Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Дедо! Дедо, чекај!
Месечината е црвена. Месечината е црвена и полна.
Застани! -Имам една шанса, една желба. -Дедо!
Месечината е црвена и полна. Црвена месечина.
Една желба. Имам една желба.
Дедо, што правиш?
Само сакаат да те излечат во овој санаториум. -Кој си ти?
Да се вратиме.
Една желба. Имам една желба.
Дедо! Премногу е доцна за играње.
Никогаш!
Дедо! Дедо!
Дедо!
"Вал Синестра, сегашност"
Видете луѓе, скијачка патека. - Одлично! Каде е хотелот?
Малку погоре. Скоро сме таму. - Нели е преубаво овде?
Еј? Толку сме далеку од скијачката патека?
Марни, забави. Овие патишта се тесни и лизгави.
Јас возам, Марк. Нема разговор со возачката.
Но, каде одиме? - На многу посебно место, Ава.
Зарем не е прекрасно?
Луѓе, немам сигнал веќе пола час. Официјално сме на одмор!
Одлично.
Ава, ќе престанеш со тоа? -Кога ќе ја тргнеш заштитата за деца.
Како се вика кралицата ласица?
Марк, те молам, прибери се.
Зарем не е супер?
Ава, чекај не. -Ви личам на мазга за товарење?
Одлично место, нели? Порано местово било санаториум.
Санаториум? -Да, место каде што болните,
стари и луди оделе да закрепнат. Мислеле, водата овде прави чуда.
Не е лошо место за славење Божиќ, нели? -И цела недела без вајфај!
Нема вајфај? -Поздрав! - Сте се мрднале? Еј? Еј?
Внимавај, дете.
Еј? -Да, доаѓам. -Вие сте г. Грунвалд? -Точно.
Видете, утре е поворката со факели. -Ава!
Да! -Но, има еден услов, нема самостојни авантури.
Се може да се случи во планините. - Јасно. Не сум бебе. -Еј.
Ава, твојот куфер. -Можеш ли да го земеш? -Сопствена соба.
Порано бев задоволен со место за шатор.
Да. Не смее да се пропушти утрешната поворка со факели.
Полна, крвава месечина е реткост овде.
Ова ќе биде најдобриот Божиќ во мојот живот!
ХОТЕЛ СИНЕСТРА
Зошто мора да одам на курс? -Фино е да стекнеш нови пријатели.
Сериозно, овие се дудуци.
Зошто не можам да скијам сама? - Затоа што си уште дете. Затоа.
Да? -Да. -Дали изгледам доволно глупаво?
Здраво деца, дали сте подготвени?
Добро...
Ава, внимавајте еден на друг. -Дај се од себе.
Остани со групата и слушај го инструкторот. Забавувај се!
Ќе скијаме надвор од патеката?
Мислам дека не те слушна. -Дали воопшто зборува холандски?
Слуша музика. Мора да го испробам кога ќе ми зборуваат родителите.
Возрасните можат да прават што сакаат. Децата не можат ништо.
Ни наредуваат да правиме срања. -"Животот е повеќе од забава".
"Јади зеленчук. -Не смеам да имам миленичиња поради алергии.
Моите родители стварно се без врска. -Сите родители се такви.
Мораме постојано да слушаме, а нас никој не не слуша.
Еј, изгорено ќофте!
Молам? -Ти си колбас. - Добра шега!
Еден, два, три, четири. Каде е Ава?
Стефано, здраво! -Ава! - Тргајте се од патот!
Ава! Ава! -Ајде, луѓе!
Добро, деца, ќе скијаме полека надолу.
Следете ме и останете заедно. Ава, тоа важи и за тебе!
Молам? -Те молам, само еднаш без лудории.
Лудории? Не знам ни што значи тоа. -Мала верверичка!
Следете ме.
Да одиме! -Ќе се тркаме? - Овде снегот е доста тврд.
Декс! -Верверица!
Декс, застани.
Декс! -Чекај ме, верверичке!
Декс, чекај!
Декс! -Верверица.
Ја загубивме групата.
Зошто нема сигнал тука? Какво е ова место?
Верверицата сега удобно седи покрај огнот.
Дојди. Да одиме.
Ладно е, нели, Ава? - Да. Внимавај каде одиш.
Каде сме? -Добро прашање.
Имавте проблеми со ќерка ви? - Сме имале ли проблеми со Ава?
Не, нема проблем.
Стефано, види. Ги најдов овие двајца смрдливци среде никаде.
Декс? -Мамо! Тато! -Декс! Каде беше? -Ајде, душо.
Ава! -Девојче. - Каде беше?
Никогаш повеќе да не си не исплашила вака. -Мила, каде беше?
Целосно е неодговорна!
Цел ден ризикува непотребно.
Мисли само на себе!
Да влеземе. Време е да почнеш да се однесуваш убаво! -Марк! Марк!
Ава, Ава, Ава. -Инструкторот вели дека скијаш како луда.
Не можеш секогаш да правиш што сакаш без размислување.
Ги загрозуваш и другите. -Не е фер, Декс тргна по верверица.
Вечерва остануваш во собата. -А поворката со факели? -Жалам.
Ако не преземеш одговорност, ќе мораме ние.
Добро, ќе останам овде? Ќе добијам и аларм за бебиња?
Ава... -Не викај ми "Ава". Ме третирате како бебе.
Знаете што? За Божиќ ќе бидам овде да немате мало досадно дете.
Фонду од сирење со вистински швајцарски сирења!
Компте, сино сирење и апенцелер? - Џои! Се извинувам.
Што ти е? Седни! Седни и јади ја вечерата.
Сте знаеле дека со пеење може да се скрши чаша?
Доста! Доста обајцата! Единствено што знаете е да јадете и пеете.
Зошто секогаш околу мене се кршат работите?
Дај ми го тоа, тато.
Погледни. Го поправив.
Немате веганско сирење? Или растително или замена за сирење?
Можеби имаме козјо. -Интолерантен е Декс на млечни производи.
Општа алергиска чувствителност на храна. -Нема ореово масло во ова?
Декс! -Пази! Внимателно, неговата облека. -Дај ми салфетка.
Немам. -Морам да му ја избришам раката.
Да не сме престроги со Ава? Ја заклучивме... -Заклучивме?
Ова е хотел со четири ѕвезди, а не затвор.
Дали ќерка ви ве убеди за поворка со факели? Сите ќе дојдат.
Ќе дојдеме. -Добро.
Ќерка ни е казнета, не ние. Нема да пропуштам поворка со факели.
Жешко?
"Вал Синестра е познат
по неговите чудотворни моќи."
Бајки.
Опа. Одлично.
Хотелот е празен, сите си заминаа.
Имаш 15 минути. Не излегувај.
"Ту-ту"! Добро, дедо Грунвалд.
Командант на пожарникари Јонас, присутен!
Еден, два, три, четири, Јонас можеш да играш ти.
Пет, шест, седум, осум, месечината е црвена, не доцни.
Девет, четиринаесет, дваесет и два, оној што го гледаш си ти.
Ќе ги изгаснам сите пожари.
Здраво, Јонас.
Навистина! Изгледаш почудно од мене.
Вака е подобро. -Зошто не си на поворката со факели?
Долга приказна. Родителите ми рекоа да останам во хотелот.
Ајде, дај ми ја раката.
А, ти? -Што? - Зошто не си на поворката?
И зошто си во куфер? - И јас сум под казна.
Добро.
Што е со тие родители? Како да не сакаат да се забавувам.
Да, возрасните се такви.
Понекогаш сакам да ги откачам. - Да? Сакаш да ги откачиш?
Да. Тоа би било убаво. -Тогаш би можела да правиш што сакаш.
Да. Токму тоа.
Без казни, легнување на време, јадење се од чинијата.
Конечно сам свој шеф!
Не ти е тоа најголемата желба? - Да, нели е сечија?
Ајде, да излеземе! -Надвор? Но... - Морам да ти покажам нешто убаво.
Ајде, овде долу. -Фино се снаоѓаш овде. -Цел живот доаѓам тука.
Колку години имаш? 11? - Да, веќе долго време.
Долго? Дали Грунвалд, човекот на рецепција, ти е семејство?
Семејство... Навака.
Јонас, чекај! Каде одиш?
Опа. Што е ова?
Ова е бунарот на Вал Синестра. Овој бунар прави чуда.
Ако имаш желба... - Веруваш ли во тоа?
Сакаш да се забавуваш, нели? Знаеш кој ни наредува.
Самата си кажа. -И ти ја читаше таа глупава книга со бајки?
Пробај си ја среќата. Имаш една желба.
Црвената месечина е полна. Ова ти е шансата.
Во ред, сеедно.
Боже, ептен сум импресионирана. Чудесниот бунар на Вал Синестра.
Морам да се вратам.
Чекај ме! Родителите ќе ме убијат ако дознаат дека ме нема.
Јонас!
Јонас? Чудак.
Ава? Како е тука?
Мила, ја разбирам твојата лутина.
Но, се надевам дека и ти разбираш зошто сме лути.
Ќе разговараме утре. -Појадокот е во 8:30. Ние ќе те разбудиме.
Спиј убаво.
Бајки.
"Ние ќе те разбудиме, Ава." Фала.
Еј? Мамо?
Тато? -Еј, мамо!
Мамо?
Еј? Еј?
Што е со појадокот? -Кажи ми ако ти треба помош.
Задоцнивме ли за појадок? - Не одам на час на празен стомак.
О, да, час по скијање.
Што ја задржа таа будала и неговиот самовилски воз?
Каде се мама и тато?
Мамо, тато, разбудете се. Нема повторно да молам.
Во ред. Ве предупредив. - Би можела...
И ова би функционирало.
Добро, да ги провериме сите соби.
Успеав. -Супер. Нема никој овде. - Ниту овде. -Ниту овде.
Никој. -Никој. - Не. -Каде се?
Нема никој овде. -Никој. - Празно. -Ништо.
И овде нема никој. - Никој. -Празно!
Мислам дека отишле на скијање без нас. -Или се кријат? -Празно!
Каде е Ава?
Јонас?
Човеку, како ме исплаши! - Одмазда за вчера.
Сите возрасни исчезнаа. А ти знаеш каде се, кловну.
Куферот не ми беше заклучен утрово. Желбата ти е исполнета!
Успеа! -Јонас!
Навистина исчезнаа сите? - Да. Каде се?
Тргај се!
Ова е најдобриот ден во мојот живот.
Не разбирате што се случува овде, нели?
Не. А ти? -Сите наши родители исчезнаа!
Да. Но, каде? -Кому му е гајле? Очигледно им е доста од нас.
Доста?
Нов е? Има долг јазик како за ново дете. -Има.
Сите наши родители ги нема! Исчезнаа. Испарија.
Разбудете се! Не гледате ли колку е фантастично ова?
Ако нема родители и никој не ни наредува, хотелот Синестра е наш!
Можеме да правиме што сакаме!
Три, два, еден... Оди!
Човече.
"Незавршен, сонот ќе се претвори во зло,
желбата ќе стане клетва."
"Директор Јонас"
Јонас? Јонас?
Викај ме "господине директоре". -Како па да не.
Книгата. Си ја читал ли... - Престани.
Вашиот сладолед, господине.
Сите се забавуваат. А ти читаш книги.
Шлаг.
Моето омилено нешто.
Знаеш ли на кого ме потсетуваш? Се грижиш и држиш книга.
На возрасен. Не знаеш да се забавуваш, Ава.
Не знам?
Знаете што ме праша Ава? "Џои, знаеш ли да направиш пуканки?"
Каква навреда! Ајде, пуканки, пукајте!
Молчете, филмот почнува!
Страшен филм, Ава!
Седни! -Го блокираш погледот. -Да, седни.
Добро, ова е одлично. Знаеш да се забавуваш.
Јонас.
Еден, два, три, четири, Јонас можеш да играш ти.
Пет, шест, седум, осум, месечината е црвена, не доцни.
Девет, четиринаесет, дваесет и два, оној што го гледаш си ти.
Четири, пет, шест, седум, Јонас остана единаесет.
Еј? Кој е таму?
Декс, што правиш? -Уште ги нема мама и тато. Ги барам.
Ова е чудно. Утре е Божиќ. Ако ова е шега, трае предолго.
Декс, ајде. Одиме да појадуваме. Ајде.
Ќе се вратат, Аша? -Се надевам. Кој друг ќе го расчисти хаосов?
Добро утро. -Не е добро. Нашите родители се уште ги нема.
Се мора да правиме сами. -Точно. Ова ми е најдобар ден во животот.
Не беше тоа вчера? Заборави ли веќе?
Барем можеме да јадеме што сакаме
и можете да изберете утринска урина и бајати снегулки.
Да одиме, луѓе. Напад! Ајде, навалете!
Дечки, да појадуваме заедно.
Дечки!
Дечки, молчете. Мама сака да каже нешто.
Имам подобра идеја. Џои, знаеш да направиш палачинки?
Ава престани да ме навредуваш.
Сакаме храна! Сакаме храна!
Ајде. 30 јајца, 15 л млеко, 12 кг брашно, сол и 10 пакувања путер.
Аша, миксер. Одлично. Ава, тенџерето.
Совршенство.
Тоа е се? - Изеди ја оваа прво.
Знам забавна игра. Се вика... Фризби од палачинки!
Што со него? -Да, навистина е... -Внимавај!
Навистина е детинест! - Не, Аша...
Напад!
Луѓе. -Муниција! -Не! Јонас, не фрлај ја целата храна.
Ава, баш си досадна! -Јонас! Пушти, детиште! -Ти пушти!
Јонас, ова е опасно! - Светам. -Јонас! Доста!
Јонас, престани. - Леле, одлично.
Декс, внимавај!
Декс!
Декс, пријателе, дали си жив?
Декс.
Видов птици на дрвото. - Дојди.
Леле!
Полошо е отколку што мислев. Испукаа сите осигурувачи.
Струјата е со висок напон па ми требаат специјални осигурувачи.
Изгубени сме без осигурувачи. А за парно е потребна струја.
Како и за фрижидерите и замрзнувачите.
Можеме да ја ставиме храната на снегот. -Уште колку имаме?
За најмногу три дена. Потрошивме многу.
Ава, каде одиш?
Сериозно, каде сте?
Зарем не е прекрасно?
Црвената месечина е видлива три дена и три ноќи.
Потоа долго се чека за следната.
Ова е твојата соба? - Да, но ти сепак упадна.
Зошто се криеш зад куферот? - Бараш нешто?
Нашите родители. -Нема да ги најдеш. Бунарот ги...
Секако. А јас ги избркав. - Токму така.
А кога ќе ја снема црвената месечина, тоа ќе биде засекогаш.
Добро. А ти си бебе. А бебињата веруваат во бајки,
и фрлаат палачинки и се смеат кога некој ќе го удри елка.
Но, јас не сум детинеста како тебе, Јонас.
Можеш да ми се лутиш, но ти посака да исчезнат, Ава.
Сите возрасни исчезнаа и тоа е твоја вина.
За твое добро, се надевам, другите деца нема да дознаат.
Каде одиш? -Да барам помош.
Чија помош?
Вака, одиме во селото. Се враќаме вечерва. Со вашите родители.
И јас ќе одам. -Не може. - Зошто?
Премногу си мал. -Ајде, дојди.
Добро.
Но, не можам да те чекам цело време. -Не, јас не можам тебе.
Да одиме, народе. Сигурна сум дека се во селото.
Дали си добро? -Добро напредуваме. Држете се.
Повели. -Ова е вкусно, Џои.
Фала. Никој не сака торта повеќе од нашиот татко.
Мислиш дека мама и тато се лути на мене
затоа што отидов по верверица иако сум алергичен? -Што? Не.
Не смееш да размислуваш така. - Можеби им требаше одмор.
Сигурно е тешко да бидеш родител. - Секогаш исправаат работи.
Секогаш се грижат за нас. -Да, мама би направила се за нас.
Секогаш морам да ги поправам нештата по тато. Сиот е несмасен.
Мајка ми го правеше тоа порано.
Сигурно е напорно да сакаш некого толку многу.
Отприлика сме тука. - А селото е овде долу.
Продолжуваме лево. -А реката ни останува десно.
Во ред. -Чекај. Што пишува тука?
Кој зборува германски? -Јас.
"Прво мора да зборуваат џиновите, за да се поништи вечно клетвата."
Џинови? -Џинови?
Незавршен, сонот ќе стане зло, желбата ќе се претвори во клетва.
Што? Каква клетва? -Двете магии припаѓаат заедно.
Ќе објаснам подоцна. Мораме да побрзаме.
Еј, видете! -Ене го селото! - Конечно! -Да, селото!
Имаме уште барем еден час пешачење. Имам идеја.
Не влегувам во таа цевка.
Ава, нема да влезам во таа цевка.
Како ќе ја скротиме оваа работа? - Еве го одговорот. Главите долу!
Тоа беше прилично неверојатно. - Пак! -Може да биде деликатно.
Зошто? -Си видел некогаш тобоган што оди нагоре? -Не, во право си.
Мило ми е што имав лесен појадок.
Дали овде се кријат возрасните?
Еј? Има ли некој таму?
Тато! Мамо!
Еј? -Ги нема возрасните.
Еј! Каде сте?
Ава? Дали си добро?
Луѓе! Видете, покрај црквата!
Да. Возрасни! -Да одиме!
Тато! Мамо! -Фала му на Бога.
Одиме во засолниште.
Доста ми е од ова. Каде се сите?
Посакав да исчезнат сите возрасни,
на бунарот Вал Синестра,
таа ноќ кога бевте во поворката со факели.
Желбата ми се исполни.
Ава, не е време за шеги. - Не се шегувам!
Вистина е. И јас не верував, но Јонас е во право.
Каква врска има Јонас со тоа? - Ме однесе до бунарот. Ме убеди.
Значи се е негова вина? - Не, но...
Зошто не ни кажа? -Да, ако знаеше сето ова време...
Зошто одевме да ги бараме? -Тогаш се забавуваше како да е се добро?
И вие се забавувавте. -Рече дека родителите ќе ни бидат тука, Ава.
Да, дека ќе се вратиме со мама и тато!
И вие се жалевте на родителите. И ве бендиса животот без возрасни!
Здраво.
Сте ги виделе ли нашите родители?
Сите на светот се сирачиња. Поради мене.
"Овој бунар прави чуда.
Четири, пет, шест, седум, Јонас остана единаесет.
Ова ми е најдобриот ден во животот".
Замрзнат е. Застанат во времето.
Јонас е замрзнат во времето. Засекогаш има 11 години.
Затоа е толку детинест.
Да, тоа му е клетвата. -Мислиш дека Јонас има врска со бунарот?
И со нашето проклетство. Јонас е замрзнат во времето.
Вечно има 11. Мора да ја скршиме клетвата, да ја поништиме.
Не сум сигурна... -Не сакам да го славам Божиќ со родителите.
Точно. Божиќ е скоро тука, а тоа е време на надеж.
Така вели нашата мајка.
Ако родители можат да исчезнат... - Мора да има начин да ги вратиме.
Не само поради нас.
Дали сте гладни?
Ги најдов осигурувачите. Пак ќе имаме струја.
Фала. -Молам. Се надевам, ќе ни се вратат родителите наскоро.
Да. И јас. Каде е Декс?
Здраво, дечки.
Да не им кажуваме на другите. - Ни збор што видовме во селото.
Точно. Нема да шириме паника.
Конечно. Каде сте толку долго? Божиќни подароци! -Полека.
Во ред. Знаеме дека би сакале одговор.
Па, имаме одлична вест за вас.
Родителите се на пат навака. - Да, всушност беа во селото.
Ќе имаме најдобра божиќна забава заедно! -Каква што сакаме. Ајде!
Какви лажговци сте вие! - Ја знам твојата тајна, Јонас.
Ја знам твојата тајна. И таа е многу поголема.
Замрзнат си во времето. Секогаш ќе бидеш дете.
Не можеш да имаш над 11 години. Мислам дека тоа си го посакал.
И двајцата не зароби клетвата. - Тебе да. Јас си го живеам сонот.
Засекогаш 11. Тоа е кошмар. Мораме да ја прекинеме. -Не!
Да. Знам дека може да се направи тоа.
"Прво џиновите мора да зборуваат да се прекине вечно клетвата."
Кои се џиновите? Помогни ми.
Мисли само на себе, но кога е во неволја, одеднаш и требаат други.
Сакаме да ги вратиме родителите, и децата во селото и низ светот.
Ни требаат родителите. -Нејќам возрасни. Со нив е како в затвор.
Не е така. -За мене е. Што знаеш ти? Не се враќам во куферот.
Ама... Јонас.
Што со твоето семејство? Не ти недостига?
Одам да свирам.
Твоето семејство, Јонас. Каде припаѓаш?
"Директор Јонас"
"Малечок клуч".
Што гледаш, Ава?
Згрешив, Јонас.
Светот без возрасни не е толку лош, нели?
Згрешив во врска со тебе. Можеш да имаш повеќе од 11 год.
Всушност, веќе имаш.
Кој е тоа?
Ти си тоа, Јонас.
Дали сум ова јас?
Не си посакал желба како дете, туку како старец.
Дедо! Еј, дедо.
Не си останал дете, како што си мислеше.
Повторно си станал дете.
Грунвалд не ти е дедо.
Ти си му дедо.
Видете, новиот врв за елката.
Ова ќе биде најубавата елка досега.
Барем да можев да им ја покажам на мама и тато.
Ава работи на тоа.
Имаше цел живот, Јонас. Прослави 80 божиќи со сакани и пријатели.
Сега е наш ред.
Ако знаеш нешто за бунарот и клетвата, мора да ми кажеш.
Бев болен. Имав деменција.
Станував дете. Тогаш е подобро да бидеш вистинско дете.
Ајде, Јонас. Ќе го исправиме ова.
Ќе ги прекинеме двете клетви. Направи го тоа за нас.
За сите деца.
Предоцна е за играње.
Јонас... -Ти си! - Јонас!
Уживај во црвената месечина, наскоро ќе ја нема.
Тогаш повеќе нема да ги видиш родителите.
Каде е Ава? -Замина. Да јадеме. Јас сум гладен.
Заминала? - Мрачно е и вее снег.
Што можам? Замина.
Еј? Еј!
Добро...
Зошто би заминала Ава? -Можеби отишла до бунарот. -Каде е тоа?
Јавете ако ја најдете. Наскоро ќе го имаме целото време заедно.
Заклучено е. -Детиште!
Јонас! -Јонас! -Дечки!
Дечки! Јас сум горе! -Ава!
Ехо...
"Џиновите мора да зборуваат..." Планините се џинови!
Може ли да добијам ехо?
Што прави? -Полудела.
Слегува! -Мораме да и помогнеме. - Да, ајде, заедно.
Засолнете се!
Ава, добро си?
Џинови се планини околу хотелот. "Џиновите мора да зборуваат".
Одекнуваат! - Многу паметно. -Дојдете!
"Незавршен, сонот ќе стане зло, желбата ќе се претвори во клетва.
Џиновите мора да зборуваат прво да ја скршат клетвата засекогаш".
Ни треба ехо. -Можеби можеме да посакаме на глас.
Да, нашата желба да одекнува. - Можеби ќе можеме да ја испееме.
Рик... -Не, навистина. Сите заедно. -Да, во право е.
Мораме да ја испееме едногласно.
Следете ме, и планините нека пеат со нас.
Дедо!
Застани. Дедо, чекај!
Не е доволно гласно. Престанете!
Не делува. -Што ако... - Не делува, во ред?
Секако дека не делува.
Никогаш не е доцна за играње.
Што беше тоа? Успеа?
Дали успеа тоа, Ава?
Се уште нема никој.
Ако се појават повторно тие бедници... Се колнам...
Џои! Навистина треба да те викаме за појадок?
Не мислев дека ќе го доживеам ова.
Тато! -Мамо! Тато!
Не може да е далеку. -Како можеш да бидеш сигурен? -Душо, тука си!
Ти реков дека Ава не прави глупости. -Каде беше?
Добро... -Појадок? -Да.
Повелете. Прекрасна палачинка. - Фала.
"Креп". -Многу вкусно, Џои. - А тортата допрва доаѓа.
Твојата вкусна торта. Уште палачинки. Уште.
Веќе е Божиќ. Времето лета кога си на одмор.
Извинете. -Што?
И се допаѓаш. -Јас?
Нешто на тебе е поразлично. - Да, но...
Му ја смени косата? -Не.
Палачинки. Кој сака уште? Сака некој палачинки?
Ава? Се ли е во ред? - Да.
Среќен Божиќ, душо. - Среќен Божиќ. -Среќен Божиќ.
Ава, што рековме за станување од масата? -Марк, не е веќе бебе.
Фала, Јонас.
Секако дека беше премногу стар за овие играчки.
Нема да го видам повторно, нели?
Не.
Но... Повторно ги пронајде сите свои спомени.
И оние со вас. - Благодарам. Ова го барав.
Во ред, деца. Денеска можеби ќе скијаме на црната патека.
Подготвени ли сте? - Да, г. Стефано.
Следете ме.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС