Al şunu, Albert.
Akıllı oğlum, Albert.
- Bu boktan, değil mi? - Evet, boktan.
Ona bunu verme. Sadece tuz ve nitrit.
Sen de yememelisin.
Yemek yemek konuşmak gibidir. Seni bir insan olarak tanımlar.
Dahası, dünyadaki varlığını tanımlar.
Cips yersem var olmaz mıyım?
Pasifsin ve önüne gelen her şeyi yutuyorsun. Albert gibi.
Bugünlerde itaatsizlik gerçek cesaret.
O zaman neden sana itaat edeyim?
Bu farklı bir şey. Ben sistem değilim.
Akıllı çocuk.
- Al bakalım. Tak şunu. - Olmaz, baba. Kalamar gibi kokuyor.
En azından gelirken biraz çaba göster.
- Ayrıca, geç kaldık. - Sana planlarım olduğunu söylemiştim.
Aptal arkadaşlarınla oyun oynamak mı?
Gelmek zorunda olmadığımı söylemiştin.
- Ben olmasam zamanında gelirdin. - Şaka yapıyorsun.
Hastanede önemli bir randevumuz olduğunu biliyordun ve sonra...
Bekle, Emile. Ne oluyor be?
Lanet olsun! Emile!
Arabaya bin!
- Dur! - Allah kahretsin!
Bir randevumuz var. Yeter artık. Tartışmak istemiyorum...
- Sakin ol! - Dokunmayın bana!
Piçler!
Durun!
Geri dön!
Gidelim, Emile.
Sür!
- Tuhaf zamanlar. - Gerçekten garip zamanlar.
- Kes şunu. Başkalarını rahatsız etme. - Sorun yok.
Bay Marindaze.
Emile.
Merhaba Francois. Merhaba Emile. Seni tekrar görmek güzel.
Lana iyiye gidiyor.
Önemli ölçüde daha iyi. Son nöbetinden bu yana üç hafta geçti.
Çok erken kutlama yapmak istemiyorum ama tedavi işe yarıyor gibi görünüyor.
Durumunu stabilize edebileceğimizden eminiz.
Bu ilk iyi haber. Diğerleri...
Güney Kabul Merkezi planlanandan daha erken açılıyor.
Eşiniz diğer hastalarımızla birlikte Mayıs ayında taşınacak.
Bu yılın Mayıs ayında mı?
- Onunla birlikte mi taşınacaksınız? - Evet. Tabii ki.
Émile için bir okul bulan bir meslektaşımla temasa geçtim.
Üzerinde çalışıyoruz ve her şey yolunda gidiyor.
Önce konuşmamız gerektiğini söylemiştin.
Emile, güney harika. Taşınmak bize iyi gelecek.
Her zaman söylerim, insan hareketsiz değildir.
Bu yaşam tarzı bizim ölümümüz olacak. Merkez bir seçenek.
En iyi tedaviyle sonunda eve dönebilir.
- Önemli olan da bu. - Tekrar normal olacak mı?
Bu mutasyonlar yeni bir fenomen. Karmaşık bir durum.
Kabul ediyorum, hâlâ bir şeyleri anlamaya çalışıyoruz ama giderek yaklaşıyoruz.
İki yıl içinde hastalığı anlamada çok ilerleme kaydettik.
O yüzden umudunuzu kaybetmeyin.
Tüm doktorların şarlatan olduğunu söylüyorsun...
ve şimdi de onlarla aynı fikirdesin.
Ben böyle bir şey söylemedim. En azından bu kelimelerle.
Doktor haklı.
Bu bir zaman meselesi. Eninde sonunda öğreneceğiz.
- Kuduz, veba, kızamık. - Peki ya Ebola? Diyabet?
- Grip? Bunlar için bir şey yok. - Ne dediğini duydun.
Tedavi işe yarıyor. İlerleme kaydediyorlar.
Hem de çok. Annen stabil.
Baban onu buraya getirmeden önceki haliyle kıyaslanamaz bile.
Sen onu buraya getirmeden önce. Zorla. Ben kimseyi getirmedim.
François, 117. kez söylüyorum, onu tutmak bir seçenek değildi.
Neden bu kadar küçümsüyorsun? Aslında bunu inceliyor.
Küçümsemiyorum. Durum tehlikeli bir hal aldı.
"Sorun çıkarmamak, saygısını ya da sabrını kaybetmemek için doğmuş."
René Char özetledi.
Anneni görmek ister misin?
Azaldılar. Şimdi çok daha iyi.
Dış kısmını görebiliyorsun.
Hala yürüyüşe çıkıyor musun?
Temiz havaya ihtiyacın var.
Emile.
Hemen döneceğim. Hiçbir yere gitmiyoruz.
Neyi bekliyorsun? Konuş onunla.
Hâlâ hiçbir şey anlamıyor.
Gülümse.
O senin annen.
Çeviri: nutuzar
HAYVAN KRALLIĞI
Bak, işte orada.
GÜNEY KABUL MERKEZİ̇
Bu harika! Dolaplar ve bütün bir banyo.
Kesinlikle muhteşem bir yazlık!
- Temiz hava kokusu alıyor musun? - Duş alman gerektiğini hissediyorum.
Bu kadar huysuz olma. Bu sadece geçici.
- Güzel bir geçici ev. - Bırak beni!
Albert, bang!
Şimdi...
Yılın geri kalanı için yeni bir öğrencimiz var.
Ona hoş geldin demenizi istiyorum.
Bir şey söylemek ister misin?
Evet, benim adım Émile. Memnun oldum.
Sadece iki aydır buradayım ama sizi tanımak için sabırsızlanıyorum.
Adın Émile mi? Ailen senden nefret mi ediyor?
Çok komik.
Yapıcı yorumun için teşekkürler Victor.
- Okuldan mı atıldın? - Nina!
Şimdi ortaya çıkman garip. Sorun mu çıkardın?
- Hayır, babam işi için taşındı. - Ailen ne iş yapıyor?
- Babam aşçı. - Peki ya annen?
Annem öldü.
İşte, Nina.
Emile, oturabilirsin.
İyi iş, Nina. Çok utanç verici.
Geçen hafta Phaedra'yı okuduk. Ulaşabildin mi...
Nina, umarım bu konuyla ilgilidir.
Émile. Alınma. Yenisin ve merak ettim.
DEHB'im bazı şeyleri açıkça söylememe neden oluyor.
Düşüncelerim yarışıyor ve sonra kendimi suçlu hissediyorum.
- Tamam, sorun değil. - Yara izi nereden geliyor?
Yıldırımdan.
- En sevdiğin müzik hangisi? - Bu kadar yeter. Devam edebilir miyiz?
Evet.
Phaedra. Geçen hafta katarsisin tanımını tartışmıştık.
Biri bana bunun ne anlama geldiğini söyleyebilir mi?
Jordan monoloğu oynamak istiyor ama soramayacak kadar utangaç.
Bu bir zevk olurdu. Kes şunu Victor.
- Yemek yapmıyor musun? - Yemek, servis...
Böyle bir yerde birkaç işin vardır.
- Naïma, bu benim oğlum, Émile. - Merhaba, Emile.
- Nefis kokuyor. - Teşekkür ederim.
Küçük olan burada!
Benim adım Jacques. Baban iyi bir aşçı olduğunu söylüyor.
- Parası iyi olursa. - Çok pragmatik.
- Burayı seviyor musun? - Evet, şehir ve tüm o havalı şeyler.
Cazibesi var, şu yeni beton merkez hariç.
- Evet, canavarlar için. - Aynen öyle. Neyse...
François, kanolarla ilgilenebilir misin?
Tabii. Hemen dönerim.
Kimse hizmet etmiyor mu?
Yaratıklardan korkuyor musun?
Korkacak bir şey yok.
Hava kesinlikle harika!
Bulutları görebiliyor musun?
Kahretsin!
Lanet olsun!
Kahrolası yazlık!
Uyandırdım mı seni?
Yatağına git. Geç oldu.
Lanet olsun!
Bir, iki, üç.
Hadi, aynı anda.
Biraz daha.
Alo? Evet, benim.
Nasıl? Bekle.
Anlamıyorum. Ne oldu? Ne zaman oldu?
Nerede?
Sürmeye devam et.
Baba, ne yapıyorsun?
- Merhaba! - Baba, ne oluyor?
- Dur! - Baba! Baba! Bırak beni!
Dur! Dur!
- Bırak beni! - Burada olmamalısın!
Bırakın beni! Karım nerede?
- Bırakın beni! - Sakin ol!
Bu da ne demek oluyor?
Bir sivil ve oğlu. Karısını arıyor.
- O bir ucube. Yani bir yaratık. - Bir kurban.
Polis Asistanı Julia Izquierdo. Emin ellerdesiniz.
- Beni duydun mu? - Baba!
- Ne oldu? - Araç yoldan çıktı.
Fırtına bir ağacı devirdi.
- Karının adı ne? - Marindaze, Lana.
Onu henüz bulamadık. 40'tan fazla kayıp var. Daha yeni başlıyoruz.
- Izquierdo! - Geliyorum.
Meslektaşım bilgilerinizi alacak.
- Ne bilgisi? - Onu bulmak için gerekenler.
- Üzerinde çalışıyoruz. - Teşekkürler, memure.
- Tişörtün. - Tişörtüm mü?
Koku alma duyusu artmış. Kokusunu alabilecektir.
- Ve bizi bulur. - Annem geri gelmeyecek.
Anlıyorum ama yanılıyorsun.
- Bana gömleğini ver. - Hayır, sana gömleğimi vermeyeceğim.
Tamam, o zaman yatağına git. İyi geceler.
Lanet olsun!
Ne yapıyorsun baba?
Sürüngenler yüzünden muhtemelen olağanüstü hâl ilan edilecek.
Bir daha sokağa çıkma yasağı olursa kendimi öldürürüm.
Kasabada bir tane yakaladıklarını duydum. Her yerde polis vardı.
- Bir tane görmek isterdim. - Gerçekten mi?
İşe yaradı mı?
Merhaba.
- Yorgun musun? - Evet, iyi uyuyamadım.
Evet, göz kapakların düşmüş. Hadi bakalım!
Anlamıyor musun? Göz kapakları düşmüş! Kaldır onları!
Spor kıyafetleri zorunludur, ama Marindaze forma giyiyor. Hatayı bulun.
Daha büyük adımlar. Dizler daha yüksek.
- Disk atamazsın. - Elimden geleni yaparım.
Herkesin bir aktivitesi var, Marindaze kök salıyor. Hatayı bul.
Hata Marindaze'dir.
Marindaze, zayıf takımla halat çekme savaşı.
Uyan ve biraz heves göster. Yoldan çekil. İnsanlar orada koşuyor.
Çek! Daha sert! Haydi kızlar!
- Kımılda, Nina! - Daha sert!
Zayıf. Kaslarınızı esnetin!
Hadi, pes etmeyin!
Şimdi ne olacak?
- O yalnız. Çekin! - Hadi kızlar, kımıldayın!
Çocuklar, arkadaşınıza yardım edin.
- Çekin! Ne yapıyorsun? - Ne yaptığını sanıyorsun?
İşte böyle! Harika!
- Berbatsın. - Aptal.
İyi iş Marindaze. Cuma günkü partiye gel.
Benim evimde.
Ve Mokhtari mutlu olacak. Değil mi, Mokhtari?
Benim gitmem lazım.
- Onun nesi var? - Sen iyi misin?
Bu da ne böyle?
Emile, ben baban. Bu gece çalışıyorum ama lazanya yaptım.
Sadece ısıtman gerekiyor. Mikrodalgada değil. Seni seviyorum.
Savaşa mı gidiyorsun?
Ve bir et lokantası mı açıyorsun?
Mesajlarımı aldın mı? 15 kere aradım.
- Kimse seni bilgilendirmedi mi? - Hayır.
Üzgünüm ama artık aramıyoruz.
- Neden aramıyorsunuz? - Ben de aynı şeyi sordum.
Gece gündüz çalışmayı bekliyordum ama orduyu gönderiyorlar.
Gördüğünüz gibi onlara barınak ve yiyecek vermek zorundayız.
Ben iyi bir takım oyuncusuyum ama bütün yıl çalıştıktan sonra bu beni kızdırıyor.
Olimpiyatlarda yarışacak kadar güçlüyüm ama beni sosisli sandviç almaya gönderiyorlar.
Yani... "Onur ve Anavatan!"
Savaşa mı gidiyorsun?
Tamamdır. Izquierdo ile yerimizi aldık.
Görev gücü. Ne oldu?
Orada bir sürüngen vardı.
Yavaş ve sakin bir şekilde tahliye edin.
Girişi emniyete alın ve dükkanı boşaltın.
Çocuklar, biz...
- Ne yapıyorsun? - Lana!
- Lana! Lana! - Dur! Duydun mu?
Dur! Dur!
Onu yakaladım!
Devam eden bir polis operasyonu hakkında sizi bilgilendirmek istiyoruz.
Lütfen kasaya geçin. Teşekkürler.
Korkmayın.
Lütfen tahliye edin. Biz halledeceğiz.
Komutan çabalarınız için teşekkür ediyor.
Bu gerçekten ne için?
Kamp yapmak için.
Tabii ya.
Ormanda dolaşmaman gerektiğini biliyorsun.
Evet.
Memure!
Julia.
François.
Bonnell, arabada.
Uyan. Burası leş gibi kokuyor.
- Alarmı duymadın mı? - Yapma, baba!
- Duymadın mı? - Dışarı!
- Çık dışarı! - Lanet olsun, leş gibi kokuyor!
- Acele et. Konuşmak istiyorum. - Geliyorum.
CUMA GÜNÜ JORDAN'LARA GELİYOR MUSUN?
Lazanyayı yememişsin. Hasta mısın?
Hayır, aç değildim. Bütün bunlar da ne?
Otursana.
Yine çalılıklara çamaşır mı asıyorsun?
Hayatta kalanlar var. Ben bir tane gördüm.
- Hafta sonu aramaya başlarız. - Bir kurtulan mı gördün?
Buradan üçgen oluşturup batıya, nehirden uzağa bakacağız.
Güven bana. Onu bulacağız.
Cuma günü bir partiye gidiyorum. Geç kalacağım.
Bu bir pazarlık değil. Sen geleceksin. Parti bekleyebilir.
Ben hallederim.
Tamam, ama geç kalma. Yedi saat uyumalısın.
Güzel, değil mi? Burada sık sık parti veririz.
Jordan'ın ailesi zengin ve hiç eve gelmezler. Al bakalım.
Dairesel hareketler zordur.
Zırhın içinde özgürce hareket edemezsin.
- Neden gerçek bir spor denemiyorsun? - Bu gerçek bir spor.
- Bu çok havalı! - Aziz John Günü için...
- Düello yapmalı mıyım? - Gerçekten harika.
Dikkatli ol. Hassas bir şey.
- Yaz ortası festivali ne hakkında? - Sosisli geleneksel bir parti.
- Sen de geliyor musun? - Barda duruyorum, gösteriyi kaçırdım.
Gösteri değil, düello. Biri eklemlere vurmamalı.
Yaratıklar yüzünden iptal olacak zaten.
- İyi misin, Maëlle? - Nereye gidiyorsun?
İptal edileceği kesin değil.
- Öyle değil. - Ne o zaman?
Dün bir tane gördüm.
Okuldan sonra, belediye binasından çok uzakta değil.
Korkunç suratlı bir kadındı.
Ağzından böcek gibi bir şeyler çıkıyordu.
- Jordan'ın annesi. - Bana baktı.
Yemin ederim. Gözleri nefret doluydu.
Bekle, belediye binası mı? Yakınlarda hiç dersin yok.
Bana inanmıyor musun? Benim tarafımda değilsin.
Sana inanıyorum ama gerçekleri istiyorum.
- Tamam mı Emile? - Her şey yolunda mı?
- Sadece kaskatı. - Kendini iyi hissetmiyor.
- Ben iyi olacağım. - Al bakalım. Dilinin altına koy.
- İnanılır gibi değil! - Ne azgın bir sikik!
- Çok sağlıksız. - Émile'i kaybettik.
Hey, iyi misin, Emile?
O da neydi öyle?
- Bırak onu. - Kim bir sürüngeni kesmek ister?
Kapa çeneni. Onlar da bizim gibi yaşayan varlıklar.
Vaaz vermeyi kes. Seni kazığa oturtacağım.
SÜRÜNGENLER HOŞ GELMEDİ̇!
Bu da ne?
Bu da ne böyle?
- Baba, hayır. - Hadi, ben senin babanım.
Ben gitmeye hazırım. Ben de seni bekliyordum.
- Eve geç mi geldin? - Hayır. Sadece duş almam gerekiyor.
Acele et. On dakika içinde gidiyoruz.
Bul onu, Albert.
Sana kapatmanı söylemiştim. Polis burada.
Hadi, hadi.
Baba, annem değişmeye başladığında ne hissettin?
René Char'ın sözünü biliyor musun?
"Sorun çıkarmamak, saygını ve sabrını kaybetmemek için doğdun."
İğrenmedin mi?
Hayır, sadece farklıydı. Onunla birlikte yüzleştik.
- "Yüzleştik" mi? - Lafın gelişi.
O hala kendisiydi. Hiçbir şey değişmemişti.
- Onu öptün mü? - Evet, öptüm.
- Böyle devam edebileceğini düşündün mü? - Şu ana odaklanabilir miyiz?
Bana vurduktan sonra onu götürdükleri için mi bana kızgınsın?
Kızgınım çünkü fiilleri kesip seri üretim salam yiyorsun.
Satın almışsın.
Lana!
Polise karşı çok dikkatli ol.
Lanet olsun!
İşte.
Torpido gözünü kontrol et.
CD 2000 ve bir şeyler var.
- 2003. - İlk parça annenin ve benim şarkım.
Onu kasaba partisine davet etmiştim.
Saçma olduğunu söyledi ama bu onun en sevdiği şarkı.
- Vahşi. - Pencereyi aç. Bırak duysun.
Daha yüksek sesle!
Anne!
Lanet olsun!
Albert!
Emile!
Uzaklaş!
Hadi, hadi.
Koş!
Baba, dur! Nereye sürdüğüne dikkat et!
Anlamıyorum. Lanet sürüngenler!
- Nereye gidiyorsun? - Hastaneye.
Unut gitsin. Sadece bir çizik. Arabayı durdur.
- Delirmişsin sen. - Baba!
- Ne yapıyorsun? - Dur! Dur!
- Aptal. Acil serviste ne diyeceğiz? - Bana hakaret etme. Gir içeri.
- Tamam, oraya gitmiyoruz. - Söz mü?
- Gir içeri! - Sakinleştiğinde.
Tatmin oldun mu? Bin hadi.
Bu arabayı tanıdığımı sanmıştım.
Oğlun iyi mi? Emile, değil mi?
- Küçük bir kaza. - Köpeğim beni ısırdı.
Burada ne oldu?
Yaratıklar binicilik okuluna saldırdı. Tam bir katliam.
Daha çok bir at katliamı.
En azından biraz aksiyon var.
Hem de çok. Bugün trafiği biz yönetiyoruz.
Geri gel!
- Yaranı muayene ettirmeyi unutma. - Hastaneye gidiyoruz.
Hayır, hastane olmaz. Oraya gitmeyi reddediyorum.
Daha uzağa park et.
Yine kanıyor. Ciddi bir yara.
- Nasıl oldu bu? - Dediğim gibi, köpeğim ısırdı.
Seni gerçekten yakaladı. Bir daha denerse onu uyutacağız.
Köpeği, çocuğu değil.
Acele et, Laborde.
Biraz hava almak ister misin?
Buralarda mı yaşıyorsun?
Kendini okşa, Laborde.
- Barbekünüz popüler. - Sanırım öyle.
- Teğmen. - Izquierdo. Ziyaretçin mi var?
Odayı ses geçirmez mi yaptınız?
Ruh hali kötüye gidiyor.
- Muhtemelen bir değişikliğe ihtiyacı var. - Ne gibi?
Bir yer değiştirme.
Yardıma ihtiyacın olursa haber ver.
Ne yardımı? Her şey yolunda.
Stresli hissettiğinde karnından nefes al.
Tamam. Hadi gidelim.
Görüşürüz.
Kirli et.
Yaşıyorsun. Ne güzel.
Seni aramıştım. Endişelendik. Umursadığınızdan değil ama...
- Bu da ne? - Bırak! Birine dokunmadan önce sor!
Mokhtari ve arkadaşı!
Şimdi beni hayal kırıklığına uğratma. Notlar tehlikede.
- Bu katot hidrojen, değil mi? - Evet.
Bana yardım et. Bu lanet şeyi kendim yapmak zorundayım.
Voltaj neyi ölçer? Bunu mu?
Kapa çeneni!
- Pedalları kullanırsan daha iyi çalışır. - Kes şunu.
DEHB teşhisi konmadan önce ben de aynı şekilde davranıyordum.
Yedi yaşındayken büyük bir çöküş yaşadım.
O zaman birinin benimle ilgilenmesini isterdim.
Geçen gün kaçtığım için özür dilerim. Ve kolunu yaladığım için.
Benimle eve gelmek ister misin?
- Bunu biliyor musun? - Evet, bu...
Bir düşüneyim. Bana birçok şarkıyı hatırlatıyor.
Susturucu olmadan farklı.
Müzik okulu üç yıl önce geri istedi.
- Gerçekten yeteneklisin. - Çok komiksin.
Eskiden bu işe çok meraklıydım. Ama yapmak istediğim çok fazla şey var.
Gelecek yıl okul seçimi var. Bu beni strese sokuyor.
Karar veremiyorum. Hepsini istiyorum.
Al bakalım.
- İçecek bir şey alabilir miyim? - Buyur.
Bu da ne?
Partiden sonra kapımın önündeydi.
Bu bir alakarga. Tüy ondan geldi.
Ben vejetaryenim. Ölü kuşlar bana göre değil.
Bunu ben istemedim. Hayvanlara eziyet edilmesini desteklemem.
Onunla ne yapacaksın?
Yaratıklar için yiyecek topluyorlar. Bağışlayabilirim.
Güzel kokuyorsun.
Gerçekten mi? Duş almadım.
Belki de bu yüzden.
- Kokuyorum. - Hoşuma gitti.
Lanet olsun!
Kazaya karıştın mı?
Annem de oradaydı.
Benim adım Émile.
Ya senin?
- Fix. - "Düzeltmek" gibi mi?
- Adın bu mu? - Hatırlamıyorum.
Anneni tanımıyorum ve umurumda da değil. Artık gidebilirsin.
Burada sadece güçlüler hayatta kalır.
Yemek için teşekkürler.
- Neden onunla kalıyorsun? - Bu farklı bir şey.
Beni takip ediyor. Kaybol!
- Öleceksin. - Ya ben yaparsam?
Uçamaz mıyım? Uçamayan kuşlar ne yapar?
Yaşarlar mı, ölürler mi?
Daha güvenli bir yer biliyorum.
Çok uzak değil.
Harika bir yer. Bir bataklık. Kendimi kazığa mı geçireyim?
Sadece birkaç dal. Onları kaldırabilirim.
Gördün mü? Çok kolay.
Acımış olmalı, değil mi?
Sırtın.
Şanslıymışsın. Yüzünle başlamadı.
Acıyor mu?
Önüne bak. Yapacak çok iş var.
Neredeyse bitti.
Sanırım işe yarayabilir.
Lanet olsun!
Akşam 8.30 demiştik ama şimdi 9 oldu. Ara beni.
Bir rezervasyon daha iptal edildi. İnsanlar korkuyor. Korku günümüzün hastalığı.
Ama neredeyse yaz ortası. Sezonu kurtarmayacak ama...
- Sizi yalnız bırakabilir miyim? - Kesinlikle.
Bak.
BİRLİKTE GÖREVDE Bu Ticaret Odası'nın fikri.
Ben tasarladım. Bir de bu var.
Aslında vahşi köpekler için. Güzel, değil mi?
Ne anlama geliyor?
"Qu'aimi las bestias, mes de luenh."
"Hayvanları severim, uzaktan."
Gascon dilinden.
- İzninizle. - Hemen döneceğim.
- Naïma, bizimle içer misin? - Zamanım yok.
Kim var orada?
Lana?
Sakin ol.
Lana!
Dur!
Bu kadar yeter.
Hayır!
Sakin ol ve dinle.
Bana bak.
Barışçıl ve makul olalım.
Gel şimdi.
Git hadi.
İzninle. Hemen döneceğim.
Başka bir şey denemeliydim.
Bir şarkı, belki.
Şarkı söyleyince kız kardeşim sakinleşiyor.
Kız kardeşin nerede?
Uzakta. Saklanıyor.
Temizleyelim mi?
Francois? İyi misin?
- Onu gördüm. Oydu. - Emin misin?
Evet, eminim.
Üzgünüm geciktim. Bisikletim çalındı. Ne oldu ki?
Sadece Fransa'da değil.
Uluslararası bir ağ. Sayıları kontrol et.
Yaratıkların sayısı artıyor. Daha fazla, daha fazla, sonu yok.
Onları hapsetmenin bir faydası yok. Birlikte yaşamalıyız.
Yemen bitti mi?
Ormanı onlara bırak. Büyük bir park gibi.
Bir arada yaşamak. Bunu yapmak zorundayız.
Ama siyasi irade yok.
Peki tişört basmaktan başka ne yapıyorsunuz?
- Eğitime başlamalıyız. - Ne eğitimi?
Savaş tekniği, böylece biriyle karşılaştığında hazır olursun.
Evet, doğru. Ben kolay bir avım.
Belki bir tane yakalarım ve arkadaş oluruz.
O zaman Godzilla'm varsa pitbulllar bir hiçtir.
Hayır, Godzilla seni paramparça eder.
Onlardan birinin buraya geldiğini düşünsene.
- Maëlle, beni strese sokuyorsun. - Bağış yapmayı bıraktın mı?
Polis, restorandaki olayın ardından bağışları durdurdu.
- Lanet olsun! İğrenç! - Zaten aç değildim.
- Hayır, sadece bir süt dişi. - Tabii ya.
Okulun düşük standardının bir başka işareti.
Sen düşük bir standartsın.
Ne dedin sen?
Boş ver.
Sen iyi misin?
Hadi, Fix!
- Bu sefer daha iyi gitti. - Ne demek istiyorsun?
- Çok yaklaştım. - Evet.
Hazır mısın?
O piçler beni düzeltici ameliyata gönderdiler.
Tam bir katliamdı.
Sesimi duyuyor musun?
Nasıl değiştiğini? Tıkanıyor ve acıyor.
Benim için omurga. Kemiklerin değiştiğini hissediyorum.
En kötüsü de kürk.
Kurt kürkü sert ve kaşındırıcıdır.
Sosis köpek demek istiyorsun. Ya da kaniş.
- Hayır, kurt. - Her halükarda, acınası bir durum.
- Sen konuşacak birisin. - Muhteşem olacağım.
Muhteşem olacağım!
Kurbağa!
O bir kurbağa değil. Belki bir kertenkele. Ya da bukalemun.
Bunu sevdim. Kurbağa.
Orman çok büyük.
Sakin ol, François. Sadece ağaçlar var.
Julia!
Bu sessizlik normal değil.
Pestisitler ve monokültürler.
- Boş, cansız... - Işığı kapat.
Tamam, hadi.
Hey, iyi misin?
Lana...
Onu kaybetmekten mi yoksa bulmaktan mı korkuyorum bilmiyorum.
Nefes al.
Tamam mı? Ayağa kalkabilir misin?
- Geri dönelim mi? - Hayır.
Gerçekten güçlüsün. Polis eğitiminden mi?
Geçen yıl bir dövüş kursu aldım. Basit bir teknikti.
Bileğini tut ve sonra.
Lanet olsun.
Güzel bir akşam geçirdin mi?
Görünüşe göre seninki kadar güzel değil.
- Seninki? - Hayır.
Ne oldu? Garip davranıyorsun.
- Bana ellerini göster. - Bu çok aptalca.
Plana göre sen içeceksin, biz de burada mı kalacağız?
Ormanda buldum.
- Ve? - Dene. Bakalım işe yarayacak mı?
- Güzel. Teşekkür ederim, baba. - Öyle değil. Üstüne bin.
Hayır.
Bisiklete bin, Emile. Sonra yatağa gidebilirsin.
Bırak beni!
Ben buradayım.
Ne kadar ilerledi?
- Bilmiyorum. - Hayır, "bilmiyorum" değil.
Söyle de bir yere varalım.
Sesleri çok daha kolay duyuyorum. Tırnaklarım, sırtım, kürküm.
- Hepsi bu kadar. - Başka bilen var mı?
- Hayır, yok. - Kız arkadaşın?
- O... - O biliyor mu?
- Hayır. - O ormanda ne yapıyorsun?
Eğer böyle bir risk alırsan, bizi ayırırlar.
Seni merkeze koyarlar ve ben sana yardım edemem.
Alışkanlıklarına dikkat et. Okula git.
Tatil iki hafta sonra başlıyor, dikkatli ol.
- Şüphe uyandırma, tamam mı? - Tamam, şüphe yok.
O milkshake'in içinde ne var?
Doğal bir stres giderici. Sana iyi gelecektir.
Annemin ilacı mı?
- İlk başta yorgun olacaksın. - Peki sonra ne olacak?
Beni de mi yatağa bağlayacaksın?
Ne yapabiliriz ki?
Düşünüyorum.
Hastanelerde hastaları öylece bırakmaları saçmalık.
Bunu anlamıyorlar. Norveç'te nasıl yaptıklarını okudum.
Gerçekten akıllılar! Her şey bir arada yaşamaya dayanıyor.
Çoban ve kurt bir arada. Bu kovalamak ve kovalanmakla ilgili değil.
Ya da bölünme yaratmakla değil. Hayır. İş birliği yapmalıyız.
Örneğin bu. Bunu yapma.
Söz veriyorum.
- Neyse ki dişlerin derinlerde. - Kurt dişlerini kastediyorsun.
Güzel. Onları her gün kes. Kulaklara gelince...
Bırak saçlar kulakları kapatsın. Sana yakışıyor.
- İşe yarıyor mu? Beni duyabiliyor musun? - Her kelimeyi, ama çok yüksek sesle değil.
- Pantolonunu çıkar. - Olmaz.
- Yardım istiyor musun, istemiyor musun? - İstiyorum.
Sadece bana nasıl olduğunu göster, ben de düzelteyim.
İşte böyle. Beş dakika bekle, sonra kazıyarak çıkar.
Ve sonra... sür!
Ne kadar çok alırsan, tekrar büyümesi o kadar uzun sürer.
Yani artık alüminyumu boykot etmiyor musun?
Bu farklı bir şey.
Lanet olsun!
- Hazır değil misin? - Bir dakika.
- Güzel bir evin var. - Evet, harika.
Hey Emile.
- İyi misin? Kolun iyileşiyor mu? - Evet, çok daha iyi.
Çok daha iyi.
- Budist misiniz? - Evet.
Hayır. Hayır, koku için.
- Ben dışarıda bekleyeceğim. - Uzun sürmez.
Ona benziyorsun.
- Unutma. - Sakin ol.
İlacımı alıp yatacağım. Dediğin gibi.
Tamam.
Ona göz kulak ol.
- Alo? - Bir kere bile çalmadı.
- Telefonla oturuyordum. Ne olmuş yani? - Hiçbir şey. Sadece aramak istedim.
Ne yapıyorsun?
Özel bir şey değil. Reddit'te kaçırılan bir kadınla ilgili bir şey okudum.
Bir yıl sonra, bir otoparkta fotoğrafı bulunmuş.
Kadının gözlükleri varmış ve fotoğrafı çeken gözlüklere yansımış.
Muhtemelen kaçıran kişi o.
Orada mısın? Nefes alışını duyabiliyorum. Ürkütücü.
Gecenin bu kadar gürültülü olduğunu bilmiyordum.
Dinle.
Gecenin sesini seviyorum.
Nina...
Bağırırsam beni duyabileceğini düşünüyor musun?
Dene bakalım.
Ben bir şey duymadım.
Dur ben deneyeyim.
Fix?
Sorun ne?
Ne oldu?
Artık konuşamıyor musun?
Merak etme. Bir çözüm bulacağız.
Yakında uçacaksın.
Birlikteyiz. Ben buradayım.
Ne yapıyorsun?
İn aşağı!
İn aşağı, seni aptal! Kendini öldüreceksin!
Teşekkürler. Umarım beğenirsiniz.
Aferin sana!
Berbat kokuyor!
Evde...
- Ultrason. - Teşekkürler.
İki domuz kayboldu.
Sürüngenler için gözünü dört aç.
- Eğer Roma değilse... - Kanalı değiştir, Jacques.
- Bira kendi kendine mi servis yapıyor? - Ara verdim.
François, oğlun burada.
Üstünü değiştiriyor. Bir şey söylemedim. Havayı bozmak istemedim.
Ama üç saat geç kalmak iyi değil. Maaşı kesildi.
Seni 20 kere aradım.
Kusura bakma, arkadaşlarla birlikteydim.
- Neredeydin? - Üstümü değiştirmem lazım.
Kes şunu. Ben iyiyim.
Ellerine bak.
Ne düşünüyorsun?
Anlaşmıştık. Neden dinlemiyorsun?
Neden dinlemiyorsun?
Ne yapıyorsun?
Otur.
Seni bulurlarsa, yapayalnız kalırsın. Anlıyor musun?
Yapayalnız kalırsın.
- Deneme bile. - Ne yapacaksın ki?
Ben seni koruyorum.
Hayır, beni korumuyorsun!
Otur.
Sen iyi misin?
Diğerleri barda.
Ben de oraya gidiyordum. İstersen bana katıl.
Fazla bir şey kaçırmayız.
Eve dönerken bir kavga ve araba kazasıyla bitiyor.
120 Euro için geldiğime pişmanım.
Eskiden yaz ortası için kedileri yakarlardı.
Onları çuvallara koyup ateşe atarlarmış.
Kediler çığlık atar ve ateş yanarmış. İnsanlar buna bayılırmış.
Saçını beğendim.
Çıkar onu.
Biliyordum.
- Hiç yıkıyor musun? - Her zaman değil.
- İğrençsin. - Hayır, sen iğrençsin.
- Söyleyene bak! - Nina!
- Dört bira lütfen. - Buyurun.
- Biralarınız, canlarım. - Teşekkür ederim.
- Gençliğimize! - Sağ ol, dostum.
Şu pislikler. Her yıl bizi rahatsız ediyorlar.
İşemem lazım. Benimkini al.
Bekle. Erkekler birlikte işiyor. Yoksa ne, Émile?
Nina çok havalı.
- Sence de öyle değil mi, Émile? - Evet, öyle.
Seni daha önce tarlada görmüştüm.
Çok mu fazla boş vaktin var?
İyi vakit geçirdin mi?
- Ne yapıyorsun? - Artık o kadar eğlenceli değil mi?
- Dur. - Ben bir şey duymuyorum.
Sadece sürüngenleri rahatsız ediyor.
Neye dönüşeceksin?
Fareye mi? Maymuna mı?
Nefes alışını dinle.
Bu iğrenç.
Buradayım!
- Bir sürüngen! - Vincent, bekle!
Emile nerede?
Sıraya girin!
Hadi, hadi!
İşte orada! Hareket ediyor!
Onu buldum!
Onu gördüm!
Benim.
Hayır, Fix.
Kurbağa?
- Çocuğun babası. - Tamam.
İfadesini sağdaki odada verecek.
Neyse ki onu önce biz bulduk. Sürüngenler tehlikelidir.
Tamam, zaman kazanacağız. Delirdin ve oraya kazara gittin.
Hiçbir askeri operasyonu engellemedin.
- Anlaştık mı? - Evet, doğru.
Teşekkür ederim.
İsim, tarih ve imza.
Yeni bir tane yazdırıyorum.
Hadi, hadi.
Anne...
Onu gördüm. Tanıştık.
Kayağa gittiğimiz zamanı hatırlıyor musun?
Hava kötüydü, biz de ayağımızdaki o şeylerle yürüdük.
Kar ayakkabıları. Onları hatırlıyorum. Ve telesiyej.
Tepede kar yağıyordu. Sisli ve rüzgarlıydı.
Annem ve ben Mont Blanc'ı bulmaya çalıştık ama görüş mesafesi sıfırdı.
Birden dedin ki...
"Bu görkemli."
Orası çok güzel. Dağlar ve kar.
Ama sen teleferiği kastettin.
Tüm o küçük parçalar, somunlar, cıvatalar ve tekerlekler.
- Ben öyle demedim. - Öyle mi?
Öyle mi dedim?
Ne aptalım.
- Ne dedin? - Hiçbir şey.
Sen çok güzelsin.
Berbat kokuyorlar.
Beni merkezde ziyaret edecek misin?
Oraya gitmiyorsun.
Bir tilki ya da kurt ne kadar hızlıdır?
- Bilmiyorum. - Saatte 50 km. Belki 60, bazı durumlarda.
Koş.
Koş, Emile!
Çeviri: nutuzar