Co chcesz wiedzieć?
Chwileczkę, nie zostało nagrane.
Tam.
Sposób, w jaki opisujesz. _wypadek syna.... .
Trudno się to czyta, bo wiemy, że to twoje życie.
Czy sądzisz, że pisać można tylko na podstawie doświadczenia?
Przychodzić. Skok!
Skok. No chodź!
...prowadzi mnie to do ciekawej historii,
i postanawiam umieścić Cię w książce, którą piszę.
To nie jest więcej. Jesteś w mojej książce.
A mimo to cię nie znam.
Jedyne co wiem, to to, że jestem tobą zainteresowany.
Ale mimo to najpierw musiałeś się ze mną spotkać.
Jestem prawdziwy, teraz przed tobą.
Tak, że jesteś.
Więc. żebyś zaczął wymyślać,
najpierw potrzebujesz czegoś prawdziwego.
Mówisz, że w twoich książkach zawsze miesza się prawda z fikcją.
To sprawia, że ​​chcemy się dowiedzieć, który jest który.
Czy to jest twój cel?
OK, wyjdź.
Podejrzeć. przychodzić!
Wysuszmy cię. Jesteś miły i czysty.
Nigdy więcej brudu.
O czym byś napisał?
To Samuel pracuje na górze. Mój mąż.
A więc co Cię interesuje?
Co cię tak wścieka, że ​​chcesz eksplodować?
Zapomnij o swojej pracy dyplomowej i studiach.
Nie chcę być pisarzem.
W porządku, nie musisz pisać, po prostu rozmawiaj, tak jak my teraz.
Nie chcesz kontynuować moich pytań?
Oczywiście, że tak. Ale moglibyśmy też porozmawiać.
Może zadajmy każdemu po jednym pytaniu,
aby nikt nie był sfrustrowany, jak podczas normalnej rozmowy.
Czy naprawdę interesuje Cię...
Co cię interesuje? No jasne.
Nigdy nikogo nie widuję, pracuję tu cały dzień.
przychodzisz do mnie, oczywiście, że mnie interesujesz.
Biegnę.
Jest to jedna z moich ulubionych rzeczy do zrobienia.
Sprawia, że ​​czuję się naćpany, jakbym był pod wpływem narkotyków.
Co wiesz o narkotykach?
To jest następne pytanie.
Duży temat.
Może nie pisz wszystkiego.
Na pewno nie.
Mówiłem ci, że powinniśmy byli to zrobić w Grenoble.
W porządku. Zapiszę Twoje odpowiedzi.
Ale mam wiele pytań. Może nie masz czasu.
Nie martw się o czas, czas nie jest tutaj problemem.
Fajny.
Chciałbym porozmawiać o opowiadaniu historii...
Nie lubię sportu.
To jest pierwsza rzecz.
Chodzenie, być może. Bieganie, nie!
OK, jasne, rozumiem.
Więc,
Jesteś...
To już naprawdę nie jest możliwe, prawda?
II Tak, to skomplikowane.
myślę, że musimy przestać, Zoe.
Niedługo będę w Grenoble, zadzwonię do Ciebie.
Przepraszam za to.
- Do zobaczenia wkrótce. - Tak, na pewno.
Ostrożny.
Tata...
Mama!
Mamo, chodź szybko!
Tak...
Nie, nie wiem.
Nie ruszałem go, w ogóle go nie dotykałem.
Nie oddycha, dlatego dzwonię.
Nie, proszę przyjść, nie jestem w stanie odpowiedzieć na wszystkie pytania.
Nie, on się nie rusza. Proszę, po prostu przyjdź.
... Samuelu Maleskim,
znaleziony martwy pod swoją chatą...
Obracamy go teraz.
Pełny strzał.
Zbliżenie.
Podyktuję wstępne pomysły.
Wstaw je przed zakończeniem.
Równoległe, powierzchowne otarcia na dłoniach i przedramionach
sugerują, że po uderzeniu ciało przesunęło się o 1 lub 2 metry
przed osiągnięciem ostatecznej pozycji leżącej.
Krwiak lewej skroni związany ze śmiertelnym urazem mózgu
wskazuje na kolizję z tępym przedmiotem w otoczeniu
lub gwałtowne uderzenie w głowę.
Lokalizacja urazu jest niezgodna z pozycją odkrywczą,
zatem uderzenie nastąpiło, zanim ciało uderzyło w ziemię.
Podsumowując, nie możemy jeszcze określić
jeżeli uraz powstał w wyniku kolizji lub uderzenia.
Na tym etapie nie możemy wykluczyć zaangażowania osób trzecich.
Potem, jak zwykle.
Przyczyna śmierci: uraz głowy.
Przyczyna kryminalistyczna:
przypadkowe i/lub celowe.
Analiza toksykologiczna konieczna do ustalenia prawdy.
anatomia upadku
Dziękuję za przybycie.
To naprawdę dziwne widzieć cię znowu w takim stanie.
To jest.
Nie zdawałem sobie sprawy, że jest tak wysoko.
Przychodzić.
Mieszkaliście tu długo?
Mniej niż dwa lata.
Samuel dorastał tutaj.
To jest jego...
Jak to zrobimy? Zadasz mi kilka pytań?
Naprawdę mi przykro, że mój francuski nie jest lepszy niż wtedy, gdy się poznaliśmy.
Angielski jest w porządku.
Ile razy byłeś przesłuchiwany?
Już raz tu było, przez policję,
i raz przez sędziego śledczego.
Czy możesz mi powiedzieć, co im powiedziałeś o dniu jego śmierci?
Oczywiście.
Powiedziałem im wszystko. od kiedy byłem ze studentem
dopóki nie przyjechała karetka.
Byłem w trakcie spotkania z tą dziewczyną,
i Samuel zaczął
powtarzam piosenkę, żeby mnie wkurzyć i zmusić ją do wyjścia.
Powiedziałeś im, że puścił tę piosenkę, żeby cię wkurzyć?
NIE.
Powiedziałem tylko, że puścił tę piosenkę bardzo głośno i musieliśmy przerwać.
Nagrywała rozmowę i nie było to już możliwe.
Musisz być precyzyjny.
Powiedz mi wszystko dokładnie tak, jak im powiedziałeś.
Powiedziałem im, że kończę rozmowę.
I że odeszła.
A ja poszłam na górę do swojej sypialni
i wtedy zobaczyłam Daniela wychodzącego na spacer.
Nie było go w szkole?
Nie, jeździ do Grenoble tylko dwa dni w tygodniu.
Ile on ma teraz lat?
Ma jedenaście lat.
Więc po odejściu dziewczyny...
Samuel przyszedł do mnie do sypialni.
Rozmawialiśmy trochę o tym, co będziemy robić tego dnia.
To nie było nic specjalnego, naprawdę.
Wrócił na górę i zaczął pracować na strychu, a ja pracowałam w łóżku.
Napisałeś? W Twoim komputerze?
Tak, skończyłem tłumaczenie.
Za dopłatą tłumaczę dla niektórych niemieckich tygodników.
I...
Słyszałem, jak pracował na górze i grał swoją muzykę
przez około, myślę, że tak musiało być
dziesięć minut.
Potem włożyłem zatyczki do uszu, bo chciałem się zdrzemnąć.
I...
Zasnąłem.
I myślę, że godzinę później
Usłyszałem krzyk Daniela i...
Pewnie wypadła mi zatyczka do uszu, bo mnie obudziła.
Muzyka nadal grała, zbiegłem na dół i...
To jest to.
Zadzwoniłem po karetkę, która przyjechała po 30 minutach.
- Czy mogę się rozejrzeć? - Oczywiście.
Od czego chcesz zacząć? Czy powinienem wyjaśnić...
Tak, może.
- LN Tak. To tutaj...
To tutaj jemy.
Więc...
pracował nad tym?
Tak, ocieplał poddasze.
A kiedy miałaś drzemkę, on był tuż nad tobą?
Miał zająć się tym dalej.
Chcieliśmy zrobić pokoje dla B&B.
Więc on tam pracował?
W dzisiejszych czasach tak.
I okno,
kiedy przyjechała karetka, czy była otwarta?
Tak, było.
Trzymał je otwarte?
Naprawdę nie jestem tego pewien, ponieważ
czasami wietrzył pokój
aby pozbyć się pyłu drzewnego.
Czy był lekkomyślny? Czy kiedykolwiek podejmował ryzyko podczas pracy?
Nie, był ostrożny i skrupulatny, pracował powoli.
Czy jest jakiś powód, dla którego miałby to zrobić
„Y ~ wychylił się przez okno, na przykład, żeby cię zawołać
czy Daniel?
Nie, kiedy pracował, zwłaszcza gdy grał muzykę,
odciął się od świata.
Nigdy nie wzywał mnie ani Daniela tutaj.
Tak czy inaczej, biorąc pod uwagę wysokość...
Parapet.
Czy pił?
Nie, nigdy w ciągu dnia.
Zwłaszcza, gdy pracował.
Kochanie...
Przyjdź się umyć i ubrać. Jest dzień, trzeba wstać.
Kochanie, wiem, że to trudne. Mi też jest ciężko.
I przez jakiś czas będzie to trudne.
Ale musimy spróbować zrobić to, co zrobiliśmy wcześniej...
Monica przyszła do ciebie, zrobiła ci tiramisu.
Nie da się spędzić całego dnia bez wychodzenia na zewnątrz.
Jest pięknie. A Snoop też musi wyjść.
Daniel, przyjdziesz zjeść z nami?
Chcę spać.
Ok, najpierw zjedz z nami, a potem możesz spać.
Nie rozumiem.
Nikt nie rozumie.
Nie możemy zrozumieć.
Muszę zrozumieć.
Pamiętaj o medium, o którym ci mówiłem,
ten, który widziałem, gdy umarł Alain?
Monika.
Chciałbym.
Wolałbym, żebyś tego nie robił...
Bardzo mi pomógł.
Ale on jest dzieckiem.
Nie myl rzeczy.
Porozmawiam o tym z Maniką.
Już wcześniej pomagał dzieciom.
Chcesz trochę?
Czego potrzebujesz?
Nic. u mnie ok.
Pomijając twoje wątpliwości, może mu to pomóc.
Wyczuwa rzeczy, których my nie możemy.
Vincent, stary przyjaciel prawnika,
Monika, matka chrzestna Daniela.
- Zadzwonię do ciebie. - Powiedz mi, czy je.
Talerze?
Jestem bardzo zmęczony płaczem.
To naprawdę niedorzeczne, jestem tak wyczerpany.
- Chcesz parmezanu? - Tak wspaniale.
- Nie wiem, gdzie jest pieprz. - Zajmę się tym.
Jak wiadomo, raport z sekcji zwłok nie jest jednoznaczny
o śmierci.
Patolog sądowy nie miał konkretnych elementów.
Ale...
Czego możemy bronić,
to upadek z okna poddasza, a wraz z nim...
odbijając się od dachu szopy.
Cześć, możliwe, że gdzieś tutaj dotknąłem krawędzi.
Zobaczysz?
Wtedy wylądowałby na ziemi,
mniej więcej tutaj.
Wygląda na to, że znalazł siłę, aby przepełznąć metr lub dwa
przed upadkiem w tej ostatecznej pozycji.
To wyjaśnia krew na śniegu.
Ale jest kilka problemów.
Po pierwsze, nie znaleźli nic na dachu, żadnego DNA.
I są te 3 plamy krwi tutaj, na ścianie.
Wygląda na to, że nie pasuje to do uderzenia głową w dach.
Sędzia zwrócił się do biegłego o wyjaśnienie tej kwestii.
Kiedy to widzisz, co myślisz?
Nie wiem, nie jestem analitykiem odprysków.
Ale znam bardzo dobrego.
Zamierzam zasięgnąć jej opinii.
Pozostaje nam ostatni problem,
ten siniak na ramieniu.
Może to wyglądać jak wynik walki lub zmagania.
Kiedy to widzieli?
Zbadali mnie tej nocy, rękaw miałem podwinięty.
Od razu im to wyjaśniłeś?
Wiedziałem, jak to się stało. Mam ci pokazać?
Tutaj, w kuchni, cały czas uderzam w to ramieniem.
Na przykład, kiedy się poruszam.
To niedorzeczne, zdarzyło się to kilka razy w tym tygodniu.
Powiedziałem im, że moje ślady na skórze łatwo się pojawiają
i mogą zapytać Daniela. Słyszy, jak na nie wpadam.
OK.
Jak widać, przypadkowy upadek będzie trudny do obrony,
biorąc pod uwagę wysokość parapetu.
Dlatego wszczęto śledztwo w sprawie...
I Ty jesteś...
Podejrzana śmierć.
Jesteś świadkiem wspomaganym, ponieważ byłeś tam jedyną osobą.
I oczywiście jesteś jego żoną.
Szukasz nieznajomego, który wchodzi,
zabija go, kiedy spałeś, a Daniel był na spacerze
to gówniana strategia.
Samuel nie miał wrogów.
Zatrzymywać się!
Nie zabiłem go.
Nie o to chodzi.
Naprawdę.
Muszę przejrzeć osobowość Samuela.
Przez co przechodził?
Czy jest coś, co wydawałoby się spójne
samobójstwo?
Oczywiście o tym myślałem.
Po prostu nie mogę sobie wyobrazić go skaczącego z Danielem tak blisko.
Po prostu nie mieści mi się to w głowie.
Tak, ale to prawdopodobnie nasza najlepsza obrona.
To znaczy, jeśli cię oskarżą,
To nasza jedyna obrona.
Ale myślę, że upadł.
Nikt w to nie uwierzy.
Ja nie wierzę, że.
Potrzebuję papierosa.
Wincenty.
Jest coś, co chcę ci powiedzieć.
Około sześć miesięcy temu.
Zastanawiam się czy...
Samuel nie połknął kilku tabletek.
Znalazłem go nieprzytomnego pijanego na podłodze.
Wymiotował. Było bardzo wcześnie rano.
Było trochę białych plam
w wymiotach,
i pamiętam, że zastanawiałem się, czy to były pigułki.
Naprawdę?
Rozmawialiście o tym?
Nie, nie chciał o tym rozmawiać.
Czy Daniel to widział?
I nie wezwałeś lekarza?
Nie, wtedy nie zdawałem sobie z tego sprawy, ale teraz patrzę wstecz.
wygląda na to, że mogła to być próba samobójcza.
Czy ktoś o tym wie?
Oddzwonię do ciebie.
Do widzenia.
Czy światło jest zbyt jasne?
Chcesz, żebym opuścił rolety?
u mnie ok.
Tak?
Nie powiedziałeś mi o kłótniach rodziców.
Co masz na myśli? Tak naprawdę nie pamiętam żadnego.
Kiedy zaczną krzyczeć. Wolę odejść.
Czy możesz mi powiedzieć, kto był bardziej zły?
NIE.
To dlatego byłeś w dniu śmierci twojego taty?
Nie, po prostu miałem ochotę na spacer
Mówisz, że słyszałeś rodziców, kiedy wychodziłeś?
Czy pamiętasz tę rozmowę
Mniej więcej. To nie była walka.
Nie słyszałem tych słów, ale to nie było...
Więc nie wiesz, czy to była bójka.
Widziałem... słyszałem, że to nie była walka.
Daniel, muzyka była głośna, byłeś na zewnątrz.
Byli w jej sypialni, dwa piętra wyżej.
Jak możesz być kimś?
Zastanawiam się, czy słyszałeś je wszystkie.
1 był tuż poniżej operacji? okno.
Wiem, co usłyszałem.
To koniec?
Skąd możesz być taki pewien, gdzie byłeś?
Ponieważ dotknąłem...
taśma gaffer na drewutni.
Taśma Gaffera?
Kiedy się wprowadziliśmy,
Tata położył wszędzie taśmę o różnej fakturze,
abym mógł poczuć, co mam na myśli.
Teraz już ich tak naprawdę nie potrzebuję, ale wciąż ich dotykam.
Każdy kawałek sprawia inne wrażenie
Nie zrozumialbym tego Źle
Dotknąłem taśmy do szopy.
Więc byłem pod oknem.
OK.
Przeniosłem to, co mi powiedziałeś.
Ale nie powiedziałem tego po francusku.
Tutaj liczy się głośność,
a francuski jest łatwiejszy dla wszystkich.
Helene, włącz muzykę.
Czy poszło dobrze?
Tak, nic specjalnego.
Co będzie dalej tego popołudnia?
Nie wiem, jestem zmęczony. Muszę więc pracować, więc [odpocznę.
Nie pytasz mnie?
Zakładam, że nadal będziesz pracować na strychu?
Zatrzymaj muzykę.
Zatrzymywać się.
Więc?
Słyszałeś coś?
Przejdźmy jeszcze raz, tym razem głośniej.
Głośniejsza? Ale wcale nie krzyczałem.
Celem rekonstrukcji jest ustalenie wiarygodnego wolumenu.
Vincent, nigdy nie krzyczałem.
Nie mówiła głośniej. Jej syn twierdzi, że głosy były spokojne.
To nie wytrzymuje. Muzyka ich zagłusza.
Mój klient nie krzyczał.
Nie będzie teraz krzyczeć.
Chybić,
proszę zastąpić panią Voyter.
Wejdź, proszę.
Grać muzykę.
Włącz muzykę!
Czy poszło dobrze?
Tak, nic specjalnego.
Co będzie dalej – dzisiejszego popołudnia?
Nie wiem, jestem zmęczony. Muszę więc popracować, a potem odpocznę.
Idź jeszcze raz, znacznie głośniej.
Czy to było dobre?
Tak, nic specjalnego.
Co będzie dalej tego popołudnia?
Nie wiem, jestem zmęczony. Muszę pracować, a potem odpocznę.
Nie pytasz mnie?
Zakładam, że nadal będziesz pracować na strychu?
Zatrzymaj muzykę.
Teraz to słyszą.
Dobry.
Zdajesz sobie sprawę, że to było śmieszne?
Oszczędź mi swoich komentarzy,
To były spokojne głosy, nie takie.
Ale widzisz, nie usłyszałbyś ich.
Prawidłowy?
Czy możemy spróbować ostatni raz, zaczynając od środka?
Znowu spokojnymi głosami.
Możemy.
Popełniłem błąd.
Wytnij muzykę.
To jest taśma, której dotknąłem. Byłem w środku.
Pomieszałem się.
To nie jest to, co nam powiedziałeś.
Zoe Solidor widziała, jak wychodziłeś z domu po jej wyjściu.
Zoé Solider cię uszyje
Zoe Solidor widziała, jak wychodziłeś z domu po jej wyjściu.
A twoja mama mówi, że rozmawiała potem z twoim tatą.
Pomieszałem się
Pomieszałeś się.
To popołudnie było trudne, prawda?
Jestem wściekły na siebie.
Myślałem, że jestem pewien, a potem...
Ale nie skłamałeś, prawda?
Nie chcę, żebyś zmieniał swoje wspomnienia.
Musisz im powiedzieć dokładnie tak, jak to pamiętasz.
To nigdy nie może mnie skrzywdzić.
Daj mi swoją rękę.
Co teraz zrobimy?
Chcesz drinka?
Whisky?
Przychodzić.
Przepraszam.
Wszystko co mogę powiedzieć to to,
przesłuchanie jest w toku i może jeszcze chwilę potrwać.
Jest tam od 8 godzin.
Czy ona ma kłopoty?
Sandra Voyter nie ma kłopotów.
„Utrzymuje swą niewinność,
więc nie będzie spowiedzi.
Jesteś pewny siebie, ale słyszeliśmy o nagraniu.
Czy to obciążające?
Nie słuchasz.
Nie postawiono jej zarzutów, więc nic nie obciąża.
Tak zwane wideo to na razie mit.
Nie mieliśmy do tego dostępu.
Potwierdzasz, że to wideo?
Nie, niczego nie potwierdzam. Powiedziałem dokładnie odwrotnie.
Jeśli nie ma nic nowego, po co wezwanie?
Nie wiem co ci powiedzieć.
Sami tego nie rozumiemy. Dziękuję.
Dziękuję za przybycie
za oświadczenie prokuratora.
Tak więc Sandra Voyter została postawiona w stan oskarżenia dziś rano o 8:30.
Dochodzenie ujawniło elementy uzasadniające tę decyzję.
Konkretnie trzy elementy.
Analizy rozprysków krwi pana Maleskiego
znaleziono w mieszkaniu pary
wskazują, że mógł zostać uderzony tępym narzędziem w głowę
kiedy był na balkonie trzeciego piętra.
Ponadto,
rekonstrukcja, która odbyła się trzy dni temu
ujawnił szereg rozbieżności.
W końcu.
na kluczu USB należącym do pana Maleskiego odkryto plik.
Na razie tyle mogę na ten temat powiedzieć
jest to, że jest to nagranie audio pary,
wykonał dzień przed śmiercią.
Próbuję ci powiedzieć, że ona nie może sama podpisać
ponieważ jest przetrzymywana w sądzie.
Więc to będę ja, jej prawnik Vincent Renzi,
przyszedł po dokumenty dla niej.
Nie. Nie mogę przyjść o 11.00.
Mogę tam być za 20 minut?
OK. Dziękuję, bądź tam.
Mamy dobrą wiadomość.
Sędzią dzisiejszego popołudnia nie jest Da Silva, tylko Bolléne.
Idę do banku.
A kredyt pod zastaw domu?
Mniej niż się spodziewaliśmy. Mają problemy finansowe.
Niewykorzystany kredyt itp.
Bank zrobi tylko 50 tys.
Kaucja będzie większa.
Jej syn jest świadkiem.
Będzie zeznawał w sądzie.
Istnieje oczywiste ryzyko, że będzie wywierała na niego presję.
W konsekwencji,
zwolnienie za kaucją nie wchodzi w grę.
Proszę o umieszczenie pani Voyter w areszcie do czasu procesu.
Dziękuję. Do pani, pani Boudaoud.
Sędzio, jak możemy uważać ją za stwarzającą ryzyko ucieczki,
kiedy jest odpowiedzialna za syna?
To nie ma sensu.
Z dzieckiem niewidomym?
I jest obecna we wszystkich mediach.
Rozdzielenie ich może pogorszyć jego traumę.
W wieku czterech lat miał wypadek
co uszkodziło mu wzrok.
Ma traumę,
zarówno psychicznie, jak i emocjonalnie.
Pani Boudaoud, jaka jest pani reakcja?
Decyzja sędziego jest na tyle rzadka, że ​​zasługuje na pochwałę.
Sędzia nie poddający się represyjnym odruchom
to zdrowy objaw, zwłaszcza w takim przypadku.
Uważamy, że zwolnienie odbywa się pod nadzorem sądowym
podkreśla słabość sprawy.
Czy Twój klient czuje ulgę?
To rzadka decyzja – oskarżenie o morderstwo,
i brzmi jak odrzucenie sędziego Janviera.
Reakcje na korytarzach były intensywne.
Cytuję: „Ta decyzja jest niebezpieczna”.
„Podejrzany ponownie połączy się z głównym świadkiem.
„To poważny problem w związku ze zbliżającym się procesem”
Jak mogłeś mi o tym nie powiedzieć?
Nie miałem pojęcia, że ​​to nagrał.
Nawet jeśli!
Pokłóciliście się dzień przed jego śmiercią.
To nagranie
nie jest rzeczywistością.
Jest tego częścią. może
jeśli masz ekstremalny moment, szczyt emocjonalny, na którym się skupiasz,
oczywiście, że wszystko niszczy.
Może się to wydawać niepodważalnym dowodem, ale w rzeczywistości wszystko wypacza.
To nie jest rzeczywistość. To nasze głosy, ale to nie my
Nie obchodzi mnie jaka jest rzeczywistość.
Musisz zacząć widzieć siebie
sposób, w jaki inni będą Cię postrzegać.
W procesie nie chodzi o prawdę.
- Nie wiedziałem, że będzie rozprawa. - Cóż, jest.
Teraz tak naprawdę liczy się...
kogo masz wokół siebie.
Nie ma nikogo wokół mnie.
Tak, jest Daniel.
Daniel jest ważny.
A czy ty i Samuel nie mieliście...
jacyś przyjaciele?
Nigdy nie powinniśmy tu przychodzić. W Londynie byłem bardzo szczęśliwy.
To był on, upierał się.
Powiedział, że nie będzie już żadnych zakłóceń w pracy.
Rozwiązałoby to nasze problemy finansowe.
Zostawiłem swoją norę w Niemczech i utknąłem w jego dupie.
To cholernie absurdalne, prawda?
Cześć.
Cześć, kotku.
To jest pani Berger,
mianowany przez Ministra Sprawiedliwości.
Vincent Renzi, pracuję z Nour.
Będzie tu regularnie przychodzić z...
Danielu i z tobą.
Częstotliwość zostanie podana.
Ona jest tutaj...
aby mieć pewność, że wszystko pójdzie dobrze.
I żeby nikt nie próbował wpływać na Daniela,
lub zmusić go do powiedzenia rzeczy, których nie chce powiedzieć na rozprawie.
Sędzia mówi, że w jej obecności musisz mówić po francusku.
Prawidłowy.
To jest to.
Czy mogę porozmawiać z Danielem na osobności?
Ok, idziemy?
Zadzwonię do ciebie.
Twoja mama zapewni nam przestrzeń do zapoznania się.
Nazywam się Marge.
Będziemy się często widywać.
Czy wiesz dlaczego tu jestem?
Czy wszystko w porządku?
Możesz uważać mnie za przyjaciela.
Albo nie. To jest twój wybór.
Co myślisz?
Jest OK, nie...
Nie potrzebuję, żebyśmy byli przyjaciółmi.
Cóż, jestem tu, żeby chronić twoje zeznania.
Prawo mnie posłało i...
prawo nie może być niczyim przyjacielem.
Inaczej nie mógłby to być przyjaciel kogoś innego,
a prawo musi być takie samo dla wszystkich.
Więc masz rację, nie mogę być twoim przyjacielem.
Musisz mi tylko powiedzieć, jeśli poczujesz się dziwnie,
jeśli jest jakiś problem,
1 nie wiem,
na przykład z mamą,
jeśli chodzi o rozprawę.
Zwykle omawiam takie tematy ze znajomymi.
Prawidłowy.
Być może tym razem tak naprawdę nie masz wyboru.
...z kawałkami czekolady...
i maliny...
Wiem, że takiego nie ma, ale chcę go.
Skarpetki arcyksiężnej...
Co?
Skarpetki arcyksiężnej...
Był jedną z niewielu osób, które znałam,
kiedy wszedł do pokoju,
coś się przesunęło,
atmosfera się zmieniła.
I to chyba jest urok, prawda?
Zakochałam się w jego uroku.
Całe życie nie rozumiem rodziny i przyjaciół.
A potem przyszedł i poczułam się jak...
Rozumiałem, co mówił, jakie sygnały mi wysyłał.
Niekoniecznie się zgodziliśmy,
ale mieliśmy...
Mieliśmy sobie coś do powiedzenia.
Zrozumiałem to później, kiedy już go nie było.
Nie mów, że to zniknęło.
Po prostu skup się na nim.
Jak się poznaliście.
Kiedy się poznaliśmy, właśnie dostał pracę na uniwersytecie w Londynie.
Przeprowadziliśmy się tam razem.
Był świetnym nauczycielem.
Potrafił sprawić, że wszystko brzmiało żywo i przystępnie,
to było wspaniałe.
Ale to naprawdę nie wystarczyło,
Więc...
W głębi duszy chciał pisać.
Przez lata pracował nad powieścią.
Widziałem jego walkę, było ciężko.
I uświadomiłem sobie
jego związek z czasem, z pracą był...
skomplikowane, w przeciwieństwie do mnie...
Nie, przestań się do niego porównywać.
Wróć do swojego związku.
Nasz związek kręcił się wokół intelektualnej stymulacji,
nawet jeśli oznaczało to zaniedbywanie wszystkiego innego.
Wszystko inne?
Masz na myśli Daniela?
Powinniśmy wspomnieć o Danielu na początku.
Wypadek.
OK. Nie wiedziałem, że to takie...
- Wszystko w porządku? - Jest w porządku.
Tylko, że nie wiedziałem, że tak jest...
w ten sposób, ok
Wszystko zmieniło się po wypadku.
Daniel był. Powiedzieć,
Tego dnia miał się odbyć Samuel. żeby odebrać go ze szkoły.
Ale był na fali w swoim pisaniu, więc...
w ostatniej chwili wezwał opiekunkę do dziecka, a ona pojawiła się późno.
Gdy przechodzili przez ulicę,
motocykl potrącił Daniela.
Nerw wzrokowy został trwale uszkodzony.
Po tym,
Samuel miał obsesję na tym punkcie,
obwiniał siebie na okrągło.
Gdyby tylko poszedł i odebrał go na czas...
Ogarnęło go poczucie winy.
Być może tak naprawdę nigdy nie uniknął tego uczucia.
Cały ten rok spędziliśmy w szpitalu,
z Danielem.
Zaczęliśmy mieć problemy finansowe
i Samuel zaczął brać leki przeciwdepresyjne.
Czy możemy utrzymać to w czystości, Vincent?
Naprawdę chciałabym chronić jego i jego wizerunek oraz oszczędzić Daniela.
spróbujemy.
Ale tak będzie, muszę...
Muszę przyznać się do pewnych rzeczy.
Musisz się przygotować
powiedzieć wszystko, a wyzwaniem jest zrobienie tego po francusku.
I A i v rok później
Czy naprawdę interesuje Cię...
Co cię interesuje? No jasne.
Nigdy nikogo nie widuję, pracuję tu cały dzień,
Przychodzisz do mnie, oczywiście, interesujesz mnie.
Biegnę.
Jest to jedna z moich ulubionych rzeczy do zrobienia.
Sprawia, że ​​czuję się naćpany, jakbym był pod wpływem narkotyków.
Co wiesz o narkotykach? To jest następne pytanie.
Duży temat.
Może nie pisz wszystkiego.
NIE; na pewno nie.
Mówiłem ci, powinniśmy byli to zrobić w Grenoble.
W porządku.
Zapiszę Twoje odpowiedzi.
Czy potwierdzasz, że to twój wywiad z panią Voyter?
Tak.
Nie chce rozmawiać o sobie, ale dlatego przyszedłeś.
Przyszedłem porozmawiać o jej pracy.
Jasne, ale ciągle zmieniając temat,
jak myślisz, czego ona szukała?
Możemy to usłyszeć. Pyta o mnie.
Wyglądało na to, że bardziej podobało jej się mówienie o mnie niż o sobie.
Czy namawiała Cię do mówienia o sobie?
Podżeganie...
Nie, nie powiedziałbym tak.
Nie manipulowała, była po prostu zrelaksowana.
To było naturalne. Wyglądało na to, że rozmowa sprawia jej przyjemność.
Mówisz „zrelaksowany”. Słyszymy, jak podaje ci wino o 1:45.
Czy piła przed twoim przyjazdem?
Myślę, że tak.
Można powiedzieć, że dała z siebie wszystko
abyś czuł się komfortowo,
więcej, niż można było się spodziewać podczas wywiadu z pisarzem?
Nie powiedziałbym tak, nie.
Wydawało mi się, że Sandra... Pani Voyter,
potrzebne do ucieczki, do dekompresji.
Ucieczka?
Czy wiesz, że Sandra, jak ją nazywasz, była biseksualna?
NIE.
Czy to wyczułeś?
NIE.
Z perspektywy czasu, słuchając tej rozmowy,
nazwałbyś to uwodzeniem?
Poczułam, a ona sama mi powiedziała, że ​​nie
dużą część życia towarzyskiego lub wiele okazji do rozmów
nowym ludziom.
Myślę, że można to nazwać formą uwodzenia.
Sąd musi wiedzieć, czy można to tak nazwać.
Uwodzenie oznacza kilka rzeczy.
Ale słowo uwodzenie zawsze sugeruje coś...
uwodzenie.
Odpowiedź świadka
jest wystarczająco jasne, co ma na myśli, mówiąc o uwodzeniu.
Pani Voyter ciągle wyrażała zainteresowanie tobą.
Chciała przeprowadzić rozmowę w Grenoble.
Czy nie czułeś...
Odpowiedziała na to pytanie.
Niezbyt wyraźnie. Proszę odpowiedzieć, panno Solidor.
Czy mogłabyś do mnie mówić pani?
Nie lubię być sprowadzany do stanu cywilnego.
Oczywiście. Nie taki był mój zamiar.
W tej chwili nie czułem się uwiedziony.
Więc zastanawiałeś się później?
Wydało mi się to nietypowe i nic więcej.
Jak zinterpretowałeś piosenkę, którą zagrał Samuel Maleski?
Poczułem napięcie wokół tego hałasu.
Samuel Maleski narzuca swoją obecność, nie pokazując się.
I reakcja Sandry...
Jaka była jej reakcja?
Była trochę zirytowana.
A kiedy piosenka zaczęła się od nowa?
Grał to w pętli.
Wyraźnie...
dobra dedukcja.
Ale jakie to uczucie dla ciebie w tej chwili?
To dodało dziwności.
Poczułem, że moja obecność jest mniejsza...
Było mniej spokojnie.
Więc wyraźnie czułeś napięcie.
- Czepiasz się. - Nie, tylko wyjaśniam.
Czy czułeś napięcie?
Tak.
Czy czułeś, że pan Maleski grając tę ​​muzykę,
chciałeś zakłócić lub przerwać rozmowę kwalifikacyjną?
To była moja pierwsza myśl, tak.
Ale trudno odczytać intencje kogoś, kogo nie widać.
Za to mi płacą!
Sandra Voyter,
szukałeś kontaktu, aby odwrócić uwagę od wywiadu.
Prawidłowy?
To jest wiodące pytanie.
Nie było uwodzenia.
Moje pytanie dotyczy Twojego łącza.
Na nagraniu jesteście kumplami, śmiejecie się, pijecie wino.
Czy szukałeś ucieczki od trudnego życia rodzinnego?
łącząc się z tą młodą kobietą?
Pani Voyter nie była inicjatorką spotkania.
Proszę o odpowiedź, pani Voyter.
Tak, wydała mi się zaskakująca.
Już dawno nie widziałem nikogo nowego.
I tak, potrzebowałem drinka.
Ta osoba była inteligentna i miła, nic więcej.
Ten wywiad nie wystarczył, aby oprzeć na nim tezę!
Potrafi pośmiać się z uczniem, którego pytania jej nie ekscytują.
Czy powiedziałbyś, jaką muzykę grał pan Maleski?
tak agresywnie
pokazał, że jest o ciebie zazdrosny,
czy Pani... Pani Solidor? Przepraszam.
Muzyka była coverem P.I.M.P. 50 Centa,
głęboko mizoginistyczna piosenka.
Była to wersja instrumentalna.
Odpowiedź proszę.
Czy wybór piosenki przez Twojego męża może wyrazić jego zazdrość?
Mogę odpowiedzieć.
Często puszczał tę piosenkę. Wątpię, żeby było to zamierzone.
Uwielbiał głośną muzykę, uspokajała go.
Celowo zainstalował...
Skomentuj słowo „głośnik”?
potężny głośnik... przepraszam.
Dużo pracował, było głośno...
Pani Solidor mówi, że na tym zakończyliście rozmowę.
- Czy to prawda? - Nigdy tak nie powiedziała.
Jeśli obrona
reaguje na każde pytanie,
Będę bardzo zirytowany.
Pani Vayter, proszę odpowiedzieć na pytanie.
Muzyka była po prostu bardzo głośna.
A kiedy zaczęło się od nowa,
Zdałem sobie sprawę, że to się nie skończy.
To utrudniało dyskusję.
Sol..
Wolałem się zatrzymać.
I byłem zmęczony, tak.
I poczułam się trochę...
zamroczony, od wina.
Jednak gdy zostałeś sam, nie poprosiłeś go o wyjaśnienie swojego zachowania?
Jak powiedziałem, było to nawykowe.
NIE.
Zabawiasz atrakcyjną młodą kobietę
podczas gdy on pracował na górze, nie było ani nawykowe, ani neutralne.
Wiedział, że lubisz kobiety. Niedawno oszukałeś.
To nie ma znaczenia.
I seksistowskie.
Powiedziałbym to samo, gdyby była atrakcyjnym mężczyzną.
Przepraszam, ale konflikty tej pary mają tu znaczenie.
Sytuacja jest obiektywnie dość dziwna.
Mówisz, że poszedłeś na górę do swojego pokoju, żeby pracować i spać.
Tuż pod strychem z ogłuszającą muzyką.
Muzyka, która uniemożliwiła przeprowadzenie wywiadu.
W tym dużym domu wybrałeś to miejsce?
Tak, tam właśnie pracuję. Zawsze pracuję w łóżku.
Kiedy Samuel przyszedł z tobą porozmawiać, nie narzekałeś?
Ogłuszająca muzyka nad głową nie jest zjawiskiem normalnym.
Przyzwyczaiłem się, nie przeszkadza mi to.
Chciałem pracować, miałem zatyczki do uszu.
To było normalne.
Potrafię pracować w każdej sytuacji.
Mówiłeś, że jesteś zmęczony i oszołomiony winem.
A mimo to chciałeś pracować?
Tak.
I zrobiłem. Nie na długo.
Miało być tłumaczenie.
Chciałem to dokończyć, zanim odpocznę.
Jak powiedziałem, mogę pracować w każdym środowisku i każdych warunkach.
Podobno odpocząć można też gdziekolwiek i kiedykolwiek.
Zatem ze światem wszystko było w porządku.
To wszystko.
Żadnych dalszych pytań.
Daniel, nie tak nam powiedziałeś.
Zoe Solidor widziała, jak wychodziłeś z domu po jej wyjściu.
A twoja mama mówi, że rozmawiała potem z twoim tatą.
Pomieszałem się.
Pomieszałeś się.
Rzeczywiście jest problem, Danielu.
Prawidłowy?
Nie można być w dwóch miejscach na raz.
Chyba wróciłem do środka.
Martwi mnie to, jak pewny byłeś przed rekonstrukcją.
W swoim oświadczeniu powiedziałeś:
„Każdy kawałek taśmy sprawia wrażenie innego.
„Nie zrozumiłbym tego źle”.
I... „Byłem tuż pod otwartym oknem.
„Wiem, co słyszałem”.
Potem podczas rekonstrukcji powiedziałeś coś zupełnie innego.
Dlaczego?
Myślałam, że pamiętam gdzie jestem, ale...
Może szok wywołany tym, co się potem wydarzyło, wprawił mnie w osłupienie.
Psychiatra, który spotkał się z Danielem
mówi, że szok emocjonalny mógł zmienić niektóre wspomnienia.
Oczywiście.
Czy pamiętasz teraz, dlaczego wróciłeś do środka?
Chyba musiałem zapomnieć...
moje rękawiczki lub mój telefon.
Ale nie jesteś pewien?
Nie pamiętam dokładnie.
Zatem przeszedłeś od absolutnej pewności do niepewności
o swoich wspomnieniach z tamtego dnia.
Jest to bardzo problematyczne.
Zapamiętujesz jeden szczegół w jego pamięci
podważyć całą jego pamięć.
W co chcesz, żebyśmy wierzyli?
Ten szok mógł zmienić krzyki w spokojne głosy?
Sugerujesz, że kłamał, żeby chronić matkę.
NIE.
Ja jedynie sygnalizuję wątpliwości świadka.
Ale mamy prawo się dziwić.
Daniel Maleski twierdzi, że odejdzie, gdy jego rodzice się pokłócili.
Natomiast tego dnia zdarza mu się wyjść
dokładnie wtedy, gdy może wybuchnąć kłótnia.
Dlatego nic nie słyszy.
Nie zdarzyło mi się wyjść. Uciekłem od muzyki.
I jest bardzo dokładny w tym, co usłyszał.
17 nigdy się na to nie zgodził.
Psychiatra 500 ekspertów od wad wzroku
obaj zaobserwowali doskonałą pamięć słuchową Daniela.
Urzędnik, proszę pokazać
elementy dostarczone przez pana Balarda.
Słuchamy
Decydującym elementem są tu trzy plamy krwi
na drewutni,
jak pokazano na szkicu.
Czy możemy powiększyć drewutnię?
Ich kształt jest typowy dla odprysków rzucanych z dużej wysokości
Są długie i wąskie.
Najdłuższy ma 4 centymetry, czyli dużo.
Zatem według naszych testów
te odpryski mogły wylądować tylko tutaj
Pan Maleski został uderzony w głowę
będąc na balkonie trzeciego piętra.
Musiałby wychylać się przez balkon,
gdy zadany został Cios, jego głowa była już dość daleko wysunięta,
aby rozpryski tam wylądowały.
Żadne inne wyjaśnienie się nie zgadza.
Czy siła uderzenia spowodowała upadek pana Maleskiego?
Najprawdopodobniej,
była to kombinacja gwałtownego ciosu
i celowe pchnięcie.
Czy można powiedzieć, że agresor był w stanie skrajnego gniewu,
sprowokować upadek po zadaniu tak gwałtownego ciosu?
Powiedziałbym, że to stan wściekłości.
Trudno wyobrazić sobie coś mniejszego.
Takie stany mogą zwiększać siłę fizyczną.
Poręcz ma wysokość 1,2 metra.
Dochodzi mniej więcej tutaj.
Pan Maleski miał 1,82 m wzrostu
i ważył 85 kilogramów.
Więc przepchnęliśmy go przez poręcz
wymagałoby to bardzo przemyślanego pchnięcia, prawda?
Cały czyn był bardzo przemyślany.
Taki cios jest zawsze zamierzony.
Mam na myśli bardzo przemyślane...
bardzo skoordynowane. Metodyczny.
Możemy założyć, że na podstawie jego wagi
trzeba było podnieść mu nogi, żeby upadł,
co raczej nie sugeruje wściekłości.
Wściekłość nie wyklucza woli.
A pan Maleski prawdopodobnie już był wytrącony z równowagi.
Być może upadł
zarówno od ciosu, jak i od własnej niestabilnej pozycji.
Jak mówiłem, nie mamy elementów materialnych...
Oprócz tych 3 kropli krwi.
Wszystko inne wymaga spekulacji, aby wyjaśnić te spadki, prawda?
OK, ale jedyne wyjaśnienie to to, które podałem.
Dałeś nam teorię, a nie wyjaśnienie.
Właściwie dwie teorie.
Z lub bez celowego nacisku.
Według Twoich teorii
jakiego rodzaju obiektu użyto?
Ciężki przedmiot, prawdopodobnie metalowy
lub gęste drewno,
i niewątpliwie z ostrą krawędzią.
Czy badałeś tego typu przedmioty znalezione na terenie obiektu?
Wiesz, że nie znaleziono żadnej broni.
Można je łatwo utylizować.
Żadnych dalszych pytań.
Dwa możliwe wyjaśnienia tych 3 rozprysków.
Albo przyszli stąd, po gwałtownym uderzeniu.
Lub powstały, gdy czaszka
uderz w ten występ dachowy,
mniej więcej tutaj
Pierwsza hipoteza jest mało prawdopodobna.
Jest to niezgodne z kształtem i ruchem odprysków.
Koncentrując się na drugiej hipotezie,
musimy wziąć pod uwagę odbicie spowodowane uderzeniem
na występie dachu.
Pokażę Ci film z naszych testów na miejscu.
Tam.
Jak widać na naszej rekonstrukcji z manekinem,
takie uderzenie powoduje gwałtowny obrót ciała.
I podczas tego przewrócenia się, czyli obrotu,
ułamek sekundy po uderzeniu,
wyświetlane są te 3 odpryski
na tę powierzchnię.
Jedyne słuszne wyjaśnienie
jest to, że pan Maleski spadł z okna na poddaszu.
Wierzę, że to jedyny sposób
mógł odbić się od dachu,
i doznał takiej kontuzji.
Używasz ostrożnego kwalifikatora „Wierzę”.
Więc to jest Twoja opinia.
Jak wyjaśnisz brak DNA lub śladowej tkanki
w momencie uderzenia, czy też „odbicia”, jak to nazywasz?
Pokażę ci.
To jest test, który przeprowadziliśmy
w porównywalnych warunkach.
W momencie zdarzenia na miejscu znajdowała się warstwa lodu
pod grubą warstwą śniegu.
Widzimy, jak śnieg topnieje z przyspieszeniem.
I możemy zobaczyć,
w ciągu 1 godziny i 50 minut, że odpływ
zabiera ze sobą wszystkie pozostałości osadzone w miejscu uderzenia.
Skończy się na krwi
Tu na dole.
Hipotezę gwałtownego uderzenia nazywasz „nieprawdopodobną”.
Czy nazwałbyś to niemożliwym?
Nie, ale wysoce nieprawdopodobne.
To znaczy, że jest to możliwe.
O ile to możliwe, pewnego dnia zostanę prezydentem.
Znam definicję.
Jest to nieprawdopodobne z jakiegoś powodu.
W twojej hipotezie, aby wyjaśnić kąt
z tych 3 odprysków,
musimy sobie wyobrazić, że to głowa pana Maleskiego
wychylił się daleko na zewnątrz, około 80 cm za poręcz.
Oznacza to, że agresor go zmusił
pochylić się do tyłu nad pustką,
popychając go na barierkę,
cały jego tułów przechylił się do tyłu.
Agresor musiałby wychylić się bardzo daleko
trzymając ciężki przedmiot
i uderzając ofiarę z potężnym impetem.
Wszystkie te elementy,
oprócz masy ciała oskarżonego,
czynią tę hipotezę wysoce nieprawdopodobną.
Ale nie niemożliwe.
Słuchaj Danielu, prosiłem o spotkanie, ponieważ...
Wiem, że masz w tym żywotny interes.
Jak dotąd pozwoliłem ci wziąć udział w rozprawie.
Ale jutro będzie
znacznie bardziej skomplikowane.
Będziemy zdradzać niepokojące szczegóły,
więc zdecydowałem, że nie będziesz obecny.
Wydaje mi się, że słyszę wszystko.
Co?
Wydaje mi się, że słyszę wszystko.
- Tak? - Jestem przygotowany.
Słyszysz to, ale czy możesz sobie z tym poradzić?
Mamy pracę do wykonania.
Musimy być w stanie pracować... ze spokojem.
Nigdy nie zakłócałem procesu.
Zakłócony...
Nie o to chodzi.
Musimy umieć bez ogródek przywołać fakty.
Musimy zająć się wszystkim,
bez obawy, że cię skrzywdzę.
Zostałem już zraniony.
I dlatego potrzebuję...
usłyszeć, więc mogę to ominąć.
W procesie nie chodzi o to, żebyś przesłuchał.
Chodzi o ustalenie prawdy,
bez zmuszania się do cenzurowania siebie.
Kiedy ktoś się cenzurował?
Nawet jeśli zabronisz mi przyjść,
Dowiem się. Będę wiedział, co się stało
z telewizji, radia, internetu.
Będę mieć obsesję.
Kl, pani Voyter, twierdzisz
Twój mąż próbował popełnić samobójstwo 6 miesięcy przed śmiercią.
Późno pamiętałeś, co jest dość zaskakujące.
Czy możesz opisać szczegółowo ten odcinek?
Stało się to kilka tygodni po odstawieniu leków.
Znalazłem go leżącego na podłodze...
wcześnie rano w swoim pokoju.
On by...
musiał dużo wypić...
poprzedniej nocy i zemdlałem.
Wymiotował i w wymiocinach widziałem aspirynę.
Tabletki prawie się rozpuściły.
Na początku nie rozumiałem, co to jest.
Ale później odkryłem...
puste blistry w śmieciach kuchennych.
Posprzątałem wszystko i położyłem go do łóżka.
Później,
kiedy poczuł się lepiej,
nie chciał o tym rozmawiać.
Powiedział tylko, że za wcześnie odstawił leki.
Miałeś oddzielne sypialnie?
Tak, to było jego biuro i zazwyczaj tam spał.
Widzę. Co cię skłoniło do wejścia do jego pokoju tak wcześnie?
Budzę się bardzo wcześnie. Czasami też to robił.
Czasami spędzaliśmy ten czas razem, rozmawiając.
O 6 rano?
Tak, gdybym zobaczył włączone światło.
Przestaliśmy dzielić łóżko, ale byliśmy bardzo blisko.
Często bym...
zakończ z nim noc w biurowym łóżku.
Zeszłam na dół zrobić kawę.
Widziałem, że jego drzwi były uchylone. I...
Widziałem go leżącego na podłodze.
Nikt inny nie był tego świadkiem?
Dziękuję, możesz usiąść.
Czy wiedziałeś o tym?
Jaki lek przeciwdepresyjny przepisałeś?
Escitalopram, 20 mg dziennie.
- Czy to jego decyzja, żeby przestać? - Tak.
Około 7 miesięcy przed śmiercią chciał odstawić od piersi.
Poleciłem plan zmniejszający się z cotygodniowymi odprawami.
Jakieś myśli samobójcze?
Nie, Samuel nie miał depresji.
Przepisałem Escitalopram jako tarczę emocjonalną
aby pomóc mu poradzić sobie po wypadku syna.
Czy nagłe odstawienie małej dawki może wywołać próbę samobójczą?
Teoretycznie wszystko jest możliwe,
ale dlaczego miałby mnie prosić o pomoc w odstawieniu od piersi,
to zatrzymaj się za moimi plecami? Nie ma sensu.
I nie ma o tym wzmianki na naszych cotygodniowych sesjach?
Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się, że pacjent popełnił samobójstwo,
lub próbować popełnić samobójstwo?
Po francusku „popełnić samobójstwo”
oznacza zarówno próbę, jak i sukces.
To jest działanie.
Dziękuję za lekcję języka.
Żaden pacjent nie popełnił samobójstwa.
Oprócz pana Maleskiego,
ponieważ jesteśmy tutaj, aby orzec w tej kwestii.
W każdym przypadku.
nie możemy uważać Cię za eksperta od samobójstw,
nie powiodło się lub zakończyło się sukcesem.
Mówiłaś, że mąż nie chciał z tobą o tym rozmawiać,
lub ktokolwiek inny, najwyraźniej.
Dlaczego. czy myślisz?
Bo się wstydził.
Miał mnóstwo...
To jest zbyt skomplikowane. Czy mogę zmienić język?
Dzięki.
Tak, myślę, że dlatego, że się wstydził.
Samuel miał wiele problemów ze wstydem.
To skomplikowane.
Był sfrustrowany nauczaniem. Stało się ciężarem,
i chciał pisać.
Przez lata pracował nad powieścią,
przed i po wypadku Daniela.
Czytałem wszystko, co napisał.
Pomyślałem, że to naprawdę dobre i powiedziałem mu to.
Ale z dnia na dzień po prostu...
nie mógł już tego robić, po prostu przestał.
Sprawiło, że poczuł się jak tchórz.
Poniżałby siebie.
W końcu wmówił sobie, że nie potrafi pisać
ze względu na jego uzależnienie od leków.
Chciał się od tego uwolnić,
i nie mógł, oczywiście, że nie...
Przepraszam, nie skończyłem.
Nie mógł rozmawiać o próbie samobójczej
ponieważ jego poczucie porażki było po prostu zbyt bolesne.
Nigdy o tym nie mówił.
Ani razu.
Obwiniał cię o uzależnienie od tabletek już od pierwszej sesji.
Doprowadzało go to do szaleństwa.
On i ja zdecydowaliśmy wspólnie.
Nie możesz zaprzeczyć, że jesteś w centrum tego równania.
Samuel przyszedł do mnie, bo czuł się winny,
ale głównie dlatego, że go obwiniłeś.
Opisał twoje zachowanie
jako dość kastracyjne.
Kazałeś mu zapłacić
za wypadek
zmuszając go do rezygnacji z tego, co dla niego najważniejsze:
pismo.
Wprawiasz go w emocjonalny rollercoaster.
Z jednej strony to prawda,
zachęcałeś go do pisania, chciałeś, żeby odniósł sukces.
Ale gdyby tak było, byłoby to dla ciebie nie do zniesienia.
To jest problem. Być może było to podświadome.
Wszystkie obciążenia materialne i psychiczne
powstałe w wyniku wypadku, ponosił on.
To tak, jakbyś powiedział. "To jest twój problem.
„Jesteś odpowiedzialny. Pogódź się z tym.
„Chcę się od tego uwolnić, chcę pisać”.
Obciążenia materialne
były zarządzane przez panią Voyter w takim samym stopniu jak jej mąż.
Mamy ich wyciągi bankowe, rachunki itp.
Mówię też o obciążeniu emocjonalnym.
Obowiązki, poczucie celu,
Lęk.
W tych obszarach Samuel odczuwał nieznośną nierównowagę.
Zatem to, co mówią ci pacjenci, jest prawdą?
Jako psychoanalityk,
Nigdy nie zastanawiałeś się, czy Samuel Maleski
być może trzeba było wyobrazić sobie nieznośną nierównowagę
żeby powstrzymać się od pisania?
Po pewnym czasie potrafię stwierdzić, co jest prawdą, a co nie.
Szczęściarz.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Przyjdź tu,
może z twoją opinią, a ty mi ją powiesz
kim był Samuel i przez co przechodziliśmy.
Ale to co mówisz jest sprawiedliwe
małą część całej sytuacji.
Czasami,
parę...
jest swego rodzaju chaosem
i wszyscy są zgubieni.
Czasem walczymy razem, czasem samotnie,
i czasami walczymy ze sobą, to się zdarza.
I myślę, że jest możliwe, że Samuel
Musiałem zobaczyć rzeczy tak, jak je opisujesz, ale...
Gdybym spotkał się z terapeutą,
on też mógłby tu stać i mówić bardzo brzydkie rzeczy o Samuelu.
Ale czy te rzeczy byłyby prawdą?
Czy miałaś żal do męża po wypadku syna?
Oboje mieliśmy do czynienia
bardzo różne emocje w tamtym czasie.
Tak lub nie?
Tak, na kilka dni.
Daniel był na swojej wachcie.
Twój syn praktycznie stracił wzrok,
i miałeś do niego żal tylko przez kilka dni?
Tak, o jego odpowiedzialności za wypadek.
Oczywiście.
Lekarz mówił wcześniej coś o tragicznej sytuacji.
Od razu odmówiłem patrzenia na to w ten sposób.
Nigdy nie uważałam Daniela za niepełnosprawnego.
Chciałem go chronić przed takim postrzeganiem.
Gdy tylko w ten sposób naznaczysz dziecko, potępiasz je
nie postrzegać swojego życia jako własnego,
natomiast powinien czuć, że jest to jego najlepsze życie
bo to jedyne życie jakie ma,
to jest jego własne.
Czyta książki,
korzysta z mediów społecznościowych jak każdy inny dzieciak,
on gra na pianinie,
marzy, płacze, śmieje się.
Jest bardzo żywym dzieckiem.
On jest ok.
Więc może ja...
Tak, miałam żal do Samuela za to, że przerzucił swój własny ból na Daniela.
Dziękuję.
Chcę pić całą noc.
Tak samo.
Będę pić.
Zapomnieć.
Jesteś jedynym prawnikiem...
OK, jeszcze raz.
Nie. Jesteś naprawdę jedynym prawnikiem, jakiego znam.
Czy to dobry powód, aby oddać swoje życie w czyjeś ręce?
-Czy to prawda? - Nie, ale ty też jesteś dobry.
Prawidłowy? Jesteś dobry.
Nie wiem.
Wyglądasz jak pies.
Przepraszam?
Nie, piękny pies.
Jak to powiedzieć?
Basset?
Zabawne, że to mówisz. Nie mogę komuś zaufać
jeśli nie mogę nałożyć na nie głowy zwierzęcia.
Naprawdę? Więc ile mam 1?
Nie jestem jeszcze pewien.
Po całym tym czasie,
nadal nie wiesz?
Czy pamiętasz mnie z przeszłości, kiedy spotkaliśmy się po raz pierwszy?
Tak, oczywiście.
Ja nie. Jaki byłem?
Byłeś trochę zagubiony,
jak pamiętam.
Samotny.
I...
ambitny.
A ja byłam beznadziejnie zakochana.
Nic nie pamiętam.
Ale jestem niewinny. Wiesz to dobrze?
Mam na myśli naprawdę.
Nie wiem, o czym myślisz.
Myślę o wielu rzeczach, o których ci nie mówię.
Inaczej zwolniłbyś mnie.
Nie, Vincent.
W głowie myślisz...
Czasami, kiedy na mnie patrzysz, tak jak teraz,
Czuję, że mnie osądzasz.
Nie wiem, co myślisz.
Sandro, wierzę Ci.
Nie osądzam Cię.
Moja miłość,
Po prostu chcę żebyś wiedział...
Nie jestem...
Nie jestem tym potworem, wiesz?
Wszystko, co usłyszysz na rozprawie,
to jest po prostu...
Jest skręcone.
To nie było tak.
Twój ojciec...
Twój ojciec był moją bratnią duszą.
Wybraliśmy siebie nawzajem i [kochałam go.
Ale jak to udowodnić?
Chciałbym tylko, żebyś był chroniony przed tym wszystkim, żebyś mógł zrobić...
że potrafisz robić rzeczy dla dzieci,
żebyś mógł być dzieckiem jeszcze trochę.
Wszyscy powstańcie!
Może usiądziesz.
Zaczniemy
wzywając Głównego Śledczego do baru.
Podkreśla, że ​​to ważne.
Może usiądziesz.
Główny Śledczy z pewnością przybył,
więc zaczniemy od niego.
Urzędnik. proszę wskazać Dowód 31.
Komornik, przygotuj się do wręczenia
transkrypcja nagrania dla jurorów.
Urzędnik?
Co mogę zrobić? To część pracy.
Zorganizuj się inaczej.
Nie zamierzam anulować.
Jak mogę zorganizować się sam?
Wiesz, że musimy wszystko wspólnie zaplanować.
Nie zostawię Daniela samego dlatego, że cię nie ma.
Zostaw go z Moniką. O co chodzi?
Trzy dni w tygodniu?
Musielibyśmy jej za to zapłacić.
Nie możemy sobie na to pozwolić.
Potrzebuję czasu.
Nie tylko kilka godzin.
Mówię o wygospodarowaniu czasu dla siebie na cały rok.
To już na mnie nie działa.
Zorganizuj swój czas inaczej, to zależy od Ciebie.
Kiedy ostatni raz pomagałeś mu w odrabianiu zadań domowych?
Tyle rzeczy, którymi się nie przejmujesz. To jest ten czas, który mam na myśli.
Kochani, właśnie ukazała się książka. Wiesz, że to tylko tym razem.
Zawsze jest to „tylko tym razem”.
Niezależnie od tego, czy wydajesz książkę, czy piszesz,
lub potrzebujesz miejsca, aby dowiedzieć się, co napisać.
Podążam Twoim śladem od lat!
Nie mogę nic zrobić ze swoim czasem.
Czy rozumiesz?
To nie jest mój czas, to jest Twój!
Czy zmuszam cię do nauczania?
Czy zmuszam cię do nauczania Daniela w domu?
Nikt Cię nie zmusza.
Jeśli chcesz mieć więcej czasu, nigdy cię nie zatrzymywałem.
Ty jesteś kurwa poważny?
Zmniejszyłem obciążenie kursu o połowę, aby zyskać więcej czasu
i to wciąż za mało.
Muszę dokończyć remont, a ja zajmuję się wszystkim innym!
Dlaczego nie chcesz o tym rozmawiać?
Dlaczego nie możesz po prostu przyznać, że to musi wystarczyć
z tym, jak sprawy są między nami podzielone?
Ponieważ się mylisz.
Nie jestem ci nic winien. Robię swoją część.
No proszę, nie róbmy tu inwentaryzacji.
Zrelaksujmy się.
Kocham cię.
Kiedy zdecydowałeś się uczyć Daniela w domu,
Mówiłem ci, żebyś był ostrożny.
To piękny, hojny wybór. Dziękuję Ci za to,
ale nie musisz. Mówiłem, że to cię zmusi...
Co? Spędzać więcej czasu z synem?
Cieszę się, że to zrobiłem.
Gdybym tego nie zrobił, nie miałbym z nim takich relacji, jakie mam dzisiaj.
Masz na myśli relację, której z nim nie mam?
Nie powiedziałem tego, nie.
Mówię może,
może po prostu sytuacja między nami jest trochę niezrównoważona.
Chcę, żebyś na to spojrzał. Dlaczego tak trudno o tym dyskutować?
Nie wierzę w pojęcie wzajemności w związku.
To naiwne i szczerze mówiąc przygnębiające.
Uważam, że dyskusja na ten temat to strata czasu,
biorąc pod uwagę stan, w jakim się znajdujesz.
Wszystko to bla, bla, bla. i więcej czasu minęło.
Cały ten czas spędzony na pogawędkach
możesz spędzić w ciszy, robiąc, co chcesz.
Gdybyś tylko wiedział.
Chcę mieć czas, żeby zacząć pisać, tak samo jak Ty.
Zrób to.
Pisarze nie przestają pisać dlatego, że mają syna i obowiązki.
Przestań marudzić o swoich bzdurach dotyczących planowania
i przestań mnie obwiniać za to, co zrobiłeś lub czego nie zrobiłeś.
Żyję z tobą. Planuję swoje życie wokół Ciebie.
Gdybym narzucił Ci to, co Ty narzucasz mnie,
żadne z nas nie byłoby w stanie pisać.
Nie martw się o mnie, zawsze udaje mi się pisać.
Świetnie.
Doskonały.
Jeśli jesteś taki pewny siebie, dostosuj się.
Dostosowuję się. Zabieram Daniela do szkoły.
- Raz w tygodniu. - Mamy Monikę we wtorki.
Sandro, nie bądź nieuczciwa.
- To ty się czepiasz. - Dałem ci 100 dużo.
Za dużo czasu, za dużo ustępstw.
Chcę, żeby ten czas wrócił.
I jesteś mi to winien. Być uczciwym!
Przykro mi, ale nie. Czy jesteś szalony?
Nic ci nie jestem winien.
Naprawdę.
Tu chodzi o twoją relację z synem.
I chronić siebie, ponieważ twój strach stawia cię w takiej sytuacji.
To był twój wybór, żeby tu przyjechać i rozpocząć remont.
To twoja własna pułapka!
Nie zabieram ci czasu, marnujesz go sam!
Chcę, żeby teraz wszystko się zmieniło.
Chcę mieć czas, żeby znowu zacząć pisać.
Świetnie, działaj.
Jeśli chcesz mojej rady, wróć do tej, którą porzuciłeś.
To jest twoja rada? Wróć do książki, którą zrabowałeś?
Więc teraz jest to grabież.
Omówiliśmy to. Poddałeś się.
Wziąłeś najlepszy pomysł z książki. Jak mam do tego wrócić?
Czy zdajesz sobie sprawę, jakie to cyniczne?
Opublikuj własną wersję, powiedz, że mnie zainspirowała,
Przyznam się do tego.
Jeśli coś trzeba napisać, ktoś to musi napisać.
Masz zwierzęcy wzrok. Udajesz, że jesteś uprzejmy, ale...
Spójrz na siebie. Nawet twoje bzdurne moralizowanie...
I tak naprawdę jest to sposób na zmarnowanie większej ilości czasu.
Powinieneś być zaszczycony, że zainspirowałem się tobą.
To jest życie, rzeczy krążą.
I szczerze mówiąc, chciałbym, żebyś zainspirował się do ograbienia mnie.
Nie jesteś sam w swojej dżungli, ale narzucasz wszystko.
Narzucasz swój rytm, swoje wykorzystanie czasu,
nawet twój język.
Nawet jeśli chodzi o język, spotykam cię na twoim terenie.
W domu mówimy po angielsku.
Nie jestem na swoim terenie, nie mówię w swoim ojczystym języku.
Ani mój, choć tu mieszkamy.
Tak, w rzeczywistości jest to rozwiązanie pośrednie.
Ponieważ ja nie jestem Francuzem, ty nie jesteś Niemcem.
Tworzymy złoty środek, aby nikt nie musiał udawać się na teren drugiej osoby.
Do tego właśnie służy angielski. Nie wiń mnie za to.
Ale mieszkamy we Francji. Taka jest nasza rzeczywistość.
Daniel słyszy, jak mówisz w języku, który nie ma nic wspólnego z jego życiem
tylko dlatego, że mu to narzucasz, jak wszystko inne.
Jesteśmy na Twoim terenie przez cały czas
W Twoim kraju!
Każdego dnia muszę akceptować fakt, że mieszkamy w Twoim rodzinnym mieście!
Ludzie, z którymi dorastałeś, patrzą na mnie z góry
ilekroć nie próbuję się do nich uśmiechnąć.
Nie sądzisz, że to, że tu mieszkam, liczy się jako spotkanie z tobą na twoim terenie?
Nigdy się do nikogo nie uśmiechasz.
Dlatego mnie kochasz, prawda?
Jeśli chciałeś głupiej suki, która uśmiecha się do twoich przyjaciół,
wybrałbyś kogoś innego.
Nie masz wstydu.
To jest supermoc.
Nie widzisz nikogo poza sobą.
Widzę cię bardzo wyraźnie. tylko nie jako ofiara.
Narzucasz
Twój sposób życia, mówienia, jedzenia,
nawet kurwa.
Nigdy nie udałoby mi się zmusić cię do ruchania w inny sposób.
Oczekujesz, że pójdę za twoim przykładem, takie jest twoje pojęcie o parze.
Nie mam pojęcia, nie obchodzą mnie pary.
Więc mówisz, że cię zatrzymuję
od pieprzenia się tak, jak chcesz.
- Poważnie? - Tak.
Kto nie chce się pieprzyć od czasu wypadku?
Wiesz, że miałem na myśli wcześniej.
Czego kiedykolwiek odmówiłem w kontekście seksualnym?
Wszystko.
Poza tym muszę zaakceptować fakt, że pieprzysz innych ludzi.
Nie pieprzę innych ludzi.
Nie zaprzeczaj temu.
Raz, a ty kurczowo się go trzymasz, żeby cierpieć!
- Oszukiwałeś kilka razy. - Robisz z siebie ofiarę!
Nie jestem ofiarą, jestem człowiekiem oszukanym!
Zrabowano i oszukano.
Mogę żyć bez seksu, ale nie na zawsze.
Więc obwiniasz mnie? Czy to ja cię frustruję?
Tu nie chodzi o to, kto...
kto kogo obwinia lub kto kogo frustruje.
Frustracja jest obecna i oboje sobie z nią radzimy.
Ja osobiście. Nie zgadzam się na gnicie w środku,
więc znajduję rozwiązania.
W tym momencie seks był kwestią higieny osobistej!
Ale ty narzucasz swoje rozwiązania, które są rozwiązaniami tylko dla ciebie.
Gówno cię obchodzi, czy to boli mnie i Daniela.
Nie mieszaj w to Daniela. Tu nie chodzi o niego.
Nic mu nie narzucam.
Sprawiłeś, że żyjemy tutaj wśród kóz.
Narzekasz na życie, które wybrałeś!
Nie jesteś ofiarą.
Zupełnie nie!
Za twoją hojnością kryje się coś brudniejszego i podłego.
Nie potrafisz stawić czoła swoim ambicjom i masz do mnie za to pretensje.
Ale nie umieściłem cię tam, gdzie jesteś. Nie mam z tym nic wspólnego!
Nie poświęcasz się, jak mówisz.
Wybierasz siedzenie z boku, ponieważ się boisz!
Twoja duma sprawia, że ​​twoja głowa eksploduje
zanim wpadniesz na zalążek pomysłu!
Budzisz się po czterdziestce i szukasz kogoś, kogo możesz winić.
To ty jesteś winien!
Jesteś skamieniały przez swoje własne, pieprzone standardy
i strach przed porażką.
Taka jest prawda.
Jesteś mądry. Wiem, że wiesz, że mam rację.
I Daniel nie ma z tym nic wspólnego. Przestań!
Jesteś potworem.
Nawet Daniel to mówi własnymi słowami.
Zabierz to z powrotem, kupo gówna.
Niezliczoną ilość razy mi powtarzano, jaki jesteś twardy.
Mówi ci to, co chcesz usłyszeć.
On czuje Twoją winę i stara się Cię uspokoić,
nie widzisz tego?
Nigdy nie przestałaś czuć się winna z jego powodu!
Jesteś oziębły.
Nie masz litości.
I masz dla siebie zdecydowanie za dużo.
Nie mogę już znieść twojego pieprzonego lodu!
- Jesteś brutalny! -Tak, jestem!
Więc...
Czy możesz nam powiedzieć, gdzie znalazłeś to nagranie?
Na kluczu USB należącym do ofiary.
Dokonał kilkudziesięciu nagrań telefonem komórkowym.
Przez 6 miesięcy nagrywał momenty ze swojego życia.
Najwyraźniej w ramach projektu literackiego.
Czy dokonał transkrypcji wszystkich nagrań?
Tak, z wyjątkiem tego ostatniego argumentu.
Czy wasze dochodzenie łączy tę argumentację z jego śmiercią?
Tak. Odbyły się w odstępie 20 godzin i mają wspólne tematy.
Krytykuje jej niewierność.
Następnego dnia przychodzi ładna dziewczyna.
Studentka literatury,
przeprowadzić wywiad z Sandrą Voyter na temat jej książek.
Musiało czuć napięcie w powietrzu.
Dwie kobiety
dobrze się bawili, podczas gdy on ciężko pracował na górze.
Kłótnię można potraktować jako próbę generalną na następny dzień.
Jak zinterpretujesz gwałtowne wybuchy?
Słyszymy uderzenia.
Doszło do fizycznej sprzeczki, podczas której oskarżona uderzyła męża.
Co pozwala Ci dojść do takiego wniosku?
Wygląda na to, że wpada w silniejszy stan wściekłości.
- Przepraszam? - Porozmawiaj bezpośrednio z sądem.
Wyraźnie jest w bardziej intensywnym stanie wściekłości.
Ostatnim krokiem są jej krzyki na końcu nagrania
zanim przemoc stanie się fizyczna.
Zamieszanie, które następuje, jest trudne do przeanalizowania, ale…
słyszymy uderzenia w ciało lub twarz,
i stłumione krzyki, które słyszymy
należą do pana Maleskiego.
Wspomniałeś o siniakach pani Voyter.
Proszę pokazać Dowód 9.
To zdjęcie zostało zrobione w dniu śmierci jej męża.
Jak to wyjaśniła?
Początkowo powiedziała nam, że wpadła na blat kuchenny.
Zwróciliśmy uwagę, że siniak był wokół nadgarstka,
i wyglądały bardzo podobnie do śladów walki.
Później, kiedy puściliśmy jej nagranie,
przyznała, że ​​wtedy to miało miejsce,
podczas ich krótkiej walki.
Więc przyznajesz, że skłamałeś?
Tak.
Ponieważ...
Bałam się, że jeśli o tym wspomnę,
Wiedziałem, że to uczyni mnie podejrzaną i przestraszyłem się.
I nie wiedziałeś: nagrał walkę.
Więc skłamałeś dwa razy.
O siniakach i nie wspominając o walce.
Dla mnie było to po prostu jedno kłamstwo.
Gdybym był szczery w sprawie siniaków, wspomniałbym o tej kłótni.
Nie chciałam, żeby uznano mnie za winną.
Tak jak nigdy nie robi tego żaden winny.
Czy możemy dokładnie określić czas powstania siniaków?
Lekarz zbadał ją następnego dnia.
Było już za późno na określenie dokładnego czasu ich wystąpienia.
Więc jest to możliwe
druga bójka spowodowała siniaki w dniu śmierci pana Maleskiego.
Co słyszymy e na końcu argumentu?
Pierwszy dźwięk tłuczonego szkła
czy rzucam szklanką w ścianę.
Kieliszek do wina, który stał na stole.
Potem podeszłam do męża i go uderzyłam.
W tym momencie złapał mnie za nadgarstek, dość gwałtownie.
To jest walka, którą możemy usłyszeć.
Zaraz potem próbowałam go powstrzymać przed rzucaniem ramek ze zdjęciami na podłogę
ale nie mogłem, więc słyszymy, jak się łamią.
Oprócz tego uderzenia, uderzyłeś go?
Co usłyszymy dalej
czy Samuel wielokrotnie uderzał się w twarz i głowę,
a następnie uderzyć pięścią w ścianę.
Nadal widać wgniecenie.
Jest ich kilka w całym domu – nie jest to pierwszy raz, kiedy to zrobił. -
Wiele lat temu złamał już palec
uderzanie pięścią w ścianę podczas odcinka.
Mamy zdjęcia tych wgnieceń w ścianie.
Dziękuję.
Tutaj.
I prześwietlenie jego złamanego palca,
zrobione w czerwcu 2017 r. w szpitalu w Grenoble.
Czy można to powiedzieć uczciwie
Twój obraz przemocy ma charakter interpretacyjny, a nie obiektywny?
Wielokrotnie nas okłamywała, wierząc jej...
Chodzi więc o wiarę,
albo nie wierzyć.
To subiektywna opinia,
na podstawie niejednoznacznego nagrania.
Łączysz tę argumentację z dniem śmierci.
Nazywasz to „próbą generalną”.
Masz jakiś bezpośredni dowód?
Nagranie jest bezpośrednim dowodem bójki.
Mam na myśli dzień śmierci.
Nie mając świadków ani zeznań, musimy interpretować.
Tak naprawdę ta brutalna walka jest...
fantazmatyczny. Istnieje jedynie jako fantazja.
Podrzucasz pomysł,
prokurator to zataja,
nad lub wokół faktów,
co sprawia, że ​​jest to wszechobecne tutaj, w sądzie, ale...
Ryzykujemy przekształcenie tej fantazji w rzeczywistość
po prostu dlatego, że rzeczywiście doszło do bójki
dzień przed śmiercią pana Maleskiego.
Nie zastępuj dnia poprzedniego dniem następnym
Nie możemy wypełnić pustych miejsc przypuszczeniem,
po prostu dlatego, że mamy dźwięki dla jednego, a nie dla drugiego.
Pani Voyter,
wiedziałeś, że cię nagrał, zanim ci powiedziano?
Nie, ale wiedziałam, że często nagrywał momenty z naszego życia.
Nie zawsze cię informował?
Jakie to były nagrania?
Na początku o tym wspominał.
Po pewnym czasie zrobił to bez naszej wiedzy.
Nagrywał rozmowy,
Lekcje gry na fortepianie Daniela,
a czasem po prostu siebie, mówiącego do siebie.
Myślę, że chciał zebrać materiały, które pomogłyby mu ponownie zacząć pisać.
Teraz, z perspektywy czasu, wydaje się to możliwe
że mógł sprowokować tę walkę tylko po to, żeby ją nagrać.
Czekaj, czy sugerujesz, że jesteś ofiarą pokręconego człowieka?
Poważnie?
Nagrał ją w tajemnicy. To ważne pytanie.
Zapominasz, że sytuacja jest przewrotna.
Teraz ofiara stanie przed sądem!
Nie, ale mój klient ma rację.
Czy możesz wyjaśnić, co ma na myśli mówiąc oszukiwanie,
i jak się dowiedział?
Przejrzał mój telefon i odkrył wiadomości
od kobiety, którą poznałem na początku tego roku.
Co masz na myśli mówiąc "spotkałem"?
To było seksualne, spaliśmy ze sobą dwa razy.
Dwa razy?
Tak.
Na nagraniu powiedziałeś kiedyś.
Oznaczało to, że tylko z jedną osobą.
Wytrzymać...
Samuel wspomina liczne wydarzenia z przeszłości.
Wygląda na to, że ciągle oszukiwałeś.
To nie jest prawda.
Miałem kilka romansów w roku wypadku Daniela.
To nie było oszustwo. ponieważ Samuel wiedział.
Za każdym razem się o tym przekonał?
Nie, [powiedziałem mu.
To był trudny rok.
Chcesz, żebyśmy uwierzyli, że się na to zgodził?
Ja tak nie mówię, mówię, że byłem w tym szczery.
Ciekawe podejście do szczerości.
Ale w roku jego śmierci przestałeś być szczery, dlaczego?
Sprawy były inne.
Poczułam, że w tamtym momencie za bardzo go to zaboli.
Ponieważ czułeś coś do tej kobiety?
Nie, czułam, że to go zaboli, bo był delikatny.
Jak powiedziałem, z nią było to po prostu seksualne.
Osobą, do której żywiłem uczucia, był Samuel.
Ciekawe podejście do uczuć.
Próbuję zrozumieć.
Na początku zgodziłeś się na otwarty związek,
potem to się zmieniło?
Nawet nie wiem, co to znaczy, przykro mi.
Nie, nigdy nie mieliśmy takiego porozumienia.
Po wypadku oboje staraliśmy się poczuć lepiej.
Potrzebowałem tego, żeby to wszystko połączyć,
i byłem szczery.
Ale wtedy przestałaś być szczera i pociągnął cię do odpowiedzialności.
Nie wygląda na „kruchego”.
- Przyznajesz, że był zazdrosny? - Tak.
Czy popadł w obsesję?
Nie, nie wiem...
Został ranny, to prawda.
Czasami, gdy się kłóciliśmy, poruszał ten temat.
Jednak nie myślał o tym cały czas.
Zgodnie z twoją logiką wszystkie problemy Samuela były moją winą.
To nie jest prawda. Jego ból pochodził z głębszego miejsca.
Zgodnie z „jego” logiką, jak słyszeliśmy, jesteś winien.
Co ma na myśli, mówiąc, że jego dzieło zostało splądrowane?
Nie, nie było żadnego rabunku.
W książce, którą porzucił, był ciekawy fragment...
" Fragment? OW wiele stron?
Około 20.
27.
To był tylko ogólny zarys. Uważam, że pomysł był genialny.
Czy możesz to podsumować?
Czy musimy wdawać się w debatę literacką?
To nie jest literatura, to jest konkret.
To jest sedno ich konfliktu.
Nie wiem jak inaczej to przedstawić jurorom.
Ja też nie.
Przystępować.
Chodziło o faceta wyobrażającego sobie, jak wyglądałoby jego życie
bez wypadku, w którym zginął jego brat.
Budzi się i znajduje się w dwóch różnych rzeczywistościach.
W jednym przypadku wypadek jest centrum jego życia.
W drugim nigdy do tego nie doszło.
Powiedziałam Samuelowi, że mi się to podoba.
Kazał mi przeczytać wszystko, co wtedy napisał.
Niedługo potem porzucił księgę wielorybów.
Zapytałem go, czy mógłbym skorzystać z tego pomysłu, a on odpowiedział, że tak.
Nie mógł, nazywa to grabieżą.
To jest argument.
Ludzie wyolbrzymiają i zmieniają fakty, kiedy się kłócą.
Nie będzie przesadą stwierdzenie, że jego książka stała się Twoją: „Zaćmienie”.
Jedyne co wziąłem to ten pomysł.
Moimi bohaterami są kobieta i jej córka,
i rozwinąłem historię
ponad 300 stron.
Czy muszę mówić, jaka jest różnica między konspektem a powieścią?
Zgodził się na to.
A kiedy to przeczytał, powiedział, że zrobiłem coś zupełnie innego.
Czasami tak, gdy się kłóciliśmy, wychodziło to na jaw, bo...
był zdenerwowany, bo nie mógł pisać.
Jedyne, co wiemy na pewno, to to, że „wyszło”.
Czy wy dwoje...
kłócić się ponownie przed śmiercią?
To musiało być bardzo napięte.
Byliśmy...
oboje byliśmy naprawdę wstrząśnięci.
Oboje trzymaliśmy się z daleka, a Samuel był...
Nie wiem, coś zginęło.
Był wyczerpany, po prostu zabrakło mu energii.
Na nagraniu słyszę zawziętą kłótnię Samuela Maleskiego.
Słyszę człowieka zdeterminowanego, by odzyskać kontrolę nad swoim życiem.
W żadnym wypadku nie jest to człowiek, który zdecydował się poddać.
Psychiatra Samuela stwierdził, że podczas ich ostatnich sesji był agresywny.
Czy po walce o czas i poczucie własnej wartości zabijasz się?
Czy zabijasz się po tak zaciekłym i energicznym błaganiu?
dla równowagi i sprawiedliwości w swoim związku? NIE.
To jest główny błąd teorii samobójstwa.
Mówisz, że wydawał się „wyczerpany”.
Jego energia zniknęła.
Czy mogę przeczytać jedną z ostatnich książek pani Voyter „Czarny dom”?
Oceniamy fakty, a nie książki.
Sędzio, to bardzo śliskie podejście.
W 2017 roku oświadczyła sama Sandra Voyter. i cytuję,
„Moje książki są powiązane z moim życiem i tymi, którzy się w nim znajdują”.
Sprzeciw! Zawsze powtarza, że ​​jej twórczość to fikcja.
Pierwsza książka to śmierć jej matki!
Po drugie, rozłam z ojcem.
Po trzecie, wypadek syna itp.
Jej książki są częścią tego procesu.
Jej życie jest w nich zawarte, a w szczególności jej związek.
Śmiało, ale mów krótko.
To jest żona mówiąca o swoim mężu.
„Przestał narzekać. Poddał się.
„Przyglądała mu się, odrzucona jego rezygnacją.
„W jej umyśle zakiełkował pomysł, ziarno wybawienia.
„Możliwość jego śmierci”.
Podaj nam kontekst.
Później: „Jak się zabija?”
„A co z ciałem? Jego waga?
„Nie mogła myśleć o niczym innym.
„Widziała go martwego, jego ciało było bryłą, której już nie chciała.
„Ciało, które kochała
teraz przeszkadzał i musiał odejść”.
Podam kontekst.
To postać drugorzędna, popadająca w szaleństwo,
która nie kieruje się swoimi myślami.
Powieść to nie życie! Autorka to nie jej bohaterowie.
Ale autorka może wyrazić siebie poprzez swoich bohaterów.
Oznaczyłeś ten fragment.
Jak możemy nie widzieć linku?
Czy Stephen King jest seryjnym mordercą?
Czy jego żona zniknęła w podejrzanych okolicznościach?
Skup się na faktach!
Panie Renzi, zdecydowanie radzę się uspokoić.
Prokuratorze, radzę zastosować się do rady pana Renziego.
Skup się na faktach.
Oprócz klapsa
Przyznałaś się, czy kiedykolwiek uderzyłaś męża?
Nigdy?
To było to?
Zawsze byłeś dobrą, godną podziwu duszą,
altruistyczny, rozsądny,
próbując go uratować przed samym sobą,
z wyjątkiem tego nagrania? Zgniłe szczęście!
Jeszcze jakieś pytania do świadka?
Mam jeszcze jedno, jeśli można.
Chciałbym wiedzieć, czy Maleski
wysłałeś komuś transkrypcje?
Wysłał je do przyjaciela wydawcy, Paula Nacheza,
zamierza wydać swoją pierwszą powieść.
Email z 9 sierpnia 2017:
„Znowu piszę, potrzebuję Twojego oka. Wciąż szorstki, chętny do rozmowy.”
Odpowiedź Nacheza:
„Jasne, wyślij to, a ja przeczytam”.
Do śmierci Maleski wysyłał 4 SMS-y tygodniowo.
Jak wyglądała ich komunikacja?
Wydawca nigdy nie odpowiedział.
Najwyraźniej był zajęty i projekt go zaskoczył.
Cisza jego przyjaciela
musiało zranić i tak już niską samoocenę pana Maleskiego.
Czuje się odrzucony.
Kiedy przeczytaliśmy wszystkie pisma, które wysłał,
trudno określić fabułę.
W najlepszym przypadku jest to projekt.
Maleski jest „człowiekiem projektu”.
Jego pierwsza porzucona powieść, Chata...
Skoro poproszono nas o połączenie sprawiedliwości i literatury,
wyobrażać sobie to, czego nie wiemy,
wyobraźmy sobie ostatni rok Samuela Maleskiego.
A ja bawię się fantazją?
Daj mi połowę czasu, który poświęciłeś na przeczytanie książki!
Przejdź do rzeczy.
Jak wyglądał ostatni rok Samuela Maleskiego?
Po zadłużeniu z tytułu zabiegów medycznych w Londynie,
nalega na powrót do rodzinnego miasta.
Znajduje domek do remontu i wynajęcia. Spłacą swoje długi.
Rzuci nauczanie i zacznie pisać na pełny etat.
Remont okazuje się trudny. Muszą wziąć kredyt.
Zaczyna się błędne koło.
Samuel potrzebuje wynagrodzenia za nauczyciela. Remonty się przeciągają.
Półtora roku później,
czuje się uwięziony.
To ranny człowiek.
Wypadek syna, porzucona powieść,
jego żona publikuje książkę za książką.
Musi pisać!
Rzuca antydepresanty i zaczyna nagrywać swoje życie,
podejmując swego rodzaju autofikcję,
być może zainspirowany metodą Sandry.
Czemu nie? Zapożycza z ich życia.
Zapożyczyła jego pomysł.
Zachowaj to na swoją prośbę.
Biegnie, ale nie chce widzieć transkrypcji
nie pisze.
Milczenie przyjaciela wydawcy upokarza go.
Co usłyszymy w walce 4 marca?
Energia, samowola... Co to jest?
Energia rozpaczy.
Ostatnie pchnięcie przed poddaniem się.
W swoich ostatnich dniach temu mężczyźnie nie grozi wojna w małżeństwie.
Musi mierzyć się z własnymi niepowodzeniami.
Sandra Voyter jest tylko winna
odnieść sukces tam, gdzie jej mąż zawiódł.
Wbrew pozorom nie były to końcowe mowy pana Renziego.
To nie był Samuel.
Jest piątkowy wieczór, przed nami weekend.
Zanim ogłoszę przerwę, mam ogłoszenie.
Zdecydowałem, że w poniedziałek zadzwonię do Daniela z powrotem do baru.
Ma nowe interesujące informacje.
Ponieważ świadkiem jest syn oskarżonego
i mieszka z matką,
Proszę wszystkich o powstrzymanie się od kontaktu z nim.
Oczywiście. jeśli kontakt jest nieunikniony,
powstrzymać się od dyskusji na temat procesu.
Pani Berger,
zostaniesz z Danielem przez cały weekend.
Dopilnuj, aby zasady te były przestrzegane.
Nalegam, żeby nikt
absolutnie nikt nie może go zapytać o jego zeznania.
Miłego weekendu, odpocznij trochę.
Sąd zostaje odroczony.
- Chodź się ogrzać. - Gotowi za 10!
W porządku?
Myślę, że chcę być sama.
OK.
- Możesz zjeść w swoim pokoju. - NIE.
Chcę pobyć sam w ten weekend.
Zanim złożę zeznania.
Sam?
Tylko ty i ja?
Czy to to?
Jesteś pewny?
Możemy znaleźć inne rozwiązania. To jest duży dom.
Chcę, żeby odeszła.
Właśnie rozmawiałem z Danielem.
Chce pobyć sam w ten weekend.
Do końca rozprawy.
Czy tego właśnie chcesz?
Czy to z powodu tego, co dzisiaj usłyszałeś?
Nie mogłem wcześniej z tobą o tym wszystkim porozmawiać.
Nie pozwolono nam...
Żadnych próbnych rozmów.
Wiem, rozmawiam tylko z synem.
Doskonale rozumiem, że potrzebujesz spokoju.
Mogę zajmować się swoimi sprawami, zachować się dla siebie.
Nie będę z tobą rozmawiać, jeśli nie chcesz. Czy możemy tego spróbować?
Nie mówić po angielsku.
Możesz ze mną porozmawiać.
Czy nie moglibyśmy tego omówić i wtedy podjąć decyzję?
Myślę, że podjął już decyzję.
Tak, tylko wezmę swoje rzeczy.
Ktoś powiedział,
oczywiście, że pieniądze szczęścia nie dają,
ale i tak lepiej płakać w samochodzie niż w metrze.
Kto to powiedział?
1 nie wiem.
Przepraszam.
Kontynuować.
Zjadać.
Podejrzeć...
Margaryna!
Margaryna. przyjdź szybko, proszę!
Co to jest?
Dałem mu aspirynę, nieźle nawaliłem.
- Dałeś mu aspirynę? - Tak!
Ile?
8 czy 10, nie pamiętam.
Bardzo.
Spraw, żeby wymiotował.
Dlaczego to zrobiłeś?
Spraw, żeby wymiotował!
- Proszę! - OK, poczekaj.
„Spraw, żeby pies zwymiotował”.
Wytrzymać.
Potrzebujemy słonej wody. Zaraz wracam.
On się nie porusza.
Danielu, pomóż mi.
Otwórz jego usta.
Łatwy.
To prawda.
To jest dobre.
On się zbliża.
- Co się dzieje? - Będzie wymiotował.
To jest to.
Nic mu nie będzie.
Dobry pies.
Wszystko z nim w porządku, oddycha. Patrząc na nas.
Możesz wytłumaczyć?
Wiesz że ją...
Nigdy nie słyszałem o...
próba samobójcza mojego taty.
Nigdy nie słyszałem o...
psychiatra, lekarstwo...
wymioty i aspiryna.
Kiedy mama o tym mówiła, przypomniało mi się coś
mniej więcej z tamtego czasu.
Jeden poranek,
Snoop leżał na podłodze w mojej sypialni.
Nie ruszający się. Cuchnął wymiocinami.
Myślałam, że zwymiotował.
Wyczyściłem mu pysk.
Pomyślałem, że on...
Nie wiem, złapałem wirusa czy coś, bo...
przez kilka dni zachowywał się dziwnie.
Po prostu spał lub pił.
Widzieć? Teraz myślę, że może zjadł wymiociny mojego taty,
i „to sprawiło, że zachorował,
i mama powiedziała prawdę!
A więc mój eksperyment z aspiryną
było zobaczyć, jak zareaguje.
I widziałeś.
Spał 14 godzin. Teraz pije cały czas.
On pachnie dokładnie tak samo!
Wszystko!
Wszystko jest dokładnie takie samo!
Lecz odkąd...
od wczoraj nie jestem pewien, czy jej wierzę, czy nie.
Wiedziałem, że walczyli, ale...
To nie było...
Nie sądziłem, że to było aż tak brutalne.
Twoje wspomnienia to wszystko, czego jesteś pewien,
i ważne jest, aby powiedzieć to ławie przysięgłych.
Ale ty jesteś tylko świadkiem.
Myślisz, że mogła go zabić?
1 4 Nie mnie to oceniać.
Wiem, [Plig%mogłeś przynajmniej mi powiedzieć!
Nie mogę na to odpowiedzieć. Moją rolą jest chronić cię...
Kurwa pomóż mi!
Faktycznie,
gdy brakuje nam jakiegoś elementu
ocenić coś, a brak jest nie do zniesienia,
jedyne co możemy zrobić to podjąć decyzję.
Zobaczysz?
Aby przezwyciężyć wątpliwości, czasami musimy...
zdecydować się na zmianę w jedną stronę, a nie w drugą.
Ponieważ musisz wierzyć w jedno, ale masz dwie możliwości,
musisz wybrać.
Więc musisz wymyślić swoją wiarę?
Tak, cóż... w pewnym sensie.
To oznacza, że ​​nie jestem pewien...
i mówisz, że mam udawać, jestem pewien?
Nie, mówię: zdecyduj.
To jest inne.
Uderza mnie to, że nie wiemy, kto jest bardziej liryczny.
- Autor czy postać? - Bez wątpienia jedno i drugie!
Voyter bawi się zamieszaniem.
Jej druga książka idzie dalej,
opowiadając, jak jej ojciec nie mógł znieść pierwszego.
Bez wątpienia prawda.
Rozłam degeneruje się, zmuszając ją do opuszczenia kraju.
Obawiając się wściekłości ojca,. pada ofiarą przerażających wizji.
Znalazłem ten niepokojący cytat – w wywiadzie. Ona mówi,
„Moim zadaniem jest zatrzeć ślady,
„aby fikcja mogła zniszczyć rzeczywistość”.
Tak, i co podnieca ludzi
w sprawie Samuela Maleskiego,
jest to, że wydaje się, że pochodzi z jednego z jej haków.
Mam wrażenie, że już to napisała.
Nawet wątpliwości co do jego śmierci, sposobu w jaki umarł,
Mroczna osobowość Voytera, amoralne, zwodnicze cechy
zdaje się, że przesadza...
To wszystko czyta się jak jej książki.
Myślę, że nie ma znaczenia, jak umarł.
Faktem jest, że pomysł pisarki zabijającej męża
jest o wiele bardziej przekonujące niż samobójstwo nauczyciela.
Jeśli wyobrażam sobie, że robi to moja matka, nie rozumiem.
Ale jeśli wyobrazię sobie mojego ojca...
Myślę, że potrafię zrozumieć.
Prokuratorze, są jakieś pytania?
Eksperyment na jego psie niczego nie dowodzi.
Nie jest to udokumentowane.
Bardziej problematyczne są te opatrznościowe wspomnienia,
wyraźnie poruszony tym, co usłyszał podczas procesu.
Żadnego wydarzenia nie da się w przekonujący sposób umieścić na naszej osi czasu.
Przedział czasowy 6 miesięcy przed śmiercią Maleskiego
wynika z zeznań złożonych przez samą oskarżoną.
Chciałbym wiedzieć...
Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się
jeśli przedawkował twój ojciec
mogło nie być wynikiem próby samobójczej,
ale z próby otrucia go przez twoją matkę?
Nie oskarżam, po prostu stwierdzam.
Biorąc więc pod uwagę te spekulacje,
dlaczego wybierać jedno zamiast drugiego?
Twoje wspomnienia mówią o konsekwencjach, a nie o przyczynach.
Tak. Myślałem o tym, ale...
Nie rozumiem, dlaczego miałaby to zrobić.
To tak, jak wtedy, gdy brakuje nam dowodów
aby upewnić się, jak coś się wydarzyło,
musimy patrzeć dalej, tak jak ma to miejsce w procesie.
Kiedy szukaliśmy już wszędzie i nadal nie rozumiemy
jak to się stało,
Myślę, że musimy zadać sobie pytanie, dlaczego tak się stało.
Dziękuję, Danielu.
Skończyłeś?
NIE.
Chcę powiedzieć coś innego.
Ponieważ mój pies był chory przez kilka dni, pojechaliśmy z tatą do weterynarza.
Tata był naprawdę cichy w samochodzie.
Nawet nie grał muzyki. Zwykle zawsze to robi.
Po chwili zaczął mówić o Snoopie.
Powiedział,
„Wiesz, on może zachorować.
„Nawet umrzeć. Wiesz o tym. Musisz być gotowy”.
Nie chciałem tego słyszeć.
Snoop radził sobie lepiej. Był jeszcze młody.
Nigdy nie był chory.
Powiedziałem mu, że nie umrze.
Ale on jechał dalej.
Powiedział: „Musisz być tego świadomy. Pewnego dnia to się stanie.
„I nic dziwnego, że Snoop się męczy.
„On nie jest taki młody jak na psie lata.
„Wyobrażasz sobie jego życie?
„To nie jest byle jaki pies.
„To wspaniały pies.
„Wybitny
„Zastanów się. On przewiduje Twoje potrzeby,
„przewiduje Twoje ruchy,
„chroni cię przed niebezpieczeństwem.
„Spędza życie wyobrażając sobie Twoje potrzeby,
„Myśląc o tym, czego nie możesz zobaczyć.
„Może jest zmęczony
„Zawsze troszczy się o innych.
„Może pewnego dnia skończy.
„To może się zdarzyć.”
I pamiętam, że na koniec
powiedział: „Pewnego dnia
„Kiedy nadejdzie czas, aby odszedł, odejdzie.
„Nie będziesz w stanie nic na to poradzić. Przygotuj się, to będzie trudne.
– Ale to nie będzie koniec twojego życia.
Miał na myśli siebie.
Teraz...
Teraz wiem, że miał na myśli siebie.
Proszę jurorów, żeby o tym pamiętali
ta historia jest niezwykle subiektywna.
W żaden sposób nie kwalifikuje się to jako jakakolwiek forma dowodu.
Tak, Serge, nadal jesteśmy przed budynkiem sądu w Grenoble.
Proces miał zakończyć się w piątek.
ale syn Sandry Voyter, Daniel
nalegał, aby dziś rano ponownie złożyć zeznania.
Jury nadal...
Pani Vaoyter, jak się pani czuje...
po uniewinnieniu?
W tym procesie było zbyt wiele słów.
Nie mam nic więcej do powiedzenia.
Chcę zadzwonić do syna i wrócić do domu.
Oczywiście dziękuję moim prawnikom, którzy zawsze we mnie wierzyli.
Panie Renzi, czy czuje Pan ulgę?
Pochwalam jury,
kto widział Sandrę Voyter taką, jaka jest...
Marge, to jest Sandra.
Tak, to niesamowite, czujemy ulgę.
Czy Daniel chce ze mną rozmawiać?
Oczywiście, musi być zmęczony,
Rozumiem.
Czy będzie miał coś przeciwko, jeśli wrócę dziś wieczorem do domu?
Czy wolałby jutro, czy...
Zjemy kolację, a potem wrócę do domu. Do zobaczenia.
Muszę się napić.
Inny!
Czy zawsze...
Kiedy wygrywasz, zawsze to robisz?
Nigdy nie wygrywamy.
To jest kurwa pierwszy raz w życiu, kiedy wygrywamy!
- NIE! - Tak!
Mówiłeś, że jesteś dobrym prawnikiem.
Nie, to nieprawda!
To nie jest ostre.
Musisz tego spróbować, naprawdę.
Zjedliśmy za dużo.
Będę rzucać.
Najpierw szybkie palenie.
Zaraz wracam.
Ty pierwszy.
To nie jest takie proste, co?
Ze wszystkimi kośćmi i...
Potem idziemy?
Gotowy iść do domu?
Mogę prowadzić, mogę cię zawieźć.
Jeszcze jeden.
Na drogę.
Oczywiście dla kierowcy.
To samo?
Czy mogę po prostu dostać
jeszcze dwa takie? Dzięki.
Tobie.
Wszystko w porządku?
Powiedz mi.
Po prostu, myślałem...
Myślałam, że poczuję ulgę.
To nie przychodzi od razu.
Jasne?
Niepewny.
Po prostu, wiesz, kiedy przegrywasz, przegrywasz.
To najgorsza rzecz, jaka może się przydarzyć,
a jeśli wygrasz...
oczekujesz jakiejś nagrody.
Ale nie ma żadnego.
To już koniec.
Być może czasami oczekujemy zbyt wiele.
Tak, może.
Cześć.
Przepraszam.
Próbował zaczekać, ale zasnął.
Pójdę teraz.
Nie zostajesz na dłużej?
Nie, zostawię cię w spokoju.
Do widzenia.
Bałem się, że wrócisz do domu.
Ja też bałam się wrócić do domu.