(โตเกียว ญี่ปุ่น) (ปี 1990)
โอเค ได้เวลาเข้านอนละ
หมดเวลาเล่นแล้ว
- ห่มผ้าแล้วใช่มั้ย - ค่ะ
โอเค ทีนี้หลับตาแล้วรอฝันมาเยือนนะ
หนูยังไม่ง่วงเลยค่ะพ่อ
คุยต่ออีกนิดนึงได้มั้ย
นี่ จำเพลง "ฟุรุซาโตะ"
เพลงที่คุณยายเคยร้องกล่อมพ่อ เวลาพ่อนอนไม่หลับได้มั้ย
ไหนพ่อบอกว่ายายร้องเวลาคิดถึงญี่ปุ่นไง
ใช่ แต่เวลาจำเป็นมันก็ช่วยปลอบใจเราทั้งคู่ได้
แรนดาซัง
ในห้องพร้อมแล้วค่ะ
พ่อยังอยู่มั้ย หยุดทำไมล่ะคะ
ขอโทษที พ่อต้องไปแล้วลูก
แต่ยังร้องเพลงไม่จบเลย
ใช่ แต่แบบนี้ลูกจะได้อดใจรอฟังต่อไง
อีกนานมั้ยกว่าพ่อจะกลับบ้าน
ไม่ทันไรเดี๋ยวพ่อก็กลับแล้ว
รักนะลูก
รักพ่อเหมือนกัน
ฮิโรชิซัง
มาทักทายลูกชายสิคะ
คุณไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้
ฉันเข้าใจดี
ผมไม่เคยพูดอย่างนั้น
ผมก็แค่…
คิดว่าแค่เราสองคนมีกันก็พอแล้ว
ฉันว่าจะตั้งชื่อตามคุณพ่อของฮิโระซัง
วิลเลียม
ให้ชื่อเล่นว่าบิลก็ได้
นั่นมันชื่อพ่อเลี้ยงผม
คุณพ่อแท้ๆ ของผมชื่อ…
เคนทาโร่
ไม่เป็นไรนะ เคนทาโร่
พ่ออยู่นี่
(สร้างจากตัวละคร "ก๊อดซิลล่า")
ฮิโรชิ
เดี๋ยว
เดี๋ยวสิ
ฮิโรชิ
ขอร้องละ เราต้องคุยกัน
ไม่มีเวลามาคุยแล้ว
ถ้าไททั่นกำลังมุ่งหน้าไปที่ซานตาโซลดาด
เราก็ต้องรีบไปที่นั่น แล้วหาทางส่งมันกลับโลกเดิม
แม่ขอร้อง ขอจดหมายนั่นให้แม่
จริงด้วย
ยกโทษให้ด้วยที่ผมเปิดอ่าน
ทั้งที่มันเป็นของคุณแม่
กับลุงลี
แม่ขออธิบายได้ไหม
แม่ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น
เรื่องของแม่ไม่ใช่ธุระกงการของใคร
นั่นเป็นเรื่องที่เผลอไปแค่ครั้งเดียว
จริงเหรอ
ที่เขียนมาไม่ค่อยเหมือนแค่ "เผลอไป"
- "ฉันรักคุณนะลี" - พอเลย
- "และจะรักตลอดไป" - พอที
"ถ้าเป็นชาติภพอื่น เราอาจได้อยู่ด้วยกัน เคย์ของคุณ"
แม่รู้ว่าเขียนอะไรไป
บิล แรนดาก็รู้
จดหมายนี่รวมอยู่กับสมบัติของเขา
เขารู้ว่าแม่นอกใจเขา
และเพราะแม่นอกใจ เขาถึงได้หนีไป
แม่ไม่เชื่อ
เขาไม่ใช่คนแบบนั้น
บิลลี่รักลูก
เขาอยากเป็นพ่อที่ดีที่สุดเพื่อลูก
เท่าที่จำได้ไม่ใช่อย่างนั้น
ไม่จริง แม่เพิ่งคุยกับเขาอยู่เลย ตอนขับรถเข้าคาซัคสถาน
เขาเป็นห่วงเพราะเราไม่เคย อยู่ห่างลูกนานขนาดนั้น
เขาอยากรีบกลับบ้านใจจะขาด
นั่นเพิ่งสองเดือนที่แล้ว
ผมเสียใจด้วยกับการสูญเสีย
แต่แม่ยังมีรักแท้เหลืออีกคน
(ซานตาโซลดาด ตอนใต้ของชิลี)
คุณบอกว่า "งานภาคสนาม" นี่เพิ่งรู้ว่าหมายถึงห่างพื้นสนามไกลเบอร์นี้
เราไม่ได้เป็นคนเลือกพิกัด
ไททั่นมันเลือกให้
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
โปรดทราบ บุคลากรเอเพ็กซ์ไซเบอร์เนติกส์ทุกท่าน
นับถอยหลังไททั่นมาถึงภายใน 13 ชั่วโมง
แจ้งเตือนภัยขั้นสอง
นี่เกิดลังเลขึ้นมาหรือไง
คุณไม่ลังเลเหรอ
คิดจริงๆ เหรอว่าคำตอบอยู่ในโค้ดที่ฉันเขียน
ใช่ ฉันคิดจริงๆ คอราห์
คือมันไม่ใช่น้องลีฟวิง ตัวจิ๋วๆ นั่งเกาะแขนให้เราป้อนถั่วนะ
คิดว่าจะคุมเจ้าตัวนี้ได้จริงๆ เหรอ
ได้
แค่อย่าทำฝีมือตก เขียนโค้ดบังคับไททั่นเอ็กซ์ให้ได้
ไม่ได้กดดันนะ นี่รอลุ้นอยู่
นายมีสิทธิ์โกรธทุกประการ
แต่ขอถามหน่อยได้มั้ย
มีประโยชน์อะไรเหรอ
ไอ้การใช้ชีวิตยึดติดคิดแต่จะเปลี่ยนอดีต
ถึงขนาดกีดกันตัวเองไม่ให้สร้างอนาคตที่ดีกว่า
มาถึงจุดหนึ่ง
นายก็ต้องทำใจเลิกคิดโทษคนอื่น
จะได้เริ่มใช้ชีวิตตัวเองเสียที
แล้วคาดหวังอะไรจากผมล่ะ
ให้ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
อ้าว แบบนั้นก็สะดวกเข้าทางคุณเลยไง
ที่พูดไปไม่ใช่เพื่อตัวฉัน ฮิโระ แต่เพื่อตัวนายเอง
เพื่อเธอคนนั้นและลูกๆ นายด้วย
นายได้แม่คืนมา ฮิโระ
นายทำสำเร็จ
ใจคอจะผลักไสแม่ไปตอนนี้จริงๆ เหรอ
เพราะขืนทำแบบนั้น
นายก็ทำลายโอกาส
จะได้รู้จักบุคคลน่าทึ่งผู้ไม่เคยหวั่นกลัว หนึ่งเดียวคนนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่
แค่เพราะนายโกรธ
ที่นานมาแล้ว แม่นายบังเอิญ หลงรักผู้ชายสองคนพร้อมกัน
อุตส่าห์นึกว่านายจะเข้าใจเรื่องนั้นดีกว่าใคร
อ้าว เครื่องเรามาละ
เอ้า
เก็บข้าวของได้ละ เครื่องมาแล้ว
ผอ.แบร์ริส ถ้าคุณจะยอมฟังผมหน่อย
ฟังสิ ถ้าคุณอธิบายได้ว่า ทำไมถึงมุ่งหน้าไปอเมริกาใต้
ทั้งที่เอเพ็กซ์ไซเบอร์เนติกส์บอกเราว่า
ตรวจสอบมั่นใจแล้ว ไททั่นเอ็กซ์อยู่ในทะเลแบริ่ง
เพราะคราวก่อนที่เอเพ็กซ์บอกเราว่า "ตรวจสอบมั่นใจ" แล้ว
เราไล่ตามวาฬน้ำเงินไปทั่วมหาสมุทรแปซิฟิก
ผมเลยไม่ไว้ใจเอเพ็กซ์
ผมก็ไม่ไว้ใจ ถึงได้ต้องมีคนไปสอดส่อง
จะหาว่าทางนั้นโกหกลอยๆ ไม่ได้
มีแหล่งข่าวเชื่อถือได้ยืนยันว่าเขา…
เอเพ็กซ์รู้ว่าไททั่นเอ็กซ์ กำลังมุ่งหน้าไปอเมริกาใต้
แหล่งข่าวไหน
เป็นสายข่าวที่น่านับถือและเป็นความลับสุดยอด
ผู้พันชอว์อีกแล้วสินะ
ปัดโธ่เว้ยทิม โลกจะถล่มอยู่รอมร่อ
ผมได้รับรายงานพบเห็นไททั่นโผล่ไปทั่วโลก
แต่คุณจะให้ผมทิ้งทรัพยากรล้ำค่า
โดยอ้างคำของผู้ร้ายหลบหนีเหรอ
ไม่ๆ ไม่ใช่แค่คำของชอว์ เขามีหลักฐาน
แผนที่อพยพย้ายถิ่นจากบันทึกของบิล แรนดา
โอเค ขอถอนคำพูด
ผมควรจะเชื่อผู้ร้ายหลบหนีกับคนบ้าที่ตายไปแล้ว
เอเพ็กซ์ก็เชื่อ แต่มันไม่แบ่งข้อมูลนี้กับเรา คิดว่าเพราะอะไรล่ะ
คืองี้นะครับ เราจะผิดพลาดเรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด
บนเรือนี้มีคนดีๆ และมีอุปกรณ์ที่ช่วยได้
แต่ไม่มีประโยชน์จะไปอลาสก้า เพราะที่นั่นไม่มีอะไรทั้งนั้น
งานนี้เอเพ็กซ์เป็นหุ้นส่วนของเรา
- เป็นเหรอ - เขามีเส้นสายระดับสูง
เข้าใจไหม
ฟังนี่
ถ้าผมหนุนแผนนี้ เท่ากับเราทั้งคู่เอาคอพาดเขียง
ผมต้องได้มากกว่าแหล่งข่าวของคุณ ทิม
ไปหาหลักฐานมา
อยากพูดถึงเรื่องนั้นไหมคะ
มาคุยเรื่องของหนูดีกว่า
หนูบอกว่าอาจจะช่วยได้
เกิดเรื่องอะไรกับหนูที่ซานฟรานซิสโกรึเปล่า
หนูว่าหนูได้ยินเสียง
เสียงอะไร
หนูไปที่สะพานโกลเด้นเกท แล้วก็เจอแรงสั่นสะเทือน เหมือนกับ…
ไม่รู้เหมือนกัน เหมือนเพลงดังก้องจากมหาสมุทร
ได้ยินมหาสมุทรร้องเพลงเนี่ยนะ
แต่ก็นะ หนูเมา
อาจไม่มีอะไรก็ได้
โอเค นักบินบอกว่าอีกสองชั่วโมงเครื่องลง
จากนั้นค่อยขึ้นฝั่งไปยังซานตาโซลดาด
โดยทางเรือ
เรารู้ได้ไงว่าไททั่นเอ็กซ์จะไปที่นั่น
อ๋อ คนบนเกาะนั้นมีเทศกาลฉลอง
เป็นลางบ่งบอกถึงการกลับมาของไททั่นตัวนี้
พวกเขาเรียกว่าโก-ไค
บิลลี่เชื่อว่าเกาะนั้นเป็นจุดพักระหว่างทางอพยพ
เขาพยากรณ์ว่าไททั่นเอ็กซ์ จะโผล่มาทุกๆ สิบห้าปี
เขาอยู่ไม่ทันเห็นว่าคำนวณถูกรึเปล่า
แต่ถ้าคิดถูก เจ้าไททั่นเอ็กซ์ ไม่ควรกลับมาจนกว่าจะถึงปี 2023
แปลว่าบิล แรนดามาไม่ทัน ส่วนเราก็มาเร็วไปหกปี
ตอนที่เปิดใช้เครื่องซูซูกิบนเกาะกะโหลก
ดูเหมือนเราได้ปลุกไททั่นเอ็กซ์
และพามันออกจากแอ็กซิสมุนดีก่อนกำหนด
ถ้ามันทำตามสัญชาตญาณ
มันก็ควรไปตามเส้นทางเดิม
จากเกาะกะโหลก ตรงไปที่ซานตาโซลดาด
คิดว่าเอเพ็กซ์จะทำอะไรถ้ามันโผล่มา
ทิมบอกว่าข้อมูลของเราจากการบุกเข้าเอเพ็กซ์
ชี้ว่าพวกนั้นอาจกำลังหาทางควบคุมไททั่น
ด้วยการฝังชิปประสาทเทียม
อาจจะยิงทางอากาศโดยใช้ฮ.หรือโดรน
แต่ที่น่าสงสัยคือทำไมต้องเก็บเป็นความลับ
มันก็อธิบายนิสัยเขาได้นะ เรื่องแยกโลกสองใบ
เขาถูกทอดทิ้งตั้งแต่เด็ก
เขาอาจไม่อยากเสี่ยงที่จะต้องอยู่คนเดียว
เพราะงั้นเลยต้องมีครอบครัวสำรอง
เผื่อฉุกเฉินไรงี้
เขาห้ามตัวเองไม่ได้ มันเป็นกลไกในตัว
พวกเราไม่ใช่ตัวสำรองสักหน่อย
ใครจะเกิดก่อนก็ช่าง พ่อรักเราทั้งคู่
และทิ้งเราทั้งคู่
เธอไม่ได้เห็นหน้าพ่อ ตอนที่เรานึกว่าเธอตายไปแล้ว
เขาใจสลาย ไม่ได้หลับได้นอนสองปีเต็มๆ
ในที่สุดฉันก็ได้เห็นทุกด้านของพ่อ
เขาไม่ต้องคอยหลบซ่อนโลกอีกใบตลอดเวลาแล้ว
คุณเก็บจดหมายไว้ทำไม
ผมมีแค่สิ่งนั้นเป็นตัวแทนของคุณ เคย์
เอาออกมาอ่านบ้างเป็นครั้งคราว
แล้วก็ด่าตัวเองที่ไม่สู้ยิบตาเพื่อแย่งคุณมา
ไม่ก็ตบบ่าปลอบใจตัวเองว่าโคตรเป็นคนดี
เราจะแก้ไขกันยังไง
เราย้อนไปเปลี่ยนอดีตไม่ได้ เคย์
ฮิโรชิก็คงไม่มีอารมณ์ฟังเราขอโทษตอนนี้
ต่อให้เขาควรได้รับจริงๆ นั่นแหละ
ให้เวลาเขาหน่อย
หวัดดีครับ หัวหน้า
เจสัน เราพร้อมแล้วใช่ไหม
เดี๋ยวพร้อมแน่ แค่ขอคุยแป๊บเดียว
ให้แป๊บจริงละกัน
ฝ่ายลาดตระเวนชายฝั่งเหนือ เจอเรือโซดิแอคซ่อนอยู่ในอ่าว
พวกนั้นมาถึงเร็วกว่าที่คิด
เพื่อนๆ คอราห์
อีกเดี๋ยวก็ต้องโผล่หัวมา
อยากให้ผมจัดการยังไง
ทำตามสะดวกคุณ อย่าให้พวกมันมาแทรกแซง
จะปล่อยให้พวกนี้ลากโมนาร์คมาที่นี่ด้วยไม่ได้
อ้อ เราคิดถูก เอเพ็กซ์มาจริงๆ
เราต้องแจ้งโมนาร์ค และไปซ่อนจนกว่าพวกเขาจะมา
คนหายไปไหนหมด
ตั้งแต่โมนาร์คเข้ามา ชาวบ้านก็ไปที่อื่น
ชีวิตที่โดนจับจ้องทุกฝีก้าวคงไม่น่ายินดีเท่าไหร่
แล้วไททั่นจะโผล่มาตรงนี้เหรอ
ถ้างานวิจัยของบิล แรนดา ที่เราเพิ่งได้มามันถูกต้อง
เมื่อไททั่นเอ็กซ์ออกเพ่นพ่าน มันก็ควรกลับมาซานตาโซลดาด
แต่มาทำไม มาทำอะไร
มาแพร่พันธุ์ มาหาอาหารมั้ง
คืนนี้เราก็จะได้รู้ตอนไททั่นมาถึง
แรกสุดเราจะปล่อยโดรนบรรจุกระสุน
จากนั้นค่อยยิงกระสุนปักเจ้าไททั่น
เว้นแต่จะมีคนพยายามขัดขวางเราก่อน
- พูดถึงอะไร - พวกเพื่อนเธอ บ้านแรนดา
รู้นี่ว่ามากันแล้ว
พูดอะไรของคุณเนี่ย
จะให้เชื่อจริงเหรอว่าเธอแปลกใจ
คือพวกเขาโทรหาฉันที่เพนซาโคลา แต่นั่น…
อะไรล่ะ เบรนด้า ฉันไม่จำเป็นต้องให้ใครกรอกหู
บอกว่างานนี้อันตราย ทำโง่สุ่มสี่สุ่มห้าแค่ไหนก็รู้อยู่แล้วมะ
หวังว่าเธอไม่เชื่อจริงนะ คอราห์
ฉันเชื่อจริงๆ
แต่ก็เชื่อว่างานนี้จะได้เรื่อง ไม่งั้นนี่คงไม่มาแต่แรกแล้วป่ะ
งั้นก็ไปลงมือกัน
นับถอยหลังไททั่นมาถึง ภายในสามชั่วโมง…
ดูนั่น เมื่อก่อนยังไม่มี
นั่นมันของเรา
ไม่น่ามีใครมาแถวนี้นานแล้วนะ
- ไปดูกันมั้ย - ไป
รอนี่นะ คอยเฝ้าไว้
(โมนาร์ค ฐาน 27)
1968
ดูเหมือนโมนาร์ครออยู่สิบปีเพื่อให้มันกลับมา
ก่อนจะเก็บข้าวของกลับบ้าน
เจออะไรมั้ย
ไม่เลย มีแต่ของใช้ไม่ได้
โมนาร์คควรอึดรอนานกว่านี้ แต่เขาไม่มีบันทึกของบิลลี่
บิลลี่เคยมาตรงนี้
เขากลับมา
นี่รูปที่ลูกวาด ฮิโรชิ
โอเค
นี่ๆ
ฮิโรชิ
คำที่แม่เขียนในจดหมาย…
- ไม่ต้องคุยเรื่องนี้กันก็ได้ - เราต้องคุย
ไม่ว่าลูกคิดยังไงกับจดหมาย
แม่อยากให้รู้ไว้ว่าแม่รักพ่อของลูก
รักหมดหัวใจ
อ้อ แต่ไม่ทั้งหมด
แม่เลือกอยู่กับบิลลี่
แม่อยากให้เราสร้างครอบครัว
ตอนอ่านจดหมาย ใจผมมีแต่ความโกรธ
โกรธแม่ โกรธชอว์
โกรธที่แม่ทำกับพ่อแบบนั้น
และทำให้เขาทำแบบนั้นกับผม
แต่แล้ว ผมรู้สึกยังไงรู้มั้ย
รู้สึกโล่งอก
ผมทึกทักเองมาตลอดว่าพ่อจากไปเพราะผม
เพราะผมทำอะไรผิดสักอย่าง
เพราะผมไม่ใช่สายเลือดแท้ๆ
เพราะพ่อไม่ได้รักผมเลย
นั่นมันไม่จริง
ดังนั้นจดหมายนั่นทำให้ผมเข้าใจเสียที
ว่าผมไม่ใช่คนที่ทำพ่อผิดหวัง…
จะว่าไปก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก
แม่น่าจะได้อยู่กับลูก
ไม่น่าเสี่ยงทำอะไรโง่ๆ ไปเลย
วันที่แม่ตกลงไปในรอยแยก…
แม่เป็นคนตัดสินใจเอง
ทั้งสองคนนั้นคัดค้าน
แม่โน้มน้าวพวกเขาว่าแม่ควรเป็นคนลงไป
การตัดสินใจบุ่มบ่ามครั้งนั้น ทำให้แม่เสียเวลาทั้งชีวิต
เวลาที่แม่ควรได้อยู่กับลูก
ได้ทำหน้าที่เป็นแม่ของลูก
ถ้าทำได้ ลูกคงไม่รู้สึกโดนทอดทิ้งมาทั้งชีวิตแบบนี้
ผมรู้ตัวแล้วว่าผมทำให้บางคนต้องผิดหวัง
ความผิดพลาดนั้นผมเป็นคนก่อ
แม่มีเรื่องผิดพลาดของแม่
ผมก็มีของผม
(ปี 2014)
- มีอะไร - ไง คุณอยู่ไหนน่ะ
ผมแวะมาหาครอบครัว
พอดีมีเรื่อง
ผมว่าคุณรีบกลับดีซีด่วนๆ เลยเถอะ
ผมไม่ได้เจอหน้าครอบครัวมาเดือนกว่าแล้วนะ
นะ… นี่เรื่องสำคัญ
นี่ก็สำคัญ ไว้เจอกันอาทิตย์หน้า
เดี๋ยว อย่าเพิ่งวาง คุณต้องมาเห็นตรงนี้จริงๆ
- สวัสดีทิม - เรือหาปลา
ในแปซิฟิกตะวันตก เก็บกระเป๋าโมนาร์คเก่าๆ ได้ใบนึง
มีคำว่า "สมบัติของวิลเลียม แรนดา" พ่นอยู่
ในนั้นมีบันทึกภาคสนาม แผนที่เก่า เทปข้อมูล
น่าจะมาจากตอนไปสำรวจเกาะกะโหลก
ใช่ อีกหนึ่งอาทิตย์ผมกลับไป
หนึ่งอาทิตย์ ล้อเล่นรึเปล่า
ขุมสมบัติอยู่ตรงนี้แล้ว ของที่ไม่เคยมีใครเห็น
คุณจัดการแทนได้ไหม
ได้ แต่ผม…
เขาเป็นพ่อคุณนะ แถวนี้มีคุณคนเดียวที่รู้จักเขา
ผมไม่รู้จักเขา
ผม… ผมแทบจำเขาไม่ได้
อ้อ คือ… ผมก็…
ขอโทษที แค่…
ไอ้ค่ารังสีที่เราได้จากจันจิระ
ตรงนี้อาจมีของสำคัญมากก็ได้
ผมแค่… ขอโทษ นึกว่าคุณจะอยากอยู่ที่นี่
จะขึ้นเครื่องไฟลท์เร็วสุดไปเดี๋ยวนี้
โซนาร์เจออะไรไม่รู้ ภายในระยะ 1,000 เมตร
จู่ๆ ก็โผล่มา
มุมทิศที่เท่าไหร่ มุมแบริ่งน่ะ
สาม-สอง-ศูนย์
มันอยู่ข้างหลังเรา
ฉันว่าเป็นไททั่นเอ็กซ์ มันกำลังมุ่งหน้ามาหาเรา
หักขวาสุด หันหัวเรือไปที่สอง-สอง-ศูนย์
ที่ระยะ 500 เมตรและใกล้เข้ามา
สี่ร้อยเมตร
ให้ไว
- สามร้อยเมตร - มุดเร็ว
ที่ระยะ 200 เมตรและใกล้เข้ามา
พระเจ้าช่วย
หนึ่งร้อยเมตร เฉียดปะทะ
เตรียมรับแรงกระแทก
ตัวปะทะมุ่งหน้าทิศใต้ ตะวันออกเฉียงใต้
อยู่ข้างหน้าห้าร้อยเมตร
ตรงดิ่งไปยังซานตาโซลดาด
เราไปไม่ทันแน่ๆ เราต้องรีบเตือนชอว์
ห่างไปราวสิบไมล์ พุ่งตรงมาที่เรา
ตามแผนที่ของบิล แรนดาบอกเป๊ะ
ใช่ วอลเตอร์
คุณคิดถูก
ทุกอย่างดำเนินไปตามคาด
จะไม่มีปัญหาใดๆ
ฉันเชื่อมั่นในโค้ดของคอราห์
ลิงค์เซลล์ประสาทจะปรับตามค่ะ ใช่
จากนั้นเราค่อยทดสอบความเป็นไปได้
ได้ ฉันจะคอยแจ้งความคืบหน้า
อีกไม่นานหรอก
แจ้งทีมโดรน เตรียมตรวจสอบโดรนครั้งสุดท้าย
เข้ามาใน 20 นาที
เดินทะลุร้านเหล้าไปส่องดูให้ชัดๆ กัน
เป็นที่ร้างไปซะแล้ว
เราต้องยับยั้งเอเพ็กซ์ เวลาก็แทบไม่เหลือ
เอาละ นั่นโดรนที่มีลิงค์เซลล์ประสาท
เห็นคบเพลิงเหล็กสองอันข้างตึกนั่นไหม
เราจะใช้ไอ้นั่นขวางใบพัดของโดรน
เดี๋ยว นั่นเมย์ใช่ไหม
ได้เวลาแล้ว เจสัน
โอเค รับทราบ
นายแม่สั่งให้ไปได้ละ
ฮื่อ รู้แล้ว
แต่ฉันยังต้องแก้คอมไพล์โมดูลใหม่
ต้องกันอินเตอร์เฟซไม่ให้เจอคอขวด
ฟังดูสำคัญสุดๆ
ประเด็นคือเราเพิ่งได้รับยืนยันว่า เจ้าไททั่นมันมาแล้ว
มันจะพุ่งชนเราใน 16 นาที
เพราะงั้นอย่าห่วงเพอร์เฟกต์จนพาซวยเลยเนอะ
เพอร์เฟกต์เป็นทางเลือกเดียวของเรา
ชักช้าไม่ทันกิน
ไปได้!
(การผสานระบบโพรบสมอง)
(คอมไพล์ใหม่)
อยากรู้ว่าเอเพ็กซ์จะทำอะไรใช่มั้ย งั้นก็ไปถามมัน
ชอว์ ชอว์!
เมย์!
ทำอะไรกันอยู่
เธอล่ะทำอะไรอยู่
เขารู้ว่าพวกคุณมา ต้องรีบออกไปเดี๋ยวนี้เลย
นั่นใช่คำตอบเหรอ เธอช่วยพวกเขาทำไม
เพราะฉันรู้สึกว่างานที่ทำอยู่ อาจช่วยป้องกันไม่ให้เกิดจี-เดย์อีกรอบ
งานเราคืบหน้าไปไกลมาก
เราจะควบคุมมันได้
คืบหน้าเหรอ
เมย์ มันป่าเถื่อนต่างหาก
ใครจะได้คุมล่ะ เบรนด้าเหรอ หรือเจ้านาย
รู้ตัวไหมว่าคิดอะไรโคตรโลกสวย
ฉันเนี่ยนะโลกสวย
เอาจริงดิ เคท เราทำความดีอยู่ต่างหาก
อย่าเข้ามายุ่ง
ฉันไม่อยากเห็นใครต้องเจ็บตัว
เอาเป็นว่า เหตุผลทางนั้นก็ฟังขึ้น
งั้นทำไมต้องปิดบังเรื่องนี้จากโมนาร์ค
ใช่เลย ถ้าเอเพ็กซ์เชื่อจริงๆ ว่านี่คือคำตอบ งั้นทำไมต้องเป็นความลับ
ทำไมไม่ประกาศความสำเร็จให้โลกรู้
ไม่มีเหตุผลเลย ลี
เพราะใครก็ตามที่กุมบังเหียน นอกจากจะป้องกันจี-เดย์ได้
มันก็สร้างและกำหนดวันจี-เดย์ได้
เพื่อจะทำลายล้างทุกอย่างหรือทุกที่ได้ตามใจชอบ
มันจะกลายเป็นอาวุธ และขายให้คนที่จ่ายราคาสูงสุดได้
มีปัญหาอะไรมั้ย
ฉันบอกแล้วว่าต้องขอเวลาเพิ่ม
ทุกคนอยากได้เวลาเพิ่ม คอราห์
แต่ก็ต้องใช้เท่าที่มี
อะไรน่ะ
เริ่มแล้วสินะ
มันกำลังแห่ไปที่จุดปล่อยโดรน
สั่งทุกคนหนีไป
รับทราบ ออกจากจุดปล่อยเดี๋ยวนี้
- รับทราบ แยกย้าย - ไปเลย ไป แยกย้าย
ถ้าคิดจะลงมือก็ต้องตอนนี้ละ
รีบไปกัน
(พบความเคลื่อนไหว)
หัวหน้าครับ มีผู้บุกรุกในบริเวณจุดปล่อย
- ซวยซ้ำซวยซ้อน - เราต้องปล่อยโดรนขึ้นฟ้า
- เร็วเข้า - สคารับ!
ผู้พัน ต้องเผ่นแล้ว!
กลับเข้าข้างใน วิ่งไป!
- ไม่ปล่อยก็ปิ๋วนะบอส - เอาเลย
ไปจุดเทียนบวงสรวงมัน
ลี หนีเร็ว!
- เผ่น! - รีบไป!
ลี!
ลี ลี บาดเจ็บรึเปล่า
พาเขาเข้าข้างในก่อนเถอะ
- ระวังขาฉัน - มาครับ มา
เร็วเข้า
เราอยู่นี่
ขอดูหน่อย ไม่เป็นไร
เอาละๆ
ฉันดูให้ เจ็บหน่อยนะ
เคท
เป้าหมายหลุดแล้ว วนกลับมาลองใหม่
เคท
- แย่แล้ว - นางทำอะไรวะนั่น
ไม่นะ เราต้องหยุด
- สั่งคนออกไป - ไม่ ไม่!
ถ้าทำแล้วได้ผล เราก็ใช้มันช่วยนางได้
เรามาเพื่อการนี้ คอราห์
โดรนพบเป้าหมาย
ยิง!
สัญญาณติดแล้ว
ดี เราคุมได้ยัง
ยัง ลิงค์ยังอัพโหลดไม่เสร็จ
พ่ออยู่นี่ๆ เคท
เป็นอะไรรึเปล่า
เคท เราต้องไปแล้ว
รายงานมา
กระตุ้นเซลล์ประสาท ขั้นรุนแรงที่คอร์เทกซ์ส่วนหน้าและอะมิกดาลา
รอทำโอเวอร์ไรด์ ส่วนประสาทรับรู้เต็มรูปแบบ
เราเข้าไปก่อกวนโซมาติกของมัน กล้ามเนื้อทุกหน่วยกำลังบีบตัว
ไม่ๆ ไม่ได้ เดี๋ยว
(ระบบทำงานเกินกำลัง)
ไททั่นมีเซลล์ประสาทเยอะมาก
วงจรป้อนกลับทำให้จำนวนดาต้าพุ่งมหาศาล
บอกแล้วนะว่าต้องขอเวลาเพิ่ม
เลิกพล่ามเรื่องเวลา ตั้งสติซะ คอราห์
ก็บอกแล้วว่าเราขยายโปรแกรม รับอะไรใหญ่ขนาดนี้ไม่ได้
- แก้ให้ได้เดี๋ยวนี้ - พูดเล่นเหรอ
ระบบมันจะพังหมด
เดี๋ยวนะ
ฮิโรชิอยู่ไหน
มาเถอะเคท
เราต้องหนีแล้ว
เคท
ต้องหนีแล้ว!
- เคท! - เคนทาโร่!
- พ่อ! - อย่า กลับมา!
หนีไป
สัญญาณขาด ดาต้าหายไปแล้ว
จอเราดับหมดเลยค่ะ
- เบรนด้า เบรนด้า - เราต้องอพยพ
- เบรนด้า - เราต้องอพยพ
อพยพ!
อพยพเร็ว!
ไป! หนีเร็ว
ไป!
รีบไป เร็วเข้า!
หนีเร็ว!
อย่าเพิ่งลาตายตอนนี้ หนีก่อน
พ่อคะ พ่อ
ช่วยด้วย! ใครก็ได้!
- ไม่นะ - เคท ไม่เป็นไรใช่มั้ยลูก
- ตามคนมาช่วยที เคนทาโร่ - โถ่
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
- ตามคนมาช่วยที ช่วยด้วย - เคท
พ่อต้องไม่เป็นไรนะ
หนูจะตามคนมาช่วยพ่อ
พ่อพลาดความทรงจำมากมายในชีวิตลูก
ไม่นะ
พลาด…
ช่วงเวลามากมาย
คำโกหกสารพัด
พ่อต้องไม่เป็นอะไรนะ
ไม่เป็นไร
ฮิโรชิ
จำเพลงของเราได้มั้ย
- ฮิโรชิ ฮิโรชิ - พ่อคะ
- พ่อ อย่าเพิ่งไป - ฮิโรชิ ฮิโรชิ
พาทีมแพทย์ของเราออกไปช่วยคนที่ยังมีลมหายใจ
ล็อคดาวน์ที่นี่ซะ
เก็บทุกอย่าง ทั้งข้อมูล อุปกรณ์
พังแค่ไหนไม่ต้องสน กวาดให้เกลี้ยง
ที่สำคัญสุด ลากตัวทุกคนที่ก่อเรื่องนี้มาให้ฉัน
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
ห้ามให้ใครหนีจนกว่าผอ.จะมาถึง
เข้าใจมั้ย ห้ามทุกคน โอเค ไป
- ทิม เราต้องการหมอ! - เราต้องการหมอ
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์