Przestań.
Złościsz się, bo jest podobny do mnie.
No jasne. To niesprawiedliwe.
Ewidentnie ma twój umysł.
Ewidentnie.
I też będzie pokonywał grawitację, rzucając podkręcone piłki.
O Boże.
- Tylko nie podkręcone piłki. - O tak.
Twój umysł, moje mięśnie. Najlepsze z obu światów.
Dzieciak będzie bogiem.
Tęsknię za nim.
To trudne.
Wiem.
Też za nim tęsknię.
Wrócimy do domu przed urodzinami Hiroshiego?
Lee?
Pułkowniku.
Pułkowniku?
Tak? Słucham?
Punkt bez powrotu.
Jakieś wątpliwości?
W żadnym wypadku. Mówię tylko, że są też inne cele.
To prawda.
Łatwiej dostępne.
Nie, Michelle.
To nasz dzisiejszy cel.
To on.
Niedaleko stąd będzie skręt.
KAZACHSTAN 2015
NA PODSTAWIE POSTACI „GODZILLI”
MONARCH DZIEDZICTWO POTWORÓW
Przyznaję...
WASZYNGTON 1955
To więcej niż przypuszczałem.
Dziękuję.
Mieliśmy ostatnio obiecujące wyniki badań nad symulacją promieniowania gamma.
Na to wygląda.
- Czapki z głów, kapitanie. - Dajemy z siebie wszystko.
Połączyliście stertę nieostrych zdjęć,
historie opowiadane przy ognisku, relacje niewiarygodnych świadków i naukowy bełkot.
- To jak chińska algebra... - Zaraz...
Wykorzystaliście zasoby,
które miały służyć do ochrony tego wielkiego narodu.
Staramy się chronić cały świat.
Nie nosimy tych mundurów, by chronić świat.
Sądzi pan, że Godzilla zwraca uwagę granice państw?
Nasza przewaga w kwestii energii jądrowej zdołała sprostać Godzilli
i jestem pewien, że w razie czego znów tego dokonamy.
Przez dwa lata, które upłynęły od Castle Bravo,
nie dostarczyliście żadnego dowodu, który by to potwierdzał.
Mam jedno pytanie.
Gdzie te wszystkie potwory?
Wpompowaliście pieniądze Wuja Sama w biurokratyczną machinę,
lekceważąc przy tym jakże aktualne zagrożenie dla kraju:
infiltrację i dywersję dokonywane przez wrogich agentów zagranicznych.
To nie do końca nasza działka.
Może niesłusznie.
Widzę, że jedno z waszych przełomowych odkryć oparte jest na technologii
opracowanej przez byłego oficera Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej.
- „Byłego”. - Nie wiem, jak dr Miura uzyskała dostęp
do ściśle tajnych informacji.
Przeginasz, Hatch.
Zwłaszcza biorąc pod uwagę soczyste kąski znalezione przez FBI.
Ty skurwysynu.
Witajcie w Monarch.
Przepraszam.
To zbudowali nasi dziadkowie?
Cóż, tak. Powtarzają, że przeniesiemy się do większego biura,
ale uwierzę, jak zobaczę. Chodźcie, spóźnimy się.
Nie widzę tu żadnych Randów.
Myślałam, że jesteśmy tu jak rodzina królewska.
Dziedzictwo waszej rodziny jest dość skomplikowane.
Po śmierci waszej babci, dziadek wpadł w obsesję.
Zaczął wymyślać teorie o teleportacji i tunelach czasoprzestrzennych.
Mocno foliarskie pomysły.
Dlatego tu jesteśmy? Przymierzymy foliowe czapeczki?
Zaszalej sobie, stary.
To wasze dziedzictwo.
I to rozumiem.
Monarch ma posterunki na całym świecie.
Obecnie wychwytują skoki promieniowania gamma takie jak te sprzed G-Day.
Alaska, Afryka Północna...
POZIOM GAMMA
...miejsca, które odwiedzał wasz ojciec.
I co? On to wywołuje? To masz na myśli?
Nie.
Ale to wszystko punkty z mapy, którą widzieliście w jego biurze.
Przewiduje je, czy za nimi podąża?
Dobre pytania.
Z pytaniami świetnie sobie tu radzimy.
Ale teraz potrzebujemy paru odpowiedzi.
Shaw i jego ludzie właśnie wywołali wielką eksplozję
blisko miejsca, gdzie zgarnęliśmy was na Alasce.
Promieniowanie gamma w tamtej okolicy spadło do zera.
To chyba dobrze.
I natychmiast skoczyło w innych miejscach.
To chyba źle.
Teraz utrzymuje się na poziomie niemal tak wysokim jak ten z G-Day.
Nie do końca wiemy, do czego dąży Shaw,
ale po kolejnym wybuchu promieniowanie przekroczy ten poziom.
A to oznacza kolejny G-Day?
Wolę się o tym nie przekonać. Po to tu jesteście.
Co możemy zrobić?
Shaw chciał zdobyć mapę waszego ojca,
bo podąża za jakimś wzorcem, który wykrył Hiroshi.
Musimy ustalić, dokąd teraz zmierza, i powstrzymać go, zanim będzie za późno.
Przykro mi. Porzucił nas na pustyni,
ukradł mapę i ruszył dalej z twoją partnerką.
Nie wiem, jak możemy wam pomóc.
Widzieliście mapę Hiroshiego.
Doprowadziła was do Afryki.
Doprowadziła was do Godzilli.
Tim sądzi, że wasze dziedzictwo
zapewnia wam wyjątkowy wgląd w tę sytuację.
Nie wiem dlaczego, ale kończą mi się opcje.
Musicie pomyśleć o swoim ojcu,
o mapie, którą sporządził, i o tym, dokąd może doprowadzić Shawa.
Ładnie się tu urządzili.
Nie chcą, by ktokolwiek się tu dostał.
Myślę, że to ich żałosna próba zadbania o to, by nic się stąd nie wydostało.
Czego dokładnie się tu spodziewasz?
Podaj mi rękę! Kei!
To nie jest miejsce dla osób o słabych nerwach.
Stworzyłem to miejsce,
a ten tępy faszysta myśli, że zamknie mnie w piwnicy.
Tylko tyle mogłem zrobić,
żeby nie wyrzucili was na ulicę.
A te brednie, które o tobie opowiadał?
Soczyste smaczki?
Co za rasistowski syf.
- Jak twoja ręka? - Średnio.
Wyświadczyłeś mi przysługę.
Gdybym go tak załatwił, siedziałbym za kratkami.
Nie ma za co.
Napisze raport i zrobi z nas oszustów.
Tak.
Znasz generała Pucketta. Nie możesz czegoś zrobić?
Chce wiedzieć, gdzie są potwory, więc musimy mu jakiegoś znaleźć.
Łatwo powiedzieć.
- Godzilla uratował nas ostatnio... - Nie.
Jeśli powiemy im, że największa bomba wodorowa go nie zabiła...
- Zbudują większą. - I tak to zrobią, Kei.
Słyszałaś, co mówił Hatch? To komuniści są teraz problemem.
Zawarliśmy pakt.
- Mówimy tyle, ile muszą wiedzieć. - I to się nie kwalifikuje?
Musicie zacząć sporządzać mapę.
Mapę?
Chce wiedzieć, gdzie ukrywają się Tytani. Narysujmy mu cholerną mapę.
Znajdźcie mi jakieś argumenty za Monarch.
Wykorzystajcie wszystkie swoje notatki i dzienniki.
Wszystko, co nabazgraliście,
odkąd zatonął Lawton.
Wszystko, co wiemy o Tytanach. Gdzie sypiają.
Co jedzą. Gdzie kopulują.
Wszystko, co się da.
Nic na ten temat nie wiemy.
Jak przekonam Pucketta, że to miejsce powinno istnieć,
jeśli nie wiemy po co?
Macie trzy dni do zebrania w sprawie budżetu.
Trzy dni.
Wykorzystajcie całą swoją pracę i coś wymyślcie.
Trochę cię poniosło...
Przejąłem ten gabinet po kimś temperamentnym.
Ciągle zgłaszam to do działu konserwacji. Praca dla rządu się kłania.
Po co ci to wszystko?
Bony turystyczne, wnioski o artykuły biurowe...
Jest tu nawet faktura za dezynsekcję.
Czy ty cokolwiek wyrzucasz?
Nie. I dzięki Bogu.
Jest tu jakiś związek.
Linia łącząca fundamenty położone przez waszych dziadków,
mapę sporządzoną przez waszego ojca i nasze obecne odczyty. Po prostu...
Musimy odnaleźć ten związek.
„7 lipca 2008”.
To coś oznacza?
To były moje 18. urodziny.
A tata siedział tu i aktualizował oprogramowanie
Geosynchronicznego Systemu Wykrywania Anomalii Tytanów.
G-TASS. Tak, było ciężko. To był pracowity dzień.
Przykro mi, że Hiroshi nie był Ojcem Roku,
ale nie czas na to.
Verdugo i jej zespół tam na górze gromadzą dane
i analizują liczby, wykorzystując wszystkie nasze zasoby.
Ale Shaw... To stara gwardia.
- Naprawdę stara. - Właśnie.
Nie potrafił odpuścić. To była jego misja. To było... Jego życie.
Nie znajdziemy go wielospektrowym wyszukiwaniem satelitarnym.
Czekajcie.
Znalazłaś coś?
„Agentka utracona podczas pracy w terenie i wykonywania obowiązków.
Zaginięcie, prawdopodobna śmierć.
Randa, Keiko”.
A więc straciliśmy i ojca, i oboje dziadków na rzecz Monarch.
„Proszę o przekazanie świadczeń jej mężowi, Williamowi Randzie.
Podpisano: major Leland L. Shaw, Armia Stanów Zjednoczonych”.
Gdzie zginęła?
W Kazachstanie.
Kazachstan był na mapie Hiroshiego.
Tam też notujemy skok promieniowania gamma.
- Tak. Tam też. - Tam ją stracił.
Shaw wygląda wam na sentymentalnego?
Owszem.
To jak mówił o naszej babci na pustyni...
Myślałam, że wyzna, że jest naszym dziadkiem.
Shaw chce na nowo napisać przeszłość.
Musi wrócić do miejsca, w którym wszystko diabli wzięli.
Nie możemy działać poza granicami państwa.
To musiałaby być mała grupa.
- Pojedziemy tam. - Tak?
Nie wyślę niewyszkolonych amatorów w ślad za Lee Shawem.
Ostatnio wysłałaś wyszkolonych zawodowców.
Jak to się skończyło?
Shaw błagał, byśmy do niego dołączyli. Chciał dokończyć to razem z nami.
Pojadę z nimi.
Jasne. Czemu nie?
Zawsze uważałam, że Goonies zasługują na sequel.
Nie chciałam zgłosić cię na ochotnika.
Ale zgłosiłaś.
Przykro mi, ale musimy coś zrobić.
Dlaczego akurat my?
Nasz ojciec pracował dla tych ludzi. Stworzył tę mapę.
A my daliśmy ją Shawowi.
Gdyby nie my,
wujek Lee wciąż siedziałby w domu starców i grałby w boccie ze Stanem.
Rozumiem cię.
Sama tak do tego podchodziłam. Walić tatę. Zostawił nas.
Zrozumiem, jeśli odejdziesz.
Nie odejdę.
Ale nie będę po nim sprzątał.
Nie robię tego dla niego.
Mamy czekać?
Okej?
Okej.
Idziemy.
Hatch niemal mnie dorwał, ale zdobyłem wszystkie...
- Dobrze. - Pliki. Co do...
Kiepskie światło do pracy, ale to miejsce potrzebowało zmian.
- To prawda. Podoba mi się. - To dobrze.
Co to jest?
A więc... Przeglądałam twoje notatki z terenu
i jest tam zbyt wiele niepotwierdzonych danych.
Są tam relacje z drugiej, trzeciej i czwartej ręki,
- niepotwierdzone żadnymi dowodami. - Mówisz jak Hatch.
Chciałbyś stracić drugą rękę?
Nie. Okej.
Lee mówił, że musimy opracować mapę,
która naświetli naszą misję Hatchowi i Puckettowi.
I co? To właśnie zrobiłem.
Nie.
To raczej plan domu,
projektowanego przez stu różnych architektów.
Z tego 99 jest szalonych.
Schody donikąd,
pokoje bez drzwi, a na koniec dom,
który jest większy w środku, ale z zewnątrz...
Mógłbyś po sobie sprzątać? Proszę.
Tak.
Jak ściągnąłeś mrówki tak głęboko pod ziemię?
Nie wykluczajmy rzeczy, które wydają się szalone, skoro to wszystko jest szalone.
Pamiętaj...
- Poza logiką skrywa się prawda. - Prawda.
Tak, chwytliwe.
- Okej. - Tak.
Ale w przeciwieństwie do ciebie Hatch i Puckett nie dostrzegą możliwości
- w tym, co niemożliwe. - W przeciwieństwie do nas.
Billy, ja...
Dziękuję...
Za to, co tam zrobiłeś. Za to, że mnie broniłeś.
To było głupie.
Ale dziękuję.
Gość ma tupet, że tak cię zaatakował.
To, co mówił Hatch, nie było...
Prawda jest taka, że są sprawy w moim życiu,
w mojej przeszłości, o których ci nie mówiłam.
Nie obchodzi mnie to.
Od dnia, w którym cię poznałem,
kiedy nie zostawiłaś mnie na pokładzie Lawtona, wiedziałem.
Wiedziałem, że...
Że ja...
Mogę ci ufać...
Cokolwiek by się działo.
Więc...
Rozumiem, że zadanie polega na tym, by uprościć to na tyle,
żeby zrozumiał to nawet neandertalczyk.
- Tak. - Dobra.
Eliminujemy to, na co nie mamy bezpośrednich dowodów.
Dobra.
Wiemy, że Godzilla był przy atolu Bikini...
I na Haterumie.
- Tak. - Widziano go. To potwierdzone.
Dobra. A smok z Lawtona jest tu, u wybrzeży Hawajów.
- I tu, na Filipinach. - Tak.
No i możemy wyeliminować raporty z Syberii.
Słucham? Miałem trzy niezależne źródła.
Dwa pijane, jedno ślepe.
- Następny. - Dobra. Jukatan.
Nieostre zdjęcia.
Ale zdjęcia.
Dobra. Oznacz jako potencjalne, ale niepotwierdzone.
To nie jest...
- Tak to się robi. - ...w porządku.
- Nie. - To nauka.
Oznaczyliśmy kolorami i w ogóle.
Potem usuniemy, jeśli będzie trzeba.
Tak. Sam nie wiem...
KAZACHSTAN
Mój zespół wkroczy pierwszy i oceni sytuację.
Wprowadzimy was, kiedy będzie bezpiecznie.
- Kamizelki kuloodporne? - To się nie sprawdzi.
Przestrzegamy procedur. Nie wiemy, co tam znajdziemy.
Znajdziemy Shawa.
A jeśli zobaczy celujących w niego ludzi, to nie potoczy się tak, jak chcieliśmy.
Mówiłeś, że nie jesteście tymi złymi,
tylko grupą zajaranych potworami nerdów, którzy chcą ratować świat.
Chyba tak tego nie ująłem.
Ja to zrobiłam.
- Shaw doprowadził do eskalacji. - I znów to zrobi, jeśli was zobaczy.
Z nami chociaż pogada.
Skąd wiesz, że posłucha?
Bo nas tu chce.
Chce, żeby ktoś przejął rodzinny interes i uważa, że tylko my mu zostaliśmy.
Nie będzie do nas strzelał.
Dobra, nie będę jedyna.
Mieliście rację.
Już tu jest.
Tam.
Przebili się do środka.
Na pewno chcecie to robić?
Chyba tak.
Jakie jest tu promieniowanie?
Jakieś dwie dziesiąte milisiwerta.
To źle?
Średnio.
To niewiele więcej niż jeden rentgen klatki piersiowej na godzinę.
Po stopieniu reaktora to miejsce
miało nie nadawać się do zamieszkania przez tysiąc lat.
Coś pochłania promieniowanie.
Coś?
Tak. Cóż...
No wiecie.
Tak.
- Co do... - Nie ruszaj się.
Co to jest?
Nie ruszam się. Mów, co to.
Nie, nie. To... skorupa.
- Co? - Pusta.
- Jest okej. - Co?
Wszystkie są puste.
To egzoszkielet.
Tak jak kiedy owad linieje.
O Boże.
Boże. Jezu.
Jesteś z Monarch, tak?
Zamknijcie się.
Wiecie, czemu niektóre zwierzęta linieją?
Wyrastają ze swojej skóry.
Fantastycznie.
To powinno prowadzić do reaktora albo do tego, co z niego zostało.
Sześć milisewertów.
To tutaj stracili Keiko.
Tutaj go znajdziemy.
Rozdzielić się. Zachować czujność.
Chole...
Myślicie, że reaktor się stopił?
To portal.
To punkt wejścia.
Dokąd?
Do foliarskiej krainy.
Czy plan Shawa naprawdę jest tak szalony? Spróbować go zamknąć?
Tim.
Ładunki. Rozłożone wszędzie w koło.
Dość, by całe to miejsce się na nas zawaliło.
Możesz je rozbroić?
Mogę spróbować.
Chyba są połączone z detonatorem radiowym.
Odsuńcie się.
Hej!
Rzuć broń.
Zrób to.
Nie powinieneś tu być, Tim. Nie nadajesz się do pracy w terenie.
Na pewno? Może paru rzeczy się od ciebie nauczyłem.
Rozejrzyj się, skarbie. Najwyraźniej za mało.
- Powiedziałam: rzuć broń. - Dobra.
Hej, po prostu...
Okej.
Hej.
Zastrzelisz mnie, Michelle?
Nie chcę tego robić, Timothy, więc mnie nie zmuszaj.
Nie pozwolę ci tego zatrzymać.
Przestańcie.
Nikt do nikogo nie będzie strzelał.
Gdzie jest Shaw?
Wreszcie dotarliście.
Zakładam, że chcecie rozmawiać.
Porozmawiajmy.
Cate. Tylko ty.
Schody donikąd.
Pokoje bez drzwi.
Co, do cholery, przegapiliśmy?
Większy w środku.
Keiko!
Hej, Keiko, jesteś tam?
Wejdę od tyłu.
Keiko!
To te mrówki.
- Co ty tu robisz? - Mrówki. Przepraszam.
- Wiem, zależy ci na prywatności. - Nie możesz tu być.
- Dobra. - Billy.
Próbowałem dzwonić, ale było zajęte.
Ciszej.
Możesz...
mówić ciszej?
- Zdjęłam słuchawkę z widełek. - Czemu?
- Po prostu... - Nieważne.
Dzięki mrówkom zrozumiałem, że to jest większe w środku.
O czym ty mówisz?
Co jeśli żyją pod ziemią?
Tytani.
To tak poruszają się po świecie niezauważeni.
- Jak mrówki. - Tak. Coś takiego.
Co jeśli tak naprawdę nie są pod ziemią?
Jeśli to inna kraina, która nie jest pod ziemią, a...
Wewnątrz Ziemi.
Tak. Wewnątrz, ale też... równolegle.
Istnieją jednocześnie.
Dom większy od środka.
To kompletnie...
Szalone.
Tak.
Ale też błyskotliwe.
Tak?
- Okej. - Tak.
Mamo.
To mój syn, Hiroshi.
Cześć.
Dlatego aplikowałam na studia podyplomowe na Berkeley.
Po wojnie... Chciałam, żeby Hiroshi miał więcej szans.
Na początku nie mogłam go zabrać,
więc opiekowała się nim moja matka.
Nie wiedziałam, ile minie czasu, zanim będę mogła go sprowadzić.
W końcu zdołałam oszczędzić dość pieniędzy
dzięki pracy w Monarch.
Tak.
Dostali wizy jakieś pół roku temu.
To o nim mówił Hatch?
To twoje soczyste kąski?
- A co myślałeś? - Nic.
Chciałam powiedzieć tobie i Lee.
- Naprawdę. - Nie. To... Nie trzeba.
I prawie to zrobiłam. Wiele razy.
Ale widzisz, jak mnie tu traktują.
Kobieta. Japonka.
Ciężko zdobyć choćby odrobinę szacunku.
Jak sądzisz, co by zrobili, gdyby odkryli, że jestem wdową
i usiłuję sama wychowywać dziecko?
To nie rób tego sama.
Możesz na mnie liczyć.
Możesz liczyć na Monarch.
Dlaczego tylko ja?
Wiesz dlaczego.
Spojrzałaś mu w oczy.
Nie jest bezrozumną, niszczycielską siłą.
On wie, co robi.
A co takiego robi?
Tam w dole jest cały świat, Cate.
I nie należy do nas.
Tam w dole jest cały świat?
Tak. Wiem o tym, bo tam byłem.
On istnieje, Cate.
Billy i Keiko mieli rację.
Proszę.
Proszę, uwierz mi.
Chcę ci uwierzyć.
To daje ci przewagę nad Monarch.
I nad twoim tatą. Z początku.
Co widziałeś?
Powiedz mi, w co nie potrafili uwierzyć.
Obawiam się, że to po prostu niepojęte.
Ale zrozumiałem dzięki temu,
dlaczego Keiko próbowała wytłumaczyć wszystkim na atolu Bikini,
że nie powinni zabijać Godzilli.
On nie chce nas skrzywdzić.
Po prostu utrzymuje swój gatunek w jego świecie a nasz w naszym.
Dlatego chcesz odciąć ich świat.
Odetnę go.
Każdy portal.
A co jeśli wszystko pogorszysz?
W siedzibie Monarch widzieliśmy odczyty promieniowania gamma.
Są niemal takie jak przed G-Day.
Daj spokój, Cate.
Monarch może wykorzystywać dowolne dane,
żeby uzasadniać swoją wieczną bezczynność.
Właśnie tym się zajmują.
Analizują dane, a potem analizują je ponownie.
Skąd pewność, że twoje dane są właściwe?
Tu nie chodzi o dane, Cate.
Tu chodzi o wiarę.
I do pewnego stopnia o odkupienie.
Ksiądz i zakonnica
trafiają na burzę piaskową.
Generale.
- Generale. - Nie mam pojęcia...
Można na chwilę?
Miałeś już swoją chwilę. Minęła.
Mam spotkanie z wiceprezydentem za jakieś dwie minuty i niestety...
Dajcie nam chwilę.
Niestety pouczający raport porucznika Hatcha
nijak nie uzasadnia dalszego finansowania Projektu Monarch.
Rozczarowałeś mnie, Lelandzie.
Rozumiem, sir.
Dlatego chciałem to panu dać
w dowód uznania za wszystko, co pan dla mnie zrobił.
A cóż to takiego?
To mapa, sir.
Mapa?
Kompleksowa analiza potencjalnych zagrożeń ze strony Tytanów,
sporządzona przez Projekt Monarch.
Chryste, nie poddajesz się tak łatwo.
Dziękuję za hojną ofertę,
ale porucznik Hatch przekazał mi wszystkie niezbędne informacje.
Sądzę, że porucznik Hatch pominął w raporcie
pewne fakty, by uzasadnić przesunięcie środków
z Projektu Monarch na własne priorytety.
Pewne fakty? Na przykład jakie?
Takie jak Godzilla, sir.
To ściśle tajne. Czemu miałby o tym pisać w raporcie?
Nie zabiliśmy go.
Co powiedziałeś?
Widziano go podczas operacji na wyspie Hateruma.
To potwierdzone?
Sam go widziałem, sir.
Wszystko tu jest.
Pogrywasz ze mną?
Nie, sir.
Chcę tylko podkreślić, że tych informacji nie przekazał porucznik Hatch.
Wiemy to wszystko dzięki poświęceniu,
pracy i lojalności Miury i Randy.
Przyjąłem.
Mam nadzieję, że pozycja Miury i Randy
i ich ścisły nadzór naukowy nad Projektem Monarch
pozostaną niezagrożone.
Bez wątpienia.
Sir.
Czeka na pana, generale.
Powodzenia, sir.
Wzajemnie.
On zwariował, Michelle.
Shaw. On nie wie, co robi.
Doskonale wie, co robi.
Przynajmniej nie siedzi bezczynnie i nie czeka na to, co się wydarzy.
Czyje miasto zostanie zniszczone?
- Czyja rodzina zginie? - To może zniszczyć wszystko.
To może zniszczyć cały świat.
Albo nas uratować.
Myślisz, że tego by pragnęła?
Keiko?
Jako pierwsza wkraczała do akcji, często wbrew mojej woli i rozsądkowi.
Miałem za zadanie ją chronić.
To była moja praca.
Wiem, że to tutaj ją straciłeś.
Czytałam teczkę.
Chyba była prawdziwym żywiołem.
Mało powiedziane.
Mów, co chcesz o powstrzymywaniu potworów i ratowaniu świata.
Chodzi o to, że ją straciłeś.
Oczywiście.
Ale tego już nie cofnę, prawda?
Za to wciąż mogę dokończyć to, co zaczęli Billy i Keiko.
- Rozumiem cię, ale... - To nie czas na rozterki, Cate.
Tym bardziej że przekonałaś się, jaka może być cena wahania.
- Opuścić teren. - Przyjąłem.
AKTYWNY
Chodźmy.
Chodź.
- Co do cholery? - Coś nadchodzi.
O cholera.
- Uciekajcie! - Cate!
- May, cofnij się! - Hej!
May!
Nie!
May!
Mam cię!
Nie puszczaj!
Cate!
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK