‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪นี่ อยากให้ช่วยไหมคะ
‪ค่ะ ขอบคุณ
‪- มีคนรู้อะไรบางอย่าง ‪- ใครคะ
‪พวกมันไปที่บ้านฉัน รื้อออฟฟิศฉัน
‪ถ้าเป็นพวกเดียวกับที่ฆ่าฮานส์ ‪พวกมันอาจรู้ทุกอย่างแล้วแน่ๆ
‪แล้วใครคะที่ฆ่าฮานส์
‪ลุกกะ คุณรู้ใช่ไหมว่ามีคนบนโลกนี้ ‪ที่ต่อต้านเรื่องพวกนี้
‪อาจเป็นหนึ่งในคนพวกนั้นก็ได้ ‪เอ็มม่าก็ไปที่ออฟฟิศฉัน
‪- แกก็ไปที่นั่นตลอด ‪- แกรู้บางอย่างแน่
‪แกไม่รู้อะไรหรอก
‪แกไปที่ฟาร์มด้วย เอ็มม่าน่ะ
‪แล้วก็ไม่ได้ไปคนเดียว
‪แต่แกยังไม่รู้ เป็นหน้าที่เราที่ต้องทำให้แกรู้
‪- ต้องทำเดี๋ยวนี้ด้วย ‪- ไม่นะ
‪- ฉันยังไม่พร้อม ‪- มันต้องเป็นแบบนี้
‪คุณคอยช่วยพวกเรามาตลอด
‪คอยปกปิดให้เรา
‪เราจะซาบซึ้งในน้ำใจของคุณตลอดไป
‪- แกไม่จำเป็นต้องรู้อะไรทั้งนั้น ‪- แกจะเปิดโปงพวกเรา
‪- เราต้องบอกแก ‪- แล้วถ้าไม่บอกล่ะ
‪คุณเปลี่ยนแปลงสิ่งที่กำลังจะเกิดไม่ได้
‪ขอฉันคุยกับแกก่อนนะคะ
‪งั้นก็ทำเดี๋ยวนี้เลย
‪หนูต้องไปทำงานแล้ว
‪เอลวิส
‪เธอต้องการอะไร
‪นายรู้อะไรบ้างเรื่องแม่ฉัน
‪จะต้องเกี่ยวกับเธอไปซะทุกเรื่องอีกแล้วใช่ไหม
‪เปล่า นี่เรื่องแม่ฉัน
‪- แม่อยู่ในรายชื่อพวกนายไหม ‪- คนครึ่งมิดเดลโบอยู่ในรายชื่อ
‪แม่เป็นหนึ่งในนั้นสินะ
‪ฉันต้องคิดให้ออกว่าต้องทำอะไร
‪แหงละ ส่วนฉันก็ต้องให้คนขนของทำงานให้เสร็จ
‪- ฉันอยากให้นายช่วย ‪- แต่เราไม่ใช่ทีมเดียวกันแล้ว
‪ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังทำอะไร ‪หรือคิดว่าตัวเองรู้อะไร
‪แต่ฉันไม่อยากช่วย ฉันหมดแรงแล้ว
‪ฉันกำลังย้ายบ้านนะ
‪แม่คะ
‪ไงจ๊ะ
‪แม่เก็บของแล้ว เราจะเดินทางกัน
‪คุณเป็นใคร
‪คุณไม่ใช่แม่ของหนู
‪เปล่าจ้ะ
‪แล้วแม่ของหนูอยู่ไหน
‪เธอตายไปแล้ว
‪- คุณฆ่าเธอเหรอ ‪- เปล่า
‪พวกนั้นอุ้มลูกมาไว้ในอ้อมแขนแม่ตอนที่เธอตาย
‪แล้วขอให้แม่ดูแลลูกเหมือนลูกตัวเอง
‪แล้วคุณเป็นใคร
‪เอ็มม่า หยุดนะ
‪ไม่มีใครยกทารกแรกเกิดให้คนแปลกหน้าหรอก
‪เขาพูดถูก
‪- พวกคุณกำลังปั่นหัวเรา ‪- ลูกไปคุยกับใครมา
‪ไม่สำคัญหรอก
‪หนูรู้ว่าพวกคุณต้องการอะไร
‪เอ็มม่า
‪แม่แค่อยากดูแลและปกป้องลูก
‪- แม่แค่อยากให้ลูกเป็นลูกแม่ต่อไป ‪- คุณโกหก
‪หนูรู้สึกได้เลย
‪หนูรู้สึกถึงสิ่งต่างๆ ได้นะ
‪หนูรู้สึกได้มาตลอด
‪จ้ะ
‪ลูกรู้สึกได้
‪ลูคัส
‪- ว่าไง ‪- คือ…
‪ผมหาฮาร์ดไดรฟ์ไม่เจอ
‪เข้าใจละ
‪แต่ผมรู้ว่าเอ็มม่าอาจจะอยู่ที่ไหน
‪มีผู้ชายคนหนึ่งที่เธอร่วมมือด้วย ‪เธอบอกเขาทุกอย่าง
‪โอเค
‪เธอบอกด้วยว่าเขาไม่ใช่มนุษย์โลก
‪ค้นให้ทั่วตึก
‪หาเขาให้เจอ!
‪เขาอยู่ที่ไหน
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪เขามาจากไหน
‪ชั้นหนึ่ง เคลียร์!
‪- ใครคะ ‪- ลูคัส
‪นี่ชื่อเขาใช่ไหม
‪ชั้นสอง เคลียร์!
‪เขาอาศัยอยู่ที่นี่เหรอ
‪ใครคะ
‪ทีมเบต้ารายงาน ทั้งตึกเคลียร์
‪เธอจะมากับเราด้วย
‪ไปต่อเลย
‪จัดการเขาเลย!
‪ลูคัส ปล่อยเธอนะ!
‪ฉันแค่ปกป้องเธอ
‪พวกนั้นได้ตามล่าคุณแน่ที่ทำแบบนี้
‪ใคร
‪ตำรวจน่ะสิ
‪หรือไม่ก็…
‪คุณจะฆ่าคนเฉยๆ ไม่ได้นะ
‪ถ้าเราไม่หยุดสิ่งมีชีวิตพวกนั้น คนอีกมากจะถูกฆ่า
‪- เพราะพวกเขาจะยึดโลกเหรอ ‪- ใช่
‪- ยังไง ‪- พวกมันเข้าไปในหัวเธอ
‪- บังคับให้เธอคิดเหมือนพวกมัน ‪- แล้วทำไมพวกนั้นไม่ทำตั้งแต่แรกแล้วล่ะ
‪พวกมันต้องการรู้จักเธอก่อน ‪รู้ทุกรายละเอียดของเธอ
‪พวกมันเฝ้ารอจังหวะเหมาะๆ
‪ไอ้สิ่งมีชีวิตพวกนี้… มันชั่วร้าย
‪พวกมันอยากทำลายพวกเธอให้สิ้นซาก
‪คุณจะทำอะไรกับพวกนั้น
‪ทำให้พวกมันรับผิดชอบน่ะสิ
‪ยังไง
‪- ฉันไม่ใช่คนตัดสินใจ ‪- งั้นใคร
‪ใครเป็นคนตัดสินใจว่าอะไรถูกอะไรผิด
‪เถียงกันไปก็เปล่าประโยชน์ ‪มันก็แค่เป็นอย่างที่เป็น
‪เชื่อว่าอะไรมันเรียบง่ายแบบนั้น ‪คงง่ายน่าดูเลยสินะ
‪- มันก็เป็นแบบที่มันเป็น ‪- เปล่าเลย
‪ไม่ใช่สักนิด
‪เธอไม่ได้บอกอะไรฉัน
‪เธอไปคุยกับใครมา
‪ไม่มีใครทั้งนั้น
‪เอ็มม่า ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าพวกมันอยู่ที่ไหน
‪ฉันแค่ต้องการคนเดียว ‪แล้วจะหาคนอื่นๆ เจอเอง
‪เป็นบางคนที่เธอรักสินะ
‪อย่าทำร้ายเธอนะคะ
‪เอ็มม่า ลูกอยู่ไหน
‪กลับบ้านเถอะ
‪เอ็มม่า
‪คุณรักหนูไหม
‪ก็ต้องรักอยู่แล้วสิ
‪ลูกเป็นลูกของแม่นะ
‪แต่หนูไม่ใช่ลูกคุณ
‪เป็นสิจ๊ะ
‪- คนอื่นๆ เป็นใครคะ ‪- แม่บอกไม่ได้หรอก
‪- แม่ไม่ได้รับอนุญาตให้บอก ‪- อธิบายมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‪แม่คุยทางโทรศัพท์ไม่ได้ กลับมาบ้านเราเถอะ
‪หนูไม่รู้ว่าจะไว้ใจคุณได้ไหม
‪ลูกไว้ใจแม่ได้ แม่จะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง ‪กลับบ้านเถอะนะ
‪แม่…
‪แม่ตอบลูกได้ทุกอย่างเลย
‪ที่ร้านมาม่าไทย ในหนึ่งชั่วโมง
‪นัดเจอกันในที่คนพลุกพล่าน
‪ฉลาดนี่
‪เธอต้องถามมาให้ได้ว่า ‪พวกมันมีกันกี่คนและอยู่ที่ไหน
‪แค่นั้น
‪ที่เหลือฉันจะจัดการเอง
‪ค่ะ
‪หล่อนจะโกหกเธอ
‪หลอกใช้เธอ
‪หล่อนอ่านใจเธอได้
‪และจะใช้มันเล่นงานเธอ
‪แต่แม่เป็นแม่ของหนู
‪เธอต้องจำที่ฉันบอกเอาไว้
‪เฟรดพูด
‪เอ็มม่าเหรอ
‪- คุณโอเคใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪ใครที่ทำแบบนี้
‪ผู้ชายคนนั้น
‪ผู้ชายคนไหน
‪ผู้ชายที่เอ็มม่าไปเจอ
‪เขาทำยังไง
‪ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วสุดๆ เลย
‪ผมไม่อยากเอาด้วยแล้ว
‪นายเลยจุดที่จะถอนตัวได้แล้ว
‪ตั้งสติหน่อย
‪แล้วทำตามที่สั่ง
‪ทำไมต้องเป็นผม
‪เพราะนายได้รับภารกิจแล้วยังไงล่ะ
‪ตามหาเอ็มม่าซะ
‪ไม่เลย ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน ไม่ได้เจอเธอเลย
‪แกะรอยมือถือเธอสิ นายทำเป็นไม่ใช่เหรอ
‪เธออาจตัดการเชื่อมต่อมั้ง
‪ถ้าฉันเห็นเธอแล้วจะบอกแล้วกัน
‪ได้เลย บาย
‪แมดส์กำลังตามหาเธอแน่ะ
‪- โอเค ‪- เขาฟังดูเครียดๆ ด้วย
‪- นายได้บอกอะไรเขาไหม ‪- ไม่ได้บอก
‪มันบ้ามากเลยเนอะ
‪เธอไม่เคยติดต่อมาสักครั้ง
‪แต่จู่ๆ ก็โทรมาบอกให้ฉันมารับ
‪ฉันไม่รู้จะโทรหาใครแล้วน่ะ
‪มาม่าไทยใช่ไหม
‪ใช่
‪โดดขึ้นมาเลย
‪- ขอโทษด้วยนะ ‪- ว่าไงนะ
‪ขอโทษ!
‪เรื่องอะไร
‪ไม่รู้สิ
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
‪ขอโทษที่ฉันทำตัวเป็นไอ้งั่ง
‪ไม่ยักสังเกต
‪เธอต้องคุยกับมารีนะ
‪- ฉันทำไม่ได้หรอก ‪- เธอต้องทำ
‪ระหว่างเราสองคน มันไม่มีอะไร
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪แต่มารี…
‪สายตาที่ยัยนั่นมองเธอ
‪และที่เธอมองหล่อน
‪ก่อนเธอเข้ามา ชีวิตฉันง่ายกว่านี้
‪เอามือถือมาสิ
‪ได้เรื่องแล้ว
‪ระวังตัวด้วยนะ
‪นี่!
‪- ผมเจอเธอแล้ว ‪- ที่ไหน
‪- อยู่แถวนี้แน่ ‪- ผมไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
‪เข้าใจแล้ว ไม่เป็นไร ปล่อยเขาไป
‪เธอฉลาดกว่านาย
‪เธอแค่โชคดีหรอก
‪- นี่จ้ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪เอ็มม่า
‪นิ่งๆ ไว้ ฉันจะไม่ทำร้ายเธอหรอก
‪แม่หนูอยู่ไหน
‪หล่อนกำลังรอเธออยู่ที่บ้าน
‪- หนูไม่เชื่อคุณหรอก ‪- หล่อนนึกแล้วว่าเธอจะไม่เชื่อ
‪หล่อนบอกว่ากำลังใช้ "สิทธิ์ปฏิเสธของแม่"
‪ฉันรู้จักแม่แท้ๆ ของเธอ
‪ว่าไงนะ
‪ฉันอยู่ด้วยตอนที่เธอเกิด
‪- ไหงงั้น ‪- ฉันอยากให้เธอดูนะ
‪ไม่ คุณจะทำอะไร คุณเป็นใคร
‪คุณคะ
‪พวกเรามาที่นี่เมื่อ 17 ปีก่อน
‪- หมายถึงอุกกาบาตเหรอ ‪- ยานอวกาศน่ะ
‪เธอเรียกมันแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
‪ยานอวกาศ
‪พวกเราจากบ้าน จากดาวของเรามา
‪เราหนีจากพวกที่อยากฆ่าเรา
‪เราเดินทางข้ามอวกาศและเวลา
‪เพื่อค้นหาที่ที่มีผู้อยู่อาศัยดูเหมือนเรา
‪แผนของเราคืออยู่ที่นั่นจนกว่าจะกลับบ้านได้
‪เรามองหาพื้นที่รกร้างเพื่อลงจอด ‪ที่ที่จะไม่มีใครเห็นเรา
‪แต่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน
‪เราไม่ได้ลงจอด
‪เราตกลงมาอย่างแรง
‪แม่แท้ๆ ของเธอ…
‪หล่อนไม่รอด
‪ไงจ๊ะ
‪ไงจ๊ะ แม่หนูน้อย
‪ลุกกะ
‪เธออยู่ที่นั่น
‪เป็นมนุษย์ที่อยู่ใกล้กับจุดที่ยานของเราตก
‪ไงจ๊ะ หนูน้อย
‪หนูน้อยน่ารัก
‪ถ้าหล่อนไม่ได้อยู่ที่นั่น เธอก็คงไม่รอด
‪- ฮานส์เป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิต ‪- ไม่ร้องนะจ๊ะ
‪เขาเป็นคนมอบเธอให้ลุกกะ
‪"ถ้าหนึ่งชีวิตมีความหมายสำหรับคุณ
‪คุณก็ต้องรับแกเป็นลูก"
‪ฉันบอกหล่อนไปแบบนั้น
‪บอกลุกกะ
‪หล่อนยอมเสียสละตัวตน…
‪ยอมสละทุกอย่าง เพื่อเธอ
‪แต่แบบนั้นแปลว่าหนู…
‪เป็นพวกเรา
‪- แต่เลือดของพวกคุณ… ‪- เธอยังกินยาอยู่หรือเปล่า
‪เธอไม่เคยคิดบ้างเหรอว่ายานั่นมีไว้ทำอะไร
‪ลองดูสิ
‪หนูไม่อยากดู
‪อย่ากลัวในสิ่งที่ตัวเองเป็นเลย
‪เธอเป็นคนเดียวบนดาวดวงนี้
‪ที่ทำสิ่งที่เธอทำได้
‪ไม่มีใครสัมผัสได้ว่าเธอมีมัน
‪เธอไม่เหมาะกับที่นี่หรอก
‪เธอเองก็รู้ดี
‪เธอควรอยู่ที่อื่น
‪เมื่อเธอยอมรับตัวเองแล้ว ‪ฉันจะให้เธอดูสิ่งที่เธอทำได้
‪เธอจะยอมรับในตัวตนของตัวเองไหม
‪รู้สึกถึงสิ่งที่ฉันเพิ่งบอกไหม
‪รู้สึกหรือเปล่า
‪ค่ะ
‪มากับฉันนะ
‪ที่นี่คืออะไรคะ
‪ตอนนี้เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
‪- งั้นเรื่องไหนสำคัญ ‪- เรากำลังจะได้กลับบ้าน
‪เราตั้งใจแบบนั้นมาตลอดตั้งแต่มาถึงที่นี่แล้ว
‪กลับบ้านเมื่อสงครามสิ้นสุดลง
‪สัญญาณนั่นใช่ไหม
‪ถูกต้อง สัญญาณนั่นแหละ
‪สัญญาณที่บอกเราว่า
‪สงครามยุติลงแล้ว
‪เรารู้ว่ากำลังจะได้กลับบ้าน
‪แค่ไม่รู้ว่าเมื่อไร
‪แต่มันจะเป็นเร็วๆ นี้แหละ
‪เธอจะได้บอกลาโลกที่เธอไม่เคยรู้สึกว่า ‪เป็นบ้านของเธอแล้วนะ
‪แต่ยังไงล่ะคะ
‪สงครามยังไม่จบสักหน่อย
‪หมายความว่าอะไร
‪ลูคัสบอกว่าคุณมาที่นี่เพื่อยึดโลก
‪ลูคัสเหรอ
‪ช่างมันเถอะ
‪หยุดนะ ไม่ต้องพยายามอ่านความคิดหนูเลย
‪เขาอยู่ที่นี่เหรอ
‪เขาอยู่ที่โลกเหรอ
‪ว่ายังไงล่ะ
‪ค่ะ
‪เอ็มม่า
‪ถ้าเธอไม่มากับฉันเดี๋ยวนี้ เขาจะฆ่าเธอ
‪พวกเราจะเจอกันพรุ่งนี้เช้า
‪เราจะเจอกันที่นี่
‪เราจะรอเธอนะ
‪ผลตรวจเลือดออกมาแล้ว
‪ไม่จริง
‪ผมเคยเห็นเลือดของเธอแล้วนะ
‪มันเป็นสีแดง
‪เห็นๆ อยู่ว่าไม่ใช่
‪(ตัวอย่างเลือด - ชื่อ - กรุ๊ปเลือด)
‪นายต้องตั้งสติเอาไว้ ตั้งสติ
‪เอ็มม่า
‪เป็นไงบ้าง
‪- ไม่ใช่ตอนนี้ โยนาส ‪- อยากไปกินข้าวกับครอบครัวฉันไหม
‪พวกเขาถามถึงเธอด้วย
‪ฉันยุ่งอยู่นิดหน่อยน่ะ
‪ก็แค่เมนูหมูอบ
‪น้ำเกรวี่ มันฝรั่ง…
‪แล้วก็กะหล่ำปลีม่วงดองฝีมือแม่ฉัน
‪เธอต้องชอบแน่
‪ก็แค่มื้อค่ำแบบเป็นกันเอง
‪ฉันชักสับสนแล้วสิ
‪ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครกันแน่
‪ส่งข้อความมาแล้วกัน
‪แล้วเจอกันที่ลานมอเตอร์ไซค์
‪ฉันไม่เป็นไร
‪บ๊ายบาย
‪บาย
‪แม่คะ
‪แม่
‪หวัดดี
‪เธอต้องระวังตัวไว้นะ
‪แมดส์กับคนอื่นๆ กำลังตามหาตัวเธอ ‪พวกนั้นมีอาวุธและ…
‪- เกิดเรื่องขึ้นกับแม่ของเธอเหรอ ‪- ฉันอธิบายตอนนี้ไม่ได้
‪โอเค
‪ฉันคิดถึงเธอนะ
‪แล้วก็…
‪ฉันแค่หวังว่า…
‪- เธอเองก็ต้องการฉัน ‪- ต้องการสิ
‪- แต่เธอเปล่า ‪- ต้องการสิ…
‪ฉันต้องการเธอนะ
‪เอ็ม… เอ็มม่า
‪แม่คะ
‪เธอโกหกฉันทำไม
‪ฉันรู้สึกได้ตลอดแหละ
‪คุณต้องการอะไร
‪เธอเป็นใคร
‪มาสิ
‪เร็วเข้า
‪ยังมีคนอื่นอีก ตามหาพวกเขาให้เจอ
‪หนีไป
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์