prowadzą Tytana X,
- pomóżmy mu wrócić do Axis Mundi… - Jej.
Jej. Niech wróci do Axis Mundi, gdzie jest jej miejsce.
Dobra? Spróbujcie nie zginąć.
Tak jest.
Znalazłaś tam coś, co pomogłoby nam odesłać Tytana do domu?
Chyba tak. Billy pozyskał zdjęcia z czegoś o nazwie Landsat.
- Landsat? - Wiesz, co to jest?
Nie, chwila.
To stara, pochodząca z lat 60. sieć satelitarna do obrazowania Ziemi.
Billy uważał, że szlak migracyjny Tytana X kończy się właśnie na Wyspie Czaszki.
Jeśli miał rację i jeśli to tutaj Tytan X wraca do Axis Mundi,
musi tu występować naturalna, stabilna szczelina.
Billy oznaczył te punkty jako potencjalne szczeliny.
Jeden z nich może być drogą powrotną Tytana X.
Możliwe. Zacznijmy tutaj, zobaczymy, dokąd nas to doprowadzi.
Okej.
To wielka sprawa!
21 PAŹDZIERNIKA 1958
- Nie wierzę w to. - Potwierdzona szczelina?
Sieć Tytanów może naprawdę istnieć.
- Tak. - Kto wie, dokąd nas to doprowadzi?
TERYTORIUM PAPUI I NOWEJ GWINEI
Halo? Jest tu kto?
To wszystko zmienia.
To prawda.
Cudownie, że ci się udało.
Nam.
Tak, nam.
Otwierać tam.
Czego chcecie, do cholery?
Chcemy wziąć ślub.
- Macie obrączki? - To spontaniczna akcja.
- Więc… - Sondy.
Słucham?
Sondy. Musimy coś posłać w głąb szczeliny, sprawdzić, dokąd dotrze.
Zook zbudował to urządzenie do namierzania Tytanów.
- Z wielopasmowym nadajnikiem radiowym. - Tak.
- Moglibyśmy je zaadaptować… - Billy, bierzemy teraz ślub.
- Prawda? Tak. - Tak.
Może jeszcze dziś, jeśli to nie kłopot.
- Tak. - Przepraszamy.
Dobrze. Czy ty, Keiko Miura, bierzesz…
„Doktor Keiko Miura”.
Czy bierzesz sobie tego mężczyznę, Williama Randę, za męża?
Myślę…
- Tak zróbmy… Dobra. - Hej.
No tak. Cześć.
Billy, nie sądziłam, że znajdę kogoś,
kto ma tak wielkie marzenia.
Kogoś, kto patrzy na świat tak jak ja,
kto widzi w nim miejsce pełne możliwości i magii.
Obiecuję, że zawsze będę wierzyła w ciebie i twoje szalone pomysły.
Kocham cię.
No i…
Tak.
Dobrze. A czy ty, Williamie Rando, bierzesz doktor Keiko Miurę za żonę.
To nie fair. Ja nie… Niczego nie przygotowałem.
Nie szkodzi.
Nie wiem, co powiedzieć.
Wystarczy „tak”, koleżko.
Tak. Oczywiście, że tak.
- Dobra. - Tak.
Mocą nadaną mi przez rząd Australii,
ogłaszam was mężem i doktoro-żoną.
- Możesz pocałować pannę młodą. - Dobra.
WYSPA CZASZKI
- To baza Monarch? - Była.
Porzucili ją w związku z problemami z bezpieczeństwem operacyjnym.
Monarch nie mógł zapewnić ludziom bezpieczeństwa, ale ty możesz?
Chcesz ją zabić, żeby pomścić tatę?
- Tu nie chodzi o zemstę. - A o co chodzi?
- Pokażę ci. - Rozmawiałam z bratem.
- Witamy, panno Simmons. - Dziękuję. Jaki mamy status?
Tytan X jest około 12 kilometrów stąd.
Mknie prosto na nas.
Miałaś rację co do użycia jaja jako przynęty.
Dziękujmy za to Kentaro.
Nie chcemy go zabić.
Potrzebujemy go do otwarcia szczeliny.
Nie możecie jej otworzyć.
Nie wiecie, co stamtąd wyjdzie, albo kto wpadnie do środka.
Twój dziadek odkrył szczeliny na całym świecie.
Uważał, że gdzieś na tej wyspie jest kolejna szczelina.
Węzeł, który może cię zabrać w dowolne miejsce w sieci Tytanów.
Musimy otworzyć stabilną szczelinę na nieokreślony czas.
Dlatego musimy znaleźć ten węzeł.
To nasza droga do Axis Mundi.
Dlaczego chcecie tam wejść?
Tak reagowali ludzie, kiedy NASA postanowiła lecieć na Księżyc.
Astronauci po powrocie nie przekonali się, że minęło 60 lat,
a wszyscy ich bliscy zmarli.
Właśnie. A co gdyby tak się stało?
Co gdybyś była śmiertelnie chora
i mogła wyruszyć gdzieś na tydzień albo miesiąc, a potem wrócić
i przekonać się, że istnieje lek.
Gdybyś mogła odwiedzić przyszłość.
Chcesz wykorzystać Axis Mundi jako prywatny wehikuł czasu?
Kentaro, proszę. Wiem, co czujesz,
wiem, że chcesz coś zrobić, że musisz coś zrobić.
Też to czułam, kiedy nacisnęłam ten przycisk,
ale się myliłam.
Nie miałam pojęcia, co uwolnię i powinnam była posłuchać ciebie i taty.
Nie powtarzaj mojego błędu.
Cokolwiek to jest, nie przywróci nam taty.
Wciąż w tym samym kierunku. Utrzymuje tempo.
Nie mówiłeś, jak zdołałeś umieścić nadajnik na Tytanie X.
Bardzo ostrożnie.
Sam do niedawna nie pamiętałem.
Nie rozumiem.
Ja też nie.
Suzuki też nie do końca.
To jakaś dziwaczna nauka, którą ty byś może zrozumiała, ale ja nie.
Sprawdź mnie.
Później.
O cholera.
W porządku? Ja tylko…
Beznadziejne miejsce.
Wyobraź sobie, co jest niżej.
Nie ma porównania z Axis Mundi.
Byłem tu prawie dwa lata, nawet nie opuściłem bazy.
„Byłem tu dwa lata
i nie opuściłem bazy”.
Zamknij się.
- Co to było? - Hadley?
Gdzie Hadley?
- Uciekajcie! - Biegiem!
Ruchy! Naprzód!
Naprzód!
Nie widzę go!
- Cholera! - Naprzód!
Rozproszcie się!
Uciekaj!
O Boże.
- Tim! Nie! Pomocy! - May!
Pomocy! Nie!
Nie!
Mam cię.
- Uciekajmy! Ruchy! Ruszajmy! - Ruchy!
- Czekaj. Mój but. - Mam.
Dobra, zaczekaj.
Tim, słyszysz mnie?
Zespół Monarch, odbiór. Jest tam kto?
Pięciu taktycznych nie żyje.
Gdzie jesteście?
…w dole rzeki.
Powtórz, Tim. Kierujecie się na wschód?
Tim, przemieszczacie się na wschód? Słyszysz mnie?
Pieprzona wyspa.
Dobra. Okej.
Naprawdę wierzysz, że szczelina Billy’ego jest w pobliżu?
Wiemy, że przemierzał świat w poszukiwaniu szczelin.
Coś skłoniło go do przybycia tu.
Jeśli ją znajdziemy, może zdołamy odesłać Tytana X do domu.
Dobra. Trzymajmy się tego.
Dziel i rządź.
Mają nadajnik.
Znajdą Tytana X.
My tymczasem spróbujmy znaleźć szczelinę Billy’ego.
Kiedy tu dotrze, nie możecie po prostu wskoczyć do szczeliny.
Pracujemy nad statkiem.
Nie jesteś tu specjalistką. Nie wiesz, co się dzieje.
No właśnie, nie wiem. Nie jestem fizyczką. Jestem tylko nauczycielką,
ale wiem, że wehikuły czasu nie istnieją.
Nie można zmienić przeszłości, choćby się bardzo chciało.
Tata by tego nie chciał.
Nie chciałby, żeby ktoś jeszcze ucierpiał.
- Nie dla niego. - Ona ma rację.
To, co robimy, jest strasznie ryzykowne i może się źle skończyć.
Jeśli chcesz wrócić do domu, zrób to, Kentaro.
Bądź ze swoją rodziną.
Szczerze mówiąc, zazdroszczę, że komuś tak na tobie zależy.
Naprawdę. Weźcie helikopter.
Statek Monarch jest u wybrzeży.
Nie chcę, żeby ktoś jeszcze ucierpiał.
Więc ruszaj.
Kentaro.
Odeskortujcie panią Randę do śmigłowca.
- Tak jest. - Kentaro, proszę.
- Kentaro. Nie rób tego! - Chodź z nami.
Ona cię wykorzystuje!
Masz prawo do wątpliwości.
Puszczajcie! Kentaro!
Nic mi nie jest.
Już prawie czas.
Jak tam, Cutler?
Przy obecnej prędkości Tytan X przybędzie za około 12 minut.
- A Kong? - Cholera. Znów się przemieszcza.
- W naszą stronę? - Nie. Na południowy wschód.
- Mógł wychwycić Tytana X. - Mógł? Czy to zrobił?
To możliwe. Kieruje się w tamtą stronę.
- Dobra. Zajmij go. - Przyjąłem.
Chcę ci coś pokazać.
Polly, puść Czaszkopełzacza. Musimy go czymś zająć.
Cholera. To Kong?
Tak.
Co mówi nadajnik?
Sygnał wciąż jest silny.
Tytan zmierza w tamtą stronę.
Straciliśmy już połowę zespołu.
Powinniśmy rozważyć powrót na plażę.
- Przegrupowanie… - Nie. Co z Cate i Kentaro?
Pułkownik Shaw i dr Randa
- gdzieś tam są. - O ile żyją.
- Słucham? - Hej!
Jeśli żyją, a na pewno tak jest, to na pewno nie porzucili misji.
My też tego nie zrobimy.
Kong jest w drodze.
Dlatego musimy przyspieszyć. I nikogo nie porzucimy.
Czy to jasne?
- Tak jest. - Jasne?
- Tak, sir. - Tak? To świetnie.
Wybacz, że zachowałem się jak kutas, ale miło jest dowodzić.
Tędy.
To tutaj. Nasz Przylądek Canaveral.
Tu rozpoczniemy naszą misję.
Myślisz o tym, co mówiła twoja siostra?
Wiem, że nie stoją za mną zasoby mojego ojca.
Mam fundusz powierniczy i grupę bardzo inteligentnych ludzi,
którzy wierzą, że możemy to zrobić. A teraz mam ciebie.
Nie jestem pewien, co takiego wnoszę.
Wiesz, czemu NASA chciała, by to Armstrong pierwszy stanął na Księżycu?
Był najlepszym pilotem?
Wszyscy byli najlepszymi pilotami.
Wiedzieli, że ktokolwiek wykona te pierwsze kroki,
stanie się najsłynniejszą osobą na świecie.
Może nawet w historii.
Nie chodziło o wybranie najlepszej osoby.
Chodziło o wybranie tej właściwej.
Jesteś Kentaro Randa. Wnuk Billa i Keiko Randy.
Syn Hiroshiego Randy.
Jesteś właściwą osobą.
Pozostała nam jedna sprawa.
Nie możemy mieć tu bazy, gdy Kong krąży po wyspie.
Mieliśmy go czymś zająć,
- rozproszyć jego uwagę. - Jak długo zdołamy to robić?
Dlatego ściągnęliśmy tu Tytana X.
Nie potrzebujemy go do otwarcia szczeliny?
Owszem. A potem musimy zabić Konga.
Zabić Konga? To niemożliwe.
- To konieczne. - Nie możesz zabić Konga.
Bo się nie da? Czy tego nie chcesz?
Nie mówiłaś mi, że to część planu.
- Wybacz. - Czemu mnie okłamałaś?
Bo się bałam.
Ja…
Bałam się, że jeśli powiem ci prawdę, odmówisz
i będę musiała zrobić to sama.
Kentaro, wiesz, jakie to ważne.
Jest tutaj.
- Oglądajmy to ze środka. - Nie.
Muszę to zobaczyć. Zostań ze mną.
Przygotować się.
Puszczajcie! Zabierajcie łapy!
Wszyscy do bazy. Faza pierwsza rozpoczęta.
Powtarzam: faza pierwsza rozpoczęta.
Wszystkie stanowiska. Szybko.
Teraz albo nigdy. Pozostać w gotowości.
Czekać na mój rozkaz.
Czekajcie. Jeszcze nie.
Posterunek 18, jesteśmy gotowi do startu.
Hej! Czekaj! Co robisz?
Teraz.
Wykonać.
Udało się.
O Boże. Udało się!
Jest nasz.
Ta wąska dolina przypomina ten punkt.
Zgadza się. Dobra, jeśli pójdziemy tędy, dotrzemy do miejsca,
- które oznaczył Billy. - Dobra.
Punkt Drugi odpada. Jesteśmy tu i nie ma śladu
- po szczelinie… - Wracajcie do bazy.
Nie sprawdziliśmy trzeciego punktu.
To musi zaczekać. Rozpoczynamy fazę drugą.
- Powtarzam. Rozpoczynamy fazę drugą. - Przyjąłem.
Słyszeliście szefową. Robi się gorąco.
Ruszamy!
- Kim oni są? - To nie Monarch.
I nie wyglądają na Apex.
To muszą być ludzie osoby, która ma Cate i Kentaro.
- To czym jest faza druga? - Niczym dobrym.
Spieszy im się.
Szukają szczeliny.
Nie tylko my uważamy, że Billy coś ważnego odkrył.
To dokąd teraz?
Kei?
Nadal nie rozumiem.
Co odkrył Billy? Nie ma tego w jego dzienniku.
Oznaczył z pół tuzina szczelin…
- Czemu to miejsce było tak ważne? - Wiesz, jaki był…
Tak mi się wydawało.
Ale porzucił Hiroshiego i przybył tutaj.
Coś się zmieniło.
Co się zmieniło po moim zniknięciu?
Co się zmieniło, Kei? Po tym, jak cię straciliśmy?
Wszystko się zmieniło.
Wszystko.
Nie puszczajcie!
KAZACHSTAN 1959
Jesteśmy zbyt ciężcy. Daj rękę!
Nie utrzymam cię!
Wyciągnij rękę, Kei!
Pociąg rusza za dziesięć minut.
- Ruszajmy. - Nie jadę bez niej.
Ona odeszła.
- Nie wiesz tego. - Wiem.
Musisz pogodzić się z rzeczywistością.
To były…
Jeśli odczyty z ładunków sejsmicznych pokazują puste przestrzenie
pod powierzchnią, mogła znaleźć…
- …kryjówkę… - Billy. Przestań. Chryste!
Nie mogłem jej utrzymać, Lee.
Próbowałem, ale…
Puściłem ją.
Nie posłuchałeś mnie.
Prosiłem, żeby nie jechała.
Dlaczego mnie nie posłuchałeś?
- Przepraszam, Lee. - Na to już za późno.
To będzie nas dręczyło do końca życia.
Nie wiedzieliśmy, czy ten środek podziała na system nerwowy Tytana,
więc nie wiemy, jak szybko przestanie działać.
A jeśli on nie chce walczyć z Kongiem?
Widziałeś, jak walczył z Godzillą na plaży.
Chronił jajo.
Brzmisz jak twoja siostra.
Każdą istotę zmusisz do walki, jeśli ją zmotywujesz.
Projekt Brendy upadł, ale dowiódł, że możemy wpiąć się w ich układ nerwowy.
Ale zamiast tłumić ich agresję,
podkręcimy ją poza skalę.
Nie okazuj tym istotom empatii.
One nie okazały jej tobie ani twojemu ojcu.
- Baza do Simmons. - Jestem.
Cate Randa uciekła. Nie wsiadła do śmigłowca.
Jest na wolności w bazie.
CENTRUM ŁĄCZNOŚCI
Cele czyste.
Pani Simmons.
Pani Simmons!
Znaleźliśmy to.
Umieszczone na Tytanie.
Wygląda na rodzaj nadajnika.
Powinien być blisko.
Podać ci to w kilometrach?
- Cholera. - Co?
Co jest? Chyba straciliśmy sygnał.
- Odbiornik wciąż działa? - Nie wiem. Przestał…
Przestał nadawać.
Dobra.
Jest tu kto?
Jesteśmy poza zasięgiem Posterunku 18.
- Ale to częstotliwość Monarch. - Wyłącz to.
- Nie, posłuchaj tego. - Coś nas usłyszy.
- Wyłączcie to. - O to chodzi.
- To radio. Ktoś tam jest. Daj… - Halo?
- Słyszysz mnie?
- Tak, Cate. Hej. - May? To ty?
Tak, idziemy do ciebie.
Nie, nie. Uciekajcie z wyspy.
Oni mają Tytana.
Jak to? Kentaro jest z tobą?
- Kentaro jest z nimi. - To znaczy? Z kim?
- Z kim? - Z Isabel Simmons.
- Ma tu całą bazę. - Isabel Simmons.
- Wiedziałam, że coś knuje. - Dobra, baza.
Co… Co to za baza? Gdzie?
To stara baza Monarch. Chce zwabić tu Tytana.
Muszę kończyć.
- To dolina. Odnajdźcie dolinę. - Czekaj, Cate.
Cate!
Co ona… Stara baza Monarch. Kojarzysz takie miejsce?
Tak.
Dobra, ruszajmy. Musimy dotrzeć tam przed Kongiem.
- Idziemy! - Przyjąłem!
Daleko jeszcze?
Kolejny punkt, który oznaczył, powinien być przed nami.
Jezu.
Co to za miejsce?
To jakaś rzeźnia.
O rany. Wydarzyło się tu coś bardzo złego.
Co to jest?
Billy.
Należał do Billy’ego.
Myślę, że to tutaj zginął.
Kei.
Cholera, Billy!
Ufałam ci.
Wierzyłam w ciebie, a ty wszystko odrzuciłeś. Po co?
Wszystkie te miejsca to punkty energetyczne.
Nazywam je szczelinami.
To splątania kwantowe…
READING, PENSYLWANIA
…które są ze sobą powiązane i pozwalają tym istotom
- przechodzić… - Istotom?
Jakiemuś Yeti?
Czemu nie?
Wiele ludowych opowieści opiera się na faktach.
A co gdyby nasz znajomy, pan Yeti,
mógł swobodnie przemieszczać się po tej sieci,
wysiadając na dowolnym przystanku na tej linii?
Jak w metrze?
Dokładnie tak. Jak w metrze.
I tak jak w metrze, kiedy już wsiądziesz,
możesz…
wysiąść w innym miejscu.
Ja…
To wszystko na dziś. Koniec zajęć.
Czekaj. Zaczekaj.
- Daj. Wezmę to. - Zrobiłem ci dziesiątki.
- Przejąłeś je? - Po prostu muszę dalej próbować.
- Mapa nie jest kompletna. - Czas przyznać,
że dane nie potwierdzają twojej teorii.
Nie da się dowieść, że coś nie istnieje.
- Ogranicza nas tylko wyobraźnia… - Przestań!
Może za dużo sobie wyobrażaliśmy.
Może Keiko i Lee wciąż byliby z nami.
- Daj mi to! - Billy!
Co ty wyprawiasz? Przestań.
- Wracaj do domu, do syna. - Nie mogę.
Jeszcze nie.
Jeszcze nie skończyliśmy.
Nie ignoruj rodziny, którą masz, w pogoni za tą, którą utraciłeś.
Ostatni punkt, który oznaczył, powinien być przed nami.
- Kei, mówię tylko… - Zakończmy to.
- …że nie wiesz, co myślał Billy. - Zakończmy to.
Odnajdźmy Cate i Kentaro, a potem uciekajmy z tej wyspy.
To tutaj.
To ostatni punkt, który oznaczył na mapie.
Ale zginął, zanim zdążył go sprawdzić.
Przynajmniej jest tu ładnie.
- Kei… - Nie chcę teraz przemów motywacyjnych.
Nie zamierzałem ich wygłaszać.
Kei, co… Co to jest? Tam…
- Co? - Tam. Co to takiego?
To urządzenie senseia Suzukiego.
Widzieliśmy takie w jego domu na Haterumie.
Tak.
Billy zabrał je ze sobą, kiedy tu dotarł?
Chwileczkę. Tu jest kolejne.
Spójrz na to, Kei.
I kolejne. I… Sporo ich tu zabrał.
Chyba że ich nie zabrał.
Sondy.
Billy chciał posłać na dół sondy. Czekaj.
Spójrz.
WILLIAM RANDA LIPIEC 1966. MADAGASKAR
„William Randa, 1966, Madagaskar”?
„1971, Nowa Gwinea”.
„1968, Loch Ness”.
„1972, Kazachstan”.
Wrócił.
Wrzucał je do szczelin na całym świecie.
- Wszystkie trafiły tutaj. - Szczelina Billy’ego.
Kei… znaleźliśmy ją. To jest to. To jego Grand Central Station.
Och, Billy.
Czekaj. W środku coś jest.
W tej też.
„Keiko…
Nie znałem odpowiednich słów, kiedy to miało znaczenie.
- Oby do ciebie dotarły”. - …dotarły.
To, że mogłaś mnie pokochać,
wykracza poza wszelką logikę.
Przysięgam, że będę cię kochał w tym świecie
i w każdym innym.
Dokądkolwiek zaprowadzi nas ta miłość,
pójdę za tobą na kraniec świata i jeszcze dalej.
Odnalazłeś mnie, Billy.
Szukał mnie przez cały ten czas.
Przybył tu, żeby odnaleźć szczelinę i żeby odnaleźć mnie.
- O rany. - Nigdy się nie poddał.
Clarence, mów.
Środek znieczulający przestaje działać.
Dobra. To jest to.
Znaleźliście Cate?
Jeszcze nie. Ale znajdziemy.
Musimy się skupić. Mamy tylko jedną szansę.
Jesteś ze mną?
Tak.
Potężna aktywność neuronalna u Tytana X. Wybudza się.
- Implanty są online? - Tak jest.
- System naładowany. - Spróbujmy go zmotywować.
- Rozpocząć. - Rozpoczynam.
Chyba kończy nam się czas.
Musimy znaleźć sposób, by ściągnąć Tytana X do szczeliny.
Połączenie synaptyczne stabilne.
Kentaro?
Niepotrzebnie wysiadłaś z helikoptera.
Za tymi drzwiami jest rozwścieczony Tytan.
Wiem. I możemy coś na to poradzić.
Możemy oddać jej dziecko.
I co dalej? Weźmie je i odejdzie tam, skąd przyszła?
Tak by się stało, gdybyśmy się nie wtrącili.
Gdybym ja się nie wtrąciła.
Ja to zrobiłam. Wypuściłam dżina z butelki.
- Pomóż mi go schwytać. - Nie możesz.
Kentaro…
Wcześniej mówiłaś, że tata by tego nie chciał.
Właśnie dlatego to robię.
Nie obchodzi mnie los Tytana X i Konga.
- O czym ty mówisz? - Tata. Nie musi zginąć.
Możemy go uratować.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK