Maligayang pagdating, Camsap.
Ano'ng nagawa ko?
Sinabi ko kung asan ka.
Ay, Diyos…
Huwag mo akong patawarin.
Alam mong gagawin ko 'yon.
Mahal na mahal kita, Camsap.
Minahal kita higit pa sa mga anak ko,
sa kauri ko, sa buhay ko.
Bakit?
Dahil maraming mga pasakit sa mundo, Camsap.
Mga pasakit sa buhay.
Nasasaktan ka kahit wala kang alam.
"Saan ako nanggaling? Saan ako pupunta?"
"Bakit ako nandito?"
Nawawala lang ang mga tanong na 'to kapag nagmamahal ka.
Doon nagiging makabuluhan ang lahat.
Nawawala ang mga tanong dahil sa pag-ibig.
Wala itong pakialam sa mga sagot.
Hindi…
Di ako karapat-dapat sa 'yo.
Hindi ako…
Hindi ko lang…
Nadala ka lang dahil may alam ka na di alam ng iba.
Hindi parusa 'yong imortalidad na ibinigay ko sa 'yo.
Regalo talaga 'yon.
Pero binabawi ko na ang regalo ko, Camsap.
Pareho na tayong mortal ngayon.
Sa wakas.
Nasira ko ang siklo mo, Shahmaran.
Hindi na mauulit. Hindi na mababalikan.
Nakamit na ang hustisya ngayon.
Ganito ang pagmamahal!
Nakita mo ang kapalit sa pagmamahal sa taksil na 'to.
Magdudusa ka tulad ko.
Tapos, lumapit ka sa 'kin.
Tara na.
Sige na!
Kahit na may marka ka…
hindi ka na Mar ngayon.
Ano naman?
Di ka na nangangaral?
Ha?
"Mamuhay tayo nang may pagkakaisa" o ano pa! Ha?
Ulitin mo 'yong mga nakakatawang sagot mo!
Magsalita ka!
Wala ka nang pag-asa ngayon.
Cihan.
Ikinalulungkot ko ang nangyari.
Ako din.
Nasira na…
'Yong siklo.
Wala na si Camsap.
Hindi na mauulit ang mga bagay.
Wala nang pagkakataon ang sangkatauhan na gawin ang tama.
May paraan pa.
Dalhin mo 'ko kay Shahmaran. Sa paraiso niya.
Ayoko.
Wala akong pakialam kina Lilith at Shahmaran. Pero meron sa paraiso.
-Ano'ng pakialam mo? -May balanse ang mundo.
May mga bagay na sagrado, Mesut. Hindi sila dapat hawakan.
Kalimutan mo na.
-Tingnan mo. -Ha? Ano?
Ano pa ang gusto mo?
Nasa 'yo na ang lahat, di ba?
May pera ka, impluwensiya, pamilya…
Ano pa ang gusto mo? Ha?
May tatlong buwan na lang ako.
Alam ko 'yong alamat.
Na nakakagamot 'yong buntot ni Shahmaran…
Dadalhin mo 'ko sa kanya.
Mr. Mesut.
Mamatay ka na.
Mr. Mesut.
Si Maran Behruzoğlu.
Alam na po namin kung asan siya.
Sabihan mo 'yong tactical team na pumunta na do'n.
Pumunta na kayo sa gubat. Hinihintay kayo ni Çavgeş do'n.
Di na kayo pwedeng tumira dito.
Do'n na kayo sa gubat.
Pa'no si Shahmaran? Nandito ba siya?
Oo.
Sige na. Bilisan n'yo.
-Tapos na, aalis na tayo! -Sa wakas.
Wala bang ibang paraan?
Nanalo si Lilith, Çavgeş.
Kinuha niya si Camsap sa 'kin.
Kung gusto nating magpatuloy ang siklo…
Kailangang bumalik sa simula
at ulitin ang lahat.
Walang ibang paraan.
Si Shahsu.
Nalulungkot ako para sa kanya.
Mas malakas siya kesa sa inaakala natin.
Huwag kang mag-alala.
Kaya siya ang napili, di ba?
Napili siya dahil pareho kaming magmahal.
Patawarin mo ako, Shahsu.
Tapos na ba?
Si Camsap?
Ano'ng nangyari kay Camsap?
Si Lilith.
E, si Maran? Nasaan siya?
Okay siya. Wag kang mag-alala.
Pero may hiling si Shahmaran sa 'yo.
Medyo mahirap 'to.
Shahsu.
Shahsu!
Tsaa?
Ano'ng meron?
Tapos na.
Ano'ng sinasabi mo?
Si Shahmaran?
Nandito na siya.
Nagawa na natin.
Malaya na tayo ngayon.
Shahsu, hindi ko maintindihan.
Ang mga Mar?
Si Çavgeş na ang bahala sa kanila.
Papunta na sila sa bago nilang bahay.
Si Lilith?
Kay Shahmaran na 'yon.
Sabi ko sa 'yo, okay na tayo.
Shahsu, may mga dapat kang malaman.
Tanda mo 'yong sinabi mo?
Di ba gusto mong mag-enjoy tayo nang tayo lang?
Isang babae at lalaki.
'Yong regular, normal na araw.
Eto na 'yon.
-Okay, pero lahat… -Maran.
Mamaya na 'yan, ha?
Ha? Mag-enjoy na muna tayo.
Okay? Sige na.
Maghilamos ka.
Hihintayin kita sa labas.
-Pagod na 'ko. -Malapit na tayo.
Kailangan ng Camsap ng kuwentong 'to.
Pa’no n'yo nalaman 'yon?
Si Maran…
Pa'no nakakasiguro si Shahmaran na susundan ako ni Maran?
Tingin mo ba di siya susunod?
Siguro.
Nilalamig ka ba?
Medyo.
Teka, ikukuha kita ng masusuot.
Punuin natin 'yong tub?
Ng mainit na tubig.
Miss ko na 'yong tub ko.
Sige. Ako'ng bahala.
Babalik ako.
Di mo mararamdaman ang sakit.
Doon mo mararamdaman 'yong kapayapaan.
Pa'no mangyayari 'yon?
'Yong mga ahas…
Natutulog sila nang matagal.
Parang gano'n lang.
Mainit at malambing
na antok 'yong mararamdaman mo.
Ang sarap sa pakiramdam.
Medyo maputla ka.
Alam mo naman kung gaano kita kamahal, di ba?
Sabihin mo.
Shahsu, ang init mo.
Gusto kong sabihin mo. Sige na.
Sabihin mo, "Alam kong mahal mo ako."
Oo naman. Alam ko 'yon.
Gusto ko na alam mo.
'Yong white rose.
'Yong rose ni Mama.
Tinatawag na 'ko.
Saan?
Sa ilalim ng lupa.
Hindi ka pwedeng umalis. Naririnig mo ba 'ko?
Dito ka lang.
Kailangan ko nang umalis.
Okay. Sabay na tayo.
Ha? Shahsu.
Di ka pwedeng sumama.
Wala na 'yong marka mo.
Hindi kita hahayaan. Hindi pwede.
Shahsu.
Dito ka lang. Shahsu.
Shahsu…
Pwede mo ba 'kong halikan?
Shahsu.
Isa sa atin ang mamamatay ngayon.
Hindi.
Kapatid kita.
Magkapareho ang laman at dugo natin.
At kailangan ka sa mundong 'to.
Nasa walang katapusang balanse 'yong lahat, walang katapusang siklo.
Sinisira mo ang nililikha ko
para magsimula ulit ang lahat.
Ano'ng sinasabi mo?
Sinira ko ang siklo mo.
Di mo ba nakikita?
Tao ang pinagmumulan ng kasamaan, hindi ako.
Sila ang nagdadala ng sarili nilang kamatayan.
Magbabago 'yon.
Hindi pa rin nagbago noon.
Bakit magbabago na ngayon?
Walang utang na loob ang mga tao.
Tanggapin mo na.
Tama ka.
Sinisira ng tao ang balanse.
Pero hindi dahil masama sila.
Puno sila ng takot,
pagdududa,
at pananalig. Kaya gano'n.
Kaya nagkakamali ang mga tao.
Napakamaawain mo…
Alam mo ang pinakamalaking pagkakamali nila?
Nanghuhusga ang mga tao.
Ng mga sarili nila.
Kaya nasasaktan sila nang sobra.
Nagiging galit 'yong sakit.
At 'yon ang nagwawasak ng lahat.
Pero may pag-ibig sa pinagmulan ng lahat ng bagay sa mundo.
Gaya ng meron ka.
Ang suwail…
at magandang kapatid ko.
Pinatay ka nila.
Tinadtad nila ang laman mo.
Narinig ko ang tunog no'n.
Pinagpira-piraso ka nila.
Kinuha ka nila sa 'min.
Pero sila pa din ang iniisip mo.
Palagi.
Bakit mo kami pinagtaksilan?
Nagmahal lang ako nang sobra.
Mahal ko ang pagmamahal.
Kahit isakripisyo ko ang sarili ko.
Ako ang sinakripisyo mo.
Kasi hindi ka natututo.
Galit ako sa 'yo.
Sa kabila ng lahat…
Tumahimik ka.
Mahal na mahal kita.
Ano'ng ginagawa mo?
Wala na si Camsap.
Patay na siya.
Sira na ang siklo.
Ba’t mo ginagawa ‘to?
Hangga't may pag-ibig…
laging magkakaroon…
ng Shahmaran at Camsap.
Hindi.
Kailangan mo nang umalis.
Huwag.
Patawarin mo 'ko.
Kapatid mo 'ko.
Maawa ka naman sa sarili mo!
Papatayin ka nila.
Piliin mo naman ako.
Ako naman ang piliin mo ngayon.
Ate!
Tatadtarin ka nila.
Papatayin ka nila.
Di ito ang unang beses.
Pero baka ito na ang huli.
Parang ahas na kumakain ng sarili niyang buntot…
Huwag.
…mauulit ang kapalaran natin.
Habambuhay na maglalaban ang mabuti at masama, ang buhay at kamatayan.
Isa lang ang katotohanan para sa ating lahat.
Huwag.
Kapatid, ang buhay…
Para sa kamatayan 'yon.
Huwag!
Lahat ng langit,
kabundukan,
mga dagat…
Nakita nila ang pagmamahalan,
at sukdulang pagtataksil.
Pwedeng tapusin ng mga tao ang mundo dahil sa galit nila
at aatakehin nila ang lahat…
dahil sa walang kabusugang pagnanasa…
O matututo na sila…
kung paano magmahal, paano magbigay…
paano maging kaisa ng mundo.
At maghihintay ako, tao.
Kahit mamatay ako ng ilang libong beses,
babalik ako nang buhay.
At hihintayin kong piliin mo ang tama.
Tandaan mo ako, tao.
Wag mo akong kalimutan.
Tandaan mo…
kung paano ako namatay para sa 'yo.
Umaasa ako sa 'yo.
SHAHMARAN
Tagapagsalin ng Subtitle: Maria Elena Carlos