Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ang lamig.
Iniwan ko bang bukas ang bintana ng hotel?
Bwisit.
Sir, ayos lang po ba kayo?
Uy.
Kilala mo man lang ba kung sino ako?
Oda Shinichiro, pangalawang henerasyong Zainichi Korean.
Pangalan na Korean, Kim Gwang-il.
Pumarito ka tatlong araw na para mamasyal, 'di ba?
May nagpadala ba sa iyo mula sa Nagoya?
O Sakaguchi mula sa Tokyo?
O si Mr. Choi ng Busan?
'Di ba sikat ka?
Kaya
dapat mas maganda ang buhay mo,
kung gusto mong mamatay nang natural lang, sir.
Narinig na kita dati.
Bihasang assassin na babae mula sa peninsula.
Totoo nga siguro ang usap-usapan
Kung mag-isa ka nilang pinadala para harapin ako,
si Oda Shinichiro, ang tigre ng Kansai.
Napakamapagpanggap talaga ng yakuza.
'Di 'to pagpapanggap. Pride ko 'to bilang samurai.
Pambihira.
Nakakaintindi ka pala ng Korean!
Pero nagtataka ako…
Bakit hinintay mo pang magising 'tong Oda Sinichiro na 'to?
Gusto na kitang patayin kanina,
pero nagbago ang isip ko.
Kung 'di naman mahabang kwento, gusto kong marinig 'yan.
Sige, pwede naman.
Eh 'di, magkukwento na ako.
May anak akong babae.
Maganda siya tulad ko.
Pero medyo masungit siya.
Heto na nga,
nanonood kami ng balita isang weekend.
Ang bagong kandidato bilang prime minister, si Senator Oh Jeong-sik,
ay itinatanggi ang paratang na dinaya ang pagpasok ng anak niya
sa kolehiyo ng musika.
Pinatawag na ng prosekusyon si Oh para simulan ang imbestigasyon.
Ang mga taong 'to…
Ipapasok ninuman ang anak nila sa magandang eskwela.
Akala mo 'di rin nila gagawin 'yan.
'Di ba…
Ibig kong sabihin…
'di ko sinasabing tama ang ginawa niya.
Bilang magulang lang, naunawaan ko ang ginawa niya.
Pero 'di 'yon patas.
Walang masyadong patas sa buhay.
Kung nakapasok siya sa ganyang paraan, ibig sabihin may ni-reject.
Paano kung ako 'yon?
Sasabihin mo pa ba 'yan?
Kung ako sa 'yo, Mom, tuturuan ko ang anak kong lumaban nang patas,
kaysa mangaral lang kung ga'no ka-unfair ang mundo.
Pambihirang anak, ha.
'Di ba?
Natututo rin tayo sa mga bata minsan.
Sang-ayon ako.
Kaya lalaban ako ng patas ngayon.
Okay ka lang sa ganyan? Pagsisishan mo.
Mahusay!
Nakikita kong samurai ka rin.
Damit nga nang makaharap ako sa 'yo nang may paggalang.
Bahala ka.
Ang sabihin mo, nilalamig ka lang.
Luma na yata ang espada mo. Gusto mo ng bago?
Syempre, walang masyadong alam ang mga babae sa espada.
Ginawa ang wakizashi na ito 400 taon na ang nakakaraan
ni Akihiro, ang pinakamagaling na panday ng Edo shogunate.
Para sa isang samurai,
gawa ito ng bihasang sining, tulad ng Holy Grail.
Ano sa tingin mo?
Nakakabilib, 'di ba?
Binili ko ito ng 30,000 won sa Walmart.
Tingnan natin.
Simulan na natin?
Nakakabilib ka.
Oo, alam ko.
Dapat maging proud ka sa sarili mo.
Tatlong tao lang
sa buong Japan ang kayang lumaban ng ganyan
laban sa akin, Oda Shinichiro.
Suko ka na ba?
Teka lang.
Magpapalit ako ng armas.
Kung 'yan ang gusto mo.
'Di suwertehan ang manalo.
Sanlibong araw para palakasin ang loob…
sampung libong araw para magsanay.
Tanging pagkatapos lang ng pagsasanay…
Walang hiya ka…
Pasensya na.
Pupunta pa 'kong tindahan.
KILL BOKSOON
Naku po. Kailan ka pa nalanta?
Dapat sinabihan mo ang nanay.
Naninigarilyo ang anak kong si Boksoon.
Dahil lang mausisa, bilang batang walang alam.
Gaya ng pagpapatawad ko sa mga kasalanan ng anak ko,
Panginoon, patawarin mo ako sa aking mga sala.
-Amen. -Amen.
Kunin mo.
Kainin mo.
Dapat lunukin mo.
Late na'ng uwi mo.
Kailan ka pa nagsigarilyo?
Okay lang uminom, pero walang mabuti sa pagsisigarilyo.
'Wag na.
Parang nag-jaywalk lang tapos sasabihing sundin ang batas trapiko.
'Di ka nakakakumbinsi, 'no?
Kailan ka pa nagsisigarilyo?
Yosi tayo?
'Wag ka na ngang magpa-cool, mom.
Mapapatay ko siya.
Gil Jae-young.
Sorry sa pagdabog ng pinto. At 'di na ako magyoyosi, promise.
Ano? May sasabihin ka pa?
Tulungan mo akong pumili ng isusuot
sa education meeting bukas.
'Yong meeting na 'yon.
'Di ba meeting lang 'yon
ng mga agresibong nanay sa private schools na nagyayabang ng pera at anak nila?
May dahilan ang lahat sa pagpunta sa US mainland.
Nag-Hawaii rin kami noong nakaraang taon.
Masarap ang pagkain, at maraming pwedeng gawin,
pero marami nang mga Koreano do'n. 'Di na gumagaling ang English nila.
Nalaman ko kaya pumupunta ang lahat sa Singapore.
'Wag mo nang pag-isipan pa.
Do'n pumupunta ang mga karaniwang kabataan.
Wala silang magandang extracurricular.
Gano'n ba.
E, saan ang mairerekomenda mong puntahan sa panahon ngayon?
Oo nga pala.
Bakit 'di kayo namasyal ni Jae-young nitong summer?
-Nitong summer? -Oo.
Nasa business trip ako.
Malamang mas mahirap sa 'yo dahil mag-isa ka lang.
Plano kong mamasyal ngayon, syempre.
Sinasabihan ako ni So-ra na bantayan din si Jae-young.
Ano na ngang trabaho mo?
Nasa Event Planning Company ako.
Events? Anong klase?
Kaninang umaga sa Seoul,
natagpuang patay sa tama ng bala ang lalaking edad 40
sa gitna ng Dongho Bridge na kasalukuyang ginagawa.
Nakilala siyang si Kim Gwang-il, Korean na pinanganak sa Japan
na tatlong araw nang nasa Korea.
Matapos makilalang siya ay si Oda Shinichiro,
lider ng yakuza organization na nakabase sa Kobe, Japan…
Kita mo na, 'di na naman siya sumunod sa script.
Paano lilinisin 'yan kung baril ang gamit niya sa lokal na Palabas?
Ang gobyerno ng Japan ay hindi pa…
Tingin ko 'di 'yon masamang hakbang.
Bakit hindi?
Alam naman nating 'di pangkaraniwan ang krimeng sangkot ang baril sa Korea.
Kung titingnan,
malamang resulta ito ng mga alitan sa Japanese yakuza.
Aalamin pa kung sangkot ang mga gang sa Korea…
Kita mo na?
Sino'ng mag-iisip na sangkot ang galit na asawa ng babaerong yakuza?
-Para sumahin ang imbestigasyon natin… -Naku.
Napakalambot mo kay Boksoon.
Isang Korean na ipinanganak sa Japan
na kilala sa Japanese name na Oda Shinichiro,
at sa Korean name na Kim Gwang-il…
Nandito ka na.
Welcome.
Makakahiwa 'to ng bato na parang butter lang.
Boksoon, hanga na talaga ako sa 'yo.
-Nag-enjoy ka ba? -Oo.
Tingin mo magkakaroon din ako ng Palabas
sa prime-time news, gaya ng sa 'yo?
Bata ka pa.
Oo nga. 'Wag kang mawawalan ng loob.
Magkakatsansa rin ang henerasyon natin.
Baka sa 23rd century.
Bakit wala si Min-seok ngayon?
Namatay siya. Dalawang linggo na, sa business trip sa China.
Ililibre ko pa naman sana siya ng hapunan.
Tama na nga ang sa patay. Magkwento ka pa sa bago mong Palabas.
Ang pagiging yakuza lang ba ang pagkatao niya?
Malakas ba siya?
Kumusta siya?
Sobrang lakas niya.
Kung patas lang ang laban namin, baka talo ako.
Katapusan na siguro ng karera ko.
-'Wag mong sabihin 'yan. -Hindi 'yan.
'Di naman sa parte kami ng isang contest.
Ano naman kung malakas sila o mahina?
Ang mahalaga ay mahanap ang kahinaan nila.
Kahit gumawa ka ng kahinaan nila.
Gaya ng sinabi ni Kill Boksoon, "Hanapin mo muna ang kahinaan."
"Kung walang mahanap, gumawa nito!"
-Ayos. -Bakit lagi niyang ginagawa 'yan?
Natuto na naman ako sa 'yo.
Totoo ba 'yan, Gwang-man ko?
-Nakakasuka! -Ang bobo.
Magkano ang bayad sa 'yo sa gano'ng kalaking Palabas?
Sapat lang para ilibre kayo sa inuman ngayon.
Sige na, sabihin mo na sa 'min.
Kung ayaw mong sabihin,
isulat mo na lang ang unang numero dito.
Mas malaki pa'ng kita mo sa isang Palabas kaysa pito sa kompanya ko.
Ano namang laban ng kompanya mo sa MK?
Pandaigdigan ang MK.
Maswerte ka pa nga't nakakapagtrabaho ka.
'Di nga ako makapagtrabaho kung 'di kukunin ng kompanya.
Salamat sa patakarang ginawa ng MK pitong taon ang nakaraan, 'di ba?
Mali ba ako?
May sinaunang kasabihan.
"Maililigtas ka ng isang pagpatay na tatlong beses ng pasensya."
Mga propesyunal tayo rito na isinasabuhay ang mga 'yon.
'Di lang tayo nagtatrabaho para sa mga lumang detective agency.
'Di rin tayo mga sinaunang gang na nakasuot ng mga cheap na suit.
Ipinagmamalaki natin ang trabaho natin.
Ang pagpaslang
ay naging pandaigdigang negosyo, at nararapat lang tayong igalang.
Hanggang sirain ng mga baguhang walang kompanya
ang reputasyon natin maging sa pagpaslang ng mga bata sa kakarampot na bayad.
Ang dahilan kaya tayo nasa abang sitwasyon
ay dahil walang patakaran sa industriyang 'to.
Kung kaya
nagpapanukala ako ng mga simpleng patakaran para sa inyo.
Tanong lang!
Kung pipiliin namin ang papatayin habang sinusunod ang mga patakaran,
'di ba kami ang mawawalan ng trabaho?
Mga walang kompanya ang makikinabang.
Ikaw siguro ang kakatayo lang ng kompanya.
Napakaliit pa lang. Ako si Sergeant Shin, sir.
Maganda ang punto mo.
Dahil doon,
dapat 'di kayang tuparin ng walang kompanya ang mga patakaran.
Sa gano'ng paraan,
makatwiran lang ang paglilinis natin sa kanila.
Ngayon, tatlong patakaran lang.
Una,
hindi dapat pumatay ng menor de edad.
Pangalawa,
kunin lang ang pinayagang Palabas ng kompanya niyo.
Pangatlo,
laging gawin ang Palabas na pinayagan ng kompanya niyo.
Kung sang-ayon kayo sa tatlong patakarang 'to.
ang mga baguhang walang kompanya ay 'di na
makakapagtrabaho sa industriyang 'to.
Sang-ayon ako!
Sang-ayon talaga ako!
Paano ko malalaman noon
na mapuputol ang kamay ko at sisipain sa kompanya?
Gumuho ang kompanya ko sa pagsunod sa mga patakarang 'yon,
at 'di man lang ako nakatanggap ng separation pay.
Heto ang tanong.
Bakit ang mga malakas ang gumagawa ng mga patakaran?
Heto ang sagot.
Mas pinalalakas ng mga patakaran ang mga malakas na.
Paraan lang ng MK ang mga patakaran para masolo ang industriya, 'di ba?
Tingnan niyo, liban kay Sergeant Shin,
naging maliliit na kompanya ang iba pa
na papet ng MK.
MK ka rin, ha.
Kaya alam ko'ng kagaguhan nito.
Niraranggo tayong A, B, C, at D depende sa gusto nila.
Kaya yumayaman lang ang mayaman na
habang tayong lahat napipilitang makuntento sa tira-tira nila.
Gano'n naman, e, ang mabayaran ayon sa kakayahan mo.
Wow, para mo na ring sinabing 'di ako gano'n kagaling.
'Di na ako ang batang sunud-suran sa 'yo.
Kung gano'n, padalhan mo ako ng duguang patalim.
Nang makita ga'no kalayo ang narating mo.
Bakit sila magdadala ng duguang patalim?
Pero totoo ngang nahihirapan ang mga tulad natin
dahil sa mga kompanya gaya ng MK.
Totoo 'yan.
Ako na yata ang pinakamasama rito.
Kaya 'di ka sasali sa MK pag ni-recruit ka nila, Hyeon-cheol?
Ang sisihin ang iba habang nanliliit sa sarili,
pribilehiyo 'yan ng mga walang kakayanan, 'di ba?
Pasensya na kayo.
Masyado lang yata akong magaling.
Nga pala, ano'ng ibig sabihin ng padalhan ng duguang patalim?
Sinaunang mensahe 'yon
bago pa magkaroon ng mga patakaran.
Sabihin nating pinadalhan mo siya ng duguang patalim.
Ibig sabihin, iniimbitahan mo siyang mamili ng oras at lugar
para magpatayan kayo.
Pero luma na ang gano'ng kasabihan ngayon.
Panahong kalakasan pa 'yon ni Boksoon.
Sobrang nakakatakot pa niya no'n.
'Di pa nga kumpleto ang kotseng 'to.
Bwisit.
Tabi.
Walang hiyang gago 'to.
Hoy, kayong limang baboy.
Ano?
Ano'ng sinabi mo?
-Uy. -Kalma lang.
Hoy, babae, 'di magandang tawag 'yan sa ibang tao.
Isang baboy, dalawa, tatlo, apat, at lima.
-E, ano ngayon? -Tarantado kang…
Sa tingin mo ba ang tulad ni Hee-sung
ay 'di madaling maging rank A, kahit sa MK?
Liban sa reputasyon,
'di siya madaling kalaban para kay Boksoon.
Mahusay na ang mga kakayahan niya.
Tinuring na siyang mahusay na baguhan sa MK.
Pero ewan ko lang bakit 'di siya pinipili ni Chairman Cha Min-kyu.
Wala 'tong dugo.
'Di ko na kayang pigilan pa…
Pigilan mo. Nae-enjoy ko pa 'to.
Ayaw mo na ba talaga?
Kailangang manigarilyo no'ng malulungkot na kabataan pa tayo.
Ano'ng nagpapalungkot sa 'yo?
Lahat maliban sa 'yo.
Malupit na buhay sa eskwela.
'Yong bobong boyfriend ko.
Lalo na ang mom ko.
Papatayin ako no'n 'pag nalaman niya ang tungkol sa 'tin. Malupit 'yon.
Alam mo'ng pangalan ko sa phone ng mom ko?
-Ano? -"Pwincess."
'Di nga.
Pare-pareho lang ang mga nanay.
Akala mo mahal nila tayo.
Maiinis sila 'pag nalaman ang tunay nating pagkatao.
Bahala na.
'Di ko rin masyadong kilala ang nanay ko.
-Marami rin siyang tinatago sa 'kin. -Tulad ng?
Wala 'yon.
Ano nga 'yon?
May tinatago ka ba kay…
Hoy, kayong dalawa.
'Di dapat kayo nagka-cutting at nagyoyosi nang ganito!
Hi.
Astig talaga ang magyosi pagkatapos ng trigonometry.
Pupunta kami sa coin karaoke. May beer din kami.
Ayos!
Ikaw ba?
Mag-enjoy na lang kayo.
Uy, sama ka na lang sa 'min.
Tigilan mo ako.
Bukas na lang.
Uy, Cheol-woo.
Busted ka na naman kay Jae-young.
-'Di ba nakakatakot siya ngayon? -'Di ba?
Tingnan mo, natakot talaga siya. Gago.
Ano'ng tinawag mo sa 'kin?
Tama na nga 'yan. Napipikon siya 'pag sinasabihan ng gano'n.
Ano 'to?
Ang bill ng dad mo sa operasyon.
Weirdo lang ang tumanggap ng pera pagkatapos.
Salamat, pero 'di ko kukunin.
Dito ka na lang nang mas matagal pa?
'Di ko lang binibigay sa 'yo. Bayaran mo rin.
'Di na kailangan. Ako nang bahala.
Paano?
Alam ko ring nag-aalala ka sa 'kin.
-Gusto mong malaman kung paano? -'Di na.
'Di na, kung 'di ko naman dapat alalahanin.
Boksoon!
Gil Boksoon!
Sabihin mo lang na nag-aalala ka rin sa 'kin.
Kung nag-aalala ka sa 'kin,
magtayo ka ng kompanya mo at kunin mo ako.
Sabi mo matatapos na ang kontrata mo, tama?
'Di nakakaakit ang kawalang ingat.
Kung magsisimula ka ng kompanya, aabante 'yan.
Gusto ko si Chairman Cha.
Siya ang nagturo sa 'kin ng lahat ng alam ko
at nagbigay ng lahat nang mayro'n ako.
Siya rin ang kukuha ng lahat sa 'yo.
Papatayin mo ba ako 'pag sinabi ni Chairman 'yon sa 'yo?
Oo naman.
Hihinto ako sa trabaho pagkatapos ng kontrata ko.
Biglaan? Bakit?
May boyfriend na ba ang anak ko?
Wala.
Kung mas mabait ka lang, pipilahan ka ng mga lalaki.
Wala ka bang historical debate class? Nalaman kong dagdag 'yon sa grade mo.
Parang away-bata na pinaglalaban kami para sa grades.
'Yon ang punto. Isang laban 'to.
Alam mo kung kailan kinakabahan ang kalaban mo sa debate?
'Yon ang kahinaan nila.
Dapat mong atakehin hanggang magmakaawa sila.
Akala ko dapat maging mas palakaibigan ako.
Tungkol saan ang debate?
Sino dapat ang nasa 100,000-won, kung may gano'n.
Mukhang masaya 'yon.
-Sino sa tingin mo? -Maraming mga kandidato.
Gwanggaeto the Great, Eulji Mundeok, Kim Gu, An Jung-geun…
Napansin ko ang pinag-uusapan nilang lahat.
Lalaki lahat.
Bukod pa riyan.
Nakapatay na silang lahat.
Kaya si Nongae sa 'kin.
'Di madaling pumatay para sa babae, at gusto ko 'yon sa kanya.
Oo nga…
Magandang pananaw 'yan.
Naku, si Gil Boksoon!
Uy, kumusta ka?
Ano ang ipinunta mo rito?
Ipinatawag ako ni Mr. Cha.
Ang galing. Tulungan mo ako habang nandito ka.
'Wag, nakakahiya.
Please, ito lang.
-Ayaw ko. -Ito lang.
Oh, Director…
Magandang umaga, Director Cha!
Pambihira.
Hello.
Buwanang pagsusuri pala ninyo ngayon,
kaya dumaan ako para batiin kayo.
-Boksoon, astig ka! -Nakakabilib ka!
Pamilyar ang lugar na 'to sa 'kin.
Oo.
Pinapraktis ang Palabas mo limang taon ang nakaraan.
Ang Yeosu rotary bathroom case.
-Babae? -Oo.
Marami nang babae sa inyo ngayon.
Siya ang pinakamahusay. Malapit na siyang magsimula.
Talaga?
Hello, ako si Kim Young-ji.
Bakit ka kinakabahan?
Bayani ka raw sa kanya.
Kaya gagawin ko siyang susunod na Gil Boksoon.
Sige lang.
Ipapakita ko sa 'yo.
Sinong gustong makipag-sparring ulit kay Young-ji?
Wala?
Wow. Magaling ka nga siguro.
Tingnan ko sa susunod.
Good luck sa lahat!
Sayang, 'di mo makikita.
Mas magaling pa yata siya no'ng ganyang edad mo.
Young-ji?
Pwedeng mag-sparring tayo saglit?
'Di mo kailangan ng anumang gamit?
'Di rin totoong patalim ang gamit mo.
Ayos lang 'to.
Handa na, go!
Magandang gamitin ang dalawang kamay, pero mas mabagal ang galaw mo.
'Di yata ako ganyan lumaban sa ganyang edad, 'd iba?
Ayos 'yan.
Kung tunay ang talim nito, nasugatan ka na.
Ano na? Parang ikaw lang, 'di ba?
Mas maganda ako sa kanya.
Namatay ka na nang walang ingay.
Pili ka na.
Urgent ang parehong Palabas. Kaya dapat sagutin natin sila agad.
Matamis 'to.
Sorry po. Gagawa ako ng bago.
'Di na, ayos lang.
'Di ko na lang iinumin.
Makakaalis ka na.
Ano'ng problema mo? Ayaw mo bang magtrabaho?
Kakatapos ko lang ng isa at…
Bigyan ko dapat ng tsansa ang susunod na henerasyon.
Si Han Hee-sung kaya? Magaling siya.
'Di mo ba nakita ang letrang A dito?
Pwede na siyang maging A.
Desisyon ko 'yan, hindi sa 'yo.
Ito ang pipiliin ko.
Palabas na naman dito. 'Di mo man lang binasa.
Mas nagiging makabayan ako habang tumatanda.
Salamat sa 'yo, mukhang bibisita ako sa Russia.
Malaking Palabas 'yan kung ikaw mismo ang pupunta.
May kinalaman dito ang mafia.
Sa pagretiro ng Matandang Dokgo at bakasyon ni Mantis,
ikaw at ako na lang.
Napag-isipan mo na ang term sa pag-renew ng kontrata?
Ang anak mo at 15 anyos na, tama?
Nangako ka 15 taon ang nakaraan.
Sabi ko nang 'di dahil sa anak ko.
Kain na tayo.
Para makapagkamustahan.
Nag-agahan na ako.
Mag-tteokbokki tayo.
-Sa lugar na 'yon? -Oo.
'Yan ang 'di ko matatanggihan.
Heto ang materyales na ni-request niyo, Ditrector Cha.
Iwan mo diyan, Detective Kang.
Ano'ng tinitingnan mo?
'Di magandang tingnan.
Sinusundan niya ako dati
at kinukwento lahat ng nangyayari sa school.
Ngayon, sa kwarto lang siya na nakasara ang pinto.
Marami siyang sekreto. Mat password na rin ang phone niya.
Nagtatayo siya ng pader sa pagitan niyo sa paggawa niya ng password.
Tama ka, isang pader.
Lahat ng tinuro mo sa 'kin no'ng nagsisimula pa lang ako,
alamin ang susunod na kilos, hanapin ang kahinaan,
atakehin nang 'di handa.
-Walang gumana. -Naku naman.
Matigas siya.
Mas madaling pumatay kaysa magpalaki ng bata.
Tama ka.
Plus, maganda ang kita.
Kung gano'n…
bakit 'di mo sabihin ang gustomo sa pag-renew ng kontrata?
Sobrang sarap ng tteokbokki.
Kung 'di dahil sa anak mo, ano'ng dahilan?
Tingin mo ba galit ang Diyos sa 'yo?
Ikaw at ako,
sa impyerno na tayo mapupunta.
Kaya 'di tayo nagdadasal.
-Bata siya. -'Di siya menor de edad.
Bakit level-A na Palabas 'to?
Magiging usap-usapan ito.
Dapat magmukhang suicide, walang duda.
Pinapaalala nito ang una nating pagkikita.
'Di ko na maalala. Inaalikabok na ang memorya ko.
Hello, sir.
Ayos lang ba si Jae-young?
Sige, papunta na 'ko.
Ano'ng problema?
Sinaksak ni Jae-young ang kaibigan gamit ang gunting.
Mukhang talentado rin siya tulad ng mom niya.
Biro lang.
'Di dapat ginagawang biro 'yon.
Magbiro ka ulit tungkol dito,
maisasaksak ang pinakamapurol na patalim sa bibig mo.
Ang sabi sa 'min, kausap ni Jae-young si Cheol-woo no'ng break
nang saksakin niya ito ng gunting.
Ang problema, walang nagsasabi sa kanila kung bakit.
Kailangan ba ng biktima ng dahilan?
Biktima ang anak ko!
Ma'am,
Pasensya na po. Babayaran ko ang bill sa ospital…
Hayaan mo na. May pera ako.
Tumawag na lang kayo ng pulis.
Away-bata lang 'to. 'Di na kailangan ang pulis.
Sinaksak siya dito!
Kung mas malalim pa ang sugat, nakakamatay na 'yon!
Gusto talaga niyang patayin ang anak ko.
Ano ang natututunan niya sa mga magulang niya?
Teka lang! 'Di na tama 'yan!
Wala ka dapat kampihan kahit na malapit si So-ra kay Jae-young.
'Di ko kinakampihan is Jae-young.
Namamagitan lang ako bilang miyembro ng komite ng mga magulang.
Pinatawag namin ang nanay ni So-ra dahil si So-ra lang ang tanging saksi.
Pero ayaw din niyang magsalita.
Sinasabi mo bang may kinalaman si So-ra sa malagim na pangyayaring 'to?
'Di ko sinabi 'yan.
Ms. Gil, isang linggo lang. Suspendido si Jae-young ng isang linggo.
Sinaksak ang anak ko. 'Di sapat 'yon!
Pagkatapos, magkakaro'n ng discipline committee.
'Pag 'di sinabi ni Jae-young ang dahilan,
'di na siya makakakapasok sa school, ayon sa rules.
Ie-expel?
Ie-expel ka kung 'di mo sasabihin bakit.
'Pag umalis ka rito, 'di ka na makakabalik kahit magkano pa ibayad natin.
Kaya mo ba sa public school?
Tama na! Mapagmataas ka na.
"Mapagmataas"?
Ang manaksak ba ay gawain ng edukado?
Mapapatay mo talaga siya!
Alam mo bang delikado sa bahaging 'yon?
Syempre alam ko.
Ano 'ka mo?
Sinaksak ko siya doon para patayin siya.
Edad 17 ako no'ng una akong pumatay.
Do'n ko unang nakilala si Chairman Cha.
Sabi niya, ipinanganak ako para ro'n.
Pwede nga naman dahil lumaki ako sa karahasan.
Kaya gusto ko siyang palakihin sa ibang paraan.
Pero minsan 'pag tinitinignan ko siya, naaalala ko kabataan ko sa kanya.
At natatakot ako.
Iniisip mo na nang malalim.
Sinabi lang niya siguro 'yon kasi nasa pagiging suwail siyang edad.
Gano'n ba 'pag ganyang edad?
Sige, ganito na lang.
Sabihin mo lang sa kompanya ang totoo.
Hahayaan ka ni Chairman Cha kung dahil sa anak mo.
O baka mapatay ka niya.
Nang ipanganak ko si Jae-young, nangako ako sa kanya
na 'di nito maaapketuhan ang trabaho ko.
Pero mahirap. 'Di pisikal, kundi emosyonal.
May mga pagkakataong
nakikita ko ang sarili ko sa mata ng taong namamatay.
Natatakot akong umuwi at tingnan siya sa mata.
Kung iisipin kong alam ng tatay ko ang ginagawa ko,
natatakot na ako.
Alam kong makasarili,
ayaw kong tumigil sa career ko dahil sa anak ko.
'Di ba ako kwalipikadong maging ina?
Pinakamahusay na kwalipikasyon ang kumita.
Ayaw ko ring isuko ang career ko para sa dad ko.
Kahit 'di ako kumikita nang malaki ngayon.
Kabalintunaan lang na ina ako habang ganito ang trabaho ko.
May pagpatay ba sa edukadong paraan?
Puno ng kabalintunaan ang mundo.
Nakikidigma tayo para sa kapayapaan.
Naniniwala tayo sa kasinungalingan kaysa totoo.
Nagtitipon ang mga mamamaslang para gumawa ng rules.
Uy.
Nagsusulat ka ba ng libro?
Bakit? Ipa-publish mo ba para sa 'kin?
"Hanapin ang totoo sa mga kontradiksyon."
'Yan ang pamagat ng libro ko.
Ang totoo ay…
mabuti ka talagang ina.
Iniisip mo nga kung paano palakihin ang anak mo
kaysa paano pumatay ng tao.
Nga pala, may dala ka ba para sa 'kin?
Paano mo nagagawang bisitahin ako nang walang regalo?
Tingnan mo kung paano dumaan
sa aorta tungo sa lumbar.
Detalyado 'to.
Puro 'to mga kasong 'di naresolba mula sa pulis.
Medyo marami, tama?
Kunwari ay mga involuntary manslaughter ang mga 'to,
tingnang mabuti.
Gawa talaga 'to ng propesyonal.
Ibig mong sabihin,
mga Palabas na walang pahintulot?
Mismo.
Kinumpirma ng ibang chairman na 'di 'to mga Palabas ng kompanya.
Ibig sabihin, kumikilos na ang mga wala sa kompanya?
Napakahusay ng pagpatay para maging sa kanila.
Kaya pwedeng nagretiro o tinanggal.
Hindi.
-Imposible 'yan. -Siyempre hindi.
Imposible.
Posible 'yan.
Sa tingin ko, posible.
Posible nga.
Mag-iimbestiga raw ang mga pulis,
kaya mas mabuti nating makikita.
Kung sakaling sangkot ang isa sa mga empleyado natin,
gusto ko harapin natin
sa MK ang empleyadong 'yon.
Kung lalabis ang anak ko,
ako ang magtatama ng mali.
Pangit kung pag-iinitan nila ang ibang boss.
Binabalewala ng mga kompanya ang rules 'pag empleyado nila ang nakalabag,
alam ng lahat dito 'yan.
Oportunidad ang insidenteng 'to para itama ang mga mali.
Nakakatakot, ha.
Nakakatakot!
Mahirap sa panahon ngayon,
at 'di maganda sa negosyo kung hahabulin lang natin sila.
Sergeant Shin.
Kung 'di mo kaya ang kompanya mo, balik ka na lang sa militar.
Pinagmumukha mo ang sarili mong walang kakayahan.
Wala pang nakakaalam ng salarin.
Kaya nabanggit ko na baka lang.
Kung may tsansa ngang…
Pambihira.
Pananagutan ko.
Ano'ng gusto mo?
Ulo ko sa lamesa?
'Di naman kailangang gano'n.
'Wag kang malambot sa pilyong si Sergeant Shin.
Natural lang siyang tarantado.
'Pag 'di mo siya nakontrol, makakagat ka.
Si Boksoon…
baka 'di mag-renew ng kontrata sa 'tin.
Alam na kung bakit.
Tumitigil ang mga babaeng magtrabaho 'pag nagkaanak na.
Matagal na rin siyang nagpigil.
Sino nga ba ang ama ng anak niya?
Isang…
ordinaryong tao lang.
'Di tulad natin?
Basta 'wag kang mag-alala.
Malapit nang bumalik si Mantis,
at magsasanay tayo ng bagong henerasyon para palitan ang luma.
Lampas na si Gil Boksoon sa kalakasan niya.
Pumupurol din kahit ang pinakamahusay na patalim.
Mali 'yung sinabi ko kay Boksoon kanina.
At…
sabi niya'y isasaksak niya sa 'kin ang pinakamapurol na patalim sa mundo.
Bakit mapurol na patalim?
Dahil mas masakit 'yon.
Sinubukan mo talaga siyang patayin?
Syempre hindi.
Kilala kita.
Pero bakit mo ginawa 'yon? 'Di ka gano'ng klaseng tao.
Anong klaseng tao ba talaga ako?
'Di ako gaya ng mga halaman mo. Hayaan mo lang ako.
Akala mo ba nabubuhay lang sila sa sarili nila?
Dinidiligan ko, nililipat ng paso, tini-trim ang dahon, at dinadamuhan!
Trabaho ko 'yon!
Saan ka pupunta?
Mag-photosynthesize ako.
Kumusta sa school kahapon?
'Wag mo akong tanungin.
Sana may bumaril sa 'kin sa ulo.
Kumusta ang anak mo? Nakausap mo ba siya?
Pader kalaunan ang kausap ko.
'Di nga nagbubukas sa 'kin.
Napapagod na ako.
Sana may kontrata rin ang pagiging ina.
May dahilan lagi ang mga tao sa paglalagay ng pader.
Ang hintayin siya
ay pwedeng maging solusyon.
Hanggang sa magbukas muna siya.
Para sa mga ina,
imposible 'yan.
Bigyan mo na lang siya ng dad.
Tama. Handa na ang schedule mo. Kailangan mong mag-ensayo?
Hindi. Tara na, gawin na natin.
Papadalhan kita ng gamit at intern din.
Internship season na. Bigyan mo siya ng totoong karanasan.
Sapat na ang isang bata…
Magugustuhan mo siya.
Magandang gabi, ma'am!
Bukas.
Bakit 'tong sa box cutter? Sleeping pills lang ayon na.
Sabi ni Director Cha, kailangan ng matinding bagay.
Gano'n ba.
-Ito ba ang suicide note? -Oo.
Sinuri nila ang handwriting ng target at ginawa 'to gamit ang pen.
Gusto mong tingnan?
'Wag na, mas madali kung 'di aalamin ang kwento.
Walang mahirap sa suicide. Bilisan natin at umuwi na.
Mukhang mas bata siya sa 'kin.
Bakit siya mamamatay?
Ordinaryong manyak.
Ikukuha ang babae ng alak
at patayin na may classical music.
Talaga?
Hindi.
Mala-anghel ang mukha.
Bakit kumakain ng junk food? 'Di 'maganda sa kalusugan.
Kaliwete siya.
Sige.
Teka.
'Di mo siya malalaslas sa isang kilos.
Sa suicide, titigil ka at saka lalaslasin.
Gano'n gumawa ng sugat na nag-aalinlangan.
-Sige. -Akin na.
Dapat may pakiramdam sa dulo ng blade.
May 60% takot…
at 40% alinlangan.
Ramdam ko na ang emosyon mula rito.
Ang bagong kandidato bilang prime minister, si Senator Oh Jeong-sik,
ay itinatanggi ang paratang na dinaya
ang pagpasok ng anak niya sa kolehiyo ng musika.
Pinatawag na ng prosekusyon si Oh para simulan ang imbestigasyon.
INOSENTE ANG AMA KO
'DI KO MATIIS ANG INHUSTISYA
AYAW KO NANG MAGING PASAN
AMA, PATAWARIN MO AKO NA NAUNA NA AKONG LUMISAN
Sino'ng may sabi na dalhin mo ang phone mo?
'Di nakabukas.
PWINCESS
Sa labas ka muna saglit.
-Ano? -O alis na ako?
Hindi.
Nagtatrabaho ako ngayon.
-Late ka ba uuwi? -Bakit mo natanong?
Kasi.
Mom.
Sorry.
Kumain ka na ba?
Hindi pa.
'Wag kang liliban sa pagkain. May kim chi stew sa fridge.
VLADIVOSTOK QUICK TAXI
Dalawang tagay.
KILL BOKSOON
Pwede tayong mag-usap?
Sandali.
Tapos ka na ba?
Nabigo ako.
Ano?
Nagising siya. Baka kulang ang pampatulog.
Dapat tiningnan ko muna.
Nagkamali ako.
Nabasa mo siguro ang suicide note.
Alam mong 'di ako nagbabasa niyan.
Tatlong dahilan kung bakit 'di kita mapaniwalaan.
Una,
hindi kayang mabigo ni Gil Boksoon sa ganitong Palabas.
Pangalawa,
hindi mabibigo si Gil Boksoon sa ganitong Palabas.
At pangatlo.
walang-pusong ama ang kliyente na gustong mamatay ang anak niya.
Sinasabi mo bang 'di ko kaya dahil diyan?
Ikaw ang mas makakapagsabi.
"Laging gawin ang Palabas na pinayagan ng kompanya niyo."
Kung 'di ka talaga nabigo…
nilabag mo lang ang rules.
Papatayin mo ba ako?
Bakit hindi ka sumasagot?
Sandali lang.
Nagsimula na ang putukan.
Dapat pinatay niya ang phone niya sa trabaho.
Patayin ang gagong Asian na 'yan!
'Wag kang tatakas! Tarantado!
Makinig ka lang habang nagtatarabaho ka.
Malinaw kong sinabing nabigo ako sa Palabas.
Maniwala ka man o hindi, bahala ka.
Pero paniwalaan mo ako kung gusto mo ng pirma ko sa kontrata.
Itigil ang pamamaril!
'Yan lang sasabihin mo?
Isa pa.
Walang ibang gagawa sa nabigo kong Palabas.
'Yan ang
kondisyon ko sa pag-renew ng kontrata.
Hindi siya.
Doon!
Ipakausap mo ang intern sa 'kin.
Magsisinungaling ba ako?
Hindi, sabihin mo ang totoo.
Hello, Chairman Cha.
Nabigo ba talaga siya?
Wala ako sa eksena.
Tatanungin ulit kita.
Opo, nabigo siya.
Mali yata ang kwenta ko ng gas.
Pasensya na po.
Opo, sir.
May isa rin akong kondisyon.
Desisyon ko ang tagal ng kontrata.
At hanggang do'n,
mananatiling patalim ng MK si Gil Boksoon.
SO-RA
HINDI MO AKO SINASAGOT - TAWAGAN MO AKO
Paano ko paniniwalaan 'yan?
Kahit lumambot siya nang maging ina…
Ano kaya kung
sinadya nyang baliin ang rules?
Bakit?
Sige.
Tingnan ko kung kanino ipapasa 'tong Palabas.
'Wag.
Isara mo na bilang bigong kaso.
Baliw ka ba?
Level A 'to. Paano ang reputasyon natin?
Kasama rin 'to sa plano ni Gil Boksoon?
Gano'n nga.
'Di talaga siya nabigo.
Pambihira kayong dalawa.
Ano siya sa 'yo para umakto ka nang ganito?
Lilipad na ang eroplano. Ihanda mo na ang kontrata.
Buti na lang kamukha ng nanay mo ang anak mo.
Pero mukhang depressed siya.
Mas maganda siya kung ngumiti siya.
Kaya 'di ka dapat nabuhay nang maganda bilang pulis kung gusto mong
mamatay sa natural na paraan.
Tapos na 'pag inurong ko ang upuan.
Dapat nasa school ka pa ngayon.
Nandito ka para patayin ang dad ko?
Nagpapatiwakal ang dad mo
pagkabaril niya sa sarili niyang anak.
Dapat pumasok ako sa huling klase.
Ang gulo naman.
Matatapos mo sana 'to kung sinunod mo lang ang rules.
Iikot-ikot mo na lang ulit. Bakit ka nagmamadali?
Ilang taon ka na?
-Labimpito. -Ginugulo niyan ang mga bagay.
Sa paanong paraan?
May nakababata akong babaeng kapatid.
Kaya 'di ako pumapatay ng bata. 'Yan ang rule ko.
'Di lang pala sa masamang tao ang trabahong 'to.
Ganito ka ba kataklesa?
Ang pamantayan sa pagiging bata
ay malabo talaga.
Dapat malinaw ang rules.
Eh ang menor de edad? Wala pa akong ID.
Pero ang hayaang mabuhay ang saksi…
Hoy!
Ngayon, ikaw na ang saksi.
Masama ba ang araw mo, Director Cha?
Walang galang ang itanong kung pangit ang araw ko.
May nahanap ka ba?
Oo.
Mula sa kamakailangang Daejon researcher murder case.
Nahanap namin ang truck na nawala sa scene
sa isang talyer.
Buti na lang, gumagana pa ang dashcam,
kaya natukoy namin ang lahat ng bisita.
-Naku. -Kilala mo ba 'yan?
Detective Kang.
May ganyan din sa pulis, 'di ba?
Taong magaling pero 'di kayang sumikat.
Bakit nangyayari 'yon?
Baka may problema sila sa ugali.
O baka 'di na sila pinapaboran ng amo nila.
Mismo. Iniwan na lang basta.
At 'di man lang nila alam kung bakit.
Kawawa naman.
Bakit nagulat ka? Parang nahuli ka.
Inosente ako sa kahit ano!
Ang mga taong sinisiraan ako
ay inaatake naman ang anak ko.
Ako, si Oh Jeong-sik,
ay magpapatuloy nang walang pag-aatubili laban sa mga atakeng 'to.
-Oh Jeong-sik! -Oh Jeong-sik!
'Di ko talaga siya gustong patayin.
Hindi ako psychopath.
Itigil ko na ba?
Sige lang.
Heto.
Ano?
Lagi akong nililigalig ni Cheol-woo.
Pero 'di ko talaga gustong saksakin siya.
-Gusto ko lang siyang takutin… -Syempre.
'Yon ang dapat nangyari.
Yoo Cheol-woo…
Duwag siya kahit mukha siyang matigas.
Gano'n din ang mom niya.
Pwede ko bang ituloy?
Sige. Sorry.
Kasi…
nag-send siya sa 'kin ng photos habang nagla-lunch.
Sorry sa pagsabad, pero ano ba ang mga photos?
Ilang…
nakaw na kuha ng litrato.
Kaya 'ka ko burahin niya.
Sa isang kondisyon.
Krimen ang mag-picture ng iba.
Burahin mo na!
Mag-date lang tayo ng isang buwan.
Ano?
May sira ka ba sa ulo?
Isang buwan lang.
Magbreak din tayo pagkatapos ng isang buwan.
At ako ang makikipag-break sa 'yo.
Ano naman ang punto niyan?
Uy, walang punto-punto.
Ang punto ay pa'no ako titingnan ng iba.
Talagang tarantado ka.
Uy.
Pambihira naman!
Ikaw ang gumawa sa akin ng ganito, Gil Jae-young!
Ano'ng gagawin mo?
Kapag nai-send ko 'to,
matatatanggap 'to ng kalahati ng school.
Pindutin mo.
Papatayin kita.
Natatakot ako.
Pipindutin ko na talaga.
Lima.
Apat.
Tatlo.
Dalawa.
Isa!
Teka!
Cheol-woo, huwag ka namang ganyan.
Matatapos na ang buhay ko.
'Wag ako.
Si Jae-young ang bahala.
Gago.
Jae-young, gawin na lang natin ang sinasabi niya.
Wala mawawala sa 'tin, 'di ba?
Wala masamang mangyayari.
Nakikiusap ako.
Nagmamakaawa siya sa 'yo.
Hindi talaga tayo 'to.
Sino sa inyo ang nagpapantalon?
Jae-young! Naku.
Cheol-woo, ayos ka lang?
Ako at si So-ra 'yan.
Oo nga.
Gusto ko ang mga babae, Mom.
Bakit ganyan mo ako tingnan?
Ano?
Jae-young.
Baka nalilito ka lang.
Bakit 'di mo sinabi sa 'kin 'to?
Kahit gusto ko ng mga lalaki,
dapat ko bang aminin sa inyo,
na, "Mom, gusto ko ng mga lalaki?"
Ang akin…
'Di naman, pero…
Pa'nong wala akong alam tungkol sa 'yo?
Ikaw ba?
Tapat ka ba sa 'kin?
Gusto mong mapatay, ha?
Bahay ko 'to.
Please, patayin mo ako. Tinanggal ako ni Director Cha.
'Di man lang ako nakapagsimula.
Oo nga naman,
dahil intern pa lang ay sinira na ang Palabas ni Gil Boksoon.
Wala man siguro akong kwenta sa 'yo,
pero alam mo ba ga'no ko ipinaglabang makarating dito?
Sige.
Sakto ang dating mo.
Lagi akong pinapagtrabaho sa ganitong pagkakataon.
Jae-young, ituloy natin pagbalik ko.
Nandito ka ba para makipagtalo sa 'kin?
Wala akong ginawang mali.
Kung anuman, nagsinungaling ako dahil sa'yo.
Alam ko.
Pero sa buhay,
nagiging kasalanan mo nang walang dahilan.
Sa ibang pagkakataon, nakakatakas ka.
Walang gano'n.
Bibigyan kita ng halimbawa.
Sabihin nating gusto mo ang mga babae.
-Wala kang ginawang mali. -Tama.
Pero iniisip ng iba na mali 'yon.
'Di ba conservative 'yan sa mamamaslang na katulad mo para kumita?
Ganyan lahat ng matatanda!
Akala mo ba iba ang mga magulang mo?
Patay na ang mga magulang ko.
Ikaw lang ang makakaalam kung tama o mali ang ginawa mo.
Walang ibang magpapasya para sa iyo.
Mga bata ngayon.
Ang tatalino.
PWINCESS
Ingat.
Dalawa lang ang customer ko ngayon.
-Hello. -Sino 'to?
Trainee ng kompanya namin.
Myembro ng elite ang intern ng MK!
Kailan ang simula mo?
Natanggal ako.
Hindi ka matatanggal.
Ipaalala mo sa kanya kasi bobonggahan niya.
Marunong akong pumili, at mahusay 'to.
Naku, kung galing kay Kill Boksoon…
Ano'ng nangyayari?
-Hello, Boksoon. -Hello.
May bago kang suit, ha.
Hello.
Nice to meet you!
Ako si Kim Young-ji, 12th league intern sa MK.
-Naku, MK. -MK.
MK? Nice to meet you.
Nandito ka para i-congrats ang senior mo.
Sabi nang tapat ang mga tao sa malalaking kompanya.
I-congrats sino?
'Di ba kayo nandito para i-congrats si Hee-sung?
'Di niyo pala alam. Na-promote na sa rank A si Hee-sung ngayong araw.
Biglaan?
Nangyari lang din talaga.
Ano talagang nangyari?
Sorry, 'di ko nasabi nang mas maaga.
Alam mo rin, 'di ba?
Para 'to sa kabutihan ng kompanya.
'Di kita pinagpapasya.
Director din ako ng kompanyang 'to.
Ano'ng espesyal kay Kill Boksoon?
Sige na, magyabang ka naman.
Breaking news ang Palabas mo.
Boksoon, tingnan mo, at sabihi mong mahusay ang ginawa niya.
Ngayong 4:30 p.m., ang anak ng kandidatong
prime minister na si Oh Jeong-sik ay namatay matapos
mahulog sa bubong ng kanilang apartment.
Huminto nang huminga si Oh
pagdating ng ambulansya.
Ano?
Ba't ganyan ka makatingin?
Iniisip mo siguro na baliw ako, 'di ba?
Tapat naman ako sa sarili ko.
Pero ikaw ba?
Kung may gusto akong bulaklak, kukunin ko kahit bunutin ko pa.
Pero 'di mo magagawa 'yon, 'di ba?
Kaya itatago kong patalim sa bulsa ko.
Ihanda mo na'ng kontrata.
Alam mong 'yan ang Palabas na isinuko ko, 'di ba?
Ano'ng ibig mong sabihin? Isinuko mo ang Palabas na pinahintulutan?
'Di gano'n. Nabigo siya do'n.
Nabigo si Boksoon?
Sino 'yan?
Dapat ko bang sagutin?
Naku, handa na yata ang fish roe soup.
Nakakapagtakang binigyan ka ng Palabas na level-A.
Bakit?
Akala mo 'di ko maaabot ang rank A.
Tama.
Lintik, seryoso.
Sino ang dahilan bakit 'di ako makakuha ng maayos na trabaho?
Bakit ang tagal mo?
Director Cha?
Naku.
-Boksoon? -May interesante ka raw na ginawa.
Boksoon,
may kapangyarihan ako kaysa sa inaakala mo.
Paano 'pag nagkaproblema ka?
'Di ako parurusahan ni Min-kyu.
Hindi, pero parurusahan kita.
Si Hee-sung ang tinawagan ko, hindi ikaw.
Sige, bye.
Sagutin mo rito.
Ano 'yon, Director Cha?
Hindi.
Kasama ko si Boksoon,
ilang kaibigan mula sa ibang kompanya, at ang intern namin.
Hindi, ang ibig kong sabihin…
Mukhang mahirap 'yon.
Naiintindihan ko.
Gustong mangamusta ni Director Cha.
-Sa amin? -Hello, ako si Cha Min-hee ng MK.
'Di ba kayo babati?
-Hello. -Hello.
-Young-ji, nandyan ka rin ba? -Oo.
Maraming kwento si Hee-sung tungkol sa inyo,
na malaki ang potensyal ninyo.
Kaya gusto kong bigyan ng pagkakataon ang lahat
na magsimulang magtrabaho sa MK na rank B man lang.
Young-ji, magsisimula ka na agad.
Tumigil ka nang magbiro.
Excuse lang, pati ba ang wala sa kompanya?
Oo.
May Palabas kayo kasama si Hee-sung.
Ipinahiya tayo ng isang empleyado natin dahil binali ang rules.
Pinahihintulutan ko ang pasyang 'to bilang director ng MK.
Ang empleyadong 'yan ay…
Han Hee-sung, tama na 'yan.
'Di ka nahihiya?
Noong nakaraan, sinabi mong ang MK…
PWINCESS
Bitawan niyo ako!
Tabi!
Masakit ba?
'Wag ang mukha ko.
Sige!
Bilib ako sa 'yo, Boksoon.
Kabalintunaan 'to, 'di ba?
Nasisiyahan ka rin dito.
Sana maintindihan mo, Boksoon.
Ganito talaga…
ang mga bagy-bagay.
Oo ba.
Tulungan ang sarili, 'di ba?
Magaling ka, bata.
Congrats sa pagsisimula mo.
May ilan akong Palabas na 'di pinahintulutan.
Pero nalaman sila ni Director Cha.
Alam mong gusto talaga kita, 'di ba?
Mababaw 'yan, Hee-sung.
'Di na epektibo 'to.
Boksoon.
Please dalawin mo ang tatay ko minsan.
PWINCESS
Ito si Gil Boksoon.
Ipapaliwanag ko mamaya. Pakilinis ang lugar na 'to.
-May problema tayo, tama? -Wala.
Patay na tayo.
Pero mainan na malamang
magkasama tayo.
Bakit mo ako tinulungan?
Para…
mabuhay.
At naisip kong mas malaki ang tsansa ko kung kasama ka.
Sorry, 'di ko masagot ang phone.
Medyo magtatagal pa siguro ako…
Umiiyak ka ba?
Dahil ba sa 'kin?
Huwag kang umiyak, Jae-young.
May nangyari ba?
Hello?
Sumobra ka na talaga ngayon.
Ano pa ang palalagpasin ko para sa 'yo?
-Mom, ano'ng problema? -Ang phone ko…
Hello?
Paki-off ang phone ko.
Mom!
Mom, ano'ng nangyayari?
Hello?
Mom.
Sir! Wala siyang ginawang masama!
Utos ni Director Cha!
Sinabi ni Director Cha na patayin siya. Kaya nangyari 'to.
Dapat iulat ng cleaners ang katawan ng mga empleyado
sa kani-kanilang kompanya.
Uuwi muna ako ngayong gabi.
Malalaman ng lahat ng kompanya bukas ng umaga.
Sabihin mo sa kapatid mong magkikita kami.
'Di mo siya pwedeng guluhin.
Siya ang bahala sa kontrata mo.
Nagbibiro ka ba?
Mapoprotektahan lang kita
hangga't nasa MK ka.
Nakakaantig naman.
Nakasalang ang pride ng ibang kompanya.
Namatay ang mga empleyado nila nang 'di alam kung bakit.
Hahabulin ka nila hanggang mamatay ka.
Sabihin ko kaya kung bakit?
Ligtas kaya ang kapatid mo?
Kung gano'n, papatayin na kita ngayon.
Madudurog din ang puso ko.
Kapag ulila na ang anak mo.
Magtatrabaho ako bukas.
Ihahanda ko ang kontrata.
'Di ba ikaw din ang naglalagay ng pader?
Wala siyang ginawang mali.
Napakahusay niya para tanggalin.
Salamat sa aral, Ms. Gil!
Ano'ng nangyari?
Bakit ibinaba mo ang tawag at 'di na sumagot?
Alam mo bang nag-aalala ako?
Nabitawan ko ang phone ko.
Ano'ng problema?
Walang nangyari sa 'kin.
May nangyari ba?
Sabihin mo.
Wala ring nangyari sa 'kin.
Gil Jae-young.
Tapos na kami ni So-ra.
Bakit?
Sinabi kong nagtapat ako sa 'yo, at 'wag ko na raw siyang tawagan ulit.
Biruan lang daw ang relasyon namin.
Sinasabi niyang gusto niya ako…
at hinahalikan ako…
Pero 'di raw siya gano'ng tipo.
Sinasabi mo bang "gano'ng tipo" ka?
Opo.
Kaya ba umalis ka kanina?
Sorry.
Bakit ka nagso-sorry?
Ngayong nangyari 'to, alam ko na.
Itatago ko na mula ngayon.
Pwedeng tanggapin mo ang sorry ko kahit minsan lang?
Dapat ba mukha akong tanga para gumaan ang pakiramdam mo?
At
bakit itatago mo sa lahat, e, wala ka namang ginawang masama?
May nangyari, tama?
Kahit 'di mo na sabihin kung ayaw mo.
May kasamahan ako…
na medyo galit sa akin ngayong araw.
kaya medyo nag-away kami.
Bakit?
Nangyayari talaga minsan sa trabaho.
Dahil kailangan din nilang mabuhay.
Ikaw ba?
Naniniwala ka bang biro lang ang lahat?
Hindi, 'di ba?
Sinusubukan lang din niyang mabuhay.
Ano na ang gagawin mo?
Tapos na ako sa kanila.
'Di ko na sila kikitain pa.
Ang tapang no'n.
Hindi pa talaga ako tapos.
Gustong gusto ko siya.
Kung alam kong mangyayari ito,
nag-date na lang sana kami ni Cheol-woo ng isang buwan.
Para 'di na kami nag-break ni So-ra…
at makakapasok pa rin ako sa school na gusto mong pasukan ko.
Pwede siguro.
Pero bakit nga hindi?
Gusto ko lang maging totoo. Sa sarili ko.
Hanga ako sa 'yo, anak ko.
Mom.
Ano?
May nakita akong baril sa bag mo dati.
At pekeng passport.
Nagtatrabaho ka ba…
sa NIS?
Hinanap ko online, at iyon ang pinakaposible.
Jae-young.
Wala akong sinabi, ha.
Sabi ko na nga ba.
Confidential 'yon.
Siguradong pagod ka na.
Pareho yata tayo.
-Maliligo muna ako. -Sige.
Mom? Nagpaputok ka na ba ng baril?
Oo, kapag nagpapraktis ako.
Ano naman kung Gil Boksoon o Kill Boksoon.
Hindi pwedeng pakawalan siya.
Ibinuhos ko ang puso't diwa ko sa lintik na kompanyang 'to.
Paano ko haharapin ang mga empleyado ko?
Kung nagawa ng top class gaya ni Gil Boksoon 'yon,
may iba kayang intensyon ang MK?
Sabi ng cleaners, sa inuman daw nangyari.
Personal na desisyon niya sigurong gawin 'yon.
"Personal na desisyon."
Pero gano'n lang kadali sa MK na bitawan siya?
-Paborito siya ni Chairman Cha… -Nga pala.
Ito ba talaga…
ay personal niyang desisyon?
Pasensya na!
Na-deactivate ko ang card mo dahil akala ko patay ka na.
Isang Americano, tama? Walang syrup.
'Wag kang ngumiti.
Nakikita ko ang mga pangil mo.
Mag-ingat ka. Masakit kapag kumagat ako.
Oo.
Medyo masakit.
Ga'no man siya katarantado,
mahirap isiping papatay si Boksoon ng empleyado ng ibang kompanya
dahil lang sa inuman.
'Yan ang gusto kong sabihin.
Pero bakit gagawin 'yon ni Gil Boksoon?
Pakinggan natin si Chairman Cha.
Kung personal niyang desisyon 'yon, ihaharap niya si Gil sa atin.
Pero kung magpapalusot pa siya,
si Chairman Cha mismo ang bumabali ng rules.
Nga pala.
Magagawa niyo bang iharap 'to kay Chairman Cha?
Oo naman!
Siya naman ang gumawa ng rules na 'to!
Pinapatay natin ang emplayado natin 'pag lumabag sa rules,
na halos nagpabagsak sa ating lahat.
Ngayon, hindi ko…
Maaga kayong lahat.
Puro kutob lang kayo ngayon.
Wala si Director Cha ngayong araw.
Oo, may kailangan siyang ayusin.
Simulan na natin?
Nagda-damage control na si Min-kyu ngayon.
Kapansin-pansin.
Paano ka nabubuhay sa mundong lampas sa rules niya?
Ano'ng espesyal sa 'yo?
Sigurado akong nagsusumikap siya,
o malalagay sa alanganin ang kapatid niya.
Ako?
Kaya pipirmahan natin 'tong kontrata.
Mutual agreement ng iisang kapalaran.
'Wag kang mag-alala.
Wala akong planong makipagkasundo sa 'yo.
Magpanggap na lang tayo tulad ng dati.
Ano kayang kwento ang lalabas.
Dahil iisa na ang kapalaran natin.
Ang nanguna sa nakaraang Palabas na walang pahintulot
ay isa sa mga empleyado ko sa MK,
Han Hee-sung.
Una, gusto kong humingi ng tawad sa lahat.
Dahil dito, iniatas ko 'to
sa empleyado rin ng MK na si Gil Boksoon
para mahawakan natin ng mahusay.
Kagabi,
habang hinaharap ni Gil si Han, nanlaban si Han.
Ang mga empleyado ng ibang kompanya
na malapit kay Han ay kinampihan siya sa proseso…
Sandali.
Kaya sinasabi mong…
binali rin ng mga emplayado namin ang rules?
Hindi.
Mukhang tinutulungan lang nila ang matalik na kaibigan.
Bibigyan kayo ng MK ng sapat na kabayaran
sa malagim na insidenteng 'to.
Sa "sapat na kabayaran," ibig mong sabihin…
'Yon ba ang mahalaga ngayon?
Dapat alamin muna natin ang katotohanan!
Sige.
Kung iharap natin si Gil Boksoon
sa isang komite at marinig ang sasabihin niya?
Oo, sa tamang panahon.
Pero nagpapagaling siya sa sugat niya.
Paano ang batang 'yon?
May nakita raw silang babaeng kasama ni Gil Boksoon.
Intern siya ng MK, 'di ba?
Ilabas muna natin siya.
Dapat ilihim mo ang lahat ng nangyari ngayon.
-Opo, sir. -Alam kong kaya mo 'yan.
Gaya no'ng nagsinungaling ka sa 'kin no'ng nakaraan.
Sorry, sir.
Hindi ka dapat mag-sorry.
dapat lagi kang sumunod sa kasinungalingan.
Kahit sa ibang nakakaalam na 'di 'yon totoo.
Kaya ko po 'yon.
Mahusay akong sinungaling. Susundan ko…
Ang pinakamadaling paraan ng paglutas ng problema
ay iwasan 'to.
'Di ka ba sang-ayon?
May saysay ba 'yon?
Na ang nag-iisang saksi ay biglang nawala?
Ang tarantadong 'yon.
Malaki ang inaasahan ko sa kanya.
Pero wala akong magagawa.
Marami tayong poprotektahan.
Sa totoo lang, pare-pareho kami ng iniisip.
May kaduda-duda rito. Sobrang kaduda-duda.
Baka hindi lang si Gil Boksoon.
Pati ang mahal naming kasamahan na si Chariman Cha
ay binali ang rules?
'Yan ang lohikal na konklusyon namin.
At isa pa.
Ang Palabas na 'di pinayagan.
Sabi mo pananagutan mo
kung empleyado ito ng MK.
Ano'ng gagawin mo?
Ibibigay mo ba…
ang ulo mo sa lamesa?
Nagtataka ako.
Mukhang mali ang unawa niyo.
Hindi ko…
kayang labagin ang rules.
Dahil…
ako ang rule.
Lintik ka!
Una, 'wag papatay ng menor de edad!
Pangalawa, kunin lang ang pinayagang Palabas ng kompanya niyo!
Pangatlo, laging gawin ang Palabas na pinayagan ng kompanya niyo.
Pang-apat!
'Wag maglalabas ng armas sa sagradong pulong!
Kagagawa ko lang
ng huling rule na 'yon.
May iba pang gano'n ang lohikal na konklusyon?
Sino'ng gustong pumutol ng leeg ko?
Walang susubok?
Kung gusto niyong kitlin ang buhay ko,
padalhan niyo ako ng duguang patalim.
Lagi akong masayang tumugon.
Ibigibay mo 'to kay Chairman Cha, at magtakda siya ng oras at lugar.
Walang katarungan ang pagkamatay na 'to.
Kaka-20 lang ng anak ko.
Tapat at talentado siyang bata.
'Di lang 'to suicide.
Homicide 'to na gawa ng mga away sa politika
ng matatanda.
-Hello? -Sa anak kong nakabantay sa 'kin…
Hello?
Ikaw siguro si Jae-young.
Maraming kwento ang mom mo tungkol sa'yo.
Sino po kayo?
Katrabaho ako ng mom mo.
Gano'n pala, sa event planning company?
Oo.
Tumawag ka siguro dito kasi sira nag phone niya.
Wala pa s'ya sa bahay.
Sige. Salamat.
Teka.
Puwedeng magtanong?
Paano ang mom ko
kapag nasa trabaho?
Magaling ang mom mo sa ginagawa niya.
Mahal niya ang trabaho niya.
May iba pa ba?
Ano'ng sasabihin ko sa kanya pag-uwi niya?
Hello?
Pakisabing natanggap ko ang mensahe niya.
At magkikita kami sa opisina.
Pinatay ni Gil Boksoon si Director Cha?
Ano'ng nangyayari? Grabe.
Narinig ko ito mula sa tagaloob sa MK.
Pinadalhan pa ni Gil ng duguang patalim si Chairman Cha.
Kuha ka rin nito.
Hindi na.
Kailangan mong tikman lahat sa edad mo.
Mom.
Sabihin ko na lang sa kanila lahat at manatili sa school.
Gusto mo rin 'yon, 'di ba?
Sigurado ka?
Sa totoo lang, ayoko rin ng spinach.
Mapait.
Gagabihin ka ba ngayon?
Malalaman natin pagdating ko do'n.
At alam mo?
Mas masarap ang masasamang pagkain.
Hinihintay ka niya sa taas.
Uuwi ka na ba?
Kasi…
Gusto mong makita kung sino ang bababa?
Kita tayo mamaya.
Gusto mo ng inumin?
Nag-drive ako rito.
Namatay ang kapatid ko, pero 'di ako naiyak.
Matagal na yata akong nagtatrabaho.
Lagi kang namang ganyan.
Ikaw ba?
Baka sa nakaraan?
Ang akala ko pa naman nagbago ka na.
Hindi pala.
Umupo ka sa harap ko ngayon.
Tama ka.
'Di pa rin tayo nagbabago.
Ngayong nakaupo tayong magkaharap.
Dahil ba sa batang si Young-ji?
Wala siyang ginawang mali.
Akala ko sinabi ko na.
Mawawala ang mali mo 'pag nawala siya.
Hindi basta-basta nawawala ang mga nangyari.
Kung walang nakakaalam,
hindi 'yon nangyari.
Pero alam ko.
'Di ako totoo sa sarili ko.
'Di ka gumagamit ng dalawang kamay.
Ang kanang kamay mo ba?
Ano'ng problema?
'Di mo nababasa ang galaw ko?
Alinmang kamay ang sugatan,
'Di ko hahayaang maging kahinaan ko.
Alam ko na ang kahinaan mo.
Ano 'yon?
Ako.
Gil Boksoon.
Pero… kailan pa?
Ngayon, ikaw na ang saksi.
Napaisip ako.
Mamatay ka man
o mamatay ako…
masama bang mabuhay ako nang wala ka?
O masama…
para sa anak mong mapanood 'to?
'Di yon totoo, tama?
Ano?
Hindi totoo 'to.
Imposible.
Diyos ko, pakiusap.
Diyos ko, pakiusap!
Mom?
Late ka na umuwi.
Oo.
Nagising ba kita?
Pasensya na, matulog ka na.
Mom.
Good work ngayon.
Salamat.
Mukhang pagod ka na. Pahinga ka na.
Sige.
Magandang gabi.
'Wag mong isara ang pinto.
'Di ako makahinga.
Bagong halal na Prime Minister na si Oh Jeong-sik…
Jae-young.
…ay natagpuang patay sa loob ng kotse niya ngayong araw ng 12:18 p.m.
-Gil Jae-young! -…dahil sa lason ng hangin.
Hinala ng pulis na si Oh Jeong-sik
ay nakaranas ng matinding depression pagkamatay ng anak niya.
-Nagpatiwakal siya. -Jae-young.
Magpapaalam lang ako sa kaibigan ko.
'Di ka ba magpapaalam sa best friend mo?
Pinag-isipan ko.
Kung hahalikan kita ngayon…
o patayin na lang kita.
Ingat.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mark Vincent Baracao