BİR NETFLIX DİZİSİ
Selam.
-Yardım ister misin? -Olur, sağ ol.
-Biri bir şey biliyor. -Kim?
Eve girdiler, muayenehanemi dağıttılar.
Bunlar Hans'ı öldüren kişilerse her şeyi biliyor olabilirler.
Hans'ı kim öldürdü?
Lykke, Dünya'da buna karşı çıkanlar olduğunu biliyorsun.
Herhangi biri olabilir.
-Emma da oradaydı. -Sana hep geliyor zaten.
-Bir şey biliyor. -Hiçbir şey bilmiyor.
Çiftliğe geldi. Emma.
Yalnız da değildi.
Ama göremiyor. Görmesini sağlamak bizim işimiz.
-Vakit geldi. -Hayır.
-Hazır değilim. -Bu iş olacak.
Hep destek oldun.
Bizi kolladın.
Sana sonsuza dek minnettarız.
-Bilmesine gerek yok. -Bizi ifşa edecek.
-Ona söylemeliyiz. -Ya söylemezsek?
Olacakları değiştiremezsin.
Önce ben konuşayım.
Hemen konuşmalısın.
İşe gitmeliyim.
Elvis!
Ne istiyorsun?
Annem hakkında ne biliyorsun?
-Hâlâ kendini mi düşünüyorsun? -Hayır, onu düşünüyorum.
-Listede miydi? -Middelbo'nun yarısı listede.
O onlardan biri.
Ne yapacağıma karar vermeliyim.
Ben de nakliyatçıların bitirmesini beklemeliyim.
-Size ihtiyacım var. -Biz diye bir şey yok!
Ne içtin, ne bildiğini sanıyorsun bilmem ama hiç yardım edecek hâlim yok.
Ev taşıyorum.
Anne?
Merhaba.
Toplandım. Gidiyoruz.
Kimsin sen?
Annem değilsin.
Değilim.
Annem nerede?
Öldü.
-Sen mi öldürdün? -Hayır.
O öldüğünde seni kollarıma verip kendi evladım gibi bakmamı istediler.
Peki sen kimsin?
Emma, kes şunu.
Kimse bir yabancıya yeni doğmuş bir bebek vermez.
Haklıymış.
-Bizi manipüle ediyorsunuz. -Kim dedi?
Fark etmez. Sizin ne istediğinizi biliyorum.
Emma.
Sadece sana bakıp seni korumak istedim. Benim olarak kalmanı istedim.
Yalan.
Hissediyorum. Bir şeyleri hissedebiliyorum.
Hep hissediyordum.
Evet.
Hissedebiliyorsun.
Lukas.
-Evet? -Şey…
Sabit diski bulamıyorum.
Anladım.
Ama sanırım Emma'nın yerini biliyorum.
Birlikte çalıştığı bir adam var. Ona her şeyi anlatmış.
Tamam.
Adamın buralı olmadığını söylüyor.
Binayı arayın.
Adamı bulun.
Nerede o?
Burada ne arıyorsun?
O nereli?
Birinci kat temiz.
-Kim? -Lukas.
Adı bu, değil mi?
İkinci kat temiz.
Burada mı yaşıyor?
Kim?
Burası Beta. Temiz.
Bizimle geliyorsun.
Devam et.
Yakalayın onu!
Lukas, bırak onu!
Seni koruyorum.
Bunun için peşine düşecekler.
Kim?
Polis. Ya da…
Öylece birilerini öldüremezsin.
Organizmayı durdurmazsak daha fazlası ölecek.
-Bizi istila edecekleri için mi? -Evet.
Nasıl?
Kafanıza girerler. Sizi kendileri gibi düşünmeye zorlarlar.
-Niye baştan yapmadılar? -Sizi tanıyıp her detayı öğrenmek için.
Doğru zamanı beklediler.
O yaratıklar kötü.
Sizi yok etmek istiyorlar.
Onlara ne yapacaksın?
Yaptıklarını ödeteceğim.
Nasıl?
-Bana bağlı değil. -Kime bağlı?
Doğruya yanlışa kim karar veriyor?
Tartışmaya açık değil, neyse o.
Her şeyi böyle basit görmek kolay olmalı.
-Durum bu. -Hayır.
Hiç değil.
Ne saklıyorsun?
-Kiminle konuştun? -Hiç kimseyle.
Emma, nerede olduklarını öğrenmeliyim.
Diğerlerine ulaşmak için birini bulsam yeter.
Sevdiğin biri.
Lütfen ona zarar verme.
Emma? Neredesin?
Eve gel lütfen.
Emma?
Beni seviyor musun?
Tabii ki seviyorum.
Sen benim kızımsın.
Aslında değilim.
Evet, öylesin.
-Diğerleri kim? -Sana söyleyemezdim. İzin vermediler.
-Neler olduğunu açıkla. -Telefonda anlatamam. Eve gel.
Sana güvenmekte kararsızım.
Güvenebilirsin tabii. Her şeyi açıklayacağım. Eve gel.
Ben…
Sana her şeyi anlatırım.
Bir saate Mama Thai'de.
Kalabalık bir yerde buluşacaksın.
Akıllıca.
Kaç kişi olduklarını ve yerlerini öğrenmelisin.
Hepsi bu.
-Gerisini ben hallederim. -Tamam.
Yalan söyleyecek. Seni manipüle edecek.
Aklını okuyabilir. Bunu sana karşı kullanabilir.
Ama o benim annem.
Bu dediklerimi hatırla.
Ben Frede.
Emma?
-İyi misin? -Evet.
Bunları kim yaptı?
O adam.
Hangi adam?
Emma'nın görüştüğü adam.
Nasıl yaptı?
Her şey bir anda oldu bitti.
-Artık bunu yapmak istemiyorum. -Bu işin geri dönüşü yok.
Kendini topla. Söyleneni yap.
Neden ben?
Çünkü sana bir görev verildi.
Emma'yı bul.
Hayır, nerede olduğunu bilmiyorum. Onu görmedim.
Telefonunu takip etsene. Yapmayı biliyorsun.
Belki kapatmıştır.
Görürsem haber veririm.
Görüşürüz.
-Mads seni arıyor. -Peki.
Sesi çok gergin geliyordu.
-Bir şey dedin mi? -Yok.
Çok garip, değil mi?
Hiç sesin çıkmadı.
Sonra birden arayıp seni almamı istedin.
Başka kimi arayacağımı bilemedim.
-Mama Thai'a mı? -Evet.
Atla.
-Özür dilerim. -Ne?
Özür dilerim!
Ne için?
Bilmem.
Önemli değil.
Özür dilerim, aptalın tekiyim.
Hiç fark etmedim.
Marie'yle konuşmalısın.
-Konuşamam. -Mecbursun.
Seninle aramızda bir şey yok.
Sorun değil.
Ama Marie…
Sana bakışını gördüm.
Senin de ona bakışını gördüm.
Senden önce her şey daha kolaydı.
Telefonun.
Evet.
Kendine dikkat et.
-Onu buldum. -Nerede?
-Burada. -Onun nerede olduğunu bilmiyorum.
Anladım. Önemli değil, bırakın gitsin.
Kız senden akıllı.
Sadece şanslıydı.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Emma.
Bekle. Sana zarar vermeyeceğim.
Annem nerede?
Evde seni bekliyor.
-Sana inanmıyorum. -İnanmayacağını biliyordu.
"Annelik vetosunu" kullanıyormuş.
Biyolojik anneni tanıyordum.
Ne?
Doğduğunda oradaydım.
-Nasıl? -Sana göstereyim.
Hayır, ne yapıyorsun? Kimsin sen?
Pardon?
17 yıl önce geldik.
-Meteor mu? -Uzay gemisi.
Öyle denmiyor mu?
Uzay gemisi.
Evlerimizi terk ettik. Gezegenimizi terk ettik.
Bizi öldürmek isteyenlerden kaçtık.
Zamanda ve uzayda yolculuk edip bize benzeyenlerin olduğu bir yer aradık.
Planımız eve dönene kadar orada kalmaktı.
İniş için kimsenin bizi göremeyeceği ıssız bir yer aradık.
Ama planlandığımız gibi olmadı. İniş yapamadık, düştük.
Biyolojik annen…
…kurtulamadı.
Merhaba.
Merhaba tatlım.
Lykke oradaydı.
Düştüğümüz yerin yakınındaki bir insan.
Merhaba canım.
Tatlı bebeğim.
Orada olmasaydı sağ kalamazdın.
-Hans kurtulanlardandı. -Geçti canım.
Seni Lykke'ye götürdü.
Senin için bir canın değeri varsa ona sahip çıkmalısın.
Ona öyle dedim.
Lykke'ye.
Senin için kimliğinden,
her şeyinden vazgeçti.
Bu demek oluyor ki…
Bizden birisin.
-Ama kanınız… -Hâlâ ilacını alıyor musun?
Hapların ne için olduğunu hiç düşünmedin mi?
Bir bak.
İstemiyorum.
Özünden korkma.
Bu gezegende senin yaptıklarını yapabilen
tek kişi sensin.
Senin önsezilerin hiç kimsede yok.
Buraya ait değilsin.
Sen de biliyorsun.
Başka bir yere aitsin.
Kendini kabullendiğinde neler yapabileceğini göstereceğim.
Kendini kabulleniyor musun?
Söylediklerimi hissediyor musun?
Hissedebiliyor musun?
Evet.
Benimle gel.
Burası neresi?
Şu an bunun önemi yok.
-Önemli olan ne? -Eve gidiyoruz.
Geldiğimizden beri planımız buydu.
Savaş bittiğinde geri dönmek.
-Sinyal mi? -Evet. Sinyal.
Sinyal bize savaşın bittiğini gösterdi.
Eve gideceğimizi biliyoruz.
Sadece zamanını bilmiyoruz. Ama yakında.
Nihayet kendini evinde hissetmediğin dünyaya veda ediyorsun.
Ama nasıl?
Savaş bitmedi.
Nasıl yani?
Lukas Dünya'yı fethetmeye geldiğinizi söyledi.
Lukas mı?
Boş ver.
Dur, aklımı okumaya çalışma.
O burada mı?
Dünya'da mı?
Öyle mi?
Evet.
Emma.
Hemen benimle gelmezsen o seni öldürür.
Yarın sabah buluşuyoruz.
Burada buluşacağız.
Seni bekleyeceğiz.
Kan testi sonuçları geldi.
Olamaz. Kanını gördüm.
Kırmızıydı.
Belli ki değilmiş.
ASTRAEUS - KAN SEKANSI - EMMA SUNDBY
Kendini topla evlat. Kendini topla.
Emma?
N'aber?
-Şimdi olmaz Jonas. -Ailemle yemek yemek ister misin?
Seni soruyorlar da.
İşim var.
Sadece rosto.
Soslu, patatesli. Yanında da annemin ev yapımı lahana turşusu.
Bayılacaksın.
Sıradan bir yemek.
Şu an biraz kafam karışık.
Kim olduğumu bilmiyorum.
Mesaj at.
Rampada görüşürüz.
İyiyim.
Hoşça kal.
Anne?
Merhaba.
-Selam. -Dikkatli ol.
Mads ve birileri senin peşinde. Silahları falan var.
-Annenle mi ilgili? -Şu an açıklayamam.
Peki.
Seni özledim.
Ve…
Keşke…
-Keşke senin de bana ihtiyacın olsaydı. -Var.
-Ama yok. -Var.
Evet, var.
Em… Emma!
Anne.
Neden yalan söyledin?
Hep hissedebiliyorum.
Ne istiyorsun?
Kimsin sen?
Gel.
Acele et.
Başkaları da var. Bul onları.
Kaç.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya