Musimy ruszać.
Nie pożyczy nam koni.
Należą do mojego taty. Nie mogę decydować.
To, że zostaliście na noc jest niestosowne.
Myślałem, że to miejsce przyjazne sprawie.
- Myślałem, że jesteś fanką. - Musicie rozmawiać z tatą.
Kiedy wróci?
Niedługo.
Zakwestionuje mój honor, jeśli was tu znajdzie.
Musicie się przenieść do stodoły.
Czyli brak koni i brak gościnności, co?
Musicie iść do stodoły.
Albo mogę powiedzieć o was Jankesom, którzy przeczesują miasto.
Mogę dostać kule, skoro wyrzucasz mnie z łóżka?
Mój brat trzyma je jako pamiątkę z wojny.
Moje zrobiono z miotły.
Wystarczy.
Julio, podejdź tu. Nie wstydź się.
Chcę cię o coś spytać.
Ktoś ci kiedyś mówił, jaka jesteś ładna?
Wybacz. Czasem jest wręcz trudno patrzeć wprost na ciebie.
To tak, jakbym patrzył w słońce.
Tylko mój ojciec tak mówi.
Jesteś piękna.
Ile masz koni? Masz trzy?
Pojedziesz z nami?
Jesteś pewien tego planu, Johnny?
Panie Booth, schlebia mi pan, ale...
Proszę, Julio.
Nie każ mi o ciebie walczyć.
Posłuchaj.
Gdy będzie bezpieczny w Richmond,
przyprowadzę tu z powrotem konie twojego ojca. Okej?
Możecie wziąć konie rano, jeśli tata się zgodzi.
A kule?
Julio. Julio!
Człowiek w moim stanie powinien leżeć w łóżku.
Nie dziś.
Odprowadzę cię.
Dobranoc, chłopcy. Śpijcie dobrze.
Pozwól mi zostać z tobą.
Będę tak cicho, że twój tata niczego nie usłyszy.
Hej. Wiesz, że tego chcesz.
Napij się. Mam whiskey.
To tyle? Bez buziaka na dobranoc?
PROKLAMACJA EMANCYPACJI
LEE SIĘ PODDAJE!
NARÓD W ŻAŁOBIE.
100 000 $ NAGRODY! MORDERCA
PREZYDENT
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI
„MANHUNT: THE TWELVE DAY CHASE FOR LINCOLN’S KILLER”
OBŁAWA
Davidzie. Davidzie!
Młoda dziewczyna. Chroniąca swoje dziewictwo.
Powiedziała, że możemy wziąć konie o świcie.
A ja jej wierzę.
Widziałeś po drodze stajnię?
To stodoła na tytoń. Ona nas okłamuje.
Muszą mieć gdzieś stajnię.
Nie, mam złe przeczucia. Wpadliśmy w tarapaty.
Już wcześniej wydostawałem się z tarapatów.
Widzisz bliznę na moim policzku?
Mała, ruda tancereczka o imieniu Henrietta.
Znalazła mnie w łóżku ze swoją siostrą i rzuciła się na mnie z nożem.
Mogłem zginąć.
Nie.
Nie ma mowy.
Ta...
blizna na moim biodrze.
Postrzelił mnie fan w Columbus w Georgii.
W saloonie w teatrze.
Dlatego złamałeś tę nogę.
Kości były osłabione.
Tak, możliwe.
Jeśli pojedziesz do Columbus, usłyszysz plotki,
że pistolet Bootha wystrzelił mu w kieszeni.
Ale zapewniam, że to był obłąkany fan,
który żądał autografu, gdy szedłem do domu z młodą aktorką.
Chodzi mi o to...
że przeżyłem gorsze tarapaty.
Jesteś ze mną. Jesteś bezpieczny.
A co z wróżbitką?
Przewidziała, że umrzesz w młodym wieku.
Wróżbitka była amatorką.
Davidzie, postrzeliłem prezydenta, gdy na widowni siedziało 1500 osób
i wyszedłem stamtąd.
Czym jest stodoła?
Niczym.
Jak jest źle?
Twój ojciec ma spuchnięte kończyny.
To pokazuje, że inne organy pracują ciężej z powodu chorych płuc.
Rokowania to „czekać i zobaczyć”.
Mogę zorganizować transport do Waszyngtonu?
Będzie chciał nadzorować pojmanie Bootha z biura,
jeśli sam nie może jechać.
Transport może mu zaszkodzić.
- Nawet do pokoju hotelowego? - Nie przenosiłbym go.
Niech odpoczywa.
Jest uparty.
Nic go nie powstrzyma.
Mam tylko jego, Eckercie.
To kosztowało...
To kosztowało go za dużo. Nie może...
Nie umrze, prawda?
Nie mogę ci tego obiecać.
Zapamiętaj moje słowa. Jutro będą nas hucznie witać w Richmond.
Nie będą.
Coś ty powiedział?
Nie będą.
Usiądź, Davidzie.
Pozwól...
Pozwól, że coś ci wyjaśnię.
Moja matka miała wiele dzieci.
Czworo z nich zmarło.
Trójka na cholerę.
Wszystkie naraz.
Prawie ją to załamało.
Nie miała ulubieńców jak mój ojciec.
Pewnego ranka poszedłem do niego i poprosiłem, by mnie przyuczył na aktora.
Czy mógłbym pójść w jego ślady?
A on spojrzał mi prosto w oczy i powiedział: „Jesteś bezużyteczny”.
Wyobraź to sobie.
„Bezużyteczny”.
Gdy zasnął, przyszła do mnie matka.
Wzięła mnie na bok i przepowiedziała mi przyszłość.
Powiedziała, że urodziłem się z najpiękniejszymi dłońmi,
jakie kiedykolwiek widziała.
Ale nie tylko to.
Powiedziała, że mam ręce jak z marmuru, jak rzeźbione przez Michała Anioła.
Widzisz?
Moja matka wierzyła, że Bóg dał mi te dłonie z jakiegoś powodu.
Bym zrobił coś ważnego.
I wiesz co, Davey?
Gdy postrzeliłem tego tyrana w Teatrze Forda,
spełniła się przepowiednia mojej matki.
Nie wróżbitki.
Rozumiesz?
Już wcześniej błądziłem po niewłaściwych ścieżkach,
dlatego wiem, że ta jest właściwa.
Co osiągnąłeś tymi rękami?
Jesteśmy uwięzieni.
Ja na pewno nie zasnę.
Pokaż się, Booth!
Wiemy, że Booth tu jest. Wydajcie go.
Nie bawimy się w zgadywanki.
Spocznijcie.
Opuść broń, Corbett.
Mów, gdzie są.
Jestem tylko farmerką.
Pomagam tacie uprawiać tytoń i...
Tata ma stodołę.
Widzę kawalerzystę.
Jednak nie. Jest...
Jest ich trzech.
John, mają przewagę liczebną.
Nic z tych rzeczy.
Mamy dwa pistolety. Jest nas dwóch.
Mamy po dwie kulki na głowę. Idź z tej strony, a ja z tej.
Jest ich więcej.
Spokojnie.
Formacja.
Cały oddział kawalerii.
Z tych tarapatów się nie wydostaniemy.
Zbliżają się moje urodziny.
Kończę 27 lat.
Wiemy, że tam jesteś, Booth.
Co robimy?
Strzelamy, jeśli otworzą drzwi. Wciąż mamy przewagę.
- A jeśli to dziewczyna? - Odstrzelisz jej głowę.
Nie przeładujemy dostatecznie szybko
i nie mamy dość amunicji.
Czas się poddać, chłopcy. To koniec.
Jeszcze krok i rozwalę ci łeb!
Mamy przewagę liczebną i więcej amunicji.
Poddajcie się z godnością.
Nie poddam się. Niech Bóg mnie osądzi.
Możemy to przeciągać albo poddajcie się teraz.
Rozstrzygnijmy to pojedynkiem. Na piętnaście metrów.
Twój człowiek przeciwko mnie.
Daję wam pięć minut na poddanie się!
Potem sam się tym zajmę.
Pomóż mi.
Najlepszym wyjściem jest poddanie się.
Nawet jeśli się stąd wydostaniemy, nie uciekniemy im.
My?
Tobie nic nie będzie. To mnie chcą.
Za moją głowę też jest nagroda.
Też pójdę do więzienia, Johnny! I za co?
To powiedz im, że nie miałem z tym nic wspólnego.
To idź.
Poddaj się. Mam to gdzieś. Zostaw mnie.
Nikogo nie skrzywdziłem.
Nikogo nie zabiłem.
Nie zrobiłem nic złego.
Ale dobrego też nie!
Nie wziąłeś ubrań na zmianę,
dostatecznie dużo jedzenia, leków przeciwbólowych!
Nie zostałeś w stolicy, dlatego złapali Powella.
To była twoja wina!
Nie, pojechałeś na wycieczkę z Boothem, więc proszę, poddaj się.
Zrób coś dla mnie. Gdy tam wyjdziesz,
spójrz im w oczy i powiedz, że byłeś bezużyteczny.
Powiedz im to.
Czas się skończył, Booth! Poddaj się!
Pułkowniku, rozkaż mi tam wejść.
Niech do mnie strzela, aż braknie mu amunicji.
Wtedy na nich ruszycie.
- Wykurz go. - Tak jest.
Zbierzcie drewno i ułóżcie wokół stodoły.
Dziesięciu do jednego.
Czemu nie możemy na nich ruszyć?
Każdy żołnierz tutaj przeżył wojnę,
ich rodziny oczekują, że w tym tygodniu wrócą do domu.
Pojmiemy Bootha bez ofiar ze strony Unii.
Zrozumiano?
Wystarczy.
Co zrobiliście ze stodołą?
Jest tam Booth?
Musicie go stamtąd zabrać.
Utrudnia pani śledztwo federalne.
Proszę wrócić do domu. Już!
Jeśli ty mnie nie ocalisz, sam to zrobię.
Nie mów im, jaką mam broń.
Mam wziąć twój dziennik, żeby nie spłonął?
Nic nie spłonie.
Słuchajcie!
Ten człowiek, David Herold, jest niewinny.
Wychodzi. Nie zróbcie mu krzywdy!
Zaplanowałem ucieczkę samodzielnie!
On mi nie pomagał!
- Bierzcie go! - Pokaż ręce!
Ręce!
Nie strzelać.
Trzymajcie go. Stój! Nie ruszaj się!
Co nowego?
Booth nie chce się poddać. Kawaleria próbuje go wykurzyć.
Muszę tam być.
Nie patrz tak na mnie.
Muszę ich przypilnować.
Daj mi rękę.
- Co? - Daj mi rękę.
Nie dasz rady jechać.
Weźmiemy wóz.
Ostrożnie.
Proszę. On oszalał. Żyje w świecie fantazji.
Musicie go stamtąd wyciągnąć. Uratujcie go.
Skoro sam nie chce wyjść,
idź tam i przekonaj go, by wyszedł.
Zrobisz to?
Spróbuję.
Rozwiązać go.
Nie strzelaj, Johnny. To ja.
Nie na taki koniec liczyliśmy, Johnny...
Hej. Błagam cię, żyj.
Przeżyj jeszcze jeden dzień.
Wyciągnąć go!
Jeszcze jeden dzień.
Może tydzień. Ale proszę, żyj najdłużej, jak dasz radę.
Dobrze? Nie sabotuj sam siebie tutaj.
Hej, posłuchaj. Hej.
Zbliżają się twoje urodziny, pamiętasz?
Możemy świętować je razem.
Nawet w więzieniu.
- Davidzie, oni mnie powieszą. - Nie.
Jeśli wyjdziesz stąd żywy, dostaniesz swój dzień w sądzie.
- Prawda? - Moja noga.
- Przysięgli mogą cię uniewinnić. - Nie zniosę bólu.
Mogą cię uniewinnić.
Nie każ mi patrzeć, jak umierasz.
Hej.
Hej, spójrz na mnie.
Weź mnie za rękę.
Chodź ze mną, dobrze? Chodź.
Chodź.
Wstawaj.
Proszę zejść mi z drogi.
Pomocy!
Został postrzelony!
Co? Mówisz, że został postrzelony?
Patrzcie. Na pewno został.
Wynieście go stąd.
Raz, dwa, trzy.
Potrzebuje lekarza. Hej! Poślijcie po lekarza! Proszę.
Gdzie jest Davis?
On mnie ocali.
Chciał strzelać. Uprzedziłem go.
Nie! Chciał się poddać. Nie powinieneś był strzelać.
Możesz się pożegnać z pieniędzmi z nagrody.
Załatwiłem go jednym strzałem.
Może pan opróżnić komorę nabojową.
Gdzie go trafiłem?
W tył głowy. Tak jak on Lincolna.
- Służymy groźnemu Bogu. - Każ im ugasić ogień.
Tak jest. Ugaście ogień!
Oddycha! On żyje.
Nie. Nie wnoście go do środka.
Zasługuje na to, by trafić do szpitala.
Nie przeżyje godziny.
David.
Mama?
Nie ma jej tu.
Nie patrz na moje dłonie.
Bezużyteczny.
Za późno.
Chcieliśmy
złapać Bootha żywego, ale...
Mieliśmy dużą przewagę liczebną.
Ale ponieważ był w środku, miał przewagę taktyczną.
Sierżant Corbett twierdzi, że widział, że Booth...
chciał strzelić.
Strzelił pierwszy.
Nasz człowiek był szybszy.
Przykro mi.
Teraz jesteś nikim.
Wszystko zebraliśmy.
Broń.
Dziennik Bootha.
Zdjęcia dziewczyn, kompas.
Co zrobić z farmaceutą?
Przewieźć do Waszyngtonu.
Wrzućcie jego zwłoki do zbiornika wodnego.
Nie mówcie mi gdzie.
Ludzie będą pytać, czy nie żyje.
Dlatego najpierw koroner dokładnie opisze ciało.
Chciał rozgłosu.
Nie chcę, by ludzie mogli gdzieś iść i go wspominać.
Żadnego znaku. Niczego.
Weźcie inne ciała dla zmyłki, gdyby was śledzono.
Zrozumiano?
Rozumiem.
Prezydent wie, jak wygląda proces karny?
Czy zacząć od podstaw?
Zacznij od podstaw.
Wyobrażam sobie, że cofam się w czasie i przekonuję Abe’a, by wybrał ciebie.
Wybaczyłem Abe’owi, że wybrał Johnsona.
- To był jego błąd. - Nie.
Nie, jego polityka względem Nawaho była gorsza.
Abe potrzebował stanów granicznych.
Ufam ci w tej sprawie.
W rzeczy samej.
W przeciwieństwie do twojej obławy chcę, by proces był prosty.
Naszym celem jest szybkie skazanie spiskowców.
Proces pokaże powstańcom,
że nie ma sensu próbować obalić rządu.
Moją intencją jest, by szybkość i surowość kar
zniechęciła przyszłe próby zamachu stanu czy zabójstwa.
Dlatego sekretarz Stanton i ja
postanowiliśmy nie sądzić ich przed sądem karnym.
Postawimy spiskowców przed sądem wojskowym.
W Departamencie Wojny?
Tak. W sądzie karnym potrzebowalibyśmy jednogłośnego werdyktu
dla każdego spiskowca.
Przysięgli często zmieniają zdanie w związku z sympatiami,
a sędziowie wojskowi
podejmą obiektywną decyzję.
A tych sędziów, oczywiście, wybierzemy my.
Podoba mi się to.
A zabicie prezydenta powinno być uznane za akt agresji.
Tak, trybunał wojskowy to dobry pomysł.
Dobrze, że się pan zgadza.
Gdy zawisną, czy mogę wreszcie przestać się martwić?
Niestety nasz wywiad na to nie wskazuje.
Sanders się ulotnił. Chyba jest w Londynie.
A plotka głosi, że Jefferson Davis ma złoto.
Panie prezydencie...
uważamy, że to Davis odpowiada za zamach.
Chcę go oskarżyć o zaplanowanie zamachu
razem z Sandersem, Surrattem i Boothem.
Wielki spisek.
Chcesz oskarżyć Davisa o zlecenie zamachu?
Zgadza się.
Gdy jest na wolności, nie jesteśmy bezpieczni.
Zwłaszcza pan.
Chciałbym przeżyć ten niespodziewany zaszczyt.
Czyli to wielki spisek.
Złapcie go.
Weźmie pan udział w procesie?
Nie, ostatnim miejscem, w jakim chcę się znaleźć,
jest sala sądowa pełna zabójców.
Nie, może nie znam szczegółów postępowania, ale wiem jedno.
Proces to przedstawienie.
Jeśli chcecie zwalić winę na Davisa i ich wszystkich zamknąć,
będziecie potrzebować świadka.
Terry, John, Mary, połóżcie ręce na książce.
BRYANTOWN, MARYLAND
Dziękuję. John, chcę, byś przyjechał,
to porozmawiamy o procesie doktora Mudda.
Powinniście wiedzieć, że Booth i jego sługus tędy przejeżdżali.
Tak, dostaliśmy od ciebie cynk. Tylko czemu nie wcześniej?
Jestem tu człowiekiem sukcesu.
A to dlatego, że trzymam się z dala od kłopotów.
Wielu białych z okolicy nie głosowało na Lincolna.
I wielu nim pogardza za to, że uwolnił niewolników,
bo muszą płacić pracownikom.
Wiemy, że byłbyś pomocnym świadkiem.
Byłbyś bohaterem, patriotą, wymierzyłbyś im sprawiedliwość.
Tak?
Pogadamy, gdy będę kimś więcej niż dwoma trzecimi człowieka.
Do tego czasu pozostanę neutralny.
Ciesz się z nagrody.
Nie zmieniłem się od 14 kwietnia.
Jestem, jak zawsze, skromnym człowiekiem,
którego jedyną ambicją jest leczenie ludzi w naszej społeczności.
A jednak muszę wziąć udział w procesie,
w którym nie mogę zeznawać i się bronić.
I tutaj wchodzicie wy.
Potrzebuję świadków, którzy o mnie zaświadczą.
Ilu z was zechce zeznawać,
że jestem dobrym sąsiadem i przyjacielem?
Dziękuję.
Niech Bóg was błogosławi.
Ile masz lat?
Dwadzieścia dwa.
Nigdy nikogo nie skrzywdziłem. Nigdy nikogo nie tknąłem.
Byłem tylko jego przewodnikiem. Przysięgam... Nie wiem...
Nie wiem nic przydatnego.
Dlaczego?
Dlaczego to zrobił?
Nie wiem.
Nie wiesz?
Kto wam to zasugerował?
Proszę pana... Wiem, że popełniłem błąd.
Byłem asystentem w aptece.
Poznałem przyjaciela.
To było coś wyjątkowego.
Ekscytującego.
Przyjaciela, który sprawiał, że czułem, że mogę wszystko...
że wreszcie byłem częścią czegoś ważnego.
Poznał pan kogoś takiego?
Tak, poznałem.
Tego, co zrobiłeś...
nie da się wybaczyć.
Gdybyś nas ostrzegł, mój przyjaciel wciąż by tu był.
Czy pan...
Znalazł pan jego dziennik?
A co?
Mogę go dostać?
Proszę zaczekać, panie sekretarzu.
BROŃ CZARNOPROCHOWA
NÓŻ
Jakieś wieści o Davisie?
Ponoć ukrywa się w Georgii.
Sprawdzamy to.
Poinformowaliśmy gazety,
że szukamy Jeffersona Davisa i że jest za niego nagroda.
Czy możemy...
pomówić o oczywistym problemie?
Nie sądzicie, że go pogrążę?
Wierzymy w ciebie. Inaczej by nas tu nie było.
Ale wielki spisek jest naciągany. I dobrze o tym wiesz.
Wiemy, jak było trudno, gdy nie mogłeś złapać Bootha,
gdy świat patrzył i wiemy,
jak bardzo chcesz podważyć wiarygodność Konfederacji,
by bez przeszkód wdrażać Rekonstrukcję.
Ale chcemy poprosić,
żebyś wziął oddech i zadał sobie pytanie,
czy nie przesadzasz z tymi oskarżeniami?
Nie jest za późno, by przyznać, że sytuacja cię przerosła.
Tak?
Czy ktoś tutaj uważa, że Booth działał sam?
Nie? To musimy to udowodnić.
- Tak, ale to niełatwe zadanie. - Wiem.
Potrzebujesz nie tylko świadka w procesie przeciwko Muddowi
i klanowi pensjonatowemu, który powiąże ich z Boothem,
ale musisz też powiązać ich z Richmond.
A nie masz tego powiązania.
Powiązania między Johnem Wilkesem Boothem a Jeffersonem Davisem.
Nie masz go.
Eckercie.
Davis dał Surrattowi zaszyfrowany rozkaz:
„nadejdzie czas zemsty”, tuż przed zamachem.
Wiemy, że Booth miał dekoder i mógł go odczytać,
ale nie możemy udowodnić, że to był rozkaz zamachu,
i że Booth go widział. Sam to powiedziałeś.
I faktem pozostaje, że nasze dowody są niejednoznaczne.
Wiemy już, że potrafią grać nieczysto.
My...
My też musimy nagiąć zasady.
Niewielu ludzi rozumie, jak działa szyfr.
Ty wiesz.
Spraw, by brzmiało to bardziej pewnie, niż faktycznie jest.
Edwinie, proszę, nie daj się ponieść obsesji,
desperacji, by coś udowodnić.
- Popieramy oskarżenia. - I wierzymy w tę wersję wydarzeń.
Ale?
Wielki spisek jest zbyt ambitny na dowody, które posiadamy.
Nie zgadzam się.
I ostatecznie to do mnie należy decyzja.
Wielki spisek. Przygotujmy tę sprawę.
Oszalał.
Przegramy.
Sekretarz nie robi tego, w czym jest najlepszy.
Nadrabia ambicją.
Powiedziałem, że „nie robi tego, w czym jest najlepszy”.
Mój ojciec jest utalentowanym sekretarzem wojny,
ale jest też prawnikiem z krwi i kości.
Nie zapominajmy,
że przekonał Kongres, by włączył 200 000 Murzynów do armii.
Został wybrany, zamiast Lincolna, w sprawie McCormick-Manny.
Lincoln wziął udział w rozprawie, by przyglądać się mojemu ojcu.
Wielki spisek jest ambitny, tak.
Mój ojciec nie byłby tym, kim jest...
czyli najbardziej utalentowanym prawnikiem i organizatorem ludzi
w Stanach Zjednoczonych...
gdyby nie był ambitny.
Wierzymy w jego teorię.
Obawiamy się, że nie zdoła jej udowodnić.
Jest mózgiem tego procesu.
Zależy mu na wygranej,
może bardziej niż na wygraniu wojny.
Dwie karty.
TAJNY OBÓZ DAVISA IRWINVILLE, GEORGIA
Rozszyfrowano wiadomość?
Wszystkim tutaj można ufać.
Spal ją i idź. Wkrótce odpowiem.
Nasz główny agent dotarł do Londynu.
Oferuje nam statek w Savannah.
Możemy dołączyć do niego w Zjednoczonym Królestwie.
Czemu mielibyśmy uciekać od niepodległości tutaj?
A tak da się żyć?
Wymieniłem złoto i amunicję, abyśmy mieli co jeść.
Tak szybko uciekaliśmy z Richmond,
że noszę ubrania żony, żeby nie zmarznąć.
W tych warunkach uważam, że na Stany warto poczekać.
Za oceanem.
Rząd USA. Na kolana.
- Na kolana! - Na kolana.
Pokaż ręce. Stój.
Gdzie jest Davis?
Chcesz przygotować kolejnego świadka? Przyszedł odźwierny Seward.
Za chwilę.
To Georgia?
To nasz szyfr. Chwilę. Tak, Georgia.
Gdzie?
Irwinville.
Irwinville?
Czwarty Oddział Kawalerii z Michigan pojmał Davisa żywcem.
Mamy Davisa!
Okej. Przekażcie to prasie.
Dobra robota.
Francis.
Były prezydent, Davis... Nie, nie pisz tak.
Abe by go tak nie nazwał.
Pan Jefferson Davis,
zdrajca, który doprowadził do podziału USA, by zachować niewolnictwo...
zostanie oskarżony o zdradę
i spiskowanie przeciwko Lincolnowi i rządowi.
Nie. Czekaj.
Zmierza tu coraz więcej wyzwoleńców.
OBÓZ DLA WYZWOLEŃCÓW
Nie oczekują wiecznej pomocy rządu,
ale znają się tylko na rolnictwie.
Uczę kobiety szycia sukien.
Dzieci potrzebują szkół, lekarzy.
Dostaniecie prawa wyborcze. Obiecuję, że warunki się poprawią.
Dobrze.
Co Ellen powiedziała na organizację zbiórki?
Jest teraz w Nantucket, więc...
Zmiany są trudne.
Chętnie sam ją zorganizuję.
Byłoby wspaniale, Edwinie. Bóg zapłać.
Dobrze.
Panna Simms.
Pomogłam panu aresztować Mudda.
Mnie i bratu jest tutaj dobrze. Nie możemy uznać, że jesteśmy kwita?
Dobrze się pan czuje?
Mary...
twoje zeznania przysłużyłyby się naszemu krajowi.
Pomożesz mi?
Panie sekretarzu...
mimo tego, że odebraliście mi ziemię,
mimo tego, co ten kraj zrobił mnie,
mojej rodzinie, moim uczniom...
Wciąż wierzę w prawa, które rzekomo istnieją w Stanach.
Marzę tylko o tym, by móc szukać swojego szczęścia.
Dlaczego wszystko się utrudnia ludziom takim jak ja?
To pomóż mi to zmienić.
Masz rację.
Zasługujesz na to, by ci wierzyć tak jak lekarzowi.
Chcesz wysłuchać szczegółów?
Tak.
Davis został pojmany w szalu swojej żony.
Doprawdy?
Upokorzyli Abe’a,
gdy nosił damskie ubrania, by uniknąć śmierci w Baltimore.
Powiedz prasie,
że Davis miał na sobie suknię, gdy go pojmano.
Jefferson Davis pojmany w sukni.
- Wyobraź to sobie. - Wyobrażam.
Eckercie?
Wiem, że wielki spisek to ambitna sprawa, ale my...
nie doszliśmy do rodzynków.
Nie, zdecydowanie nie.
Masz Davisa.
To nie byle co.
Koroner skończył opis ciała Bootha.
Jesteśmy gotowi.
Dobrze.
Zajmę się wozem.
Czy mogę zapytać o pieniądze z nagrody?
Pojmaliśmy Davida Herolda żywego i powstrzymaliśmy Bootha.
Nie, nie możesz.
Tak jest.
O co chodzi?
Booth napisał, czemu to zrobił?
Jest tam coś, co może zszargać twoją reputację?
Nie martw się o to.
Eckercie, poślij po Bakera i Conovera.
Wciąż musimy powiązać Davisa z Boothem.
Przygotuję kolejnego świadka.
Napisy: Agnieszka Otawska