1
00:00:12,471 --> 00:00:17,309
(โตเกียว ญี่ปุ่น)
(ปี 1990)

2
00:00:19,394 --> 00:00:22,147
โอเค ได้เวลาเข้านอนละ

3
00:00:22,731 --> 00:00:23,899
หมดเวลาเล่นแล้ว

4
00:00:24,816 --> 00:00:26,652
- ห่มผ้าแล้วใช่มั้ย
- ค่ะ

5
00:00:26,735 --> 00:00:31,156
โอเค ทีนี้หลับตาแล้วรอฝันมาเยือนนะ

6
00:00:31,240 --> 00:00:32,950
หนูยังไม่ง่วงเลยค่ะพ่อ

7
00:00:33,575 --> 00:00:36,286
คุยต่ออีกนิดนึงได้มั้ย

8
00:00:38,288 --> 00:00:41,333
นี่ จำเพลง "ฟุรุซาโตะ"

9
00:00:41,416 --> 00:00:44,336
เพลงที่คุณยายเคยร้องกล่อมพ่อ
เวลาพ่อนอนไม่หลับได้มั้ย

10
00:00:44,419 --> 00:00:47,297
ไหนพ่อบอกว่ายายร้องเวลาคิดถึงญี่ปุ่นไง

11
00:00:48,215 --> 00:00:51,760
ใช่ แต่เวลาจำเป็นมันก็ช่วยปลอบใจเราทั้งคู่ได้

12
00:01:26,336 --> 00:01:28,297
แรนดาซัง

13
00:01:28,380 --> 00:01:30,424
ในห้องพร้อมแล้วค่ะ

14
00:01:31,800 --> 00:01:34,761
พ่อยังอยู่มั้ย หยุดทำไมล่ะคะ

15
00:01:35,262 --> 00:01:38,557
ขอโทษที พ่อต้องไปแล้วลูก

16
00:01:38,640 --> 00:01:40,726
แต่ยังร้องเพลงไม่จบเลย

17
00:01:40,809 --> 00:01:44,646
ใช่ แต่แบบนี้ลูกจะได้อดใจรอฟังต่อไง

18
00:01:46,106 --> 00:01:47,983
อีกนานมั้ยกว่าพ่อจะกลับบ้าน

19
00:01:49,902 --> 00:01:51,528
ไม่ทันไรเดี๋ยวพ่อก็กลับแล้ว

20
00:01:52,946 --> 00:01:53,947
รักนะลูก

21
00:01:56,825 --> 00:01:58,535
รักพ่อเหมือนกัน

22
00:02:16,220 --> 00:02:17,971
ฮิโรชิซัง

23
00:02:18,055 --> 00:02:21,475
มาทักทายลูกชายสิคะ

24
00:02:23,894 --> 00:02:26,813
คุณไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้

25
00:02:26,897 --> 00:02:28,440
ฉันเข้าใจดี

26
00:02:28,524 --> 00:02:30,234
ผมไม่เคยพูดอย่างนั้น

27
00:02:30,317 --> 00:02:31,985
ผมก็แค่…

28
00:02:32,069 --> 00:02:36,698
คิดว่าแค่เราสองคนมีกันก็พอแล้ว

29
00:02:39,952 --> 00:02:45,040
ฉันว่าจะตั้งชื่อตามคุณพ่อของฮิโระซัง

30
00:02:45,123 --> 00:02:47,125
วิลเลียม

31
00:02:49,628 --> 00:02:52,548
ให้ชื่อเล่นว่าบิลก็ได้

32
00:02:53,215 --> 00:02:56,593
นั่นมันชื่อพ่อเลี้ยงผม

33
00:02:56,677 --> 00:02:58,846
คุณพ่อแท้ๆ ของผมชื่อ…

34
00:02:58,929 --> 00:03:00,556
เคนทาโร่

35
00:03:01,765 --> 00:03:03,141
เคนทาโร่

36
00:03:08,856 --> 00:03:10,274
เคนทาโร่

37
00:03:35,465 --> 00:03:37,342
ไม่เป็นไรนะ เคนทาโร่

38
00:03:37,426 --> 00:03:40,012
พ่ออยู่นี่

39
00:04:59,842 --> 00:05:01,969
(สร้างจากตัวละคร "ก๊อดซิลล่า")

40
00:05:22,990 --> 00:05:24,241
ฮิโรชิ

41
00:05:24,324 --> 00:05:25,325
เดี๋ยว

42
00:05:26,034 --> 00:05:27,035
เดี๋ยวสิ

43
00:05:36,628 --> 00:05:38,046
ฮิโรชิ

44
00:05:38,130 --> 00:05:40,007
ขอร้องละ เราต้องคุยกัน

45
00:05:40,757 --> 00:05:42,926
ไม่มีเวลามาคุยแล้ว

46
00:05:43,010 --> 00:05:45,345
ถ้าไททั่นกำลังมุ่งหน้าไปที่ซานตาโซลดาด

47
00:05:45,429 --> 00:05:48,599
เราก็ต้องรีบไปที่นั่น
แล้วหาทางส่งมันกลับโลกเดิม

48
00:05:48,682 --> 00:05:50,684
แม่ขอร้อง ขอจดหมายนั่นให้แม่

49
00:05:51,977 --> 00:05:53,187
จริงด้วย

50
00:05:53,645 --> 00:05:55,105
ยกโทษให้ด้วยที่ผมเปิดอ่าน

51
00:05:55,189 --> 00:05:57,566
ทั้งที่มันเป็นของคุณแม่

52
00:05:57,649 --> 00:05:58,775
กับลุงลี

53
00:05:58,859 --> 00:05:59,860
แม่ขออธิบายได้ไหม

54
00:05:59,943 --> 00:06:02,404
แม่ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น

55
00:06:02,487 --> 00:06:04,156
เรื่องของแม่ไม่ใช่ธุระกงการของใคร

56
00:06:04,239 --> 00:06:06,950
นั่นเป็นเรื่องที่เผลอไปแค่ครั้งเดียว

57
00:06:14,958 --> 00:06:16,335
จริงเหรอ

58
00:06:17,711 --> 00:06:20,255
ที่เขียนมาไม่ค่อยเหมือนแค่ "เผลอไป"

59
00:06:20,339 --> 00:06:21,757
- "ฉันรักคุณนะลี"
- พอเลย

60
00:06:21,840 --> 00:06:22,883
- "และจะรักตลอดไป"
- พอที

61
00:06:22,966 --> 00:06:25,469
"ถ้าเป็นชาติภพอื่น เราอาจได้อยู่ด้วยกัน
เคย์ของคุณ"

62
00:06:25,552 --> 00:06:26,929
แม่รู้ว่าเขียนอะไรไป

63
00:06:27,012 --> 00:06:28,555
บิล แรนดาก็รู้

64
00:06:29,139 --> 00:06:30,849
จดหมายนี่รวมอยู่กับสมบัติของเขา

65
00:06:31,433 --> 00:06:33,602
เขารู้ว่าแม่นอกใจเขา

66
00:06:33,685 --> 00:06:36,104
และเพราะแม่นอกใจ เขาถึงได้หนีไป

67
00:06:38,106 --> 00:06:39,191
แม่ไม่เชื่อ

68
00:06:41,652 --> 00:06:43,403
เขาไม่ใช่คนแบบนั้น

69
00:06:46,114 --> 00:06:47,866
บิลลี่รักลูก

70
00:06:47,950 --> 00:06:50,911
เขาอยากเป็นพ่อที่ดีที่สุดเพื่อลูก

71
00:06:52,162 --> 00:06:53,705
เท่าที่จำได้ไม่ใช่อย่างนั้น

72
00:06:55,040 --> 00:06:58,710
ไม่จริง แม่เพิ่งคุยกับเขาอยู่เลย
ตอนขับรถเข้าคาซัคสถาน

73
00:06:58,794 --> 00:07:02,297
เขาเป็นห่วงเพราะเราไม่เคย
อยู่ห่างลูกนานขนาดนั้น

74
00:07:02,381 --> 00:07:05,551
เขาอยากรีบกลับบ้านใจจะขาด

75
00:07:14,685 --> 00:07:16,228
นั่นเพิ่งสองเดือนที่แล้ว

76
00:07:18,063 --> 00:07:19,898
ผมเสียใจด้วยกับการสูญเสีย

77
00:07:20,649 --> 00:07:24,111
แต่แม่ยังมีรักแท้เหลืออีกคน

78
00:07:34,997 --> 00:07:38,750
(ซานตาโซลดาด
ตอนใต้ของชิลี)

79
00:07:49,386 --> 00:07:52,222
คุณบอกว่า "งานภาคสนาม"
นี่เพิ่งรู้ว่าหมายถึงห่างพื้นสนามไกลเบอร์นี้

80
00:07:52,973 --> 00:07:54,850
เราไม่ได้เป็นคนเลือกพิกัด

81
00:07:55,517 --> 00:07:56,518
ไททั่นมันเลือกให้

82
00:07:59,980 --> 00:08:01,773
- ขอบคุณ
- ขอบคุณ

83
00:08:05,485 --> 00:08:07,946
โปรดทราบ
บุคลากรเอเพ็กซ์ไซเบอร์เนติกส์ทุกท่าน

84
00:08:08,030 --> 00:08:10,574
นับถอยหลังไททั่นมาถึงภายใน 13 ชั่วโมง

85
00:08:10,657 --> 00:08:11,742
แจ้งเตือนภัยขั้นสอง

86
00:08:24,296 --> 00:08:26,131
นี่เกิดลังเลขึ้นมาหรือไง

87
00:08:27,257 --> 00:08:28,258
คุณไม่ลังเลเหรอ

88
00:08:28,342 --> 00:08:30,636
คิดจริงๆ เหรอว่าคำตอบอยู่ในโค้ดที่ฉันเขียน

89
00:08:31,136 --> 00:08:33,347
ใช่ ฉันคิดจริงๆ คอราห์

90
00:08:34,139 --> 00:08:38,268
คือมันไม่ใช่น้องลีฟวิง
ตัวจิ๋วๆ นั่งเกาะแขนให้เราป้อนถั่วนะ

91
00:08:40,020 --> 00:08:42,188
คิดว่าจะคุมเจ้าตัวนี้ได้จริงๆ เหรอ

92
00:08:42,272 --> 00:08:43,440
ได้

93
00:08:44,775 --> 00:08:47,861
แค่อย่าทำฝีมือตก
เขียนโค้ดบังคับไททั่นเอ็กซ์ให้ได้

94
00:08:48,529 --> 00:08:51,198
ไม่ได้กดดันนะ นี่รอลุ้นอยู่

95
00:08:56,119 --> 00:09:00,207
นายมีสิทธิ์โกรธทุกประการ

96
00:09:00,290 --> 00:09:03,627
แต่ขอถามหน่อยได้มั้ย

97
00:09:05,003 --> 00:09:06,880
มีประโยชน์อะไรเหรอ

98
00:09:09,007 --> 00:09:13,345
ไอ้การใช้ชีวิตยึดติดคิดแต่จะเปลี่ยนอดีต

99
00:09:13,428 --> 00:09:16,682
ถึงขนาดกีดกันตัวเองไม่ให้สร้างอนาคตที่ดีกว่า

100
00:09:17,266 --> 00:09:18,559
มาถึงจุดหนึ่ง

101
00:09:19,142 --> 00:09:22,563
นายก็ต้องทำใจเลิกคิดโทษคนอื่น

102
00:09:22,646 --> 00:09:25,023
จะได้เริ่มใช้ชีวิตตัวเองเสียที

103
00:09:26,608 --> 00:09:28,569
แล้วคาดหวังอะไรจากผมล่ะ

104
00:09:28,652 --> 00:09:30,404
ให้ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ

105
00:09:30,487 --> 00:09:31,697
ไม่ใช่อย่างนั้น

106
00:09:32,531 --> 00:09:34,741
อ้าว แบบนั้นก็สะดวกเข้าทางคุณเลยไง

107
00:09:34,825 --> 00:09:38,620
ที่พูดไปไม่ใช่เพื่อตัวฉัน ฮิโระ
แต่เพื่อตัวนายเอง

108
00:09:38,704 --> 00:09:40,747
เพื่อเธอคนนั้นและลูกๆ นายด้วย

109
00:09:43,834 --> 00:09:45,419
นายได้แม่คืนมา ฮิโระ

110
00:09:45,502 --> 00:09:46,920
นายทำสำเร็จ

111
00:09:48,088 --> 00:09:49,798
ใจคอจะผลักไสแม่ไปตอนนี้จริงๆ เหรอ

112
00:09:50,465 --> 00:09:51,508
เพราะขืนทำแบบนั้น

113
00:09:52,467 --> 00:09:54,511
นายก็ทำลายโอกาส

114
00:09:54,595 --> 00:09:59,349
จะได้รู้จักบุคคลน่าทึ่งผู้ไม่เคยหวั่นกลัว
หนึ่งเดียวคนนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่

115
00:09:59,433 --> 00:10:01,059
แค่เพราะนายโกรธ

116
00:10:02,186 --> 00:10:05,522
ที่นานมาแล้ว แม่นายบังเอิญ
หลงรักผู้ชายสองคนพร้อมกัน

117
00:10:07,274 --> 00:10:10,819
อุตส่าห์นึกว่านายจะเข้าใจเรื่องนั้นดีกว่าใคร

118
00:10:15,824 --> 00:10:17,367
อ้าว เครื่องเรามาละ

119
00:10:21,371 --> 00:10:22,414
เอ้า

120
00:10:23,498 --> 00:10:25,417
เก็บข้าวของได้ละ เครื่องมาแล้ว

121
00:10:33,050 --> 00:10:35,511
ผอ.แบร์ริส ถ้าคุณจะยอมฟังผมหน่อย

122
00:10:35,594 --> 00:10:38,263
ฟังสิ ถ้าคุณอธิบายได้ว่า
ทำไมถึงมุ่งหน้าไปอเมริกาใต้

123
00:10:38,347 --> 00:10:39,890
ทั้งที่เอเพ็กซ์ไซเบอร์เนติกส์บอกเราว่า

124
00:10:39,973 --> 00:10:42,351
ตรวจสอบมั่นใจแล้ว ไททั่นเอ็กซ์อยู่ในทะเลแบริ่ง

125
00:10:43,352 --> 00:10:47,189
เพราะคราวก่อนที่เอเพ็กซ์บอกเราว่า
"ตรวจสอบมั่นใจ" แล้ว

126
00:10:47,272 --> 00:10:50,359
เราไล่ตามวาฬน้ำเงินไปทั่วมหาสมุทรแปซิฟิก

127
00:10:50,442 --> 00:10:52,653
ผมเลยไม่ไว้ใจเอเพ็กซ์

128
00:10:52,736 --> 00:10:55,405
ผมก็ไม่ไว้ใจ ถึงได้ต้องมีคนไปสอดส่อง

129
00:10:55,489 --> 00:10:56,865
จะหาว่าทางนั้นโกหกลอยๆ ไม่ได้

130
00:10:56,949 --> 00:10:59,826
มีแหล่งข่าวเชื่อถือได้ยืนยันว่าเขา…

131
00:10:59,910 --> 00:11:03,914
เอเพ็กซ์รู้ว่าไททั่นเอ็กซ์
กำลังมุ่งหน้าไปอเมริกาใต้

132
00:11:03,997 --> 00:11:04,998
แหล่งข่าวไหน

133
00:11:07,000 --> 00:11:10,838
เป็นสายข่าวที่น่านับถือและเป็นความลับสุดยอด

134
00:11:11,922 --> 00:11:13,465
ผู้พันชอว์อีกแล้วสินะ

135
00:11:14,550 --> 00:11:16,552
ปัดโธ่เว้ยทิม โลกจะถล่มอยู่รอมร่อ

136
00:11:16,635 --> 00:11:18,929
ผมได้รับรายงานพบเห็นไททั่นโผล่ไปทั่วโลก

137
00:11:19,012 --> 00:11:21,640
แต่คุณจะให้ผมทิ้งทรัพยากรล้ำค่า

138
00:11:21,723 --> 00:11:23,058
โดยอ้างคำของผู้ร้ายหลบหนีเหรอ

139
00:11:23,141 --> 00:11:25,727
ไม่ๆ ไม่ใช่แค่คำของชอว์ เขามีหลักฐาน

140
00:11:25,811 --> 00:11:28,438
แผนที่อพยพย้ายถิ่นจากบันทึกของบิล แรนดา

141
00:11:28,522 --> 00:11:29,565
โอเค ขอถอนคำพูด

142
00:11:29,648 --> 00:11:32,150
ผมควรจะเชื่อผู้ร้ายหลบหนีกับคนบ้าที่ตายไปแล้ว

143
00:11:32,234 --> 00:11:36,238
เอเพ็กซ์ก็เชื่อ แต่มันไม่แบ่งข้อมูลนี้กับเรา
คิดว่าเพราะอะไรล่ะ

144
00:11:37,197 --> 00:11:40,784
คืองี้นะครับ เราจะผิดพลาดเรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด

145
00:11:41,785 --> 00:11:46,331
บนเรือนี้มีคนดีๆ และมีอุปกรณ์ที่ช่วยได้

146
00:11:48,125 --> 00:11:53,380
แต่ไม่มีประโยชน์จะไปอลาสก้า
เพราะที่นั่นไม่มีอะไรทั้งนั้น

147
00:11:53,463 --> 00:11:55,257
งานนี้เอเพ็กซ์เป็นหุ้นส่วนของเรา

148
00:11:55,340 --> 00:11:58,093
- เป็นเหรอ
- เขามีเส้นสายระดับสูง

149
00:11:58,719 --> 00:11:59,720
เข้าใจไหม

150
00:12:03,682 --> 00:12:04,683
ฟังนี่

151
00:12:08,312 --> 00:12:11,857
ถ้าผมหนุนแผนนี้ เท่ากับเราทั้งคู่เอาคอพาดเขียง

152
00:12:11,940 --> 00:12:14,735
ผมต้องได้มากกว่าแหล่งข่าวของคุณ ทิม

153
00:12:14,818 --> 00:12:15,986
ไปหาหลักฐานมา

154
00:12:38,091 --> 00:12:40,469
อยากพูดถึงเรื่องนั้นไหมคะ

155
00:12:47,768 --> 00:12:49,228
มาคุยเรื่องของหนูดีกว่า

156
00:12:54,316 --> 00:12:56,109
หนูบอกว่าอาจจะช่วยได้

157
00:12:58,278 --> 00:13:01,240
เกิดเรื่องอะไรกับหนูที่ซานฟรานซิสโกรึเปล่า

158
00:13:02,533 --> 00:13:06,203
หนูว่าหนูได้ยินเสียง

159
00:13:07,871 --> 00:13:08,789
เสียงอะไร

160
00:13:10,082 --> 00:13:16,463
หนูไปที่สะพานโกลเด้นเกท
แล้วก็เจอแรงสั่นสะเทือน เหมือนกับ…

161
00:13:17,047 --> 00:13:19,424
ไม่รู้เหมือนกัน
เหมือนเพลงดังก้องจากมหาสมุทร

162
00:13:20,425 --> 00:13:22,052
ได้ยินมหาสมุทรร้องเพลงเนี่ยนะ

163
00:13:27,349 --> 00:13:29,226
แต่ก็นะ หนูเมา

164
00:13:29,309 --> 00:13:30,519
อาจไม่มีอะไรก็ได้

165
00:13:32,855 --> 00:13:36,608
โอเค นักบินบอกว่าอีกสองชั่วโมงเครื่องลง

166
00:13:36,692 --> 00:13:38,944
จากนั้นค่อยขึ้นฝั่งไปยังซานตาโซลดาด

167
00:13:40,028 --> 00:13:41,446
โดยทางเรือ

168
00:13:42,322 --> 00:13:44,241
เรารู้ได้ไงว่าไททั่นเอ็กซ์จะไปที่นั่น

169
00:13:46,743 --> 00:13:50,080
อ๋อ คนบนเกาะนั้นมีเทศกาลฉลอง

170
00:13:50,163 --> 00:13:52,499
เป็นลางบ่งบอกถึงการกลับมาของไททั่นตัวนี้

171
00:13:53,375 --> 00:13:54,835
พวกเขาเรียกว่าโก-ไค

172
00:13:56,295 --> 00:14:00,132
บิลลี่เชื่อว่าเกาะนั้นเป็นจุดพักระหว่างทางอพยพ

173
00:14:00,215 --> 00:14:03,886
เขาพยากรณ์ว่าไททั่นเอ็กซ์
จะโผล่มาทุกๆ สิบห้าปี

174
00:14:03,969 --> 00:14:07,264
เขาอยู่ไม่ทันเห็นว่าคำนวณถูกรึเปล่า

175
00:14:07,347 --> 00:14:12,686
แต่ถ้าคิดถูก เจ้าไททั่นเอ็กซ์
ไม่ควรกลับมาจนกว่าจะถึงปี 2023

176
00:14:14,021 --> 00:14:18,066
แปลว่าบิล แรนดามาไม่ทัน
ส่วนเราก็มาเร็วไปหกปี

177
00:14:19,193 --> 00:14:21,445
ตอนที่เปิดใช้เครื่องซูซูกิบนเกาะกะโหลก

178
00:14:21,528 --> 00:14:24,656
ดูเหมือนเราได้ปลุกไททั่นเอ็กซ์

179
00:14:24,740 --> 00:14:28,202
และพามันออกจากแอ็กซิสมุนดีก่อนกำหนด

180
00:14:28,285 --> 00:14:30,787
ถ้ามันทำตามสัญชาตญาณ

181
00:14:30,871 --> 00:14:32,915
มันก็ควรไปตามเส้นทางเดิม

182
00:14:32,998 --> 00:14:36,668
จากเกาะกะโหลก ตรงไปที่ซานตาโซลดาด

183
00:14:37,336 --> 00:14:40,130
คิดว่าเอเพ็กซ์จะทำอะไรถ้ามันโผล่มา

184
00:14:40,214 --> 00:14:44,635
ทิมบอกว่าข้อมูลของเราจากการบุกเข้าเอเพ็กซ์

185
00:14:44,718 --> 00:14:48,388
ชี้ว่าพวกนั้นอาจกำลังหาทางควบคุมไททั่น

186
00:14:49,014 --> 00:14:50,140
ด้วยการฝังชิปประสาทเทียม

187
00:14:50,224 --> 00:14:53,310
อาจจะยิงทางอากาศโดยใช้ฮ.หรือโดรน

188
00:14:54,061 --> 00:14:58,232
แต่ที่น่าสงสัยคือทำไมต้องเก็บเป็นความลับ

189
00:15:15,290 --> 00:15:18,836
มันก็อธิบายนิสัยเขาได้นะ
เรื่องแยกโลกสองใบ

190
00:15:18,919 --> 00:15:20,170
เขาถูกทอดทิ้งตั้งแต่เด็ก

191
00:15:20,254 --> 00:15:22,464
เขาอาจไม่อยากเสี่ยงที่จะต้องอยู่คนเดียว

192
00:15:23,423 --> 00:15:25,717
เพราะงั้นเลยต้องมีครอบครัวสำรอง

193
00:15:26,385 --> 00:15:28,011
เผื่อฉุกเฉินไรงี้

194
00:15:29,429 --> 00:15:32,266
เขาห้ามตัวเองไม่ได้ มันเป็นกลไกในตัว

195
00:15:33,433 --> 00:15:35,394
พวกเราไม่ใช่ตัวสำรองสักหน่อย

196
00:15:35,477 --> 00:15:37,688
ใครจะเกิดก่อนก็ช่าง พ่อรักเราทั้งคู่

197
00:15:39,147 --> 00:15:40,357
และทิ้งเราทั้งคู่

198
00:15:43,277 --> 00:15:45,737
เธอไม่ได้เห็นหน้าพ่อ
ตอนที่เรานึกว่าเธอตายไปแล้ว

199
00:15:47,990 --> 00:15:50,450
เขาใจสลาย ไม่ได้หลับได้นอนสองปีเต็มๆ

200
00:15:52,077 --> 00:15:54,288
ในที่สุดฉันก็ได้เห็นทุกด้านของพ่อ

201
00:15:55,122 --> 00:15:57,916
เขาไม่ต้องคอยหลบซ่อนโลกอีกใบตลอดเวลาแล้ว

202
00:15:59,042 --> 00:16:00,294
คุณเก็บจดหมายไว้ทำไม

203
00:16:00,377 --> 00:16:02,629
ผมมีแค่สิ่งนั้นเป็นตัวแทนของคุณ เคย์

204
00:16:03,422 --> 00:16:05,507
เอาออกมาอ่านบ้างเป็นครั้งคราว

205
00:16:05,591 --> 00:16:07,759
แล้วก็ด่าตัวเองที่ไม่สู้ยิบตาเพื่อแย่งคุณมา

206
00:16:08,385 --> 00:16:11,096
ไม่ก็ตบบ่าปลอบใจตัวเองว่าโคตรเป็นคนดี

207
00:16:11,847 --> 00:16:13,265
เราจะแก้ไขกันยังไง

208
00:16:13,765 --> 00:16:15,893
เราย้อนไปเปลี่ยนอดีตไม่ได้ เคย์

209
00:16:16,602 --> 00:16:20,063
ฮิโรชิก็คงไม่มีอารมณ์ฟังเราขอโทษตอนนี้

210
00:16:20,147 --> 00:16:22,107
ต่อให้เขาควรได้รับจริงๆ นั่นแหละ

211
00:16:23,233 --> 00:16:25,694
ให้เวลาเขาหน่อย

212
00:16:30,532 --> 00:16:31,617
หวัดดีครับ หัวหน้า

213
00:16:33,660 --> 00:16:36,455
เจสัน เราพร้อมแล้วใช่ไหม

214
00:16:36,538 --> 00:16:39,416
เดี๋ยวพร้อมแน่ แค่ขอคุยแป๊บเดียว

215
00:16:40,292 --> 00:16:41,418
ให้แป๊บจริงละกัน

216
00:16:41,502 --> 00:16:45,172
ฝ่ายลาดตระเวนชายฝั่งเหนือ
เจอเรือโซดิแอคซ่อนอยู่ในอ่าว

217
00:16:46,965 --> 00:16:49,426
พวกนั้นมาถึงเร็วกว่าที่คิด

218
00:16:49,510 --> 00:16:50,969
เพื่อนๆ คอราห์

219
00:16:51,053 --> 00:16:53,222
อีกเดี๋ยวก็ต้องโผล่หัวมา

220
00:16:53,305 --> 00:16:54,681
อยากให้ผมจัดการยังไง

221
00:16:56,558 --> 00:16:59,311
ทำตามสะดวกคุณ อย่าให้พวกมันมาแทรกแซง

222
00:17:00,145 --> 00:17:02,105
จะปล่อยให้พวกนี้ลากโมนาร์คมาที่นี่ด้วยไม่ได้

223
00:17:18,288 --> 00:17:20,457
อ้อ เราคิดถูก เอเพ็กซ์มาจริงๆ

224
00:17:22,835 --> 00:17:26,839
เราต้องแจ้งโมนาร์ค
และไปซ่อนจนกว่าพวกเขาจะมา

225
00:17:39,059 --> 00:17:40,435
คนหายไปไหนหมด

226
00:17:41,186 --> 00:17:43,355
ตั้งแต่โมนาร์คเข้ามา ชาวบ้านก็ไปที่อื่น

227
00:17:43,856 --> 00:17:46,608
ชีวิตที่โดนจับจ้องทุกฝีก้าวคงไม่น่ายินดีเท่าไหร่

228
00:17:47,192 --> 00:17:49,027
แล้วไททั่นจะโผล่มาตรงนี้เหรอ

229
00:17:49,111 --> 00:17:51,947
ถ้างานวิจัยของบิล แรนดา
ที่เราเพิ่งได้มามันถูกต้อง

230
00:17:52,030 --> 00:17:55,492
เมื่อไททั่นเอ็กซ์ออกเพ่นพ่าน
มันก็ควรกลับมาซานตาโซลดาด

231
00:17:55,576 --> 00:17:57,411
แต่มาทำไม มาทำอะไร

232
00:17:57,494 --> 00:17:59,621
มาแพร่พันธุ์ มาหาอาหารมั้ง

233
00:18:00,163 --> 00:18:02,791
คืนนี้เราก็จะได้รู้ตอนไททั่นมาถึง

234
00:18:02,875 --> 00:18:04,877
แรกสุดเราจะปล่อยโดรนบรรจุกระสุน

235
00:18:04,960 --> 00:18:07,796
จากนั้นค่อยยิงกระสุนปักเจ้าไททั่น

236
00:18:07,880 --> 00:18:11,008
เว้นแต่จะมีคนพยายามขัดขวางเราก่อน

237
00:18:11,091 --> 00:18:13,468
- พูดถึงอะไร
- พวกเพื่อนเธอ บ้านแรนดา

238
00:18:13,552 --> 00:18:14,678
รู้นี่ว่ามากันแล้ว

239
00:18:14,761 --> 00:18:16,388
พูดอะไรของคุณเนี่ย

240
00:18:16,471 --> 00:18:18,682
จะให้เชื่อจริงเหรอว่าเธอแปลกใจ

241
00:18:18,765 --> 00:18:21,518
คือพวกเขาโทรหาฉันที่เพนซาโคลา แต่นั่น…

242
00:18:21,602 --> 00:18:24,354
อะไรล่ะ เบรนด้า
ฉันไม่จำเป็นต้องให้ใครกรอกหู

243
00:18:24,438 --> 00:18:27,566
บอกว่างานนี้อันตราย
ทำโง่สุ่มสี่สุ่มห้าแค่ไหนก็รู้อยู่แล้วมะ

244
00:18:27,649 --> 00:18:29,651
หวังว่าเธอไม่เชื่อจริงนะ คอราห์

245
00:18:29,735 --> 00:18:30,903
ฉันเชื่อจริงๆ

246
00:18:31,862 --> 00:18:35,157
แต่ก็เชื่อว่างานนี้จะได้เรื่อง
ไม่งั้นนี่คงไม่มาแต่แรกแล้วป่ะ

247
00:18:37,117 --> 00:18:38,410
งั้นก็ไปลงมือกัน

248
00:18:41,163 --> 00:18:44,124
นับถอยหลังไททั่นมาถึง ภายในสามชั่วโมง…

249
00:18:50,714 --> 00:18:53,759
ดูนั่น เมื่อก่อนยังไม่มี

250
00:18:54,343 --> 00:18:55,761
นั่นมันของเรา

251
00:18:59,348 --> 00:19:01,975
ไม่น่ามีใครมาแถวนี้นานแล้วนะ

252
00:19:03,727 --> 00:19:05,229
- ไปดูกันมั้ย
- ไป

253
00:19:06,855 --> 00:19:08,398
รอนี่นะ คอยเฝ้าไว้

254
00:19:19,284 --> 00:19:22,955
(โมนาร์ค
ฐาน 27)

255
00:19:52,568 --> 00:19:53,944
1968

256
00:19:55,195 --> 00:19:58,490
ดูเหมือนโมนาร์ครออยู่สิบปีเพื่อให้มันกลับมา

257
00:19:58,574 --> 00:19:59,908
ก่อนจะเก็บข้าวของกลับบ้าน

258
00:20:06,415 --> 00:20:07,583
เจออะไรมั้ย

259
00:20:08,333 --> 00:20:10,627
ไม่เลย มีแต่ของใช้ไม่ได้

260
00:20:10,711 --> 00:20:14,381
โมนาร์คควรอึดรอนานกว่านี้
แต่เขาไม่มีบันทึกของบิลลี่

261
00:20:28,270 --> 00:20:29,354
บิลลี่เคยมาตรงนี้

262
00:20:30,856 --> 00:20:32,482
เขากลับมา

263
00:20:33,192 --> 00:20:34,693
นี่รูปที่ลูกวาด ฮิโรชิ

264
00:20:35,277 --> 00:20:36,987
โอเค

265
00:20:40,324 --> 00:20:41,992
นี่ๆ

266
00:21:01,094 --> 00:21:02,095
ฮิโรชิ

267
00:21:08,310 --> 00:21:09,478
คำที่แม่เขียนในจดหมาย…

268
00:21:09,561 --> 00:21:12,189
- ไม่ต้องคุยเรื่องนี้กันก็ได้
- เราต้องคุย

269
00:21:17,069 --> 00:21:19,196
ไม่ว่าลูกคิดยังไงกับจดหมาย

270
00:21:19,279 --> 00:21:22,407
แม่อยากให้รู้ไว้ว่าแม่รักพ่อของลูก

271
00:21:25,118 --> 00:21:26,578
รักหมดหัวใจ

272
00:21:28,080 --> 00:21:30,415
อ้อ แต่ไม่ทั้งหมด

273
00:21:31,500 --> 00:21:33,001
แม่เลือกอยู่กับบิลลี่

274
00:21:34,878 --> 00:21:36,839
แม่อยากให้เราสร้างครอบครัว

275
00:21:41,051 --> 00:21:45,514
ตอนอ่านจดหมาย ใจผมมีแต่ความโกรธ

276
00:21:47,349 --> 00:21:50,227
โกรธแม่ โกรธชอว์

277
00:21:51,436 --> 00:21:52,813
โกรธที่แม่ทำกับพ่อแบบนั้น

278
00:21:54,231 --> 00:21:55,858
และทำให้เขาทำแบบนั้นกับผม

279
00:21:57,985 --> 00:22:00,404
แต่แล้ว ผมรู้สึกยังไงรู้มั้ย

280
00:22:03,448 --> 00:22:04,575
รู้สึกโล่งอก

281
00:22:05,492 --> 00:22:07,995
ผมทึกทักเองมาตลอดว่าพ่อจากไปเพราะผม

282
00:22:09,454 --> 00:22:10,873
เพราะผมทำอะไรผิดสักอย่าง

283
00:22:12,416 --> 00:22:14,751
เพราะผมไม่ใช่สายเลือดแท้ๆ

284
00:22:15,752 --> 00:22:17,713
เพราะพ่อไม่ได้รักผมเลย

285
00:22:17,796 --> 00:22:19,214
นั่นมันไม่จริง

286
00:22:28,140 --> 00:22:34,062
ดังนั้นจดหมายนั่นทำให้ผมเข้าใจเสียที

287
00:22:34,146 --> 00:22:37,608
ว่าผมไม่ใช่คนที่ทำพ่อผิดหวัง…

288
00:22:40,110 --> 00:22:42,696
จะว่าไปก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก

289
00:22:58,545 --> 00:23:00,005
แม่น่าจะได้อยู่กับลูก

290
00:23:02,591 --> 00:23:04,760
ไม่น่าเสี่ยงทำอะไรโง่ๆ ไปเลย

291
00:23:06,929 --> 00:23:08,972
วันที่แม่ตกลงไปในรอยแยก…

292
00:23:12,851 --> 00:23:14,603
แม่เป็นคนตัดสินใจเอง

293
00:23:16,438 --> 00:23:18,273
ทั้งสองคนนั้นคัดค้าน

294
00:23:18,357 --> 00:23:21,360
แม่โน้มน้าวพวกเขาว่าแม่ควรเป็นคนลงไป

295
00:23:23,737 --> 00:23:28,784
การตัดสินใจบุ่มบ่ามครั้งนั้น
ทำให้แม่เสียเวลาทั้งชีวิต

296
00:23:34,164 --> 00:23:36,083
เวลาที่แม่ควรได้อยู่กับลูก

297
00:23:36,166 --> 00:23:38,627
ได้ทำหน้าที่เป็นแม่ของลูก

298
00:23:41,421 --> 00:23:45,133
ถ้าทำได้ ลูกคงไม่รู้สึกโดนทอดทิ้งมาทั้งชีวิตแบบนี้

299
00:23:49,805 --> 00:23:53,642
ผมรู้ตัวแล้วว่าผมทำให้บางคนต้องผิดหวัง

300
00:23:54,226 --> 00:23:56,144
ความผิดพลาดนั้นผมเป็นคนก่อ

301
00:24:00,566 --> 00:24:01,984
แม่มีเรื่องผิดพลาดของแม่

302
00:24:03,944 --> 00:24:05,112
ผมก็มีของผม

303
00:24:08,156 --> 00:24:10,200
(ปี 2014)

304
00:24:16,915 --> 00:24:19,626
- มีอะไร
- ไง คุณอยู่ไหนน่ะ

305
00:24:19,710 --> 00:24:22,171
ผมแวะมาหาครอบครัว

306
00:24:22,254 --> 00:24:23,547
พอดีมีเรื่อง

307
00:24:23,630 --> 00:24:26,425
ผมว่าคุณรีบกลับดีซีด่วนๆ เลยเถอะ

308
00:24:26,508 --> 00:24:28,552
ผมไม่ได้เจอหน้าครอบครัวมาเดือนกว่าแล้วนะ

309
00:24:28,635 --> 00:24:31,138
นะ… นี่เรื่องสำคัญ

310
00:24:31,221 --> 00:24:33,182
นี่ก็สำคัญ ไว้เจอกันอาทิตย์หน้า

311
00:24:33,265 --> 00:24:36,018
เดี๋ยว อย่าเพิ่งวาง คุณต้องมาเห็นตรงนี้จริงๆ

312
00:24:36,101 --> 00:24:38,228
- สวัสดีทิม
- เรือหาปลา

313
00:24:38,312 --> 00:24:41,398
ในแปซิฟิกตะวันตก
เก็บกระเป๋าโมนาร์คเก่าๆ ได้ใบนึง

314
00:24:41,481 --> 00:24:44,985
มีคำว่า "สมบัติของวิลเลียม แรนดา" พ่นอยู่

315
00:24:48,363 --> 00:24:53,118
ในนั้นมีบันทึกภาคสนาม แผนที่เก่า เทปข้อมูล

316
00:24:53,202 --> 00:24:56,538
น่าจะมาจากตอนไปสำรวจเกาะกะโหลก

317
00:24:57,789 --> 00:25:01,126
ใช่ อีกหนึ่งอาทิตย์ผมกลับไป

318
00:25:01,210 --> 00:25:03,462
หนึ่งอาทิตย์ ล้อเล่นรึเปล่า

319
00:25:04,421 --> 00:25:09,301
ขุมสมบัติอยู่ตรงนี้แล้ว ของที่ไม่เคยมีใครเห็น

320
00:25:09,384 --> 00:25:11,845
คุณจัดการแทนได้ไหม

321
00:25:11,929 --> 00:25:13,430
ได้ แต่ผม…

322
00:25:14,139 --> 00:25:16,725
เขาเป็นพ่อคุณนะ แถวนี้มีคุณคนเดียวที่รู้จักเขา

323
00:25:16,808 --> 00:25:18,519
ผมไม่รู้จักเขา

324
00:25:19,937 --> 00:25:21,897
ผม… ผมแทบจำเขาไม่ได้

325
00:25:23,899 --> 00:25:26,360
อ้อ คือ… ผมก็…

326
00:25:27,778 --> 00:25:29,154
ขอโทษที แค่…

327
00:25:31,114 --> 00:25:33,492
ไอ้ค่ารังสีที่เราได้จากจันจิระ

328
00:25:34,660 --> 00:25:36,328
ตรงนี้อาจมีของสำคัญมากก็ได้

329
00:25:36,411 --> 00:25:38,539
ผมแค่… ขอโทษ
นึกว่าคุณจะอยากอยู่ที่นี่

330
00:25:41,792 --> 00:25:43,085
จะขึ้นเครื่องไฟลท์เร็วสุดไปเดี๋ยวนี้

331
00:25:58,976 --> 00:26:01,979
โซนาร์เจออะไรไม่รู้
ภายในระยะ 1,000 เมตร

332
00:26:02,062 --> 00:26:03,063
จู่ๆ ก็โผล่มา

333
00:26:03,146 --> 00:26:05,190
มุมทิศที่เท่าไหร่ มุมแบริ่งน่ะ

334
00:26:05,274 --> 00:26:06,441
สาม-สอง-ศูนย์

335
00:26:07,651 --> 00:26:08,652
มันอยู่ข้างหลังเรา

336
00:26:10,237 --> 00:26:13,365
ฉันว่าเป็นไททั่นเอ็กซ์
มันกำลังมุ่งหน้ามาหาเรา

337
00:26:13,448 --> 00:26:15,993
หักขวาสุด หันหัวเรือไปที่สอง-สอง-ศูนย์

338
00:26:16,493 --> 00:26:18,662
ที่ระยะ 500 เมตรและใกล้เข้ามา

339
00:26:18,745 --> 00:26:20,038
สี่ร้อยเมตร

340
00:26:20,539 --> 00:26:21,999
ให้ไว

341
00:26:22,082 --> 00:26:23,917
- สามร้อยเมตร
- มุดเร็ว

342
00:26:26,044 --> 00:26:27,588
ที่ระยะ 200 เมตรและใกล้เข้ามา

343
00:26:27,671 --> 00:26:29,089
พระเจ้าช่วย

344
00:26:29,673 --> 00:26:31,633
หนึ่งร้อยเมตร เฉียดปะทะ

345
00:26:31,717 --> 00:26:32,759
เตรียมรับแรงกระแทก

346
00:26:40,434 --> 00:26:42,019
ตัวปะทะมุ่งหน้าทิศใต้ ตะวันออกเฉียงใต้

347
00:26:42,102 --> 00:26:43,770
อยู่ข้างหน้าห้าร้อยเมตร

348
00:26:43,854 --> 00:26:45,355
ตรงดิ่งไปยังซานตาโซลดาด

349
00:26:45,439 --> 00:26:48,525
เราไปไม่ทันแน่ๆ เราต้องรีบเตือนชอว์

350
00:26:54,114 --> 00:26:58,243
ห่างไปราวสิบไมล์ พุ่งตรงมาที่เรา

351
00:26:58,327 --> 00:27:00,662
ตามแผนที่ของบิล แรนดาบอกเป๊ะ

352
00:27:01,371 --> 00:27:03,165
ใช่ วอลเตอร์

353
00:27:03,707 --> 00:27:04,708
คุณคิดถูก

354
00:27:05,209 --> 00:27:07,711
ทุกอย่างดำเนินไปตามคาด

355
00:27:10,506 --> 00:27:11,715
จะไม่มีปัญหาใดๆ

356
00:27:12,216 --> 00:27:13,926
ฉันเชื่อมั่นในโค้ดของคอราห์

357
00:27:14,009 --> 00:27:16,178
ลิงค์เซลล์ประสาทจะปรับตามค่ะ ใช่

358
00:27:17,054 --> 00:27:18,847
จากนั้นเราค่อยทดสอบความเป็นไปได้

359
00:27:20,182 --> 00:27:22,976
ได้ ฉันจะคอยแจ้งความคืบหน้า

360
00:27:23,060 --> 00:27:24,269
อีกไม่นานหรอก

361
00:27:44,456 --> 00:27:47,209
แจ้งทีมโดรน
เตรียมตรวจสอบโดรนครั้งสุดท้าย

362
00:27:47,292 --> 00:27:49,211
เข้ามาใน 20 นาที

363
00:27:50,087 --> 00:27:52,422
เดินทะลุร้านเหล้าไปส่องดูให้ชัดๆ กัน

364
00:27:58,303 --> 00:27:59,930
เป็นที่ร้างไปซะแล้ว

365
00:28:01,014 --> 00:28:04,059
เราต้องยับยั้งเอเพ็กซ์
เวลาก็แทบไม่เหลือ

366
00:28:14,820 --> 00:28:18,323
เอาละ นั่นโดรนที่มีลิงค์เซลล์ประสาท

367
00:28:19,658 --> 00:28:23,537
เห็นคบเพลิงเหล็กสองอันข้างตึกนั่นไหม

368
00:28:24,204 --> 00:28:27,249
เราจะใช้ไอ้นั่นขวางใบพัดของโดรน

369
00:28:27,958 --> 00:28:29,459
เดี๋ยว นั่นเมย์ใช่ไหม

370
00:28:34,423 --> 00:28:36,175
ได้เวลาแล้ว เจสัน

371
00:28:36,258 --> 00:28:37,259
โอเค รับทราบ

372
00:28:38,135 --> 00:28:39,887
นายแม่สั่งให้ไปได้ละ

373
00:28:39,970 --> 00:28:40,971
ฮื่อ รู้แล้ว

374
00:28:41,054 --> 00:28:42,890
แต่ฉันยังต้องแก้คอมไพล์โมดูลใหม่

375
00:28:42,973 --> 00:28:45,142
ต้องกันอินเตอร์เฟซไม่ให้เจอคอขวด

376
00:28:45,642 --> 00:28:47,561
ฟังดูสำคัญสุดๆ

377
00:28:47,644 --> 00:28:50,564
ประเด็นคือเราเพิ่งได้รับยืนยันว่า
เจ้าไททั่นมันมาแล้ว

378
00:28:50,647 --> 00:28:52,983
มันจะพุ่งชนเราใน 16 นาที

379
00:28:53,066 --> 00:28:56,570
เพราะงั้นอย่าห่วงเพอร์เฟกต์จนพาซวยเลยเนอะ

380
00:28:56,653 --> 00:28:57,988
เพอร์เฟกต์เป็นทางเลือกเดียวของเรา

381
00:28:58,071 --> 00:28:59,615
ชักช้าไม่ทันกิน

382
00:28:59,698 --> 00:29:00,699
ไปได้!

383
00:29:04,661 --> 00:29:05,913
(การผสานระบบโพรบสมอง)

384
00:29:06,413 --> 00:29:07,414
(คอมไพล์ใหม่)

385
00:29:13,545 --> 00:29:16,757
อยากรู้ว่าเอเพ็กซ์จะทำอะไรใช่มั้ย
งั้นก็ไปถามมัน

386
00:29:17,549 --> 00:29:18,550
ชอว์ ชอว์!

387
00:29:24,556 --> 00:29:25,557
เมย์!

388
00:29:36,902 --> 00:29:37,903
ทำอะไรกันอยู่

389
00:29:37,986 --> 00:29:39,321
เธอล่ะทำอะไรอยู่

390
00:29:40,656 --> 00:29:42,699
เขารู้ว่าพวกคุณมา
ต้องรีบออกไปเดี๋ยวนี้เลย

391
00:29:42,783 --> 00:29:45,202
นั่นใช่คำตอบเหรอ
เธอช่วยพวกเขาทำไม

392
00:29:45,285 --> 00:29:48,580
เพราะฉันรู้สึกว่างานที่ทำอยู่
อาจช่วยป้องกันไม่ให้เกิดจี-เดย์อีกรอบ

393
00:29:49,414 --> 00:29:50,916
งานเราคืบหน้าไปไกลมาก

394
00:29:51,625 --> 00:29:53,126
เราจะควบคุมมันได้

395
00:29:53,210 --> 00:29:54,336
คืบหน้าเหรอ

396
00:29:54,419 --> 00:29:56,505
เมย์ มันป่าเถื่อนต่างหาก

397
00:29:56,588 --> 00:29:59,091
ใครจะได้คุมล่ะ
เบรนด้าเหรอ หรือเจ้านาย

398
00:29:59,174 --> 00:30:01,009
รู้ตัวไหมว่าคิดอะไรโคตรโลกสวย

399
00:30:01,093 --> 00:30:02,427
ฉันเนี่ยนะโลกสวย

400
00:30:03,387 --> 00:30:06,306
เอาจริงดิ เคท เราทำความดีอยู่ต่างหาก

401
00:30:08,684 --> 00:30:09,810
อย่าเข้ามายุ่ง

402
00:30:12,938 --> 00:30:14,648
ฉันไม่อยากเห็นใครต้องเจ็บตัว

403
00:30:22,322 --> 00:30:27,369
เอาเป็นว่า เหตุผลทางนั้นก็ฟังขึ้น

404
00:30:27,452 --> 00:30:29,705
งั้นทำไมต้องปิดบังเรื่องนี้จากโมนาร์ค

405
00:30:29,788 --> 00:30:35,335
ใช่เลย ถ้าเอเพ็กซ์เชื่อจริงๆ ว่านี่คือคำตอบ
งั้นทำไมต้องเป็นความลับ

406
00:30:35,419 --> 00:30:37,296
ทำไมไม่ประกาศความสำเร็จให้โลกรู้

407
00:30:37,379 --> 00:30:39,173
ไม่มีเหตุผลเลย ลี

408
00:30:39,256 --> 00:30:43,927
เพราะใครก็ตามที่กุมบังเหียน
นอกจากจะป้องกันจี-เดย์ได้

409
00:30:44,011 --> 00:30:46,805
มันก็สร้างและกำหนดวันจี-เดย์ได้

410
00:30:47,306 --> 00:30:51,393
เพื่อจะทำลายล้างทุกอย่างหรือทุกที่ได้ตามใจชอบ

411
00:30:51,476 --> 00:30:56,148
มันจะกลายเป็นอาวุธ
และขายให้คนที่จ่ายราคาสูงสุดได้

412
00:30:59,067 --> 00:31:00,194
มีปัญหาอะไรมั้ย

413
00:31:00,277 --> 00:31:02,321
ฉันบอกแล้วว่าต้องขอเวลาเพิ่ม

414
00:31:02,404 --> 00:31:04,031
ทุกคนอยากได้เวลาเพิ่ม คอราห์

415
00:31:04,114 --> 00:31:06,909
แต่ก็ต้องใช้เท่าที่มี

416
00:31:18,295 --> 00:31:19,296
อะไรน่ะ

417
00:31:21,423 --> 00:31:22,424
เริ่มแล้วสินะ

418
00:31:37,314 --> 00:31:39,149
มันกำลังแห่ไปที่จุดปล่อยโดรน

419
00:31:39,233 --> 00:31:40,400
สั่งทุกคนหนีไป

420
00:31:40,484 --> 00:31:42,194
รับทราบ ออกจากจุดปล่อยเดี๋ยวนี้

421
00:31:42,277 --> 00:31:45,405
- รับทราบ แยกย้าย
- ไปเลย ไป แยกย้าย

422
00:31:45,489 --> 00:31:48,158
ถ้าคิดจะลงมือก็ต้องตอนนี้ละ

423
00:31:49,743 --> 00:31:51,078
รีบไปกัน

424
00:31:51,662 --> 00:31:52,663
(พบความเคลื่อนไหว)

425
00:31:52,746 --> 00:31:54,957
หัวหน้าครับ
มีผู้บุกรุกในบริเวณจุดปล่อย

426
00:31:59,169 --> 00:32:02,047
- ซวยซ้ำซวยซ้อน
- เราต้องปล่อยโดรนขึ้นฟ้า

427
00:32:06,385 --> 00:32:07,761
- เร็วเข้า
- สคารับ!

428
00:32:10,681 --> 00:32:11,682
ผู้พัน ต้องเผ่นแล้ว!

429
00:32:11,765 --> 00:32:13,433
กลับเข้าข้างใน วิ่งไป!

430
00:32:13,517 --> 00:32:15,435
- ไม่ปล่อยก็ปิ๋วนะบอส
- เอาเลย

431
00:32:17,521 --> 00:32:18,689
ไปจุดเทียนบวงสรวงมัน

432
00:32:33,245 --> 00:32:34,329
ลี หนีเร็ว!

433
00:32:39,042 --> 00:32:40,294
- เผ่น!
- รีบไป!

434
00:32:44,506 --> 00:32:45,507
ลี!

435
00:32:54,474 --> 00:32:56,059
ลี ลี บาดเจ็บรึเปล่า

436
00:32:56,143 --> 00:32:57,603
พาเขาเข้าข้างในก่อนเถอะ

437
00:32:59,688 --> 00:33:02,149
- ระวังขาฉัน
- มาครับ มา

438
00:33:05,485 --> 00:33:06,486
เร็วเข้า

439
00:33:07,529 --> 00:33:08,530
เราอยู่นี่

440
00:33:53,700 --> 00:33:55,410
ขอดูหน่อย ไม่เป็นไร

441
00:33:56,203 --> 00:33:57,746
เอาละๆ

442
00:33:58,664 --> 00:34:01,041
ฉันดูให้ เจ็บหน่อยนะ

443
00:34:01,124 --> 00:34:02,125
เคท

444
00:34:08,215 --> 00:34:09,216
เคท

445
00:34:23,981 --> 00:34:26,483
เป้าหมายหลุดแล้ว
วนกลับมาลองใหม่

446
00:34:50,424 --> 00:34:51,425
เคท

447
00:34:53,135 --> 00:34:54,261
เคท

448
00:35:12,196 --> 00:35:13,780
- แย่แล้ว
- นางทำอะไรวะนั่น

449
00:35:13,864 --> 00:35:14,865
ไม่นะ เราต้องหยุด

450
00:35:14,948 --> 00:35:15,991
- สั่งคนออกไป
- ไม่ ไม่!

451
00:35:16,074 --> 00:35:17,868
ถ้าทำแล้วได้ผล เราก็ใช้มันช่วยนางได้

452
00:35:17,951 --> 00:35:19,661
เรามาเพื่อการนี้ คอราห์

453
00:35:19,745 --> 00:35:21,371
โดรนพบเป้าหมาย

454
00:35:21,455 --> 00:35:22,581
ยิง!

455
00:35:34,760 --> 00:35:35,761
สัญญาณติดแล้ว

456
00:35:35,844 --> 00:35:37,679
ดี เราคุมได้ยัง

457
00:35:38,222 --> 00:35:40,349
ยัง ลิงค์ยังอัพโหลดไม่เสร็จ

458
00:35:44,561 --> 00:35:46,104
พ่ออยู่นี่ๆ เคท

459
00:35:46,188 --> 00:35:48,065
เป็นอะไรรึเปล่า

460
00:35:48,982 --> 00:35:50,567
เคท เราต้องไปแล้ว

461
00:35:57,115 --> 00:35:58,116
รายงานมา

462
00:35:58,200 --> 00:36:01,286
กระตุ้นเซลล์ประสาท
ขั้นรุนแรงที่คอร์เทกซ์ส่วนหน้าและอะมิกดาลา

463
00:36:01,370 --> 00:36:03,288
รอทำโอเวอร์ไรด์
ส่วนประสาทรับรู้เต็มรูปแบบ

464
00:36:03,372 --> 00:36:06,250
เราเข้าไปก่อกวนโซมาติกของมัน
กล้ามเนื้อทุกหน่วยกำลังบีบตัว

465
00:36:12,005 --> 00:36:13,215
ไม่ๆ ไม่ได้ เดี๋ยว

466
00:36:13,298 --> 00:36:14,299
(ระบบทำงานเกินกำลัง)

467
00:36:14,383 --> 00:36:15,676
ไททั่นมีเซลล์ประสาทเยอะมาก

468
00:36:15,759 --> 00:36:17,636
วงจรป้อนกลับทำให้จำนวนดาต้าพุ่งมหาศาล

469
00:36:17,719 --> 00:36:19,346
บอกแล้วนะว่าต้องขอเวลาเพิ่ม

470
00:36:19,429 --> 00:36:21,932
เลิกพล่ามเรื่องเวลา
ตั้งสติซะ คอราห์

471
00:36:22,015 --> 00:36:24,768
ก็บอกแล้วว่าเราขยายโปรแกรม
รับอะไรใหญ่ขนาดนี้ไม่ได้

472
00:36:24,852 --> 00:36:27,104
- แก้ให้ได้เดี๋ยวนี้
- พูดเล่นเหรอ

473
00:36:27,187 --> 00:36:28,814
ระบบมันจะพังหมด

474
00:36:33,360 --> 00:36:34,361
เดี๋ยวนะ

475
00:36:35,237 --> 00:36:36,363
ฮิโรชิอยู่ไหน

476
00:36:36,446 --> 00:36:37,906
มาเถอะเคท

477
00:36:37,990 --> 00:36:39,199
เราต้องหนีแล้ว

478
00:36:50,002 --> 00:36:51,295
เคท

479
00:36:56,258 --> 00:36:57,384
ต้องหนีแล้ว!

480
00:37:00,804 --> 00:37:02,139
- เคท!
- เคนทาโร่!

481
00:37:02,222 --> 00:37:03,432
- พ่อ!
- อย่า กลับมา!

482
00:37:04,016 --> 00:37:05,017
หนีไป

483
00:37:17,821 --> 00:37:18,989
สัญญาณขาด ดาต้าหายไปแล้ว

484
00:37:19,072 --> 00:37:20,115
จอเราดับหมดเลยค่ะ

485
00:37:28,457 --> 00:37:31,835
- เบรนด้า เบรนด้า
- เราต้องอพยพ

486
00:37:32,628 --> 00:37:34,087
- เบรนด้า
- เราต้องอพยพ

487
00:37:34,171 --> 00:37:35,172
อพยพ!

488
00:37:35,255 --> 00:37:36,715
อพยพเร็ว!

489
00:37:36,798 --> 00:37:38,967
ไป! หนีเร็ว

490
00:37:39,593 --> 00:37:40,594
ไป!

491
00:37:43,597 --> 00:37:45,015
รีบไป เร็วเข้า!

492
00:37:47,893 --> 00:37:48,894
หนีเร็ว!

493
00:37:50,562 --> 00:37:52,898
อย่าเพิ่งลาตายตอนนี้ หนีก่อน

494
00:38:31,812 --> 00:38:33,814
พ่อคะ พ่อ

495
00:38:39,695 --> 00:38:41,905
ช่วยด้วย! ใครก็ได้!

496
00:38:43,448 --> 00:38:47,077
- ไม่นะ
- เคท ไม่เป็นไรใช่มั้ยลูก

497
00:38:49,288 --> 00:38:50,998
- ตามคนมาช่วยที เคนทาโร่
- โถ่

498
00:38:51,081 --> 00:38:52,082
ไม่เป็นไรใช่มั้ย

499
00:38:52,833 --> 00:38:55,460
- ตามคนมาช่วยที ช่วยด้วย
- เคท

500
00:39:07,556 --> 00:39:08,807
พ่อต้องไม่เป็นไรนะ

501
00:39:09,308 --> 00:39:10,851
หนูจะตามคนมาช่วยพ่อ

502
00:39:11,643 --> 00:39:14,813
พ่อพลาดความทรงจำมากมายในชีวิตลูก

503
00:39:16,231 --> 00:39:17,232
ไม่นะ

504
00:39:17,316 --> 00:39:18,525
พลาด…

505
00:39:19,151 --> 00:39:20,152
ช่วงเวลามากมาย

506
00:39:21,153 --> 00:39:22,654
คำโกหกสารพัด

507
00:39:23,322 --> 00:39:25,282
พ่อต้องไม่เป็นอะไรนะ

508
00:39:31,496 --> 00:39:32,497
ไม่เป็นไร

509
00:39:34,917 --> 00:39:36,126
ฮิโรชิ

510
00:39:37,628 --> 00:39:38,629
ฮิโรชิ

511
00:39:38,712 --> 00:39:40,839
จำเพลงของเราได้มั้ย

512
00:40:28,011 --> 00:40:29,847
- ฮิโรชิ ฮิโรชิ
- พ่อคะ

513
00:40:29,930 --> 00:40:32,140
- พ่อ อย่าเพิ่งไป
- ฮิโรชิ ฮิโรชิ

514
00:41:35,245 --> 00:41:38,373
พาทีมแพทย์ของเราออกไปช่วยคนที่ยังมีลมหายใจ

515
00:41:38,457 --> 00:41:40,042
ล็อคดาวน์ที่นี่ซะ

516
00:41:40,125 --> 00:41:42,127
เก็บทุกอย่าง ทั้งข้อมูล อุปกรณ์

517
00:41:42,211 --> 00:41:44,046
พังแค่ไหนไม่ต้องสน กวาดให้เกลี้ยง

518
00:41:44,129 --> 00:41:47,257
ที่สำคัญสุด ลากตัวทุกคนที่ก่อเรื่องนี้มาให้ฉัน

519
00:42:02,105 --> 00:42:04,399
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!

520
00:42:04,983 --> 00:42:06,777
ห้ามให้ใครหนีจนกว่าผอ.จะมาถึง

521
00:42:06,860 --> 00:42:07,945
เข้าใจมั้ย ห้ามทุกคน โอเค ไป

522
00:42:08,028 --> 00:42:10,197
- ทิม เราต้องการหมอ!
- เราต้องการหมอ

523
00:44:15,155 --> 00:44:17,157
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์