Kukuhanan namin ang mga batang manlalaro.
Isa ba ako sa mga bata?
Oo, isa ka sa mga bata. Tama.
Tatanggapin ko 'yan.
Nalimutan n'yo kung ilang taon sila, ano? Mga late bloomer.
Hindi madaling manatili sa top ten nang matagal.
At pag di ka nananalo sa mga tournament...
Napakabagal.
...panghihinaan ka talaga dahil sa pagkayamot.
Kina Jess at Maria, bilang matatagal na sa top ten,
hindi sapat na magtapos do'n.
Mahusay maging consistent, pero gusto mong manalo ng trophy.
Mabilis na bang nagsasara ang oportunidad?
Di na magtatagal dahil sa mga bagong pumapasok?
Siguro ilang taon na lang ang natitira ko. Pag mabigo ako, wala na bang pag-asa?
Ano ba ito?
Masyado na siyang negatibo.
Natataranta ka na at naii-stress.
Parang baguhan ulit ako.
Pag natatalo ako sa malaking tournament, magdududa ako sa sarili,
"Malalampasan ko ba ito?"
Balang-araw, makukuha mo rin.
Balang-araw? 28 na ako. Dapat manalo ako ng tournament.
Para kina Maria at Jess,
tatahimik lang ang mga kritiko
pag meron nang W sa board.
NGAYON O HINDI NA KAILANMAN
Palanguyin ba natin sila?
Matutuwa sila.
Nakakatawa pag nando'n sila.
Ako si Jessica Pegula.
29-anyos ako at ikatlo ako sa mundo.
Nangungunang Amerikano
sa lalaki't babae.
Gusto ko itong tuwalya ng Wimbledon.
Hinahangad ito ng karamihan at pinamumunas ko lang sa aso.
Pasensiya na.
Naging pro ako no'ng 17 ako. Napakatagal na no'n.
Ang sarap ng simula ng taon, bilang top five. Kahanga-hanga.
- Napakarami bang carbs nito? - Oo.
Halikayo sa sekretong kuwarto.
Nandito.
Bookcase ito, pag hinila ito, bubukas ang pinto.
Medyo makalat.
Litrato ko ito no'ng bata ako.
'Yong mga bola, sa totoo lang, hindi ko maalala. AFC East Division,
nakuha namin no'ng nanalo sa season no'ng 2021.
SA PEGULA KAMI NAGTIWALA
Pag-aari nina Mama at Papa ang Buffalo Sabres NHL team at Buffalo Bills NFL team.
Ito ay pangarap ng mga Amerikano
dahil mahirap lang si Papa no'ng lumalaki.
Iniwan lang si Mama sa pintuan at inampon mula sa South Korea.
Nagkakilala sila ni Papa no'ng nagtatayo na siya ng empire
sa industriya ng langis at gas.
MULA LANGIS TUNGO SA SPORTS
Mahilig ang magulang ko sa sports.
Kaya binili nila ang Sabres...
BINILI ANG SABRES
...at Bills matapos ang ilang taon.
Ako si Terry Pegula at bumili ang mga Pegula ng football team.
Kim at Terry Pegula, pinuno na sa pro sports.
WELCOME SA PEGULAVILLE
Iniisip ng iba na madali para sa 'kin
dahil napakayaman ng tatay ko,
pero nangyari lang 'yon no'ng 17 o 18 na ako.
Di ko inakalang ganito ang atensiyon.
Ang totoo, nakaka-overwhelm nga.
Mas mahigpit sa 'kin si Papa kaysa kay Mama,
mas tradisyonal, inuudyukan ako.
Lagi naming sinasabing siya ang unang sports team namin, paborito.
Binigyan ako ng magandang kabataan at mahusay na work ethic.
'Yon ang nagdala sa 'kin dito.
Ngayong taon, natalo ako kay Iga sa finals.
Astig nga ito. Sabihin na nating ito ang unang trophy ko.
Natalo ako nito kay Serena sa finals ng singles sa Auckland.
Game, set at match, Williams.
Nakuha ni Serena Williams ang ika-73 titulo ng singles.
DATING COACH NI SERENA
Sa Auckland final ako nagsimulang maglaro nang mahusay.
Kakaibang kaba ang naramdaman ko, pero napakaespesyal no'n.
Dahil ito kay Jessica Pegula.
Umalis siya bilang isang matinding katunggali.
Ayokong ikumpara ang sarili ko sa kanya dahil iba siya.
Astig ito.
Late bloomer ako. Talagang late bloomer.
Apat na taon ang nakaraan, parang doon ako gumaling nang husto.
Nakahanap ng magaling na coach.
Sino'ng ka-FaceTime mo?
Naghahanda ako sa golf namin ni Ben.
WITT COACH NI JESSICA
Tatawag ako pag naka-hole-in-one
na may litrato sa tabi ng flag.
Pangalawa mo na 'yon, di ba?
Oo.
Kaduda-duda 'yong una. Di namin nakita ang plake.
Tsamba 'yong una, pero alam kong kaya ko na.
Dapat maniwala ka.
Diyos ko. Ayoko na.
Mamaya ulit.
Siya ang coach ko, kaya...
Sulyap lang 'yon.
Nasa ika-90 siya no'ng nagsimula kami.
Nakasalalay sa tiwala niya sa sarili.
Doon siya umangat.
Laro, set, tugma, Pegula.
Napakahusay na paglalaro.
No'ng kinuha niya si David Witt, ang matagal na coach ni Venus.
Ipagpatuloy mo lang.
Ikatlo sa mundo. Seryoso?
Mga apat na taon lang, nakapasok siya sa top 100.
Mataas ang ranggo ko dahil sunod-sunod
akong nanalo sa maraming event
pero kaunti pa ang naipanalo kong tournament.
Kaya parang, "Ako si Mrs. Consistent.
Umaabot ako sa maraming quarter-finals. Oo. Alam ko, bahala kayo."
Pero gusto mo ng higit pa ro'n at nagdududa ka na
kung mararating mo pa ba.
Kausap ko si Mama sa phone at sabi niya,
"Sa Wimbledon, magiging mahusay si Maria."
Ako si Maria Sakkari.
Propesyonal na manlalaro ng tennis mula Greece
at kasalukuyan akong ikawalo sa mundo.
Kung uusad ako, sana makapunta si Lola.
- Oo! Maganda 'yon. - Nakakatuwa nga 'yon. Tama.
- Matagal na no'ng nagsama-sama. - Oo.
KAPATID NI MARIA
No'ng nakaraang taon, ikatlo ako,
pero isang tournament lang naipanalo ko, apat na taon ang nakararaan.
Magiging 28 na ako ngayong taon at minsan pakiramdam ko,
"Paano kung wala na akong oras?"
Lahat ng panahong lumipas, para makarating dito,
makarating sa tuktok.
- Talagang... - Hindi, naiin...
...nakakapagod at nakaka-stress.
Oo.
Sa dulo ng career ko, ayokong makilala bilang isang taong
naging mahusay na manlalaro ng tennis, pero isa lang ang naipanalong titulo.
Kaya kailangan ko ulit madama ang manalo.
Patuloy na inaabot ni Sakkari at Jessica Pegula ang isang trophy.
KAMPEON NG APAT NA GRAND SLAM
Pero habang tumatagal, lalo mong pine-pressure ang sarili mo.
Tapos ilalagay mo na sa hindi maabot na pedestal,
maiisip mo, "Ito ang huling pagkakataon para maitala ako sa kasaysayan."
Maligayang pagdating sa 2023 Wimbledon Championships.
Napakaganda ng Old England Club.
Laging may espesyal na aura kapag nasa Wimbledon.
Dama mo ang kasaysayan. Ito ang tournament ng tennis.
UNANG ROUND
Laro, set, at tugma, Sabalenka.
Bukas ang tour.
Anim ang puwedeng manalo.
Ito na'ng pinaka-exciting sa pambabae sa mahabang panahon.
Di kapani-paniwala. Napakahusay niya.
Maraming pagbabagong nagaganap.
Kaya kailangang mas galingan pa ng mas matatanda.
Game, set at match, Pegula.
Nakuha niya ito.
Magaling, Jess.
Nakapasok sa ikalawang round si Jessica Pegula.
6-7, 6-3.
Pag tumataas ang ranggo mo, mas malaki ang pressure,
pero ipanalo mo lang ang unang round.
Di ko gusto ang panahon sa Wimbledon.
Walang may gusto. Pero espesyal na tournament ito para sa lahat.
Anong court?
Seven.
Alin?
Pareho sa kahapon.
Magiging maganda ang practice.
Halika, Maria. Taas o baba?
Laging taas.
- Laging taas. - Di tayo bababa.
Taas lagi sa kanya. Baba ito. Pasensiya na.
Baba. Ayos lang.
Lagi akong panalo sa toss.
Mga coach talaga. Laging nasusunod.
- Oo. - Sige. Tara na.
Handa ka na?
Si Anett Kontaveit, malapit na kaibigan ko.
Lumaki kaming magkalaro. Magkaedad kami.
Paumanhin, Anett.
- Puwedeng magpahinga? - Oo.
Sa kasamaang-palad, may injury siya,
at malungkot ako noong nagsabi siyang magreretiro na.
Ano'ng plano mo?
Nag-aaral ako ng psychology, 3 taon na.
Pero tapos ka na, di ba?
- Di pa. - Hindi, sige.
Hindi pa.
Magtatrabaho ka ba bilang psychologist pagkatapos?
Iniisip ko, sports psychology.
Sige.
- Tutulungan mo ba ako kung kailangan ko? - Oo.
Mabigat sa isip ko itong nagdaang taon.
Maraming pinagdaanan.
Ako ang unang kliyente mo.
Magma-Masters pa ako,
at di ko alam kung gaano katagal ka maglalaro...
Malupit na sport ang tennis.
Sa nakaraang taon, maganda ang lahat, nakaabot ako sa ikatlo.
Pero humina ako.
Nawala ako sa sarili.
Hindi kita marinig.
Mabilis nangyari.
'Yong ideyang gano'n na ako kalapit maging numero uno,
hindi pa ako handa.
Kaya nagkaroon ako ng mga panic attack
at may mga laban na hindi ako makahinga.
Baka nape-pressure na siya.
Akala ko hihimatayin ako, at hindi maganda sa pakiramdam.
Hindi ka dapat nagsasalita!
Nasa kadiliman ako nang anim na buwan.
'Yong Maria no'ng umpisa...
COACH NI MARIA
...nawala na lang siya.
At pahirap nang pahirap,
hanggang gusto na niyang huminto sa tennis kada linggo.
Naubos ako, sa isip at sa damdamin.
Nakakatakot pumasok sa court.
May mga taong
nagsasabing kapag nakarating na ako sa malalayong yugto ng tournament,
siguradong matatalo ako.
ANG CHOKER AY KAY MARIA SAKKARI PA RIN...
Tumatatak ito sa 'yo.
Baguhang manlalaro.
Baguhan.
Utang na loob.
Dahil dito,
marami akong pinagdaanang mahihirap na sandali at...
nakikita ko ang sarili ko at hindi ko gusto ang nakikita ko.
Minsan, gusto ko nang tapusin ang career ko.
Pero parang di ko pa nakakamit ang lahat ng gusto ko talagang gawin.
Masaya kang titigil ka na?
Sa tingin ko... mahirap ito.
Pero ngayon, natanggap ko na.
Kaya ayos na ako.
Noon mo pa gustong tumigil maglaro.
Di ko naiisip na maglalaro ako hanggang pagtanda,
pero di ko akalaing titigil ako ngayong taon.
Di pa ako handang tapusin ang career
kasi kung pipili ako ng ibang gagawin,
iba ang nadarama ko ro'n.
Pero kung matatalo lang ako nang matatalo, baka wala nang katuturan.
Isang kapana-panabik na laban.
Ang ikawalong seed, si Sakkari,
laban sa 21-anyos na si Marta Kostyuk mula sa Ukraine.
Limang semifinals para kay Maria.
Aasa siyang makalayo sa ganitong klaseng tournament.
Kaya mo 'yan, Maria!
Excited na si Sakkari na magsimula. Nakikita ito sa mga mata niya.
Napakahalaga sa amin ng unang round ng mga Grand Slam.
Nangingibabaw ang Greek.
Gusto mong simulan ang tournament sa mahusay na paglalaro.
Maganda ang pagtira niya sa bola.
Pag maayos ang takbo ng lahat,
iisipin mong puwede siyang manalo ng Grand Slam.
At ito ang dahilan.
Perpektong bagel set kay Sakkari.
Mahirap siyang pabagsakin ngayon.
Pero may paparating na itim na ulap.
Nilakasan ni Sakkari ang puwersa.
- Tanggal. - Laro, Sakkari.
Gusto niyang tapusin bago umulan.
Mga binibini at ginoo, suspendido ang laro.
Pansamantalang suspendido ang laban. Sana'y humupa ito nang mabilis.
Medyo one-sided ito sa ngayon.
Mahirap pag kailangang huminto at magsimula uli.
Lahat ng mga tumatakbo sa isip mo gaya ng,
"Paano ko makukuha uli ang tiyempo?"
Parte ito ng laro, pero masaklap.
Handa na, hila!
Huhupa rin ito.
MAKALIPAS ANG 30 MINUTO
Handa na tayong magpatuloy.
Maipapanalo ba ito ni Maria Sakkari?
Nakakaapekto ang pagpahinga dahil sa ulan, pero kailangan mag-adjust.
- Naku po. - Tanggal.
Magbabago na ba ang momentum?
Nabaligtad na nga ang takbo.
Nakuha ni Kostyuk ang ikalawang set.
Si Sakkari ay lumalala na ang mga pagkakamali.
Nagbago nang tuluyan ang laban.
Hindi na nakatutok si Sakkari.
Pag mali ang takbo ng mga bagay, masama sa pakiramdam.
Ramdam mo ang lahat ng negatibong emosyon at wala kang magawa.
Out!
Masakit.
Naguguluhan na si Sakkari.
At si Marta Kostyuk na may tsansang magkamali.
Tanggal.
Matinding pagbawi.
Natalo ni Kostyuk ang ikawalong seed na si Sakkari,
matapos matalo sa bagel opening set.
Gusto na lang umalis ni Sakkari sa court at lumayo.
Di ko na kayang maglaro.
- Ayos ka lang? - Hindi, na...
naabot ko na ulit ang hangganan ko.
'Yon ang pakiramdam ko, sa totoo lang.
Pinaglalaruan ka ng isip mo.
Di ako nahihibang.
Balik ka kaya sa epektibo sa 'yo?
Di ko alam kung ano.
Ang pangangatawan mo. 'Yon ang pinakakalakasan mo.
Lahat ng ito, ang kabuuan nito. Wag mong subukang...
Nagpapalusot ka lang.
- Hindi. - Oo.
- Ang akin lang... - Di mo nakikita ang totoo.
- Maria. - Di ko na kayang maglaro.
Sablay ako sa huling dalawang tournament. Parang...
Hindi ko na maibalik.
Naligaw na naman ako. 'Yon ang pakiramdam.
Kailangan nating tutukan
ang pagpabuti sa pakiramdam mo sa court.
- Magbibihis ako. - Sige.
Para sa 'kin, nakakadismaya kasi may mga oras
na di ko mailabas ang lakas ng loob na lumaban.
Mabigat ito sa loob ko.
Ayokong maglaro ng tennis habambuhay. Siguro, dapat huminto na lang ako.
Sa bawat tournament, iniisip mong gustong-gusto mong manalo,
pero pag di mo nagagawa, lalong humihirap.
Hindi na kinakaya ng isip mo,
pero hindi mo naman talaga gustong huminto sa sport...
na parang nalanta ka na lang.
Nakaabot si Pegula sa quarter-finals ng apat na major,
pero di pa nakalampas.
Ito na ba ang araw na magagawa no'ng Amerikana?
Uulan ba?
Uulan dapat nang kaunti nang 10:00 o 11:00.
Laging pinag-uusapan ang quarter-finals.
May tensiyon na dahil gumagaling ang kalaban,
malaki ang nakataya.
Walong tao na lang at... "Sino ang mananalo?"
Mas mabigat ang pressure sa 'kin sa quarter-final
kaya mas mahirap sa isip ko.
Good luck.
Salamat.
Malaking laban 'yon, pero sinusubukan kong kumalma
at ibaling ang isip ko sa ibang bagay.
Napanood mo ang show kagabi?
Hindi, natulog ako kaagad. Di ko nga napanood 'yong Naked Attraction.
Diyos ko.
Ikaw 'yong nakakita no'n sa guide.
Gabi-gabi 'yon nang 11:00,
naiisip ko, "Ang lala nito."
- Matindi nga. - Ano ba 'yon?
Nakakaintrigang labanan ito sa quarter-final
sa pagitan ni Pegula at Vondroušová.
Mahusay ang paglalaro ni Vondroušová.
Naaagapan niya kapag cross-court.
Pag may pagkakataon, ipatama mo sa linya't
sa likod niya.
Isa si Jess sa limang Amerikana na umaabot sa quarters sa Slams.
Sina Venus, Serena, Sloane, at Maddie, at ngayon si Jess.
Kaya... sana semi-final na ang susunod.
Papalapit na siya at sa tingin ko, kapag nalampasan niya 'yon
at ang quarters,
anuman 'yon, mananalo siya ng Slam.
Umaasa si Pegula na susuwertihin sa ikaanim na beses
sa quarter-final ng Grand Slam.
Pero kalaban niya si Marketa Vondroušová, na napakadelikadong makalaban.
Malaking laban ito. Aabot ka sa quarters
at nararamdaman na ng mga manlalaro ang finish line.
Walang dudang makakaapekto ang kaba rito.
Kumusta siya bago magsimula?
Mabuti naman.
Sige, heto na.
Magse-serve si Jessica Pegula.
Magsitahimik.
Kamangha-mangha. Mahusay na puntos.
Magiging pagsubok ito para kay Pegula.
Matatag na simula ni Vondroušová.
Ang bilis niya.
Oo.
Nakuha ni Vondroušová ang opening set.
Nagkamali-mali si Pegula.
- Kumapit ka lang. - Laban.
Heto na. Laban.
Sige, Jess. Bumawi ka.
Ikalawang set. Magse-serve si Pegula.
Mukhang nairita siya sa dulo ng unang set.
Dapat maging kalmado lang.
Buo ang kumpiyansa ng Amerikana.
Umuusad tayo. Sige lang.
Napakaganda ng tugon ni Pegula.
Ganyan nga.
Minsan, nawawala ang kaba at malaya ka.
Sinusubukan naming maabot ang estado kung saan walang balakid,
hindi mo na iisipin ang gagawin.
Mahusay 'yon mula kay Jess Pegula,
nagpapakita ng katatagan ng isip para sa ikalawang set.
Tunay na master class kung paano hindi mataranta.
Isang set na lang para makapasok sa semi-finals.
Sige, laban na.
Halika na!
Mahusay mula kay Pegula.
Maagang naka-break sa deciding set
at may momentum siya rito.
Mga binibini't ginoo, inaasahan naming uulan, kaya isasara namin ang bubong.
Seryoso ba ito? Ngayon talaga?
Masususpende ang laro.
Uulan na.
Maaawa ka kay Jess Pegula.
Nasa kanya ang momentum. Wag na lang nilang isara.
Hindi mo alam kung ano ang susunod.
Sa oras na maisara ang bubong, itutuloy na natin.
Ganyan pag sarado ang bubong, walang daloy ng hangin.
Mag-iiba ang paglalaro niya.
Nakakayamot na magpahinga saglit habang naglalaban.
Mahusay ka na, tapos biglang
mape-pressure ka ulit.
At magsisimula kang kabahan.
Mahirap na ituloy ang momentum.
Mga binibini't ginoo, magpapatuloy na.
Nangunguna si Pegula, three games to one...
Pero kailangan ko itong matapos.
Laban.
Laban, Jess.
- Magaling, Jess. - Sige! Laban.
Magandang panimula.
Four games to one, kay Pegula, huling set.
Nauubusan na ng oras si Vondroušová.
Heto ang break point para kay Pegula.
Tanggal!
Tensiyon ba 'yon mula sa Amerikana?
Bihirang pagkakamali.
Out!
Sa isang iglap, pantay na uli ang laban.
Matinding pagbawi.
Sino ang mas magiging kalmado?
Mahaba ito. Apat na sunod-sunod na laro kay Vondroušová
at siya ang magse-serve ngayon.
Masasabi kong hindi ko inasahan ito.
Kontrolado ni Pegula ang laban kanina.
Magaling!
Nanalo si Vondroušová ng limang sunod sunod na laro para matalo si Jess Pegula.
Hindi totoo ito.
Gustong-gusto ni Jess Pegula na makawala at makarating sa semi-final.
Masakit ito sa kanya.
Di kapani-paniwala.
Nasa kamay na niya. Malapit na siya sa finish line.
Nakikita na niya. Nararamdaman na.
At natalo ka sa laban at masakit 'yon.
Wala akong masabi.
Nahigitan niya ang kakayahan niya nang 6-2, 4-1 matapos matalo sa una.
Pag nakikita mo siyang matalo o mabigo, napakasakit sa kalooban.
KAWAWANG JESSICA. HINDI MABIBILI NG PERA ANG TITULO.
PINAKAMALALANG IKATLO SA KASAYSAYAN NG WTA. PARANG IKA-300
Di kapani-paniwala.
Nawala ang oportunidad.
Mga dalawang beses ko pa lang nakitang umiyak si Jessica.
Masakit makita 'yon.
Ito ba ang pinakamahusay ni Pegula?
Hanggang dito na lang ba?
ANIM NA QUARTER-FINALS, ANIM NA PAGKATALO
Matapos matalo ro'n, 'yon ang balita.
Hindi ito ang tamang oras para mabasa 'yon.
Pag may nagsabing di mo kaya ang isang bagay,
gusto mong sabihin sa kanyang tantanan ka niya.
Ang patakaran sa tennis, wag tumingin sa Twitter o Instagram
habang may laban,
wag mo ring titingnan pagkatapos.
At dapat mong iwasan ang ilang salita at iba pang tulad no'n.
Ang haba ng linggong 'yon.
Diyos ko, malala.
Oo, ayos lang 'yan.
Matapos ang Wimbledon, ang matalo sa unang round,
napakasakit ng pagkatalong 'yon.
Ano'ng naramdaman mo?
NANAY NI MARIA AT #43 NOON
Masama sa pakiramdam.
Baka nalulungkot ka lang.
Ayos lang. Masaya akong nandito na ako.
Mula noon, binigyan ko ng oras ang sarili ko
at bumalik ako sa simula,
nakipag-ugnayan sa psychologist ko.
Tinulungan niya akong iwasan ang mga negatibong bagay.
Magtatagumpay ka at mabibigo, gano'n ang tennis.
Tingin ko, mananalo na ako sa lahat mula ngayon.
Dapat mong maintindihang nabibilang ka sa tuktok.
Ipagmalaki mo ang sarili.
Di ako dapat makatanggap ng hate messages sa social media
at ng masasamang komento.
Kaya di ako mag-aaksaya ng oras at lakas sa mga 'yon.
Mas mahalaga sa 'kin
ang makasama ang pamilya ko.
LOLA NI MARIA TATAY NI MARIA
Mabuti't narito kayong lahat.
Tom, dapat mong ipagmalaki si Maria.
- Noon pa, naniniwala kami sa kanya. - Salamat. Naiiyak ako.
Isa sa nakaka-pressure kay Maria ay pagpapatibay ng isip niya sa laro.
'Yon ang pinakamalaking hamon.
- Ano sa tingin mo, coach? - Sang-ayon ako sa lahat, coach.
Hindi ako coach. Nanay niya ako.
Kung gusto kong maging coach, wala ka na rito.
Hindi. Hindi totoo 'yan. Kayo rin po, Lola.
Oo. Siya ang coach.
- Chief coach. - Dapat galingan ko pa.
Hindi ako puwedeng matakot mabigo.
Hindi pa ako handang magretiro.
Naniniwala akong gagaling ka pa kahit ilang taon ka na.
Alam kong kaya kong manalo.
Mag-toast tayo para kay Maria.
- Pampasuwerte bukas. - Salamat.
Lakasan ang loob at mananalo ka.
Isa na namang pagkakataon para humusay.
- Hindi pa tayo tapos. - Oo.
'Yong Wimbledon, oo, napakabigat ng pagkatalo ko ro'n.
Napakalapit ko na. Sinayang ko ang pangunguna ko nang 4-1.
Nalugmok talaga ako sa nangyaring 'yon.
Walang kaalam-alam ang mga journalist na nagsulat tungkol sa 'kin.
Di ako maipasok ng pera sa semi-final.
Naisip ko, "Ano ba itong basurang clickbait na ito?"
Isusuko ko ang lahat para manalo sa mga tournament.
Mabuti ang hayaan mo ang damdaming...
Damhin lang... Masama ang pakiramdam, naaawa.
Minsan, sinusubukan kong pigilan, pero sinasabi ko, "Hindi."
Gusto kong maawa sa sarili
at sumama ang loob at magalit doon.
Pero kailangan nating ulitin.
Dapat manalo ako sa susunod na laban.
Nandito na tayo.
Maligayang pagbabalik sa quarter-finals
ng Mubadala Citi DC Open.
Ang top seed at numero unong Amerikanong si Pegula, nasa ikatlong DC semi-final.
Excited akong makabalik sa Washington.
Nanalo ako ng unang titulo ro'n nong ika-250 ako.
Kaya masigla ako pag bumabalik at naglalaro sa DC.
Game, set at match, kay Sakkari.
Isang mahusay na paglalaro.
Si Jessica Pegula ang susunod na makakalaban ni Maria Sakkari,
isang nakakasabik na tunggalian ng top-ten.
Ayos na ang laro niya.
Tatawagan ko 'yong psychologist.
Oo, mahusay.
Marami siyang nalabanang negatibong alalahanin
at gusto ko siyang tulungang lampasan ang kasunod.
May tumutulong kay Maria na sports performance psychologist.
Sinasabi niya ang mga puwede kong sabihin kay Maria sa malalaking sandali
na makakabuti sa isip niya.
Nagawa mo.
Sige, kakausapin ko na muna siya.
Sabi niya, "Magaling!"
Sa susunod na laban, mananalo ka lang kung agresibo ka.
Para matalo sila, dadami ang sablay na di mo kasalanan.
Oo. Pero 'yong matapang na manlalaro ang mananalo.
Marami siyang dinadala mula sa ilang masasakit na semi-finals
at 'yon ang malaking hamon,
ang burahin ang alaala ng ilan sa mga 'yon
at itrato ang bawat semi-final na bagong oportunidad.
Mabilis ang reaksiyon.
Oo, mabilis nga.
Sa tingin ko, pag nanalo na ako ng semi-final, magbabago na ang lahat.
Gusto kong gawin 'yon para sa sarili, sa team ko, at sa pamilya.
Pero gusto ko ring ipakita sa lahat na kalokohan ang mga sinasabi nila.
Wala akong tulog kagabi.
Mga 2:00 na ako nakatulog.
Pinanood ko lahat... Halos lahat ng laban ni Sakkari.
Hindi ko natapos.
Kung maglalaro siya tulad sa labang 'yon, mahusay na paglalaro 'yon.
Tanda mo 'yong laro namin sa French?
Oo.
At para siyang... Parang sagupaan.
Malaking laban.
Isa rin si Jess sa mga manlalaro
na nasa bandang gitna pa ng career ang pagtatagumpay niya.
Nirerespeto ko siya sa nakamit niya
dahil nagsikap siya nang ilang taon kasama si David.
Ano ito? Parang...
Ayos. Isa pa. Palit.
Sa sayawan na lang 'yan.
Malakas ang pangangatawan at napaka-athletic ni Maria.
Naiintindihan ko siya.
Nahirapan din siya sa pananatili sa mataas na antas.
Kaya siguro magkatumbas ang respeto namin sa isa't isa.
Pero kailangan ko ring manalo sa labang ito.
Malaking semi-final ngayon.
Numero unong Greek at numero unong Amerikana.
Palakpakan natin si Maria Sakkari.
At ngayon, ang numero unong Amerikana, si Jessica Pegula.
Ang tanong, sino kaya ang magiging mas agresibo?
Buong puwersa na, si Maria Sakkari.
Ganyan nga.
Walang magbabago. Sige lang.
Napasobra siya.
- Tama. - Nang ilang milimetro.
Pumapasok lahat ng tira niya.
Para akong pinagpipira-piraso ngayon.
Mahirap labanan...
si Sakkari ngayon. Nakuha niya ang opening set.
Espesyal ang pagiging athletic niya sa court.
Minsan, parang dapat tatlong beses makuha ang puntos.
Napapagod ang isip ko.
I-pressure mo lang siya rito.
Mahusay 'yon. Sige.
Out!
Ano'ng dapat kong gawin para makuha ang puntos at manalo?
Sige, bumawi ka, sige.
Napakasigasig niya.
Minsan, nakatutok ang isip ko sa finish line
Grabe. Dalawang laro na lang.
Dapat tapusin ko na.
Wag kang magmadali. Hinay-hinay lang.
Mahihirapan si Jess Pegula na bumawi rito.
Tingnan natin kung makakatagal ako,
lalaban ako para mabigyan ng pagkakataon ang sarili ko.
Magaling.
Bigla na lang lumipad ang bola niya.
Di ko alam ang nangyari.
Iba na siya mula sa kalaban ko ilang minuto lang.
Laban, Maria. Laban, kumalma ka sa puntos na ito.
Pinakamahirap na tumutok sa kasalukuyan.
Bumaligtad na ang takbo rito.
Nanalo si Jessica Pegula sa lima sa huling anim na laro
para makuha ang set.
Nanalo ka sa ikalawa at sa isip mo,
"Hindi naman siya basta susuko na lang.
Kailangan pang lumaban sa ikatlo."
Naiinis ako. Galit ako, pero hindi ko pinapakita.
Naniniwala ako sa sarili ko.
Laban. Maging agresibo ka lang.
Tama ang ginawa ni Maria Sakkari.
Mahusay na laro 'yon.
Kapit lang. Sige.
Walang pagkakaiba sa scoreboard.
Maria, humanap ka ng paraan para manalo rito. Gawin mo lang.
Nakapuntos ulit si Sakkari.
Kaya ko ito. Iibahin ko ang paglalaro.
Kalma lang, maglaro lang nang malaya, tumutok sa kasalukuyan.
Ang pinakamahusay na puntos sa laban.
Ginawang pag-atake ni Sakkari ang depensa.
Nagtatayuan ang mga tagasuporta niya.
Walang masasabi. Mahusay 'yon.
Sa wakas, nanalo si Maria Sakkari ng unang semi-final niya sa season.
...Maria Sakkari!
Isang paglalarong puno ng tibay ng isip mula sa Greek.
Nararamdaman mo rin
kung gaano kahalaga ito sa isip at damdamin ni Sakkari.
Nahigitan niya ang sarili.
Ang tindi ng tunggalian n'yo.
Ano'ng meron sa paglalaro mo na nakapagpatagal sa 'yo sa laban ngayon?
Tumutok ako sa kasalukuyan,
hinigitan ang sarili at tinuring itong bagong hamon.
Mula sa Greece, si Maria Sakkari.
'Yong pakiramdam mo pagkatapos manalo sa malaking laban,
di matatawaran 'yon.
Ang pinakamasarap na pakiramdam.
Kaya mahirap sumuko.
Binabati kita!
- Naghihintay si Lola. Picture tayo. - Talaga?
- Paborito kita. - Salamat.
Layunin ko pa ring manalo sa tournament.
Pero may sariling landas ang lahat.
Pinaghihirapan ko naman na.
Maganda ang estado ng isip ko ngayon,
ang malampasan lang ang pagsubok
at tingin ko, magagawa ko 'yon.
Pero hindi mo alam kung kailan, 'yon ang maganda.
Hayaan mo lang. Mahirap na araw ito sa opisina.
- Mahusay ang laro niya. - Oo nga.
- Di ako pinagbigyan. - Hindi.
Iwanan mo na 'yan sa nakaraan at kalimutan na.
Sana sinubukan kong ibahin ang paglalaro,
sana ginalingan ko pa para makita kung mababago ko ang laban.
JESSICA SUMUKO KA ULIT. SA BAHAY KA NA LANG,
MABUHAY SA YAMAN NG AMA MO
BINILI NG PARENTS MO?
Naiinis ako pag masama ang mga sinasabi online.
MAGRETIRO KA NA, UWI NA
Hindi ko naman kailangang patunayang mali sila. Wala akong pakialam.
Pero may madidilim pa ring mga sandali na naiisip ko,
"Ano'ng ginagawa ko? Ba't ko ginagawa ito?"
"Paulit-ulit kong pinaparanas ito sa sarili ko."
"At masaklap 'yon."
Hi.
- Kumusta? - Mabuti naman. Ikaw?
Pakiramdam ko, palaging sumusuporta ang mga tao, pati ako, sa mga nadedehado.
Hindi ko iniisip na gano'n ako, di rin iniisip ng mga tao.
- Jessie? - Hi.
- Kumusta? - Mabuti. Ikaw?
- Nakakatuwang makita ka. Congrats. - Salamat.
- Mabuti. Kumusta? - Mabuti.
- Kumusta? - Okay ka ba?
Oo. Kumusta ka?
- Ano na? - Wala naman.
- Ang daming camera, nakakakaba. - Kumusta?
- Mabuti. - Mabuti. Kumusta?
- May kompetisyon pagkatapos? - Oo.
- Oo naman.
Maligayang pagsasanay.
Parang lagi naming nilalabanan ang walang kuwentang mga pahayag
na laging bukambibig ng media o mga tao.
Sana di sila nagsasabi ng gano'n
dahil mahirap itong taon sa pamilya ko at kay Mama.
BINAHAGI ANG ISYU SA KALUSUGAN NG INA
No'ng nakaraang taon, nagka-cardiac arrest siya
at wala siyang oxygen nang mahaba-habang oras.
Kaya ngayon, nagpapagaling siya mula sa traumatic brain injury.
Siya ang sentro ng lahat para sa pamilya namin at sa trabaho.
Kaya mahirap harapin 'yon.
Kapag may nangyaring gano'n...
nagkakaro'n ka ng bagong pananaw kung ano ang mahalaga
at gaano kabilis magbago ang lahat.
Mabilis nitong binago ang lahat sa pamilya namin.
Kahanga-hanga si Mama.
Napakatibay niya. Palaban siya.
'Yon ang pinakamahalagang tinuro niya sa 'kin.
Ayan nga! Magaling!
Kung nasa bahay siya't nilalabanan ang pinagdadaanan niya,
kaya kong lumaban sa tennis tournament.
Heto na.
Alam kong magkaiba ang sports natin, pero bilang kapwa-atleta,
nagkakaintindihan tayo sa parehong bagay.
Gusto n'yong manalo ng Super Bowl.
Gusto ko ng Grand Slam.
Napakahirap maging mahusay.
Sobrang hirap.
Pero kung madali 'yon, ginagawa na sana ng lahat.
Sulitin n'yo lang ang paglalakbay.
Ang pangarap ang paglalakbay.
Kaya lagi kong sinasabing i-enjoy n'yo dahil babalikan n'yo ito
at gugustuhing matamasa ang mga sandaling ito.
- 'Yon lang. Salamat. - Mahusay.
- Salamat. Mahalaga ito. - Salamat.
- Salamat, Dion. - Natutuwa ako sa iyo.
Gusto ko 'yon.
Gusto kong umusad sa tournaments.
Gusto ko pang lumaban para makapasok sa finals.
Gusto ko lang malaman na palagi akong gumagaling.
Paano ka nananatiling ganado para maging pinakamahusay araw-araw?
COACH NG BILLS HEAD
Minsan, mas simple, mas mabuti. Balanse 'yon.
- Growth mindset, di ba? - Oo.
Naiparating mo 'yon sa tamang oras.
Mahirap tumutok sa kasalukuyan, pero kailangan kong galingan.
Kailangan mong maging matatag at malupit, walang awa,
anumang tawag mo ro'n.
Kailangan mo lang sumilong at humanap ng paraan at gawin ito.
Nangingibabaw si Pegula
dito sa Montreal.
Si Pegula nga.
Sapat ba ang kakayahan mo para manalo laban kay Coco Gauff?
Mahirap kalabanin ang nangunguna sa mundo.
Pakiramdam ko, kontrolado ko ang lahat ng nangyayari.
'Yon na siguro ang tira ng tournament.
Nananaig ang Amerikana.
Parang pinapanood ko ang laban, ginagalaw ang mga piyesa.
Magaling na paglalaro ng Amerikana.
Magaling na paghabol.
Championship point.
Si Jess Pegula. Nagwagi nang malaki sa Montreal.
Pinagmamalaki ko ang laban ko.
Alam kong kaya ko pang umangat.
Magandang paalala 'yon kung bakit nangunguna akong manlalaro.
Sa huli,
gusto mo ang titulo kaakibat ng ranggo.
Sulit ang lahat sa pagkapanalo sa linggong tulad nito at...
maghahangad ka ng higit pa.
Para maabot ang antas ko, dapat magsikap ka
o di mo 'yon mararating.
Nakakatuwang balikan at sabihing
may nakuha ka sa lahat ng paghihirap at pagsisikap.
Bagama't hindi nakaangkla rito ang buong career ko,
gusto mo pa ring umuwi at magkaroon ng estante ng trophy at ipakita sa tao.
MAKALIPAS ANG ANIM NA LINGGO
Sabi niya, "Heto na." Makukuha ba niya ang titulo?
Heto na ang sandali ni Sakkari.
Sa wakas.
Naging kampeon ulit si Maria Sakkari!
Nagawa ko. Nalamapasan ko ang isang napakalaking bagay para sa sarili ko.
Bilang coach, napakasaya ko para kay Maria.
Para akong nagtagumpay.
Mahigit apat na taon ang hinintay para sa ikalawang titulo.
Marami kaming masasamang narinig.
Nahirapan akong lampasan 'yon at masaya akong nagawa ko 'yon dito.
Sa Mexico, nagbago ang lahat para sa 'kin.
Nahanap ko ulit ang sarili.
Ano'ng masasabi mo sa mga hater?
Masama itong marinig mula sa babae, pero...
Bahala na silang lahat. Wala akong pakialam.
SUSUNOD...
Ang huling major ng taon.
Limang lalaking Amerikano ang nasa U.S. Open
mula noong 2004.
Ang nangungunang manlalaro, gusto nating unang manalo ng Grand Slam.
Sobrang tensyon ito sa mga Amerikano na hindi nanalo ng Slam.
Sa plano, nanalo siya sa slam.
Malalakas lang ang tumatagal.
Di pwedeng kaibigan. Ang gusto mo, gusto nila.
Nakaharang sila.
Panahon na ng Kaaway, baby. Superhero.
Salamat para sa pagpasan sa ating bansa.
Ito ang huli para sa Grand Slam na kaluwalhatian.
Sino ang mas higit ang atensyon kaysa kay Coco Gauff?
Dahil sa swan song ni Serena bago
pumasok si Coco at punan 'yon, parang fairytale talaga.
Sa New York, mas may kahulugan ang panalo.
Gusto kong maging una sa mundo.
Ito na ang huling pagkakataon.
Tagapagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon