Operacja Klepsydra rozpoczęta. Wycofać się.
Półtora kilometra. Na mój znak.
- Teraz. - Dziesięć, dziewięć…
- Odległość 1,2 km. - …osiem, siedem,
- sześć, pięć… - Kilometr.
- Wyłączyć symulatory gamma. - …cztery, trzy, dwa, jeden.
Jedziesz bardzo daleko?
Trudno to wytłumaczyć, Hiro…
…ale niedługo wrócę.
Udało ci się kiedyś wyjść jeepem poza trójkę?
Idź do diabła.
To właśnie planuję.
OPERACJA KLEPSYDRA
DZIEŃ MISJI: FOKSTROT DZIEŃ 6
Centrala? Tu Klepsydra Jeden.
Dzień Misji: Fokstrot.
Transmisja w ciemno.
Pochowałem dziś Burke’a.
Ruszę na zwiad na wyżej położone tereny.
Sprawdzę, czy nie złapię tam sygnału.
DZIEŃ MISJI: OSKAR DZIEŃ 15
Centrala, tu Klepsydra Jeden.
Dzień Misji: Oscar. Racje żywnościowe się skończyły.
Ostatnią zjadłem wczoraj.
Mam nadzieję, że upoluję kolację.
Nie wiem, co zrobię w przeciwnym razie.
Widziałeś to?
Co to było?
Co takiego?
Mój sprzęt coś wychwytuje, ale to nie ma sensu.
Nieważne. To było niesamowite.
Nie mam pojęcia, co zrobiliśmy. A ty?
Wychwytuje anomalię. Nie wiem, czy to Tytan.
Co?
Centrala, słyszycie mnie? Odbiór.
Kto… Kto mówi?
Kto mówi? Z kim rozmawiam?
Odbiór.
Kto mówi?
Z kim rozmawiam?
O Boże. Dziękuję.
Dzięki Bogu.
Tu major Leland Lafayette Shaw III. Moja załoga nie żyje.
Pojazd jest uszkodzony.
Skończyło mi się jedzenie.
Centrala? Musicie mnie wyciągnąć.
NA PODSTAWIE POSTACI „GODZILLI”
MONARCH: DZIEDZICTWO POTWORÓW
Co się dzieje, Zook?
Urządzenie przesyła sygnał, który przygotowałem.
Miał krążyć do czasu, aż trafi na Tytana.
Zamiast tego wychwycił częstotliwość Ekspedycji Klepsydra z czasu,
gdy Monarch sądził, że przepadłeś w szczelinie.
Ale… To był… To był 1962 rok. Jak to…
Sam się przekonałeś, że czas jest tam względny.
Centrala, odbiór. Powtarzam, tu Klepsydra Jeden.
Porozmawiaj z nim.
Odezwij się, Lee.
Co najbardziej chciałeś usłyszeć?
Ja…
Klepsydra, tu Centrala.
Myśleliśmy, że was straciliśmy.
Tak było.
Właściwie tak było.
Boże, jak dobrze kogoś usłyszeć.
Jest tam Billy Randa? Mogę z nim porozmawiać?
Mogę pomówić z Billem?
Usiłuje nawiązać z tobą ponowny kontakt.
Damy mu znać, gdy tylko będzie to możliwe.
Opracowujecie plan wydostania mnie stąd?
- Pracujemy nad tym, majorze. - Okej.
Ale jedno mogę zagwarantować: wrócisz do domu.
Wydajesz się o tym przekonany.
Nigdy nie byłem niczego tak pewien.
Cate!
Spójrz na to.
Co znalazłaś?
Podwójną źrenicę.
Częstotliwość rezonansowa pieśni Tytana
tworzy nakładający się na siebie wzór.
Jaki w tym sens?
Może go nie ma.
Może czuję te wibracje i po prostu interpretuję je jako zagubienie.
Może to ja jestem zagubiona i dokonuję projekcji.
Przepraszam.
Tylko z tobą mogę rozmawiać o tym uczuciu…
Jestem kompletnie stuknięta.
Cate, nie jesteś stuknięta.
Częstotliwość dźwiękowa, którą słyszysz, jest prawdziwa.
Tytan jest poza swoim szlakiem migracyjnym
i nikt nie może go odnaleźć.
Więc niezależnie od tego, skąd się wzięło to uczucie…
Myślę, że masz rację.
Jest zagubiony.
Możesz być kluczem do odnalezienia go i odesłania do Axis Mundi.
Jeśli się zgubił, może być wszędzie.
Choćby na środku Atlantyku.
Wibracje, które czułam przy pomoście…
Były zdecydowanie mniej intensywne niż na Santa Soledad.
A jeśli coraz bardziej się oddala?
Ale poczułaś to tutaj.
Billy znalazł pewne miejsce w Japonii.
Nie jest na jego szlaku migracyjnym, ale oznaczył je jako „istotne”.
Dlaczego?
Było przeklęte.
Tutaj. „Według lokalnej legendy kobiety opętywał tu yokai,
demon …który wabił ofiary i wciągał je w mrok”.
Znalazłam te zdjęcia…
Tak.
Spójrz na te zdjęcia z wioski.
Kim one są?
Ta kobieta mówiła, że głos demona jest głęboką wibracją.
Czyli Billy uważał, że demon to Tytan?
Uważał, że jest taka możliwość.
Jeśli te kobiety potrafiły interpretować to, co mówiła im pieśń,
ten związek pomoże nam odnaleźć Tytana,
zanim Lee zdąży go zabić.
Wyglądasz przyzwoicie?
Zależy jak rozumiesz to słowo.
Pasujesz do większości definicji.
Przepraszam za wczoraj. Nie powinienem był tego robić.
Nie, nic nie zrobiłeś. Ja…
Oboje to zrobiliśmy.
Coś nas łączyło. To się zdarza. Wszystko w porządku.
Wybierasz się na wycieczkę?
Tak.
Muszę się stąd wyrwać.
Rozumiem to.
Dokąd się wybierasz?
Do Tajlandii.
Miło.
Jedziesz sam?
Dostałem zaproszenie.
Od kogo?
Dopiero poznałem tę osobę.
Nic poważnego.
Kiedy mówisz, że to nic poważnego,
to brzmi jak coś poważnego.
Czemu wszyscy wtrącają się w moje sprawy?
Poznałem kogoś i wyjeżdżam.
Musisz wydać na to zgodę?
Nie, ja…
Nie mówiłam tego.
Mam dość tego, że wszyscy mówią mi, jak postępować.
Co jest słuszne, a co nie.
Jakie są moje obowiązki wobec rodziny i Monarch.
Że muszę ratować świat.
To moje życie.
Okej.
Przepraszam.
Corah Mateo?
Przepraszam.
Kto?
Idziemy.
Zook, straciłem połączenie.
Klepsydra Jeden, odbiór.
Klepsydra Jeden. Tu Centrala, odbiór.
Dawaj, Zook, napraw to.
Wiem, że stać cię jeszcze na parę cudów.
To nie cud. To fizyka.
Możesz podkręcić moc?
Mogę.
Dobra.
Dawaj.
Klepsydra Jeden,
- odbiór… - O Boże. Hej.
Tu Klepsydra Jeden.
Klepsydra Jeden. Słyszycie mnie?
Majorze, słyszysz mnie?
Słyszę. Odbiór.
Ja… myślałem, że was zgubiłem.
Nie, wciąż tu jestem.
Jak się trzymasz, żołnierzu?
Teraz już lepiej.
Jaki macie plan, żeby mnie stąd wyciągnąć?
Najpierw musisz zdać nam raport.
Zaobserwowałeś aktywność M.U.T.O.?
Poza aktywnością, która wybiła całą moją załogę,
stonogę wielkości wagonu metra.
Dobra.
A co z Godzillą?
Godzillą?
Przykro mi… Nie.
- A co? - To ważne.
Nie widziałeś śladów Godzilli?
Nie. To ważne? Jak pomoże mi to wrócić do domu?
Pozostań w gotowości, majorze.
Zgadza się.
Godzilli nie było, kiedy trafiłem tam po raz pierwszy.
- Lee, czy na pewno pamiętasz… - Okej.
Dobra. Nowy plan.
Nie wiemy, gdzie jest teraz Tytan.
Ale chyba wiem, gdzie był wtedy.
Zook, czy jesteśmy w stanie umieścić nadajnik na Tytanie?
W kapsule było radio, które…
- Może się da. - Centrala, jesteście tam?
Słyszycie mnie?
Musisz wrócić do kapsuły.
Daj znać, kiedy będziesz w środku.
Przepraszam. Wrócić do kapsuły?
Zgadza się.
Przyjąłem.
PHUKET, TAJLANDIA
Wykop!
Runda pierwsza. Okej. Runda druga.
Raz! Raz!
Raz, dwa!
Dotarłeś.
- Tak. - Oprowadzę cię.
Napijesz się czegoś?
Jasne.
Dziękuję.
Witamy w Tajlandii.
- To tutaj mieszkasz? - Przez większość czasu.
Jeden z projektów mojego ojca. Ratowanie tutejszego lasu deszczowego.
Ale szybko się tym znudził, podobnie jak naszą relacją.
Dał mi ten dom na 21. urodziny.
Mój dał mi słuchawki.
Przykro mi w związku z twoim ojcem.
- To stanowisko firmy? - Nie wiem.
Nie mam zbyt wiele wspólnego z firmą i z tym, co robi mój ojciec.
To pewnie miłe. Nie musieć się przejmować.
To nie takie proste.
Okej.
Dobra. Wyciągnąłem płytę.
Przyjąłem.
Dr Suzuki przeprowadzi cię przez dalszy proces montażu.
Zook. Zook?
Jest tam z tobą?
Tak, Lee. Jestem tu.
O Boże. Jak dobrze usłyszeć twój głos.
Kiepsko brzmisz. Wszystko okej?
Kansas nie służy mi na katar sienny, a poza tym…
Nasz sygnał wędruje przez szczelinę.
Nie sposób uniknąć zniekształceń.
Pewnie tak, to pewnie ma sens.
Wyjmij anody z układu scalonego, który wyciągnąłeś.
Dobrze.
A potem podłącz je do zielonych kabli żyroskopu
ze wskaźnika położenia przestrzennego.
Okej. Zaczynam od anod. Anody to…
To coś, co przypomina złote tabletki?
- Tak. - Okej. Czyli…
Powiesz mi, jak ten sprzęt pomoże mi się stąd wydostać,
czy to też jest tajne?
Majorze, potrzebujesz Tytana do otwarcia szczeliny.
Próbujemy znaleźć ci transport do domu.
Nie rozumiem, po co ryzykować z nadajnikiem.
Cała ta misja była ryzykiem.
Tego od ciebie oczekujemy, żołnierzu.
Dobrze. Zrozumiano.
Obrona i rozwój.
POŁUDNIOWY PACYFIK
- Cześć. - Co jest, do cholery?
Nasyłamy teraz zbiry, bez żadnego wytłumaczenia?
Nie jesteśmy przyjaciółmi? Jedliśmy razem kluski.
Przyjaciółmi?
Nie wiem, czy pamiętasz, ale… Opracowaliśmy plan,
a potem zniknęłaś.
Ani się obejrzałem, a stałaś już u boku Brendy Holland, przyjaciółko.
Robiłam to, co miałam. Zbierałam informacje.
Nie. Czynnie uczestniczyłaś!
Masz pojęcie, co się teraz dzieje?
Mamy tylko kawałek Tytana X, w którym tkwi twoje urządzenie.
To potężny kryzys.
Sprawa jest poważna.
Tytan X jest na wolności i zabił Hiroshiego.
Nie chcę, żeby zabił kogokolwiek innego.
A myślisz, że ja tego chcę?
Nie.
Dlatego tutaj jesteś.
Sądzimy, że twoje urządzenie zmusiło Tytana X do zejścia ze szlaku.
Wpadł w szał. Bóg wie gdzie.
To nie moje urządzenie, tylko Apexu.
Więc pytajcie Apex Cybernetics.
Tak zrobiliśmy.
Walter Simmons jest w szoku, że kilku buntowników
wzięło udział w nieuprawnionej i nierozważnej operacji.
Obiecali pełną transparentność.
Holland niby już współpracuje, ale jest dość powściągliwa.
- Oczywiście, że tak. - Oczywiście.
A jako że Trissop zniknął, zostajesz ty.
Pomóż nam zrozumieć, co zrobił,
co twój kod zrobił Tytanowi X.
Może pomożesz nam go powstrzymać.
Potrzebuję takiego kombinezonu.
Ja też mam siostrę.
- Co? - Tak.
Zawiedli najlepsi specjaliści od in vitro i rodzice mnie adoptowali.
A rok później pojawiła się…
moja siostra Maia.
Cudowne dziecko.
I nagle zapomnieli o swojej Isabel.
Podobnie było z tobą i Cate?
Przez długie lata pracujesz z ojcem,
a potem, niespodziewanie,
Cate wyskakuje z Axis Mundi i wszyscy zapominają o Kentaro.
Nienawidzę Apex równie mocno, co ty Monarch.
Chcą zmieniać świat.
Ja chcę stworzyć nowy świat, ale nie zdołam zrobić tego sama.
A co z tobą, Kentaro? Czego pragniesz?
Czemu szukamy tego konkretnego Tytana?
Wybrzydzasz?
Brzmisz jak ja.
Ten Tytan jest odpowiednio duży, by otworzyć szczelinę i cię wyciągnąć.
Jak?
Skąd to wiecie? Skąd wiecie, co jest na dole?
Doktor Suzuki to prawdziwy magik.
Zdołał wykryć sygnaturę Tytana w pobliżu twojego punktu lądowania.
Kim jesteś?
Mówiłeś, że masz dostęp do Operacji Klepsydra.
Znam tam cały zespół.
Nie możesz znaleźć Billy’ego, każesz mi namierzać Tytana,
a ja nawet nie znam twojego nazwiska.
Racja, majorze.
Mów mi „pułkowniku”.
Jasne.
Późno dołączyłem do zespołu.
Staramy się posprzątać cały ten bałagan.
Pewnie powinienem być wdzięczny.
To może opowiesz mi coś o sobie?
Spróbujmy utrzymać połączenie.
Dobra. Co chciałbyś wiedzieć?
Może na początek… Masz rodzinę?
Nigdy się nie ożeniłem, ale…
Ostatnio trafiłem na dzieci, które myślały, że straciły swojego ojca.
Są teraz dla mnie trochę jak rodzina.
Jestem w podobnej sytuacji…
Na górze jest pewien chłopiec. Przyjaźniłem się z jego mamą.
Powiedziałem mu… że wrócę. Obiecałem mu to.
Nie zrób ze mnie kłamcy, pułkowniku.
W żadnym wypadku.
Dobra. Chwileczkę.
Co to jest, do cholery?
- Majorze, co się dzieje? - Nie, nic.
To… To pachnie… Jakby doszło do zwarcia…
Uciekaj!
Biegnij!
Majorze, jesteś cały?
Tak.
Solidnie się poobijałem.
Ale nie zrobiłem sobie nic poważnego.
Chwila.
O cholera.
Nie uwierzycie w to, co widzę.
To jakieś obozowisko.
Nie wiem, co to jest.
Czemu ktoś miałby mieć tu obozowisko?
- Majorze, to rozkaz. - O Boże.
Proszę oddalić się od tego obozowiska i trzymać się misji.
Keiko.
Keiko?
Keiko!
Kei!
Co tu jest napisane?
Jeśli dobrze odczytuję pismo Billy’ego,
tam powinna być ścieżka prowadząca do pierścieni…
- Tam! - Co?
- Byłaś w nim zakochana? - W Billym?
W Shawie.
Nie. To nie było tak.
Okej.
To było…
Co to znaczy?
Nie wchodzić.
Jak tam wejść?
Na pewno da się to obejść.
Można też tak.
Co to?
Znaczniki grobów.
To musi być tutaj. W tym miejscu kobiety czuły wibracje.
Keiko!
Kei! Keiko!
- Musisz zwolnić. - Zwolnić?
Ona żyje i tutaj jest.
Wiem, ale to skomplikowane.
Jak to: „Wiesz”?
Czego mi nie mówisz?
Mnóstwa rzeczy, synu.
I nie jesteś z Centrum Kontroli Misji, co?
Nie. Ale to bez znaczenia.
Liczy się tylko jedno.
- Musisz ją chronić za wszelką cenę. - Boże. Naprawdę brzmisz jak ja.
Powtórz to, Lee.
Co?
Powtórz to. Jeszcze raz.
Powiedziałem, że…
brzmisz… jak ja.
O mój Boże.
Nie… Nie panikuj, Lee.
Tracę zmysły.
Nie panikuj.
Kim jesteś?
Starszą wersją ciebie.
Jestem tobą.
Zadaj mi dowolne pytanie.
Jeśli nie siedzisz tylko w mojej głowie,
jeśli naprawdę jesteś mną…
Wiesz, jaka jest ważna.
Ona była moją misją.
I miałem ją chronić. Ale przede wszystkim…
Kochasz ją. Wiem.
Nigdy tego nie powiedziałem.
- Nigdy tego nie… - Nigdy sobie na to nie pozwoliłeś…
Zawsze byłem bardzo ostrożny. Nawet we własnej głowie.
Noszę twoje blizny, Lee.
Wszystkie.
Keiko była tą najbardziej bolesną.
Ale ta chwila minęła, Lee.
Jeśli ona naprawdę żyje, nie musi tak być.
Owszem, musi.
Napisała: „W innym życiu
moglibyśmy być razem”.
Nie. Jeśli ona żyje, mogę to zmienić.
Zmienię to.
- Nie, nie. Zaczekaj. - Tak.
Stój. Lee, nie ruszaj się. Zaczekaj.
Zaczekaj.
A jeśli to zmienię?
Lee, wiesz, że to zły pomysł.
Czyżby?
A ty to wiesz?
Jeśli pozwolisz mu teraz do niej pójść,
możesz zmienić jej przyszłość.
Nie będzie już ustalona.
I wszystko może się zdarzyć.
Ta decyzja nie należy do dzisiejszej wersji mnie.
Należy do ówczesnego mnie.
Widzę ją.
Daj mi jeden powód, dla którego nie powinienem do niej iść.
Dam ci trzy.
Po pierwsze,
nie potrzebuje teraz ratunku.
Tak, wiem… Doceniam, że jest twarda.
To całkiem miłe, ale przysiągłem, że będę ją chronić.
Chroń ją. Tak. Nawet przede mną.
Naprawdę chcesz ryzykować, że jeśli teraz się włączysz,
możesz sprowadzić ją z właściwej ścieżki, wiodącej ku ratunkowi?
Nie wiesz, co się stanie, jeśli teraz wkroczę.
Nie wiesz tego.
Nie wiem.
Ale wiem dokładnie, co się wydarzy, jeśli tego nie zrobisz.
W niedalekiej przyszłości uratujesz ją
i będzie wiodła życie, za którego stratę się dotąd obwiniałeś.
Co jest za drzwiami numer dwa?
Tak lepiej.
Te dzieci, które pojawiły się w moim życiu…
To dzieci Hiro.
Lubisz je, Lee.
Polubisz je.
Ale jeśli Keiko wyjdzie za wcześnie,
nie wiemy, na ile poważnie wszystko może się zmienić.
A trzeci powód?
Ten będzie najtrudniejszy.
To ten moment, kiedy pozwalamy jej odejść.
Tak. Żeby ją uratować.
Nic nie rób, Lee.
Tylko patrz.
Lina.
Komunikuje się poprzez wodę.
To studnia.
Myślę, że pozostałe zeszły na dół i usłyszały wołanie Tytana.
Ty tam nie wejdziesz, Cate.
Przestań. To niebezpieczne.
Będzie dobrze. Jestem lekka.
- W razie czego mnie wyciągniesz. - Tak.
Dokładnie to mówiłam…
w Kazachstanie.
I żałowałam tego błędu każdego dnia od tamtej pory. Proszę, nie rób tego.
To nie był błąd. To nie był błąd.
Co innego miałaś zrobić?
Musiałaś znaleźć odpowiedzi. Tak jak ja.
Czasem to, co nas dręczy, jest tym samym, co nas chroni.
Ufam ci, Cate. Idź odnaleźć to, co jest na dole.
Dobrze.
To co na razie ustaliliście?
Urządzenie podpina się pod układ nerwowy
i manipuluje sygnałami.
Nie chodzi o manipulację, tylko o zrozumienie.
Brenda zamierzała wysyłać szybkie sygnały
do mózgu i z powrotem, do czasu, aż nauczymy się jego języka.
Chciałam podziękować za to…
że wyszłam z tego czysta.
Dziękuj Brendzie.
Za co?
Mogę dać ci przeczytać transkrypcję jej zeznań złożonych Monarch.
Nie dość, że o tobie nie wspomina,
ale wręcz całkiem skutecznie ukrywa twoje imię i nazwisko.
Nie wiem, dlaczego to zrobiła.
Kolejna tajemnica.
Gramy w tablice rejestracyjne?
Co?
Na lotnisko jedzie się dwie godziny. Będzie mniej niezręcznie.
- Nie prosiłem, żebyś jechała. - Wiem.
Ale przez te dwie godziny chciałam cię przekonać, żebyś nie wyjeżdżał.
I został do jutra, zgodnie z planem.
Dlaczego to ma dla ciebie znaczenie?
Po tym, co wydarzyło się z twoim ojcem,
myślałam, że zrozumiesz.
Obie nasze rodziny mierzą się z Tytanami od lat
i jest tylko gorzej.
Wierzę, że przyszedł czas na nowe pomysły.
Twoje pomysły.
Obserwowaliśmy to wszystko od środka. Jesteśmy równie wykwalifikowani
i mamy nie mniej do stracenia.
Rozumiem to. Jesteś bogata.
- Zwykle dostajesz to, czego chcesz. - Tu nie chodzi o pieniądze.
- Tak mówi każdy, kto ma pieniądze. - To mój tata ma pieniądze.
Zaryzykowałam dla tego wszystko, co mam.
Jeśli nam się nie uda, zostanę z niczym.
„Nam”?
Pamiętasz, o czym rozmawialiśmy tej nocy w Tokio?
O tym, że od G-Day minęły cztery lata i nic się nie zmieniło?
Monarch nie zapewnił nam bezpieczeństwa, wojsko też nie,
ani korporacje, ani nawet mój ojciec.
Nic nie zapewni nam bezpieczeństwa.
Właśnie. Nic nie zapewni nam bezpieczeństwa.
G-Day zmienił świat,
ale co gdyby nie musiało się to tak potoczyć?
Gdybyśmy mogli żyć w świecie, w którym nie było G-Day?
To szaleństwo.
Chodzi mi o Axis Mundi.
Niekoniecznie mają tam zastosowanie standardowe zasady.
O czym ty mówisz?
Nie wiem, czy chcę ci o tym mówić bez pewności, że jesteś ze mną.
Zapytam o coś.
Jak sądzisz, czemu ojciec zdradził ci swoją tajemnicę dotyczącą tego…
gdzie był?
Kampai.
Nie zdradził tego Cate. Ani nikomu innemu. Tylko tobie.
Może chciał, żebyś sam dokonał wyboru,
mając w dupie to, co pomyślą inni.
Tak jak on.
- Jest w porządku? - Idealnie.
Okej.
- Kiedy przestaniesz czuć się bezpiecznie… - Głośno krzyknę.
Bądź ostrożna. Nie mogę stracić i ciebie.
Pomyślałam, że jeśli mam to z kimś robić…
Cieszę się, że to ty.
Gotowa?
Gotowa.
Okej.
Dalej prosto.
Okej. To jeszcze daleko?
Niedaleko. Prawie jesteś. Na dwunastej.
Skąd to wiesz?
Bo widziałem to na dole ostatnim razem. Kiedy ją wyciągnęliśmy.
Chyba coś widzę.
Duża struktura, jakieś pół kilometra przede mną.
- Jak piekielne gniazdo os. - Piekielne gniazdo os?
Tak, to tam. A teraz zachowuj czujność,
bo zrobi się nieprzyjemnie.
Co jest, do cholery?
O Boże.
- Jeszcze kawałek. - Okej.
Cate!
Daj znać, kiedy je znajdziesz. Pokieruję cię.
Okej. Widzę. Jest wielkie.
Dobra. Jest za nim. Podejdź do skały.
Jest w kokonie, wewnątrz tej skały.
To jak skorupa.
Przebij się i znajdziesz go po drugiej stronie.
Wbij się w tę skałę.
- Tutaj? - Dobra. A teraz się wbij.
Dobra.
Okej.
Czekaj. Chwila. Nie obudzi się, kiedy zacznę w nią walić?
Chyba jest w jakiejś…
Fazie przejściowej? Uśpiony?
Jak uśpiony rekin.
To się wydaje strasznie głupie, ale zaczynamy.
Dobra. Okej. Widzę jego skórę.
- Wygląda, jakby oddychał. - Dobra.
O rany. Dobra.
Okej, a więc…
Dobra. A teraz… wciśnij nadajnik do środka.
- Wcisnę go. - Tak, po prostu wciśnij.
Dobra. Jest. Wszedł.
- Zrobione. - Mówi, że już.
Tak.
Jest!
Mamy sygnał. Jest.
Gotowe. Mój Boże.
- O cholera. - Ale bądź ostrożny.
Tak.
Wychodzi.
O cholera. O Boże.
Cate!
Cate! Cate!
Cate!
Słyszysz mnie?
Tak!
Jesteś cała?
Tak! Wiem, co słyszały tu tamte kobiety.
To miejsce wzmacnia pieśń Tytana.
Jest tu tunel.
Chyba prowadzi do oceanu.
Okej.
Pójdę nim.
Bądź ostrożna.
Słyszysz mnie?
Tak. Słyszę.
Po prostu… O cholera. Wydajesz się bardziej odległy.
Dobra, posłuchaj. Musisz wracać do kapsuły.
W pobliżu jest duże, rozszczepione drzewo. Wiem, że je widziałeś.
Okej. Czemu mam tam iść?
Bo to tam zaatakuje cię smok Billy’ego.
Wytrzymaj… przez szczelinę. Kiedy się otworzy, pomkniesz za nim.
Okej.
Jesteś pewien, że tak dotrę do domu?
Jesteś pewien?
Lee, jestem pewien.
Dobry z ciebie człowiek, majorze.
Nie zapominaj o tym. Spróbuj nie zapomnieć. Nie będzie łatwo.
Dbaj o nią, okej?
I o dzieci Hiroshiego.
Zrywa nam się połączenie, prawda?
Tak.
Czas na ciebie.
Halo?
Cate!
Halo?
Cate?
- Cate! - Hej.
O Boże. Wystraszyłaś mnie.
Jak tu wróciłaś?
To cały ciąg tuneli. Jeden wyprowadził mnie w górę i zakręcił.
Już wiem, jakie to uczucie.
Przez chwilę naprawdę myślałam, że studnia jest nawiedzona.
Nie wydaje mi się.
Na dole było inaczej.
Wszystko było bardziej wyraziste.
Myślę, że kobiety wyczuwały pieśń Tytana i schodziły w głąb studni, by jej słuchać.
Interpretowano to jako szaleństwo.
Właśnie. Tytan się chyba nie zgubił.
I nie jest niebezpieczny.
Po prostu potrzebuje pomocy.
Jest taksówka, Zook.
- Tak. - To wszystko.
Sygnał jest mocny. Kieruje się w stronę Australii.
Okej.
Na pewno chcesz to zrobić.
Nie zmienialiśmy planu, Zook.
To, co się wydarzy, zawsze miało się wydarzyć.
Dokąd poprowadzi nas teraz przeznaczenie?
Nie nas, Zook.
Tylko mnie.
Myślisz, że jestem za stary na tę misję?
Wręcz przeciwnie, Zook.
Ale kolejny etap to robota dla jednej osoby.
Obawiasz się, że ten stuletni relikt może nie wrócić?
Myślisz, że sam możesz nie wrócić.
Żegnaj, przyjacielu.
- Co masz? - Wychwytujemy
dziwny sygnał. H.G.0.1.
Klepsydra Jeden?
To sygnał z pierwszej kapsuły,
która dotarła do Axis Mundi.
Pochodzi z 1962 roku. Dlaczego?
Nadaje na żywo.
Ta kapsuła ma prawie 60 lat i została zniszczona na Wyspie Czaszki.
Dobra. Znaczniki prędkości.
Prędkość ponad 40 węzłów. G-TASS potwierdza, że to Tytan X.
Sir, zgodnie z obietnicą. Oto pański Tytan.
Co on, do cholery, wyprawia?
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK